Kabbalah Momenten: Het Schrijven Van De Zohar
Posted on februari 4, 2012 at 22:23
Hoe We Het Boek De Zohar Openen
Posted on februari 2, 2012 at 22:38
Er is een concept, genaamd ‘het openen van het Boek’. Openen betekent de diepte ervan bereiken, de essentie, ontdekken wiens kracht erin aanwezig is. Een boek is een bron van wijsheid, de bron van kennis en de openbaring van wat zich achter het boek bevindt. Een boek is een begrip, dat uit drie componenten bestaat: het boek, de verteller en het verhaal.
Dus, wie is de schrijver, waar gaat het verhaal over en wie vertelt het? Er is degene die het boek heeft geschreven. Hij schreef het op basis van indrukken die hij van iets kreeg. Dat waar hij een indruk van kreeg heeft een bron, de bron, die het beeld waar hij van onder de indruk was, creëerde en hij beschreef dat in het boek. En dan is er degene die het boek opent, het zogenoemde Boek van de Hemel, die het leest, aan je uitlegt en je erover vertelt. Hij kan je er iets over vertellen, omdat dat in het boek beschreven is. En nu lees jij wat hij schreef.
Het kan ook zijn dat je het niet leest, maar dat je deze auteur al binnengaat, deze verteller, en dat je jezelf met hem gaat identificeren. Als je jezelf niet identificeert met Rabbi Shimon, zul je nooit weten wat er in Het Boek De Zohar beschreven wordt. Het komt immers, gekleed in hem, naar je toe.
Daarom zijn er hier twee componenten (hoewel er eigenlijk veel meer zijn, want het is de Schepper die het ‘schreef’). We moeten ons op zijn minst kleden in Rabbi Shimon. In de mate waarin we ons met hem kunnen identificeren, hem respecteren, naar hem reiken en proberen om met hem samen te vallen, beginnen we indrukken te krijgen. We beginnen te voelen en te naderen wat hij in Het Boek De Zohar heeft aangereikt, via verschillende aanwijzingen die in een schriftelijke vorm kunnen worden overgedragen.
We moeten een staat bereiken, waarin we het voor ons niet mogelijk is om naar De Zohar te luisteren zonder het concept ‘Rabbi Shimon’ genaamd. In dit concept bevinden zich ook zijn studenten, omdat zijn studenten in hem zijn opgenomen.
De spirituele kli (vat) van waaruit we de invloed ontvangen heet ‘Rabbi Shimon’. Dit is geen persoon, maar een soort wolk van eigenschappen, krachten en spirituele definities. Dit systeem als geheel heet: ‘Rabbi Shimon’.
Ik ben verbonden met dit systeem, het voedt mij en het is dus het heel belangrijk voor mij om erbij te horen. Hoe meer ik ermee samenval en voel, dat ik vooral in contact ben met Rabbi Shimon, hoe meer ik zal waarnemen van wat zich in hem bevindt. Bovendien zal het niet over een oppervlakkige indruk gaan bij het lezen van de tekst van De Zohar, maar over een meer interne verworvenheid.
Het feit dat we iets, wat spirituele indrukken naar mij overbrengt, verdelen in verschillende componenten: een boek, een verteller en een verhaal, helpt me om mij met deze indrukken te verenigen, het verwijdert mij er niet van. Dit is nog een manier om het concept, genaamd ‘het openen van het Boek’, te gebruiken.
From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/2/12, The Zohar
Gevangen Door Egoïsme
Posted on februari 1, 2012 at 23:38
Vraag: Houdt het begrip ‘egoïsme’ een bepaald verlangen in of de verwerkelijking van dit verlangen? Als ik bijvoorbeeld iets van iemand wil hebben is dit mijn verlangen, daar kan ik aan werken. Maar het is iets heel anders als ik het nu van hem wegneem.
Antwoord: We hebben het niet over de handeling, maar over de intentie daarbij. Als je iets van iemand wilt hebben, iets tot stand brengt ten koste van een ander en daar genoegen aan beleeft, iets voor je eigenbelang, ten nadele van anderen, spreken we van egoïsme. Maar gewoon ergens van genieten is geen egoïsme.
We spreken van egoïsme als onze handelingen erop gericht zijn om onszelf een plezier te doen en daarmee anderen schade aan te brengen: mensen, de natuur, het maakt niet uit wie of wat.
