Kabbalisten hebben de groepsregels vanuit hun eigen ervaring vastgelegd. Het doel voor het vormen van een groep is: met elkaar verbinden en als de Schepper worden. De groep vormt zich als mensen, die deze staat met elkaar willen bereiken, bijeen komen en natuurlijk moet men begrijpen waarom de groep bestaat. Er zitten nieuwe groepsleden in die dit nog niet begrijpen of voelen, maar we leggen in een heel korte tijd uit waarom er een groep is en zonder enige druk uit te oefenen, brengen we hen geleidelijk aan naar die staat.

De groep moet één zijn en er mogen geen verstoringen zijn. Het is geen fabriek met managers en werknemers die aan hen ondergeschikt zijn. Zoiets bestaat niet in een groep die Kabbalah studeert, alles wordt samen gedaan.

We vormen verschillende comités die dienstbaar zijn en helpen, die de groep ondersteunen en zich bezig houden met organiseren: de studie, feestdagen, maaltijden, enz. Dit alles moet zorgvuldig afgestemd worden op de eenheid die de basis vormt van elk individu en het collectief. Hoewel we verschillend zijn, moeten we volkomen gelijkwaardig zijn, de een is wijs, de ander is dwaas, het maakt totaal geen verschil. Iedereen is van nature zoals hij is en is in die specifieke vorm onmisbaar.

Stel je een mechanisme voor met sommige delen die snel bewegen en andere die langzaam bewegen, sommige draaien naar rechts of naar links en andere draaien om een as heen. Een ieder heeft zijn eigen rol, het belangrijkste is dat iedereen zijn best doet voor de algehele eenheid. De andere voorwaarden worden, als resultaat daarvan, in de groep gecreëerd.

De belangrijkste voorwaarde is wederzijdse hulp, dit leidt ons naar onderlinge verbinding, want een mens alleen heeft niets om te corrigeren. Een ieder van ons is een compleet geheel en er is niets corrupt op één ding na: de verbinding met anderen. Daarom besteed ik geen aandacht aan het karakter van iemand, aan zijn uiterlijke vorm, aan zijn vreselijke gewoonten, aan niets daarvan. Dat is allemaal onbelangrijk voor me, ik gebruik een ‘filter’ en ik zie dat allemaal niet; de een heeft rood haar, de ander is saai, iemand anders irriteert me en probeert me in zijn straatje te krijgen, het maakt me niet uit. Achter mijn ‘filter’ moet ik maar één ding zien: de houding van een mens ten opzichte van verbinding en eenheid, want dit is het enige wat er in hem moet worden gecorrigeerd. Als hij daaraan werkt is hij mijn vriend, als hij dat niet doet is hij een vreemde voor mij.

Wij moeten niet proberen om iets in onszelf te veranderen, behalve de verbinding met anderen, dit is heel belangrijk. We verspillen veel tijd en energie als we ons bezig houden met onnodige dingen, want op die manier putten we onszelf uit en brengen we schade toe aan onszelf. Je moet blijven hoe je bent, daaraan moet je zelfs geen gram energie verspillen, investeer alleen in de verbinding.

Als dit duidelijk is, wordt het werk zacht en wederkerig, het wordt een maaltijd, een verlangen naar wederkerigheid en liefde. Aan andere dingen moeten we totaal geen aandacht besteden. Er geldt maar één voorwaarde: onze onderlinge verbinding, en de groep moet zijn aandacht daar constant op richten.

We hebben een lange weg te gaan en in het begin kunnen we te maken hebben met veel verstoringen, misvattingen, irritaties, uitbarstingen, enz. Er is echter maar één ding belangrijk, namelijk of een mens werkelijk verlangt naar eenheid. Als hij zijn best doet om die innerlijke behoefte te vergroten, neem ik al zijn andere problemen op me en help ik hem.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Als het egoïsme in iedere groep voor integrale educatie toeneemt, moeten de begeleiders dan uitleggen dat dit onvermijdelijk is in dit proces: onenigheid, vrede sluiten en dan weer ruzie maken?

Antwoord: Natuurlijk! Al het werk dat we in de groep verrichten – en de dagelijkse vorderingen daarin – is onmogelijk als we niet boven het ego uitstijgen. We bouwen aan onszelf boven het materiaal van ons toenemend egoïsme uit. Dat is de aard van dit werk.

