Wij hebben allemaal wel eens een klein kind voor de honderdste keer met open mond van verrukking naar een tekenfilmpje zien kijken. Waarom kijkt hij naar iets wat hij gisteren ook al met zoveel enthousiasme gezien heeft en de dag daarvoor ook?

Een volwassene kijkt naar een bekende film, maar een kind kijkt als betoverd steeds weer naar hetzelfde. De gedachte hierachter is dat een kind verandert, hij is elke dag nieuw! Een volwassen is al gevormd.

Een kind vernieuwt zich elke dag, daardoor is een film die hij voor de tiende keer bekijkt iedere keer nieuw voor hem. Een kind groeit en zijn verstand en gevoel ontwikkelen zich zo dat wat hij gisteren heeft gezien vandaag anders is. Hij ziet dezelfde film dus met andere ogen.

Een volwassene vernieuwt zich niet zoals een kind. Tot zijn 17^e, 18^e jaar groeit hij, maar daarna bereikt hij een staat van verzadiging en neemt hij nieuwe indrukken met moeite op. Hij vernieuwt zich steeds minder, totdat zijn leven voorbij is.

Maar als wij naar een show kijken die veel indruk op ons maakt, nemen we als kinderen de indrukken in ons op. Een goede film, een toneelstuk of een opera nemen ons mee, activeren al onze zintuigen en dringen diep tot ons door. Als het werkelijk een goede show is, wordt een mens erdoor beïnvloed.

Vraag: Kan zoiets mij helpen in mijn leven?

Antwoord: Dat is afhankelijk van de boodschap die met het spel wordt doorgegeven, de indruk die het op ons maakt en het onderwerp. Theater kan een heel krachtig educatief middel zijn, maar we maken er niet op de juiste manier gebruik van.

Vraag: Ik ben bijvoorbeeld twee uur lang onder de indruk van een stuk met een educatieve boodschap. Daarna loop ik weer naar buiten en keer ik terug naar de routine van mijn dagelijkse leven. Wat blijft er daarvan dan nog achter in mij?

Antwoord: Je gaat niet meer als dezelfde mens naar huis. Als het stuk goed in elkaar zat, ben je veranderd. Je hebt niet naar een stuk van Shakespeare gekeken als iets dat honderden jaren geleden gebeurd is.

Het spel raakt je gehoor en je maakt het mee als een deel van je leven nu. Het blijft permanent in je aanwezig en geeft richting aan je leven. Alles is met een bedoeling zo geconstrueerd dat het je richting geeft in je leven. Het gaat niet over een verhaal van een prins en een prinses, het gaat werkelijk over het leven dat dichtbij een mens staat. Je kunt je identificeren met de held en zijn plaats innemen.

Je kijkt niet zomaar vanaf de zijlijn naar het leven van iemand en bedenkt wat jij in zijn plaats zou doen, het is veel meer zo dat je deze rol zelf speelt. Je komt dus als de ene mens het theater in en je komt er als een ander mens uit. Je krijgt levenswijsheid en je gaat anders naar het leven kijken. Zulke stukken hebben we nodig.

Vraag: Kunnen we levenswijsheid opdoen buiten ons eigen leven om?

Antwoord: In veel gevallen ook van het echte leven, we leren echter niet zozeer van onze eigen ervaringen maar van de ervaringen van anderen. Waarom zouden we lijden en van alles van onze eigen fouten leren als het mogelijk is om van de voorbeelden van anderen te leren, zodat we die fouten niet hoeven te maken?

Mijn leven hoeft geen theater drama te zijn. Ik wil van de voorbeelden van anderen leren. Dit ontbreekt bij kleuters, op scholen en in gezinnen. Het verschil tussen goed en kwaad moet onderwezen worden door voorbeelden daarvan, zodat wij onze rol in het theater van dit leven gaan spelen.

Vraag: Wat is het belangrijkste van theater? Wat kan juist theater aan een mens in zijn leven geven?

Antwoord: De rol van theater moet educatief zijn!

From KabTV’s “A New Life” 5/22/14

Filed under: Educatie, Perceptie van de Werkelijkheid | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Als de onschuld en de rechtvaardigheid van Job keer op keer door middel van lijden getest wordt, komen er drie vrienden bij hem om hun medeleven te uiten. Ze zinspelen erop dat hij iets verkeerds heeft gedaan, dat het niet zo kan zijn dat hij zonder enige aanleiding klappen krijgt.

