Mijn nieuwe artikel op Linkedin: Waarom zullen we de aarde beschermen?

Nu de klimaatcrisis escaleert en extreem weer steeds vaker voorkomt, vragen deskundigen zich serieus af hoe dicht we bij het ‘point of no return’ zijn. CBS News berichtte op 26 april dat volgens professor Timothy Lenton, een wereldleider op het gebied van de klimaatcrisis, “de West Antarctische ijskap misschien al voorbij het omslagpunt is”. CBS News sprak ook met andere deskundigen en vermeldde dat hun boodschap unaniem was: veranderingen voltrekken zich sneller dan verwacht en de kans op het bereiken van omslagpunten in het klimaatsysteem, die tien jaar geleden nog ver weg leken, lijkt nu veel waarschijnlijker en sneller dichterbij te komen. “Daarom heb ik alarm geslagen,” zegt Lenton. “In slechts tien jaar tijd is het risiconiveau aanmerkelijk gestegen, dit zou tot dringende actie moeten aanzetten.””

In de afgelopen decennia hebben we talloze tactieken en methoden uitgeprobeerd om de emissies te beperken, de vervuiling terug te dringen en onze uitbuiting van de planeet te verminderen. Geen van die pogingen heeft gewerkt. Bovendien buiten we niet alleen onze planeet uit, we buiten elke vorm van leven op de planeet uit en we buiten elkaar uit. Het mishandelen van anderen, wat ons kenmerkt, is op alle fronten zichtbaar en dit betekent dat het probleem veel systematischer en dieper geworteld is dan bijvoorbeeld het overschakelen op hernieuwbare energiebronnen of het tegengaan van ontbossing.

Naar mijn mening is de vraag echter niet of we het omslagpunt al dan niet of bijna hebben bereikt. Ik denk dat de vraag die we moeten stellen niet is of de aarde ten dode is opgeschreven en dat dit dus ook voor ons geldt, maar dat het in de eerste plaats gaat over de vraag waarom we hier zijn. Het universum waarin we leven bestaat al zo’n veertien miljard jaar. De aarde bestaat ongeveer 4,5 miljard jaar, en het leven op aarde begon een paar honderd miljoen jaar nadat de aarde was gevormd. Wij zijn geëvolueerd van atomen naar moleculen, van moleculen naar eencelligen en van eencelligen naar de talloze levensvormen op aarde, in het water, op het land en in de lucht. Tenslotte is in de laatste paar honderdduizend jaar de mensheid ontstaan. Geleidelijk aan zijn wij de heersers van de planeet geworden, wij exploiteren de bodem, flora en fauna, wij vervuilen de lucht, de bodem en het water, en wij putten de natuurlijke hulpbronnen zo snel als wij kunnen uit om macht en rijkdom te vergaren. Zijn we daarom hier, om zoveel schade te berokkenen? Misschien zouden we, als we het antwoord daarop wisten, de onvoorstelbaar grote schade die we elke seconde aan de planeet toebrengen, dan niet aanrichten. De vraag naar het doel van ons bestaan op deze aarde is daarom de essentiële vraag die we moeten beantwoorden. Als we het antwoord daarop weten, zullen we al onze problemen oplossen en de planeet redden.

In de afgelopen decennia hebben we talloze tactieken en methoden uitgeprobeerd om de emissies te beperken, de vervuiling terug te dringen en onze uitbuiting van de planeet te verminderen. Geen van die pogingen heeft gewerkt. Bovendien buiten we niet alleen onze planeet uit, we buiten elke vorm van leven op de planeet uit, en we buiten elkaar uit. Het mishandelen van anderen, wat ons kenmerkt, is op alle fronten zichtbaar en dit betekent dat het probleem veel systematischer en dieper geworteld is dan bijvoorbeeld het overschakelen op hernieuwbare energiebronnen of het tegengaan van ontbossing. Wij zijn zelf het probleem dat alle ellende veroorzaakt, of beter gezegd, het is onze aard – de menselijke aard. Wij zijn, anders dan enig ander schepsel op deze planeet, mensen die uitbuiten, we zijn gemeen en mishandelen elkaar, alle levende wezens en de planeet die wij ons thuis noemen. In feite zijn we zo gevoelloos dat we onze hebzucht niet kunnen bedwingen, zelfs als we weten dat we daarmee de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen ruïneren. In plaats van een thuis om in te wonen, laten we voor hen een berg afval achter ter grootte van de planeet. Welke goede ouder zou dat doen? Geen enkele natuurlijk, maar wij zijn geen goede ouders.

