Het Boek De Zohar, Hoofdstuk “Shlah Lecha” (Zend uit voor Jezelf), item 17: En de verspieders, die door Mozes uitgezonden waren, veroorzaakten jammerklachten in de generaties die volgden, omdat op die dag de Eerste en de Tweede Tempel verwoest werden en zij veroorzaakten het verlies van vele duizenden en tienduizenden van Israël. En zij werden de oorzaak van het vertrek van de Shechina uit het land en van het volk Israël. En er staat geschreven over hen, die door Joshua uitgezonden werden: “Hij zal de ziel van zijn Heer doen terugkeren”.

De bron van destructie in alle generaties, namelijk op alle niveaus van corruptie en correctie, bestaat uit het besluit van een mens om het spirituele pad niet te volgen, uit angst, luiheid, onverschilligheid of gebrek aan verlangen. “Dit is goed, maar het is niets voor mij”, zoals de verspieders zeiden, toen zij uit het land Israël terugkeerden. Dit is de oorsprong van alle ellende.

Nu dient zich de vraag aan: Maar voor die tijd waren er toch ook tegenslagen, in Egypte en voordat Mozes “de verspieders naar het land Israël zond”? Dat is juist, maar we spreken over de laatste strijd voor het land Israël, toen de verspieders zeiden: “Het is waar, het is goed daar, maar het is niet voor ons”.

Dit is een heel belangrijk punt. In feite bevindt een mens zich hier voortdurend in. Elke keer corrigeren we nu juist deze oorsprong, door een besluit te nemen, dat het niet alleen goed is, maar ook voor mij bestemd is. Maar wat is goed? Geven is goed. Daar waren de verspieders bang voor: “Kunnen we zelfs geven bereiken? Ik ben het tegengestelde daarvan. Wil ik dit wel?! Van een afstand kan ik zeggen dat geven goed is. Maar kan ik er dichterbij komen, het bereiken? Ik heb hier totaal geen energie voor of behoefte aan ….” Op deze manier verwerpen we het op verschillende niveaus.

Dit is nu juist wat gecorrigeerd moet worden. Dit betekent, dat we elk moment van ons leven op dit cruciale punt staan, waar we “de zonde van de verspieders” moeten corrigeren.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 8/9/2011, The Zohar

Filed under: Liefde - Geen reacties→

Vraag: Waarom wordt aan ons de illusie van vrijheid gegeven in deze wereld?

Antwoord: We beschouwen onszelf vrij zolang we er niet teveel over nadenken en onszelf identificeren met ons lichaam. Maar als we een klein beetje boven ons lichaam uit zouden stijgen zouden we zien dat het de wetten en processen, waaraan het onderworpen is, strikt gehoorzaamt.

Ik denk dat het aan mij is om te bepalen wanneer ik ga slapen en naar mijn werk ga. Maar wie bepaalt dit in werkelijkheid? Ik ben in bepaalde omstandigheden en innerlijke kwaliteiten geplaatst, die aan mij gegeven zijn. Ondertussen handelt onze wil om plezier (verlangen) te ontvangen als een motor en wel volgens een eenvoudig principe: maximaal plezier tegen minimale inspanning. Ofwel: maximale winst behalen tegen minimale investeringen.

Dit is een berekening die we ieder moment van ons leven uitvoeren; in elk aspect, in elke richting, in elke plaats en in relatie ten opzichte van alles wat er is. Dit is hoe onze natuur werkt. Hierbij rekening houdend met de verschillende condities: hoe moe en gezond ben ik, hoe is groot is het gevaar en het mogelijke plezier hiervan? Enzovoort. Begrijpelijk, want zolang we in ons ego blijven is er geen sprake van een vrije keuze.

We moeten ons realiseren dat vrije keuze alleen mogelijk is zodra ik mijn verlangens beheers en er boven uitstijg. Zolang ik in mijn egoïstische natuur verblijf, zal ik altijd een gehoorzame pop zijn die volledig onder de controle van het egoïsme staat.

Als het echter mijn wens is de controle in eigen handen te nemen, zal ik mijn verlangen moeten beheersen, er boven uitgestegen zijn. Met andere woorden: vrije keuze is mogelijk maar dan alleen door boven het verlangen uit te gaan. En de enige vraag hierbij is: Hoe stijg ik boven mijn natuur uit en met welke middelen?

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→