Een ware Kabbalist realiseert zich dat hij gedomineerd wordt door het ego en dat alleen een punt dat hij in zich draagt – het punt in het hart genaamd – vrij is van egoïstische invloed en hem met de Schepper kan verbinden.

Als hij daarin oefent en zijn punt in het hart met de Schepper verbindt, ontvangt hij de Kracht die hem boven zijn ego uittilt en gaat hij geleidelijk aan het ego corrigeren door het aan te wenden ten behoeve van altruïsme.

Alles wat wij doen voor spirituele correctie is de Schepper vragen om Kracht om het ego te corrigeren. Daarom heeft het ego hierin zo’n positieve functie, het wekt in ons de behoefte aan de Schepper.

Wanneer wij ons tot de Schepper wenden, ontvangen we van Hem de Kracht die wij nodig hebben voor correctie en in het gecorrigeerde ego voelen we een zekere verbinding met de Schepper. Geen contact met één specifiek punt maar een uitgebreidere, sterkere eenheid. Dan komt echter ook het ego weer tevoorschijn, een krachtiger ego, en opnieuw vragen we aan de Schepper om ons de Kracht te geven om het te corrigeren.

Dit betekent dat het ego, dat zich steeds weer laat zien, ons ervan bewust maakt dat wij de verbinding met de Schepper nodig hebben, daarom wordt het ego ‘tegen-hulp’ genoemd. Het beroep dat wij onophoudelijk op de Schepper doen, waarbij wij vragen om de correctie van het ego, wordt een gebed genoemd.

From KabTV’s “Short Stories” 10/22/14

Filed under: Gebed | Add Comment/Ask Question→

Shamati 1 “Er is geen ander dan Hij”: Maar aan die mensen die werkelijk dichterbij de Schepper willen komen en dus niet met weinig genoegen willen nemen, die namelijk niet op het niveau van naïeve kinderen willen blijven … Alleen als die mens een oprecht verlangen heeft  ….

Is het voor een mens mogelijk om een oprecht verlangen te hebben? Ik moet innerlijk voelen – in mijn buik, in mijn hart – en onderzoeken in mijn denken hoezeer ik er ieder moment van mijn leven op uit ben om mezelf te handhaven ten behoeve van mijn eigen voordeel. Het is voor mij het belangrijkste om niemand te kwetsen zodat ik niet gekwetst word. Ik ben er alleen maar op gericht om mezelf te beschermen tegen al het kwaad dat mij omringt, tegen alle gevaren en slechte invloeden die van alle kanten op mij af komen.

Als ik voel dat ik er zo op gefocust ben om mezelf te beschermen, ga ik begrijpen dat dit al mijn aandacht in beslag neemt, zelfs mijn verlangen om de Schepper te ontdekken komt van deze zelfde Kli, van dezelfde intentie om mijn eigen situatie verder te verbeteren. Ik ben er niet op voorbereid om me te bevrijden van mijn animale natuur van zelfhandhaving.

En dan neem ik het besluit om hier afstand van te nemen, om mezelf eenvoudigweg los te scheuren van deze behoefte aan zelfhandhaving, dit hangt alleen af van het volgende: in welke mate wordt de belangrijkheid van de Schepper groter dan mijn eigenbelang? Wanneer een dergelijk verlangen, een dergelijk besluit, een dergelijke noodzaak in mij ontwaakt en rijpt, ga ik ‘mijn lichaam’ – namelijk het ego dat mij ertoe dwingt om me steeds bezig te houden met mijn eigenbelang – haten; er ontwaakt een gebed in mij, een schreeuw, een dringende vraag naar de Schepper om te veranderen wat ten behoeve van mij gecreëerd is en dan ga ik het belang voelen om mij bezig te houden met de grootheid van de Schepper, met het gebod “Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf”, meer dan mijzelf, ik ga mezelf alleen maar zien als een gereedschap om aan anderen te geven.

Ik moet een innerlijke explosie bereiken die zo groot is dat ik bereid ben om alles te doen. Dit is het kritieke punt waarop ik besluit dat ik nog liever sterf dan een leven te leiden zoals nu, een leven waarin ik niet in staat ben om meer betrokken te zijn bij anderen dan bij mezelf. Ik bemerk dat mijn animale staat zo verwerpelijk is dat ik dit wel moet veranderen.

