Vraag: Wat behoort de minimale verbinding met de groep te zijn en wat is daarin het belangrijkste?

Antwoord: Er zijn veel soorten werk en allerlei verhoudingen in de groep: als de vrienden kleiner zijn dan ik, groter dan ik of gelijk aan mij en of ik mij met hen verbind als de onthulling van de Schepper of dat ik hen als een schild gebruik. De groep is alles. De groep is een verlangen dat ik kan richten, waarmee ik kan spelen en via de groep bepaal ik mijn houding naar de Schepper. Door de groep verkrijg ik een Masach (scherm). Alles wat ik wil vragen, mijn gebeden, mijn verlangens, mijn definities en wat mij duidelijk wordt, dit alles gaat door de groep naar de Schepper.

De groep is het kompas, waarmee ik me kan richten op de Schepper, de hogere Kracht. Als ik mij kan verbinden met de vrienden en een eenheid met hen vorm, ben ik beter geconcentreerd en nauwkeuriger afgestemd op de Schepper. In deze fysieke wereld kan ik een ander zien en naar hem toegaan. In de spirituele wereld zie ik de Schepper echter niet, ik weet niet wat geven is of waar het is, op welke frequentie. Het is alsof ik een radio heb, maar niet weet hoe ik de zender moet vinden, te midden van miljoenen andere zenders.

Ik heb dus een probleem, omdat ik totaal niet weet wat spiritualiteit is en ik me dat op een volkomen verkeerde manier voorstel. Als het eenvoudigweg het tegengestelde zou zijn van wat ik denk, zou ik in ieder geval de richting enigszins weten. Maar ik heb geen idee waar ik spiritualiteit kan vinden. Ik sta in het midden van een cirkel en ik kan elke richting opgaan, ik heb 360 graden ter beschikking en volgens mijn natuur zal ik de juiste richting zelfs niet kunnen vermoeden.

Daarom is er maar één middel: de groep, waardoor ik mij enigszins kan voorstellen wat de eigenschap van geven inhoudt. Als ik ernaar verlang om mij innerlijk met hen te verbinden, zal ik in die verbinding, in mijn verlangen naar hen, gaan voelen wat de eigenschap van geven van de Schepper is. Zo kan ik mijn houding ten opzichte van Hem in mijzelf vormen.

Zo wordt de groep iets, wat voor mij het kostbaarste is, een middel waardoor ik mijn enige en meest belangrijke doel bereik. Ik begin te voelen, dat ik de Schepper kan ontdekken als ik met de groep ben en wij ons met elkaar verbinden. De Schepper wordt alleen in die staat onthuld, in het gezamenlijke gebrek, in het gezamenlijke gevoel dat tussen mij en de groep wordt gecreëerd. Op een andere manier kan Hij nergens onthuld worden.

Het is alsof we samen een toneel bouwen waarop de Schepper kan verschijnen en optreden, in het gevoel van onze gezamenlijke verbinding, van Arvut (wederzijdse zorg), van onze hechting. Als dat niet zou bestaan, zou de eigenschap van geven, waarin de Schepper onthuld kan worden, er niet zijn, want daarvoor is gelijkvormigheid nodig.

From the 1^stpart of the Daily Kabbalah Lesson 1/25/12, Shamati #175

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Alle correcties vinden plaats volgens het principe ‘van de gemakkelijkste naar de moeilijkste’. Dit is logisch: het Licht corrigeert eerst de kelim (meervoud van kli: vat) die zuiverder zijn, die zich dichterbij het Licht bevinden en met behulp daarvan worden vervolgens de grovere en ingewikkelder kelim gecorrigeerd.

Elke kli heeft vijf onderdelen of tien Sefirot, met andere woorden: de structuur van HaVaYaH. Deze structuur bestaat uit vijf delen, afhankelijk van de Aviut (grofheid) van de kli: van deel nul naar deel vier.

De kli is op een speciale manier gebroken: hoe hoger de delen zich bevonden, hoe lager ze vielen, terwijl de lagere delen, daarentegen, minder veranderingen hebben ondergaan. Het pad van correctie wordt bepaald door de omgekeerde volgorde van Lichten en kelim. Kelim worden door het Licht, dat terugkeert naar de Bron van het Omringende Licht (Ohr Makif), gecorrigeerd. Dat Licht wordt geactiveerd door de vaste, onveranderlijke wet van gelijkvormigheid van eigenschappen.

