Vraag: Kunnen we de gemeenschappelijke intentie bouwen voordat de les begint? En zo ja, hoe doen we dat?

Antwoord: De gemeenschappelijke intentie moet gebaseerd zijn op het gezamenlijke doel. Ons uiteindelijke doel is om vreugde te schenken aan de Schepper, waarbij we ons vergelijken met Hem. Om dit te bereiken, moeten we Hem leren kennen, omdat Hij wil dat we Zijn liefde en goedheid zien. Het is niet onze persoonlijke behoefte; de Schepper heeft de wens dat wij Hem leren kennen.

Iets leren kennen betekent dat we een gelijkwaardige vorm krijgen. Vandaar dat we ons best doen om al onze inspanningen te richten naar het doel van geven. Ik oefen mijn inspanning niet uit om mijn egoïsme te bevredigen, maar ik hunker ernaar om uit mezelf te stappen en ik wens de Schepper te vinden om Hem daarmee grote vreugde te schenken.

Om dit te bereiken moet ik Kelim (eigenschappen, vaten) van geven bezitten en ik wend mij tot de hulp van het Licht, dat in de Kabbalistische teksten, met name in het boek de Zohar, verborgen is. Het Licht kan mij hervormen en helpt me over de afgrond die ligt tussen mijn eigenschappen van ontvangen (ontvangende Kelim) en geven (schenkende Kelim).

Echter, wanneer ik er als persoon alleen aan denk, is er niet voldoende kracht. Het handhaaft zelfs niet mijn vermogen om de intentie van het geven vast te houden. Aan de andere kant, wanneer ik met anderen als een schakel in de keten samenwerk, in één verlangen, waarin iedereen zich wegcijfert voor alle anderen, wint onze gemeenschappelijke geest aan grote kracht. Kabbalisten die deze stadia al gepasseerd zijn, beloven ons dat dit de weg is naar het succes.

Daarom ben ik blij dat ik me tussen de vrienden bevind en in staat ben om samen de intentie te bouwen door mijzelf zoveel mogelijk weg te cijferen met de bedoeling om uiteindelijk vreugde te schenken aan de Schepper. Op deze manier worden we gelijk aan de Schepper in kwaliteiten en leren we Hem in dezelfde mate kennen en bovendien bereiken we verbondenheid met Hem.

Daarom moeten ons voorbereiden vóór de les en de les beginnen met een volledig gevuld verlangen. Door erover te denken, ‘warmt iemand zich meer en meer op’, totdat hij er uiteindelijk in slaagt. Er staat geschreven: “Mitzva (gebod) zonder intentie is als een lichaam zonder ziel.” Er is je een gebod gegeven om de Torah te bestuderen, een Kabbalistische methode die is ontworpen om de kwade neiging te hervormen. Met de hulp daarvan, zul je de eigenschap van geven bereiken, liefde voor alle anderen voelen en uiteindelijk voor de Schepper. De Torah is afgeleid van het Hebreeuwse woord “Ohr” (licht) en van het woord ” Oora’ (instructie).

Maar wanneer je jezelf niet hebt uitgerust met de noodzakelijke intentie, zit je als dood in de les en je voert mechanische acties uit, waaraan de geest en het Levenslicht ontbreken. Dus is het aan jou om te beslissen waar je ’s nachts voor opstaat en wat je doet.

Zelfs wanneer iemand niet in staat is om zijn intentie vol te houden, laat hem dan tenminste voelen hoezeer het hem ontbreekt. De pijn in het hart die wordt veroorzaakt door het lege bittere hart, is net zo belangrijk.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/1/2010, “Introduction of The Book of Zohar,” Article “The Buds”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Als alleen het verlangen werd geschapen, wat is dan de intentie? Is dat ook een soort verlangen?

Antwoord: Nee, dat is niet zo. Intentie komt van de Schepper. Iedereen heeft een punt in het hart: “het deel van de Schepper dat ons van Boven is gegeven”.