Job is het hier echter niet mee eens en blijft volhouden dat hij onschuldig is. Deze vrienden vertegenwoordigen de vraag die wij vaak aan onszelf stellen: Heb ik als mens iets slechts gedaan waarvoor ik straf krijg of gaat het hier over iets anders?

Antwoord: De Natuur vraagt ons niet of we wel of niet iets gedaan hebben. Wij hebben het idee dat het lot bepaalt dat kwaad kwaad tengevolge heeft en goed goed ten gevolge heeft. De wet van de Natuur werkt echter niet volgens deze formule. Als er meteen gezegd wordt: “De neiging van het hart van de mens is slecht vanaf zijn jeugd”, komt hij automatisch in een negatieve sfeer terecht.

Vraag: Volgt hieruit dat het advies van de vrienden om op zoek te gaan naar het kwaad in de mens verkeerd is?

Antwoord: Dat zal hij niet kunnen vinden. Hij zal zeggen dat hij aan andere gedragsregels moet voldoen, maar de natuur zelf gaat hij niet onderzoeken. Hij houdt er geen rekening mee dat de wet van de Natuur “Heb je naaste lief als jezelf” op hem van toepassing is.

In onze wereld zijn er bijvoorbeeld verschillende gedragsregels en culturen, ten aanzien van gedrag in het gezin, de maatschappij, de omgang met de natuur, enz. Waar komen deze wetten vandaan? Zijn ze gebaseerd op onze kennis van de natuur, van het goede? Nee. Doorgaans komen mensen op basis van verschillende overwegingen op deze gedragsregels en we moeten deze regels respecteren.

Hieruit blijkt dat we eerst op een vervormde manier onderlinge relaties tot stand brengen en vervolgens niet begrijpen waar de tegenspoed vandaan komt. Hoe halen we de onzin in ons hoofd om te zeggen dat de Schepper heeft gegeven, Hij heeft genomen en de Naam van de Schepper zij geprezen en dat ik er verder niets mee te maken heb? Ik voel me een heilige. Ik accepteer dit lot omdat het van Boven komt en ik zie niet dat ik er zelf deel aan heb. Hoe zou het kunnen dat ik geen nieuwe tegenslagen ontmoet?

Vraag: Mensen hebben de neiging om te denken dat het voor de hand ligt dat als iemand tegenslag krijgt hij blijkbaar iets slechts gedaan heeft. Maar u beschrijft het systeem, namelijk: kijk niet naar de lotsbestemming van het individu maar naar dat van de maatschappij.

Antwoord: Het is moeilijk om naar de lotsbestemming van het individu te kijken omdat onze visie beperkt is. Er zijn notoire zondaars die zich goed voelen. En als ik met mijn egoïstische blik kijk, zie ik dat er mensen zijn die er blij mee zijn als ze in hun leven anderen bedriegen en bestelen. Ze bezitten alles, worden zelfs gerespecteerd en na hun dood wordt hun rechtvaardigheid geprezen. De vraag is of zo iemand als voorbeeld kan dienen. Natuurlijk niet! Het leven van één individu kan niet als voorbeeld dienen.

Vraag: Als iemand het ene ongeluk na het andere treft, komt hij tenslotte tot de conclusie dat hij zijn geboortedag verwenst. Veel mensen zijn liever dood dan dat zij zo moeten leven.

Antwoord: Dan ontloop je je verantwoordelijkheid en wil je niet luisteren. Het is noodzakelijk om een publieke mening te vormen die een mens helpt om te beseffen dat er een doel bestaat en dat hij zijn leven op orde moet brengen. Er bestaat geen blind toeval of een blinde lotsbestemming. Alles is in handen van de mens!

From KabTV’s “A New Life” 5/28/14

Filed under: Uncategorized | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Waarom houden Kabbalisten vol dat de wijsheid van Kabbalah een wetenschap is, namelijk een studie die gebaseerd is op feiten en bewijzen?

Antwoord: Een Kabbalist brengt geen veranderingen aan in de uiterlijke omstandigheden, zoals een wetenschapper dat doet, hij verandert echter zijn innerlijke eigenschappen en bestudeert zijn innerlijke veranderende perceptie van de wereld.

Een wetenschapper bestudeert de minerale, vegetatieve en animale natuur, terwijl een Kabbalist de natuur bestudeert op het niveau van de mens, Adam, afkomstig van het Hebreeuwse woord ‘Domeh’- gelijkend op de Schepper, zoals er geschreven staat: de Schepper schiep de mens naar Zijn Beeld en Gelijkenis.

