Vraag: Wat moet een vrouw doen als disseminatie 5 à 6 uur per dag in beslag neemt en er geen tijd meer over is voor groepswerk, vooral niet voor workshops? Wat voor prioriteiten moet ze dan stellen?

Antwoord: Ik denk dat je zeker een deel van de tijd moet besteden aan innerlijk werk. Hoewel disseminatie voor het algemene publiek heel belangrijk is, want als we dat niet doen komen we niet verder, maar als je geen aandacht besteedt aan innerlijke spirituele vooruitgang is dat ook niet goed.

Dan loop je achterstand op wat de mogelijkheden betreft, je bent dan niet met iedereen samen in één team, enz. We moeten prioriteiten stellen zodat het innerlijk werk – namelijk deelnemen aan workshops voor vrouwen, aan de lessen en workshops – niet te lijden heeft door externe disseminatie. Je moet het tijdschema zo indelen dat je onze algemene activiteiten, vooral de workshops, niet mist.

Maar disseminatie is ook noodzakelijk, niet omdat iemand erom vraagt, maar omdat wij innerlijk de leemten ontdekken die gevuld zullen worden met het hogere Licht. Als wij studeren zonder het aan anderen door te geven, blijven wij lege wijsneuzen, want dan komt er alleen mechanische kennis bij ons binnen, dat heeft niets met spiritualiteit te maken.

From the Virtual Lesson 2/3/13

Filed under: Disseminatie, Groepswerk, Innerlijk Werk, Vrouwen, Workshops | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat kan je doen als je innerlijk niet eens een eerste reactie voelt op wat Baal HaSulam hier schrijft?

Antwoord: Om te kunnen voelen waar Baal HaSulam over spreekt moeten we ontvankelijk zijn. Dat wil zeggen dat je je als ontvanger op dezelfde frequentie moet bevinden als de frequentie waarop naar je wordt uitgezonden, dan kun je horen wat er bedoeld wordt, maar als je je op een andere golflengte bevindt, kan je niets ontvangen.

Je kunt het vergelijken met een auto die voorzien is van alles wat je maar nodig hebt: een antenne en een radio, maar als je de radio niet aanzet en niet afstemt op de frequentie die je nodig hebt, hoor je niets. Hoewel de frequentie al door de antenne is opgevangen en in de radio aanwezig is, is hij nog niet door dat deel van de ontvanger opgevangen dat verantwoordelijk is voor de identificatie van de frequentie. De radio is niet op de juiste frequentie afgestemd zodat hij overeenstemt met de frequentie die naar jou wordt toe gezonden.

Baal HaSulam schrijft op een bepaalde frequentie en het blijkt dat je die nu nog niet kunt waarnemen. Je kunt je daar schuldig over voelen en erover nadenken hoe je jezelf beter kunt afstemmen en ontvankelijker kunt worden voor deze frequentie, maar dat betekent nog niet dat je jezelf moet kwellen en je ongelukkig moet voelen, wees in vreugde!

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Vreugde, Waarneming | Add Comment/Ask Question→

Ons hele werk bestaat eruit om te ontdekken in welke staat we ons bevinden, namelijk de werkelijke, onveranderlijke, aanwezige, eeuwige, volmaakte staat. We moeten onze gevoelens en gedachten zó wakker maken, dat we deze staat voelen in plaats van de wereld die we nu voelen. We moeten ons hart en ons verstand openen zonder van positie te veranderen, maar alleen door elke keer bewuster te worden, tot we de hechting met de Schepper bereiken.

Als we ons deze staat zo voorstellen, begrijpen we heel goed dat alles wat ons overkomt de plaatsen aanduidt waar we speciale aandacht aan moeten geven. Juist op die plaatsen moeten we onze gevoelens duidelijker krijgen, onze gedachten, onze intenties en de verhouding tot onze eigenschappen, om ze zo een voor een beter te ontwikkelen en de onthulling van de staat waarin we in een voortdurende hechting met de Schepper zijn, waard te zijn.

We kunnen nergens anders heen. We moeten steeds weer terug naar hetzelfde innerlijke punt dat begint bij het punt in het hart en er voor zorgen dat het zich steeds verder ontwikkelt. We kunnen in de hele werkelijkheid niets anders ontdekken dan die ene Kracht die in ons aanwezig is, ons steunt en altijd voor ons zorgt.

