Vraag: Wat betekent het om jezelf weg te cijferen, te annuleren, voor de ander?

Antwoord: Je naar elkaar annuleren en over en weer de ander ‘binnengaan’ volgens het principe: ‘Heb je naaste lief als jezelf’, moet ons tot verbinding met de Schepper brengen. Dus ik annuleer me niet alleen en word tot niemand, een nul, eigenlijk verricht ik handelingen die me helpen om in verbinding te komen met de vriend, zodat hij gemakkelijk in contact met mij zal kunnen komen. Ik doe wat goed is voor hem door mijn ego te annuleren en hem de mogelijkheid te geven om op een natuurlijke wijze met mij in contact te komen.

Het maakt geen verschil of hij een egoïst is of niet. Ik oordeel niet over hem en ik probeer niet om iets van hem te begrijpen, maar ik doe eenvoudigweg niets anders dan mezelf annuleren zodat het voor hem mogelijk wordt om contact met mij te maken. Als hij dezelfde staat bereikt als ik, voel ik me blij dat mijn handelingen van zelfannulering naar hem ons dicht bij elkaar hebben gebracht, zo werkt het ook met andere mensen.

Als de vriend met mij in contact komt, voel ik de behoefte om met hem samen te werken, ik voel hoe hij me nader komt en hoe hij zich met mij verenigt, met mij in contact gaat en zich zelfs enigszins ‘in mij kleedt’. Ik kan nu actiever met hem samen gaan werken. Ik moet nu op mijn anti-ego overschakelen, mijn ego niet onderdrukken, maar het in de tegenovergestelde richting gebruiken: wat zou mijn vriend van mij willen? Het is niet zo dat ik simpelweg iemand word met wie je gemakkelijk contact kunt maken, maar er kan gemakkelijk en passend gebruik van mij gemaakt worden en dat wil ik ook. Daardoor ga ik groeien.

Met andere woorden, ik werk niet simpelweg volgens het principe: doe je vriend niets aan wat verwerpelijk is voor jezelf, maar ik werk voor de ander zoals hij het van mij verlangt, dit betekent dat ik mijn ego gebruik om te geven. Ik kom in contact met de vriend, ik werk voor zijn verlangens en doe mijn best om ze te vervullen. Dit is acrobatiek op hoog niveau.

http://laitman.com/2014/07/convention-in-sochi-day-two-07-14-14/

Filed under: Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: We studeren nu al jarenlang Kabbalah, we begrijpen ons pad en we streven naar de eigenschap van geven. Maar op het laatste moment komt er angst in ons naar boven over hoe we ontvangen en geven met elkaar kunnen combineren, ik bedoel hiermee de angst voor de eigenschap van geven. Ik begrijp heel goed dat ik het niet voor mijzelf moet doen maar alleen ten behoeve van de Schepper. Hoe kunnen we dit zonder angst doen?

Antwoord: Wie geeft je deze gevoelens? Wie heeft er controle over je voelen en denken? Wie is er in jou en veroorzaakt in jou al deze waarnemingen? De Schepper. Dus, praat met Hem als Hij de controle in jou versterkt en je voel- en denkvermogen gebruikt om een bepaalde onrust in je op te wekken.

Waarom doet Hij dit? Als je je gaat verbinden met Zijn werk en je gaat onderzoeken wat Hij in je veroorzaakt en met welk Doel, ga je de Schepper en jezelf als partners zien.

Uiteindelijk is het zo dat Hij alles veroorzaakt, niet in jou, maar in je zogenaamde verlangen dat Hij ook heeft geschapen en waar Hij nu aan werkt, waarin Hij bepaalde verstoringen teweegbrengt. Het is aan jou om het correcte antwoord op die verstoringen te vinden: wat zou je graag willen dat Hij doet? Of je bent het ermee eens dat Hij alles doet wat Hij wil, maar Hij leert je hoe je je correct tot Hem kunt verhouden. Ga op zoek naar de juiste dialoog met de Schepper.

Maar als je dit gaat doen en het niet verbindt met de groep, gaat het niet over de Schepper, maar alleen over je psychologische, emotionele en mentale conclusies. De Schepper is in de groep van tien aanwezig. Dit is het probleem van alle onderzoekers op psychologisch en ander gebied, zij kunnen niet begrijpen waar Hij zich verbergt.