Diegenen van ons die nog niet door deze staat zijn heen gegaan, bevinden zich heel dicht bij dit keerpunt, wij moeten er speciale aandacht aan besteden.

Daily Kabbalah Lesson – 10.29.14

Filed under: Gebed, Liefde, Spiritueel Werk | Add Comment/Ask Question→

Abraham, die priester was in het oude Babylonië en één van de volgelingen en aanhangers van de leringen van Noach, realiseerde zich als eerste dat alles wat er met het volk gebeurt een bedoeling heeft.

Het is moeilijk om te accepteren dat de negatieve resultaten die een ideale maatschappij kunnen vernietigen, van de goede Hogere Kracht afkomstig zijn.

Als mensen die in vrede samenleven en met elkaar een goede relatie hebben, plotseling voelen dat zij elkaar niet begrijpen en aanstoot nemen aan elkaar, dat zij uit elkaar groeien en zelfs haat voelen naar elkaar, kunnen we ons misschien afvragen of de Kracht die de wereld bestuurt inderdaad goed en welwillend is.

Kabbalisten houden zich in de regel met deze vragen bezig, niet de gewone burger.

De afscheiding die in het oude Babylonië plotseling voelbaar was, bracht de priesters en de wijzen ertoe om na te denken over het bestaan van twee goden: een goede en een slechte die met elkaar in conflict zijn. Dat zou dan tot uiting komen in ons bestaan in deze wereld. “Blijkbaar is de kwade kracht sterker dan de goede kracht. En misschien is er wel een heel leger van allerlei goden.”

Uiteindelijk ging men in het polytheïsme geloven en werd daarmee de Voorzienigheid van één Kracht in deze wereld ontkend. Abraham beschouwde dit als heidendom. Hij was het volkomen oneens met deze opvattingen en ontdekte dat er maar één Kracht en één Voorzienigheid in deze wereld bestaat en dat het bezijden de waarheid is dat er vele krachten zijn, zoals de Babyloniërs het geloofden als zij goed en kwaad in allerlei uitingsvormen in onze wereld zagen: krachten die met elkaar in strijd zijn en alles vernietigen.

Voor Abraham stond het vast dat alles van één Kracht afkomstig is en dat aan de mensheid de disbalans van het hele systeem getoond wordt, te vergelijken met een experiment, zodat de mensheid dit systeem gaat onderzoeken en begrijpen. Het is aan ons om het te begrijpen, te voelen en het dichterbij ons te brengen, er dichterbij te komen. Wij moeten ons verbinden met de goede en slechte eigenschappen ervan die wij in onszelf kunnen gaan ontdekken, daarom lijkt de wereld zo’n ellendige plaats.

Er bestaat slechts één Kracht die de Schepping bestuurt door middel van twee tegengestelde krachten: goed en kwaad. Wij moeten heer en meester zijn over deze twee krachten en ze zodanig met elkaar verbinden dat wij één positieve Kracht ter beschikking hebben die de negatieve kracht overwint, de negatieve kracht moet de positieve kracht versterken.

Op deze manier dwingt de niet aflatende onthulling van de kwade kracht in een mens de positieve kracht tot groei, tot aan een niveau dat wij de Schepper noemen. Juist dit werd door Abraham ontdekt en hij ging zijn houding ten opzichte van de mens, de opdracht van de mens en het doel van het leven uitleggen en verspreiden.

Er waren echter maar heel weinig mensen die het met hem eens waren, niet meer dan een paar duizend mensen in het oude Babylonië. Hij onderscheidde hen van alle anderen die hun eigen bedoelingen en neigingen hadden, en hij begon hen te onderwijzen. Zo volgden beide groepen hun eigen pad.

Convention In St. Petersburg “Day Two” – 09.20.14

Filed under: Abraham | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe kan je voelen dat “Er geen ander is dan Hij” als je nog niet zover bent dat je kunt geven?

Antwoord: Voordat ik zover ben dat ik kan geven, probeer ik in mijn hoofd en hart de gedachte te prenten dat “Er geen ander is dan Hij”. Het is gemakkelijker om het te denken, het is naar verhouding moeilijker om het in het hart te voelen.

