Vraag: Hoe ontdekken wij de spirituele wereld?

Antwoord: Er zitten tien mensen bij elkaar die studeren en spreken over hun onderlinge verbinding, ieder van hen annuleert zichzelf (maakt zich ondergeschikt) voor de anderen en op die manier worden zij één.

Door deze eenheid bereiken zij het gevoel dat de Hogere Wereld zich tussen hen onthult. Dit is de vervulling van de wijsheid van Kabbalah.

Het is zo eenvoudig en nabij! Alleen dankzij het annuleren van het ego, als wij daar bovenuit gaan, ontdekken wij de Hogere Wereld, het Hoge Systeem dat onze wereld bestuurt. Iedereen kan dit ontdekken!

De wijsheid van Kabbalah vertelt ons hoe we dit op een heel eenvoudige manier kunnen doen. Door deze methode te gebruiken, kunnen wij een staat bereiken waarin we dit systeem bereiken: hoe het werkt, hoe het ons bestuurt en hoe wij erop kunnen antwoorden en controle kunnen krijgen over onze lotsbestemming.

From Israeli Radio Program 103FM, 7/12/15

Filed under: Eenheid, Ego, Groep, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

In Het Boek De Zohar staat geschreven: Vrees oproepen aan beide zijden van liefde (tijdens de perioden van ‘beproeving’ en de perioden van genade en goedheid) is van essentieel belang. Gedurende de tijd van genade en succes op Zijn Wegen is het nodig dat er vrees voor de Schepper gewekt wordt om te vermijden dat we zonden begaan en dat onze liefde voor Hem ‘afkoelt’.

Er bestaat niet zoiets als vrees voor straf. Er is op geen enkele manier sprake van vergelding. Alleen lijkt het voor ons egoïstische verlangen zo dat wij voor onze misstappen gestraft worden.

Vanuit de manier waarop egoïsten met elkaar omgaan, nemen we aan dat er voor alles ofwel een beloning bestaat of straf. Ons hele leven beweegt zich tussen deze twee categorieën en verduidelijkingen: “Hoe kan ik me beter voelen, hoe kan ik mezelf belonen? Hoe kan ik straf uit de weg gaan?”

Het spirituele pad ligt boven dit niveau. Daar bestaat geen enkele egoïstische berekening, noch naar de minkant, noch naar de pluskant. Daar gaat het totaal niet over beloning of vergelding. In spiritualiteit zijn wij het zelf die een schaalverdeling creëren van spirituele beloning en vergelding.

Als aan iemand de gelegenheid geboden wordt om voor anderen te zorgen, is dat een beloning. Als iemand daar om een bepaalde reden niet toe in staat is, wordt dat als straf beschouwt.

De ware realiteit kunnen we alleen bereiken als we onze fysieke zintuigen uitreiken buiten onszelf en het leven niet in ons maar buiten ons gaan voelen. Dit moeten we ons goed realiseren en het gaan voelen. Daarom staat er geschreven: “Je zult de wereld zien terwijl je nog leeft.” Het wordt echter alleen mogelijk om deze richting op te gaan als we vrees met liefde verbinden.

Uit de artikelen van Baal HaSulam en Rabash, en uit onze eigen ervaring, weten we dat liefde altijd gepaard gaat met vrees. Werkelijke, spirituele vrees kan zich niet voordoen zonder met liefde samen te gaan. We beven omdat we bang zijn dat onze liefde kan verzwakken of dat de liefde van degenen die voor ons zorgen zal verminderen. We voelen ons angstig, niet omdat we ervan genieten om als twee egoïsten die heel blij zijn met elkaar samen te zijn. Nee, we maken ons ongerust over het feit dat we het de Schepper onmogelijk maken om van ons te houden, omdat wij nalaten om Hem vreugde te brengen door van onze naasten te houden.

Dit zijn gezamenlijke gevoelens. Wij ervaren ze alleen op het niveau van vrees. Vrees is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat wij boven ons egoïsme uitstijgen en er op een omgekeerde wijze mee gaan werken.

… Om te voorkomen dat we in dwaasheid vervallen en onze liefde voor de Schepper vermindert, moeten we vrees met liefde verbinden.

