Vraag: U zegt dat een mens verplicht is om te werken, zelfs als hij voldoende middelen van bestaan heeft. Waarom?

Antwoord: Het is duidelijk dat de samenleving werk nodig heeft. Werkt iemand voor geld of om aan de samenleving te geven wat hij kan geven? Wij zien werk op zich niet als een noodzaak. Wij zien het echter als een noodzakelijke bijdrage van de mens aan het maatschappelijk leven.

Vraag: Dus iemand die in zijn levensonderhoud kan voorzien, moet werken om zich zo met andere mensen te verbinden?

Antwoord: Natuurlijk! Werk is een verbinding met andere mensen, met de hele structuur van de menselijke samenleving. Een mens moet werken, juist om een menselijk wezen te zijn, om deel van de maatschappij te zijn, niet om geld te verdienen. Werk is een middel om opgenomen te worden in de menselijke gemeenschap.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/10/work-is-the-connection-of-a-person-with-society/

From KabTV’s “The Post-Coronavirus Era” 6/4/20

Filed under: Crisis, Economy, Globalization | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Samenleving, Werk - Geen reacties→

In het nieuws (uit Deutsche Welle): “Met een werkloosheid die ongekende niveaus heeft bereikt in de EU, neemt het risico van sociale onrust toe, zegt de International Labour Organization van de VN. De ILO waarschuwt politici om af te zien van bezuinigingen en aandacht te besteden aan het creëren van banen.

“Wanneer de werkloosheid zo hoog is als op dit moment, armoede toeneemt en sociale zekerheid verslechtert, groeit daardoor het gevaar van sociale onrust,” zegt Miguel Angel Malo.

“Malo is professor economie in Salamanca, Spanje, een land waar de jeugdwerkloosheid gestegen is naar 56 procent …

“Als we kijken naar wie de verliezers zijn, wordt het duidelijker waarom de ILO waarschuwt voor onrust. De verliezers bestaan uit drie groepen die nauwelijks toegang tot de arbeidsmarkt hebben.

“De eerste groep bestaat uit jonge mensen: één op de vier jongeren is op dit moment werkloos. Deze groep bestaat uit jongeren die een hogere opleiding hebben afgerond, maar nog geen werk hebben gevonden. In Spanje en Griekenland is het meer dan de helft.

“De tweede groep bestaat uit langdurig werklozen waarvan de aantallen bijna verdubbeld zijn, van 5,8 miljoen in 2008 tot 11 miljoen vandaag.

“De derde groep bestaat uit jongeren met weinig scholing: ‘ongeschoolde arbeid’ wordt bijzonder hard getroffen door de negatieve economische ontwikkelingen, veel harder dan geschoolde werknemers of jongeren die afgestudeerd zijn aan de Universiteit.”

Mijn commentaar: Er zal geen werk komen. Een oplossing is het implementeren van een kortere werkdag. Ik heb hierover geschreven en het is bemoedigend om te zien dat de 90 jaar oude Israëlische President Shimon Peres hierover eveneens zegt:

Vertaling: “Het is noodzakelijk om de arbeidstijd te verkorten en de studietijd te verlengen. Wie zegt dat je 8 uur per dag moet werken? Het is mogelijk om 4 uur per dag te werken en 4 uur per dag te studeren, de studie zal als werk beschouwd worden. Het is noodzakelijk om jonge mensen in dienst te nemen. We moeten ervoor zorgen dat studenten van de twee hoogste klassen van de middelbare school 2 uur per dag kunnen werken. Zij krijgen in de maatschappij zeker zoveel ervaring als aan de Universiteit. De plaatsen waar zij werken zullen profijt hebben van hun jeugdige energie en de jongeren zullen wat verdienen. Ik stel ook voor dat we vanaf 3 jaar beginnen met Engelse les, dat is een geschikte leeftijd hiervoor.”

Filed under: Crisis, Economie, Integrale Educatie, Nieuws, Onderwijs, Werkloosheid - Geen reacties→

Vraag: Wanneer mensen beginnen om met alles om te gaan volgens het principe ‘Er is geen ander dan Hij’, lijkt het alsof ze niet meer functioneren in het leven, ze verliezen hun baan, er komen problemen in de familie en de materiële basis wordt wankel. Ten slotte wordt dit werkelijk een hindernis voor hun spirituele vooruitgang. We weten dat er ook een ander uitgangspunt is: ‘Als ik er niet voor mezelf ben, wie is er dan voor mij?’ Hoe kan ik onderscheid maken tussen: ‘Er is geen ander dan Hij’, wanneer ik daarnaast het tweede uitgangspunt moet toepassen en het leven moet benaderen vanuit: ‘Als ik er niet voor mezelf ben, wie is er dan voor mij?’

Antwoord: We moeten deze uitspraken niet zomaar willekeurig gebruiken, omdat ze in principe over andere niveaus spreken. Meestal hebben deze zinnen betrekking op de spirituele ontwikkeling, en niet alleen op het fysieke. Wat kunnen we doen om een mens op een correcte wijze op het doel te richten, zodat hij niet verdwaalt op het levenspad? Het is moeilijk. Ik zal je een voorbeeld geven van hoe moeilijk het is.

