In het Nieuws (van Euronews): “De financiële crisis in Griekenland geeft een extra impuls aan racistisch geweld, volgens een rapport van het VN-Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen.

“De alarmklok luidt wat betreft aanvallen op immigranten, voor wie het land sinds lange tijd een toegangspoort is naar Europa.

“Giorgos Tsarbopoulos, hoofd van het UNHCR in Griekenland, zei onlangs: ‘De economische situatie heeft een sfeer gecreëerd van slogans, xenofobe retoriek en eenvoudige oplossingen die natuurlijk geen oplossingen zijn, zoals: ‘schop ze eruit, laten we het recht in eigen handen nemen’, dit ontstaat gemakkelijker onder een bevolking die problemen heeft met betrekking tot veiligheid en openbare orde.

“De afgelopen weken heeft de regering illegale immigranten in nieuwe detentiekampen ondergebracht. Maar gebrek aan middelen maakt het moeilijker om hen te repatriëren of asielverzoeken te behandelen.”

Mijn Commentaar: De toename van nazi-organisaties en -partijen is al gewoon geworden. Alles verloopt volgens het Kabbalistische scenario, maar dan wel volgens de slechte optie ervan: volgens de weg van het lijden, in plaats van het pad van Licht, de gelijkenis met het Licht, via educatie van de mensheid over integratie en eenwording.

Filed under: Crisis, Economie, Educatie, Eenheid, Integrale Opvoeding, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

   Gewoonlijk bevinden wij ons op één van de volgende drie niveaus met betrekking tot onze vrienden:

1. De vriend en de groep zijn groter zijn dan wij, met andere woorden: wij beschouwen onze vrienden en de groep als hoger dan wijzelf, om hun grootheid te voelen.

2. De vrienden en de groep zijn op een lager niveau dan wij.

3. Zij zijn gelijk aan ons.

Als ik hen beschouw als groter dan mezelf, plaats ik me in een situatie waarin ik van hen kan leren, van hen kan ontvangen wat zij hebben, zoals iemand die klein is leert van iemand die groter is. Ze zijn in staat om mij te beïnvloeden. Ik ontvang hun energie, kracht en enthousiasme.

Als ik hen beschouw als kleiner dan mezelf ben ik in staat om aan hen te geven, zoals een groot mens geeft aan een kind.

Ik voel in beide gevallen een bepaalde vorm van communicatie met hen, als ik van hen de grootheid van het Doel ontvang, en ook als ik hen deze grootheid kan laten ervaren door de kracht die ik heb, door wat ik doe voor de grootheid van het Doel, de grootheid van eenheid. Dit alles vindt plaats om tot een staat te komen, waarin ik mij aan hen gelijk voel. Dan zijn we echt vrienden.

Wanneer ik hen boven mij ervaar zijn zij mijn leraar. Wanneer zij lager zijn dan ik, zijn zij de studenten. Alleen als we gelijk zijn aan elkaar zijn we vrienden. Op deze manier stemmen we onze gedachten af op de groep. En ik ben altijd oplettend: waar kan ik iets toevoegen, wat kan ik ontvangen en waar kan ik volledig aan hen gelijk worden.

Deze vergelijking moet ik altijd als doel hebben. En de staat waarin ik beneden of boven hen ben, is de staat waarin ik mij op hen afstem.

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Eenheid, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

Tijdens de plagen in Egypte, zei de Schepper tegen Mozes: “Ga tot Farao, want Ik heb zijn hart verhard en ook het hart van zijn knechten, zodat ik deze tekenen van Mij aan hen kan laten zien” (Exodus 10:1). Door de tegenslagen die ons egoïsme ervaart, wordt de Schepper groter tussen ons. Hij wordt groter door deze ‘aanwijzingen’, deze tekenen, wanneer wij zien hoe ons egoïstische verlangen alles wil controleren en hoe afhankelijk en hulpeloos het is. Ja, het heerst over ons, maar in feite is het dom. Wij zien hoe zwak dit verlangen is op moreel en fysiek gebied.

Het egoïsme heeft ons voort geduwd en ons geholpen om ons leven op te bouwen. Maar uiteindelijk blijkt, dat we de negatieve resultaten ervan duidelijk te zien krijgen wanneer we het egoïsme gebruiken. En zelfs als de massa, door bekrompenheid, hier niets van wil weten, hoeven we alleen maar te kijken naar wat de mensheid tot stand gebracht heeft, dan zien we dat wij onszelf en de natuur vernietigen.

Als we dergelijke ontwikkelingen op een andere planeet zouden zien, zouden we tot de conclusie komen dat de bewoners geen verstandige wezens zijn. We zouden denken, dat hun gezond verstand door een of ander ongeluk niet meer functioneert en dat ze de tak, waarop ze zitten, afzagen en het kanaal dat hen voedt, blokkeren.

