Vraag: Het is geen geheim dat mensen vermoeid zijn. Bijna elke dag wordt er iets nieuws ontdekt: het virus kan 28 dagen op smartphones, creditcards, visa’s en geld actief blijven, mensen kunnen voor de tweede keer door het coronavirus worden geïnfecteerd en de herinfectie is veel ernstiger dan de eerste.
Het virus is ontdekt in water. Dieren kunnen er ook door besmet worden. Je kunt zelfs geïnfecteerd raken zonder dat je in contact bent geweest met zieke mensen. Er is een ander virus in opkomst, dat “kwaadaardiger” is.
Ik heb maar naar 1% geluisterd van wat er door de media wordt verspreid, om het even wie. Wat kan een mens in deze situatie beginnen? Waar wordt hij naartoe gedreven? Moeten we zo leven – binnen één vierkante meter en ons niet bewegen?
Antwoord: We kunnen niets beginnen.
Opmerking: Als dat zo is, is de reactie van een doorsnee mens het tegengestelde. Hij zegt: “Nu dit het geval is, ga ik van huis weg. Kan ik niet gewoon verder leven?” En hij gaat de deur uit. Wij drijven hem zelf naar deze beslissing.
Mijn commentaar: Nee. Ik denk dat dit toch niet klopt. We moeten inzien dat een mens niet moet handelen op basis van zijn spanningen of overtuigingen. Hij moet handelen op de manier waarop hij moet handelen.
Vraag: Wat bedoelt u met “moet”? Wat betekent dat?
Antwoord: We “moeten”, want dit virus is gekomen om ons wat te leren. Om ons op te voeden! En we lijken het te negeren en zeggen: “We doen dit, hoe dan ook!” Als een klein kind dat staat te stampvoeten.
Opmerking: Maar de mens denkt niet aan educatie. Hij denkt: “Ik moet de hele tijd mijn creditcard schoonmaken, ik moet de hele tijd de ruimte om me heen schoonmaken en niemand in mijn buurt laten komen. Hij denkt niet dat het virus is gekomen om ons op te voeden.
Mijn commentaar: En dat moeten wij hem dus uitleggen. Dit is ons probleem. Het is ons probleem – het probleem van degenen onder ons die begrijpen waar het virus vandaan kwam en waarom.
Vreemd genoeg kwam het om ons dichterbij elkaar te brengen. Maar dan innerlijk, niet uiterlijk. Zodat we niet de ruimte achter ons “schoonvegen”, maar onszelf “schoonvegen” om elkaar niet te besmetten, zodat we ons zorgen maken over: “Ik zal de ander toch niet besmetten”- en niet of ik door de ander geïnfecteerd word. Als we aan anderen denken in plaats van aan onszelf, zal alles verdwijnen, het virus zal verdwijnen, in rook opgaan.
Vraag: Is het hele probleem dat ik lijk opgesloten te zitten in mezelf, met de vraag wat ik moet doen, waar ik heen moet?
Antwoord: Nee, ik moet beide doen. Maar ik moet het niet doen om mezelf te beschermen voor anderen, maar handelen alsof ik de enige zieke op de wereld ben en ik anderen wil beschermen tegen mij.
Vraag: Dus niet “wat zal er met mij gebeuren” maar “wat zal er met anderen gebeuren?”
Antwoord: “Wat zal er met ons allemaal gebeuren.” Het virus brengt ons uiteindelijk tot de erkenning van onze wederzijdse verbinding, die slecht is, egoïstisch en schadelijk. Dit virus en de andere virussen die hierna komen, zullen ons in een staat brengen waarin we aan anderen zullen denken en niet aan onszelf, omdat dat de enige manier is waarop we iedereen veiligheid kunnen bieden.
We zijn in een situatie terechtgekomen waarin we geen andere keuze hebben. Uiteindelijk moeten we begrijpen dat de wereld in de gecorrigeerde staat moet komen, en we moeten niet het pad van ons egoïsme volgen, maar ondanks het egoïsme voor het pad naar verbinding kiezen.
Vraag: Op basis van uw woorden zal de medische wetenschap geen vaccin kunnen maken, en als dat wel zo is, zal er weer een virus komen.
Antwoord: Ja, natuurlijk.
Vraag: Is het beter om niet in die richting te denken?
Antwoord: Nee. We zijn de eenentwintigste eeuw binnengegaan. Dit is een nieuw tijdperk, dit is een nieuwe staat van de mensheid. Dit zijn nieuwe virussen, spirituele, we zouden ook kunnen zeggen: psychologische virussen die ons erop wijzen dat onze verbinding de cruciale factor is. Als iets goed is, is het goed voor ons allemaal. Als iets slecht is, is het slecht voor ons allemaal.