Vrijwel elke handeling die we uitvoeren is egoïstisch. Een handeling is altijd of in balans met de natuur, de samenleving, mensen, of uit balans, want we leven niet geïsoleerd, als in een vacuüm, maar we hebben een omgeving om ons heen.
Het is belangrijk dat ik altijd rekening houd met een vriendelijke houding naar anderen, dit ontstaat vooral tijdens het proces van opvoeding. Mijn houding ten opzichte van de animale, vegetatieve en levenloze wereld, mijn houding naar de hele natuur en het hele Universum, wordt volkomen anders: liefdevol, vol compassie.
We beginnen krachten en gelaagdheden te ontdekken en te begrijpen die in het verleden voor ons verborgen waren: in de natuur en in de ons omringende ruimte. We ontdekken de matrix, het ontwerp van de natuur, de innerlijke betekenis ervan, het plan, waarin wij bestaan en ons ontwikkelen tegen onze wil in. Een mens bereikt het niveau van de verwerkelijking van zijn eigen participatie, zijn lot, zijn bestemming en doel.
From a “Talk on Integral Education” #7, 12/14/11
De Minister-President Van Italië: Geen Enkel Land Kan De Schuldencrisis Alleen Oplossen
Posted on februari 1, 2012 at 23:11
Mening: (Mario Monti, de Italiaanse Minister-president): “Italië heeft Europa nodig voor de economische en sociale ontwikkeling en Europa heeft Italië nodig om sterker te worden”, zei Monti in een toespraak in de noordelijke stad Reggio Emilia, tijdens een ceremonie ter ere van de Italiaanse vlag.
“Geen enkel Europees land is zo sterk dat het kan denken dat het zelfstandig de confrontatie kan aangaan met de grote wereldeconomieën,” voegde hij eraan toe. “Het is hoog tijd voor iedereen om het huiswerk te doen. Niemand kan denken dat hij minder hoeft te doen dan een ander.”
Commentaar: Moet je je op de rand van een faillissement bevinden om zo te spreken? Is dit niet eerder mogelijk?
Mensen Willen Het, Beleidmakers Zullen Het Doen
Posted on februari 1, 2012 at 22:05
We moeten onze boodschap aan iedereen overbrengen. Maar ik veronderstel dat de burgers het beter zullen accepteren dan de leiders. Het gewone volk zal eerder naar ons toekomen dan de ‘notabelen’.
Vraag: Waarom kunnen we ons systeem niet bekend maken vanaf de top? Als de regering beslist, wordt de beslissing immers uitgevoerd.
Antwoord: Het punt is dat een gewoon mens geen systeem heeft. Hij heeft een lege maag, en het maakt hem gewoon niet uit waarmee hij zijn maag vult. De manier waarop, het systeem, interesseert hem niet. Voor hem is het belangrijkste dat hij geen honger heeft.
Anderzijds maakt de minister-president plannen en hij denkt na over wat er het beste gedaan kan worden, zoals belastingverhoging of –verlaging, snijden in de begroting of dingen laten zoals ze zijn, enzovoort. Hij is betrokken bij de technische details. Daar is hij met zijn gedachten op gericht en dat houdt hem voortdurend bezig. Dat is het probleem.
Daarom is het voor ons moeilijk om de mensen aan de top te bereiken. Hun probleem is niet hun maag, maar controle. Die willen ze behouden en ze kunnen niet verder kijken dan hun eigen plannen om de oorzaak te begrijpen van het feit dat ze geen succes hebben.
Ze vinden het moeilijk om iets nieuws te horen. Ze kunnen het niet uitvoeren. Ze zouden hun manier van denken moeten veranderen en een “ronde” bril opzetten om de “ronde” geïntegreerde wereld en de onderlinge afhankelijkheid te zien.
In die wereld wordt het succes niet afgemeten aan economische plannen, technische details, rentepercentages en belastingen. Deskundigen kunnen deze vicieuze cirkel echter niet doorbreken, ze zien de economie vanuit het oude perspectief en kunnen zich niets anders voorstellen. Ze maken plannen op basis van winst.
Ik maak bijvoorbeeld schoenen, ik verkoop ze en zo verdien ik mijn geld. Eén paar levert me genoeg op om de hele maand van te leven. Als ik twee paar maak en ze verkoop, heb ik een maandelijks overschot. Nu klopt de overheid op mijn deur: “Ik neem 50% van uw winst op het tweede paar schoenen, voor het staatsfonds, het leger, het onderhoud van de wegen, enzovoort.” Wel, dat is begrijpelijk.