Als we twintig à dertig jaar verder zijn heeft de mensheid niets meer over. We hebben een verschrikkelijke wereld gecreëerd, een piramide van eindeloze winst die winst genereert door er steeds meer nieuwe mensen aan toe te voegen. Als deze groei eenmaal voorbij is, stort alles in. Maar zolang de portemonnee nog vol is, blijft de mens het spel spelen.

De hele wereld economie is door de Amerikanen opgebouwd volgens het piramide model: de top verrijken ten koste van groeiende productie en consumptie. Maar er komt een crash: er is geen groei meer mogelijk en dus kan deze piramide alleen maar ineenstorten. De consumptie maatschappij op basis van koopkracht is ten einde. Er is geen plaats meer om de productie uit te breiden, er is niemand anders meer om erbij te betrekken, de aarde is rond en niet zo groot. Het is interessant om te zien hoe er parallellen zijn tussen onze piramide en het oude Egypte, het land van de piramides.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/23/12, Writings of Rabash

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Economie, Egoïsme | Add Comment/Ask Question→

Om een doel te bereiken hebben wij de middelen ervoor nodig, ons middel is onze inspanning. Hoe meer wij ons inspannen en hoe meer onze inspanning gefocust is, helder en doelgericht, hoe krachtiger wij het Licht dat Corrigeert en dat ons verder brengt, aantrekken.

Daarom wordt ons elk moment van ons leven gegeven om helder te krijgen en te zoeken naar wat het meest effectief voor mij is om te doen. Ik moet doen wat mij zal helpen om het Licht dat Corrigeert naar mij toe te trekken, zoals er geschreven staat: “Ik heb de neiging tot het kwaad geschapen en Ik heb de Torah geschapen als een kruid, omdat het Licht daarin corrigeert,” dit betekent dat je de neiging tot het kwaad corrigeert en verandert in de neiging tot het goede. In deze neiging tot het goede ontvang je, zoals in een goede kli (vat), de ervaring van spiritueel leven.

Zo is de formule voor correctie. Onze inspanning bestaat er dus uit om elk moment dat ons gegeven is, het meest effectieve middel te ontdekken.

Gewoonlijk gaat de mens mee met de stroom van het leven en hij denkt dat hij op deze manier vorderingen maakt. Maar dit passieve meegaan met de stroom betekent, dat hij verder komt op het ‘levenloze’ niveau. Neem als voorbeeld dat hij deel uitmaakt van een groep, hij studeert en doet mee aan allerlei activiteiten, dit alles wordt routine voor hem. Hij wordt beïnvloed door het algemene krachtveld dat in één algemene stroom iedereen meevoert die het Doel wil bereiken, dit wordt echter ‘Heilig stil’ genoemd, hier is nog geen sprake van persoonlijke vooruitgang. Persoonlijke vooruitgang is afhankelijk van de dagelijkse inspanning die een mens levert om zichzelf aan te sporen en zelf smaak en bitterheid toe te voegen aan dit gerecht: zout, peper en andere kruiden.

Een mens moet begrijpen dat er geen andere keuze is, hij kan alleen aangespoord worden door deze pijnlijke situaties, waar hij meedogenloos in gegooid wordt, wanneer hem getoond wordt hoe tegengesteld hij is aan spiritualiteit en hoe ver hij ervan verwijderd is. Als hij er niet voor terugschrikt om trek op te bouwen door middel van deze niet bepaald aangename kruiden, wordt hij aangespoord en kan hij al wat handelingen onafhankelijk uitvoeren, zonder zich te laten meenemen door de algemene stroom van de maatschappij waarin hij leeft. Zo moeten wij ons voortdurend inspannen, zoals er geschreven staat: “Je hebt heel hard gewerkt en je hebt gevonden: geloof.“ Dit betekent dat het dan gebeurt: de Schepper wordt aan de mens onthuld. Maar dit gebeurt alleen als een mens zich inspant boven de dagelijkse routine uit. Dit is voor ons een probleem, want het is heel moeilijk om met een gewoonte te breken. We zijn gewend aan onze dagelijkse dagindeling, aan dezelfde uren die we met hetzelfde invullen, volgens een tijdschema met regelmaat, we zijn gewend aan dezelfde mate van inspanning: “Een gewoonte wordt tot een tweede natuur”.

