Wanneer iemand niet vol vreugde is, dan bevindt hij zich niet in een spirituele staat. In spiritualiteit werkt het als volgt: als je wilt overgaan naar de volgende staat moet je eerst je huidige staat afmaken. Dat betekent dat je vreugde moet bereiken in het huidige en er mee instemmen, alsof je het verzegelt. Pas dan ga je over naar de volgende staat.

Als je geen vreugde bereikt in je huidige staat dan zul je het nooit afmaken en misschien daal je nog verder af. Zelfs als je al bent begonnen met het ontwaken en je de spirituele staat voelt, als hierover geen sensatie of vreugde voelt, zul je terug worden geworpen naar een plaats waar je geen spiritualiteit voelde.

Het bewijs dat je huidige staat hebt afgemaakt is een gevoel van complete leegheid in je egoïstische verlangens, en het gevoel dat je er boven wilt staan, in een grotere kracht van het geven. En als je vreugdevol bent betekent het dat je echt verlangt naar de eigenschap van het geven, de volgende staat. Dan ben je gereed om een toevoegend verlangen te ontvangen.

Het doet er niet toe wat er gebeurt op de weg van je correctie afdalen of stijgen. Je zou altijd gelukkig moeten zijn, als een klein kind dat iets probeert en gelukkig is of het succes heeft of niet. Het meest belangrijke is de inspanning die hij doet. Dit geeft hem de mogelijkheid om te groeien.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

“Diefstal” betekent in spiritualiteit dat je een verlangen in je onthult dat je kunt gebruiken met het doel om te geven (Bina) maar in plaats van dit te doen, gebruik je het om jezelf een plezier te doen. Dit wordt diefstal of stelen genoemd.

Een persoon moet de eigenschap van het geven bereiken in al zijn 613 verlangens. Anders is hij een dief.

Daarom bestaat er een gebod dat zegt: “Gij zult niet stelen“.

Filed under: Spiritualiteit | Add Comment/Ask Question→

Verbanning en verlossing zijn relatieve zaken, die afhankelijk zijn van waar vandaan en waarnaar toe men van gevallen is. Ik kan alleen voelen dat ik verbannen en afgescheiden van de spiritualiteit ben, als ik de spirituele wereld kan voelen en het feit dat ik er niet mee verbonden ben. Echter als ik dat waar ik niet aan verbonden ben, niet voel, kan dit geen verbanning genoemd worden, aangezien ik nergens van verbannen ben.

Met betrekking tot de spiritualiteit, was de Babylonische verbanning hoger dan de uittocht uit Egypte. En toch wordt het een verbanning genoemd, aangezien het extreem lijden kan veroorzaken.

Wanneer betreur ik het dat ik van de spirituele gradatie gevallen ben? Juist als ik in de spiritualiteit besta, hoe kan ik het anders beoordelen of er waarde aan hechten? Wanneer betreur ik het dat ik neergedaald ben van een toestand van liefde, schenking, de correcte verbinding, en gelijkheid met de Schepper in mijn liefde voor anderen? Wanneer kan ik zeggen dat ik verbannen ben? Het is alleen dan als ik reeds die eigenschappen bezit en zie dat ze niet voldoen.

Het gevoel van verbanning is een heel verheven toestand, aangezien het voorkomt als ik lijd omdat ik de eigenschappen van liefde voor anderen en schenking mis.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar | Add Comment/Ask Question→

Aan het einde van de verbanning worden we een kans gegeven om zelf onze bevrijding te versnellen. Alleen tijdens deze periode en voor de eerste keer in onze lange ontwikkeling, is er een kans op keuze vrijheid en persoonlijk betrokkenheid. Er zal geen andere kans zoals deze komen; het bestaat alleen op dit stuk van het pad.

Voor de eerste maal in de geschiedenis bevinden we ons precies op dit punt. Alleen gedurende dit korte tijds interval kunnen we onze vrije wil en onze ontwikkeling langs het goede pad verwezenlijken (Achishena – door de tijd te versnellen.)

Onze huidige toestand is precies voor dit doel bestemd. Ervoor, waren we allen bestuurd door de natuur of de tegenovergestelde kant van het Licht of verbanning. Over een korte tijd, zal het Licht met behulp van de Schepper onthuld worden en zullen we door zijn voorkant bestuurd worden. In de tussentijd bevinden we ons tussen deze twee zijden. Alleen daar hebben we vrijheid van keus.