Het is afhankelijk van mijn relatie tot de groep en van de manier waarop ik samen met hen de nieuwe Kli bouw, waarin ik kan besluiten dat er “Geen ander is dan Hij”.

In de mate waarin wij ons met elkaar verbinden, bouwen we ons collectieve wij, de ‘frambozenbol’, de optelsom van ons allen. Juist in dit punt van ‘wij’ bestaat er geen ik, ik annuleer mijn ik. Dit betekent dat ik mij boven mijn ego bevind in het midden van de cirkel

Wij kunnen één voor één alle keren dat wij ons annuleren met elkaar vermenigvuldigen: 10 keer, 100 keer, 1.000 keer, steeds vaker als wij ons met elkaar verbinden. Hierdoor verkrijg ik nieuwe spirituele gevoelens en gedachten waardoor ik de Schepper ga ontdekken.

En om precies te zijn: ik zal de Schepper niet in de groep van tien ontdekken maar in de verbinding tussen de groepen van tien. We kunnen zeggen dat in de groep van tien het ego onthuld wordt en daar bovenuit stijgen betekent: je met anderen verbinden. De groep van tien is dus nog niet de buitenste cirkel.

Als wij ons verbinden met de andere groepen van tien creëren we tussen ons allerlei vormen van connectie die het mogelijk maken om aan ons bepaalde indrukken van de Schepper te onthullen en het ons enigszins mogelijk te maken om Hem te zien.

Dit betekent dat er geen andere plaats is om te zoeken naar “Er is geen ander dan Hij” dan in het gezamenlijke punt van verbinding. In dit werk gaat het om de samenvoeging van alle volkeren, zoals er geschreven staat: “En alle volkeren zullen daar samenstromen.” (Jesaja 2:2)

Het gevoel dat er “Geen ander is dan Hij” is uitsluitend afhankelijk van de mate van de nullificatie van ons ego omdat wij boven het ego bouwen, zoals het dak van de Sukkah. Vanuit het ik creëer ik wij en vanuit wij creëren wij de Schepper.

Het vermogen om jezelf weg te cijferen, wordt door de omgeving bepaald en door de mate waarin je je hoofd buigt voor je omgeving. De Schepper geeft elk moment mogelijkheden aan de mens, het Hogere Licht werkt onophoudelijk, alles is echter afhankelijk van je instemming om het wegcijferen van jezelf te ondergaan en van het feit of je wel of geen gebruik maakt van de mogelijkheden die aan je gegeven worden.

Als je jezelf er niet op voorbereidt, ontvang je het Licht van de tegengestelde zijde, in plaats van het feit dat je Hem naderbij voelt komen, voel je de afstand tot Hem. Zo gebeurt dat in het gewone leven. Er wordt jou een unieke gelegenheid gegeven om vooruit te komen en je vat het op als een verstoring, een obstakel. Op een dergelijke sprong heb je je niet voorbereid, dan zie je een hoge, onoverkoombare barrière in plaats van een springplank.

Er bestaat maar in één opzicht vrijheid van keuze: jezelf wegcijferen voor de omgeving, jezelf laten opgaan in de groep en in alles zijn zoals de vrienden. Probeer om dit potentieel te ontwikkelen. Je bent zover dat je dit kunt doen! Alleen hierin heb je vrijheid van keuze, meer heb je ook niet nodig. De Schepper brengt je naar een plaats van geluk en vanaf dit punt is er geen weg terug, alleen voorwaarts.

Neem de stap om de groep binnen te gaan, erin opgenomen te worden en bouw een gezamenlijke Kli waarin je de Hogere Kracht zult ontdekken. Onze wereld is een wereld van daden. Wij bevinden ons hier omdat we hier kunnen handelen zonder ons hart te laten spreken. Hieruit bestaat het hele fundament van onze denkbeeldige wereld, dit spel maakt het ons echter mogelijk om onze spirituele onafhankelijkheid te bouwen en dit is nu juist zo omdat wij bedrogen worden.

Daily Kabbalah Lesson – 10.10.14

Filed under: De Tien, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk | Add Comment/Ask Question→

De Torah – Vajikra (Leviticus) 18:9: De naaktheid van uw zuster, de dochter van uw vader of de dochter van uw moeder, thuis geboren of buiten geboren, haar naaktheid zult gij niet ontdekken.