Ik span me al zoveel jaar in en ik heb de indruk dat ik steeds op schema ben. Dus ik voel me minder tevreden en ik begin te klagen: “Wat is er met me aan de hand, waarom zie ik geen resultaat?” Ik heb er geen erg in, dat ik op de algemene stroom meedrijf. Vergeleken met het spirituele niveau heb ik een levenloos lichaam, een dood, onbeweeglijk lichaam. Dit komt omdat ik mij niet inspan. De mate waarin spiritualiteit aan een mens onthuld wordt, is afhankelijk van zijn persoonlijke inspanning, van het gereed maken van zijn eigen kli (vat), van zijn verlangen. Natuurlijk kom ik nog wel een beetje verder, omdat ik meedoe aan wat activiteiten, maar het is belangrijk en noodzakelijk dat ik, boven de dagelijkse routine en de algemene stroom uit, werk aan opheldering in mijzelf, waardoor een mens voortdurend innerlijke trek opwekt, door hete kruiden en onaangename vragen.

Een mens moet zichzelf constant checken en onder druk zetten door te proberen om de tijd te versnellen en hij moet zich tot het uiterste inspannen om te vervullen wat er geschreven staat: “Je hebt heel hard gewerkt en je hebt gevonden: geloof.”

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/15/12, Shamati #117

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Filed under: Intentie, video | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat zou ervoor kunnen zorgen dat mensen belangstelling krijgen voor de integrale methode?

Moderne mensen zijn alleen geïnteresseerd in succes, ze willen professionals te worden, meer geld verdienen, enz. Hoe zou hij of zij kunnen omschakelen van deze vertrouwde aanpak naar de nieuwe aanpak, zonder geweld, zonder crises en zonder ziekte?

Antwoord: De natuur zal ons blijven dwingen om door middel van geweld, crisis, en ziektes om te schakelen, zodat wij wel moeten veranderen. Maar we willen niet dat dit door zulke ernstige, dramatische, chirurgische methoden tot stand zal komen. We willen dat het op vrijwillige basis plaats gaat vinden, zacht en geleidelijk en niet door middel van heftige tegenslagen van het lot of door ernstig bloedvergieten.

Ik denk dat het gewoon een kwestie is van promotie, net zoals dingen, die op een bepaald moment niet aantrekkelijk waren, maar het wel werden (zoals natuurkunde of poëzie, het maakt niet uit wat), doordat er bepaalde mechanismen in dit proces gehanteerd werden. Hoewel het toen van de overheid uitging, kunnen we nu voor positieve promotie zorgen door middel van allerlei films, bijzondere boeken, enz. Met andere woorden: het is mogelijk om een situatie te bereiken, waarin deze gedachtengang of zij die hierbij betrokken zijn, welkom zullen zijn, populair en eigentijds.

Natuurlijk hebben we hiervoor bekende mensen nodig, beroemdheden die zullen zeggen dat ze geïnteresseerd zijn, dat ze speciaal zijn omdat ze zich bezig houden met integrale educatie, in deze ‘reïncarnatie’. Het is zelfs mogelijk om het te presenteren als een ommekeer in de mens, als uiterst zinvolle, innerlijke veranderingen in hem of haar. Ten gevolge van deze veranderingen worden de wereld en de samenleving totaal anders ervaren, vragen over leven en dood worden duidelijker en beter benaderbaar en de barrière tussen geboorte, leven en dood begint geleidelijk aan kleiner te worden.Een mens gaat deel uitmaken van de samenleving en hij verdwijnt langzamerhand als individu, omdat hij in zichzelf voelt, dat hij een element is van een constant, eeuwig bestaand mechanisme van de natuur. En hier komen we bij psychologische ervaringen die populair gemaakt kunnen worden: de maatschappij houdt van zulke gewaagde, opwindende ervaringen.

From a “Talk About Integral Education” 5/20/12

Filed under: Crisis, Educatie, Integrale Opvoeding | Add Comment/Ask Question→

Enerzijds zijn de geboden ‘tussen een mens en zijn vriend’ belangrijker dan de geboden ‘tussen een mens en de Schepper’, omdat wij van de liefde voor de schepselen de liefde voor de Schepper bereiken. Anderzijds moeten wij het einddoel niet vergeten: wij moeten onze onderlinge verhoudingen correct bouwen om ons te kunnen verbinden met de Schepper.

Anders zouden we alleen maar ‘idealisme’ laten zien en proberen om boven de crisis uit te komen, om ons onderwijssysteem te verbeteren en om mensen te worden die beter en gelukkiger zijn … Dit alles is met het kwaad verbonden en leidt zelfs tot een nog grotere ineenstorting. Hiermee zouden wij de mensheid juist afleiden van hun innerlijk en hen op een zijspoor plaatsen. Dan zouden mensen nog meer gaan lijden omdat ze zouden proberen om aan inspanningen te ontkomen, hoe prachtig ze hen ook toeschijnen.

Wij willen honger een halt toeroepen en ervoor zorgen dat iedereen gezond is, we willen iedereen met vreugde vervullen. Maar als wij ons tegelijkertijd niet op dvekut (hechting) aan de Schepper richten, op het Doel van de schepping, als wij niet tot doel hebben om de Schepper te verblijden en Hem niet in staat stellen om Zich te onthullen, kiezen wij een zijspoor, in plaats van het pad dat regelrecht opwaarts leidt, dan zal er meer lijden nodig zijn om ons naar het juiste spoor terug te brengen.