Het is namelijk zo, dat we het resultaat zijn van het breken. Vóór ons bestaan was er een systeem van oneindigheid (Ein Sof), waar het hele verlangen en het Licht één waren. Daarna ondervonden we het systeem van het breken van de Kelim (vaten).

Wat heeft het ons opgeleverd? Nu we hier in de materiële wereld zijn, hebben we nog steeds verlangen, maar in plaats van het Licht, zijn er nog slechts vonken. Ons verlangen is gebroken en handelt uitsluitend met een egoïstische bedoeling om te ontvangen. In de loop van de geschiedenis, van generatie op generatie, van leven naar leven, heeft het zich ontwikkeld op het levenloze, vegatieve, en dierlijke niveau.

Ten slotte, tijdens één van deze levenscycli, bereikt men de laatste fase, wanneer een punt, een Lichtvonk, het deel van de Schepper dat van Boven gegeven is, in iemand tevoorschijn komt. “En ik?” vraagt het, wanneer het zich bewust wordt van het leven en dit gebeurt wanneer men een innerlijk conflict voelt.

Op het dierlijke niveau komen zulke innerlijke conflicten niet naar boven, omdat we ons op dat niveau ontwikkelden door instinctieve impulsen en driften. We wilden anderen tot het uiterste gebruiken om te slagen in alles wat we deden.

Alle mensen, jong en oud, streven ernaar om het beste uit deze wereld te bemachtigen. Ze bestaan slechts in één verlangen: de wil om genot te ontvangen. Ze denken dat dit het waard is om voor te leven en stellen geen vragen naar iets groters dan dat. Immers, vragen groeien van binnenuit, vanuit de innerlijke vruchtbare grond en tot die tijd zijn we slechts zoogdieren. Wij zien belangrijke kwesties door het prisma van ons verstand en verschillende overtuigingen.

Dit gaat door tot de mens wanhoopt van verlangen, totdat zijn of haar punt in het hart zich ontvouwt, wat onze generatie kenmerkt. Dus, het punt in het hart is het begin van de ziel. Dit brengt de menselijke ontwikkeling op gang.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/7/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Evolutie, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Als we egoïsten zijn, betekent dit dat ieder eventuele verlangen om te geven een illusie is?

Antwoord: Het is een totale illusie, een absolute leugen. Als ik aan iemand denk, denk ik over mijzelf met toevoeging van een pseudo verbinding met een ander persoon. In het echt, bestaat het niet, er is niemand anders. Al mijn waarnemingen en indrukken blijven in mijn verlangen, en dit is de enige premisse waarop ik een berekening kan maken.

Vraag: waarom zitten we hier dan en hopen we dat we willen geven? Hoe kon een dergelijke wens in ons ontstaan?

Antwoord: Dit komt omdat onze verlangen in staat is om zichzelf te ervaren als zodanig diep van binnen terwijl aan de buitenkant het kan voelen als niet het zelf, maar iemand anders. Niets was gebroken, maar de gedachte, de bedoeling, het idee dat we allemaal versnipperd en losgekoppeld zijn. Verlangens zelf, kunnen niet breken, het was de intentie dat brak, het besef van eenheid.

Daarom vallen we in de illusie dat dat ene verlangen dat door de Schepper is gesplitst, gebroken en verdeeld is over meerdere stukken. Deze illusie wordt weergegeven in het verlangen zelf.

We hebben interne Kelim (verlangens, vaten) de “wortel”, “ziel”, “lichaam “waarin ik mijn “zelf “ervaar. Bovendien heb ik een externe Kelim, een “een bekleding” en een “kamer” die ik waarneem als niet “mezelf”. Wanneer ik mijn bekleding afscheur zal ik het niet uitschreeuwen van de pijn. Ik voel mijn omgeving niet, ondanks het feit dat dit ook mijn verlangen is. Zulke eigenaardigheden, het gebrek aan gevoeligheid verscheen er in.