Dit heeft betrekking op een systeem van samenwerking tussen de mannelijke en de vrouwelijke delen van de algemene Kli (vat).

Elk deel van de ontvangende Kli heeft de vrouwelijke eigenschap. De mannelijke eigenschap is de eigenschap van geven die zich niet met de vrouwelijke eigenschap (het verlangen om te ontvangen) kan verbinden als zij beide afkomstig zijn uit foutieve onderlinge verbindingen.

Het verbod ”De naaktheid van uw zuster … zult gij niet ontdekken” heeft daarom betrekking op het feit dat de verbinding tussen deze beide delen niet mogelijk is als er geen Licht van Hassadim aanwezig is. Daarin is namelijk het Licht van Hochma gekleed, gehuld.

In de Talmud Eser Sefirot (The Study of the Ten Sefirot) worden minimaal twintig eigenschappen van elk Licht verduidelijkt, het is heel moeilijk uit te leggen. We moeten echter begrijpen dat wij alleen op deze wereld zijn om aan de correctie van de ziel te werken.

Nu zijn we – op het huidige niveau van onze evolutie –  het systeem binnen gegaan dat we ‘deze wereld’ noemen, we moeten hier enige tijd in bestaan, bepaalde handelingen verrichten en dan weer verder gaan.

De Torah spreekt uitsluitend over de correcties die we moeten uitvoeren als we ons op het niveau van deze wereld bevinden, waar we ervaren dat we in een lichaam bestaan en door middel van fysieke middelen werken. De Torah spreekt niet over de rest van de enorm grote ronde die we moeten afleggen en evenmin over andere delen van ons pad.

Als we over ‘deze wereld’ spreken of over ‘onze wereld’, verwijzen we naar onze huidige staat en naar wat wij nu denken en voelen. Onze wereld bevindt zich namelijk in een bepaalde staat. We zijn in een segment geplaatst dat in tijd, plaats, beweging, enz. gebroken is en terwijl wij daarin leven moeten we volgens een bepaalde handelwijze aan onszelf werken.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/19/14

In verband met het Congres in LA van 31-10 t/m 2-11 verschijnt het eerstvolgende blog op 3-11.

Filed under: Correctie, Torah, Zelfonderzoek, Ziel | Add Comment/Ask Question→

Rabash schrijft dat de Torah drie aspecten heeft. Enerzijds wordt de Torah genoemd als een middel dat specifiek helpt voor de versterking van de mens, daarna komt het Hervormende Licht dat correctie aanbrengt in de mens en vervolgens komt het Licht dat de gecorrigeerde Kelim vult. Zo voltooit de mens een bepaald niveau.

Tot aan de voltooiing van de correctie duurt deze strijd echter voort. De woorden van de profeten beschrijven dit als de strijd tussen Gog en Magog die plaatsvindt in het laatste stadium van de correctie. Dit beïnvloedt niet alleen de fysieke wereld, hetzelfde vindt plaats in de spirituele wereld. Fysieke oorlogen zijn een projectie van spirituele processen en observaties.

Naarmate men verder komt en de Schepper dichter nadert, wordt een mens dieper in een brandend vuur van staten geworpen, het is alsof hij de zon nadert. Hij wordt steeds heviger van stijgingen naar dalingen geworpen. Op deze wijze raakt hij uitgeput.

Hij moet leren begrijpen dat dit alles gedaan wordt om hem te helpen om de diepten van zijn ego te verlaten, het is hulp zodat hij zich kan bevrijden uit het almaar dieper en krachtiger wegzakken in het ego, dan kan hij zich gaan wenden naar: ‘ten behoeve van geven’, naar het heilige, naar spiritualiteit, naar een steeds grotere mate van geven en liefde.

De kloof tussen deze twee polen, tussen de neergangen en de opgangen, wordt steeds groter. Een mens kan het niet uitschreeuwen en vragen om zijn correctie voordat hij volledig is verzonken in de zee van zijn kwade krachten.

Zo put de Torah de krachten van de mens uit. Als het Licht niet op hem schijnt, maar hij onder de overheersing van egoïstisch krachten staat, van zijn verlangen om te ontvangen, kan hij niets beginnen. Ons denken is alleen dienstbaar aan onze gevoelens en is niet gereed om ons te helpen.