Vraag: U hebt gezegd dat het verlangen naar de eigenschap van geven zich een moment kan laten voelen en dat we het dan weer verliezen, het weer even voelen en dan weer verliezen. Moeten we dit – om onze eenheid te voelen – in één seconde allemaal samen wensen?

Antwoord: Een collectief korte-termijn verlangen zal ons niet helpen. We moeten een zeker potentieel verzamelen voor een bepaalde tijdsduur, zodat we de correcte spanning voelen. Dit wordt ‘wereld, jaar en ziel’ (Olam, Shana, Nefesh) genoemd. Als wij, ondanks alle veranderingen die wij ervaren, dit potentieel correct op het doel richten, ons met elkaar verbinden, het hogere punt tussen ons vinden en ons daaraan hechten, vermeerderen we stapsgewijze de benodigde spanning en dan vindt de onthulling van de Schepper plaats.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-09-18-14/

Filed under: Denken, Geven, Gevoel, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde, Schepper, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Wat houdt consistent werken met het ego in? Stel dat ik kwaad in mezelf ontdek. Wat moet er daarna gebeuren. Hoe werk ik daarmee?

Antwoord: De eerste voorwaarde is: ontspan je, want je bent er niet aan toe om met je ego te werken. Dus ga niet denken dat je ‘een bijl moet pakken en dan de staart van het ego moet afhakken.”

Het werk met het ego begint er niet mee om te proberen om de negatieve eigenschappen die we hebben te vernietigen. In plaats daarvan trekken we positieve eigenschappen naar ons toe. Dus, in het algemeen gesproken, spreekt de wijsheid van Kabbalah niet over het werk met het ego. Dat doet de Schepper, het Licht. Het werk van onze kant is om te willen dat het ego wordt gecorrigeerd en dat daardoor een kwade eigenschap in zijn tegendeel verandert.

We gaan absoluut niet over ons ego nadenken. Ons verlangen moet uitgaan naar het goede, naar liefde, naar verbinding en eenheid, naar verbinding met elkaar waardoor een ieder van ons niet meer zichzelf voelt maar één homogeen lichaam, namelijk één verlangen. Als wij hierover nadenken en dit ook willen, zal het Licht handelen en ons – afhankelijk van ons verlangen naar het Licht – beïnvloeden, want de eigenschap van het Licht is: één, enkelvoudig, verenigd, eenvormig verlangen: de eigenschap van geven.

Samen met dit verlangen denk ik niet aan het ego. Ik denk alleen aan wat positief is en dan werkt het Licht aan mij en corrigeert Het in mij alles wat nodig is. Ik geef niet aan wat er gecorrigeerd moet worden, want uiteindelijk weet ik dat niet. Zo werkt het.

Vraag: Stel dat ik heb ontdekt dat ik een vriend haat en jaloers op hem ben Waar moet ik op zo’n moment dan om vragen?

Antwoord: Vraag om liefde. Probeer het, dan zul je bemerken dat er verschil is tussen de vraag om correctie van het kwaad en het goede dat zich kenbaar zal maken. Het zal niet hetzelfde zijn.

Dat komt omdat een mens daar is waar zijn gedachten zijn. Waarom zou ik in het gebied van mijn kwaad vertoeven en mij daardoor laten aanmoedigen, dat ‘opzuigen’ en verkennen? Dat heb ik helemaal niet nodig! Integendeel, ik kan me beter verbinden met de positieve toekomst en met eigenschappen waar ik naar verlang en die nu nog niet in mij aanwezig zijn. Ik kan veel beter daaraan denken, daarnaar verlangen, erover dromen, mij voorstellen dat ik in die eigenschappen leef.

Vlucht voor je ego en verlang diep naar geven.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-09-18-14/

Filed under: Correctie, Ego, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Als ik iets negatiefs in een vriend zie, is het dan beter om er geen aandacht aan te besteden en me alleen op het positieve te concentreren zodat er sprake is van een spirituele stijging?

Antwoord: Rabash legt in zijn artikelen uit dat we geen aandacht hoeven te besteden aan de negatieve eigenschappen van een mens, net zoals een moeder geen aandacht besteedt aan de negatieve kenmerken van haar kind, want voor haar is hij het ideale kind. Als ik naar dat kind kijk, zie ik niets bijzonders aan hem, maar voor haar is alles aan hem goed, aangenaam en mooi. Dit is het fundament voor ons wereldbeeld. Zo zou je naar je vrienden moeten kijken.

