Spirituele geboorte is een heel ingewikkeld geboorteproces. Het lagere bevindt zich in het hogere en de baarmoeder lijkt uit twee deuren te bestaan waarvan er één een as heeft. In de negende maand is het embryo klaar met zijn ontwikkeling en beginnen de deuren open te gaan, dan voelt de moeder een innerlijke druk. Dit nemen wij in onze wereld waar.

Als wij dit in Kabbalistische termen verwoorden, oefenen de Gevurot die zich ontwikkeld hebben (de inperkende krachten, de Dinim) druk uit op het embryo dat vrij wil zijn. Over het geheel genomen ondergaat het embryo een heel serieus proces tijdens zijn geboorte als deze krachten hem in feite naar buiten duwen, maar ze vormen hem in de toekomst ook als mens.

Dit is het eerste drama in zijn leven nadat hij negen maanden lang in een soort rusthuis verbleef, in perfecte rust, helemaal veilig, hij kreeg voeding en er werd in al zijn behoeften voorzien. Maar aan deze situatie komt een dramatisch einde als hij geboren wordt.

De houding van zijn moeder naar hem verandert totaal. Ze duwt hem naar buiten alsof ze hem niet meer wil, hij ondergaat een grote druk en wordt geboren.

Het embryo ontwikkelt zich in de baarmoeder met zijn hoofd naar boven en voordat hij geboren wordt, draait hij zich om met zijn hoofd naar beneden, dit betekent dat hij loskomt van zijn vorige waarden en niet meer denkt zoals voorheen, zo wordt hij onder grote druk geboren.

De uittocht uit Egypte wordt een spirituele geboorte genoemd, in onze wereld wordt dit door Pesach gesymboliseerd. Eerst was alles helemaal goed in Egypte. We ontwikkelden ons op een normale manier in Egypte, in ons egoïsme.

Maar plotseling veranderde de houding van Farao zodanig dat deze Partzuf – de ziel die zich ontwikkelt – de tien plagen ondergaat, de tien Sefirot genaamd, die de ziel eruit werpen. De baarmoeder trekt samen, het geboortekanaal opent zich, het water trekt zich terug (het water breekt).

Hetzelfde gebeurt in Egypte: de doortocht door de Rode Zee is de doortocht door het water. Dan vindt de eigenlijke geboorte plaats.

Dieren ondergaan niet zo’n moeilijk proces als de mens. Voor dieren brengt de geboorte niet zo’n grote druk met zich mee, terwijl voor mensen de fysieke en de geestelijke geboorte wél een grote druk met zich meebrengen.

Blog in het Engels: Blog in het Engels: https://laitman.com/2016/09/spiritual-birth/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

Related Material:
Pregnancy Is A Sacrifice For The Child’s Sake
Conception Of The Soul
Painful Birth

Filed under: Man and Woman, Spiritual Work, Women’s Spirituality | Add Comment →

Filed under: Egypte, Feestdagen, Geboorte, Ontwikkeling, Partzuf, Pesach - Geen reacties→

Vraag: Wat zijn de “kelim (vaten) van de Egyptenaren”?

Antwoord: Het zijn egoïstische verlangens in hun puurste vorm. De gouden vaten symboliseren het niveau van Behina Dalet, de zilveren symboliseren Behina Gimel.

Vraag: Wij leren dat ik zoveel mogelijk boven mijn egoïstische verlangens uit moet stijgen, ze niet moet gebruiken en me met mijn vrienden moet verbinden. Wat betekent het dat ik deze verlangens van de Egyptenaren leen?

Antwoord: Je vraagt de Egyptenaren naar verlangens en intenties om te geven en jij gebruikt het weinige licht dat ze hebben.

Je gebruikt het bij je egoïstische verlangens die door het stadium van de erkenning van het kwaad gaan, bij je tegengesteld zijn aan de Schepper. Zo begin je boven het egoïsme uit te stijgen door het langzamerhand te verwerpen. Dan begint je uittocht uit Egypte.

Vraag: Nemen de kinderen van Israël de kelim die ze van de Egyptenaren lenen, mee de woestijn in of brengen zij ze later het land Israël in?

Antwoord: Het zijn heel goede kelim, zij houden ze bij zich. Later kunnen wij ons, in elk stadium, verdiepen in wat ermee gebeurt.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2025/04/borrow-desires-from-the-egyptians-2/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

Het volgende blog verschijnt maandag a.s.