Dan zouden wij, door ogenschijnlijk goede handelingen te verrichten, negatieve resultaten teweeg brengen, daarom staat er geschreven: ‘Het is beter om te zitten en niets te doen’.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/12/12, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Wederzijds Garant staan | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Negatieve gevoelens, irritatie en zelfs haat verschijnen in ons wanneer we ons beginnen te verenigen. Wat is de juiste manier om hiermee te werken?

Antwoord: We moeten de wereld in tweeën verdelen: hoe de wereld op mij overkomt, vanuit mijn egoïsme, en hoe de wereld eigenlijk is. Hoe ziet de wereld er in werkelijkheid uit?

Als wij dit eenmaal in ons gemeenschappelijke verlangen ontdekken, zullen we zien dat de wereld vol Licht is en absoluut volmaakt. Er valt niets aan te corrigeren. Met andere woorden: we hoeven alleen onszelf maar te corrigeren, alleen onze persoonlijke houding naar de wereld, onze persoonlijke waarneming.

Daarom moeten we de wereld nauwkeurig verdelen in hoe deze aan ons verschijnt door het prisma van egoïsme en de wereld die nu buiten onszelf bestaat. Dan gaat het alleen over het hogere Licht, dat in een staat van absolute rust is en uitsluitend de kwaliteit van volledig geven en liefde heeft.

Daarom moeten we deze twee waarnemingen in ons scheiden. Eén waarneming is een echt gevoel van irritatie en bezwaren, die wij met een bedoeling zo waarnemen, zodat wij er bovenuit kunnen stijgen en de groep kunnen zien als iets dat absoluut en perfect is, waar alle vrienden de grootste mensen van de wereld zijn, volkomen gecorrigeerd. Alleen ik moet mijzelf bij hen voegen en bij hen zijn als een embryo in de moeder.

Wat zij zeggen en wat hun invloed op mij is, maakt voor mij niet uit. Ik krijg deze hindernissen met opzet, zodat het mij zal lukken om mij, ondanks deze hindernissen, bij hen te voegen en één met mijn vrienden te zijn zoals ik mij hen voorstel: absoluut volmaakt, in een staat van rust en ik ben bij hen.

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Egoïsme, Groepswerk, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Zijn er mensen die al het vierde niveau van ontwikkeling hebben bereikt, het niveau van de mens? Zouden sommige wereldleiders dat kunnen zijn?

Antwoord: Helaas, leiders zijn hier heel ver van verwijderd, omdat alleen de grootste egoïst een wereldleider kan zijn. Dit komt omdat onze wereld egoïstisch is en je moet dus de grootste egoïst zijn, met een heel groot verlangen, om naar de top te klimmen

Er zijn bijna twee miljoen mensen over de hele wereld, die de methode van integrale educatie bestuderen in het kader van het ARI Institute. Daarbij zijn eveneens veel andere organisaties en kringen betrokken.

Ik hoop dat het jaar 2012 een bijzonder jaar wordt, omdat er nu veel veranderingen gaan plaatsvinden en we zien dat de snelheid van deze veranderingen toeneemt, met name op het gebied van inzichten en afstemming op het integrale systeem van de mensheid. Dus we zullen grote veranderingen meemaken en ik hoop dat dit ten gunste van iedereen zal zijn.

From the Vilnius Convention 3/22/12, Preliminary Lesson

Filed under: Congressen, Educatie, Egoïsme, Integrale Opvoeding | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Moeten we tijdens de workshop aan de groepen denken die we niet op het scherm zien?

Antwoord: Nee. Dat is niet nodig, dat leidt juist af! Hoe lang kun je aan anderen denken? Je hoeft ze alleen maar te voelen, dat is alles!

We moeten voelen dat zij met ons samen zijn, dat we allemaal samen zijn in één gedachte, in één spirituele ruimte.

De spirituele ruimte is de ruimte, die bestaat uit gedachten en gevoelens, hart en verstand, de informatieve laag rondom de wereld. Daarin zijn we allemaal samen, omdat we één mind hebben, we voelen hetzelfde doel.

Wat zou het zien van de mensen op het beeldscherm mij geven? Waarvoor is het nodig dat ik gezichten en lichamen zie of dat ik lees, dat ik nu Krasnoyarsk, Tallinn of een andere stad zie? Wat is er voor verschil tussen waar zij zitten en wij? Ik voel de verlangens die zich tot een eenheid vormen en zo tot één geweldig groot verlangen worden: dit is het allerbelangrijkste.

From “Questions About the Workshops” 5/25/12

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Workshops | Add Comment/Ask Question→