Als een mens op deze manier in dezelfde positie blijft, door maar één goede richting voor zijn ontwikkeling in het oog te houden, één richting die leidt tot de onthulling van de hogere Kracht die in het punt in het hart aanwezig is en als hij deze richting niet uit het oog verliest, als hij bewust alle andere wegen afsluit die hem ogenschijnlijk de mogelijkheid geven om zich te ontwikkelen, als hij goed oplet, controleert en voelt door die andere wegen stevig af te sluiten, betekent dat, dat hij al zijn krachten erop richt om het Doel te bereiken.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/19/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat voelt een echtpaar als zij zich in de ‘gezamenlijke ruimte’ bevinden en je partner en jij elkaar begrijpen en aanvoelen?

Antwoord: Een ‘gezamenlijke ruime’ heeft betrekking op compleet wederzijds begrip binnen bepaalde grenzen. Gewoonlijk ontstaat dit in de houding naar de kinderen. Door de gezamenlijke zorg voor hen en doordat de kinderen belangrijk voor hen zijn, raken de partners met elkaar verbonden. Ogenschijnlijk zijn dit uiterlijke factoren en hebben ze niet met ons te maken, maar ze spelen een rol. Als je geen kinderen hebt, is het moeilijker om punten van verbinding te vinden.

We moeten kijken naar de dingen waarover we het eens zijn, naar iets gemeenschappelijks waarin we met elkaar overeenstemmen, elkaar begrijpen en ons met elkaar verbinden, hoewel we in het begin ieder een andere mening hadden. Maar we raken zo gewend aan deze concessies, dat we niet meer zonder kunnen. Zelfs als we de verschillen tussen ons zouden kunnen corrigeren, zouden we het niet eens willen. We voelen dat al deze contrasten een mogelijkheid bieden voor een speciale verbinding. We zijn al zo ver dat we begrijpen dat er zonder die verschillen geen eenheid zou zijn.

Al die ‘ruwe plekken’ helpen ons om ons te verbinden. Dankzij het feit dat ik toegeef en dat mijn partner toegeeft, voelen we onze verbinding. Zonder onze wederzijdse concessies zou er geen verbinding zijn. Als we het vanaf het begin over alles eens zouden zijn, zouden wij het contact niet voelen. We zouden ons als hetzelfde voelen. Als we toegeven, geven we ons ego niet op, maar we bouwen een verbinding die daar bovenuit gaat, zoals er geschreven staat: “Liefde zal alle zonden bedekken.” Daarom blijven deze sterke verbinding en de innerlijke tegenstelling bestaan, maar daarboven groeit de liefde steeds hoger.

De ‘gezamenlijke ruimte’ is ons dubbele, gezamenlijke ego, dankzij het bestaan hiervan verbindt het ons steeds sterker en wordt het voor ons mogelijk om de verbinding tussen ons te voelen. We moeten voortdurend zorg dragen voor deze ‘gezamenlijke ruimte’, ons er bewust van maken en proberen om deze ruimte uit te breiden naar verschillende soorten verbindingen, van het fysieke naar het spirituele.

From a “Talk About a New Life” 7/25/12

Filed under: Egoïsme, Huwelijk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Door welke fases moeten we heen om de relaties in een gezin zo te krijgen dat we een complete eenheid worden?

Antwoord: Allereerst heb ik de hulp van mijn vrouw nodig, dit wordt genoemd ‘hulp tegen mij’, op die manier kan ik mezelf onderzoeken en kunnen we ons met elkaar verenigen en elkaar zo goed mogelijk verkennen. Ik moet tot de ontdekking komen dat ik de ander op een manier zie die door mijn ego vervormd is. We moeten ons deze psychologische houding eigen maken, zo moeten we iedereen opvoeden, zodat mensen kunnen uitgroeien tot rijpe volwassenen die hun eigen gevoelens en hun specifieke eigenschappen kunnen begrijpen. Dan wordt het voor een mens mogelijk om al zijn specifieke eigenschappen correct te gebruiken, in verbinding met zijn of haar partner.

