Mijn nieuwe artikel op Linkedin: In volle vaart de verkeerde kant op

Het gejuich van de Palestijnen over de overwinning en de aarzelende zucht van opluchting die de Israëli’s slaakten bij het ingaan van het staakt-het-vuren zijn beide oprecht. Israël heeft de strijd gewonnen maar verliest de oorlog en de Palestijnen weten dat. Bij elke campagne wordt de greep op ons land zwakker, terwijl die van hen sterker wordt. Misschien winnen we in de toekomst ook wel, maar de wereld staat aan de kant van de Palestijnen. Als we alleen op fysiek niveau tegen hen blijven strijden, zullen we uiteindelijk de oorlog en het land waarin we wonen verliezen.

We kunnen alleen op ideologisch niveau winnen. Als we begrijpen waarom we hier zijn en hoe onze aanwezigheid hier ten gunste is van de hele mensheid, zullen we de steun van de wereld verkrijgen. Anders hebben de naties geen behoefte aan een land waarvan de mensen elkaar zo diep haten dat de 120 parlementsleden over tientallen partijen verdeeld zijn. Het gevoel van onderlinge afkeer dat van dit kleine land uitgaat is zo venijnig dat de hele wereld verontrust is over wat er gebeurt in dit kleine stukje land dat ongeveer zo groot is als Connecticut. Wij spannen ons enorm in om sterker te worden en ons te pantseren, maar we gaan in volle vaart de verkeerde kant op.

We mogen niet vergeten dat onze kracht ligt in onze eenheid, uitsluitend in onze eenheid. Er bestaat niets anders dat stand kan houden. Verdedigingssystemen zoals de Iron Dome zijn maar tot op zekere hoogte goed, het volk Israël krijgt alleen permanente bescherming als we aan elkaar denken in plaats van aan onszelf.

Onze voorouders hebben onze natie gesticht op basis van verantwoordelijkheid voor elkaar en liefde voor anderen. Wij hebben het gebod “Heb je naaste lief als jezelf” aanvaard en tot ons belangrijkste principe gemaakt. Als we dit niet in praktijk brengen, zijn we niet trouw aan onze erfenis, aan de grondslag van ons bestaan als volk, dan zijn wij dus niet het ware Israël. En omdat we niet het ware Israël zijn, kunnen we geen aanspraak maken op het land Israël. Dat voelen de Arabieren en de hele wereld.

Als wij aanspraak op dit land willen maken, moeten we trouw zijn aan onze roeping, namelijk “een licht voor de volkeren zijn.” Zolang wij verdeeld zijn, voelen zij dat wij hen niets anders dan duisternis brengen. Zij voelen aan dat wij de oorzaak zijn van alles wat er mis is in de wereld, en dat komt nu juist doordat wij elkaar haten. Dus als wij boven onze haat uitstijgen en één worden, zal de wereld met ons zijn, ook de Palestijnen. Als wij onze verdeeldheid in stand houden, zal de wereld ons verdrijven uit dit land.

In Het Boek De Zohar (Acharei Mot) is vele eeuwen geleden over onze eenheid geschreven. In de woorden van Rabbi Shimon: “Zie hoe goed en lieflijk het is als broeders bijeen zitten.” Dit zijn de vrienden als ze bij elkaar zitten en niet van elkaar gescheiden zijn. Eerst lijkt het alsof ze oorlog voeren en elkaar willen doden … dan keren ze terug naar de staat van broederlijke liefde … en door jullie verdienste zal er vrede zijn in de wereld.” 

Moge het zo zijn dat wij de raadgevingen van onze Wijzen opvolgen en voorkomen dat we gestraft worden omdat wij niet luisteren.

Artikel in het Engels: https://laitman.com/2021/05/full-speed-in-the-wrong-direction-linkedin/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Filed under: Israel Today, New Publications, Unity | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Israel, Oorlog, Palestijnen - 1 reactie →

Mijn nieuwe artikel op Linkedin: Hoe gaan we van hieruit verder?