Dan klopt de gemeente aan mijn deur: “Er zijn sanitaire faciliteiten nodig in deze wijk, nutsvoorzieningen, er is groenvoorziening nodig, enzovoort. Geef me 10% van je winst.” En zo gaat het door.
Hoe zullen we leven in een tijd, waarin de crisis de productie verlaagt tot het niveau van de basisbehoeften? Waar zal men dan belasting op heffen? Belastingen worden immers geheven op het overschot, maar als men het voedsel dat ik nodig heb wil afpakken, is dat een probleem.
Ik zal niet akkoord gaan met een lager niveau dan een acceptabele levensstandaard: dan ga ik de straat op. Het gehele systeem van belastingheffing is gebaseerd op de veronderstelling dat er teveel is, maar wat als dit overschot niet langer wordt geproduceerd?
Daarop is ons economische systeem niet voorbereid, voor dat scenario is het niet geschikt. Daarom maakt iedereen zich zorgen over de groeicijfers, daar leeft iedereen immers van.
Wij hebben het over een totaal andere economie, zonder overschot. En natuurlijk begrijpen economisch deskundigen ons niet.
Dus, we beginnen met een eenvoudige uitleg: mensen zullen zonder werk komen te zitten en ze zullen niets om handen hebben. Je zult ze moeten laten studeren en er ‘goede kinderen’ van maken, zodat ze geen etalages gaan ingooien en auto’s in brand steken. We zullen een nieuwe, prachtige samenleving kunnen opbouwen. Bovendien zal het veel winst opleveren, want deze mensen zijn de werkelijke rijkdom.
Ik denk dat deze ideeën zullen worden gehoord en begrepen door de wereldleiders. Anders worden ze met een donkere toekomst geconfronteerd en een niet begerenswaardig lot.
From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/3/12, “The Freedom”
Topeconomen Dringen Erop Aan De Werkweek In Te Korten Tot Een Maximum Van 20 Uur
Posted on januari 31, 2012 at 18:13
In het Nieuws (uit The Guardian): “Een denktank, de New Economics Foundation (NEF), die een evenement organiseerde met het Centre for Analysis of Social Exclusion aan de London School of Economics, stelt dat als iedereen minder uren zou werken – ongeveer 20 uur per week – er meer banen vrij zouden komen, werknemers zouden meer tijd met hun gezin kunnen doorbrengen en de energie hongerige excessieve consumptie zou aan banden worden gelegd. Anna Coote, van de NEF, zei: “Er is een groot gebrek aan evenwicht tussen mensen, die te veel betaald werk hebben en zij die te weinig of geen werk hebben.”
“Zij voerde aan dat we opnieuw moeten nadenken over datgene wat economisch succes oplevert en of het de eerste prioriteit van de overheid moet zijn om de Britse BBP-groei te stimuleren: ‘Leven we alleen maar om te werken en werken we om te verdienen, en verdienen we om te consumeren? Er is geen enkel bewijs dat je een minder succesvolle economie zou hebben, als je werktijdverkorting als norm doorvoert: integendeel.'”
Mijn commentaar: Dit zijn pogingen om het probleem van de werkloosheid op te lossen. Maar wat gaan mensen in hun vrije tijd doen als ze zich niet bezig houden met integrale educatie? Dit zal leiden tot degradatie! Daarnaast zal een kortere werkweek het inkomen verminderen, hoe gaat men daarmee om? Iets moet het leven vervullen: ofwel alcohol of een nieuw integraal bewustzijn. Anders zal dit initiatief nog grotere sociale problemen opleveren.
Wat Doe Je Als Iedereen Gelijk Heeft?
Posted on januari 31, 2012 at 17:52
Baal HaSulam, ‘De Vrijheid’: Hoe meer tegenstellingen er zijn tussen opvattingen en hoe meer kritiek er is, hoe meer kennis en wijsheid toenemen en onderwerpen beter geschikt worden om te onderzoeken en te verduidelijken.
De achteruitgang en het falen van de intelligentie komen alleen voort uit gebrek aan kritiek en onenigheid. Uiteraard wordt de hele basis van fysiek succes bepaald door de mate waarin de samenleving één is, en de basis voor het succes van intelligentie en kennis bestaat uit onderlinge afscheiding en onenigheid.