Dus als wij de mens bestuderen zoals de wijsheid van Kabbalah het ons aanreikt, leren we over de Schepper door onszelf te bestuderen, het resultaat daarvan is dat wij onszelf veranderen totdat wij aan Hem gelijk worden.

Zo bereiken we de Gedachte, het Plan en het ultieme Doel van de Schepping, de wereld wordt duidelijker en hanteerbaar …

Filed under: Kabbalah Studie, Spiritueel Werk, Wetenschap | Add Comment/Ask Question→

De Schepper, het ideaal van Liefde en Geven, moeten wij voortdurend voor ons zien op een duidelijke accurate wijze. Wij moeten beseffen dat wij dit ideaal in zekere mate kunnen begrijpen en onthullen.

Dit betekent dat de Schepper iets is wat wij buiten ons voelen. Er wordt aan ons geen voorwaarde gesteld voor het bereiken van de schepping, wij voelen alles in onze eigenschappen en verlangens.

De allerhoogste eigenschap is de eigenschap Keter waarin wij de Schepper voelen, het is de eigenschap van Liefde en Geven, het resultaat van het werk met de negen lagere Sefirot.

Wij moeten ons dus afstemmen op deze stemvork, in overeenstemming met de tiende hoogste Sefira en daar voortdurend alle andere Sefirot op afstemmen.

Dit is niet eenvoudig want de juiste intentie wordt bereikt in de groep tijdens de studie, wanneer wij vanuit het punt waar Keter zich bevindt – en door gebruik te maken van alle andere eigenschappen – het Hoge Licht aantrekken. Alles wat wij in deze wereld doen als wij bezig zijn om de wederzijdse verbinding tussen ons te vormen, is noodzakelijk om onszelf steeds via deze verbinding te checken .

Het hoogste deel van Keter moet van ons gescheiden zijn. We moeten het voortdurend steeds meer zuiveren, het verheffen en van ons scheiden. Het moet steeds transparanter worden in ons gevoel.

Dan zijn er nog acht Sefirot: Hochma, Bina, Hesed, Gevura, Tifferet, Netzach, Hod en Yesod, het zijn onze verlangens die gecorrigeerd kunnen worden, en Malchut, dat niet gecorrigeerd kan worden.

De hoogste Sefira is Keter, de laagste Sefira is Malchut en alles wat wij ons maar kunnen voorstellen tussen Malchut en Keter is daartussen aanwezig in de vorm van acht Sefirot. Wij werken in dit systeem.

Op elk niveau van zijn ontwikkeling moet een mens slechts over één ding nadenken: hoe hij Keter kan verheffen door steeds meer Malchut te onthullen en door te proberen Malchut te zien als Keter in de tussenliggende acht eigenschappen.

Keter schijnt neerwaarts en aan het einde van de correctie spreidt Keter zich zo uit dat het geleidelijk aan versmelt met Malchut, met behulp van het werk in de acht tussenliggende Sefirot, 6.000 jaar lang, op 125 niveaus. De acht Sefirot tussen Keter en Malchut vormen het netwerk van onze onderlinge verbindingen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/26/14

Filed under: Sefirot | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Waarom begint de Torah niet bij Abraham of bij het kamp aan de voet van de berg Sinaï, maar bij Adam, de schepping?

Antwoord: Om ons te leren begrijpen dat het breken van de ziel in vele segmenten het belangrijkste is, daarna wordt de Torah aan ons gegeven, om deze delen weer bijeen te brengen en aan elkaar te lijmen en zo de Schepper in de herstelde Kli (vat) te ontdekken. Als het niet op die manier begonnen was en er geen breking had plaatsgevonden, zouden alle andere handelingen zeker zinloos zijn geweest.

Daarom begint de Torah bij Adam en niet bij Abraham, want Abraham is al het resultaat van de breking, hij begint al met de correctie. De correctie begint ook niet bij de schenking van de Torah, want dan worden de benodigdheden voor de correctie ontvangen en het correctie plan. De Torah eindigt met de volledige openbaring van de Schepper, namelijk in de volledig gecorrigeerde en herhaaldelijk versterkte ziel van Adam

Filed under: Correctie, Schepping, Torah | Add Comment/Ask Question→

Het belangrijkste wat wij leren is niet de studie van op zichzelf staande verschijnselen maar van de verbindingen tussen de verschijnselen: hoe het ene van het andere afhankelijk is op een directe en tegengestelde wijze. Dit betekent dat de studie ons een beeld geeft van de verbindingen tussen alle delen van de werkelijkheid.