Als we boven het ego uitstijgen, zijn er handelingen die we moeten verrichten om negatieve eigenschappen in positieve te veranderen. Als resultaat van deze handelingen kunnen we twee typen onderscheiden: een ‘held’ en een ‘held onder helden’, wat het volgende niveau is als je de door jou gehate persoon niet verandert in een neutraal persoon maar in een vriend, iemand van wie je houdt. Dit is het hoogste niveau.

Met andere woorden: als we boven het ego uitstijgen, worden wij helden genoemd en als we het ego veranderen in geven en liefde, worden we helden onder de helden en daar hoeven we niet intelligent voor te zijn. Het Licht doet alles. Als we proberen om de eenvoudigste handelingen van verbinding en eenheid met elkaar uit te voeren, zal al het overige Licht zijn.

From the Convention In Sochi “Day Two” 7/14/14, Lesson 4

Filed under: Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: In een workshop streven we zozeer naar de staat van eenheid, dat we gaan voelen dat iedereen dit wil bereiken. Maar als dit gevoel er niet is, is het dan de moeite waard om door te gaan totdat we het krijgen?

Antwoord: Het ontstaat langzamerhand binnen een groep vrienden die door veel externe omstandigheden met elkaar verbonden zijn. Als ze regelmatig aan zichzelf werken vanuit een gezamenlijke verbinding en zichzelf ertoe verplichten om openlijk van alles te bespreken, ervaren ze samen een soort graadmeter (aanduiding) die aantoont of er genoeg afstemming op elkaar was om de eenheid te gaan voelen en in stand te kunnen houden.

Als iemand deze staat zelfs maar een beetje loslaat, voelt hij het onmiddellijk, hij krijgt een innerlijk gevoel dat hij ergens ‘uit is gevallen’ en hij moet er weer binnengaan en vasthoudend met de vrienden communiceren.

De geest van eenheid is van een ieder van ons afhankelijk. Praat dus over deze staten met elkaar en zorg voor de meer kwetsbare vrienden die zich onder jullie bevinden, help ze in zekere zin om zich te ontwikkelen, ‘injecteer’ deze geest in alle anderen door je gedachten en je gedrag. Dit moet je doen!

We zien dat niet alle mensen tijdens de Uittocht uit Egypte krachtig genoeg waren, alleen de priesters – de Cohanim – en de Levieten, het was maar een klein gedeelte van de mensen, een groep. Wie zijn ‘die mensen’? Het is een groep waarvan maar een klein gedeelte gereed is om voorwaarts te gaan en de leraar te volgen, om een voorbeeld te zijn voor de realisatie van deze gedachte.

Zo werken we samen voor de rest en voor de hele wereld.

From the Convention In St. Petersburg 9/18/14, Preparatory Lesson 1

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: De Schepper geeft ons de keus en zegt: “Kies wat het beste is, kies het leven.” Wat is dan onze keuze?

Antwoord: We moeten begrijpen wat het beste voor ons is. Er zijn maar twee keuzes mogelijk: of voor mezelf of met de hulp van de Schepper voor anderen.

“Kies het leven!” Met het leven wordt het spirituele leven bedoeld en het bestaan van de eigenschap van geven.

Hier zijn we via een lange zoektocht naar op weg, we komen kleine minderwaardige dingen tegen totdat we tot op de bodem door heel ons ego heengaan en we in contact komen met de laagste, meest verwerpelijke staten en we helemaal vastzitten in ons eigen moeras waar we ons voortdurend diep over schamen. Dit komt omdat de Schepper ons niet leidt naar ons eigen gelijk, maar naar het punt dat wij Hem rechtvaardigen door te erkennen dat wij tegengesteld zijn aan Hem, aan de ziel.

Het leven kiezen betekent dat het voor ons – in tegenstelling tot al onze eigenschappen, allerlei verschijnselen en negatieve gebeurtenissen – mogelijk wordt om de Eenheid en de Heelheid van de Schepper te herkennen, Zijn Uniek zijn en dat wij met Hem verbonden zijn, zowel aan de goede als aan de kwade zijde, door te begrijpen dat alles alleen van Hem afkomstig is.