Dus een mens moet zichzelf vanaf het begin tot het hoogst denkbare niveau voorbereiden voor dergelijke staten, voor zover hij daartoe in staat is. In ieder geval zal hij opnieuw vallen en weer opstaan, vallen en opstaan.

De groep moet hem voorzien van de juiste omgeving zodat hij hierdoor onmiddellijk weer zal opstijgen, in de zin dat hij weer energie krijgt, alsof hij zijn batterijen oplaadt. Gedurende de periode van opgang laadt hij de batterij op zodat hij deze kan gebruiken als het nodig is.

Dit moet onze houding naar de omgeving zijn. Met dit doel heeft de Shevirat HaKelim (breken van de Kelim) plaats gevonden want het is duidelijk dat wij dit alles niet aan kunnen zonder een dergelijke externe batterij. We investeren onze energie erin, dat doen we steeds meer, we leveren steeds grotere inspanningen en daarna kunnen we er gebruik van maken. Zonder een dergelijke batterij vol energie kunnen we onmogelijk vooruit komen.

De garantie voor wederzijdse liefde is: “Je zult je naaste liefhebben als jezelf.” Garantie is niet iets wat anderen nodig hebben, we hebben het zelf nodig. We kunnen namelijk niet uit onze neergangen komen als we niet steeds omhoog rijzen in niveaus van gezamenlijke participatie en verbinding.

Deze neergangen zijn dus nodig om ons een correct gedrag te leren zodat we niet gaan vluchten en in fragmenten uiteen vallen. Ik begrijp dat er neergangen zijn waarin je onmogelijk uit bed kunt komen, waarin je je fysiek dood voelt. Iedereen gaat door dergelijke staten heen en blijft toch leven. Dit is niet iets om je druk over te maken of bang voor te zijn.

Uiteindelijk is het echter noodzakelijk om begrip voor elkaar te hebben, samen te handelen en te strijden. We staan voor een berg van gedachten, de Berg Sinaï (haat), die je zonder Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) niet kunt bestijgen.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/22/14, Writing of Rabash

Filed under: Groep, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk | Add Comment/Ask Question→

De Torah – Vajikra (Leviticus) 18:6: Niemand mag tot één van zijn naaste bloedverwanten toenadering zoeken om de naaktheid te ontdekken. Ik ben de Eeuwige.

In het spirituele systeem dat van Boven neerdaalt, is een duidelijke scheiding aanwezig tussen het mannelijke en het vrouwelijke deel: het Licht van Hassadim (moeder) en het Licht van Hochma (vader).

Het Licht van Hochma daalt via de vader neer en het Licht van Hassadim daalt via de moeder neer. Zij komen bij elkaar in de vorm van kinderen, maar alleen in een bepaalde combinatie en niet willekeurig.

De combinatie kan zich vormen als een bepaalde hoeveelheid Licht van Hochma het Licht van Hassadim – voor zover het dat kan bevatten – binnengaat. Dit betekent dat er zoveel van de eigenschap van geven aanwezig moet zijn, dat het Licht van Hochma daardoor omvat kan worden: genot om te geven, een vervulling ten behoeve van disseminatie.

Elke handeling moet namelijk verbonden zijn met liefde, met geven, en gericht zijn op de correctie van anderen volgens het gebod: “Heb je naaste lief als jezelf.” Alles is gericht op geven, want de ziel van de mens bevindt zich buiten hem.

Handelingen die op mijn eigen voordeel uit zijn en de maat die nodig is voor mijn eigen bestaan overschrijden, hebben geen waarde, ze zijn niet kosjer en de zielen raken daardoor onmiddellijk beschadigd. Een mens kan dus binnen bepaalde grenzen vooruitgang boeken waarbij het hem duidelijk moet zijn dat hij tot aan een bepaalde grens kan komen en niet verder. Hoe kan hem dat van tevoren kenbaar gemaakt worden? Er is een spiritueel systeem dat van Boven neerdaalt om het de mens mogelijk te maken om zich op de juiste manier alleen op geven te richten en op de juiste wijze voortgang te boeken, in de wetenschap dat hij begrijpt dat de mogelijkheden die hij heeft begrensd zijn. Hij kan ze zonder afhankelijk te zijn vaststellen en er vrij gebruik van maken.