Eerst bouw je een relatie op met je vrouw, je maakt een beeld van haar en van jezelf en je besluit in welke mate je daarin binnen kunt gaan en in welke mate zij jouw beeld kan binnengaan en waar jullie elkaar ontmoeten. Je gaat uit van het basisbegrip dat jullie twee egoïsten zijn die tegenover elkaar staan en door een oneindige afstand van elkaar gescheiden zijn. Nu moet een ieder dit beginpunt verlaten en dichterbij zijn of haar partner gaan komen.

Hoe dichter ik bij de andere kant kom, hoe verder ik verwijderd raak van mijn natuurlijke beginpunt en hoe moeilijker het voor me wordt om vooruit te komen. Het is ook steeds moeilijker voor mijn vrouw als ze bij haar ‘ik’ blijft. We moeten elkaar bedanken voor onze inspanningen. Op die manier zullen we verder komen en steeds dichter bij elkaar komen. Dit gebeurt allemaal doordat wij wederzijds concessies doen, totdat wij de innerlijke verbinding bereiken.

Dit is het punt van contact waarvoor we onze eigen basis willen opgeven en ons met elkaar willen verbinden. Verbinden betekent dat ik van mijn vrouw ontvang wat essentieel voor haar is in verband met haar karakter, zodat het belangrijk wordt voor mij. Zo wordt het contact tussen ons gecreëerd, de verbinding, we worden in elkaar opgenomen. In ieder van ons zijn uitstulpingen en inhammen waardoor we ons met elkaar verbinden.

Wat belangrijk is voor mijn vrouw moet ook voor mij belangrijk zijn en zij doet hetzelfde ten aanzien van mij, zodat er tussen ons een gezamenlijke ruimte gecreëerd wordt. Als we in deze ruimte ons werk doen – dankzij onze inspanningen om in verschillende situaties aan de verbinding vast te houden – helpt dit ons bij onze verbinding. De gezamenlijke ruimte wordt een echtpaar genoemd.

Er bestaan enorm grote ruimten, naast deze gezamenlijke ruimte, die alleen aan mij of aan haar toebehoren. Je kunt het vergelijken met twee elkaar overlappende cirkels met een gemeenschappelijke ruimte waarin ieder de verlangens van de ander zo ontvangt, dat die verlangens belangrijker zijn dan de eigen verlangens.

Ik ontdek dat ik geen andere keuze heb en dat dit de behoeften zijn van mijn vrouw. Wat moet ik doen met de gebieden die nog van elkaar gescheiden zijn Daar moeten we aan werken, er inzicht in krijgen en ons gezamenlijk inspannen om er alles voor doen om van ons beiden één geheel te maken.

Als wij weten hoe we ons in een gezin kunnen verenigen tot één geheel, zal dit ons ook gaan lukken met grotere, externe cirkels en nog grotere externe cirkels, totdat de hele wereld tot één persoon wordt. Dan zal er geen globale crisis meer bestaan. Er is van alles genoeg in de wereld, maar wij hebben ons in de verkeerde richting ontwikkeld. In plaats van alles ten goede van de mens te hebben ontwikkeld, hebben wij kwaad veroorzaakt. Je kunt het vergelijken met een echtpaar dat in een appartement zit opgesloten en niet met elkaar kan omgaan, ze zijn in staat om door de haat die ze voor elkaar voelen alles in brand te steken; hiermee kun je de huidige situatie vergelijken, dit is het probleem.

From a “Talk About a New Life” 7/25/12

Filed under: Educatie, Huwelijk, Integrale Opvoeding | Add Comment/Ask Question→

Het innerlijk werk begint als een mens voelt dat er in iedere situatie en overal waar hij is – ongeacht waarin hij zich bevindt met betrekking tot zijn verlangens en gedachten – een ontwaking door Boven is en dat hij zijn antwoord moet toevoegen aan deze handeling van Boven. Eerst wil hij onderscheid maken tussen zichzelf en wat hij voelt en probeert hij te ontdekken wat de Schepper hem nu eigenlijk stuurt, waarom en om welke reden; wat wil Hij daarmee in een mens bouwen? Hij moet duidelijk krijgen wat er in hem gebeurt om zijn natuurlijke reactie te leren onderscheiden van de reactie die hij innerlijk, boven die natuurlijke reactie uit, moet ontwikkelen.