Hetzelfde gebeurt aan de ‘andere zijde van liefde’, in tijden van grote beproevingen als Hij ons beoordeelt naar onze daden. Het is essentieel om vrees voor de Schepper op te wekken zodat wij niet in een staat van beoordeling van onszelf vervallen volgens egoïstische criteria.

From the Convention In St. Petersburg “Day One” 9/19/14, lesson 1

Filed under: Liefde, Vrees | Add Comment/Ask Question→

De Torah, Bamidbar 10:8: De zonen van Aäron, de priesters, moeten op de trompetten blazen, dit is een eeuwige wet voor jullie nageslacht.

Een trompet symboliseert opstijgen, de kracht van opstijgen. Alleen de priester heeft deze kracht omdat hij in contact is met de Schepper. Anderzijds zijn het alleen de Levieten die de priesters dienen. Het deel van onze ziel dat tot de Schepper behoort, wordt een Cohen (priester) genoemd. Hoewel de Levieten het bovenste deel vormen dat tot de Schepper behoort, bestaat hun werk er alleen uit om het Licht van Hem naar degenen die op een lager niveau zijn te brengen. De priesters werken van beneden naar boven ten dienste van de Schepper, terwijl de Levieten van boven naar beneden werken ten dienste van de schepselen. 

De Torah, Bamidbar 10:9-10: Als jullie in jullie land ten strijde trekken tegen een vijand die jullie onderdrukt, moeten jullie op de trompetten een teruah blazen, waardoor jullie bij de Eeuwige jullie God in herinnering gebracht worden en zo van jullie vijanden gered worden. Ook op jullie vreugdedagen, op jullie feestdagen en op jullie nieuwe-maansdagen moeten jullie op de trompetten blazen bij jullie brandoffers en bij jullie vredeoffers en zij zullen een herinneringsteken bij jullie God zijn, Ik ben de Eeuwige jullie God

De trompetten worden gebruikt om de intentie sterker te maken, waarom en waarheen ben je op weg en waarmee verbind je je? Dat komt omdat het hier niet over gewone trompetten gaat waarop een mars gespeeld wordt, maar over vaten die speciale geluiden maken op speciale frequenties en in een speciale volgorde, volgens een speciale reeks die steeds opnieuw herhaald wordt. Dit alles symboliseert de fasen van de correctie van de Kli (vat) en de delen van de ziel die op deze speciale manier gecorrigeerd worden. Het gaat hier over het meest complexe gedeelte van de wijsheid van Kabbalah. In onze wereld betekent op de Shofar (hoon) blazen niet meer dan wat geluiden maken, terwijl het over een heel serieuze handeling gaat in het innerlijk werk van een mens.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/11/15

Filed under: Correctie, Torah, Zelfonderzoek | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Heeft ieder mens een unieke opdracht en hoe kan hij die ontdekken?

Antwoord: Ieder mens heeft zeker een unieke opdracht omdat de ziel van een ieder een unieke oorsprong heeft en alleen deze specifieke mens in staat is om deze opdracht te vervullen. Niemand op de wereld kan dat deel op zijn plek voltooien.

Hoe je je opdracht ontdekt? Hiervoor moet je de wijsheid van Kabbalah gaan bestuderen. Alleen jij kan je opdracht ontdekken, niemand kan dat in jouw plaats doen.

Zelfs als we zien dat je ziel een hoge oorsprong heeft en een unieke opdracht, kan alleen jij ontdekken wat die opdracht precies inhoudt en dat realiseren. Alles ligt voor je klaar!

From the Israeli Radio Program 103FM, 7/12/15

Filed under: Spiritueel Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat is de spirituele betekenis van ‘mijn land’?

Antwoord: ‘Mijn land’ is een verlangen dat ik moet corrigeren. Dat kan ik niet alleen doen, maar alleen vanuit eenheid met anderen.

Anderen zijn delen van mijn ziel, zij lijken vreemdelingen voor mij die zich ogenschijnlijk buiten mij bevinden. Op die manier kan ik met hen omgaan alsof ze niet bestaan of – naar het lijkt – ver van me afstaan.

Ik kan op een andere manier met hen omgaan als ik begrijp dat zij zich in mij bevinden, dit zijn mijn persoonlijke eigenschappen die door mijn mind buiten mij geprojecteerd worden om het mij mogelijk te maken om er op een vrijere en uitgebreidere manier mee te werken, ik kan al mijn eigenschappen en die van hen als tegengesteld zien.