We zijn nog niet eens hersteld van Covid-19 of we zijn al in oorlog met onze buren. En deze keer is het niet alleen met onze buren over de grens met Gaza, maar letterlijk met onze naaste buren: Israëlische Arabieren die al meer dan vijf decennia vreedzaam met Israëliërs samenleven. De meeste jongeren die nu in opstand komen, hebben alleen maar een vreedzaam samenleven met Israëliërs gekend. Zij werken in Israël, met Israëlische Joden, gingen met Israëlische Joden naar Israëlische universiteiten en sturen hun vertegenwoordigers naar het Israëlische parlement, de Knesset. Maar nu veroorzaken zij rellen tegen de Joden, hijsen Palestijnse vlaggen, terwijl zij niet in Palestina willen wonen en verbranden zij de vlag van Israël, waar zij wel willen wonen. Mensen worden door hen gelyncht, ze schieten, gooien met stenen naar Joden, steken Joodse winkels, synagogen en auto’s in brand en scanderen “Dood aan de Joden”.

Van dag tot dag wordt de haat over en weer groter en venijniger. Daardoor wordt het enthousiasme van onze buren om ons uit dit land te gooien evenredig groter. Dat dit met elkaar samenhangt, is duidelijk en simpel, we moeten alleen eerlijk genoeg zijn om het te zien: Als wij elkaar haten, haten zij ons, als wij elkaar willen vernietigen – zoals wij dat deden tijdens de Tweede Tempel – willen zij ons vernietigen.

Voor ons, Joden, is dit een gigantische schok. De meeste Israëli’s konden zich niet voorstellen dat hun Arabische buren zo over hen dachten. Deze situatie vraagt om een ernstige afweging. We moeten nadenken over hoe het nu verder moet en in de eerste plaats: waarom zijn we hier eigenlijk? Geen enkel ander volk hoeft zich deze vragen te stellen, maar wij Joden, moeten dat wel. Want als wij niet aan onszelf kunnen uitleggen, en wat nog belangrijker is, aan de wereld(!), waarom wij bestaan en waarom juist hier in Israël, hebben wij moreel geen recht om hier te zijn, en om überhaupt te bestaan.

Onszelf wijsmaken dat we hier zijn omdat we ons veilig moesten stellen tegen het antisemitisme in de nasleep van de Holocaust, is geen antwoord. De volkeren hebben er allang spijt van dat zij in november 1947 vóór de oprichting van een Joodse staat in Palestina hebben gestemd. Zij hebben nog niet besloten om op dat besluit terug te komen, maar als zij er nu opnieuw over zouden moeten stemmen, zouden zij met een overweldigende meerderheid tegen dat hele idee stemmen.

Dus, wat moeten we nu doen? We moeten onszelf eraan herinneren dat we hier niet zijn om een schuilplaats tegen het antisemitisme te bouwen, maar om onze vestiging hier opnieuw te bezien. Wij werden een natie aan de voet van de berg Sinaï toen wij beloofden ons te verenigen “als één mens met één hart“, wij kregen onmiddellijk de opdracht die eenheid aan de rest van de wereld door te geven en – zoals de Torah het verwoordt – “een licht voor de volkeren” te zijn. Daarom zei de oude Hillel tegen de man die hem vroeg wat het betekende om Jood te zijn: “Wat jij haat, doe dat ook je naaste niet aan, dit is de hele Torah, en de rest is commentaar” (Shabbat, 31a). Daarom zei Rabbi Akiva, wiens discipelen zowel de Mishnah als Het Boek De Zohar schreven, dat “Heb je naaste lief als jezelf” de voornaamste wet van de Torah is (Jeruzalem Talmoed, Nedarim, 30b). We moeten ons afvragen of we ons wel aan deze wet houden, want als we dat niet doen, verdienen we het niet om hier te zijn.

Ik denk dat de waarheid duidelijk is. Van dag tot dag wordt de haat over en weer groter en venijniger. Daardoor wordt het enthousiasme van onze buren om ons uit dit land te gooien evenredig groter. Dat dit met elkaar samenhangt, is duidelijk en simpel, we moeten alleen eerlijk genoeg zijn om het te zien: Als wij elkaar haten, haten zij ons, als wij elkaar willen vernietigen – zoals wij dat deden tijdens de Tweede Tempel – willen zij ons vernietigen.

Maar het tegenovergestelde is even waar: als wij elkaar liefhebben, hebben zij ons lief. We bepalen ons lot door te bepalen hoe wij met elkaar omgaan. Ik weet niet waar we vanaf nu naartoe gaan, maar ik weet wel wat we moeten doen als we de goede richting op willen: we moeten beginnen met liefde voor elkaar te ontwikkelen. Hoe harder we hieraan werken, hoe sneller onze situatie zal verbeteren.

