De Zohar
Posted on augustus 7, 2011 at 08:59
Laat De Botten Achter Voor De Honden
Posted on augustus 7, 2011 at 00:16
De Zohar, Hoofdstuk “Truma (Schenking)”, Item 487: Er is een allegorie over een koning, die een maaltijd voor zijn hofhouding bereidde. Zolang ze doen wat hij wil, eten ze mee met de maaltijd van de koning en geven ze een deel van de botten aan de honden om erop te kauwen. Wanneer de hofhouding niet doet wat de koning wil, geeft hij de hele maaltijd aan de honden en de botten aan zijn hofhouding.
Vraag: Wat is dit voedsel dat iedereen eet aan de tafel van de koning?
Antwoord: “Voedsel” betekent dat je genot ontvangt door te geven. En je moet dit genot ook ontvangen, met het doel om te geven.
Het gaat hier over een houding, een gevoel, handelen vanuit verlangens. De“honden” in mij zitten onder de “tafel” in mij, waar ik “de verschillende smaken van de koning” voel.
Wat zijn “de smaken van de koning”? Wat is “de tafel van de koning”? Dit zijn alle genoegens die zich openbaren bij het geven, alles wat de koning wenst te schenken. Hij geniet van geven. En hij wenst, dat jij ook geniet van het geven aan anderen.
Wanneer je dan geeft en ervan geniet, is de vraag: wat geeft je genot? Geniet je van het feit dat je lijkt op de koning? Geniet je, omdat Hij genot ontvangt van het feit, dat je gelijkvormig bent aan Hem? Of geniet je, omdat je je een of ander genot hebt toegeëigend? Als dat zo is, moet je meteen veranderen van een mens, die tegenover de koning aan tafel zit, in een hond die op de botten onder de tafel kauwt.
From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/11/11, The Zohar
Britse Topwetenschapper: “ De Wereld Die We Zien Is Schijn”
Posted on augustus 5, 2011 at 12:06
In het Nieuws (van News.com.au): “Het menselijk brein creëert haar eigen versie van de realiteit, en de wereld, zoals we die om ons heen zien, is grotendeels schijn”, dit zegt een gerenommeerde Britse wetenschapper [Bruce Hood, Ph.D.] …..
“Een groot deel van de wereld is schijn. We zijn ons slechts van een fractie van wat er om ons heen gebeurt bewust”, zei professor Hood tegen The (London) Times. “We hebben de indruk dat we een uitgebreid panorama voor onze ogen hebben, maar alles wat we ooit zullen zien is een gebied ter grootte van onze duimen, op een armlengte afstand. De rest wordt ingevuld door het brein, dat een stabiele omgeving creëert.”
Hij vervolgde: “Hoewel je misschien denkt, dat je een individu bent en kapitein op je eigen schip, worden veel processen gecontroleerd door mensen om je heen en door je omgeving”…..
“Ik garandeer, dat mensen zich na mijn lezing zullen afvragen of ze hun brein ooit nog kunnen vertrouwen”, zei hij.
Mijn Commentaar: Kabbalah zegt, dat we in een schijnwereld leven, die voor ons wordt afgeschilderd door onze egoïstische eigenschappen. Als we de hogere eigenschappen verkrijgen, tegengesteld aan egoïsme, zullen we de werkelijke, hogere, eeuwige wereld voelen, die buiten ons is en dan zullen we gaan leven in deze nieuw verkregen eigenschappen, voor altijd.
(zie verder onder “Waarneming”)
Omgaan Met Hindernissen
Posted on augustus 5, 2011 at 11:23
Vraag: Hoe moeten we omgaan met hindernissen?
Antwoord: Hindernissen helpen ons juist om onze situatie te verduidelijken en de onderlinge verbinding nog meer te versterken. Een hindernis laat je zien waar je je werk nog niet af hebt. Eigenlijk is het hulp voor je. We noemen het een hindernis, maar het is eigenlijk de onthulling van een tekortkoming, die je nu kunt corrigeren, omdat deze aan het licht is gebracht.
Alles wordt langzamerhand onthuld, stap voor stap. Je zult nog veel meer obstakels op je pad tegenkomen. Maar nu wordt dit aan je gegeven. En je moet het niet beschouwen als een hindernis of proberen het te ontvluchten. Accepteer het gewoon op een correcte manier.
Je hoeft niet te verdrinken in dit probleem of je erin staande te houden. Je moet meteen proberen om er boven te komen: overstijg het, laat het goed tot je doordringen en ga zo – er boven – verder.
