Waar komen de woorden, die we in deze wereld gebruiken, vandaan?
Waarom gaf de een of andere boer, die eens in de buurt van Jerusalem woonde en naar de Olijfberg keek, die berg deze naam? Dat komt, omdat hij dacht dat deze naam toepasselijk was. Dit verlangen kwam in hem op vanuit de natuur en de natuur komt van Boven.

Er is namelijk niets toevallig in verband met de woorden van onze wereld, ze komen allemaal van Boven. Daarom kunnen Kabbalisten ze gebruiken om de spirituele wortels te beschrijven in, zoals dat heet: “de taal der takken”. En wanneer we de woorden van deze wereld nemen en uitleggen, wat erachter verborgen is in overeenstemming met de spirituele wortels ervan, zien we de verschillen tussen de werelden. Zo ontdekken we wat er tussen ons en de spirituele wereld staat.

Een steen van deze wereld en een steen van de geestelijke wereld, een boom van deze wereld en een boom van de geestelijke wereld, een man, een vrouw, een kind, vuur, water, zo bestudeer ik de verschillen tussen de werelden en de vorm die ik moet bereiken.

De taal der takken is echter niet voor een gewoon mens bedoeld, maar voor degenen die de spirituele wereld voelen. Alleen zij kunnen begrijpen wat er gebeurt tussen de tak en de wortel en zij geven aan elkaar kennis door met behulp van deze taal. Wanneer een Kabbalist een bepaalde verbinding tussen de wortels in de geestelijke wereld beschrijft en deze kennis wil doorgeven aan een ander, vertelt hij het in de taal der takken.

Op dit moment gebruiken we deze taal niet, maar gebruiken we alleen taal om te spreken. Wanneer je spiritualiteit voelt en luistert naar de woorden van je leraar, die over de spirituele wereld spreekt, zal je begrijpen wat hij bedoelt. Of hij zal het je leren als een klein kind, waaraan woorden geleerd worden.

Stel je voor, dat je samen met je leraar op spiritueel niveau bent en hij wijst naar een bepaald fenomeen en vertelt je hoe het heet. Als je het spirituele fenomeen ziet en de naam ervan hoort, kan je ze met elkaar verbinden, het woord van deze wereld verbinden met het spirituele object. Dit heet het leren van de taal der takken. Een pasgeborene in de spirituele wereld leert de taal der takken net zoals een pasgeborene in deze wereld een aardse taal leert spreken.

En later zal je in staat zijn om een gesprek te voeren met de leraar, je zult een actieve woordenschat hebben.

Van het 4e deel van de  Daily Kabbalah Lesson 2/14/2011, “The Essence of the Wisdom of Kabbalah”

Verwante Materialen (Engels);
Talking To The Deaf
Why Do We Need The Language Of Branches?
The Language Of The Point In The Heart

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Filed under: video - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan een kind zich verbinden met uw onderwijssysteem?

Antwoord: Een kind zal de verbinding maken met die ‘omgeving van het bestaan’ via het internet, in een taal die hij of zij begrijpt en in de vorm die geschikt is voor hem of haar. We hoeven de kinderen alleen maar aan te moedigen, vanaf het begin van de deelname aan het systeem, dan zullen ze contact maken met andere kinderen over de hele wereld. Ze zullen er zich veilig voelen en zich als een deel ervan ontwikkelen.

Ik denk, dat de resultaten direct zichtbaar zijn. Binnen een paar weken al zal je voelen hoe je kind is veranderd. Probeer met hem te praten en je zult zien hoe hij gegroeid is, verstandig is geworden en begint vragen te beantwoorden als een volwassene, dat hij een heel andere houding tegenover het leven heeft gekregen.

We moeten een kind als een volwassene behandelen. De ziel heeft geen leeftijd. Het probleem is, dat we ons dom houden en afdalen naar hun niveau in de omgang met kinderen en daar verknoeien we ze mee. Een kind wil een dergelijk gedrag niet van ons. Hij wil hetzelfde zijn als wij.

We hoeven er alleen maar rekening mee te houden dat hij fysiek kleiner en zwakker is dan wij, maar van binnen is hij absoluut opgegroeid en volwassen. We moeten met hem praten en hem behandelen als een volwassene en alles serieus uitleggen, op zoek naar advies en luisteren naar zijn mening zoals we ook bij een volwassene doen.

Je zult zien hoe graag kinderen dit willen en hoe goed ze hierop reageren. Om als volwassene te worden behandeld is voor hen een fascinerend spel. Het is voor ons, volwassenen, verboden om af te dalen naar hun niveau en te spelen alsof wij ook kinderen zijn. Dat is een foute houding. Zij zijn niet aan het spelen, maar wij.

Het is een zeer belangrijk principe in de opvoeding om kinderen te behandelen als volwassenen. Het maakt niet uit of hij eruit ziet als een klein kind, dat is alleen maar het fysieke lichaam. Vanuit dat kinderlichaam kijken ze naar jou met volwassen ogen, ze volgen alles op de voet en begrijpen alles.

Het is een vergissing om hem als een kind te behandelen. Deze misvatting heeft de mensheid sinds de oudheid begeleid, samen met allerlei sprookjes, die allerlei soorten fetisjisme en bijgeloof preken. We moeten dit allemaal afschaffen.

We verschillen alleen op het dierlijke niveau van een kind. Wanneer we communiceren op het niveau van de mens in ons, moeten we iedereen gelijk behandelen. Een kind is onze gelijkwaardige partner in de creatie van deze pedagogische methode en we moeten alles openlijk met hem bespreken en zijn volledige medewerking eisen. Laat kinderen vergaderingen bijwonen en samen met volwassenen deelnemen aan discussies over het samenstellen van het programma. We hebben niets voor hen te verbergen.

