Het Licht bouwt onze verbinding en we zullen de Schepper alleen hierin onthullen. We moeten streven om dit niet voor ons eigen gewin te doen maar alleen om Hem te plezieren. Als we eenmaal liefde voor de Schepper hebben bereikt, zullen we Zijn liefde voor ons onthullen. Al onze studie is erop gericht om onze liefde voor de Schepper te onthullen of om deze te ontwaken.

Uiteraard hebben we nu niet de geringste behoefte hiertoe. We herinneren ons het bestaan van de Hogere Kracht alleen als we ons slecht voelen. Het is onze natuur om alleen te handelen als we iets missen, verlangend onszelf te vullen.

We ervaren geen behoefte aan de Schepper noch om Hem lief te hebben. Maar als we proberen, door middel van werken in de groep, kunstmatig te streven naar de Schepper zullen we geleidelijk de invloed van het Licht, dat ons speciale kwaliteiten van liefde en geven schenkt , naar ons toetrekken.

Deze kwaliteit kan alleen op de Schepper worden gericht omdat Hij, naast ons, de enige is in het bestaan. Maar om Hem te kunnen bereiken zijn we geplaatst in een speciale staat genaamd “deze wereld.” Hier en met de hulp van onze familie en vrienden kunnen we inspanningen verrichten en oefenen om liefde te bereiken voor de juiste omgeving. Dan zullen we van liefde voor de schepsels gaan naar het niveau van liefde voor de Schepper.

Dit is hoe we uit onze egoïsme komen; verandering van eigenliefde naar liefde voor de naaste. En door middel van onze familie en vrienden bereiken we liefde voor de Schepper.

Dan onthullen we de ware natuur van de “middelen”die we hebben gebruikt. Het blijkt dan dat de Schepper Hemzelf en onze realiteit op deze manier heeft verdeeld zodat we een mogelijkheid zouden hebben om door middel van deze “oefeningen” naar Hem toe te komen. In werkelijkheid is er niets dan mijzelf waarin de realiteit en de Schepper, die hierboven staat, vervat zijn.

Dus laten we het verlangen ontwikkelen om uit onze gemeenschappelijk studie het Hervormende Licht te ontvangen en zodoende de liefde tussen ons en daarmee onze liefde voor de Schepper te onthullen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Na de Conventie voelde ik me geblokkeerd; ik kon me niet verbinden met de anderen en vooruitgaan. Is dit hoe de onthulling van de Schepper wordt gemanifesteerd en is dit kwaad Zijn tegengestelde kant?

Antwoord: Ja, Pharaoh is de tegengestelde kant van de Schepper, die beschouwd wordt als “hulp tegen hem”. Dit is Zijn manier om jou te helpen en we moeten dit niet vergeten.

Wanneer je je slaperig voelt, depressief en onbeweegbaar, moet je je herinneren dat alle bijkomende problemen doelmatig zijn en ontworpen zijn om je voort te bewegen naar het doel. Je moet alleen met je tanden knarsen en hiertegen ingaan. Het is de Schepper die je laat struikelen. Er staat geschreven: “Kom tot Pharaoh want Ik heb zijn hart verhard.”

Hijzelf heeft Pharaoh’s hart verhard en met iedere plaag zal de Schepper hem haatdragender maken. Je komt naar Pharaoh zoals Moses de hand van de Schepper vasthoudt en kijkt terzijde toe hoe ze argumenteren. Wat kun je doen wanneer deze twee giganten, het goed en het kwaad, botsen overwegende dat jij in het midden tussen de twee krachten van de natuur, nl. de linker en de rechter lijn, staat?

Toch, aan het eind van iedere plaag geeft Pharaoh op en stemt toe je los te laten van gevangenschap (ballingschap) naar vrijheid. Dit betekent dat het pad naar de spirituele wereld nu voor jou open is. Je wenst te vertrekken en bent getuige hoe Pharaoh weer macht over je claimt, met zelfs een grotere weerstand om je te laten gaan, en het laadt je met nog zwaarder werk en moeilijkheden op.

Op dit punt vergeten we hoe dit proces zich ontwikkelt. Het is het niet waard om te vechten met onze Pharaoh en te argumenteren met de vrienden. Ga naar de Schepper. Alles wel beschouwd geeft Hij toe dat Hij het was die Pharaoh’s hart verhardde. Aanvankelijk creëerde Hij egoïsme en de Torah als een remedie, een middel voor Zijn correctie. Als je wilt dat dit wordt gecorrigeerd, ga naar de Schepper en Hij zal je een wapen geven om deze strijd te vechten.

Totdat je jouw Pharaoh verslaat, zul je Egypte niet verlaten en dit is precies wat veel groepen vergeten wanneer ze beginnen te argumenteren en onderling te onderhandelen. Deze Pharaoh snijdt tussen ons opdat we boven het egoïsme, dat zich in onze onderlinge relaties manifesteert, uitstijgen.

In het begin, wanneer een groep wordt gevormd, is alles zo prachtig dat je eenvoudigweg verbaasd bent net zoals je naar een baby kijkt. Maar dan begint de baby te groeien en toont eigenzinnigheid.

Toch moeten we begrijpen dat het allemaal correct is. Dit is hoe onze natuur onthuld wordt en dat er grote problemen en harde klappen zullen komen. Dit is precies wat wordt beschouwd als het openbaren van Pharaoh.