Vraag: Welke helende gedachten moet een mens hebben?
Antwoord: Als ik aan anderen denk: hoe voorkom ik dat ik hen besmet, hoe kan ik ervoor zorgen dat zij op een aangename manier kunnen leven. Het is simpel. Dat is alles. Ik denk niet aan mezelf, maar aan anderen. En zo red ik mezelf en ontsmet mezelf. Ik duw anderen niet van me af om niet geïnfecteerd te raken, ik duw ze van me af omdat ik hen niet wil besmetten.
Opmerking: Maar ik ben niet ziek …
Mijn Commentaar: We zijn allemaal ziek. We hebben allemaal virussen bij ons. Egoïstische, wilde virussen als we alleen aan onszelf denken en niet aan anderen. De natuur zal ons nu, in de eenentwintigste eeuw, veranderen. En dit is zeer, zeer onaangenaam, onbegrijpelijk en vrij onverwacht.
Vraag: Bestaat er zo’n besef, dat ik een kwaadaardig virus ben?
Antwoord: Ja. Er bestaat maar één mens op de hele wereld die iemand pijn wil doen en dat ben ik.
Vraag: Ik ben het virus dat anderen kan besmetten, maar ik wil dat niet. Ik moet geïsoleerd worden van mensen. Moet ik worden tegengehouden om ze te benaderen enz.?
Antwoord: Ja. Al mijn gedachten, mijn plannen, allerlei ideeën, ze zijn allemaal egoïstisch. Ik moet er iets aan doen. Hoe sluit ik die gedachten op in mezelf? Hoe verberg ik ze in me? Dat noemen we restrictie.
Vraag: In de praktijk vraag ik: “Beperk me, scheid me van mensen, want ik dood ze, ik besmet ze?”
Antwoord: Ja. Als ik dit niet doe, komt er een extern virus langs en dat beperkt me met deze neveneffecten. Maar eigenlijk is het virus niet Covid-19 en het zijn ook geen andere virussen die we nu bestrijden. Nee, het virus is: onze egoïstische gedachten over anderen.
Vraag: Zal men dit accepteren?
Antwoord: Er is geen andere keus. De natuur zal ons geleidelijk aan dwingen. Zij heeft ons zo geschapen en zij leidt ons naar verandering, zodat wij de natuur zelf zouden gaan vragen om te veranderen wat zij in ons heeft geschapen.
Het zal mooi worden. In het algemeen verwacht ik de komende jaren een interessante transformatie van de mensheid.
Vraag: Dus u verwacht deze vraag: “Verander ons”?
Antwoord: Ja. En we moeten boeken schrijven, films maken, alles wat we maar kunnen over dit onderwerp, over hoe dit kon gebeuren en hoe de natuur ons zal veranderen.
Vraag: De natuur zal ons dwingen en wij zullen sowieso veranderen, is het dan beter om ons niet te verzetten?
Antwoord: Natuurlijk. Wie ga je weerstaan? Hoe kun je dat doen? Je bent zelf natuur. De natuur doet in jou alles wat er gedaan moet worden.
Vraag: Waarom heeft de natuur dan in ons geprent: “de koning van de natuur” met “macht over de natuur”?
Antwoord: Zodat je, op het niveau van de ware mens die in je aanwezig is, beseft dat je je dierlijke natuur kunt veranderen. Dat is het.
Vraag: Is dit wat we “de koning van de natuur” noemen? Het feit dat ik kan vragen om verandering van mijn aard?
Antwoord: Ja, om boven je dierlijke, egoïstische natuur uit te stijgen en naar de top van een altruïstische natuur te klimmen. We moeten elkaar daarbij helpen en alles doen wat we kunnen. Zo niet, dan komen we er ook, maar dan natuurlijk met veel leed, verlies, dan zal het lang duren en pijnlijk zijn. Ik hoop dat mensen willen luisteren. En wij moeten het hier constant over hebben.
Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/11/learn-to-love-yourself/
From KabTV’s “News with Dr. Michael Laitman” 10/15/20
Related Material:
Mutual Guarantee—Now And Forever
Be Healthy!
Coronavirus Vaccine
Filed under: Coronavirus, Crisis, Globalization, Health, News | Add Comment / Ask Question →
Filed under:
Gezondheid, Maatschappij
|
Add Comment/Ask Question→
Hoe meer een atleet traint, hoe sterker hij of zij wordt, dat wil zeggen: hoe meer men het egoïsme versterkt. Daarom is hij altijd blij met zijn prestaties.
