Kabbalisten spreken veel over de ‘menigte’, de gemengde krachten die samen met Israel uit Egypte trokken. We hebben op het ogenblik een groot probleem dat ons in de weg staat: het feit dat de Torah en de wijsheid van Kabbalah niet worden gebruikt voor correctie. ‘Menigte’ heeft ook betrekking op “degenen die God vrezen en Farao aanbidden.” Enerzijds vrezen zij de Schepper, maar anderzijds willen zij hun egoïstische kelim (vaten) om te ontvangen, vullen.

Vraag: Wat is de ‘menigte’ in mijn gevoelens, in mijzelf?

Antwoord: De menigte wordt onthuld als je wat je verkrijgt door de studie van Kabbalah ten bate van jezelf gebruikt en niet voor de Schepper. Nu kun je zeggen: “Maar dan ben ik alleen maar een ‘menigte’, want ik besta helemaal uit de neiging tot het kwaad.” Wat kan ik doen zolang deze staat nog niet opgelost is?

Het gaat hier over hoge niveaus. Als het Licht mijn verlangens onthult, ontdek ik deze elementen in mij. Een mens is een kleine wereld, dus alle elementen bestaan in een ieder van ons. Het is ons werk om ze uit te zoeken, te definiëren en ze een plaats toe te kennen, ze met een Masach (scherm) te bedekken en te weten hoe we ze correct kunnen gebruiken. Zoals een klein kind leert om met zijn lichaampje om te gaan, zo moeten wij leren met onze verlangens om te gaan: sommige verlangens bedekken, andere onthullen en dit bovendien op het juiste moment doen. Een mens gedraagt zich verschillend, afhankelijk van zijn omgeving en de situatie waarin hij zich bevindt.

Maar op het moment dat ik initiatief neem, leer ik over het hogere verlangen en mijn eigen verlangen: ik leer om verschillende middelen op de juiste wijze te gebruiken met het doel om op de Schepper te lijken. Ik begrijp welke ‘organen’ ik moet activeren in mezelf en welke niet om mezelf ‘menselijk’ te mogen noemen, Adam (iemand die op de Schepper lijkt), en dat alles onder verschillende voorwaarden, vanuit verschillende gezichtspunten en in elke situatie. Ik werk met mijn ‘marionet’ om gelijkvormig te worden aan Hem en dan word ik innerlijk zoals Hij. Het ‘poppetje’ blijft een poppetje, maar later, als ik al Zijn Gedachten verworven heb, is het niet meer nodig.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/20/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘De Essentie van de Wijsheid van Kabbalah’: Als er geen enkele perceptie van de Schepper bestaat, kunnen wij de essentie van geen van Zijn schepselen bereiken, zelfs niet van de tastbare voorwerpen die we met onze handen kunnen aanraken.

Wij nemen de Schepper waar volgens het principe ‘Kom en zie’. Ik weet niet wat de essentie van de Schepper is, maar ik kan ‘komen en zien’. Om dat te doen, voer ik een aantal handelingen uit en daardoor leer ik de Schepper kennen, zoals er geschreven staat: ‘Uit Uw daden leren wij U kennen’. De hele werkelijkheid, al Zijn daden en de wijzen waarop Hij onthuld wordt, zijn het resultaat van onze zelf-correctie, daardoor nemen we Hem in onze gevoelens waar. Ik neem alles in mijn kelim (vaten) waar omdat ik daar verschillende verschijnselen ontdek en ook de Schepper.

De ‘Schepper’ is het hoogste niveau dat ik kan bereiken. Het is het Geven en de Liefde waardoor de hele werkelijkheid bestuurd wordt. Ik ontdek de wet van Goed doen aan Zijn schepselen, het Goede dat Goed doet, ik ontdek de manifestatie van iets dat in alle kelim, in elk onderdeel van mij, in heel mijn ziel en al mijn verlangens aanwezig is: ik zie en ervaar dat Hij de Eerste is, de Oorsprong. Het blijkt dat er ‘Iets’ was dat mijn gedachten, mijn verlangens en mijn daden bepaalde, voordat ik begon te begrijpen, waar te nemen en te voelen.

Maar hoe is het mogelijk dat ik pas nadat ik dit merk, kan erkennen en zeggen dat Hij de Eerste was? Kan dat? Ja. In de daad zelf merk en ontdek ik dat Hij de Eerste was. Alles komt dus uitsluitend voort uit de daden. In spiritualiteit kan ik niets herkennen en benoemen dat niet in beweging is of handelt.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/19/12, “The Essence of the Wisdom of Kabbalah”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: U zegt dat jaloezie ons helpt om vooruit te komen. Ik begrijp niet waar we jaloezie voor nodig hebben.