[Image: People walk next to burnt vehicles as they enter a building after violent confrontations in the city of Lod, Israel between Israeli Arab demonstrators and police, amid high tensions over hostilities between Israel and Gaza militants and tensions in Jerusalem May 12, 2021. REUTERS/Ronen Zvulun]

Artikel in het Engels: https://laitman.com/2021/05/where-do-we-go-from-here-linkedin/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Filed under: Crisis, Israel Today, New Publications | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Crisis, Israel, Naastenliefde, Oorlog - Geen reacties→

Mijn nieuwe artikel op Linkedin “Vrede begint in ons innerlijk”

Honderden raketten, doden, gewonden, zwaar beschadigde huizen, hele steden afgesloten. Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en Israëlische Joodse burgers worden door Arabieren in het hele land geslagen en met stenen bekogeld, ze vallen politieagenten aan, proberen soldaten neer te schieten en hun auto’s te rammen, mensen in hun auto´s te lynchen. Zo ziet Israël er vandaag uit. We kunnen klagen over de bevooroordeelde, antisemitische berichtgeving in de pers of over het feit dat de regering-Biden dergelijke dingen laat gebeuren en ze zelfs stilzwijgend steunt, maar het probleem ligt niet bij hen, ze zijn alleen maar een symptoom. Als we op zo’n kritiek moment onszelf toestaan om ons bezig te houden met infantiel gekibbel en argumenten als “ik zei het toch”, zijn wij degenen die het geweld aanmoedigen, zijn wij degenen die deze voorwaarden scheppen.

Hoe kunnen we onze veiligheidsproblemen oplossen als we het elkaar alleen maar moeilijk maken? Onze eigen verdeeldheid is de brandstof voor onze haters. Als we het morgen met elkaar eens willen zijn, moeten we daar vandaag mee beginnen. Maar als iedereen met een beschuldigende vinger naar de ander wijst en zegt: “Alleen ik weet hoe het moet,” dan is het duidelijk dat niemand weet hoe het moet en zal er niets verbeteren.

De botsing tussen Joden en Arabieren is zo oud als onze pogingen om de Joodse Staat tegen het einde van de 19e eeuw opnieuw te vestigen. Maar hun mate van activiteit tegen ons hangt van ons af, niet van hen. Wanneer wij verenigd zijn, zijn zij rustiger; wanneer wij verdeeld zijn, staan zij op met moorddadige bedoelingen.

Als wij willen dat zij veranderen, hebben zij onze positieve invloed nodig. Zij moeten voelen dat er liefde in ons is, dan zullen zij en de hele wereld met hen, heel snel naar ons toekomen. Maar als er haat onder ons is, en wij haat uitstralen, dan krijgen wij haat van hen terug.

In het boek Kol Mevaser staat in dit verband: “Dit is de verantwoordelijkheid voor elkaar waar Mozes voor zijn dood zo hard aan gewerkt heeft: de kinderen van Israël verenigen. Eenieder uit Israël staat garant voor elkaar – is verantwoordelijk voor elkaar – dit betekent dat zij, als ze allemaal bij elkaar zijn, alleen het goede zien.” 

Evenzo staat er in het boek Binah LeItim: “De grondslag van de boosaardigheid van de slechte Haman (…) is te vinden in de manier waarop hij aan zijn betoog begon: ‘Er is een zeker volk dat in het buitenland verspreid en verstrooid is,’ enz. Hij stortte zijn vuiligheid over ons heen door te zeggen dat dit volk vernietigd dient te worden omdat er verdeeldheid onder hen heerst, zij allen vervuld zijn van twist en tweedracht en hun harten ver van elkaar verwijderd zijn. Hij benoemde echter de genezing vóór de klap (nam preventieve maatregelen) … door Israël aan te sporen zich snel te verenigen en … een eenheid te zijn, als één man, en dit redde hen, zoals in het vers: ‘Ga, verzamel alle Joden.'”

Daarom zullen wij, als wij ons verenigen, zien dat de wereld haar houding ten opzichte van ons ten goede zal veranderen. Bovendien zullen we zien dat onze hoop op vrede en een goede toekomst in onze eigen handen ligt en dat we alleen maar hoeven te leren hoe we onze geheime kracht kunnen activeren: innerlijke eenheid. Vrede begint namelijk in ons innerlijk.

Artikel in het Engels: https://laitman.com/2021/05/peace-begins-within-linkedin/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Filed under: Israel Today, New Publications, Unity | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Israel, Nieuws, Palestijnen, vrede - Geen reacties→