From the 1st part of the the Daily Kabbalah Lesson 4/16/24, Writings of Rabash “What Is the Need to Borrow Vessels from the Egyptians?”

Related Material:
Getting Out of Your “Egypt”
From the Egyptians
The Miracle Of Exiting Egypt

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Group Work, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Egoïsme, Egypte, Intentie, Kelim, Pesach, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent het om een zodanige liefde voor de vrienden in de Ten te bereiken dat wij Egypte kunnen verlaten

Antwoord: De verbinding die we bereiken aan het einde van onze ontwikkeling waardoor we Egypte (de neiging tot het kwaad) verlaten, is onze volledige, volmaakte eenheid. Juist door deze eenheid stijgen we op van het punt waarop we elkaar afwijzen en maken we de overgang van haat naar liefde.

Vraag: Is dit het resultaat van systematisch werken tijdens het hele proces van correctie? Of zijn er tussenstadia? Kunnen we bijvoorbeeld morgen of over een week liefde voor de vrienden bereiken om Egypte werkelijk te verlaten? Of verwijst dit naar iets dat alleen aan het einde van de correctie zal gebeuren?

Antwoord: Vanaf het allereerste begin van het pad en tijdens de hele periode tot aan de volledige correctie, moeten we er constant naar streven om de krachten in onszelf, die zich verzetten tegen het verlaten van Egypte, te identificeren en om de correctie ervan vragen.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2025/03/all-along-the-way/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/21/25, Writings of Rabash “Love of Friends – 1”

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Group Work, Spiritual Work, The Tens | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Correctie, Egypte, Groepswerk, Liefde, Pesach, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Ik denk dat egoïsme een positieve eigenschap is die je niet kunt missen voor je ontwikkeling. Als een kind geen egoïsme heeft, streeft het er niet naar om te leren en te groeien.

Antwoord: De zoektocht naar kennis, onderwijs, cultuur, het verlangen om de wereld te willen zien, de ruimte in te vliegen, dit alles wordt niet het kwade egoïsme genoemd. De neiging tot het kwaad gaat over slechte onderlinge verhoudingen, het verlangen om anderen te gebruiken en hen te onderdrukken.

Het verlangen om te groeien en een groot mens te worden, is geen egoïsme, want hiermee wil ik misschien wel goede dingen doen voor de mensheid.
Egoïsme is een verlangen om anderen te onderwerpen, tot je slaaf te maken.

Farao, de koning van Egypte, is de essentie van alle kwaad. Deze bijzondere kracht, die van nature inherent is aan ieder mens, wordt de neiging tot het kwaad genoemd, die neiging bederft onze relaties. Alleen hier hebben we het over, niet over het menselijke verlangen naar ontwikkeling.

Farao wordt de koning van Egypte genoemd omdat hij op een absolute manier over ons regeert, zonder naar ons verlangen te vragen. Hij beveelt ons gewoon wat we moeten doen – dwingt ons tot hard werken.

Farao beveelt ons om te bouwen, dat wil zeggen: ons te verenigen. Maar zodra wij ons willen verenigen, staat hij tussen ons in en laat hij ons ruzie maken met elkaar, hij geniet hiervan.

Maar in deze ontwikkeling is een kracht aanwezig die ervoor zorgt dat we elkaar op een slechte, egoïstische manier behandelen, dat we genieten van het feit dat we superieur zijn aan anderen, succesvol zijn en anderen kunnen treiteren.

Iedereen wil Farao zijn en anderen beheersen. Als hij de mogelijkheid heeft om anderen zo neer te halen dat ze nergens aan kunnen ontsnappen, beleeft hij daar plezier aan.
Dit betekent dat Farao in ieder van ons leeft.

Blog in het Engels:  https://laitman.com/2015/04/pharaoh-the-quintessence-of-evil/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/KabbalahInfoHolland

From KabTV’s “A New Life” 3/24/15

Related Material:
The Daily Cleanup In The Heart
Pesach Is A Holiday That Is Always With You
“Why Is This Night Different From All Other Nights?”