Ik heb ook mijn baan opgezegd. Ik had een prachtige kliniek met twaalf artsen, een uitgebreide staf, veel technologie, enzovoort. Je kunt zeggen dat de omzet van die kliniek in die tijd in de miljoenen liep. Ik heb alles gewoon weggegeven, weggegeven! Ik heb het niet eens verkocht of geliquideerd, maar ik heb het weggegeven om me te ontdoen van de management verplichtingen, zonder er later maar een cent voor terug te krijgen. Ik kon niet doorgaan met werken. Daarom begrijp ik zulke mensen.

Het is het beste als je eenvoudig werk hebt. Mijn leraar Rabash zei hetzelfde. Hij kreeg altijd promoties op zijn werk aangeboden, ze wilden hem teamleider maken en later afdelingsmanager. “In geen geval”, zei hij. “Ik wil een eenvoudige arbeider blijven.” Maar op deze manier kunt u vijf à tien keer meer verdienen!” “Ik wil het niet.”

Tot zijn allerlaatste werkdag, tot aan zijn pensionering, bleef hij een eenvoudige bediende. Hij werkte op een kantoor van de inkomstenbelasting, vulde formulieren en papieren in, begreep dit automatische werk perfect en wilde niet hogerop komen. Hij zei altijd dat hij hierdoor kon nadenken over zijn spirituele werk, terwijl hij de papieren invulde op de automatische piloot. En daarvoor was hij o.a. werkzaam in de bouw, steeds als een eenvoudige arbeider.

Met andere woorden, wanneer een persoon een creatieve baan heeft, als hij op het werk iets moet bedenken, is dat moeilijk. Maar als hij werk doet waarbij hij niet hoeft na te denken, werk dat geen creativiteit vereist, zoals in een werkplaats of een garage, kan hij doorgaan met zijn werk en ik zie daar totaal niets in om je voor te schamen. Een mens moet werken. Hij moet trouwen, kinderen krijgen, een gezin en een baan te hebben. Hierdoor functioneert hij binnen het kader van onze wereld, en op die basis kan hij zich verder ontwikkelen.

De groep moet hem hierin ondersteunen en helpen. Maar nogmaals, hij moet werken om een normaal leven aan zijn gezin te kunnen bieden, en niet meer dan dat. Dit is echter zijn plicht. Hoe kunnen we hiermee helpen? Binnen de groep moet er een sfeer zijn, waardoor je je ertoe verplicht voelt om voor je vrienden te zorgen, zodat ze niet vallen en hun werk verwaarlozen. En als iemands echtgenoot problemen heeft, moeten de vrouwen dit aan de groep laten weten.

From the Vilnius Convention 3/24/12, Lesson 3

Filed under: Congressen, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vraag: Wie zullen de cursussen voor integraal onderwijs gaan volgen: alleen mensen zonder werk of iedereen?

Antwoord: Ik denk dat het aantal werklozen zeer hoog zal worden. En aangezien we het hebben over het corrigeren van de samenleving, moeten we niet alleen mensen die hun baan hebben verloren aantrekken, maar ook huisvrouwen, gepensioneerden, en in het algemeen mensen die niet werken. Het blijkt dat ten minste 80 procent van de bevolking klaar zal zijn voor deze cursus.

En als iemand de volgende dag werk vindt of een inkomen, betekent dat niet dat hij met de cursus stopt. Wij zijn van mening dat het voltooien van de cursus integrale educatie ieders verantwoordelijkheid is, mensen moeten het werk onder elkaar verdelen en maar een paar uur per dag besteden aan een baan.

Dit zijn grote wijzigingen ten opzichte van de conventionele aanpak, maar we introduceren dit niet zomaar, de crisis is de oorzaak, we hebben geen keus. Ik denk dat het niet meer dan een jaar in beslag zal nemen.

Vraag: Wat gebeurt er in de tussentijd, als we nog niet zover zijn dat we het werk onderling verdeeld hebben en enkele uren per dag werken? Als mensen de hoop nog niet hebben opgegeven dat alles weer wordt zoals eerst?

Antwoord: Ik denk dat een hoog werkloosheidspercentage tot onrust zal leiden, evenals de onmacht van de overheid en het verlies van de juiste koers. Dit zal leiden tot een toestand van complete anarchie, en er zal geen andere keuze zijn dan een dergelijk kader toe te passen. Dit moet heel snel gebeuren, anders komen we tot een volledige ineenstorting van de hele samenleving en een wereldoorlog.

Zoals de overheid nu niet in staat is om controle te krijgen over de economische systemen, zal ze dan niet in staat om ook maar iets te besturen. Als miljoenen de straat op gaan, zal noch het leger, noch enige andere instantie, in staat zijn om hen een halt toe te roepen. De overheid zal niet weten wat ze moet doen. Iedereen heeft gezien wat er in Syrië en Egypte is gebeurd.

Elk land zal rekening moeten houden met de lokale context en het nationale karakter. Het zal bijvoorbeeld in Griekenland niet even gemakkelijk zijn om mensen naar school te laten komen als in Duitsland. De Duitsers zullen net zo hard studeren als ze op dit moment werken. Maar in landen als Griekenland zal het nodig zijn om mensen aan te trekken door de een of andere compensatie.