We zijn een kans gegeven om onafhankelijk te worden. Het wordt hier en nu verwezenlijkt. Dit is nog nooit eerder gebeurd en het zal ook nooit meer gebeuren.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geschiedenis, Zohar | Add Comment/Ask Question→

De Zohar, Hoofdstuk “Shemot (Exodus)”, punt 250: Uit de angst dat ze de stammen met de rest van de naties zouden vermengen… Hij verbande ze naar Egypte, die trots was, en Israël haatte. En ze verbleven daar tot de ongelijkheid van de Amoriten volledig was, en ze naar hun eigen land kwamen, aangezien er geen andere angst was om zich met de andere naties te vermengen.

Hoe komen we dichterbij naar de verlangde toestand waar we de middellijn binnen onszelf in bouwen? De middellijn die onze gelijkenis aan het Licht is, aan Degene die schenkt, of de Schepper, vindt juist plaats vanwege de toestand genoemd “de Egyptische verbanning” die binnen ons in onthuld wordt.

Mijn egoïstische verlangen wordt zo groot dat ik voel dat ik erin opgesloten ben en dat het me onder controle heeft. Daarna begin te onderscheiden tussen mezelf en tussen mijn egoïsme, ofwel tussen mezelf en mijn eigenschappen.

Ik zou mijn eigenschappen graag willen veranderen, maar ik ben niet in staat om dit te doen. Ik zie dat zij me schaden; ik kom tot het besef dat ik mezelf, mijn leven en de levens van hen die dichtbij me staan, en de hele wereld verpest. Ik plaats mezelf en iedereen anders in gevaar omdat ik binnen dit oneindig toenemend egoïsme besta, wat ik niet kan bedwingen. Toch ben ik niet in staat om er wat dan ook mee te doen.

Dan komt een staat waar een persoon tot het besef begint te komen, dat de kracht die in hem werkzaam is, een vreemde kracht is. Hij identificeert zichzelf er niet langer mee. Hij begint het te zien als zijn bittere vijand. Dit wordt genoemd “Nu stond een nieuwe koning op in Egypte” (Exodus 1:8). Een persoon begint te voelen dat een nieuw heerschappij onthuld wordt, en het komt niet door hemzelf, maar doordat iemand anders het voor hem opzet. Het kan de Natuur of de Schepper zijn, met hij is het niet. Hij weet niet hoe hij zichzelf ervan moet bevrijden.

Alsof vanaf de zijkant, ziet een persoon zijn verlangen om genot te ontvangen als iets vreemds. Hij begint de Schepper te zien als degene die dit alles voor hem organiseert. Hij heeft reeds dezelfde houding ten aanzien van zowel de Farao als de Schepper.

Hij ervaart dan een innerlijke breuk, het besef dat er een Hoogste Kracht bestaat, die alles wat met hem gebeurt bepaalt. Echter vindt deze openbaring niet op zichzelf plaats, maar alleen na uren studeren, het verenigen met de vrienden in de groep en werken aan verspreiding van Kabbalah, tijdens welke een persoon praktisch betrokken is bij de wijsheid van Kabbalah.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar | Add Comment/Ask Question→

We bezitten geen andere middelen om vooruit te gaan, geen ander hulpmiddel dat ons vooruit helpt gaan, dan de invloed van de omgeving. Als ik volkomen en volledig gericht ben op mezelf, welke kracht kan me dan in de tegenovergestelde richting duwen, weg bij mezelf vandaan en naar het buiten toe gericht? Ik bezit zulke krachten niet.

Al mijn krachten werken “omwille van mezelf”, “voor mij”. Hoe kan ik een tegenovergestelde handeling produceren, een handeling “omwille van de ander”? Waar kan zodanige natuurkracht vandaan komen?

Om deze reden is onze ziel verdeeld in tweeën: ik en de omgeving, de wereld. De enige vrijheid die ik heb is om te kiezen wat belangrijker is. Als je spiritualiteit wilt bereiken, moet je je omgeving op een dergelijke manier organiseren zodat het een hogere prioriteit heeft dan jijzelf. In werkelijkheid is dit geen externe omgeving, maar je ziel, je AHP, de “bekleding” en het “huis” van de Kli van je ziel, die zich alleen maar buiten jou lijken te bevinden.