Filed under: Egoism, Holidays, Israel, Nations of the World | Add Comment →

Filed under: Egoïsme, Egypte, Farao, Kwaad, Naastenliefde - Geen reacties→

“Onthoud dat jullie slaven in het land Egypte waren.” Wij gaan door twee staten heen: een periode van neergang en een periode van opgang. De neergang komt eerst, omdat dit de tijd is van de onthulling van de neiging tot het kwaad, van alle egoïstische eigenschappen en van onze afscheiding. Daardoor hebben we later dingen om te corrigeren.

Eerst dompelen we ons in ons egoïsme onder, dan corrigeren we het en dompelen we ons in een nog groter egoïsme onder, dan corrigeren we dat weer. Zo komen we stapje voor stapje dichter bij de volledige correctie.

We moeten dit allemaal onthouden – namelijk dat de Schepper alles doet. Er is geen ander dan Hij! Hij geeft ons de neiging tot het kwaad en Hij geeft ons de neiging naar het goede, Hij beheert het hele proces van correctie, waarbij Hij ons van situatie naar situatie verandert. Er is niets wat niet van Hem komt.

Wij moeten ons aan de Schepper vastklampen, zoals een baby zich aan de moeder vastklampt als hij op haar armen zit, dan is hij rustig en nergens bang voor. Wij moeten ons ook stevig vasthouden aan de Ten waarin de Kracht van de Schepper aanwezig is, want deze Kracht verbindt ons met elkaar. Zo gaan we vooruit.

Er gebeurt niets om ons kwaad te doen, alles is er alleen maar om ons steeds steviger met elkaar en met de Schepper te verbinden. Daarom moeten we onthouden dat alles van één Hoge Kracht komt om ons te helpen met steeds meer groei. Er is geen kwaad, alles heeft een goede bedoeling.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2023/04/remember-that-everything-comes-from-one-upper-force/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/KabbalahInfoHolland

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/27/23, “Pesach (Passover)”

Related Material:
“Remember That You Were A Slave In The Land Of Egypt”
Are We Slaves?
A Slave Cannot Understand Someone Who Is Free

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Holidays, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Correctie, Egoïsme, Egypte, Goed en Kwaad, Pesach, Schepper - Geen reacties→

Vraag: De Schepper verhardt het hart van Farao voortdurend. Enerzijds zegt Hij: “Kom naar Mij.” Anderzijds: “Ik zal zijn hart verharden.” Waarom?

Antwoord: Het is het doel van onze egoïstische ontwikkeling dat we ervan overtuigd raken dat het onmogelijk is om in het egoïsme te blijven leven, maar dat we de Schepper moeten vragen om ons eruit te bevrijden.

Dit is het doel van ons leven in de Egyptische slavernij, in de slavernij van het egoïsme, dat we ervan overtuigd raken dat dit alleen maar in ons nadeel is en dat alleen de Schepper ons eruit kan bevrijden.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/04/why-did-the-creator-harden-pharaohs-heart/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

From KabTV’s “Spiritual States” 3/26/21

Filed under: Egoism, Holidays, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Egoïsme, Egypte - Geen reacties→

Nadat wij Egypte zijn binnengetrokken, beginnen we uitsluitend aan onze eenheid te werken. Ons enige doel is: de Schepper moet zich in het midden van de groep onthullen. Daarom reizen we naar Egypte en realiseren we ons hoe noodzakelijk eenheid is, maar we zijn absoluut niet in staat om dit te bereiken. Wij willen er niet heen, we hebben echter geen keuze, want we voelen dat er hongersnood zal uitbreken als we niet aan deze verbinding werken: we zullen met lege handen achterblijven en we zullen nooit spiritualiteit bereiken.

Dit alles is dankzij de verbinding tussen Jacob en Jozef mogelijk. Zodra Jacob ontdekt dat Jozef in Egypte woont, denkt hij alleen nog maar aan een mogelijkheid om hem te ontmoeten.

Een ware egoïst denkt niet na over eenheid, hij wil alleen de Schepper onthullen, de Hoge Wereld, eeuwigheid en perfectie voelen, spiritualiteit bereiken, zich onsterfelijk voelen en niet als een dier dat moet sterven. Dit zijn de dromen van een kleine egoïst. Egypte en Farao moeten aan dit kleine egoïstische verlangen toegevoegd worden om de Hoge Wereld werkelijk te kunnen bereiken, het doel van de schepping.