We zien dat deze twee tegenpolen elkaar wederzijdse steun verschaffen. Afscheiding en eenheid moeten in balans gebracht worden, zodat ze elkaar niet opheffen, maar ondersteunen. Dan vinden we daartussen de middellijn, die beide in gelijke mate bevat. Het zijn geen helften van twee uitersten, maar de totale afscheiding en de totale eenheid moeten zich uiteindelijk verenigen tot één.
We zijn het anders gewend: Ieder mens levert een beetje in of voegt iets toe, en zo bereiken we een oppervlakkige overeenstemming. In wezen is dit geen overeenstemming, maar het is niets anders dan gebrek aan een andere keuze, daarom laat ik jou toe op een stukje van mijn territorium en jij geeft mij een stukje van dat van jou. Zo lijden we, omdat we geen andere opties hebben.
Als we echter eenheid creëren, omdat we ons willen verenigen met de Schepper, moeten daarvoor twee tegengestelde krachten samenwerken. Vanuit ons ‘platte’ begrip weten we niet hoe we dat moeten doen. Alleen het hogere Licht kan ons laten zien dat dit mogelijk is. Dit vereist een hoger, spiritueel verstand, dat tegenstrijdigheid wegneemt, zoals er staat geschreven: “Het ene en het andere zijn woorden van de levende God”.
Het hogere Licht brengt Zijn derde kracht om de tegenstellingen te verenigen. Dit kunnen we echter niet aan mensen uitleggen. Ze zouden denken dat het over religie of mystiek gaat. Daarom geven we uitleg op een ander niveau: iedereen heeft zowel gelijk als ongelijk. We zijn al tot het begrip gekomen, dat we niet met elkaar kunnen opschieten en dat er nooit onderlinge vrede zal zijn. Laten we dan vrede zoeken op een hoger niveau, boven ons, zoals er staat geschreven: “Liefde bedekt alle zonden”.
Men denkt misschien: Hoe is dit mogelijk? De zonden blijven immers? Nee, we zullen een ‘eenheids paraplu’ boven ons houden en alleen daarvoor zorgen. Dan zullen we begrijpen dat alle onderlinge overtredingen juist zijn bedoeld om die ‘paraplu’ te versterken. We zullen ze zien als de oorzaken om ons te verenigen en we zullen zeggen: “Dit is geweldig want zonder dit zouden we geen liefde nodig hebben. Maar nu hebben we liefde nodig, omdat we anders voor geen enkele rede meer vatbaar zijn.” De oplossing zal duidelijk zijn, men zal het ermee eens zijn en dit zal door de wereld geaccepteerd worden.
De werkelijke oplossing behoort echter al tot ons niveau: We brengen het Licht dat de wereld hervormt, als Dit er niet zou zijn, zouden mensen niet in staat zijn om de gemeenschappelijke ’paraplu’ boven hun hoofd te houden.
Uiteindelijk vertellen we niets nieuws. Waardoor zullen zij dan accepteren wat wij aanbieden? In de huidige situatie met de vele meningsverschillen, conflicten, impasses en nucleaire bewapening, met de wereldwijde crisis, klinken we logisch. Het heeft geen zin om op zoek te gaan naar wie er gelijk heeft in de algemene onenigheid. Iedereen heeft zowel gelijk als ongelijk. Wij aanvaarden niemands persoonlijke mening, maar in plaats daarvan brengen we één enkel idee naar voren: eenheid boven alles, zonder voorbehoud. Want anders betekent dit het einde.
From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/9/12, “The Freedom”
Het Team Van Toneelbouwers
Posted on januari 30, 2012 at 23:37
Vraag: Wat behoort de minimale verbinding met de groep te zijn en wat is daarin het belangrijkste?
Antwoord: Er zijn veel soorten werk en allerlei verhoudingen in de groep: als de vrienden kleiner zijn dan ik, groter dan ik of gelijk aan mij en of ik mij met hen verbind als de onthulling van de Schepper of dat ik hen als een schild gebruik. De groep is alles. De groep is een verlangen dat ik kan richten, waarmee ik kan spelen en via de groep bepaal ik mijn houding naar de Schepper. Door de groep verkrijg ik een Masach (scherm). Alles wat ik wil vragen, mijn gebeden, mijn verlangens, mijn definities en wat mij duidelijk wordt, dit alles gaat door de groep naar de Schepper.
