Het gevaar van sociale onrust na het coronavirus, deel 1
In de loop van de tijd verschuiven de angsten die gepaard gaan met de coronavirus-pandemie , van gezondheid gerelateerde problemen naar problemen over werkloosheid en gebrek aan voedselvoorziening. Veel bedrijven zullen de crisis die door het coronavirus is veroorzaakt niet overleven omdat er geen vraag meer naar hen is.
De mensheid verandert, zij begint veel oude gewoonten als buitensporige luxe te beschouwen. De VN Raad die zich bezighoudt met het Wereldvoedselprogramma vreest dat het coronavirus op ongekende schaal tot wereldwijde honger zal leiden, zoals het in de Bijbelse profetieën wordt beschreven. Tegelijkertijd worden de rijken nog rijker, ten koste van iedereen.
De manier van werken verandert door de verschuiving naar een toenemende vorm van automatisering, de energieprijzen dalen drastisch en de toekomst brengt ons angst en onzekerheid. Wat gebeurt er met de arbeidsmarkt en waar gaat dit alles naartoe?
Het coronavirus is een kracht, op biologisch gebied, die grote veranderingen in ons heeft veroorzaakt. Waarheen leidt het ons, waar wordt de menselijke samenleving naartoe gedreven? Het virus maakt ons duidelijk dat we in een integrale samenleving leven en met elkaar verbonden zijn.
Het staat ons niet toe om dicht bij elkaar te komen vanwege het gevaar van de overdracht van schadelijke deeltjes, virussen die ons kunnen infecteren met een dodelijke ziekte. Zo laat het virus ons zien dat onze verbindingen niet goed zijn, maar als we ze repareren, kunnen we weer zonder beperkingen leven.
Anders is het onwaarschijnlijk dat we nog kunnen terugkeren naar het normale leven. Natuurlijk zullen we proberen om een remedie voor het virus te vinden om dan, zoals voorheen, contact met elkaar te kunnen hebben, maar dat zal niet werken.
Ik denk dat de mensheid naar haar gemeenschappelijke, globale, integrale vorm zal moeten evolueren, naar de juiste soort verbindingen. Daarom zal de natuur ons op een zodanige wijze blijven beïnvloeden dat wij wel genoodzaakt worden om goede onderlinge verbindingen te organiseren en te realiseren.
Op dit moment wordt een dergelijke vorm van verbinding zeker van ons verwacht. We kunnen proberen de natuur voor de gek te houden door thuis te blijven, maskers te dragen, enz. Maar er zullen nieuwe problemen komen, totdat we uiteindelijk begrijpen dat we onze onderlinge relaties moeten veranderen.
En in de mate waarin wij ze veranderen, ze veranderen van egoïstisch naar altruïstisch en vriendelijkheid, zullen we in staat zijn om met elkaar in contact te blijven, zaken te doen en geld aan elkaar te verdienen. Ons levensonderhoud moet gebaseerd zijn op goede verbindingen in plaats van op zelfzuchtig gewin.
Aan het begin van de 20e eeuw moest de mensheid een soortgelijke epidemie doormaken tijdens de Spaanse griep die veel mensenlevens eiste. Dat leidde ook tot veel maatschappelijke veranderingen, maar het leidde niet tot een quarantaine of isolement zoals bij het coronavirus.
Het grote verschil met nu is het feit dat de mensheid nu vrijwel onmiddellijk een wereldwijde klap krijgt, de epidemie heeft zich over de hele wereld verspreid, zonder een land of natie te sparen. Het virus laat ons zien dat we als één lichaam met elkaar verbonden zijn. Bij eerdere epidemieën was dit nooit het geval.
We leven in het nieuwe tijdperk dat “de laatste generatie” wordt genoemd, de laatste egoïstische generatie, die zichzelf moet corrigeren en in vriendschappelijke omstandigheden moet leven, als één familie. En het allereerste dat het coronavirus ons laat zien, is dat de hele wereld één familie is. Het is ons misschien niet zo duidelijk, maar de komende jaren zullen we het waarmaken. We zullen in staat zijn om dergelijke natuurkrachten te vermijden en ons ertegen te beschermen.
Hetzelfde coronavirus heeft zoveel verschillende gevolgen – die nog onthuld zullen worden – dat we ze niet lichtvaardig moeten opvatten. Het is het beste om aan zijn eisen te voldoen. Het virus vertelt ons: “Ga elkaar goed behandelen, als één familie, zodat ik niet hoef te komen om je te laten zien hoe egoïstisch en afstandelijk jullie naar elkaar zijn.”
De quarantaine leidt tot onrust en spanningen in de samenleving die tot een economische ineenstorting kunnen leiden. De epidemie ontneemt de wereld het gevoel van stabiliteit en basisveiligheid. Wanneer we geen goede relaties opbouwen, dat wil zeggen, als we het probleem niet bij de wortel aanpakken en oplossen, staan we over de gehele linie voor een economische crisis, want we zijn door een totale afhankelijkheid met elkaar verbonden.
Uiteindelijk zouden we tot een wereldoorlog kunnen komen, die vastgelegd is in het programma van de natuur. De natuur kent geen medelijden, het is een systeem van wetten, en als we vandaag niet reageren en niet voldoen aan de eisen van de natuur, zullen er nog krachtigere tegenslagen komen die ons zullen dwingen om aan onze correctie te werken, totdat we ons verenigen in een menselijke samenleving die net zo integraal is als alle andere niveaus van de natuur: de minerale, vegetatieve en levende niveaus.
Iemand die op aarde leeft, behandelt zijn medemensen slechter dan hongerige wolven. De natuur is het hier niet mee eens. Naarmate we verder komen, moeten we ons realiseren dat alleen de vriendelijke verbindingen tussen ons goede krachten kunnen aantrekken die ons vooruit helpen.
Trouwens, wolven behandelen elkaar heel goed. Wij zijn het die denken dat een wolf erger is dan de mens. Dit is een veel voorkomende misvatting.
From KabTV’s “Global Perspectives” 5/1/20
Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/05/the-danger-of-social-unrest-after-the-coronavirus-part-1/
Related Material:
On The Threshold Of A New Society
If We Want To Be Healthy
Where Does The Coronavirus Lead Us?