Dit vereist dat wij een immens groot egoïsme toevoegen, heel veel eigenschappen aan ons verlangen om te genieten, daarom worden wij gedwongen om naar Egypte te reizen. De Schepper regelt dit voor ons, zoals Hij het Abraham beloofd heeft, zonder Egypte zouden wij het land Israël niet kunnen bereiken.

De Schepper heeft het land Israël aan Abraham laten zien, het verlangen om een genot te ervaren dat volledig gecorrigeerd is, om te kunnen geven, dan is de schepping met de Schepper samengesmolten, dat is het einde van de correctie. Abraham vroeg of dat mogelijk was. Waar zo’n verlangen vandaan zou kunnen komen. Er bestaat geen enkel verlangen om te genieten of te geven dat hieraan gelijk is. Abraham had de drie lijnen niet, slechts één lijn, een klein lichtschijnsel van het Hoge Licht, dat was voldoende voor hem.

Je kunt het land Israël alleen met drie lijnen binnentrekken. Als de linker lijn, Farao, krachtiger wordt, zal de rechter lijn eveneens krachtiger worden. Door de twee lijnen met elkaar te verbinden, kunnen wij het land Israël bereiken, het verlangen dat volledig gericht is op geven aan de Schepper.

De Schepper zei tegen Abraham dat Hij ervoor zou zorgen, en Hij bracht de hele groep van Abraham naar de staat die “Egypte” genoemd wordt, vervolgens leidde Hij hen uit Egypte en gaf Hij hen de Torah. Dit alles was mogelijk omdat Abraham vanaf het eerste moment de intentie had om te verbinden. Hij dacht dat dit individueel mogelijk was. 1

Pithom en Ramses zijn voor Farao prachtige steden, maar voor het volk Israël zijn ze armzalig en miserabel. Farao en Israël zijn tegenpolen. Ik observeer van de kant van Farao en daarna van de kant van de Schepper. Ik observeer vanuit het standpunt van Farao en ik zie hoe prachtig mijn egoïstische verlangen is waarvan ik in mijn land Egypte volop kan genieten.

Ik overwin dit egoïsme als ik niet in Egypte wil genieten, maar hogerop wil stijgen, dan schreeuw ik het uit, niet naar Farao maar naar de Schepper, ik vraag om hulp en redding. Dan brengt de Schepper zelf mij vanuit de staat van Farao naar een andere staat, en van daaruit zie ik dat alles wat ik heb gebouwd – deze steden – helemaal niet mooi is, maar miserabel. Ik voel dat alles wat ik gedaan heb geen enkel nut heeft, dat ik namelijk helemaal niet dichter bij perfectie en geven gekomen ben. Daarom schreeuw ik het uit naar de Schepper en vraag ik om mijn correctie. Doordat ik voel hoe naargeestig de steden Pithom en Ramses zijn, leidt de Schepper mij naar correctie.

Dan zal ik de steden die door mij in Egypte gebouwd zijn anders gaan zien, namelijk in hun spirituele vorm. Als ik deze miserabele steden voltooi met het Licht van Hassadim en op mijn verlangen om te genieten de intentie om te geven bouw, verander ik heel Egypte in de Hof van Eden (paradijs). Dan is het Egypte niet meer, maar het land Israël. 2

De uittocht uit Egypte is de ontsnapping – met gesloten ogen – naar eenwording, deze mogelijkheid opent zich plotseling voor ons, zoals de Rode Zee. Ik spring de eenheid in, de Rode Zee in, en ik steek de zee over. Daarna gaan wij consistent aan onze verbinding werken, aan Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar), aan onze eenheid; ofwel wij verenigen ons met elkaar of dit wordt ons graf. 3

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/15/19, Pesach (Passover)

1 Minute 1:13:10

2 Minute1:23:50

3 Minute2:11:25

Related Material:

Unite To Exit Egypt

The Whole World is Egypt

“To Kill The Egyptian” In You

Filed under: Daily Kabbalah Lesson | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Correctie, Egypte, Pesach - Geen reacties→

Vraag: Wat is de slavernij in Egypte? Hoe verschilt dat werk van het werk tijdens de spirituele uittocht uit Egypte?

Antwoord: De slavernij in Egypte is een staat waarin wij ons ervan bewust zijn dat we volkomen onderworpen zijn aan onze egoïstische verlangens. Wie heeft ze geschapen? Wie bevindt zich in dat egoïsme? De Schepper Zelf.