Dit betekent dat onze hechting aan Hem alle pijn en genot te boven gaat en dat we moeten voelen dat het totaal niets uitmaakt of wij van Hem vreugde ontvangen of niet. Het belangrijkste is dat alles van Hem afkomstig is. Het is ons Doel om boven het ego uit te stijgen, in verbondenheid met de Schepper.

Daarvoor moeten we niet bang zijn. In de groep moeten we elkaar ondersteunen door elke vriend te begrijpen, wat er ook met hem gebeurt, ongeacht de stijgingen en dalingen die hij heeft, wat er ook met een ieder van ons gebeurt. Dit is allemaal nodig zodat wij ons gewone egoïstische fysieke systeem van gebeurtenissen verlaten en niet de mens beoordelen, maar de handelingen van de Schepper zien, die door de vriend zichtbaar worden.

Hoewel niet iedereen dit nog ten volle begrijpt, komen we al dichtbij de staat die het ons mogelijk maakt om hier doorheen te gaan. Hier dichterbij komen is mogelijk omdat nu onze gezamenlijke gevoelens en ons gezamenlijke begrip in ons samenkomen, dit doet de Schepper nu met ons. Wij kunnen nu ons allen samen gaan ervaren als één enorm groot geheel, de ziel, die zichzelf nu op deze manier bouwt en vervult.

From the Convention In Toronto “Day One” 8/4/14, Meal 1

Filed under: Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe ontwikkelt een mens langzamerhand een innerlijke dialoog met de Hogere Kracht en ontdekt hij de Schepper door zich te hechten aan de groep en de leraar?

Antwoord: Misschien staat het gezicht van mijn vriend me niet aan, maar toch wil ik contact met hem hebben en beseffen dat de mens in hem voor mij verborgen is, zijn verlangen naar waarheid, die speciale houding. Door verschillende acties en door mijzelf te veranderen, ontdek ik dat degenen waar ik eerst afkeer voor voelde mijn vrienden zijn. Nu ga ik hun mooie innerlijke vorm ontdekken. Zo gaan we van de ene staat naar de andere.

Later lijkt deze innerlijke staat gewoon en helemaal niet meer bijzonder, mijn belangstelling ervoor verdwijnt, maar toch ga ik verder met dit werk en ik ontdek een diepere, meer sublieme vorm. Zo bouwen we aan de innerlijke verbinding met de vriend.

Vraag: Waar ga ik dan precies mee verder?

Antwoord: Ik ga verder op zoek naar het innerlijke verlangen van de vriend en ik let niet op zijn uiterlijke eigenschappen. Als ik zo op zoek ga, ontdek ik nieuwe vrienden die in de oude vrienden verborgen waren.

Vraag: Wat betekent het dat ik ernaar verlang om het innerlijk van de vriend te zien en geen aandacht besteed aan zijn buitenkant.

Antwoord: Het innerlijk van de vriend zien betekent dat je je nog sterker met hem probeert te verbinden en dat je hem rechtvaardigt. Ik begrijp dat de Schepper deze vriend naar mij gestuurd heeft om Hem te vinden door de verbinding met deze vriend. Daarom moet ik met hem werken hoewel ik liever had dat de Schepper mij Baal HaSulam als vriend had gestuurd.

Vraag: Ik had een onverschillig gevoel naar een vriend, maar plotseling voelde ik dat er een nieuwe houding naar hem begon te ontstaan. Wat is dit voor verandering?

Antwoord: Het Licht begint je te beïnvloeden en daardoor ga je er aandacht aan geven dat je vriend meer is dan zijn fysieke lichaam, hierover staat geschreven: “in Uw Licht zullen wij het Licht zien.” Door de invloed van het Licht ontdek je dat er ook Licht is in je vriend. Je weet of begrijpt nog niet dat het Licht is, maar je gaat al zien dat er iets waardevols in je vriend aanwezig is.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/27/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

We zijn al een paar maanden geleden begonnen met de voorbereiding voor het congres. Nu moeten we proberen om voorop te stellen dat we het doel van het congres recht voor ogen hebben.

Het doel is eenvoudig. Er bestaat niets anders in de wereld dan onze verlangens tot één geheel samen te voegen. We moeten het volgende voor ons zien: wij doen dit of wij dwingen het Hogere Licht om dit te doen.