Godzijdank maken we nu ruzie met elkaar, dat is prima! Maar nu moeten we proberen om er bovenuit te stijgen. We zullen steeds verder stijgen door te vallen en onderweg de dingen duidelijk te krijgen.

We moeten er naar blijven streven om steeds hoger te rijzen, alleen maar omhoog te rijzen! En we moeten alle neergangen, heftige strijd en conflicten onderzoeken, omdat we er anders voor altijd in vast zullen blijven zitten en elkaar naar de keel blijven grijpen.

We moeten werkelijk alles onderzoeken en analyseren vanuit het perspectief van groei, uitsluitend in dit licht, in deze richting. Heel ons egoïsme komt in ons naar boven, uitsluitend met de bedoeling om het te overstijgen naar het Doel daarboven.

From KabTV’s “Talks with Michael Laitman,” 03/10/2012

Filed under: Egoïsme, Groepswerk, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Als ik vanaf het begin ‘hard werk’, al voelt het onnatuurlijk, als ik mijn hoofd buig voor de vrienden, in ieder geval op fysiek niveau, bereid ik me op deze manier voor om te ontdekken hoe ik me schaam voor mijn egoïsme en om dit gevoel te verdragen. Ik zal dit gevoel aankunnen en het ‘verteren’, ik identificeer me er niet mee, ik ben er dankbaar voor.

Schaamte plaatst me in de juiste positie tegenover de Schepper. Zoals bij fine-tuning krijg ik de mogelijkheid om op de juiste golflengte af te stemmen. Hoe groter mijn schaamte, hoe nauwkeuriger ik afstem binnen het kleine bereik dat deze frequentie heeft, de frequentie die me naar de Schepper leidt, naar de eigenschappen die ik wil bereiken. Het beeld wordt niet vaag voor mij, integendeel, het is buitengewoon scherp.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 10/28/12, Matan Torah (The Giving of the Torah)

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Schaamte, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Hebben onze gedachten werkelijk kracht?

Antwoord: Natuurlijk hebben gedachten kracht, we spreken niet voor niets over concepten als het ‘kwade oog’ en het ‘goede oog’. Onze denkkracht is de sterkste kracht die er bestaat, zelfs nog sterker dan een atoom explosie. Deze kracht is in de diepste diepten verborgen, te midden van de krachten die zich tussen de atomen bevinden. Denkkracht is het laatste niveau dat aan spirituele kracht vooraf gaat.

Maar gedachten worden alleen krachtig als ze zich met elkaar verbinden, als wij als eenling denken, beïnvloeden we het systeem maar een klein beetje en dat alleen nog maar op het fysieke niveau. Maar als we ons met elkaar gaan verbinden om de alomvattende kracht van geven te ontdekken, komt dit tot leven en ontstaat er vernieuwing, alsof we heel het spirituele netwerk van onze verbinding in vuur en vlam zetten en in werking stellen. Dan ontdekken we daarin de Schepper.

We hoeven niet zo’n grote denkkracht te hebben, het belangrijkste is de kwaliteit van ons denken, zodat we op de juiste manier gaan denken en dat ons zal helpen om de kracht van geven aan elkaar, namelijk de Schepper, te onthullen. Als de Schepper wordt onthuld, wordt de ware intensiteit onthuld. Dan spreken we al over het Licht van NRNHY en niet meer over onze beperkte wereld.

We willen ons met elkaar verbinden en door de Schepper beïnvloed worden, zodat Hij onder ons zal wonen en wij samen met Hem in harmonie zullen handelen. Net zoals de Schepper in een voortdurende staat van geven is, willen ook wij in een voortdurende staat van geven zijn, dan brengen wij het alomvattende netwerk tot leven en in de mate waarin wij ermee verweven zijn en met elkaar verbonden zijn, wordt de Schepper onthuld.

Vergeleken met deze immens grote kracht betekenen alle fysieke krachten niets. Heel de fysieke wereld gaat een omwenteling maken door deze innerlijke kracht van de mensheid, alles gaat veranderen en dat begint al bij onze kleinste verbinding, het belangrijkste hierbij is, dat het een werkelijke verbinding is.

