Vraag: Tijdens de workshop had ik het gevoel alsof ik mijn vriend moest beschermen. Is dit een juiste houding? Of is iedereen in de kring gelijk aan elkaar en mag iedereen ervoor zorgen, dat zijn vriend niet van het doel en het onderwerp van de workshop afwijkt?

Antwoord: Ik moet de groep beschouwen als iets dat absoluut perfect is: een eeuwig, oneindig en perfect systeem. Ik kom erbij als een klein iemand, bij iets dat enorm groot is en mij zal vormen.

Als ik in de groep ben en iets zie of hoor van mijn vrienden dat onaangenaam is, iets dat slecht lijkt of onvolmaakt, moet ik daaruit begrijpen dat dit zo is, omdat ik zo ben. Met andere woorden, de Schepper regelt het voor mij zo, dat ik alles juist op deze manier waarneem. Hij speelt met mij, want – zoals er geschreven staat – “Er is geen ander dan Hij”. Ik moet rechtvaardigen wat Hij doet en beseffen, dat ik alles op een negatieve manier waarneem door mijn slechte eigenschappen.

Als ik in verbinding met mijn vrienden ben, kan ik niets negatiefs in hen zien, maar alleen perfectie! Al het andere is of mijn eigen fout, of de fout van de Schepper.

From the Vilnius Convention 3/23/2012, Workshop 1

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk, video | Add Comment/Ask Question→

Uit een les van Rabash: Het is onmogelijk om zonder stimulans te werken. Een mens moet er iets voor ontvangen, hij kan niet zonder doel werken. Ons doel is dus om te voelen voor wie wij werken.

Mensen vragen vaak hoe zij kunnen nagaan hoe dicht ze bij spiritualiteit zijn gekomen. Dit wordt met name bepaald door het feit of ik het helder heb, voor wie ik werk. Ik kom vooruit als ik niet meer handel alsof ik tegen de Schepper ben, maar als ik naast Hem sta, aan Zijn Zijde, als ik probeer om Hem te helpen, Hem te dienen, en als ik in overeenstemming met Zijn programma werk.

Ik denk erover na hoe ik het Licht de mogelijkheid kan geven om mij sterker te beïnvloeden, hoe ik het Licht kan helpen, zodat Het dieper kan doordringen in mijn verlangens, om ze met elkaar te verbinden. Ik voel, dat ik de slaaf van de Schepper ben, ik verbind me steeds sterker met Hem, onder de invloed van het Licht.

Volgens deze maatstaf kan een mens voelen hoe hij verandert. In plaats van te denken: “Ik, ik, ik”, maakt hij er zich nu bezorgd over hoe hij het Licht kan helpen om in zijn verlangens door te dringen en ze te corrigeren.

From Preparation for the Lesson 4/22/2012

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat is de rol van religie in het integratieproces, en is het mogelijk om alle wereldreligies te integreren?

Antwoord: Ik begon mijn beroepsleven als specialist in biomedische cybernetica. Daarna behaalde ik mijn doctorstitel in de filosofie en werd professor ontologie en kennistheorie, dit werk doe ik al vele jaren. Ik zie geen enkel verband tussen religie en de integratie methode waar we nu over spreken.

Over het algemeen hebben religies het over de noodzaak om integraal met elkaar verbonden te zijn, om goed te leven, vriendelijk te zijn voor anderen, de naaste lief te hebben, enz. In werkelijkheid zijn het alleen woorden, maar wordt het niet geïmplementeerd. Bovendien zijn er veel verschillende rituelen in religie en blinde aannames, dit alles komt in onze methode niet voor. Deze methode richt zich op de mens, op alle mensen in de wereld, want de hele mensheid is één geheel en met elkaar verbonden.

Daarom denk ik niet dat er hier ruimte is voor religies. Het is ieders persoonlijke zaak, een religieuze overtuiging is op geen enkele manier in strijd met onze werkwijze. Daarom kun je bij elke religie horen en tegelijkertijd geïntegreerde educatie toepassen.