Tijdens de lessen moeten we hieraan de meeste aandacht besteden. We leren meer over de verbindingen tussen de delen dan over de delen zelf. Je kunt onmogelijk iets op zichzelf bestuderen.

Het blijkt dat een mens niet alleen kan studeren. Daarom staat er geschreven: “Ik heb van al mijn studenten geleerd.” Een leraar leert niet als individu maar van zijn studenten. Dus als we de wijsheid van Kabbalah of de integrale methode verspreiden, leren we van onze studenten en zo maken we vorderingen.

Als ik echter geen les geef en geen studenten heb, kan ik geen vorderingen maken. Men kan alleen van zijn studenten leren, dit is een essentiële voorwaarde. Nu kunnen we waarschijnlijk begrijpen waarom Kabbalisten ons vragen om de wijsheid van Kabbalah te verspreiden. Daarmee bewijzen we niemand een gunst, we helpen onszelf.

Een student les geven betekent dat je een verbinding tot stand brengt tussen hem en de Schepper. De leraar leert aan zijn student: hoe hij zich met de Schepper kan verbinden. Dit betekent dat de leraar zich tussen de Schepper en de student bevindt als een mediator, een gids, een geleider.

Een student verbindt zich met de Schepper door middel van de leraar, of hij dat nu wil of niet. Elke keer vernieuwt hij zijn verbinding met de Schepper, of dat nu op een positieve of een negatieve manier gebeurt, alle veranderingen vinden plaats via de geleider, de leraar. Het maakt niet uit wat de student doet, of hij stijgt of daalt, hij activeert de geleider en de leraar heeft er baat bij.

Je kunt je alleen met de Schepper verbinden als je een gids bent, een geleider die naar de groep of een student iets overbrengt. Dit gaat samen met het feit dat een mens zelf niet gecorrigeerd hoeft te worden, wel zijn houding naar anderen, ook naar de Schepper.

Congress In Verona “Day Two” – 11.22.14

Filed under: Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Schepper, Verbinding | Add Comment/Ask Question→

Als wij het integrale systeem verspreiden, moeten we aan mensen uitleggen dat de problemen die iedereen heeft maar door één methode, één beweging opgelost kunnen worden: door verbinding en eenheid.

Als er mensen met ons aan een ronde tafel zitten, zullen ze na één les met ons voelen dat wat wij aanbieden een heel sterke praktische basis heeft.

We kunnen proberen om de basis en de theorie uit te leggen, maar dat kunnen we ook meteen weer vergeten want dat is niet belangrijk. Er wordt een nieuwe innerlijke kracht onthuld in een groep die zich correct focust, deze kracht voedt ons en heelt alle problemen, of het nu persoonlijke problemen, problemen in de groep, sociale, politieke of ecologische problemen zijn. Deze kracht wijst mensen de weg bij hun onderlinge verbinding en helpt hen om alle problemen op te lossen.

Wij moeten het hen op een praktische manier laten zien. Tegenwoordig luisteren en lezen mensen niet meer, ze zien niets anders dan datgene wat aan hun egoïstische intentie beantwoordt. Hun onverschilligheid is echter alleen maar buitenkant. We kunnen een beetje dieper graven in een mens en dan ontdekken wat hem dwars zit: “Wat mis je waardoor je niet compleet gelukkig bent? Ik ben bereid om het je te geven.” Dit gaat over de oorsprong van de mens en de vervulling van de wetten van verbinding en eenheid.

Een mens lijdt, hij kan niet rondkomen en hij voelt zich persoonlijk of politiek niet veilig; hij is ziek, er is ruzie in zijn familie en er zijn problemen in zijn relatie met zijn kinderen. Dit betekent dat hij problemen heeft met al zijn verbindingen.

Hij kan zich natuurlijk afzijdig houden van elke discussie over een bepaald onderwerp en zich er helemaal niet mee bezig houden omdat hij het gevoel heeft dat het er toch niets meer toe doet, maar die onverschilligheid is alleen maar buitenkant. Autoriteiten willen dat allemaal onderdrukken door soft drugs legaal te maken, maar dat is geen oplossing. Een mens zal nog steeds niet aan zijn problemen kunnen ontsnappen.

Daarom zijn we verplicht om een mens, zonder enige dwang en zonder ons in zijn problemen te verdiepen, aan te bieden: “Wil je je problemen oplossen? Het enige wat je nodig hebt is een keer onze workshop bezoeken, in een kring gaan zitten en een kop koffie of thee samen met ons drinken.” enz. Het belangrijkste is dat we hem laten voelen dat er een kracht in onze methode aanwezig is die hem kan helpen om alles wat hij wil op te lossen en te corrigeren.