We zien nu dat in het afgelopen jaar de term ‘Arvut – voor elkaar garant staan’ heel populair is geworden, want als we als groep bijeen zijn en ons in gedachten en daden met elkaar verbinden, breekt deze gedachtenkracht in de wereld door. Als deze term een spirituele daad uitdrukt, wordt daardoor het globale netwerk in zijn geheel beïnvloed en door iedereen geaccepteerd.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/26/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Er staat geschreven dat een mens zichzelf innerlijk moet veranderen, maar waar haalt hij de kracht vandaan om dat te doen?

Antwoord: We zijn natuurlijk niet verantwoordelijk voor onze innerlijke verlangens, maar we kunnen ze beïnvloeden door uiterlijke handelingen. Natuurlijk is dat vleierei en een leugen, maar door mijzelf naar buiten toe onbetekenend te maken, bereik ik mijn innerlijke ondergeschikt zijn aan de anderen.

Daarom doe ik dat met een doel, want ik wil dat het gebeurt. Mijn handelingen worden dus als een gebed gezien, een vraag om hulp, MAN, omdat ik werkelijk onder de indruk wil raken van hen.

Daarom helpt het zo om je voor de vrienden werkelijk klein te maken en brengt dit soort werk innerlijke veranderingen teweeg. Een mens is bang om zichzelf klein te maken, om zijn intellect niet meer te gebruiken en zijn eigen meningen los te laten, zijn ‘ik’ los te laten, al zijn levenservaring en de plannen die hij met zijn leven heeft. Als hij er nog steeds zo over denkt, is dat een teken, dat hij in zichzelf nog geen werkelijke nederigheid kent en heeft bereikt, en zich nog niet heeft gerealiseerd dat hij op geen enkele manier iets alleen kan bereiken.

Hij is nog niet de wanhoop nabij over zijn eigen kracht, dus het is nog te vroeg voor hem om dit soort werk aan te kunnen. Hij zal nog wat jaren moeten wachten, totdat hij zich tenslotte zal realiseren dat niets helpt en dat hij niets anders kan doen dan alles in zichzelf uit te wissen en te ontvangen wat zijn vrienden hebben.

Hij weet niet wat zij hebben, maar hij weet alleen dat zij precies hebben wat hij nodig heeft en dat hij zich wil bevrijden van wat hij zelf in zich heeft.

Dan gaat een mens zien dat er eigenlijk niets anders in hem aanwezig was dan een beetje trots en bezorgdheid om zijn ego. In feite is de totale spiritualiteit, het complete hogere niveau, buiten hem aanwezig.

From the 1^st part to the Daily Kabbalah Lesson 10/15/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik mezelf ondergeschikt maken aan de vrienden als ik al het gevoel heb dat ik minder ben dan iedereen?

Antwoord: Als je je minder voelt dan iedereen is dat geen tekortkoming, het biedt je juist de mogelijkheid om je één te voelen met iedereen en van hen het grootste Licht van Nefesh te ontvangen.

Als ik me klein voel, kan ik in een klein of een groot systeem opgenomen worden, dat is afhankelijk van de mate waarin ik mezelf ondergeschikt kan maken, wat ogenschijnlijk eenvoudig lijkt te zijn. Als ik me ondergeschikt maak aan een klein systeem, ben ik net een klein muisje, dat in een muizenfamilie is geboren. Maar als ik mij, met mijn grote ego, ondergeschikt kan maken aan een groot systeem, ben ik net een kleine prins in het paleis van de koning. Het is volkomen afhankelijk vanaf welke hoogte van mijn ego ik mij ondergeschikt maak.

Dus je klein voelen is verre van klein. Hoewel degene die klein is alleen het Licht van het allereerste niveau, het Licht van Nefesh ontvangt, is het Licht van Nefesh oneindig.

Het is goed om klein te zijn! Het is de beste tijd om vooruit te komen. Juist degene die zich klein voelt komt verder.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/12/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Ego, Groepswerk - Geen reacties→

Het doel van de groep is: ons verheffen naar het menselijke niveau. Dit is alleen mogelijk door de grootheid van de Schepper, wat wij in onze duisternis niet zien. Maar juist in de duisternis kunnen wij onder elkaar nieuwe waarden laten gelden, die niet gebaseerd zijn op egoïsme.