Het probleem van alle Europese landen is de vergrijzing, men leeft tussen huis, café en korte reizen. Iedere plek heeft een programma nodig, dat aangepast is aan de lokale omstandigheden.

From “Lessons About a New World” 12/1/11

Filed under: Crisis, Educatie, Integrale Opvoeding, Maatschappij - Geen reacties→

Onderlinge verbinding tussen mensen is allereerst gebaseerd op het bereiken van gemeenschappelijke homeostase, evenwicht. Wat voor evenwicht? Ieder van ons gaat niet meer verbruiken dan nodig is. Dan zal de helft van de tijd, die je nu aan werk besteedt, vrij zijn. Je doet alleen werk dat voor mensen nodig is.

Als je bijvoorbeeld koelkasten of wasmachines produceert, is dit iets wat nodig, goed en normaal is. Als we morgen een ander systeem uitvinden, dat minder energie verbruikt, zullen we het oude model koelkast vervangen door een nieuwe. Met andere woorden, alles moet gericht zijn op besparing van energie en materiaal.

Dit alles kan alleen worden berekend op basis van evenwicht. We verwijderen alles uit ons leven wat evenwicht verstoort en overbodig is. Op deze manier zal 50 – 60% van de mensen werkloos worden, en dat is geweldig! Uiteindelijk doen ze niets nuttigs en ze komen de rest van de mensen ten goede door niet te werken.

Hoe zullen ze dan voor zichzelf kunnen zorgen? Net zoals ieder ander. We zullen alleen die dingen kopen die nodig zijn. Nu kopen we twintig keer meer dan we nodig hebben. Tegelijkertijd verhongert de helft van de mensheid. Op deze manier komen we aan het juiste bedrag dat iedereen nodig heeft om er zeker van te zijn, dat niemand honger heeft.

Je zegt dat het niet mogelijk is? Wel, het is zeker mogelijk! Wat heeft iedereen dan? Er zal een halve werkdag vrij komen. Hoe moeten we die tijd dan besteden? Zullen we elkaar uiteindelijk ombrengen? Nee, zeker niet. We zullen iets heel eenvoudigs gaan doen: we zullen een manier bestuderen om evenwicht te creëren tussen ons en de Natuur. Hier zullen de methoden van massa-educatie van pas komen.

From the Talk on Mutual Guarantee 9/25/2011

Filed under: Arvut Beweging, Crisis, Economie - Geen reacties→

Filed under: Kabbalistische bronnen, video - Geen reacties→

Vraag: Wat kan ik overdag doen om mezelf voor te bereiden op de ochtendlessen, vooral voor het lezen van het Boek De Zohar, om zo maximale resultaten te verkrijgen?

Antwoord: Het is wenselijk voor een mens om altijd een boek met geselecteerde passages uit De Zohar of Kabbalistische uitspraken bij zich te hebben. Wanneer iemand gedurende de dag kan luisteren naar een opgenomen les, laat hem die dan beluisteren, als hij kan lezen, laat hem lezen en als hij alleen maar kan denken, laat hem denken.

Er zijn mensen die niet kunnen lezen, luisteren of denken over spiritualiteit op het werk, omdat hun werk hen volledig in beslag neemt en heel soms keren ze terug naar de intentie. Zo zijn er verschillende situaties.

Rabash placht altijd te zeggen, dat het wenselijk is om een eenvoudige fysieke baan te kiezen, waarvoor geen mentale of emotionele inspanningen nodig zijn. Maar vandaag de dag hebben we nauwelijks banen als deze. Daarom moet iemand een vast tijdsschema opstellen, bijvoorbeeld: zich ieder uur los maken van zijn werk en dan vijf minuten een verbinding maken met spiritualiteit.

Ieder mens moet proberen om al het mogelijke te doen in de situatie, waarin hij zich bevindt. Uit deze inspanningen bestaat zijn inzet.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 6/22/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar - Geen reacties→

Een vraag die ik ontvangen heb: Een aantal jaar geleden, zond AARP (een Amerikaanse organisatie die voor de rechten en welzijn van ouderen opkomt) een verzoek aan advocaten om hun diensten aan de minderbedeelde senioren, tegen een gereduceerd tarief van $30 per uur [een gemiddelde advocaat kost $150-$300 per uur] aan te bieden. Bijna iedere advocaat weigerde. Daarna veranderde de organisatie haar strategie. Ze stuurden opnieuw het verzoek uit, maar deze keer stelden ze een andere vraag: zouden de advocaten bereid zijn om te helpen en gratis bijstand te verlenen aan de behoeftige senioren? Deze keer, zeiden de meeste advocaten ja. Waarom?

Mijn Antwoord: Omdat het dan geen werk meer is, maar liefdadigheid. Goedkoop werk vernedert mensen, daar waar gratis werk (liefdadigheid) gerespecteerd wordt.

Verwante Materialen (Engels):
Laitman.com Post: Crisis and Resolution

Filed under: Uncategorized - Geen reacties→