Ik verwijder dit probleem niet en ik ontken het bestaan ervan ook niet. Ik probeer niet met allerlei trucs aan te komen om het te ontkennen. Ik accepteer het, zodat ik, daar bovenuit mijn verbinding met de anderen versterk en meer nog: met de Schepper.
Ik ontdek in jou bijvoorbeeld een paar onaangename karaktertrekken. Tot nu toe waren we vrienden maar nu is er iets in jou wat ik niet meer leuk vind. Maar ik moet het accepteren vanuit geloof boven de rede, namelijk begrijpen dat ik tekortkomingen in je zie vanwege mijn eigen gebrekkige natuur. Mijn verlangen moet zijn, dat ik met jou verbonden ben, ongeacht alles, alsof je een engel bent. Alle tekortkomingen, die ik in andere mensen zie, laten mij nu juist mijzelf zien, zoals in een spiegel.
Maar onthoud goed, dat dit alles behoort tot het innerlijk werk en niet tot wat we op professioneel niveau doen bij het verspreiden van Kabbalah (disseminatie).
From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/28/11, Shamati
Een Ontmoeting Met Een Onbekende Dimensie
Posted on augustus 4, 2011 at 14:36
Wat is “geloof boven de rede”? Dit is iets wat we alleen kunnen begrijpen via het gevoel, als het zich voordoet. Zolang het er niet is, weten we niet eens dat er een dergelijke dichotomie (tweedeling) in een mens bestaat: een splitsing tussen wat er in de rede is en wat erboven is.
We denken dat “boven de rede” eenvoudigweg betekent: eraan tegengesteld zijn. Maar dat is niet waar. Het is een ontmoeting met een compleet andere dimensie, één die we niet begrijpen. Deze nieuwe dimensie heet “spirituele ruimte”, die wordt aan ons onthuld. Het is alsof er een wereld bijkomt in mijn werkelijkheid, waarvan ik tevoren het bestaan niet eens vermoed had.
Je kunt het vergelijken met een kat, die niet begrijpt hoe rijk de wereld van een mens is. Hij denkt, dat hij in dezelfde wereld leeft als de mens en hij heeft dezelfde vijf zintuigen als een mens, hij heeft niets meer nodig! Met de mens is het dus net zo.
De kat begrijpt niet, dat de mens zijn eigen wereld heeft met allerlei menselijke overwegingen. Voor een kat is het onmogelijk om dit te begrijpen.
Stel je nu eens voor, dat deze kat plotseling menselijke gevoelens en een menselijk verstand krijgt, met daarbij het complete begrip dat een mens heeft, waarvan de kat daarvoor geen flauw vermoeden had. Voor de kat is dit: “geloof boven de rede”, boven het kattenverstand dat het daarvoor had.
Maar soms kan de kat van dat niveau afvallen en weer een kat worden, maar wel één die sterker is, wijzer en scherpzinniger. Hoewel hij nog leeft binnen de grenzen die bij een kat horen. En van daaruit zal hij weer omhoog gaan om menselijk te worden!
Deze staten worden spirituele stijgingen en dalingen genoemd. Ze zijn niet dezelfde als psychologische omstandigheden, waarin we in een slechte stemming kunnen zijn en daarna in een betere, we vinden dan dat we in een “daling” zijn als we ons somber voelen. Een spirituele stijging betekent, dat je opstijgt naar werkelijk geven, naar nieuwe verlangens.
From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/2/11, Shamati
Het Medicijn Voor Alle Problemen
Posted on augustus 4, 2011 at 13:02
Vraag: Hoe kan het lezen van een tekst, die ik niet begrijp, mij helpen me te verbinden met de groep of hiernaar te verlangen?
Antwoord: het lezen van de tekst op zich werkt niet. Denken aan wat ik nu precies verlang helpt. Dit is te vergelijken met een bron van kracht.
Stel je voor, dat je een medicijn hebt gekregen en dat je daarmee geneest wat je ermee wilde genezen. Het medicijn heeft invloed op je hele lichaam en jij moet precies bepalen wat je wilt behandelen: je been, je arm, je hoofd, een wond, wat je maar wenst. Het medicijn op zichzelf is alles omvattend.
From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/31/2011, The Zohar
Afleidende Gedachten: Voedsel Voor De Ziel
Posted on augustus 4, 2011 at 12:17
Vraag: Wat is het doel van afleidende gedachten die opkomen tijdens het lezen van Het Boek de Zohar en mij verhinderen om mijn aandacht erbij te houden?
Antwoord: dit alles wordt gegeven van Boven, we weten niet waarom we deze of andere gedachten hebben in de een of andere vorm en ook niet waarom ze noodzakelijk zijn. We kunnen er van alles bij bedenken, maar we zullen er nooit achter komen wat de werkelijke bedoeling ervan is.