Kelim worden stapsgewijs gecorrigeerd. De kelim die uit zichzelf ontwaken naar correctie – ‘licht’ kelim om te geven – hebben geen speciaal systeem nodig. Geen speciale instructies, zij worden van nature tot eenheid aangetrokken, waarop de gehele correctie is gebouwd. De kelim van graad nul en de eerste graad van Aviut worden ‘voorvaderen’ genoemd.

Kelim van de tweede en derde graad van Aviut hebben een meer methodische correctie nodig in het werk voor spirituele verwerkelijking. Zij worden ‘zonen’ genoemd.

Tenslotte zijn er de kelim van de vierde graad van Aviut, die nog niet gecorrigeerd kunnen worden, zij worden de ‘naties van de wereld’ genoemd.

Zoals Baal HaSulam schrijft, hadden de voorvaderen een ‘voorbereidende instemming van de gehele natie’ nodig. Hun zielen hadden geen grofheid en waren niet van elkaar gescheiden, daarom was het voor hen voldoende om de noodzaak van eenheid te begrijpen, zonder dat zij daarvoor het moeilijke werk van zelf-correctie met de hulp van Lichten hoefden te doen.

Maar zonen zijn grovere kelim, die vanuit egoïsme werken. Zij ontvingen de methode: Torah genaamd. Dit maakte het hen mogelijk om zichzelf te corrigeren: eerst de kelim van geven: ‘de veertigjarige tocht door de woestijn’. Daarna de kelim van ontvangen: ‘het Land Israel’. Toen zij het ‘Land Israel’ bestuurden, braken ze twee maal, omdat zij van het niveau van de Eerste en de Tweede Tempel vielen. Met andere woorden: zij hadden kelim gecreëerd met een altruïstische intentie, maar ze waren niet in staat om ze in stand te houden.

Toen vermengden de zonen zich met de naties van de wereld, die geen deel waren van dit proces.

Nu is de tijd gekomen voor een gezamenlijke correctie. In overeenstemming daarmee wordt iedereen, die ontwaakt naar een stijging, ‘Israel’ genoemd, naar zijn verlangen naar de Schepper: Yashar-El.

In het verleden duidden de voorvaderen zichzelf aan als ‘Israel’, omdat zij uit Babylon kwamen en naar het land Kanaän gingen, met andere woorden: zij stegen van het niveau van egoïsme naar het niveau van geven. Toen vielen ze naar de situatie van Egypte en rezen opnieuw naar geven, nadat zij de berg Sinaï voorbij waren en verdere correcties hadden uitgevoerd in de woestijn en in het Land Israel.

Na de definitieve breuk verdween de aanduiding ‘Israel’ echter, omdat niemand de intentie tot geven had, uitgezonderd enkele afzonderlijk levende Kabbalisten die in elke generatie voorkwamen: de laatste eilandjes in de oceaan van egoïsme.

In onze tijd wordt een ieder die ontwaakt naar correctie ‘Israel’ genoemd, in overeenstemming met het verlangen, dat de Schepper in hem heeft doen ontwaken, voor zijn toekomstige taak. En anderen behoren nu nog tot de ‘naties van de wereld’. Nu zijn ze nog niet in staat om de boodschap van eenheid te horen of zij willen het nog niet. Na duizenden jaren van vermenging met elkaar is een ieder er echter feitelijk toe in staat om spiritueel te stijgen.

Kort samengevat is dit het proces: eerst was de mensheid in de gezamenlijke staat van ‘Babylon’, toen verdeelde die situatie zich in twee delen: ‘Israel en de ‘naties van de wereld’. Daarna kwam Israel in Egypte terecht, in de neiging tot het kwaad en vier honderd jaar later bereikten zij de stijging naar het niveau van de Torah, zij bouwden een Tempel op het niveau van het Einde van Correctie.

Toen vond er een breking plaats en de zonen van Israel vielen in een ballingschap van tweeduizend jaar, van waaruit een ieder van ons tot een gezamenlijk Einde van de Correctie zal komen.