From the Vilnius Convention 3/22/12, Preliminary Lesson

Filed under: Congressen, Integrale Opvoeding, Religie | Add Comment/Ask Question→

Vraag: De behoefte aan het verlangen van de vrouwen, dat de mannen nodig hebben om het doel te bereiken, was bij de seminars niet te voelen. Hoe komt dat?

Antwoord: Een man heeft het nodig om te beseffen, dat hij zonder die behoefte en dat verlangen het doel niet kan bereiken, pas dan kan hij voelen dat hij het nodig heeft. Dit betekent dat die staat nog niet bereikt is.

Stel je voor dat ik ergens mee bezig ben en het lukt niet. Wat ontbreekt er? Aha, ik heb ander gereedschap nodig. Ik begin daarmee te werken en dan zie ik dat er nog een stuk gereedschap ontbreekt. Alleen in de mate waarin ik besef, dat ik het doel alleen niet kan bereiken, ga ik op zoek naar manieren om het te bereiken.

Dan ontdek ik dat ik duidelijke, sterke steun mis. Het moet er zeker zijn! Dit staat in de Kabbalistische bronnen beschreven en dit zien we ook in ons dagelijkse leven.

Mannen hebben zo hun eigen, wat ongegronde trots. Zij vergeten dat ze van nature afhankelijk zijn van vrouwen. Zo is hun aard.

Doordat ze verder komen, beginnen ze zich te realiseren hoe zwak ze zijn. Dan voelen ze een sterke behoefte aan vrouwelijke steun.

Dit is geen zwakte, het is nu eenmaal onze aard, als we op de juiste manier van elkaar afhankelijk zijn, bereiken we met elkaar het gemeenschappelijke doel.

Ik ben er trouwens van overtuigd, dat veel mannen dit gevoel hebben, ik zie dat in hen. Zij voelen dit heel goed.

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 1

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Vrouwen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe veranderen de onderlinge verhoudingen tijdens het proces van integrale interactie?

Antwoord: Het ontstaat op een natuurlijk wijze, door de veranderingen die iemand ondergaat. Wij leggen geen enkele beperking op, we zeggen niet tegen onze toehoorders dat ze moeten voldoen aan bepaalde voorwaarden of afspraken, behalve tijdens de les. Om het lesmateriaal op een heldere manier aan te bieden, beperken we ons tot één onderwerp of tot een paar onderwerpen die bij het hoofdthema behoren.

Over het algemeen hebben de deelnemers verschillende ervaringen, van afwijzing tot acceptatie, en dit varieert herhaaldelijk, golfsgewijs. Dit moet allemaal bestudeerd en besproken worden. Wij bieden de lessen graag aan in de vorm van een proces in een rechtszaal, zodat mensen zichzelf maximaal kunnen analyseren.

Stel dat twee mensen, die elkaar niet kunnen luchten of zien, naar de les komen. Ze geven dit toe en willen hun onderlinge verhouding ophelderen. Anders komen ze niet verder en zal dat bovendien de andere mensen van hun groep blokkeren. Zij worden ervoor gestraft, om het zo maar uit te drukken, namelijk in de vorm van een veel sterkere reactie van de kant van de natuur, omdat ze de eenheid van de groep schaden door hun onderlinge verhouding niet uit te werken.

Dus, misschien onder een zekere druk van de leden van de groep – afhankelijk van de soort neergang, waarin ze zich bevinden – kan er een begin gemaakt worden met het ophelderen hiervan. We zijn heel blij als we zulke situaties tegenkomen, als alles kan worden ontward, onderzocht, en worden gecorrigeerd.

From a “Talk on Integral Education” #13, 12/18/11

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Sinds de conventie heb ik steeds meer het gevoel, dat we ons moeten concentreren op de ochtendles, op eenheid. Of moeten we meer aan disseminatie doen? Er is iets wat voor mij onduidelijk is, het lijkt alsof alles wat we tot nu toe hebben gedaan, niet voldoende is, dat we er iets anders aan toe moeten voegen.

Antwoord: Alles wat we nu toevoegen moet in de ochtendles gedaan worden! Het is onmogelijk om verder te komen zonder de ochtendles! Zonder dat komen we niet vooruit! De ochtendles is alles – alpha en omega – hiermee heb ik alles gezegd.