Het systeem moet ons laten zien en ons leren welke keuzes we hebben. Als we een kind wat leren, laten we hem zien wat toegestaan is en wat verboden is, wat goed en wat slecht is. Eerst laten we het kind iets zien en daarna willen we niet alleen dat hij het uitvoert maar ook dat hij een stapje verder komt. Op dezelfde wijze leert het spirituele systeem een mens vaardigheden waardoor hij onafhankelijk vooruit kan komen. Het systeem van Adam (de mens) moet zich namelijk op een onafhankelijke wijze ontwikkelen.

In onze wereld ontwikkelen we ons alleen door tegenslagen en bestraffingen. We zien dat de mensheid constant fouten maakt en dat we niet op de juiste wijze kunnen handelen omdat ons ego groeit. Zulke fouten kunnen in de spirituele wereld niet gemaakt worden.

Om een mens tijdens zijn spirituele groei te beschermen, moet er in hem een systeem van zelfstandig leren gebouwd worden, geen top-down systeem dat wij gewoonlijk creëren, maar een systeem van beneden naar boven, waarbij een mens nog niet weet wat hij moet doen. Dit is alleen mogelijk in de spirituele wereld, dankzij de eigenschappen daarvan.

Het woord ‘verboden’ in de Torah betekent ‘onmogelijk’. Het verbod op incest onder bloedverwanten betekent dat het onmogelijk is om in deze combinatie een deel van de ziel te creëren en door deze handeling de correctie van een deel van de ziel uit te voeren.

Het is onmogelijk om door deze handeling een bepaald deel te corrigeren, want op die manier wordt er een Kli (vat) gevormd die niet geschikt is voor correctie. Het Licht daalt in twee lijnen van Boven neer. Het ene deel wordt ‘vader’ genoemd en het andere deel ‘moeder’, zij kunnen alleen op bepaalde niveaus samengevoegd worden.

Deze verbinding moet gevormd worden tussen twee impulsen die volkomen van elkaar gescheiden zijn en van een bepaald deel van het systeem neerdalen. Met andere woorden: de eigenschap van geven en de eigenschap van ontvangen moeten zich blijven vernieuwen in de delen van de ziel die volkomen nieuw zijn. Dichter bij elkaar komen en daarbij eenvormig worden, als vanuit één bron, is niet mogelijk.

Vraag: Kennen we daarvan een voorbeeld in onze wereld?

Antwoord: Natuurlijk. Alles wat in de spirituele wereld bestaat – in de vorm van wortels – wordt in onze wereld zichtbaar in de vorm van afgeleiden. Dus hier kennen wij bijvoorbeeld het verbod op incest tussen vader en dochter, moeder en zoon, enz.

Deze afgeleiden bestaan in onze wereld en leiden tot negatieve resultaten. De psychologische en mentale problemen die veroorzaakt werden door het huwelijk tussen bloedverwanten van Europese koningshuizen, zijn maar al te goed bekend.

Alleen op het animale niveau is incest mogelijk, het nageslacht van dieren is dan ook volkomen onafhankelijk van de moeder en de biologische en genetische verbinding met de ouders verdwijnt. Enige jaren later kunnen zij gemakkelijk weer met elkaar in contact komen en realiseren zij zich niet dat ze familie van elkaar zijn.

Dit komt niet voor bij de mens, want hij is met het Hogere Licht verbonden, dieren bevinden zich op een lager niveau.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/19/14

Filed under: Spiritueel Werk, Torah | Add Comment/Ask Question→

Filed under: Licht, Verbinding, video | Add Comment/Ask Question→

Baal HaSulam, uit het artikel “Arvut (Verantwoordelijkheid voor Elkaar)”: Rabbi Elazar, de zoon van Rashbi (Rabbi Shimon Bar Yochai), gaat zelfs nog verder op dit concept in. Het is niet genoeg voor hem dat allen uit Israël voor elkaar verantwoordelijk zijn, maar de hele wereld maakt deel uit van deze Arvut. Hierover is inderdaad geen verschil van mening, want iedereen is het ermee eens dat het aanvankelijk voldoende is om met één natie te beginnen die de Torah uitvoert voor het begin van de correctie van de wereld. Het was niet mogelijk om met alle naties tegelijk te beginnen.