Onze simpele berekening begint aan het begin van de correctie, toen de gevallen eigenschappen van Bina zich hebben gecombineerd en vermengd met de eigenschappen van Malchut. Een ieder die ontwaakt is gereed voor het spirituele pad. Correctie vindt plaats volgens het principe van ‘licht naar zwaar’, maar niet door middel van de Torah, dat is namelijk de methode van de voorgaande generaties, maar met de hulp van de wijsheid van Kabbalah, die in staat is om ons het Licht te brengen, dat terugkeert naar de Bron (Ohr Makif) van het einde van de correctie. Daarom wordt dit in onze tijd onthuld.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/22/11, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Evolutie - Geen reacties→

Wanneer een mens al leeft in een werkelijkheid waar ‘Niemand anders is dan Hij’, moet hij alles, wat zich aandient als een verstoring, verbinden met het concept ‘één’. Dan zal hij gaan zien, dat hij werkelijk de spirituele wereld is binnengetreden en is opgenomen in liefdevol geven, Bina, wat boven hem uitreikt. Hij, zij, ik, of wie dan ook, bestaan niet langer. Alles bevindt zich in dit ene concept.

Dit ‘één’ is noch de Schepper, noch het schepsel, maar de enige realiteit die bestaat, waarin alles zich met elkaar verbindt tot één. Ik kan niet langer zeggen, dat hij en ik bestaan en de verbinding tussen ons. Daarom moeten we al onze inspanning, onze standvastigheid en ons werkelijke leven richten op de onthulling van deze enige werkelijkheid: de ene ziel.

Als een mens voortdurend probeert zichzelf op te heffen naar dit niveau van denken en voelen, naar de perceptie van zijn ‘ik’ met al zijn hoop en verwachting, met al zijn innerlijke verlangens, gaat hij door een zeker aantal oefeningen heen om hem vooruit te duwen naar de verbinding met dit ‘één’, en daar zijn plaats te verwerven.

Hierover staat geschreven: “Gewoonte wordt een tweede natuur”. Dankzij de gewoonte begint een mens te voelen, dat hij in een andere werkelijkheid bestaat en dan neemt hij besluiten, vindt hij argumenten en verlangt hij daarmee in overeenstemming te zijn. De hogere werkelijkheid, waartoe hij behoort, bepaalt en dicteert alles voor hem.

Zijn lichaam en heel zijn lichamelijke bestaan begint zich te verbinden met dit Ene. Tenslotte ziet hij, dat hem niets in de weg staat. In tegendeel, alles helpt hem om de ware realiteit binnen te gaan.

De hele wereld die wij waarnemen, alles verbindt zich en gaat op in dit Ene geheel. Dan ontdekken we werkelijk dat er slechts één ziel  in het universum is. De zo genoemde ‘600.000 zielen’ zijn de nog ongecorrigeerde delen van de ziel, die men nu nog niet kan verbinden met het alomvattende concept. Later echter verbinden zij zich er eveneens mee, om dit concept van Eén te versterken en te ondersteunen.

From Lesson 1, Israel Arvut Convention, 11/11/2011

Filed under: Collectieve Ziel, Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Eens waren we één ziel die verdeeld werd in een veelheid van egoïstische delen. Wat betekent dat? Hoe kunnen we terugkeren naar de oorspronkelijke staat? En welke kracht brengt de gebroken delen terug naar die oorspronkelijke staat?

Er is inderdaad maar één ziel in de wereld, zoals er geschreven staat (Genesis 2:7): ‘en in zijn neus blies Hij levensadem’. Dezelfde ziel bestaat in alle kinderen van Israel, in elk van hen volledig, zoals in Adam ha Rishon, omdat het spirituele ondeelbaar is en niet opgesplitst kan worden: verdeling is een eigenschap van fysieke ‘dingen’.

Maar door te zeggen dat er 600.000 zielen en zielenvonken verschijnen, lijkt het alsof die ene ziel verdeeld is door de kracht van het *lichaam van ieder mens. Met andere woorden, door het lichaam ontstaat er eerst een verdeling en raakt hij volledig verstoken van de luister van de ziel. Door de kracht van de Torah en de voorschriften wordt het lichaam gezuiverd en naar de mate van die zuivering schijnt de collectieve ziel over hem.

Baal HaSulam, Vruchten der Wijzen: 600.000 Zielen

*Noot: ‘lichaam’ is het egoïstische verlangen om te ontvangen

Filed under: Collectieve Ziel, Kabbalistische bronnen - Geen reacties→

Vraag: Als we blijven werken aan onze innerlijke eenheid en verbondenheid, zullen we dan ook meer van elkaar gaan houden in de buitenwereld?