Later zal hij uit zichzelf terugkomen en bij ons blijven, want we houden ons bezig met disseminatie onder de bevolking, daar zal men aan elkaar gaan geven en het zal groeien als een sneeuwbal, onze methode zal een sociale beweging worden.

Tegenwoordig zit er geen beweging in de maatschappij, maar we hebben een grote groep die zich gaat onderscheiden door verschillende lagen van de maatschappij te beïnvloeden, zo integreren deze delen met elkaar en hebben ze invloed op elkaar. Mensen zullen weldra aan eenheid gaan denken, zelfs als niemand het erover heeft.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/26/14

Filed under: Disseminatie, Educatie | Add Comment/Ask Question→

Over geld en algemene economische vraagstukken zijn er door Nobelprijswinnaars op dit gebied al talloze boeken geschreven. Het is interessant dat men zich desondanks vaak vergist.

De mogelijkheid om te profiteren van verbinding met andere mensen, om bij inkoop en verkoop speciale relaties met hen te creëren, verandert een mens in Adam (een menselijk wezen). Vroeger werd er alleen handel gedreven door middel van macht.

Maar nu is iedereen die geld heeft bovenaan de sociale ladder te vinden.

Als ik geen geld heb, kan ik niet aan voedsel komen, ik kan geen gezin vormen en geen huis kopen. In ruil voor geld koop ik macht, respect en al mijn communicatiemiddelen, want alles is afhankelijk van betaling, hoe dan ook. Het blijkt dat geld een dekking is waarmee ik elke wens kan vervullen.

Sommige dingen kan ik niet kan kopen, zoals wijsheid of andere eigenschappen die de natuur kan geven. Maar we kunnen ze krijgen door mensen om te kopen die zulke eigenschapen wél bezitten. Ik kan bijvoorbeeld iemand betalen voor het schrijven van een boek dat op mijn naam komt te staan.

Nog niet zo lang geleden was er geen vervanging voor geld. Maar in de 60er jaren vormde zich een groep mensen die rijkdom associeerde met minachting. Ze wilden gelukkig zijn met andere dingen, ze wilden innerlijk gelukkig zijn.

En hoewel het ego snakt naar vervulling, willen veel mensen niet langer meer onder voortdurende druk leven. Iemand die arm is, is niet gelukkig omdat hij geen geld heeft en iemand die rijk is, is niet gelukkig omdat hij behalve zijn geld niets anders heeft. Dit is geen geldprobleem, maar een probleem van de maatschappij die ons deze waarden dicteert.

Als een mens de mogelijkheid heeft om alles te kopen wat hij maar wil, raakt hij zijn verlangen kwijt. In dit opzicht zijn de armen succesvoller dan de rijken. Als ik een behoefte heb waaraan ik kan voldoen door me ervoor in te spannen, helpt me dat vooruit, ik ben gelukkig als ik er plezier aan beleef om ervoor te werken, voor iets dat mij vanuit de toekomst toelacht.

Een prachtig voorbeeld van deze behoefte is het verlangen van geliefden om elkaar te ontmoeten. Dit maakt hun hele leven stralend, ze wachten op deze ontmoeting en zijn bereid om daarvoor alle moeilijkheden te overwinnen.

Als we zouden kunnen leven zonder afhankelijk te zijn van de maatschappij, laten we zeggen op een onbewoond eiland en we onze kinderen zouden kunnen opvoeden zoals we het werkelijk willen, zouden we ze kunnen laten wennen aan een eenvoudige manier van leven. Dan zouden ze zonder spanning kunnen leven, zonder crises en narigheid.

De wereld bevindt zich momenteel in een economische crisis. Maar in feite is het een ideologische crisis: We hebben kunstmatige verlangens in mensen ontwikkeld en vervolgens blijkt dat we ze niet kunnen vervullen. Door wat wij vorderen en eisen zal iedereen binnenkort zijn eigen planeet willen hebben. Maar zelfs dan zal men zich niet kunnen ontspannen omdat men meteen jaloers is op zijn buurman die een grotere planeet heeft.

De tijd is aangebroken om te onderzoeken hoe we gebruik kunnen maken van de macht van dekkingsmiddelen, de macht van het geld. Enerzijds is het nodig om iemand zo op te voeden dat hij zijn behoeften zal beperken tot een noodzakelijk niveau dat haalbaar is.