Wij weten dat deze waarden volkomen onlogisch zijn, want anders zouden ze van ons ego afkomstig zijn. Maar het spirituele fundament bevindt zich boven het ego, zoals de Sefira Yesod zich boven de Sefira Malchut bevindt. Alles hangt dus af van het fundament waarvoor we kiezen: het is of alleen maar stof dat volkomen levenloos is, ofwel stof van de aarde (Adamah) wat al lijkt op (Domeh) de Hogere, op een mens (Adam), gelijkvormig aan de Schepper.

Alles is afhankelijk van waar wij voorrang aan geven en van wat wij belangrijk vinden. We gaan spelen met de belangrijkheid van de Schepper, van de leraar, de groep, de studie en het Doel en het wordt een uiterst belangrijk en serieus spel in de groep. Dat komt doordat wij in ons ego, in ons verlangen, alleen maar duisternis zien. Het ego groeit voortdurend, daarom neemt de duisternis toe. Maar als wij boven deze duisternis de grootheid van ons gezamenlijke Doel ontwikkelen, krijgt een ieder in de groep brandstof en energie, om door de duisternis heen vooruit te komen.

In plaats van verder te komen door een stok die ons vooruit duwt, kiezen we er zelf voor om voorwaarts getrokken te worden, naar de grootheid van de Hogere, de grootheid van de eigenschap van geven, wederzijdse hulp, verbinding, naar liefde en naar de allerhoogste waarden die specifiek zijn voor de aard van de Schepper.

Een Kabbalistische groep is gebaseerd op dit Doel en de groep moet zo het Doel voortdurend voor ogen houden, de basis, steeds nauwkeuriger. De mensen die deel uitmaken van de Kabbalistische groep zijn helden, in kwaliteit, niet in kwantiteit. Alleen mensen die op deze manier werkelijk verder kunnen komen, moeten zich erbij aansluiten. Daarin ligt onze kracht, omdat we de grootst mogelijke gelijkvormigheid met het Licht willen bereiken, om in hoogte te groeien, niet in breedte.

Daarom komen we hier samen: om een groep te vormen waarin een ieder van ons in dezelfde geest handelt, namelijk geven aan de Schepper. En om aan de Schepper te kunnen geven, moeten we beginnen om aan de mens te geven, dit wordt ‘liefde voor anderen’ genoemd.

Uit: ‘Het Doel van de Groep’, Rabash

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/09/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Liefde - Geen reacties→

Het is niet voldoende om ons alleen maar met de vonken van de vrienden te verbinden. We moeten ook studeren, kennis vormt ons en leert ons hoe we ons met de vonken moeten verbinden. Tot dusver hebben we geen idee hoe we ons moeten verbinden, omdat we niet vertrouwd zijn met het spirituele systeem. Daarom lezen we erover, we luisteren en studeren. We leren dat we ons met elkaar moeten verbinden en een systeem moeten vormen, dat bestaat uit 10 Sefirot, Partzufim, Werelden, Omgevend Licht en Direct Licht. Al deze namen beschrijven onze onderlinge verbinding die we moeten bereiken.

Het belangrijkste is dat we ons afstemmen op het ontvangen van Hulp van Boven. Het is niet voldoende om alleen te denken aan de verbinding met de vonken van onze vrienden, we hebben iemand anders nodig die ons met elkaar zal verbinden. We moeten de Hogere Kracht aanroepen, zodat Hij dit werk voor ons zal doen. We brengen onze verbroken verbinding naar de Hogere Kracht en klagen bij Hem over ons onvermogen om te verbinden. Het is te vergelijken met een huilend kind dat naar zijn vader en moeder gaat met de klacht dat hij iets niet voor elkaar kan krijgen, omdat er iets kapot is en niet meer werkt.

Het Hogere Licht heeft onze onderlinge verbinding met opzet verbroken, zodat wij om het herstel daarvan zouden vragen. Als een mens een beroep doet op de Hogere Kracht, samen met zijn vrienden, betekent dit dat hij zich al in het gecorrigeerde systeem bevindt, genaamd: ‘Israel, de Torah en de Schepper zijn Eén’.

Israel staat voor ons allen, voor hen die zich ‘direct op de Schepper’ richten (Yashar-El). De Torah is het Licht, waarnaar we op zoek zijn om weer samengevoegd te worden. Wij bestuderen de daden van het Licht uit de boeken. De Schepper is de Hogere Kracht, de Bron van het Licht, die leidt naar compassie en ons weer bijeen brengt. Dit verklaart waarom we spreken van de ‘terugkeer naar de Bron van de goede staat’ die bestond voordat het breken van de vaten plaatsvond. Op deze manier bereiken wij correctie.