Antwoord: Ja, maar dat geldt niet alleen voor ons, maar voor de hele wereld. Het is immers één systeem. Wanneer we op ons niveau – dat hoger is dan dat van de rest van de wereld – proberen onze spirituele delen dichter bij eenheid te brengen, zullen we daarmee ook de wereldlijke delen, namelijk mensen, in eenheid bij elkaar brengen.

Inderdaad, er zijn geen mensen, en er is geen eenheid of breuk tussen hen. Deze mensen zijn zielen, alleen hebben ze een beeld van zichzelf en hun onderlinge verbinding vanuit het perspectief dat “deze wereld” genoemd wordt. Alles wat je ziet zijn zielen in hetzelfde netwerk, alleen zien zij zichzelf en het netwerk van onderlinge verbinding als onze denkbeeldige wereld.

Daarom zal dit, wanneer we ernaar streven om deze verbinding te bouwen, terwijl we met hen in dit gemeenschappelijke systeem zijn –  alleen op een hoger niveau van bewustzijn en begrip –  natuurlijk ieder ander sterk beïnvloeden.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/14/2011, The Zohar

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Verspreiding van Kabbalah, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Waar zouden we allemaal met elkaar aan moeten denken, de hele wereldgroep, als we een “Unity Day” (Dag van Eenheid) hebben? Hoe kunnen we ons verenigen?

Antwoord: Ieder mens moet naar de diepte van zijn wezen gaan en daar het koord voelen, dat hem met anderen verbindt, het innerlijk netwerk dat tussen ons bestaat. Bovendien kan het gaan over mensen die in deze wereld zijn en over hen, die niet langer hier zijn, want dit is een netwerk tussen verlangens, tussen zielen en niet tussen fysieke lichamen.

Baal HaSulam en alle grote Kabbalisten van de afgelopen duizenden jaren zijn hier, in deze verbinding. Ze zijn allen samen met ons, ingebed in ons gezamenlijke netwerk. Wij zijn met miljoenen op het ogenblik, maar in werkelijkheid zijn we met nog veel meer, omdat al deze zielen, door de gehele geschiedenis van de mensheid heen, bij ons zijn met een totaal van honderden miljoenen zielen. En zij vormen allen samen een enorm grote, spirituele kracht.

Als we ons met elkaar willen verbinden in dit netwerk, zullen we elkaar natuurlijk niet alleen beïnvloeden en een deel worden van dit netwerk, zodat ieder dit zal verkrijgen voor zijn eigen spirituele groei, maar we zullen eveneens alle mensen op aarde beïnvloeden, zij zullen, zonder dat ze het voelen, er onbewust op afgestemd raken. We zullen hen wakker gaan maken.

Laten we daarom beginnen om met elkaar de overeenstemming te bereiken, dat we ernaar verlangen onze gezamenlijke verbinding duidelijk te voelen.

From the lecture on Unity Day, 6/26/11

Filed under: Collectieve Ziel, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Lichaam en Ziel, Spiritualiteit - Geen reacties→

We zouden de relatie tussen mannen en vrouwen nooit moeten zien als tegengesteld aan elkaar. Integendeel, we moeten elkaar zien als hulp. Wanneer we het hebben over eenheid in de wereld, is dit in de eerste plaats wederzijdse ondersteuning van de twee delen daarvan: mannelijk en vrouwelijk.

Deze delen komen uit de gemeenschappelijke oorsprong van de schepping: de Schepper of het Licht en het verlangen of het vat, dat gevuld wordt met het Licht. Vervolgens krijgt dit vat allerlei vormen, wanneer het verandert. En in dit vat moeten we beiden – zowel de mannelijke als de vrouwelijke delen – integraal samenwerken, zoals in een ideale familie.

Het gezamenlijke, collectieve beeld van de man moet samenwerken met het gezamenlijke, collectieve beeld van de vrouw. Ze moeten verbonden, wederzijds en duidelijk samenwerken en ieder de aard van beiden begrijpen. Een man begrijpt zichzelf en de vrouwelijke natuur, terwijl een vrouw zichzelf en de mannelijke natuur begrijpt en samen handelen we verstandig en wijs, als ontwikkelde, serieuze volwassenen, die naar hetzelfde doel streven.