Dus de implementatie van de Torah wordt de ‘correctie van de wereld’ genoemd, bedoeld om iedereen van haat naar liefde te brengen. Zoals er in het artikel van Baal HaSulam “The Essence of Religion and its Purpose” (De Essentie van Religie en het Doel ervan) geschreven staat: De ware ‘religie’ is de wijsheid van Kabbalah en het doel daarvan is om de wereld naar liefde te leiden. Het belangrijkste gebod van de Torah is: “Heb je naaste lief als jezelf.” Meer bestaat er niet.

Maar na de verwoesting van de Tempel en de breuk met de waarheid ten gevolge van verborgenheid en onzuiverheid, begonnen er allerlei religies te ontstaan, volgens de huidige betekenis van het woord. Ze kwamen voort uit de wijsheid van Kabbalah en Kabbalah is de allesomvattende ‘religie’ van de hele wereld. Men bouwde een egoïstische relatie met de Schepper en het leven toen men de grondslag legde voor geef en neem: “Laten we op de een of andere manier het paradijs zien te verdienen in de komende wereld.”

Dit behoort geenszins tot de waarheid die wij dienen te ontdekken in het hier en nu, zoals er geschreven staat: “Je zult je wereld tijdens je leven zien.”Volgens de definitie is de wijsheid van Kabbalah de ontdekking van de Schepper door de schepselen in deze wereld. Er wordt dus niet van ons gevraagd om ergens in te geloven of rituelen uit te voeren, om fysieke handelingen te verrichten om na de dood van het animale lichaam een soort beloning te krijgen. De ‘komende wereld’ is Bina, geven en liefde, waarin de intentie aanwezig is die gericht is op geven ten behoeve van anderen. Ben je hiertoe bereid? Wil je een dergelijke toekomst bereiken tijdens dit leven?

We moeten een verschil maken tussen ware ‘religie’ – de wijsheid van Kabbalah – en de gangbare religies; tussen de werkelijke daad van liefde voor anderen – het ene en enige gebod – en allerlei handelingen die de mens voor zichzelf bedenkt in de hoop om een beloning te ontvangen na de dood van zijn lichaam. In het algemeen veroorzaken religies, overtuigingen en allerlei systemen, een scheiding tussen mensen en ontstaat er onderlinge haat, dit in tegenstelling tot de wijsheid van Kabbalah die spreekt over eenheid boven alle verschillen uit.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/4/12, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Arvut, Kabbalah Studie, Religie | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Nu ik dichterbij anderen kom, vraag ik de Schepper om mij te helpen om aan hen te denken. Hij helpt me ook en hierbij bevinden wij ons in één beweging, in een gesloten driehoek. In welke vorm vraag ik de Schepper om aan anderen te denken? Hoe kan ik de vraag formuleren?

Antwoord: Uit je betrokkenheid bij anderen komt voort hoe je die vraag formuleert. Hoe kan je anderen helpen? Met wat voor goede kwaliteiten?

We omarmen en steunen elkaar, maar innerlijk bedenken we dat we elkaar niets kunnen geven. We zien dat woorden van bemoediging die wij tegen elkaar zeggen niet helpen. Elkaar helpen werkt ook niet. Feestelijke maaltijden en allerlei soorten acties leveren niets op. Om eerlijk te zijn, alles is nutteloos.

Het brengt ons alleen in de gelegenheid om onze eigen kracht op te geven zodat we voelen dat we de Schepper nodig hebben en als ik mijn behoefte aan Hem voel, juist omdat ik zwak ben, in de war en onzeker, ga ik me tenslotte realiseren dat ik een schepsel ben en dat Hij de Schepper is.

Alleen dan komt er een dringend verzoek, een vraag aan Hem in mij naar boven, zoals in een klein kind dat iets van zijn ouders vraagt. Hierover staat geschreven: “Mijn zoons hebben Mij verslagen,” omdat een correct verzoek, een correcte vraag, de Schepper verheugt, Hem blij maakt.

Op deze manier manifesteert Hij zich in ons. Daarom moet de correcte interactie tussen ons, ons leiden naar de behoefte om met de Hoogste Kracht van de Natuur te werken.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-one-09-19-14/

Filed under: Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→