Als wij ernaar op zoek zijn om deze staat te ervaren zodat dit gerealiseerd zal worden tussen ons, zal het ook werkelijk gebeuren. Het hangt uitsluitend van ons verlangen af. Dan zal het in de hele wereld te voelen zijn, het zal zich van ons uit in golven verspreiden.

Een ieder weet al dat alles alleen van hem zelf afhankelijk is. Wij hebben herhaaldelijk tijdens onze lessen bestudeerd dat onze waarneming van de wereld, de manier waarop wij de wereld ervaren, het resultaat is van onze innerlijke kijk op de wereld. Baal HaSulam noemt dit: innerlijke waarneming.

Daarom moeten wij onze innerlijke waarneming en ons streven zo richten dat wij ons allen als één geheel zien en dit is van iedereen afhankelijk.

We weten dat ieder van ons een universum op zich is. Als wij onszelf op deze manier zien en elkaar hierin steunen, ontstaat er op een natuurlijke wijze een correcte opeenstapeling van de één op de ander, dan zullen we met elkaar de noodzakelijke kracht van het verlangen bundelen en daaruit zal een duidelijke manifestatie van deze staat ontstaan. Dit wens ik jullie allen toe.

Er zijn hier veel vrienden uit verschillende landen en streken bijeen. Dat is een heel goede zaak, want hierdoor ontstaat er een gevarieerde Kli. Dit geeft kracht aan onze gezamenlijke inspanning.

Helemaal opgaan in de omgeving is waarachtig geluk. Als een mens daarnaar streeft, voelt hij dat hij zichzelf verliest en begint te dansen in de vreugde van de verbinding met de vrienden, zoals Rabash het in zijn brief beschrijft. Hij was zozeer in hen opgegaan, dat hij niets anders meer voelde dan zijn vrienden. Als wij onszelf verliezen in onze gemeenschappelijke omgeving, zullen wij daardoor de staat gaan voelen waarnaar wij zo verlangen: deze eenheid, deze Malchut.

Ik denk dat wij dit kunnen. Ik zie geen hindernissen. Wij moeten nu juist wat in ons leeft met elkaar verbinden.

From the Congress in St. Petersburg, Preparatory Lesson 1

Filed under: Congressen, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

De Torah, Vajikra (Leviticus) 16, vers 18-19: Dan zal hij naar buiten gaan naar het altaar dat vóór de Eeuwige staat en daarover verzoening bewerken; hij neemt wat bloed van de stier en wat bloed van de bok en strijkt dit rondom op de hoornen van het altaar. En hij sprenkelt daarop zeven keer met iets van dat bloed aan zijn vinger en hij zuivert het van de onreinheden van de kinderen Israëls.

Het werk op het niveau van Aäron, de priester, is subliem en heel serieus werk waarbij al onze eigenschappen, verlangens, impulsen, onze mind en ons denken onthuld worden, zodat wij kunnen onderscheiden waarmee wij kunnen werken met liefde voor anderen en geven en waarmee wij dat niet kunnen. Het is allesbehalve eenvoudig om te ontdekken wat zich hierbij afspeelt in een mens.

Ieder van ons moet het niveau van priester bereiken om deze verlangens te kunnen onderscheiden. De Torah spreekt slechts over één mens, want de hele wereld is in één Kracht gevat. Daarom moet ik onderscheid maken tussen de betekenissen die ik toeken aan alle delen van de Torah en ze rangschikken om heel nauwkeurig te gaan begrijpen dat ik langzamerhand alle gecorrigeerde Kelim (vaten) in mij een plek moet gaan geven.

Ik verlaat Babylonië als een mens die de betekenis van het leven wil bereiken en naar het land Kanaän wil gaan en daarbij al mijn verlangens, gedachten en impulsen in mezelf wil ontdekken.

Dan wordt de staat van het land Kanaän in mij wakker en ik word een egoïstisch moeras ingetrokken. Dit betekent dat ik op weg ben naar Egypte waar ik probeer om mij van mezelf te bevrijden door mij voortdurend te richten op “Heb je naaste lief als jezelf.”

