In werkelijkheid is het niet de groep die jou moet beïnvloeden maar jijzelf moet je afstemmen op de groep. Wanneer we zeggen dat de groep een persoon moet beïnvloeden, willen we ieder mens inspireren om aan de groep te geven zonder zelf iets te ontvangen.

De reactie van de groep kan krachtig of zwak zijn maar dit zal geen invloed hebben op een persoon. Dat komt omdat onze verbinding een interactie met de innerlijke groep is en niet met de externe groep. Het externe gedrag van de vrienden speelt niet zo’n substantiële rol.

Hier hangt alles af van hoe sterk ik op hen kan afstemmen, hoeveel ik probeer om hun innerlijke aspiratie te voelen en dit hangt niet van mij of van hen af. Dit is een spirituele realiteit, de verbinding tussen ons op het niveau van Oneindigheid.

Daarom, de groep beïnvloedt je in die mate dat jij je hierop kan afstemmen en ernaar verlangt om zijn invloed, zijn altruïsme, te ontvangen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

We bestaan binnen een systeem van krachten, in de enige plaats die de Schepper heeft geschapen: Malchut van Oneindigheid, welke een volledig gecorrigeerde staat (Gmar Tikkun) is. We zijn het tegenovergestelde hiervan en zijn verborgen achter 125 niveaus die de werkelijkheid voor ons verzwijgen. De werkelijke staat waarin ik verkeer, ervaar ik niet. En juist vanwege deze eigen sensatie bevind ik mij achter 125 verborgen niveaus: filters die alles verlagen en me in mist en verwarring achterlaten.

Ik moet deze omhulsels op een zodanige wijze verwijderen dat ik hen innerlijk absorbeer en hen dusdanig omdraai dat ze openbaringen voor me worden. Dit moet ik doen met elke staat, elke sluier, en met elk niveau.

Na door al deze omhulsels heengegaan te zijn raakte ik, dankzij de oppositie van mijn innerlijke kwaliteiten, volledig tegenovergesteld aan de werkelijke staat. Toch, wanneer ik deze omhulling op mij neem en ik het verlangen heb om er met behulp van het Licht bovenuit te stijgen worden al deze omhulsels getransformeerd in kennis, gevoel, openbaring en verwezenlijking.

Dit is de wijze waarop we voortgang boeken van totale afzondering (met uitzondering van het punt in ons hart dat in ons ontwaakt) naar het hoogste niveau. Echter de sluiers worden niet vanuit deze wereld aan mij geopenbaard. Ik moet deze wereld helemaal verlaten. Deze omhulsels worden geopenbaard tussen mijzelf en het Licht, of tussen mij en de Schepper.

Dit is de reden dat Kabbalisten zeggen: “Laat deze wereld en corrigeer het niet!
Deze is niet het onderwerp voor correctie”. Je moet alleen je houding richting de Schepper corrigeren. Je moet de storing die je tussen jullie ziet omkeren in openbaring. De storing is een laag van de materie, jouw ego, die jullie twee scheidt.
Daarom corrigeren we niet deze wereld. In feite hoeven we aan deze wereld niets te doen. Hoe meer jij werkt aan jouw verbinding met de Schepper, des te meer Licht er voor jou zal schijnen en je zult een omgekeerde wereld waarnemen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Als we aan de Schepper zouden geven volgens het verlangen dat Hij in ons geprent heeft, zou er meer oppervlakkige liefde kunnen zijn dan dat? Essentieel, zouden we van Hem houden omdat Hij ons gemaakt heeft om van Hem te houden. Liefde is alleen mogelijk als het verlangen afkomstig is in ons.

Dit is waarom het geen optie was om ons te creëren met een verlangen dat klaar was om Hem lief te hebben, dit zou weerzinwekkend zijn. Liefde moet compleet echt zijn in zijn wortel, het moet bloeien in een lege ruimte, absoluut onbaatzuchtig en onafhankelijk van enig ontvangen plezier.
Hoe kunnen we zo een absolute, pure en eeuwige liefde behalen, totaal onbaatzuchtig zonder een beloning te eisen? Hoe kan het schepsel dezelfde houding naar de Schepper bereiken als Hij naar ons heeft? Dit verlangen, de behoefte om te geven, moet zich in ons ontwikkelen. Hier ligt ons gehele ontwikkeling van deze wereld en naar de Oneindige Wereld; om de behoefte voor liefde te bereiken.