Antwoord: Ik ben jaloers op iedereen. Toen er gisteren tijdens de maaltijd gezongen werd, was ik echt jaloers: Waarom kan ik niet zo zingen als zij? Of als iemand de studiestof snel oppakt, dan ben ik ook jaloers op hem: Waarom kan hij dat wel en ik niet? Is deze jaloezie slecht?

Stel je eens voor dat hier mensen zijn, die op een veel hoger niveau lijken te zijn dan jij, het is heel fijn dat zij iets hebben bereikt. Maar ik dan? Hoe kan dat nou? Zij wel en ik niet?

Nu kun je zeggen: “Gun je hen dan niet dat zij dit niveau hebben bereikt?” Nee, ik wil zelfs dat zij nog verder komen, maar ik wil dat wel met hen samen bereiken, dat wil zeggen dat het hier over positieve jaloezie gaat die mij vooruit trekt. Ik wil hen niet naar beneden trekken, ik wil hen volgen, naar voren toe, dit is een heel belangrijk punt.

Jaloezie betekent gewoonlijk dat ik de ander niet gun wat hij heeft, maar voor ons is jaloezie iets anders: het betekent dat ik wil hebben waar ik jaloers op ben.

Vraag: Ik ben nog nooit jaloers op iemand geweest. Hoe kan ik nou jaloers zijn op een vriend als ik weet dat de Schepper hem een bepaalde eigenschap heeft gegeven? Stel je voor dat er een goede computer is en een slechte die niet goed kan worden, zo heeft de Schepper hem dan gemaakt.

Antwoord: Hiermee ben je jezelf aan het sussen omdat je lui bent. Dat moet je spijten, dat je lui bent.

Vraag: Ja ik ben lui. Ik weet dat dit een eigenschap van mij is en ik kan er niets aan doen, dus ik zeg tegen de Schepper: “Zo ben ik, zo heeft U mij geschapen, dus wat wilt u dan van mij?!”

Antwoord: Allereerst, alle vragen die een mens stelt zijn legitiem en goed, want ze komen vanuit zijn verlangen, daar kunnen we verder niets aan doen. Maar de hele groep moet iedereen aansporen, anders worden we niet wakker. Hier moeten we een spel spelen.

Waarom organiseren we nu allerlei spellen? Omdat ik aan de vrienden moet laten zien dat ik op een hoger niveau ben dan zij, en er is nog iets anders in mij: “Wat, weet je dit nog niet? Ik weet het al,“ enz. We moeten elkaar een beetje plagen en elkaar laten merken dat er iets heel belangrijks verborgen is in spiritualiteit, anders komen we niet in beweging. De Schepper zal verborgen blijven totdat wij Hem ontdekken door onze gelijkheid van vorm, zo is het nu eenmaal. We moeten jaloers zijn op elkaar.

Jaloezie is een belangrijke eigenschap. Alles is met een bepaalde bedoeling geschapen. Je moet onder geen beding iets in jezelf onderdrukken. Die jaloezie moet je voelen.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: We weten dat we alleen genot van de Schepper kunnen ontvangen als het belangrijk is voor ons. Zelfs als er een muur voor me staat, alles hangt af van hoe belangrijk ik iets vind.

Antwoord: Rabash en Baal HaSulam gebruiken beiden het voorbeeld van de bruid die blij is als er iemand met haar wil trouwen die in haar ogen belangrijk is. Hierdoor lijkt het alsof hij haar ‘koopt’. Maar hij heeft niets betaald, hij heeft haar niets gegeven, waarom is zij dan zo blij? Omdat hij belangrijk is voor haar.

Wat ontvangt ons verlangen van de Schepper? Niets. Maar Hij is groot en wij zijn gereed voor het ‘huwelijk’, wij willen tot in het oneindige met hart en ziel aan Hem toe te behoren, totaal. De Schepper ‘koopt’ je uitsluitend door Zijn grootheid. Dit is het enige wat je verkrijgt als je verder komt en hierdoor word je vervuld.