Toch is niet alles verloren. Tijdens de eerste lockdown die aan het begin van de uitbraak van het coronavirus bijna voor de hele wereld gold, hebben verschillende voorbeelden van de veerkracht van de natuur op de hele wereld, bewezen dat de aarde veel sterker is dan we dachten en dat zij zelfs kan herstellen van een langdurige menselijke uitbuiting. Als we dus ons enige probleem, de menselijke natuur, oplossen, zal de rest van de natuur zich snel herstellen en zal het evenwicht op aarde worden hersteld.

De menselijke natuur veranderen mag dan in eerste instantie onmogelijk lijken, alsof je jezelf aan je eigen haren uit een moeras trekt, we kunnen echter van de natuur leren hoe we dit moeten doen. In de natuur veranderen dingen onder invloed van de omgeving. Aanpassingsvermogen is de sleutel tot het overleven van elke soort. Als wij een omgeving van vriendelijkheid, verantwoordelijkheid voor elkaar en zorgzaamheid creëren, zal onze natuur zich aanpassen aan haar omgeving en zal zij net zo worden. We hoeven onszelf niet te veranderen, maar wel ons oppervlakkige gedrag. Als de hele samenleving zich vriendelijk gedraagt, zullen mensen echt vriendelijk worden. Net zoals het leven in een wrede omgeving iedereen die daar leeft dwingt om wreed te zijn, zelfs als men van nature niet wreed is, het omgekeerde is even waar.

Zodra we ervoor zorgen dat onze sociale omgeving vriendelijk en zorgzaam wordt, zal onze aard ook vriendelijk en zorgzaam worden. Als we eenmaal vriendelijk en zorgzaam zijn, gaan we stoppen met uitbuiten. Zodra we stoppen met uitbuiten, zullen we elkaar, andere levende wezens en de planeet als geheel niet meer misbruiken. Het blijkt dat om onszelf en onze planeet te redden, onze enige focus moet liggen op het veranderen van onze sociale omgeving: van vijandig naar vriendelijk, van misbruiken naar zorgzaam zijn. Dan zal de rest snel volgen.

Bovendien zal het transcoderen van onze inherente natuur ons gebieden openbaren die we ons nu nog niet kunnen voorstellen. Zolang we alleen op onszelf geconcentreerd zijn, zien we alleen onszelf. Maar het doel van ons bestaan hier, is dat we onszelf ver voorbij groeien, dat we de hele werkelijkheid gaan begrijpen en dat we het hoogste niveau van het waarom van ons bestaan gaan begrijpen, waarom er leven en dood is, schepping en vernietiging, en hoe alles met alles verbonden is. Alleen als we aan elkaar gaan denken, denken we niet meer aan onszelf, en alleen als we niet meer aan onszelf denken, zullen we de wereld om ons heen waarnemen zoals zij werkelijk is. Daarom is de enige vraag die wij moeten stellen om ons leven, het welzijn van de planeet en ook ons geluk veilig te stellen: “Waarom zijn we hier?”