Stel je voor dat wanneer je het wou, dat je alle Kelim in de authentieke vorm kon voelen. Dan zou iedere realiteit voor jou aanvoelen als je eigen vlees. Sterker zelfs, wanneer iemand een kras op de muur zou maken zou je het uitschreeuwen van de pijn.

Ons probleem is het gebrek aan intentie. De intentie werd beschadigd, en nu zien we niet de verlangens van anderen als relevant voor ons. Het hangt allemaal af van wat er aan iemand is geopenbaard. Onze enige taak is om van binnen te willen integreren. Terwijl ze onveranderd blijven, is de intentie van belang: of het is om te ontvangen of om te geven.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/26/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Zijn wij nu het juiste offer aan het maken voor de Tabernakel of is het de Schepper die het stukje voor stukje samenstelt? Wie is de architect?

Antwoord: Natuurlijk begrijpen we niets van ons werk, net als een kind van twee jaar oud opgroeit zonder te weten hoe hij op driejarige leeftijd zal zijn. Hij bedenkt het proces van zijn groei niet en vormt zichzelf niet op de leeftijd van drie jaar. Op dezelfde manier maken we een Menorah (een zevenarmige kandelaar) door een stuk goud in het vuur te werpen en het hierdoor vanzelf te laten ontstaan. Maar hoe gebeurt dit “vanzelf”?

Het feit is dat je zelf niets kan doen. Als je je intentie voorbereidt (niet de actie, maar alleen de intentie!), als je het bouwt in de middellijn, gaat het Licht jouw materie precies omzetten in de vorm die deze materie moet hebben. Deze materie kan geen enkele andere vorm aannemen! Met andere woorden, het heeft deze vorm al en je moet het alleen ontdekken door de intentie te hebben om dit beeld aan jou te laten onthullen.

Je betreedt een wereld die al lang van tevoren klaar is! Wanneer je de “bal en de bloem”, “de Menorah”, “de tafel”, “de onyx en andere stenen, “onthult, ben je aan het ontdekken wat al bestaat. Jij bent degene die je waarneming vernieuwt. Jij onthult het; het wordt aan jou onthuld. Jij bouwt je visie, perceptie, begrip en overeenstemming. Al naar gelang de mate van je overeenstemming , zie je de uiterlijke vorm niet, maar je ziet dat alles in je is. Je visie wordt intern.

Wat je nu ziet lijkt zich buiten jou af te spelen, maar in spiritualiteit zie je dat alles zich van binnen afspeelt. Dan is je perceptie authentiek. Je bent niet langer in de illusie waarin je je nu bevindt, waarin het lijkt alsof de wereld buiten jou bestaat, dat jij er bent en de wereld.
In spiritualiteit bestaat deze leugen niet. Je voelt dat alles in je is, in de ziel waarmee je je identificeert.

From the lesson on the weekly Torah portion on 2/4/11

Filed under: Spiritualiteit, Thora, Waarneming | Add Comment/Ask Question→

In de wijsheid van Kabbalah bestuderen we de Hogere Wereld, hoe de hele schepping is gemaakt en welke krachten onze stoffelijke wereld bereiken. In de Hogere Wereld zijn er krachten, terwijl er in de fysieke wereld objecten zijn die erdoor beïnvloed worden en er de producten hiervan zijn.

De hogere krachten worden “wortels” genoemd en de lagere krachten (degene die zich in onze wereld manifesteren) “takken.” Er is beneden onze wereld verder niets meer en er is niets wat erger is. Het is goed hoe het is.

Alles wat er met ons gebeurt treedt op onder de invloed van de krachten die naar ons neerdalen van de Hogere Wereld, van de wortels. Er is niets in onze wereld dat niet afkomstig is van Boven. Daarom is het zinloos om iemand de schuld te geven van iets: elkaar, andere naties, de overheid en de natuur, omdat alles bestuurd wordt door de hogere krachten, van Boven naar beneden. Als we op een logische en realistische manier naar het hele beeld kijken, zullen we zien dat alles van Boven komt.