Waar wil ons verlangen – dat dankzij het Licht is gaan groeien en dat van de Schepper de Kracht van geven heeft ontvangen – van genieten? Het wil alleen van de grootheid genieten en van niets anders. Wij kunnen niet genieten van het plezier zelf, dit gebeurt alleen in onze wereld, met denkbeeldig genot dat van de Schepper komt naar het punt van iets uit niets. Het genot van deze wereld kan voor ons alleen belangrijk zijn tot op het moment dat wij de grootheid van de Schepper gaan begrijpen. Alle spirituele niveaus bestaan uit de erkenning van Zijn grootheid en met Zijn hulp geniet je van wat je aan Hem wilt geven

Daarnaast is er de neiging tot het kwaad, Farao, de poging om alleen maar te genieten, ook weer alleen van de grootheid van de Schepper. Dit heet: spiritueel genot.

Het lijkt alsof grootheid alleen noodzakelijk is om ons ego te overwinnen en dat wij daarna in staat zullen zijn om te genieten van belangeloos geven, maar zo is het niet. Ons gehele werk bestaat eruit om de grootheid van de Schepper in onze ogen te vermeerderen. Hierdoor ontwikkelen we nieuwe verlangens, de nadruk verschuift van het ontvangen van direct, egoïstisch genot naar genot ontvangen door Zijn grootheid, zo bereiken we het begin van de Klipot (schillen) en dit is verre van eenvoudig.

De grootheid van de Schepper overweldigt ons en het is heel moeilijk om van deze gebondenheid los te komen. Uiteindelijk is de gehele schepping de essentie van de treden van de ladder. Als iemand vanaf een hoger niveau iets van zijn grootheid op mij laat schijnen, geef ik mij over, ik raak verslaafd aan de oorsprong, die dan mijn ‘baas’, de ‘koning’ is.

Ik wil echter op een andere manier handelen, bewust en intelligent. Ik wil weerstand bieden aan de invloed die de hogere over mij heeft, ik wil niet omgekocht worden door Zijn belangrijkheid en Zijn kracht.

Dit betekent dat ontvangen van Hem niet het punt is waar het om gaat, maar we hebben moeite met de mate van belangrijkheid. Ik wil niet alleen werken ten behoeve van de hogere, omdat Hij groot is. Op die manier cijfer ik mijzelf zonder enig probleem weg.

Vraag: Betekent dit dat alle Kabbalah boeken en alle eeuwen van ontwikkeling voor maar één ding bedoeld waren: vanuit onafhankelijkheid Zijn belangrijkheid erkennen?

Antwoord: Dat klopt en de moderne wereld is niet bij toeval zo in de war, waarbij niemand begrijpt wat er aan de hand is. Uiteindelijk draait alles om dat ene punt van volledig aan Hem toebehoren.

Vraag: Maar er is niets belangrijkers op deze wereld. Ik maak dit niet op een kunstmatige manier belangrijk. Zijn alle werelden en alle niveaus alleen hiervoor bedoeld?

Antwoord: Zij werden geschapen als het resultaat van het Licht dat het verlangen vervulde en het verschillende vormen gaf. Waarmee vervult de Schepper ons? Wat voor genot ontvangt Hij door het schepsel zo geschapen te hebben, dat het alleen hiernaar verlangt? En verder, heeft de Schepper nog meer dan de Kracht van geven? Nee. Hij schiep mechanismen voor waarneming in het schepsel, niveaus die speciaal bedoeld zijn voor deze Kracht van geven, het belang hiervan is bepalend voor onze ontwikkeling.

Waar is het genot dat Hij voor mij bereid heeft? Waar zijn alle heerlijkheden die de gastheer – volgens het bekende voorbeeld – heeft bereid?

Er is totaal geen genot aanwezig op de manier zoals je het denkt. Er zijn geen lekkernijen, al lijkt het zo, dit is een illusie. In onze wereld ben je op verkeerd genot uit, je verslindt alles wat lekker is, maar je wordt er niet door vervuld. Laat de illusies dus los en ga de niveaus van de grootheid van de Gever onderscheiden. Dan begin je alles te bekijken vanuit de beperkingen van je waarneming.

Nu kunnen we misschien begrijpen wat er bij de eerste restrictie gebeurde. Malchut ging zichzelf beperken toen het ontdekte dat het ontving van de Gever, het ontdekte de kloof tussen de ontvanger en de Gever, maar niet tussen de honger en alle heerlijkheden. De grootheid van de Gever trekt mij uit mezelf. Het gaat mij niet om mijn eigen ‘genot’, maar wel om het genot van de Gever. Als ik ontdek wat Hij geeft en wat ik ontvang, ben ik vervuld van schaamte. Maar niet door de heerlijkheden waar ik van geniet, maar schaamte als ik Zijn grootheid zie in vergelijking met mijn kleinheid.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/17/12, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper - Geen reacties→

Vraag: Wat behoort de minimale verbinding met de groep te zijn en wat is daarin het belangrijkste?