Wanneer ik begrijp dat dit mijn eigenschappen zijn, kan ik ze accepteren. Maar als ik denk dat ze van iemand anders zijn, ben ik niet bereid om ze te accepteren of dichter bij deze mens te komen. Als ik mijn innerlijke eigenschappen in de vorm van miljarden mensen om mij heen waarneem, helpt mij dat om mijn innerlijke onzorgvuldigheden, tegenstellingen en fouten als door een vergrootglas te bekijken.

Op deze manier kan ik mijzelf meteen gaan corrigeren, want die mens bevindt zich buiten mij. Ik voel de kleinste discrepantie tussen ons en ik wil mezelf niet voor de gek houden! Als die mens zich echter in mij bevindt, ben ik bereid om het eens te zijn met alles wat er is en dan corrigeer ik mezelf nooit. Dus ik zie mezelf van binnen naar buiten in de vorm van alle mensen om mij heen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 8/13/14

Filed under: Correctie, Perceptie van de Werkelijkheid, Spiritueel Werk | Add Comment/Ask Question→

Kabbalisten spreken over de spirituele wereld met woorden van deze wereld, dit is heel verwarrend voor ons. In de Torah lezen wij over het bouwen van de ‘Tent der Onthulling’ (Tabernakel) en ons denken vat dit op als een fysieke bezigheid.

Kabbalisten zeggen dat wij uiteindelijk spiritualiteit kunnen bereiken als wij deze boeken lezen door te proberen om met alle macht in de diepte van de woorden door te dringen en te verhelderen wat werkelijk verborgen is achter elk woord.

Vraag: Dus Mozes is geen oude man met wit haar, een lange baard en een staf?

Antwoord: Absoluut niet! Mozes is een eigenschap. We spreken niet over mensen en dingen, alleen over eigenschappen. Niet over een kwaad mens maar over het kwaad, niet over een gierig mens maar over gierigheid. De spirituele wereld gaat over eigenschappen in hun zuiverste vorm.

Dus als we de Parasha van de week (het wekelijkse gedeelte uit de Torah) lezen, moet ik me een spirituele staat voorstellen, de Hogere Wereld. Er staat geschreven dat het noodzakelijk is om de ‘Tent der Onthulling’ te bouwen, ik moet dus onthullen wat dit spirituele gereedschap is waarin de Schepper onthuld wordt. Welke eigenschappen in mij overeen moeten stemmen met wat er in deze Tent aanwezig moet zijn: De ‘Ark des Verbonds’ met de Cherubijnen, Cohanim (Priesters) en Levieten, en het volk Israël dat daaromheen staat.

Ik ga alleen in mijzelf op zoek naar deze eigenschappen, alles gebeurt in een mens. De hele wereld is in mij, zoals er geschreven staat: “En een mens is een kleine wereld.” Zelfs deze hele wereld die ik nu om me heen zie, bevindt zich in mij.

We moeten altijd proberen om ons dit op de juiste manier voor te stellen, uiteindelijk zal er een innerlijke transformatie plaatsvinden wanneer ik ga voelen dat de wereld zich werkelijk in mij bevindt. Dan zal ik begrijpen hoe ik de ‘Tent der Onthulling’ moet bouwen en waaruit het werk van de Cohanim, de Levieten en het volk Israël om hen heen bestaat, hoe mijn twaalf stammen van Israël voorwaarts trekken door de wildernis.

From KabTV’s “The Torah Chapters with Shmuel Vilozni” 12/15/14

Filed under: Spiritueel Werk, Torah | Add Comment/Ask Question→

De Torah, Bamidbar 9 vers 22 en 23: Of als de wolk twee dagen of een maand of een jaar boven de Mishkan bleef hangen, bleven de kinderen Israëls in hun kamp en trokken niet verder, maar zodra hij optrok, vertrokken ze.

Op aanwijzing van de Eeuwige bleven ze in hun kamp en op aanwijzing van de Eeuwige trokken ze verder, zij hielden zich aan de verordening van de Eeuwige, volgens het woord van de Eeuwige, door Mozes doorgegeven.

De wolk is goed. Het is een zegen die het mogelijk maakt om in verhulling te werken. De Schepper verhulde zichzelf en maakte het zo mogelijk om onder Zijn vleugels te werken.