Afgunst en eer trekken je naar een bepaalde omgeving toe, naar de delen van je ziel. Zodat je deze onderdelen op een kunstmatige manier kunt organiseren, opdat ze jou zullen beïnvloeden.

Vanaf ons niveau, zijn we deze psychologische benadering gegeven. Toch is het innerlijk een spirituele aanpak. Ik verbind me met de verlangens (Kelim) die mij zogenaamd omringen, en gebruik mijn gevoelens van afgunst en eer. Door dit te doen, trek ik deze verlangens terug naar mezelf zodat ze met me verbonden zullen zijn en mijn waardesysteem zullen organiseren.

Wat is dan de bron van eer en afgunst? Het is het breken van de ziel in twee delen: ik en mijn wereld. Door er naar te verlangen om de “hulp tegen hem” tegen mijn ego te gebruiken, betrek ik mijn externe verlangens zodat ze mij op hun beurt zullen beïnvloeden.

Als gevolg ontdekken we dat we met onszelf aan het werk zijn, met onze verlangen, met onze eigenschappen en hoe dit vanaf het begin opgezet was. Maar zonder de omgeving te organiseren, is de andere kracht die mij “aan mijn oor” kan meetrekken, en me in de richting van de ware verlangens kan duwen (mijn ziel), niet aanwezig en zal het ook nooit onthuld worden.

Er is geen andere kracht in de wereld dan de omgeving. Het lijden kan ons alleen maar gevoeliger maken, en ons ertoe dwingen om op zoek te gaan naar een oplossing. Maar de oplossing zal hetzelfde zijn: om jezelf onder de invloed van de omgeving te plaatsen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Een vraag die ik ontving: Als de realiteit van de omgeving afhangt, wat betekent in dit verband dan reïncarnaties van zielen?

Mijn Antwoord: Reïncarnaties van zielen zijn veranderingen in de verlangens. Immers, niets anders bestaat dan het verlangen en dit verlangen verandert. In dit voorbijgaande verlangen nemen wij onszelf waar in één reïncarnatie of de volgende, in de intentie omwille van ontvangen of omwille van geven.

Het verschil tussen deze wereld en de toekomstige wereld, tussen de Schepper en de schepping, zijn allemaal verschillende staten van het verlangen. Het verlangen die in de staat van geven is wordt “de Schepper”genoemd. Het verlangen die in de staat van ontvangen is, wordt “de schepping” genoemd.

Momenteel nemen we in onze verlangen waar dat we hier leven, in deze wereld. Het verlangen zal veranderen en we beginnen te voelen dat we in een andere realiteit leven. Een verandering in het verlangen bepaalt alles. Maar, we kunnen ons geen staten voorstellen waarin we nog niet bestaan.

Echter, voor Kabbalisten die in het verlangen van geven bestaan en ook in het verlangen om te ontvangen, staan beide delen van de realiteit boven het materiële leven en dood, sinds ze in controle zijn van beide soorten fenomenen in het verlangen.

Zeker, een persoon die zichzelf nog niet gecorrigeerd heeft gaat door reïncarnaties of verschillende veranderingen van het verlangen, totdat hij zijn pad volbracht heeft door het behalen van controle over al zijn verlangens, alle kwaliteiten die maar als mogelijk onthuld kunnen worden.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Vandaag de dag is de mensheid als geheel zeer dichtbij Egypte uit te komen. Steeds meer en meer mensen voelen de noodzaak om de waarden in hun leven te herzien en nieuwe prioriteiten vast te stellen. Iedere persoon moet zijn eigen berekening maken: Waar leeft hij voor en waarom?

Er zijn situaties in onze leven wanneer we vechten voor overleving, voor het bestaan en hierdoor komen alle vragen naar boven. Immers, een vraag over de bedoeling van het leven komt pas naar boven wanneer een persoon voelt dat hij “alles” bereikt heeft in dit leven en dan maakt het niet uit op wat voor niveau hij is. De vraag die in hem tevoorschijn komt is meer verheven dan zijn dagelijks leven.

We zien dat deze vraag al grote delen van de mensheid bezig houdt. Het gebeurt onbewust en het “vreet” aan ons van binnenin. Dit is waarom er disseminatie van Kabbalah is. Het zorgt voor de uitleg over wat er in onze tijdperk gebeurt, waarom er steeds meer en meer mensen lijden aan depressie, zelfmoord plegen, drugs gebruiken, gaan scheiden en waarom de golf van angst en terreur aan het groeien is. Het legt ons uit waarom de vraag, de bedoeling van het leven, naar boven komt en ons niet verlaat, wat er met onze kinderen gebeurt en waarom we niet weg kunnen rennen van deze vragen, zelfs niet met een persoonlijke psycholoog.