Maar naast de ochtendles moeten we al het andere wat we doen in de geest van integratie uitvoeren, dit activeren we voortdurend tijdens de ochtendles.

Het belangrijkste is de dag te beginnen met de les. Zelfs als het voor jou om de een of andere reden niet mogelijk was, moet je toch de dag beginnen met de les, hoe laat je ook opstaat. Besteed op zijn minst een half uur aan de les, anders bestaat de hele dag uit neergang en verlies en zul je heel veel tijd nodig hebben om deze fout te herstellen.

From the Virtual Lesson 2/26/12

Filed under: Congressen, Kabbalah Studie | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Toen ik anderhalf jaar geleden Kabbalah ging studeren, voelde ik hoeveel ik van mensen hield en hoeveel mensen van mij hielden. Nu heb ik het heel vreemde gevoel, dat ik mensen eigenlijk niet zo goed behandel en dat mensen met mij ook niet zo goed omgaan. Ik voel vijandigheid van mensen, zelfs van hen die Kabbalah studeren. Wat moet ik met dit gevoel beginnen?

Antwoord: Als iemand Kabbalah studeert gaat hij of zij door allerlei staten heen. Een mens moet door de staten heengaan waarin hij iedereen haat, wegduwt en het gevoel heeft dat iedereen ook zo met hem omgaat: hem op een slimme manier wil manipuleren, vanuit allerlei bijbedoelingen, enz. Hij of zij gaat door alle staten heen die er maar in een mens kunnen bestaan.

Een mens die uiteindelijk de hogere wereld bereikt, gaat absoluut door alles heen waar de mensheid doorheen gaat. Het individuele en het geheel zijn gelijk, er bestaat dus geen enkel gevoel, niets wat er innerlijk gebeurt, geen enkele innerlijke analyse, waar een mens niet doorheen moet gaan en die hij niet ervaart.

Wij moeten goed beseffen dat we dit alles nodig hebben, zodat wij in onszelf die eigenschappen kunnen opbouwen, die noodzakelijk zijn voor ons evenwicht met de hele wereld.

Daarbij is het echter nodig, dat wij al die gebeurtenissen en gevoelens die we in onszelf ervaren, van een afstand beschouwen. Met andere woorden: ik moet mijzelf van veraf observeren. Wat betekent dat: ‘ik’? Een of ander schepsel dat nu door bepaalde staten gaat, waaraan getoond wordt wie hij is, hoe hij de wereld waarneemt, enzovoort. In dit geval ben ik dus deelnemer aan een experiment. Die ‘ik’ bestaat uit mijn lichaam, mijn eigenschappen, mijn karakter. En wie bestudeert dit experiment dan? Het punt in het hart dat zich buiten mij bevindt. Ik probeer het buiten mij te plaatsen en de onderzoeker te zijn van mijn eigen ‘ik’, en zo vanaf de zijlijn naar mijzelf te kijken.

Als een mens het zo kan doen, levert hem dat veel winst op en komt hij snel vooruit. Wij moeten onszelf absoluut niet identificeren met ons ‘ik’, want dat zijn wij niet, dat is de Schepper! Hij schiep het verlangen en Hij speelt met dit verlangen zoals Hij dat wil. Maar ik moet me niet gedragen als speelgoed. Ik moet uit mijzelf stappen en vanaf de kant kijken naar hoe Hij speelt.

Waarom heb ik dan het gevoel, dat het over mijn verlangen gaat? Om heel goed te begrijpen en te voelen hoe Hij speelt, heb je het gevoel gekregen dat het jouw verlangen is, anders zou je erop neerkijken: “Wat maakt het uit, Hij is aan het spelen met wat dieren en planten en rotsen.” Alles bevindt zich in het domein van de Schepper, één enkele Kracht bestuurt alles. Maar als Hij mij bestuurt: “Oh, maar nu is het een heel ander verhaal!” Kan ik alles wat hij bestuurt zien als door Hem gedaan en niet door mezelf? Het vermogen om een ‘scheiding’ te maken tussen je ik en wie je bent en vanaf de zijlijn naar jezelf te kijken, is een voorwaarde om snel verder te komen.