Antwoord: Er zijn veel soorten werk en allerlei verhoudingen in de groep: als de vrienden kleiner zijn dan ik, groter dan ik of gelijk aan mij en of ik mij met hen verbind als de onthulling van de Schepper of dat ik hen als een schild gebruik. De groep is alles. De groep is een verlangen dat ik kan richten, waarmee ik kan spelen en via de groep bepaal ik mijn houding naar de Schepper. Door de groep verkrijg ik een Masach (scherm). Alles wat ik wil vragen, mijn gebeden, mijn verlangens, mijn definities en wat mij duidelijk wordt, dit alles gaat door de groep naar de Schepper.

De groep is het kompas, waarmee ik me kan richten op de Schepper, de hogere Kracht. Als ik mij kan verbinden met de vrienden en een eenheid met hen vorm, ben ik beter geconcentreerd en nauwkeuriger afgestemd op de Schepper. In deze fysieke wereld kan ik een ander zien en naar hem toegaan. In de spirituele wereld zie ik de Schepper echter niet, ik weet niet wat geven is of waar het is, op welke frequentie. Het is alsof ik een radio heb, maar niet weet hoe ik de zender moet vinden, te midden van miljoenen andere zenders.

Ik heb dus een probleem, omdat ik totaal niet weet wat spiritualiteit is en ik me dat op een volkomen verkeerde manier voorstel. Als het eenvoudigweg het tegengestelde zou zijn van wat ik denk, zou ik in ieder geval de richting enigszins weten. Maar ik heb geen idee waar ik spiritualiteit kan vinden. Ik sta in het midden van een cirkel en ik kan elke richting opgaan, ik heb 360 graden ter beschikking en volgens mijn natuur zal ik de juiste richting zelfs niet kunnen vermoeden.

Daarom is er maar één middel: de groep, waardoor ik mij enigszins kan voorstellen wat de eigenschap van geven inhoudt. Als ik ernaar verlang om mij innerlijk met hen te verbinden, zal ik in die verbinding, in mijn verlangen naar hen, gaan voelen wat de eigenschap van geven van de Schepper is. Zo kan ik mijn houding ten opzichte van Hem in mijzelf vormen.

Zo wordt de groep iets, wat voor mij het kostbaarste is, een middel waardoor ik mijn enige en meest belangrijke doel bereik. Ik begin te voelen, dat ik de Schepper kan ontdekken als ik met de groep ben en wij ons met elkaar verbinden. De Schepper wordt alleen in die staat onthuld, in het gezamenlijke gebrek, in het gezamenlijke gevoel dat tussen mij en de groep wordt gecreëerd. Op een andere manier kan Hij nergens onthuld worden.

Het is alsof we samen een toneel bouwen waarop de Schepper kan verschijnen en optreden, in het gevoel van onze gezamenlijke verbinding, van Arvut (wederzijdse zorg), van onze hechting. Als dat niet zou bestaan, zou de eigenschap van geven, waarin de Schepper onthuld kan worden, er niet zijn, want daarvoor is gelijkvormigheid nodig.

From the 1^stpart of the Daily Kabbalah Lesson 1/25/12, Shamati #175

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Bedenk eens hoeveel hulp we hebben gekregen! We willen van de Schepper ontvangen om Hem vreugde te geven en iemand heeft de dingen al zo bepaald, dat we niets krijgen voordat we hem werkelijk vreugde willen geven.

Deze hulp is van onschatbare waarde. Als wij van Hem zouden ontvangen zonder het doel om Hem goed te doen, maar alleen maar om van Hem te genieten, zouden we nooit van ons egoïsme afkomen.

Daarom was er een restrictie, daarna kan ik er absoluut zeker van zijn, dat het voor mij onmogelijk is om voor mijzelf te ontvangen en alleen zelf vreugde te beleven aan de Schepper. Wat is het mooi, dat iemand deze natuurlijke wet voor mij in werking heeft gesteld, een wet die niet verbroken kan worden.

Alleen als ik wil genieten van geven aan de Schepper, als ik Hem wil verblijden en aan Hem gelijkvormig wil zijn, als wij elkaar vreugde geven, alleen dan zal ik kunnen ontvangen. Dit maakt het mij mogelijk om de voorwaarde ervoor bereiken, ik zal geen zonde begaan en ik zal niet op een egoïstische manier ontvangen. Voordat ik zal kunnen ontvangen met het doel om te geven, zal ik in de duisternis blijven. Wat is dit wonderbaarlijk!

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/24/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Innerlijk Werk - Geen reacties→