Tag Archives: illusie

De kijk op de wereld vanuit de Ten

Als het punt in het hart in een mens ontwaakt, verlangt hij naar de Schepper, maar hij voelt zich nog niet als een afgescheiden deel van het gemeenschappelijke systeem en zoekt nog geen verbinding met anderen. Geleidelijk aan begint hij echter, onder de invloed van het Hervormende Licht, de behoefte te voelen om zich met anderen te verbinden; tenslotte is er één ziel en deze schijnt voor iedereen in gelijke mate.

Hij moet de perceptie van de werkelijkheid nog corrigeren, want een mens voelt de wereld totaal anders vanuit de gebroken Kli (vat). Hij denkt dat wij allemaal gescheiden van elkaar bestaan ​​en dat de wereld in vele fragmenten is verdeeld die enigszins met elkaar verbonden zijn. Maar wij moeten de wereld als één geheel zien, als integraal, dat wil zeggen: niet verbonden door zoiets als koorden, maar bestaande als één geheel.

Zelfs als wij met elkaar verbonden zijn door middel van de wil om te ontvangen, de restrictie, het scherm en het gereflecteerde Licht, met andere woorden: zelfs als we via een soort kanalen met elkaar verbonden zijn, moet er nog altijd een verbinding tussen ons zijn, alsof er geen beperkingen zijn in deze verbinding, via de kanalen, de individuele koorden. Deze verbindingskanalen moeten de hele ruimte vullen, alsof de golven van de zee zich een weg banen tussen ons, en ons zonder hindernissen verbinden.

Dan zullen wij veranderen in één enkele Kli, zoals deze voor de breking bestond, maar nu door een oneindig aantal schermen. De houding ten opzichte van de wil om te ontvangen zal gecorrigeerd worden door een oneindig aantal individuele handelingen om deze wil om te ontvangen te overwinnen, dan zullen wij een integrale en constante verbinding bereiken.

De wereldbeelden vanuit het perspectief van mijn Ten en vanuit mijn individuele perspectief verschillen van elkaar alsof er één perceptie van de werkelijkheid door de Schepper is gecreëerd en één door mij. Ik zie de wereld in de vorm van afzonderlijke pixels, in een zwart-wit beeld.

Hoe meer pixels ik onderscheid, hoe meer vormen en kleuren, hoe duidelijker en dieper mijn waarneming op alle assen is: verleden – heden – toekomst en ik – de Schepper – de gemeenschappelijke ziel. Dit alles bestaat echter in een binaire vorm, in het contrast tussen licht en duisternis.

Als wij dichter bij de staat komen waarin de duisternis schijnt als licht en licht en duisternis één geheel voor ons worden, zullen wij als het ware het vermogen verliezen om de dingen vanuit de oude perceptie te zien, waarin alles gebaseerd was op verschil, op het contrast tussen zwart en wit.

De spirituele perceptie van de werkelijkheid hangt echter af van de mate waarin ik mezelf annuleer en het verschil tussen licht en duisternis elimineer. Ik wil dat de duisternis als licht in mijn zintuigen schijnt, al gaat dit tegen mijn wil om te ontvangen in. Ik wil er bovenuit stijgen, zodat de duisternis op mijn nieuwe verlangen zal lijken, dat gewapend is met restrictie, een scherm en gereflecteerd Licht. Dan bereik ik de hogere perceptie van de werkelijkheid, en voel ik de realiteit van de Schepper. 1

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 9/16/19Writing of Baal HaSulam, “600,000 Souls”

1 Minute 12:45

Blog in het Engels: https://laitman.com/2019/10/the-view-of-the-world-from-the-ten/

Related Material:

A Heart And A Point In The Heart

How Do You Develop A Point In The Heart?

Driven By Suffering, Curiosity, Or The Point In The Heart

Filed under: Daily Kabbalah Lesson | Add Comment →

Kabbalah En Onze Waarneming Van De Werkelijkheid Deel 1-2

Vrije Keuze Stijgt Boven Het Verlangen Uit

Dr. Michael LaitmanVraag: Waarom wordt aan ons de illusie van vrijheid gegeven in deze wereld?

Antwoord: We beschouwen onszelf vrij zolang we er niet teveel over nadenken en onszelf identificeren met ons lichaam. Maar als we een klein beetje boven ons lichaam uit zouden stijgen zouden we zien dat het de wetten en processen, waaraan het onderworpen is, strikt gehoorzaamt.

Ik denk dat het aan mij is om te bepalen wanneer ik ga slapen en naar mijn werk ga. Maar wie bepaalt dit in werkelijkheid? Ik ben in bepaalde omstandigheden en innerlijke kwaliteiten geplaatst, die aan mij gegeven zijn. Ondertussen handelt onze wil om plezier (verlangen) te ontvangen als een motor en wel volgens een eenvoudig principe: maximaal plezier tegen minimale inspanning. Ofwel: maximale winst behalen tegen minimale investeringen.

Dit is een berekening die we ieder moment van ons leven uitvoeren; in elk aspect, in elke richting, in elke plaats en in relatie ten opzichte van alles wat er is. Dit is hoe onze natuur werkt. Hierbij rekening houdend met de verschillende condities: hoe moe en gezond ben ik, hoe is groot is het gevaar en het mogelijke plezier hiervan? Enzovoort. Begrijpelijk, want zolang we in ons ego blijven is er geen sprake van een vrije keuze.

We moeten ons realiseren dat vrije keuze alleen mogelijk is zodra ik mijn verlangens beheers en er boven uitstijg. Zolang ik in mijn egoïstische natuur verblijf, zal ik altijd een gehoorzame pop zijn die volledig onder de controle van het egoïsme staat.

Als het echter mijn wens is de controle in eigen handen te nemen, zal ik mijn verlangen moeten beheersen, er boven uitgestegen zijn. Met andere woorden: vrije keuze is mogelijk maar dan alleen door boven het verlangen uit te gaan. En de enige vraag hierbij is: Hoe stijg ik boven mijn natuur uit en met welke middelen?