Artikel in het Engels: https://laitman.com/2021/04/why-preserve-earth-linkedin/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

Filed under: Crisis, New Publications, Society | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Artikel, Mens, Natuur, Planeet aarde - Geen reacties→

”Thrive Global publiceerde mijn nieuwe artikel: “The Post-Coronavirus World”

We zullen definitief in een nieuwe, veranderde wereld leven na de coronavirus pandemie

Als reactie op de COVID-19-pandemie plaatst Dave Heinzel op woensdag 25 maart, voor een huis op West Lawrence Avenue in Springfield III, één van zijn handgemaakte borden – samen met een 3 dimensionaal rood hart dat hij ook met de hand heeft gemaakt – met de uitspraak “Alles zal goed komen”. Heinzel verzamelde eerst verzoeken van de social media, het waren er meer dan 200. ”Ik denk echt dat alles goed komt”, zegt Heinzel. “Het wordt alleen maar erger en het wordt niet leuk. We weten dat we mensen gaan verliezen die we kennen, maar het komt wel goed.” Usp News Coronavirus A Usa Il

Voordat we het over de wereld na het-coronavirus hebben, is het helpend als wij begrijpen dat de diepere oorzaak van het virus een door de natuur gezonden reactie is op de egoïstische, competitieve en uitbuitende manier waarop we ons leven leidden.

De natuur heeft ons dit virus gestuurd om de overtollige troep van ons paradigma “maximaal profiteren van anderen in een race naar individueel succes” op te ruimen.

Onze overdreven, opgeblazen, egoïstische benadering van het leven zou uiteindelijk tot veel leed hebben geleid, bijvoorbeeld een wereldoorlog. Maar in plaats daarvan kwam het coronavirus. Het zuivert ons enigszins, op een veel kalmere manier dan wanneer we onze gespannen relaties een explosieve piek hadden laten bereiken.

Er bestaat Niets schadelijks in de Natuur

Velen zien het coronavirus als een grote catastrofe, maar als we inzicht krijgen in de wetten en de modus operandi van de natuur, zien we dat er niets schadelijk is in de natuur.

We hebben elkaar schade toegebracht door de onbezonnen, verdeelde houdingen naar elkaar, toen kwam het coronavirus om ons van elkaar te distantiëren, daardoor kregen we de kans om na te gaan hoe en waarom wij leven zoals we dat doen.

Nu de natuur op een zorgzame en ingenieuze manier de troep die we hadden verzameld, verwijdert, hebben we de gelegenheid om de omgang met elkaar met liefde en vriendelijkheid te vullen – om de menselijke samenleving op een veel helderder en positievere manier voor onze kinderen en kleinkinderen te herstellen.

Ik hoop dus dat we deze coronavirus – periode met succes zullen gebruiken, dat we een ​​positieve shift maken in onze houding ten opzichte van elkaar en in de sociale constructies die we bouwen.

Ik hoop ook dat we elke sociale verdeeldheid, alle haat, xenofobie, uitbuiting, manipulatie, misbruik, depressie, stress en angst van de oude egoïstische wereld achter ons zullen laten en een grote sprong zullen maken naar een nieuwe, tegenovergestelde wereld van positieve verbinding, liefde, gelijkheid, ondersteuning, aanmoediging, geluk, vertrouwen, altruïsme, zorg en wederzijdse verantwoordelijkheid.

Verwerp de oude egoïstische Wereld. zoek een Nieuwe Wereld waarin wij ons op elkaar afstemmen

Regeringen investeren momenteel miljarden dollars in de hoop dat we de ratrace die we liepen voordat het coronavirus ons trof, weer nieuw leven inblazen. Het zou heel ernstig zijn als we dat doen. Ik betwijfel ten zeerste of dit voor iedereen positief zou zijn.

Terwijl we ons nu in een algemeen erkende crisistoestand bevinden, horen we heel weinig over de tijd vóór het coronavirus, toen we in een andere crisis verkeerden. De intensivering van de verdeeldheid in diverse samenlevingen en tussen verschillende landen – met name tussen Amerika, Rusland, China en Europa – evenals tussen verschillende partijen, leidde ons naar oorlog en naar een financiële en industriële ineenstorting.

Als we de omvang van de crisis begrijpen waarnaar we op weg waren, zien we de coronavirus pandemie als een reddingsboei die de natuur ons toegeworpen heeft.

Daarom zouden we er verstandig aan doen te beseffen dat er niets positiefs was in onze oude wereld en dat het dus geen enkele zin heeft om ernaar terug te keren. Het was een wereld die werd verwoest doordat wij iedere natuurlijke bron waar we de hand op konden leggen, uitputten.