Gedachten kunnen heel dwingend zijn en plotseling kunnen ze verdwijnen en nooit meer terugkomen. Ze kunnen zich in reeksen aandienen: nu denk ik aan dit en daarna aan iets anders. Uiteraard zijn ze noodzakelijk. De ziel groeit namelijk op basis van deze gedachten.
Daarom moeten we ze serieus nemen, dat wil zeggen: begrijpen dat dit alles van Boven komt en dat er geen toeval is. Wij ontvangen situaties van Boven en op basis daarvan moeten we groeien.
From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/31/2011, The Zohar
Leer In Balans Met De Natuur Te Leven
Posted on augustus 3, 2011 at 15:06
Vraag: Wat is de natuur en wat betekent het om ermee in balans te zijn?
Antwoord: Wij leven in de natuur. Een heel groot aantal parameters beïnvloeden ons, zoals temperatuur, druk, verschillende trillingen, allerlei soorten golven, radioactiviteit en nog veel meer. Wij moeten in evenwicht met al deze natuurlijke verschijnselen leven.
Het volgende is een fysieke wet: een lichaam dat in balans met zijn omgeving leeft, bevindt zich in de best denkbare situatie. Als de temperatuur, de druk of andere parameters maar een beetje omhoog gaan, voel ik me slecht. Als ze een beetje dalen, voel ik me ook slecht.
Zo ben ik geschapen in deze natuur: ik kan binnen bepaalde begrenzingen in de natuur leven en binnen deze begrenzingen moet ik mijzelf in overeenstemming brengen met de omgevende natuur. Daarom moet ik me warm aankleden in de winter, om in balans te zijn met de natuur, en in de zomer is het andersom, enzovoort.
Dit alles behoort tot het deel wat we kunnen zien, maar er is ook een deel van de natuur wat we niet kunnen zien. Het bestaat uit de wetten van verlangens, wetten die onze ontwikkeling betreffen zoals deze wenselijk is, namelijk: morele wetten. Hieraan moet de mens zich ook conformeren, ermee in balans zijn.
We kennen deze wetten niet. Wij denken dat we ons heel goed gedragen in deze wereld als we giften schenken, de armen helpen, niemand hinderen, onze belasting betalen, oude dames helpen oversteken of wat je verder nog maar kunt bedenken. Is dat dan niet genoeg?
Het is niet alleen niet genoeg, het is helemaal niets waard, omdat ik alleen doe wat ik denk en begrijp met mijn egoïstische verstand. Om te doen wat voor mij nodig is om te doen, moet ik de natuur zelf bestuderen en ernaar streven om eraan gelijkvormig te worden.
Deze wet van gelijkvormigheid is de enige wet waaraan ik hoef te gehoorzamen. Elke dag verander ik, groei ik en word ik iemand anders. Hieruit volgt dat ik elke dag, elk moment, mijn balans met de natuur moet corrigeren en bijstellen.
Om dat te bereiken moeten we eerst leren, wat de natuur of de Schepper (het maakt niet uit hoe je het noemt) van ons vraagt, de mate waarin we in overeenstemming moeten zijn met deze eisen en hoe we evenwicht kunnen bereiken. Hier spreekt de wijsheid van Kabbalah over: Wat is de omringende natuur, wat zijn wij, in welk opzicht stemmen we niet overeen met de natuur, gebaseerd op welke parameters en hoe kunnen we de balans ermee bereiken. Daar gaat deze hele wijsheid over.
De Enige Wet
Posted on augustus 3, 2011 at 13:49
Baal HaSulam, “Eén enkel Gebod”: Ik zeg dat het eerste en enige gebod, dat ons garandeert dat we erin slagen om het streven naar de altruïstische intentie te bereiken, bestaat uit de oplossing om niet voor jezelf te werken, afgezien van het noodzakelijke werk: om in je bestaan te voorzien. De rest van de tijd is om voor anderen te werken: om de onderdrukten en elk schepsel in de wereld, dat bevrijding nodig heeft en hulp, te redden.
In deze strenge en nauwkeurige bewoordingen legt Baal HaSulam uit, hoe het bestaan in de wereld zou moeten zijn. We zijn al op dit pad aangekomen: alles op de wereld is onderling verbonden en ondervindt de globale crisis.
Bijna honderd jaar geleden schreef Baal HaSulam, dat de mensheid één familie zou worden, waarbij een ieder afhankelijk zou zijn van de ander. We hadden er toen nog niet zo’n erg in, maar vandaag de dag zien we het duidelijk en na veel crises en nu geruime tijd later, worden we ons heel bewust van de situatie. Er zal van ons een enorm grote inspanning gevraagd worden om onze tekortkomingen te corrigeren, met name de onderlinge verhoudingen, die zo’n gruwelijke vorm hebben aangenomen en voor ons nu vanzelfsprekend is.