Het blijkt dat elk probleem dat we tegenkomen, het maakt niet uit wat het inhoudt, alleen opgelost kan worden als we stijgen naar het niveau van deze hogere krachten en we deze beginnen te beïnvloeden. Zo zullen we in staat zijn om verschillende invloeden naar onszelf toe te trekken. Dat betekent, we zullen niet beïnvloed worden door de eerste krachten, maar eerder door een of ander soort afgeleide kracht en het effect dat in ons is ingeprent. Alleen op deze manier zullen we veranderingen in onze wereld teweeg brengen en door geen andere middelen.

We hebben in de loop van duizenden jaren geprobeerd ons lot te beïnvloeden door allerlei methodes en praktijken toe te passen. En we zien dat het niet de moeite waard is. Het heeft voor ons geen zin om een verzoek te doen aan de Schepper. Hij (iemand die we ons verbeelden als de Schepper) hoort ons niet. En geen van onze acties in deze wereld produceren enig resultaat. Uiteindelijk loopt alles toch zoals het bedoeld is.

Wij, die lang genoeg in deze wereld leven, zien dit alles heel duidelijk; daarom kunnen we instemmen met de wijsheid van Kabbalah die bepaalt dat er op het niveau van onze wereld voor niets een oplossing is. Onze wereld is het effect en alle oplossingen zijn op het niveau waar besluiten worden gemaakt: in de Hogere Wereld.

Dus, met name in onze tijd, nu de mensheid, die bij de integrale, wereldwijde crisis is aangekomen, realistisch met een serieus probleem wordt geconfronteerd en alles wat er met ons beneden gebeurt al een deel is van dit integrale beeld, alleen in deze situatie zullen we de mogelijkheid ontvangen om deze algemene krachten te beïnvloeden door samen te komen.

In wezen moeten we maar één enkele kracht beïnvloeden, omdat er alleen één hogere kracht is, die zich gewoon splitst in meerdere subkrachten, de individuele krachten die op ons van invloed zijn.

From Lesson 5 Berlin Convention 1/29/2011

Filed under: Congressen, Crisis | Add Comment/Ask Question→

Tot voor kort hebben we in ons egoïsme ontwikkeld onder de invloed van de informatieve genen (Reshimot); iedereen op zichzelf. Nu beginnen we ons onder de invloed van het gemeenschappelijke Reshimot te ontwikkelen – allemaal samen. En we beginnen te zien dat de hele wereld als één enkel systeem verbonden is.

In het verleden kon iedereen zijn eigen “venster” openen (zoals op de computer) waar hij zijn leven opbouwde zonder enige verbinding met de rest van de mensen en was hij in staat om alles te doen wat hij wilde. Maar hedendaags werkt het niet meer op deze manier. En het probleem is dat we onbewust zijn van de verbinding tussen ons en van ieders plaats in het gemeenschappelijke systeem waar hij of zij verbonden is met alle anderen.

Het is een tragedie dat we nu geconfronteerd worden met het systeem dat aan ons onthuld wordt als een verenigd, globaal netwerk, terwijl we er ons er niet mee in overeenstemming brengen en niet weten wat we ermee aan moeten. Immers, ieder van ons is innerlijk nog steeds een individuele egoïst die wil handelen zoals hij het wenst.

Echter, een compleet ander systeem werkt al op ons in. De vorige periode is geëindigd en een nieuwe tijd is gekomen. De nieuwe krachten, die met ons allen samenwerken, zijn begonnen met ons te beïnvloeden.

Daarom hebben we geen andere keus dan dit gemeenschappelijke, integrale systeem te bestuderen. We moeten zijn structuur leren kennen, hoe het op ons inwerkt en hoe we onszelf hieraan moeten aanpassen. We kunnen gewoon niet overleven zonder een dergelijke studie. Dit is de reden waarom iedereen verplicht is om Kabbalah te studeren.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 2/4/2011, “The Study of the Wisdom of Kabbalah”

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe kan een persoon de zwaarte, die hem van de groep en het doel verwijdert, accepteren met vreugde?