Jij bent dat dus niet. Kijk gewoon naar wat Hij met je doet. Probeer het!

Als je op deze manier verder komt, ben je in staat om jezelf te verdelen in de onderzoeker (dit punt wordt je rechter lijn) en je egoïsme, dat in tegenstelling daarmee almaar groter wordt in jou (de linkerlijn). Dit is noodzakelijk.

Daarom zeggen we: “Er is geen ander dan Hij”, dan de Schepper. Waarom? Als er nog iemand anders is dan Hij, wil dat zeggen dat ik dat ben. Dat klopt niet. Dan voel ik de werkelijkheid op een incorrecte manier.

“Er is geen ander dan Hij”: dit betekent dat alles – behalve het punt dat Hij mij heeft gegeven (het punt in het hart) – Hij is, en het punt in het hart is mij gegeven om onafhankelijk en autonoom te worden. Dit betekent dat ik dit punt buiten mijzelf plaats, maar al het andere is Hij, mijn karakter, mijn eigenschappen, dat alles is van Hem. Zo moet ik naar alles kijken. Ik moet mezelf identificeren met het punt in het hart. Deze punten heffen we op, boven onszelf, en wij verenigen ze. En al het andere, ons egoïsme, ons lichaam, blijft hier beneden.

Probeer op deze manier voortdurend een scheiding aan te brengen in jezelf, dan zul je geen problemen hebben met de wereld. Natuurlijk ben ik een egoïst en ben ik slecht, ik haat anderen en anderen haten mij. Alles wat aan mij verschijnt, verschijnt via mijn lichaam, dat in werkelijkheid niet van mij is, maar zo laat de Schepper het aan mij zien. Dit is het werk!

From KabTV’s “Foundations of the Integral Society” 2/26/12

Filed under: Waarneming | Add Comment/Ask Question→

Met betrekking tot onze vrienden houden we geen rekening met hun persoonlijke eigenschappen, maar wél met wat tot ons spirituele pad behoort. Ik houd me niet bezig met hun dagelijkse problemen. Dit vegen we allemaal opzij en we vergeten alles wat er om ons heen is. We zijn slechts in één ding geïnteresseerd: hun grote verlangen naar ‘Boven’! Dit is hun punt in het hart en daarmee heb ik te maken! Hierop stem ik mij af!

Het maakt me absoluut niet uit wat voor eigenschappen ze hebben. Zij kunnen ongeduldig zijn, goed van karakter of niet zo goed: het maakt mij niet uit! Dit zijn allemaal onze animale, aardse eigenschappen. Dat alles blijft op het niveau van onze wereld. Het belangrijkste voor mij is om me te verenigen met hun punt in het hart. Daar verlangen zij naar, net zoals ik.

Afstemmen op de groep is heel bijzonder, subtiel werk.

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Eenheid, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

Mening (van de Chinese premier Wen Jiabao): “Premier Wen Jiabao heeft gezegd dat zijn land ‘dringende’ economische en politieke hervormingen nodig heeft. Zonder deze hervormingen zou China nog meer catastrofes het hoofd moeten bieden, zoals tijdens de Culturele Revolutie.”

“Het is urgent om zowel economische structurele hervormingen als politieke structurele hervormingen uit te voeren, vooral hervormingen van het partij- en landsbestuur,” zei hij.

“Hij benadrukt de noodzaak van prijscontrole om een vastgoedzeepbel te voorkomen en belooft dat de waarde van de yuan flexibeler zal worden.”

Mijn Commentaar: Voor China is het moeilijk om te begrijpen hoe zij zich, na duizenden jaren geïsoleerd te zijn geweest, kunnen verenigen met de wereld. Daarom zal de integratie langzaam en met weerstand plaatsvinden, niet ten gevolge van een groter bewustzijn, maar gedwongen door de omstandigheden.

Filed under: Crisis, Wereld | Add Comment/Ask Question→

Filed under: video, Vrouwen | Add Comment/Ask Question→