Omdat we het in onszelf ontwikkelen, zal deze behoefte voor liefde niet verdwijnen. We houden vast aan deze behoefte, dankzij dit kunnen we lief hebben en geven. Om deze reden kan het spirituele vat nooit te vol worden. Het kan niet gevuld worden; we bedekken het alleen van Boven, het staat geschreven; “Liefde zal alle zonden bedekken.” De daad van bedekken verhoogt alleen maar de behoefte. We bedekken het, maar het blijft groeien, steeds meer helderder en helderder.

Dit is waarom het proces dat we ondergaan niet anders kan zijn, omdat het voortvloeit van het einde van het doel. Zeker, als de Schepper ons naar wederzijds liefde verlangt te brengen, dezelfde liefde die Hij voor ons heeft, dan is er geen andere keus. De hele spirituele ladder is al uitgestrekt van het eind punt naar ons, naar het begin van het pad en we moeten doorgaan met onze reis, de hele weg naar het eind toe.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Je hebt gezegd dat er drie bestandsdelen van intentie zijn tijdens het lezen van de Zohar. 1) Alles wat ik lees in de Zohar gebeurt binnen in mij; 2) Ik voel dat ik de Zohar studeer samen met mijn vrienden en ik voel ze; en 3) Eenwording tussen ons is alleen mogelijk door het Hogere Licht. Hoe is het mogelijk om deze drie intenties tegelijk en voortdurend te behouden; welke heeft de voorrang?

Mijn antwoord: De intentie zou altijd uit alle drie de bestandsdelen samen moeten bestaan. Zoals Baal HaSulam schrijft, een persoon zou zich constant in de intentie, “Israel, Thora en de Schepper zijn één” moeten bevinden. Als één hier buiten valt, wijkt hij van het pad af.

We praten over één enkele realiteit genaamd de Oneindige Wereld waar de Schepper, het wezen en de hele universum met al zijn kwaliteiten (het goed en het kwaad, het verleden, heden, toekomst en alles wat we ons maar voor mogelijk kunnen verbeelden), worden onthuld in één punt , die de verbinding is genaamd “verbondenheid.” Dus ik zou alleen over deze staat moeten denken, constant moeten voelen alsof ik hierin besta en hierna streef. Alle storingen die worden onthult zijn alleen voor mij bedoeld om mezelf steeds meer correct te sturen naar dit punt van verbondenheid, waar alle kwaliteiten elkaar aanvullen.

Daarom, de groep, de Schepper, het boek van Zohar die ik lees, mezelf en alles wat er binnenin mij gebeurt worden samen opgenomen in Oneindigheid. We verlangen een realiteit te onthullen welke de enige is die bestaat. We bestaan hierin, zelfs nu, maar, om dit te onthullen moeten we verlangen naar dit beeld.

Ieder niveau of elk van mijn staten zijn dezelfde oneindigheid. We onthullen het alleen als we dichterbij komen in een steeds hoger resolutie en met een grotere precisie. Maar, ieder niveau is dezelfde tien Sefirot die meer onthult wordt; van een druppel zaad (een punt) tot een vol Partzuf.

De intentie zou moeten bestaan uit het feit dat alles in de Oneindige staat is gelegen waar ook ik, besta. Ik verlang alleen dat het duidelijk voor mij wordt en voor z’n onbeduidend details om groter te worden en elkaar aan te vullen zodat de groep, de Schepper, alle staten en Ik worden onthuld als één geheel. Alles wat nodig is, zijn de inspanning en ik zal komen. We zouden niet moeten denken hoe we alle bestandsdelen moeten verbinden. Integendeel, we zouden moeten proberen om het laatste, perfecte beeld waar we bestaan te zien.

Het Omgevende Licht komt van dit beeld, met welke je verlangt te verbinden. Het is precies wat we nodig hebben om onthulling te bereiken. Iedere afwijking aan de individuele bestandsdelen van dit beeld verzwakt alleen maar het Omgevende Licht.

We moeten streven te “leren” zoals Baal HaSulam schrijft in deel 155 van “De Inleiding tot Talmud Eser Sefirot.” Te “leren” betekent verbinding bereiken, een verbinding met hetzelfde beeld dat ik me nu probeer voor te stellen. Het staat geschreven, “Nu kent Adam Eva, zijn vrouw.”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→