Het doel wordt bereikt door de verbinding tussen ons. Er staat geschreven: “Man en vrouw en de Schepper tussen hen”. Dat wil zeggen, dat de openbaring van de Schepper precies plaatsvindt in de juiste verbinding tussen hen, op het scherm dat tussen het Licht en het verlangen verschijnt. Zo moeten we elkaar voortdurend, wederzijds aanvullen. Er bestaat geen enkel deel, geen enkel klein detail, niet één verschijnsel in de natuur, in onze relaties, in onze wereld en in de spirituele werelden, waarin geen wederzijdse aanvulling, eenwording, en verbinding van de mannelijke en vrouwelijke delen plaatsvindt.

In onze wereld is dit helemaal niet duidelijk. We stellen ons deze wederzijdse aanvulling, eenwording en gehechtheid niet eens voor. Maar in de spirituele wereld is dit een noodzakelijke voorwaarde. En afhankelijk van de niveaus, waarop we ons bevinden, worden deze niveaus nauwkeurig bepaald door de wederzijdse aanvulling en verbinding, totdat we ons met elkaar verenigen.

Daarom is het juiste begrip van ons wederzijdse werk de belangrijkste voorwaarde voor ons succes. Ik zou willen zeggen, dat er geen probleem is dat afzonderlijk kan worden opgelost, door mannen of door vrouwen. Ze worden altijd door elkaar opgelost, dat wil zeggen, dat de problemen van de vrouwen worden opgelost door de mannen en de problemen van de mannen door de vrouwen. Dit gebrek aan begrip, het geloof dat het mogelijk is om afzonderlijk van elkaar te bestaan: “Wat kunnen ze mij schelen!” (dit is meestal hoe mannen over vrouwen denken) en:”We zullen alles zelf oplossen en we doen alles zelf!”, deze houding waartoe mannen geneigd zijn, is volstrekt onjuist. En natuurlijk is het van de kant van de vrouwen ook onjuist om te denken dat “Mannen het wel zullen doen, alles zullen oplossen en dat alles dan oké is en dat wij zullen ontvangen door alleen maar in hun nabijheid te zijn.”

Om te beginnen moet er, vanaf de eerste stap, een duidelijk innerlijk contact zijn. Het moet niet extern, fysiek, visueel, of zelfs verbaal zijn, maar juist een innerlijk contact, dat plaatsvindt door de Hogere Kracht, het volgende niveau, in plaats van contact direct tussen ons. Dan zal dit hogere niveau zich in deze eenheid uitdrukken. Het is als min en plus en een ‘weerstand’, een apparaat er tussenin, dat op deze manier nauwkeurig begint te werken, op grond van de polen die er op aangesloten zijn.

From the 2nd lesson at the Moscow Convention 6/10/11

Filed under: Collectieve Ziel, Congressen, Eenheid, Vrouwen - Geen reacties→

Vraag: Spreekt de Zohar over één gemeenschappelijke ziel of over aparte zielen?

Antwoord: De Zohar spreekt spreekt over de ziel van een persoon. Dit komt doordat er niets anders in de hele werkelijkheid bestaat, anders dan één mens, één ziel, één schepping, Malchut – het maakt niet uit hoe je het noemt.

En als het lijkt alsof er veel mensen zijn, veel verlangens die gescheiden zijn en die vreemd voor ons zijn, komt dit alleen door gebrek aan het juiste beeld van de werkelijkheid.

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Onze eenheid moet plaats vinden op een kwantitatief nieuw niveau. We moeten ons op een manier met elkaar verbinden waar iedereen betrekking heeft op het innerlijk van iedereen anders, waarbij hij zijn egoïstische verlangen weglaat. Hij moet alleen zijn verlangen naar spiritualiteit, ofwel vonk van het Licht, meenemen.

Met deze vonk, duikt hij in de groep, waarbij hij zich losmaakt van zijn emoties en al het andere wat er niet thuis hoort. Als resultaat, verbinden alle vonken van alle mensen zich met elkaar.

Deze onthechting staat me toe om de collectieve wil te leren kennen, en het genot te ontvangen dat buiten mijn ego bestaat, en hierin ontdek ik het vermogen om de Hoogste Wereld en de Schepper waar te nemen.

Uit de les over een artikel van Rabash op 05.11.2010

Filed under: Collectieve Ziel, Innerlijk Werk, Spiritualiteit, Waarneming - Geen reacties→