Dat zal hen ontwikkelen. Ze willen niet van alles ontvangen wat al door ons afgerond is. Ze willen alles zelfstandig en bewust vanaf het begin realiseren. We moeten niets voor het kind verbergen, het is geen kind. We moeten hem behandelen als een volledig gelijke.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Als het Licht het meest absolute, totale geluk is, wil ik het graag beter leren kennen. Hoe doe ik dat? Het schijnt, dat het gekomen is om mij te leiden, maar ik heb het niet gemerkt…..

Antwoord: je moet beslissen voor wie je kiest: het Licht of het genoegen dat het je brengt? Wanneer je voor het genoegen kiest, zal het niet werken.

Alleen aan het begin brengt het Licht je verder door middel van plezier, zo kun je opgroeien en volwassen worden. Op dezelfde wijze voeden wij kinderen op in onze wereld. Onze kinderen krijgen alles,vinden dat normaal en blijven groeien, totdat ze op een bepaalde leeftijd aangekomen zijn en dan zeggen we tegen hen: stop, vanaf nu ben je een volwassene.Hij kan schreeuwen dat hij kind wil blijven en snoep wil blijven ontvangen: dit helpt niet. Wanneer je volwassen bent geworden, moet je je dienstplicht vervullen en werken; je moet handelen als een volwassene.

Wat betekent het om volwassen te zijn? Een volwassene kan het plezier niet najagen; hij moet zich toeleggen op geven. Je leeft in de samenleving en je moet geven aan iedereen; aan het werk gaan, een bijdrage leveren aan de maatschappij en dan zal je bestaansrecht krijgen.

In de spirituele wereld is het precies hetzelfde. Een volwassene wil niet gewoon genieten, hij streeft naar het bereiken van een groot, verheven doel in zijn leven. Volwassen zijn betekent geven, niet omwille van het plezier, maar voor de bron van het geven.

Dit soort loyaliteit wordt van ons verwacht. Dit gebeurt, wanneer we een verbinding met het Licht zelf tot stand brengen en niet met wat wij erbij voelen.

Daarom betreden we op dit moment een nieuw tijdperk: dat het Licht ons niet langer plezier geeft. Het belooft ons niet meer, dat er leuke dingen in het vooruitzicht zijn en dat we niet meer hoeven te wachten op nieuwe genoegens. Er ligt niet aantrekkelijks meer in het verschiet.

Op dit punt hebben we geen andere keuze dan overgaan naar een nieuwe zienswijze:
in plaats van het najagen van het geluk, gaan we naar de bron ervan. En als we dit niet willen, zal het moeilijker worden. Het Licht zal ons blijven dwingen om dit te doen, door ons af te snijden van de mogelijkheid om ook maar ergens van te genieten. Dan beginnen we ons af te vragen: ‘Wat gebeurt er? Waarom leef ik? Waarom is het plezier weg? Wat moet ik doen?’

Je begint niet te vragen naar het plezier, maar naar de bron ervan:’ Waar is het plezier gebleven? Wat is er gebeurd met de bron ervan? Waar kwam het gewoonlijk vandaan?’ En zo vorderen we.

Want zolang we plezier blijven ontvangen, hebben we deze vragen niet. Maar zodra we het in het heden niet hebben en het niet verwachten in de toekomst, wordt het een probleem. Ik begin te zoeken naar waar het gewoonlijk vandaan kwam: ‘Waarom kwam het niet? Wat is er eigenlijk gebeurd?’

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Als de Schepper wenst ons gelijkvormig aan Hem te maken, hoe kan hij dan het gevoel van Zijn grootsheid in ons opwekken, de waarde van de eigenschap van altruïsme, zodat we onze staat van bestaan om zouden willen ruilen voor die van Hem? Hij heeft niet veel keus en we zijn genoodzaakt om in kleine stapjes op te stijgen terwijl we altijd pogingen doen om een meer verheven niveau boven ons huidige staat te verkiezen.

Om deze reden kan de Schepper Zijn liefde voor ons niet onthullen! In feite is het zo dat, als die liefde zou worden onthuld, het direct de hele ladder van spirituele niveaus en alles wat hen onderscheidt zou ruïneren.

Een kind is het hoofd van de familie en hij stelt eisen aan de ouders; er van uitgaande dat ze voor hem leven. Hij maakt gebruik van hun liefde. Indien hij echter in andermans huis is gedraagt hij zich totaal anders: Hij stelt geen eisen zoals hij thuis zou doen en hij zal verlegen bang zijn. Maar thuis kent hij geen schaamte en angst.

Daarom, als de Schepper Zijn liefde voor ons zou onthullen, zouden wij als verwende kinderen nooit in staat zijn om Zijn grootsheid te waarderen en naar Hem op te stijgen. In deze wereld worden we gedreven door het natuurlijke instinct dat ons ertoe drijft te groeien en ons te ontwikkelen. Maar in de spirituele wereld bestaat dit bezielde instinct niet. We moeten zelf dit verlangen ontwikkelen.

Bovendien, als de Schepper Zichzelf als een Liefdevolle Ene zou onthullen, zouden we Hem in alles buiten beschouwing laten. Daarom moet Hij zichzelf verbergen om ons de mogelijkheid te geven ons te ontwikkelen en Zijn grootsheid in de duisternis te waarderen. In het licht zouden we niet in staat zijn om dit te doen.

Dit is precies waar de onzuivere krachten (klipot) over klagen: Ze zouden de Schepper willen ontdekken vóór de ontvangst van het scherm. In dat geval zouden we nl. helemaal geen kans hebben om altruïsme te bereiken.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→