Dan begint ons spirituele werk in Egypte. Wij willen ons losmaken van ons egoïsme en er niet meer aan onderworpen zijn. Dit worden de zeven jaren van hongersnood in Egypte genoemd.

From the Kabbalah Lesson in Russian 12/18/16

Filed under: Egypte, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Torah, Dewariem 23:04 (Deuteronomium) Ki Titze: Een Ammoniet, noch een Moabiet mag in de gemeenschap van de Eeuwige komen, zelfs het tiende geslacht ervan mag niet in de gemeenschap van de Eeuwige komen, – dat wil zeggen – nooit. (Vertaling: Jitschak Dasberg)

De verlangens, Ammonieten en Moabieten genaamd, kunnen niet in hun bestaande vorm gecorrigeerd worden. Ze kunnen alleen door de dood gecorrigeerd worden. Dit betekent dat een mens zijn egoïsme volkomen opgeeft.

Met andere woorden: alle tien Sefirot bevinden zich in het onzuivere gebied, het gebied van ontvangen ten behoeve van zichzelf, en in een dusdanige vorm dat deze verlangens niet gecorrigeerd kunnen worden, daarom moeten zij door de intentie van volledige annulering heen gaan. Dit is de dood. In de Wijsheid van Kabbalah wordt alles wat geven ten doel heeft leven genoemd en ontvangen dood.

Daarom kunnen de verlangens, die de zeven naties van de wereld genoemd worden, niet gecorrigeerd worden. Wij kunnen ze alleen in onszelf doden, en alleen als aan het egoïstische gebruik ervan een volledig halt is toegeroepen, kunnen wij ze transformeren naar een altruïstische toepassing.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 10/19/16

Filed under: Egypte, Geven, Ontvangen, Torah - Geen reacties→

En zij trokken op van Elim en de gehele gemeenschap van de kinderen Israëls kwam in de woestijn Sin, die tussen Elim en Sinaï ligt, op de vijftiende dag van de tweede maand sinds hun uittocht uit het land Egypte.

En de gehele gemeenschap van de kinderen Israëls begon in de woestijn tegen Moses en Aäron te mopperen. En de kinderen Israëls zeiden tegen hen: “Waren we maar door Gods Hand in het land Egypte gestorven, toen we rondom de vleespotten zaten en volop brood konden eten; want jullie hebben ons naar deze woestijn laten wegtrekken om deze hele gemeenschap van honger te laten sterven.” (De Torah, Exodus, BeShalach, 16:1 – 16:3)

De zonen van Israël kwamen uit Egypte. Zij braken uit hun egoïsme en nadat zij door alle moeilijkheden waren heengegaan, stegen ze op naar het niveau van ‘Elim’, het niveau van Bina. ‘Elim’ komt van het woord ‘El’, dat ‘God’ betekent, de ‘Schepper’.

En toen kwamen ze in de woestijn Sin (‘Sina’ betekent ‘haat’ in het Hebreeuws), dit betekent dat zij tot haat vervielen, in een nieuw egoïsme en de berg Sinaï naderden, het belangrijkste punt van de uitingen van het ego. Natuurlijk begonnen zij te klagen, want alles waar ze doorheen waren gegaan, zowel goed als kwaad, voelde op hun huidige niveau als iets ondraaglijks! In deze staat kan een mens het egoïsme dat in hem gegroeid is niet verdragen: Het is beter om ten onder te gaan of te verdwijnen dan zo’n haat te voelen.

We spreken nu over een totaal ander gevoel van egoïsme. Zij gingen door alle afscheidingen van Egypte heen en nu beginnen zij alles in de correcte vorm te zien. De ‘berg Sinaï’ vertegenwoordigt de innerlijke staat van de mens, de innerlijke landkaart. Dankzij het feit dat hij door alle stadia is heengegaan – hij heeft geleerd, gezien, is overtuigd geraakt, voelde zichzelf, de anderen, de verhoudingen tussen mensen –  is hij nu in een staat waarin hij zijn haat naar anderen niet kan verdragen. Hij zou liever verdwijnen dan dit gevoel naar hen toe ervaren.

Daarom wil het volk Israël liever terug naar wat voor eerdere staat dan ook, liever dat dan deze houding naar anderen te voelen en te beseffen dat zij daar middenin zitten. Dit is een goed gevoel, het is een stap voorwaarts.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/4/13

Filed under: Egoïsme, Torah - Geen reacties→