De mensheid is zichzelf onbewust aan het voorbereiden voor een stijging naar een nieuw tijdperk. Of door lijden of bewust, streven wij naar verbinding in één spirituele vat (Kli) zoals het ingeprent is in de natuur, waar we het leven zullen waarnemen als eeuwig en perfect.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Een vraag die ik ontving: Welke verlangens in mij behoren tot het “stenen hart” die gecorrigeerd zullen worden aan het einde van de laatste correctie?

Mijn Antwoord: Alle verlangens waarover gesproken wordt in de wijsheid van Kabbalah, zoals GE, AHP en het stenen hart, zijn gebroken verlangens. Eens waren we samen verbonden door hen, maar deze verbinding werd afzonderlijk gebroken. Deze verlangens zijn totaal niet gericht om de vervullingen van deze wereld.

In feite, de gebroken verlangens die tussen ons bestaan is eigenlijk de afwezigheid van verbinding tussen ons, maar we voelen ze helemaal niet. Voel ik echt dat ik niet verbonden ben met jou, dat ik deze verbinding mis en dat het gebroken is? Heb ik er echt spijt van dat ik jou haat?

We nemen niet eens de verlangens waar die gecorrigeerd moeten worden. Voor nu is niets te corrigeren sinds we niet zien wat er mist en wat er gebroken is. Dit is waarom geen van ons verlangens heeft die behoren tot de ziel, behalve voor het enige punt in de hart (in degene waarbij het al wakker geworden is). Het wordt het begin van onze ziel als we onderscheidt gaan maken in onze verbindingen die binnenin correcties vereisen.

Tegelijkertijd hebben de gewone menselijke verlangens geen relatie tot onze verbinding met andere zielen. Dit is waarom we nog geen ziel hebben, maar alleen materiële lichamelijke verlangens die geen relatie hebben met de ziel.

Filed under: Spiritualiteit | Add Comment/Ask Question→

Om voldaan te worden door het Oneindige Licht hangt alleen af van onze verbinding. Het is voor een reden dat we, voor het beginnen met het lezen van de Zohar, ons moeten voorstellen dat we onze punten in het hart verbinden in ons verlangen tot eenheid in één ziel en ons samenvoegen met de Schepper, de Ene. Als we dit doen zal het enige dat over blijft zijn: Hij en zijn Naam als enig geheel. We zien geen fysieke lichamen, alleen individuele aspiranten naar de Schepper toe, wat ons verbindt in één enkel verlangen. Als we ons op deze manier zouden verbinden, dan zouden we het Licht van de Oneindige Wereld tussen ons ontdekken.

Hoe dichter we samen komen in onze verbinding, hoe hoger we zullen stijgen in de spirituele wereld. Dit is omdat hier geen boven of onder is. Deze woorden vertegenwoordigen alleen onze houding naar de waarde van geven.

We moeten nu gaan ontdekken dat alles in één gemeenschappelijk verlangen gebeurt en dat er niets anders is dan dat. Het enige dat bestaat is Malchut van de Oneindige Wereld welke in twee werelden is verdeeld, Sefirot, Partzufim en verschillende niveaus. Maar al deze dingen bevinden zich op dezelfde plaats, in dezelfde verlangen. De Zohar is alleen betrokken met het onthullen van dit verlangen, terwijl we ons wensen hiermee te verbinden en voor te stellen wat er hierin gebeurd.

Verbinden met de verlangens van anderen betekent niet dat ik verbonden ben met deze mensen met bindende touwen.  Liever omhels ik hun verlangens als die van mijzelf en dan wordt ik de hele Malchut van de Oneindige Wereld.

Het is zoals een moeder die haar kinds verlangen ontvangt terwijl hij fysiek in haar is totdat hij geboren wordt. Deze waarneming van je “naaste” verlangens als je eigen, waar je innerlijk geen verschil maakt tussen de verlangens van jou en de verlangens van hen is genaamd ‘Hou van je naaste als van jezelf.”

Filed under: Spiritualiteit | Add Comment/Ask Question→