Wanneer ik dan tenslotte het gevecht met mezelf aanga, met mijn ego (Farao) en mijn altruïsme (Mozes en Aäron), trek ik de woestijn in (een lege plek). Hier wordt er tegen mij gezegd: “Verzamel alle verlangens waarmee je vooruit kunt komen. Als dat je lukt, ben je in staat om het Hogere Licht daarover te ontvangen en dat Licht zal je voorwaarts leiden en je zult daardoor verder kunnen trekken door de woestijn. Op dit punt aangekomen, trek ik al verder door de woestijn.

Het belangrijkste is het allereerste begin van ontwaken waarvan ik me in Baylonië bewust ben geworden, het werd langzamerhand bedekt door een enorm groot ego dat geleidelijk aan in de woestijn gecorrigeerd wordt. Babylonië is het begin van de gedachte en het Doel. Het ego dat in mij naar boven kwam is de ballingschap in Egypte. In de woestijn werk ik echter met een enorm groot ego dat uit vier fasen bestaat en daardoor in een neutrale staat gebracht kan worden. Ik wil niet meer gebonden zijn aan het ego, ik wil er bovenuit stijgen.

Dit alles gaat over de onthulling van mijn ego, te vergelijken met een enorm grote zwarte bal, ik maak duidelijk voor mezelf wat ik daarvan kan laten oplichten onder de invloed van het Licht, stukje bij beetje, het ene stukje na het andere. Hieruit bestaat de veertigjarige tocht door de woestijn.

Steeds weer ontdek ik allerlei nieuwe dingen en ik besluit dat ik boven al deze nieuwe verlangens die ik heb ontdekt in deze fase in de woestijn, kan uitstijgen, zodat ik geen last meer zal hebben van de egoïstische gevoelens. Geleidelijk aan worden in deze verlangens het Licht en grotere genietingen ontdekt terwijl ik daar bovenuit gestegen ben en alleen vanuit geven werk, los van mijn eigenbelang.

Het is absoluut zeker dat er verlangens zijn die ik niet kan overwinnen. Deze verlangens stuur ik naar de woestijn, dit betekent dat ik van de woestijn, die mij tot nu toe onderdak bood, niet mijn thuis kan maken. Een deel van mijn ego blijft echter in de woestijn.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/06/14

Filed under: Egoïsme, Groepswerk, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Een mens gaat tijdens zijn spirituele ontwikkeling door vele stadia heen voordat hij wanhopig is. Vanuit de wanhoop ervaart hij vervolgens allerlei staten totdat hij ontdekt dat alleen de Schepper hem kan helpen.

Als wij deel uitmaken van een groep “Helpt de één de ander”, zoals er geschreven staat in Jesaja 41:6.  We helpen elkaar eraan herinneren dat de Schepper degene is die ons allerlei oefeningen geeft en dat het de bedoeling is dat wij achter elke situatie die plaatsvindt Hem ieder moment ontdekken. We raken echter in de war doordat we bij alles wat er gebeurt steeds weer vergeten dat alles met een bedoeling plaatsvindt, namelijk om te vragen om Zijn Onthulling. Alleen kunnen wij de Schepper niet ontdekken.

Hierover schrijft Baal HaSulam in het artikel ‘Er is geen Ander dan Hij’: Het nut van die afwijzingen bestaat eruit dat de mens daardoor behoefte voelt en een groot verlangen naar de Schepper om door Hem geholpen te worden, want hij ziet dat hij anders verloren is.

Wij moeten dus al onze aandacht richten op de vraag hoe wij de Schepper kunnen ontdekken in alles wat er met ons gebeurt. We moeten nagaan wat de Kabbalisten ons aanraden om te doen als wij studeren, in een groep zijn en dissemineren, zodat al deze activiteiten gericht zullen zijn op de ontdekking van de Schepper in elke gebeurtenis die in het leven van een ieder van ons plaatsvindt en in het leven van ons samen.

De Schepper helpt alleen mensen die werkelijk dichter bij Hem willen komen. Het is voor hen onmogelijk om halverwege hun pad stil te gaan staan en in de bedrieglijke situatie te blijven waarin zij zich nog bevinden.

Als er in hen werkelijk een Reshimo, een verlangen om de Schepper te naderen is ontwaakt, helpt Hij hen door hen in situaties te brengen die nog gecompliceerder zijn, waardoor het zelfs nog moeilijker is om te beseffen, te begrijpen en ermee in te stemmen dat alles van de Schepper afkomstig is. Ofwel Hij laat hen ontspannen, alles is prima in orde, alles is prachtig: ze studeren, ze komen verder, doen aan disseminatie, alles gaat goed en ze hebben nergens behoefte aan.