De ironie van onze oude wereld is ook, dat alles gebaseerd was op het feit dat we allemaal probeerden om ergens van te genieten, maar dat het steeds moeilijker werd om te genieten. Als we nu een nauwkeurige berekening zouden maken van de mate waarin we genoten in vergelijking met onze ontevredenheid en ons lijden, in welke vorm dan ook, zouden we ontdekken dat de weegschaal zwaar overhelt naar “ontevredenheid en lijden”.

We hebben onszelf voor de gek gehouden, alsof het goed met ons ging. Wat was er zo positief aan onze oude wereld? Was er iets wat ons een gevoel van blijvend geluk en vreugde heeft gegeven? En of we nu gewone mensen waren die alleen maar probeerden om rond te komen en voor ons gezin zorgden, of mensen die streefden naar meer rijkdom, respect, macht en kennis – we hebben allemaal slechts een moment van tijdelijke vervulling ervaren, daarna bleven we weer met een leeg gevoel achter en hadden we er behoefte aan om opnieuw naar meer vervulling te zoeken.

Uiteindelijk leidden we ons leven allemaal op dezelfde manier: we bevonden ons in een voortdurende jacht naar plezier dat daarna altijd weer door onze vingers glipte zodra we er contact mee begonnen te krijgen.

Het Coronavirus spoelt egoïstisch Afval weg en geeft ons de Ruimte om een ​​betere Wereld te creëren

Daarom zijn we nu een reinigingsperiode ingegaan die het egoïstische, competitieve en sociaal verdeelde afval dat steeds groter werd, wegspoelt. Omdat wij onze oceanen vulden met plastic en radioactief afval, maakten we een puinhoop van de menselijke samenleving.

Op dit moment zou het onze beste stap zijn als we een ​​nieuwe en veel positievere wereld bouwen.

Het coronavirus en alle daaruit voortvloeiende sociale, afstand veroorzakende omstandigheden over de hele wereld, geven ons tijd en ruimte om na te denken over de manier waarop we onze egoïstische samenleving uit het verleden naar de ondergang hebben gedreven. Bovendien, als we het huidige coronavirus zouden vergelijken met pandemieën uit het verleden, zouden we zien dat het aantal doden relatief klein is. Dat wil zeggen dat de natuur deze mogelijkheid voor een positieve transformatie heeft gegeven, vanuit een zekere genade en zachtaardigheid.

Daarom zou het onverstandig zijn als we terug zouden keren naar onze oude wereld met werkdagen van 10 à 12 uur, waarbij we grote delen van de dag in files doorbrachten, een wereld van meerdere crises op persoonlijke, sociale en ecologische schaal, en een steeds groter wordende schuld.

We maken optimaal gebruik van dit overgangstijdperk als wij elkaar helpen om een stap vooruit te zetten in een nieuwe wereld: als we nadenken over de manier waarop we onze verhoudingen kunnen herstellen en boven alle verschillen die we hadden, kunnen uitstijgen, over de manier waarop we nieuwe verhoudingen van wederzijdse inachtneming en verantwoordelijkheid in de menselijke samenleving kunnen implementeren.

Ik hoop dat wij, als de voorwaarden voor sociale distantiëring zijn opgeheven en het tijdperk van het coronavirus ten einde loopt, verder zullen gaan langs de lijn waar we nu mee beginnen: één waar we positieve menselijke verbindingen, die de hele mensheid ten goede komen, waarderen; boven alle egoïstische doelstellingen uit. Door dit te doen, zullen we onze balans met de natuur waarborgen, aan iedereen een nieuwe wereld van geluk en vertrouwen onthullen en ons beschermen tegen alle verdere schade die we onszelf zouden kunnen berokkenen.

Published on March 29, 2020

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/03/the-post-coronavirus-world-thrive-global/

Filed under: Coronavirus, New Publications | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Artikel, Nieuwe Wereld - Geen reacties→