Maar hoe sterker we ons verbinden om hier tegenin te gaan, tegen ons collectieve egoïsme, des te groter zal ons succes zijn. Hiertoe moeten we alle middelen oproepen die we hebben: de Schepper, de andere groepen en de studies. Dit is voor ons de enige manier om vooruit te gaan.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Hoe stellen we ons de processen voor die plaats vinden in spiritualiteit en die beschreven staan in de wijsheid van Kabbalah? Waar en wanneer gebeuren ze of zijn ze al gebeurd?

Mijn Antwoord: Al deze processen zijn al gebeurd in onze spirituele wortel. Alles wat we doen is hen onthullen door te stijgen van beneden naar boven en op deze manier hen te naderen. Toch, alles is al “gebeurd”. Tijd in spiritualiteit is een gevolg van oorzaak en gevolg.

De Schepper creëerde het verlangen naar genot. Dit verlangen ontving toen het Licht. Naderhand begon het schaamte te ervaren, beperkte zichzelf, maakte een beslissing om anti-egoïstisch te ontvangen (met gebruik van een scherm/intentie) en begon te ontvangen om te geven volgens het niveau van zijn vermogen en zo verder. Met andere woorden, we studeren een opeenvolging van acties die gebeurden voordat wij, zelf, ze begonnen waar te nemen.

Hier ben ik geboren en vanaf dit moment begin ik mezelf waar te nemen. Ik weet dat, voordat ik geboren was, er andere mensen leefden, maar ik weet niet wat “voor mij” werkelijk betekent. Ik begin alleen de realiteit waar te nemen vanaf het moment dat ik werd geboren. “Volgens mijn waarneming van de realiteit” lijkt het alsof er andere mensen rondom mij heen zijn, die voor mij waren geboren en zelfs sommige die leefden en stierven voordat ik zelfs maar geboren was. Maar dit alles bestaat alleen in mijn realiteit waarin ik geboren was en tegenwoordig leef. “Zij” is iets dat ik me voorstel als beelden in mijn hoofd. We werken allemaal alleen met ons innerlijk verlangen, welke verheldering nodig heeft.

Dit is waarom mijn realiteit begint met geboorte. Alles dat vermoedelijk gebeurd is voordat ik geboren werd, is een voorbereiding voor mijn huidige sensatie. Het betreft de Schepper en Zijn acties binnenin mij. Hij verrichte ze om me voor te bereiden om de wereld en de realiteit om me heen waar te nemen op de manier die ik doe vanaf het moment van mijn geboorte. Wie zijn mijn vader en mijn moeder en alle mensen die mij omgeven? Waarom gedragen ze zich op deze manier? Het is de Schepper die dit systeem van zorg voor mij heeft voorbereid. De hele wereld die ik zie is gemaakt door de Schepper omwille van mijn werk.

Daarom is ons leven verbonden met de spirituele processen die bedoeld zijn om ons naar spiritueel ontwaken te brengen en de onthulling van nieuwe sensaties. Dacht je nu werkelijk dat er zelfs één nutteloos moment in je leven is?

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Iedere keer als we Het Boek van Zohar beginnen te lezen, moeten we onszelf afstemmen zodat we meevloeien met het materiaal dat door grote schrijvers van dit boek voor ons voorbereid is. Ze vertellen ons dat het enige dat geschapen was het verlangen om te genieten was. Dit verlangen heeft twee vormen van het waarnemen van de werkelijkheid (of het waarnemen van zijn Schepper). Een ervan is een directe waarneming binnen in het verlangen, wat ze “van boven naar beneden” noemen. In deze vorm kan het verlangen alleen dat waarnemen wat we nu voelen, “binnen onszelf” in. Een zodanige waarneming wordt genoemd “deze wereld”. De tweede vorm van waarneming vindt plaats boven het verlangen, “erbuiten”. Het is als we onszelf niet vervullen, maar als we anderen vervullen (ofwel wat voor ons anderen lijken). We zijn niet gewend aan de tweede soort waarneming, aangezien we er niet mee zijn geboren. Het lijkt vreemd en raar, en toch vertellen de schrijvers van de Zohar aan ons dat deze vorm van waarneming de meest natuurlijke is, omdat het van de natuur of de Schepper afkomstig is. Bovendien zijn er andere grote werelden “buiten” ons om, naast de mini wereld die we in onszelf voelen.

De Zohar richt ons zodat we deze extra waarneming van de werkelijkheid buiten ons lichaam om kunnen verkrijgen. Om deze reden, moeten we onszelf afstemmen om de werkelijkheid te zien die buiten ons om bestaat, in plaats die binnen ons in, als we willen zien waar De Zohar over spreekt.

Dit boek beschrijft veel dingen de net zoals verschijnselen in deze wereld lijken, net zoals magische wezens zoals engelen, geesten demonen. Echter, ongeacht hoe realistisch of bovennatuurlijk deze dingen voor ons lijken, spreekt De Zohar altijd over de vorm van de waarneming “binnen” onszelf in. Daarom, als we willen begrijpen wat De Zohar te vertellen heeft, of wat het binnen ons in wil onthullen, moeten we onszelf op hetzelfde afstemmen – in plaats van te streven naar zelfvervulling, moeten we er naar streven om de werkelijkheid “buiten” ons om te voelen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→