Maar als een mens zich in elke situatie inspant en probeert om nieuwe verlangens toe te voegen met de hulp van de groep en het werk met het publiek van buitenaf, worden al deze verlangens die hij van de vrienden of uit de buitenwereld ontvangt, delen van zijn eigen ziel als hij deze verlangens van hen, alle behoeften aan vervulling en al hun falen in het leven bijeenbrengt. Hij transformeert ze tot één enkel verlangen, één dringende vraag die hij aan de Schepper stelt. Zo organiseert hij dit alles voor hen. Maar dan kan hij de Schepper niet rechtvaardigen en is hij zo in verwarring, dat hij niet bereid om alles uitsluitend aan de Schepper toe te schrijven; hij denkt dat er nog allerlei andere oorzaken en krachten bestaan.

En als een mens daarmee aan het werk gaat, ontdekt hij plotseling dat hij niet alles met de Schepper verbindt. Daardoor kan hij niet zeggen dat alles wat er gebeurt bedoeld is voor het goede. Dan heeft hij een aanleiding om vooruit te komen, hij voelt dat het hoogst noodzakelijk is om het uit te schreeuwen naar de Schepper en Hem om Hulp te vragen, zodat de Schepper hem de juiste perceptie zal geven en Hij door hem ontdekt kan worden. Maar dit vraagt hij niet omdat hij in verwarring is, want dan zou hij vanuit zijn ego vragen of de dingen beter en aangenamer voor hem zouden kunnen worden, zodat alles weer in orde zou zijn.

Integendeel, hij wil dat de verwarring en de eisen die hij aan de Schepper stelt, blijven. Doordat hij het niet met Hem eens is, geeft hij Hem de schuld voor wat er in de wereld gebeurt en kan hij zichzelf niet in een staat brengen waarin hij ziet dat alles wat er in de wereld gebeurt, zelfs de moeilijkste en meest ernstige situaties, deel uitmaakt van de hogere Genade en dat alles afkomstig is van het Goede dat Goed doet.

De afschuwelijke, vreselijke situaties worden alleen vanuit ons ego zo gezien, met de bedoeling dat wij ons zullen distantiëren van ons ego en ons ervan zullen zuiveren, dan zal alles in het ego achterblijven en tegelijkertijd zullen wij ons ervan losmaken en ons voortbewegen in de richting van de Schepper.

Dit betekent dat de tegenslagen ons alleen maar helpen om ons van ons ego te distantiëren en ons naar de andere zijde te verplaatsen. De tegenslagen gaan niet aan ons voorbij, maar wel aan het ego en dan voelen we hoezeer we met ons ego verbonden zijn. Maar als we er bovenuit stijgen, blijven de tegenslagen daar, in het ego, achter.

Bovendien is het belangrijk dat we door deze tegenslagen begrijpen dat dit het Hogere Licht is dat sterker schijnt dan gewoonlijk, maar Het kan niet in het ego schijnen, dus in het ego ervaren we het als tegengesteld, als duisternis. Deze duisternis in de compactheid van ons verlangen op het minerale, vegetatieve, animale en sprekende niveau, geeft ons het gevoel van een wereld vol lijden.

Als wij in het verlangen van het sprekende niveau een groep bouwen, kunnen wij ons met behulp daarvan losmaken van elk egoïstisch verlangen. Dan stijgen we als een ruimteschip omhoog op weg naar de Schepper.

Zo maken wij ons los van alle slechte gevoelens en zijn we heel gelukkig met dit alles omdat we gaan ontdekken dat ‘Er geen Ander is dan Hij’ en dat ‘Hij Goed is en Goed doet’, nu kunnen wij dat over Hem zeggen en nemen we Hem niets kwalijk. We zien de waarheid en daarom voelen we ons gelukkig, niet dat we nu voelen dat alles goed voor ons is, maar omdat we goede dingen kunnen zeggen over de Schepper.

From the Convention In New Jersey “Day Two” 8/9/14, Lesson 4

Filed under: Ego, Groepswerk, Spiritueel Werk, Zelfonderzoek - Geen reacties→