Op dit punt zijn er talloze fasen uit te leggen. Maar we moeten in ieder geval goed begrijpen, dat een mens absoluut niet in staat is om dit alleen te doen, want hij zal altijd geneigd zijn om bij het innerlijk werk van de veronderstelling uit te gaan, dat hij voldoende kracht en kwaliteiten heeft om als eenling de Schepper aan te roepen en het naar Hem uit te schreeuwen.

Maar ik zal mij nooit tot de Schepper kunnen wenden zonder dat ik het gebroken vat – dat minstens uit 10 vrienden bestaat die zich opnieuw met elkaar willen verbinden – aan Hem laat zien. Ik ben één van hen. Als er vrienden zijn die begrijpen, dat zij zich met elkaar moeten verbinden om de Schepper te onthullen en zij proberen om een beroep te doen op de Schepper, zodat er belangeloos geven en liefde tussen hen werkzaam zal zijn, gebeurt het.

From a Talk at the Meal Commemorating Rabash, 9/20/12

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Licht, Verbinding - Geen reacties→

Het verschil tussen onze handelingen is alleen of ze wel of niet naar de Schepper leiden. Wij kunnen de Schepper niet onthullen voordat iedereen met elkaar verbonden is ten behoeve van het algehele welzijn van een ieder, een verbondenheid waarin geen enkel onderscheid bestaat.

Ik moet voelen dat ik als individu niet meer besta, het enige wat ik doe is deze handelingen uitvoeren en ik denk niet aan mezelf. Ik zie of weet niet eens wat ik doe. Dat heb ik ook niet nodig, want anders zou ik gaan genieten van mijn verdiensten en naar manieren gaan zoeken om te laten zien hoe goed ik alles doe.

Dit geeft enigszins weer wat geven is. Natuurlijk is het niet mogelijk om zulke eigenschappen te bereiken. Als we voor onszelf een en ander duidelijker krijgen, ontdekken we dat geven onbereikbaar is en we beginnen ons er langzamerhand van bewust te worden dat het ergens van buitenaf naar ons is toegekomen.

Hoe meer wij het proberen, hoe meer we zien dat we niet kunnen geven en op die manier wordt het duidelijker dat alleen de hogere Kracht ons kan helpen, want het is iets onwerkelijks. Dan smeken wij Hem of het mag gebeuren, dit is al een gebed.

From a Talk before the Unity Convention 9/20/12

Filed under: Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Waarom heeft de massa groepswerk nodig, terwijl wij hen gewoon een boek kunnen geven waarin alles wordt uitgelegd?

Antwoord: Waar vormen mensen een Kli, een vat, waarin zij hogere energie zullen gaan ervaren? Zij hebben daarvoor oefeningen nodig!

Zelfs als zij niets met Kabbalah te maken hebben, hebben zij het toch nodig om te gaan voelen dat eenheid een speciale kracht heeft, waardoor zij de wereld kunnen veranderen, alles om hen heen kunnen transformeren en alles op een dieper niveau kunnen gaan zien. Met de hulp van deze Kracht, de eigenschap van geven, gaan ze als met röntgenstralen dieper de geschiedenis en de materie in. Zij stijgen boven tijd en ruimte uit en bewegen zich naar de volgende dimensie. Als zij niet met elkaar oefenen, maar alleen, liggend op de bank, een boek lezen, zal er niets veranderen. Lezen is goed als training, voor de ‘warming-up’, maar niet om het te realiseren.

Vraag: Zijn fysieke bijeenkomsten nodig?

Antwoord: Ja, van oudsher is dit gebruikelijk bij Kabbalisten, omdat in dit werk fysiek contact met anderen noodzakelijk is, je moet het toepassen.

De Schepper wordt niet in één mens onthuld. Hij onthult zich alleen in het contact tussen mensen. Daarom moet je op z’n minst samen met nog iemand zijn. Maar het is moeilijk om met z’n tweeën te werken. Een groep van tien is ideaal.

From a Virtual Lesson 8/26/12

Filed under: Disseminatie, Educatie, Groepswerk, Integrale Opvoeding - Geen reacties→