Wij hadden de Schepper zelf dus niet nodig, maar alleen Zijn verhulling zodat het voor ons daaronder mogelijk zou zijn om ons te ontwikkelen naar Zijn gelijkenis en als wij door die verhulling, die Hij voor ons heeft gecreëerd, op Hem kunnen gaan lijken, is dat een waarachtige en correcte groei.

Om de onthulling van de Schepper te bereiken, is het noodzakelijk om alle eigenschappen van de wolk in ons op te nemen. Deze wolk moet in mij komen, in mij aanwezig zijn, want in elk van mijn verlangens moet de verhulling aanwezig zijn. Het is noodzakelijk om hieraan te werken!

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/4/15

Filed under: Spiritueel Werk, Torah, Verlangen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Is er nog iets overgebleven van het grote werk van de Kabbalisten die door de geschiedenis heen geleefd hebben?

Antwoord: Natuurlijk! Wij staan op hun schouders, daarom lijken wij zo sterk en verstandig. Maar we hebben niets van onszelf! We hebben alles van de Kabbalisten uit het verleden gekregen en nu kunnen wij toevoegen aan de fundamenten die zij gelegd hebben.

Dit zal op twee manieren gebeuren: allereerst moeten we de methode van eenheid wijd verspreiden onder de mensen die in Israël wonen en onder de Joden op de hele wereld.

Ten tweede zal de druk van buitenaf, die uit Europa, Amerika, Rusland en alle overige landen in de vorm van verschillende boycots merkbaar is, toenemen.

Uiteindelijk zal de druk van buitenaf en de innerlijke disseminatie duidelijk maken waarom dit gebeurt en hoe wij dingen waardoor mensen beïnvloed worden, kunnen veranderen, men zal begrijpen dat de enige manier waarop we alles kunnen voltooien bestaat uit zelfcorrectie.

Wij kunnen onszelf alleen beschermen door ons te ontwikkelen en door de eigenschappen van verbinding, liefde en geven naar de wereld te brengen. Wij moeten alles in onszelf en in de relatie tot elkaar ontdekken, dan zullen golven van eenheid en liefde zich van ons uit verspreiden naar alle volkeren op aarde.

From KabTV’s “The Last Generation” 6/14/15

Filed under: Correctie, Disseminatie, Israel, Liefde, Verbinding, Wereld | Add Comment/Ask Question→

Opmerking: De grote Kabbalist Baal HaSulam sprak over de terugkeer van de Joden naar het fysieke land Israël als de revival van de natie en een mogelijkheid om het doel van dit volk te bereiken.

Antwoord: Het punt is dat het volk dat teruggekeerd is naar dit land, zich moet organiseren en verenigen in de vorm van het volk Israël. Het is niet zomaar een groep mensen die hier nu 70 jaar woont nadat de staat Israël 70 jaar geleden is opgericht en 130 jaar na de eerste golf kolonisten, de eerste Aliyah. We moeten allereerst goed begrijpen wat de basis is waarop de nieuwe staat en de nieuwe natie kan ontstaan, zodat het werkelijk het volk Israël genoemd kan worden, namelijk direct op de Schepper gericht, op de eigenschap van liefde en geven. Op het ogenblik is de situatie heel anders.

Herzl droomde er ook van om alle Joden hier bijeen te brengen, dit was fysiek gezien juist maar de natie was er ideologisch bezien nog niet klaar voor. De staat was gebaseerd op socialistische principes en disputen die tot niets positiefs konden leiden.

Opmerking: Baal Hasulam hoopte op een revolutie, hij hoopte dat de Schepper, namelijk de wet van liefde, de eigenschap waarin wij bestaan, ons naar dit land zou brengen en ons zou samenvoegen tot één geheel.

Antwoord: In de twintiger jaren van de vorige eeuw dacht Baal HaSulam dat hij 3,5 miljoen Joden hier naartoe kon brengen, hoofdzakelijk vanuit Polen. Dit had een grote positieve ontwikkeling teweeg kunnen brengen voor de staat voordat deze opgericht was. Daarbij hoopte hij dat hij hen ideologisch verder zou kunnen brengen en dat hij hen, hoewel ze allemaal uit Joodse dorpen kwamen, zou kunnen leren waar hun opdracht op neer zou komen. Hij koesterde de droom dat hij een kleine groep van tien studenten zou hebben, dat zij samen zouden werken en studeren en dat de relatie die zij met elkaar zouden hebben golven van waarachtige waarheid zouden doen ontstaan. Dit werd echter niet bewaarheid.