Antwoord: Eigenlijk is het toenadering, geen verwijdering. In het Hebreeuws betekent “offeren,” “nabijheid” ( קרבן – קרוב). Het is nog een andere laag van het ongecorrigeerde verlangen dat in mij verborgen is en waar ik me niet bewust van was en waar ik niet mee kon werken. En nu is het gemanifesteerd.

Wat als duisternis onthuld wordt, als zwaarte van het hart, is het deel dat in mij ingeprent is en nu aan het licht is gekomen. Ik kan hierin aanvullend Licht ontvangen, een nieuw begrip en gevoel. Dit is de reden waarom we ons hierin verheugen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/9/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat betekent het om deel te nemen, mezelf in een groep te plaatsen?

Antwoord: Aan de ene kant voelen de vrienden en ik ons gelijkwaardig met betrekking tot de Schepper, omdat we er in gelijke mate naar verlangen om Hem te bereiken. Maar we zijn zelf verdeeld door haat. In dit geval is de manier waarop iedereen alle anderen behandelt de manier waarop een persoon de groep behandelt. En om deel te nemen aan de groep moet men haat in liefde transformeren.

De groep wordt gedefinieerd door twee parameters:

1. Hij bestaat uit de vrienden die er net als ik naar verlangen om de Schepper te leren kennen; maar,
2. ik haat ze.

Als aan deze beide voorwaarden is voldaan, dan ligt de weg naar spiritualiteit voor mij. Immers, hoe kan deze driehoek bestaan: Ze zoeken spiritualiteit, maar ik haat ze en als dit zo is, hoe is het dan mogelijk voor mij om ook naar de Schepper te verlangen? En als ik naar Hem streef, hoe kan ik ze dan in de eerste plaats haten?

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 2/6/2011, “The Essence of the Wisdom of Kabbalah”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Filed under: video | Add Comment/Ask Question→

Spirituele verworvenheid komt heel langzaam, want het is de manifestatie van een nieuwe structuur binnen een persoon. We kunnen het ons niet eens voorstellen wat het verwerven van een tweede natuur betekent. Dit bestaat niet en heeft nooit bestaan in onze wereld, in het hele universum, in de hele loop van de geschiedenis is het nog nooit gebeurd.

De natuur die we verwerven wordt heel geleidelijk opgebouwd op basis van vele individuele details en situaties, die in ons verschijnen. Dit is de wijze, waarop het hoge Licht, zorgvuldig, langzaam en onophoudelijk op ons inwerkt.

Er is een incubatietijd in het proces van spirituele verwezenlijking, waarbij er veel werk plaatsvindt op het gebied van de voorbereiding voor de spirituele eigenschappen in de mens. Het gaat hier letterlijk over een nieuwe geboorte.

Maar we worden nu niet alleen eveneens geboren in de spirituele wereld, we moeten door veranderingen gaan op alle niveaus van ons verlangen: 0 (Shoresh, wortel), 1(Aleph), 2 (Bet), 3 (Gimel), en 4 (Dalet). Alleen dan zullen we voelen dat er iets in ons gebeurt. Tot dit laatste niveau 4 (Dalet), gebeurt alles op een onduidelijke manier, die voor ons verborgen is.

Het is alsof we vanaf het nulpunt van de schepping naar een niveau gaan, waarop ons verlangen naar het spirituele Licht langzaam begint te ontwaken. Dit is zelfs niet het werkelijke verlangen, het is een zeker begrip van dit verlangen, een losmaking van wat er ook nu in ons leeft. Eerst vindt dit plaats in iemands gevoelens en dan in het verstand. Zo beïnvloedt het hoge Licht ons.

Daarom is het niet realistisch om te verwachten dat alles in een seconde plaatsvindt, al moet iemand dit met alle macht verlangen. Met andere woorden, elk moment moet voelen als het laatste en als men daar niet in slaagt, laat het dan het begin zijn van het volgende moment.

From the Daily Kabbalah Lesson 11/26/2010, Baal HaSulam, Letter 52

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→