Tot nu toe vatten we deze woorden van Baal HaSulam op als een illusie, iets onrealistisch. Waarom onthulde hij niet de helft, een kwart van wat hij wist, zodat het voor ons niet zo afschrikwekkend en onaanvaardbaar zou zijn, zodat we het zouden kunnen verteren door er verschillende kruiden aan toe te voegen? Er ontvouwt zich echter voor onze ogen een heel streng begrip, tegengesteld aan onze natuur en er behoren strikte voorwaarden bij: “Of je het nu wilt of niet, hier is óf de plaats waar je begraven wordt, óf je eeuwige leven. Het is het één of het ander. De keuze is aan jou.”
In onze wereld moeten we het principe “Heb je vriend lief als jezelf” toepassen. Alles wat ons is opgedragen gaat uitsluitend om deze taak: bereiken dat we in de praktijk volledig en perfect kunnen geven om niet, zodat dit van elk mens naar de gehele wereld kan toestromen. En voor zichzelf moet een mens zo zorgen, dat hij genoeg heeft om te bestaan. Volgens deze maatstaf kiest hij wat hij nodig heeft en hij geeft de rest aan anderen.
In onze tijd vroegen we aan Rabash hoe wij onszelf hierin konden testen. Hij gaf een buitengewoon goede raad: Als je er blij mee zou zijn om je noodzakelijke behoeften af te schaffen, ben je er. Als je niets voor jezelf verlangt, geen water, geen voedsel, geen onderdak, als je niet anders verlangt dan geven, als een engel, als de kracht die losstaat van het lichaam, en je daarmee gelukkig bent, ben je tot een correct besluit gekomen en kan je wat je nodig hebt ontvangen van deze wereld.
In zo’n situatie overdrijf je niet en krijg je alleen de eerste levensbehoeften omdat je er niet eens blij mee bent om ze te ontvangen. Integendeel, je zou er vanaf willen, maar dat kan niet, omdat je ze nodig hebt om in staat te zijn om te geven. Je hebt water nodig en kleding, een huis en al dat soort dingen.
Dit is een heel moeilijke voorwaarde en natuurlijk willen mensen dit meteen “terzijde schuiven”. Zo bekijken we het leven niet: dan maar beter sterven. Hoe kan ik aan iedereen geven en voor mezelf niet meer hebben dan wat noodzakelijk is? Wat voor betekenis heeft het leven dan? Hoe kunnen we ons ego bevredigen? Tenslotte is het niet verdwenen.
In werkelijkheid wordt er niet van je geëist om als een dier te leven, dat op het land graast en om niets anders vraagt. Integendeel, je moet een menselijk wezen worden, dat betekent dat je je enorm grote ego helemaal los moet laten, ten bate voor anderen, het in dienst moet stellen van anderen.
Wat zal ik er dan voor terugkrijgen? Hoe kan ik geven? Mijn egoïstische verlangen is als een machine, die brandstof nodig heeft om te functioneren. Ik kan de hele wereld gelukkig maken, maar wat is er dan voor mij over? Voor een goede beloning zal ik mensen alles geven wat ik heb. Maar wat krijg ik daarvoor terug?
Het moet ons duidelijk zijn, dat Kabbalah een wetenschap is, de natuurkunde van de spirituele wereld en niet gaat over fantasieën. Er is brandstof voor ons beschikbaar en de beloning is zodanig, dat het het waard is om ervoor te werken om geven te bereiken en de gehele wereld te vervullen.
Onze beloning is de onthulling van de Gever. Er bestaat niets groters in de wereld en dit zullen we ontvangen. Het betekent, dat we ervoor moeten werken om Hem te bereiken.
Dit is de hoogste beloning die er bestaat: dicht bij Hem te zijn, in volmaaktheid, op Zijn niveau. Alsof hij voor mij een plaats vrijmaakt naast Hem en ik naar anderen kijk vanuit de hoogte van mijn niveau: “Wat zijn ze ongelukkig, beklagenswaardig en op en laag niveau. Natuurlijk help ik hen, wat kan ik voor ze doen?”
Deze houding wordt Lo Lishma genoemd en is aanvankelijk heel natuurlijk. De oplossing is om te beginnen en niet lui te zijn. Als resultaat zullen we echter vervuld worden met volledig geven, omdat dit de enige wet is die we behoeven toe te passen.
From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/29/2011, “One Commandment”