Men koesterde de hoop dat het volk dat zich in Israël verzamelde in de loop van de tijd één verenigd geheel zou worden, maar het bleek precies andersom te zijn: het volk verspreidde zich en viel uiteen. Tot op de dag van vandaag is er sociale ongelijkheid en staat de ene partij lijnrecht tegenover de andere. Dit zal zo doorgaan totdat de zaak ontploft en wij in elke hoek van de aarde terecht komen. In de Torah staat geschreven dat – als wij niet compatibel zijn met dit land – het ons zal opslokken en daarna uitspuwen. Als wij ons wél verenigen met dit land, zal het een land zijn dat overvloeit van melk en honing. Helaas naderen we de situatie waarin we gaan zien dat we buitenstaanders worden.

Vraag: Wat kunnen wij nog doen als zelfs de grootste Kabbalist van de 20e eeuw dit niet voor elkaar kon krijgen?

Antwoord: Baal HaSulam slaagde er niet in omdat men niet naar hem luisterde. We kunnen hem dit niet kwalijk nemen en anderen evenmin, wij moeten gewoon harder werken. We hebben nu veel meer mogelijkheden en we doen wat we kunnen om voor de wereld een voorbeeld te zijn van verbinding en eenheid. Dat is ook niet gemakkelijk, maar we proberen het en laten we hopen dat we er uiteindelijk in zullen slagen.

From KabTV’s “The Last Generation” 6/14/15

Filed under: Eenheid, Israel, Naties van de wereld | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat voor advies helpt een gewoon mens om de angst voor de dood te overwinnen?

Antwoord: Een mens moet de angst voor de dood in het dagelijks leven overwinnen door er ogenschijnlijk niet meer aan te denken. Hij vergelijkt zichzelf echter nog steeds met mensen van andere leeftijdsgroepen en op die manier ziet hij zichzelf als ouder dan hij in werkelijkheid is. Hij houdt zich eindeloos bezig met zijn einde maar hij kan er niets aan veranderen. Het enige wat hem kan helpen is: opstijgen naar het niveau van geven, daar gaat hij zijn volgende niveau van bestaan ontdekken en daarmee rijst hij naar een nieuwe dimensie. De oude dimensie echter, die uitsluitend gebaseerd is op het tijdelijke biologische bestaan van de materie, zal verdwijnen. Als een mens de volgende staat bereikt, bindt niets hem meer aan deze wereld, want nu is de dood niet meer iets speciaals, het is niet meer dan een bijproduct.

Vraag: Zal er in de toekomst geen dood meer bestaan?

Antwoord: Ieder mens, en geleidelijk aan de hele mensheid, zal het hoogste niveau van de sterfelijke wereld bereiken en een eeuwige ziel. De biologische dood van het fysieke lichaam blijft bestaan, maar het spirituele lichaam dat wij verkrijgen is eeuwig, want het is te vinden in het verlangen om te geven, buiten het eigen ik. Een mens voelt alle transformaties die hij ondergaat niet in zichzelf maar door anderen heen, daarom heeft hij – als hij in volkomen geven is – geen sterfelijke basis. Door aan anderen te geven voelt een ieder zijn leven in anderen en niet in zichzelf.

In de spirituele wereld is er geen materie of essentie die zou moeten sterven, want je verkrijgt steeds meer nieuwe Kelim (vaten) waarin je voelt dat je bestaat, dat je leeft. Ze zijn echter niet van jou. Als je ze vult, vul je ze alsof ze van jou zijn. Als je bijvoorbeeld iets voor je eigen zoontje of dochtertje doet, voel je dat het leven veel groter is dan wanneer je iets voor jezelf doet. Daarom vervaagt de waarneming van je eigen lichaam langzamerhand, het komt meer op een afstand, het is voelbaar in het leven van anderen.

From KabTV’s “Conversations with Michael Laitman” 6/17/15

Filed under: Dood, Geven, Ziel | Add Comment/Ask Question→