Anderzijds moeten we zorgvuldig nadenken over een manier waarop we de economie zo kunnen organiseren dat deze bereid is om alles te produceren wat nodig is en daarnaast moeten we ook nadenken over een educatie systeem dat mensen zal leren om bereid te zijn om genoegen te nemen met niet meer dan de noodzakelijke levensbehoeften en hen zal leren om manieren te vinden om hun vrije tijd in te vullen.

Hieruit volgt dat in de nieuwe economie mensen bezig zullen zijn met het creëren van dekkingsmiddelen voor het rationele evenwicht van fysieke verlangens en eveneens voor hogere spirituele verlangens die zij in zichzelf zullen ontdekken. Zo zullen zij zich ontwikkelen.

From KabTV’s “A New Life” 10/11/12

Filed under: Economie, Geld, Maatschappij | Add Comment/Ask Question→

De Torah, Vajikra 19:4 (Leviticus): Wendt je niet tot afgoden en maakt geen gegoten afgoden voor jullie zelf: Ik ben de Eeuwige, jullie God. Een afgod is iets wat wij a priori al krijgen, zonder enige uitleg en wat we maar aanvaarden zonder dat we proberen om er iets van te begrijpen. Dit vindt niet plaats op het menselijke niveau.

Een mens moet niveaus van geven en wederzijdse liefde bereiken, ontdekken, bestuderen en ermee werken. Dit systeem moet hij ten volle leren bevatten, begrijpen en voelen, met hart en hoofd. Alleen dan kan hij zeggen dat hij geen afgoden dient en niets zomaar aanneemt.

Ondanks het feit dat dit een heel moeilijke wijze van leven is, geeft de Schepper ons bepaalde problemen om zo het niveau van Adam (de mens) te bereiken en niet op het animale niveau te blijven.

Wij kunnen het ons dus niet veroorloven om ook maar iets als vanzelfsprekend aan te nemen. De Schepper wil dat wij Hem bestuderen: “Leer de God van jullie voorvaderen kennen en dien Hem.” Het hoogste punt van onze opgang bestaat namelijk uit het waarnemen en bereiken van de Schepper.

Commentaar: Soms wil je je van alles losmaken om zo op een gemakkelijke manier verder te kunnen leven.

Antwoord: Zo werkt ons egoïsme in ons. Enerzijds vergezelt het ego ons altijd tijdens de correcte ontwikkeling. Anderzijds is er behoefte aan het bereiken van een duidelijk spiritueel niveau, aan spirituele ontwikkeling en absorptie, anders is het niet mogelijk om onze dorst te lessen en onszelf te voelen.

Geven is de bron van zuiver water die de dorst lest.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/26/14

Filed under: Egoïsme, Geven, Innerlijk Werk, Liefde, Schepper, Spiritueel Werk, Torah | Add Comment/Ask Question→

Een ieder moet zijn moeder en zijn vader vrezen (Eer je vader en je moeder) … de Torah, Vajikra 19:3 (Leviticus).

Voor de spirituele correctie is het noodzakelijk om de eigenschappen van de moeder en van de vader op de juiste manier te gebruiken: ontvangen en geven, deze eigenschappen moeten met elkaar in evenwicht komen. Ontvangen komt van de moeder en geven is afkomstig van de vader, samen werken zij aan de ziel van een mens.

Een ieder van ons moet beide eigenschappen innerlijk een plek geven en met elkaar combineren, als ze met elkaar vermengd zijn, kunnen ze correct werken. Zonder deze eigenschappen kunnen wij ons echter met niemand verbinden.

De eigenschappen ontvangen en geven, de vrouwelijke en de mannelijke delen, werken samen als een stekker en een stopcontact, waarbij één deel  het andere deel binnengaat en vice versa. Volgens een simpele analogie: er wordt alleen licht zichtbaar als we een stekker in een stopcontact steken. We moeten namelijk altijd op de volgende manier te werk gaan: het is noodzakelijk dat ik ontvang en de ander geeft en vice versa. Dit geldt voor iedereen, zonder enige uitzondering.

Vraag: Waarom staat er geschreven: “Vrees je moeder en je vader?”

Antwoord: Om een eigenschap van ontvangen ten behoeve van geven te ontwikkelen, moet je je altijd afvragen of je een nieuwe kans hebt om dit te doen en of je een kans voorbij hebt laten gaan. Dit is de staat die wij “vrees” noemen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/26/14

Filed under: Spiritueel Werk, Torah | Add Comment/Ask Question→