Mijn nieuwe artikel op Linkedin: Als klei in de handen van de coach

Misschien was wel een van de meest symbolische beelden van de Olympische Spelen in Tokio, die vorige week eindigden, dat van de Israëlische gouden medaillewinnares Linoy Ashram die, nadat ze de medaille in ontvangst had genomen, naar haar coach ging en de medaille om de nek van haar coach hing. Met deze symbolische daad gaf Ashram aan dat ze voelde dat haar coach, Ayelet Zusman, de medaille evenzeer verdiende als zijzelf.

Inderdaad, voor een atleet is een coach alles, als een moeder en een vader voor een kind. Zonder de coach is een atleet een ongepolijste diamant. Doordat de atleet hard werkt, transformeert de coach het talent in medailles. De band tussen die twee is werkelijk uniek en dat spreekt vanzelf.

In de Talmoed staat de volgende voor de hand liggende oude waarheid beschreven: “Men zou op alles en iedereen jaloers kunnen zijn, behalve op zijn zoon en zijn leerling” (Sanhedrin 105b). Inderdaad, de ware leraar stopt alles wat hij of zij heeft in de leerling, en wat de leerling ook bereikt, het is alsof de leraar het eveneens bereikt.

Ik had ook mijn leraar, mijn “coach”, als je het zo wilt noemen. Hij leerde mij alles wat ik weet en tot op de huidige dag voel ik dat hij bij me is. Als ik ooit zijn grootheid mag bereiken, is het dankzij hem.

Zo hoop en bid ik dat mijn eigen leerlingen zullen bereiken wat ik heb bereikt en meer, en dat zij de leraren van de mensheid zullen worden en de mensheid naar eenheid en liefde voor anderen zullen leiden. Voor een leraar is de leerling in zijn handen, zijn geest. Je stopt in de leerling alles wat je zelf wilde bereiken, zodat de leerling het zal voortzetten. Het is een band die de liefde overstijgt, en als het over de Wijsheid van Kabbalah gaat, is het een commitment die zowel de leraar als de leerling aangaan in het belang van de hele mensheid.

Artikel in het Engels: https://laitman.com/2021/08/as-clay-in-the-hands-of-the-coach-linkedin/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Filed under: New Publications | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Veel studenten van u doen aan sport, ze hebben titels en onderscheidingen. En ik heb gehoord dat u ook nog steeds aan sport doet. Hoe staat u tegenover sport en wat zijn de wortels daarvan in de spirituele wereld, met name van de vechtkunst?

Antwoord: In het algemeen gesproken hebben sporten tot op zekere hoogte een gunstig effect. Ik zal jullie zeggen wat ik van de vechtkunst vind. Een werkelijke vechter die deze vaardigheden meester is, overwint de natuurlijke angst die in elk mens aanwezig is omdat een ieder van ons een egoïst is. Door je bezig te houden met de kunst van een een-op-een gevecht, voelt een mens dat hij nergens bang voor hoeft te zijn, daardoor is hij bereid om zich te openen, zijn hart te openen, om welwillend te zijn, vriendelijk en sympathiek naar anderen, want hij is nergens bang voor. Hij beschermt zichzelf, zijn ego. Door de vechtkunst krijgt hij een schild, daarom heeft hij geen zwaard nodig. Deze situatie wordt de ’kracht van vriendelijkheid’ genoemd.

Als we ze correct toepassen, zijn alle vormen van vechtkunst nobel. Als wij geen egoïstische natuur hadden, zou het niet nodig zijn om ons ego te kalmeren en ook niet om vechtkunst te beoefenen. Maar ons ego is het enige wat wij van nature hebben, wij hebben niets anders. Dus door een ‘scherm’ over ons ego te vormen, door het te kalmeren met behulp van de vechtkunst, kunnen wij open zijn naar anderen en daarom leidt – hoe vreemd het ook moge klinken – de controle en de waardigheid van de vechtkunst tot goedheid en eenheid.

Filed under: Uncategorized - Geen reacties→

Twee vragen die ik ontvangen heb over voetbal en Kabbalah:

Vraag: Voetbal trekt de aandacht van veel mensen. Wat is zijn spirituele wortel? Ik heb gehoord dat u een keer met Rabash langs een voetbal veld bent gereden, en dat hij zei dat het een bijzondere plek was, omdat het genot en vreugde aan mensen brengt. Voetbal is gevuld met stoffelijke, egoïstische verlangens van zijn liefhebbers. Wat voor een stijging heeft Rabash op deze plek gezien? Misschien waren zijn woorden een grap of een parabel, of is er echt een spirituele oorsprong van voetbal?

Mijn Antwoord: Wat belangrijk is, is niet het spel voetbal, maar dat een persoon genot uit het leven ontvangt. En dit genot, komt uiteraard van de Schepper. Er zijn veel dergelijke gelijkenissen.

Als een het punt in het hart van een persoon – het verlangen naar de Schepper – nog niet naar de oppervlakte is gekomen, bestaat hij in een ballingschap uit de spiritualiteit, zelfs als hij hier niet van bewust is. Zolang hij zich in deze toestand bevindt, geniet hij van de kleine pleziertjes van deze wereld, genoemd “de zwakke gloed”.

Hier spreken we over de mensen die nog niet klaar zijn voor het spirituele werk. Het Licht brengt mensen bij elkaar en geeft hen wat voldoening – om deze reden is het een bijzondere plek. Door daar te zijn, brengen ze niemand schade toe, ze verenigen zich juist daarentegen.

Vraag: Wat als ik tegelijkertijd een voetballer en een Kabbalist wil zijn?

Mijn Antwoord: Ga ervoor!

Verwant materiaal (Engels):
Laitman.com Post: The Olympic Games Should Be Played Like Giveaway Checkers
Laitman.com Post: The Kabbalistic Meaning of the Star of David, and Why We Should Respect Sports Stadiums
Laitman.com Post: The Soul Is the Property of Bestowal, and Without It We Are Animals
Lesson on Shamati #2: “Divinity in Exile”
Chapter from the Book Attaining the Worlds Beyond: Transforming Egoism to Altruism

Filed under: Uncategorized - Geen reacties→