De groep is het kompas, waarmee ik me kan richten op de Schepper, de hogere Kracht. Als ik mij kan verbinden met de vrienden en een eenheid met hen vorm, ben ik beter geconcentreerd en nauwkeuriger afgestemd op de Schepper. In deze fysieke wereld kan ik een ander zien en naar hem toegaan. In de spirituele wereld zie ik de Schepper echter niet, ik weet niet wat geven is of waar het is, op welke frequentie. Het is alsof ik een radio heb, maar niet weet hoe ik de zender moet vinden, te midden van miljoenen andere zenders.
Ik heb dus een probleem, omdat ik totaal niet weet wat spiritualiteit is en ik me dat op een volkomen verkeerde manier voorstel. Als het eenvoudigweg het tegengestelde zou zijn van wat ik denk, zou ik in ieder geval de richting enigszins weten. Maar ik heb geen idee waar ik spiritualiteit kan vinden. Ik sta in het midden van een cirkel en ik kan elke richting opgaan, ik heb 360 graden ter beschikking en volgens mijn natuur zal ik de juiste richting zelfs niet kunnen vermoeden.
Daarom is er maar één middel: de groep, waardoor ik mij enigszins kan voorstellen wat de eigenschap van geven inhoudt. Als ik ernaar verlang om mij innerlijk met hen te verbinden, zal ik in die verbinding, in mijn verlangen naar hen, gaan voelen wat de eigenschap van geven van de Schepper is. Zo kan ik mijn houding ten opzichte van Hem in mijzelf vormen.
Zo wordt de groep iets, wat voor mij het kostbaarste is, een middel waardoor ik mijn enige en meest belangrijke doel bereik. Ik begin te voelen, dat ik de Schepper kan ontdekken als ik met de groep ben en wij ons met elkaar verbinden. De Schepper wordt alleen in die staat onthuld, in het gezamenlijke gebrek, in het gezamenlijke gevoel dat tussen mij en de groep wordt gecreëerd. Op een andere manier kan Hij nergens onthuld worden.
Het is alsof we samen een toneel bouwen waarop de Schepper kan verschijnen en optreden, in het gevoel van onze gezamenlijke verbinding, van Arvut (wederzijdse zorg), van onze hechting. Als dat niet zou bestaan, zou de eigenschap van geven, waarin de Schepper onthuld kan worden, er niet zijn, want daarvoor is gelijkvormigheid nodig.
From the 1stpart of the Daily Kabbalah Lesson 1/25/12, Shamati #175
Geneeskunde: Een Winstgevende Onderneming
Posted on januari 30, 2012 at 21:30
Vraag: Vaccinatie tegen allerlei ziekten is een van de opzienbarende prestaties van de geneeskunde. Er zijn veel mensenlevens door gered, maar er ontstaan voortdurend golven van bezwaren over vaccinaties van zowel kinderen als volwassenen. Waarom ontstaan er zulke bezwaren tegen dingen die zich al hebben bewezen?
Antwoord: Er was een tijd dat mensen geen vertrouwen hadden in medicijnen en vaccinaties en nu heeft men geen vertrouwen meer in artsen. Tegenwoordig wijden artsen zich aan geld, niet aan gezondheid.
De geneeskunde is veranderd in een bedrijf en de meeste medicijnen worden geproduceerd met het doel om winst te maken en niet om te genezen. Natuurlijk is onze wereld egoïstisch, maar op dit gebied zijn mensen uitermate gevoelig.
Voor de gemiddelde mens is het leven het kostbaarste wat er is. Hij kan zich echter niet toevertrouwen aan de handen van de arts, omdat de arts niet aan zijn gezondheid denkt, maar aan geld. Geneeskunde is veranderd in een enorme business.
Hoe is het mogelijk, dat de genezing van iemand afhankelijk is van zijn financiële mogelijkheden? Immers, lichamen zijn gelijk, maar nee, de dokter onderzoekt vakkundig de dikte van de portemonnee van de patiënt en doet een warm voorstel, waarover hij in andere gevallen zwijgt. Alles is corrupt in de huidige wereld, de geneeskunde is daarop geen uitzondering.
From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/3/12, “The Freedom”