Het antwoord dat een mens boven zijn eigen natuur bouwt, bestaat uit zijn betrokkenheid bij wat er gebeurt én uit de andere helft, hij wordt genoodzaakt om naar de Schepper op te stijgen, want hij weet dat hij het niet alleen kan doen. Maar hij is blij dat hij het deel ontdekt waarbij hij het werk van de Schepper nodig heeft en hij de Schepper als een Partner voelt, als de Verhevene en zijn innerlijke Redder!

Op deze manier ziet een mens een duidelijk doel voor zich en hij begrijpt dat hij verbinding moet bereiken. Dit betekent dat er met de eerste ontwaking, die van de Schepper in de gedachten en het hart van de mens komt, op de juiste manier omgegaan wordt. Het teken dat de toepassing correct is, blijkt uit een verandering in de houding van de mens, deze houding is tegengesteld aan hoe het eerder was, en het blijkt eveneens uit de grote vreugde die hij daarover voelt. Dit betekent dat hij een succesvolle poging heeft gedaan om boven zichzelf uit te stijgen.

Deze vooruitgang vindt plaats door de hogere Kracht die nu in de mens aanwezig blijft. Iedere handeling die we elk moment verrichten wordt op deze manier vervuld als hij door de mens op de juiste manier ontvangen wordt.

From the 1^st  part of the Daily Kabbalah Lesson 2/3/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Eenheid, Innerlijk Werk, Schepper | Add Comment/Ask Question→

Filed under: Spiritualiteit, video | Add Comment/Ask Question→

Baal HaSulam, Brief 27: Natuurlijk wil ik mij met lichaam en ziel met jullie verbinden. Maar ik kan alleen in spiritualiteit en in mijn ziel mijn werk doen, ik ken jullie ziel en ik kan mij ermee verenigen, maar jullie kunnen niet in jullie hart werken maar alleen met het lichaam omdat jullie mijn spiritualiteit niet kennen, zodat jullie je ermee kunnen verbinden en als jullie dat begrijpen, zullen jullie ook begrijpen dat ik me helemaal niet van jullie verwijderd voel, maar jullie moeten natuurlijk dichtbij jullie lichamen zijn en bij de plek waar jullie je bevinden, dit is echter belangrijk voor jullie zelf en voor jullie werk, niet voor mijn werk.

Ik bid tot de Schepper dat Hij jullie zal leiden op het pad van waarheid en dat jullie bevrijd zullen worden van de hindernissen die jullie onderweg tegenkomen en dat de Schepper jullie nabij zal zijn bij alles wat jullie doen.

Van jullie kant moeten jullie het pad dat ik voor jullie bereid heb zorgvuldig volgen, met hart en verstand, verlangens en gebeden, dan zal de Schepper zeker helpen en dan zullen wij spoedig in ons hart en onze ziel verenigd zijn.

Natuurlijk heeft afstand geen betekenis voor een Kabbalist die de innerlijke staat van zijn studenten begrijpt, het maakt geen verschil in welke wereld hij zich bevindt: in een lichaam of zonder lichaam, ver in de wereld of dichtbij. Als er verbinding is tussen de leraar en de studenten kan dat door niets verstoord worden. Het blijkt dat het probleem alleen bij de studenten bestaat, voor wie het moeilijk is om hun werk te doen zonder in de fysieke nabijheid te zijn van elkaar en van de leraar. Er is dus geen andere oplossing dan de vooruitgang zoveel mogelijk te versnellen.

From the 1^st Part of the Daily Kabbalah Lesson 2/17/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar | Add Comment/Ask Question→

Opinie (Oxfam): “De 100 rijkste mensen in de wereld hebben vorig jaar genoeg verdiend om in viervoud een einde te maken aan de extreme armoede van de armste mensen, zo heeft Oxfam megedeeld.

“Het goede doel beweert dat een ‘explosie van extreme rijkdom’ een belemmering vormde om de armoede aan te pakken, zo werd medegedeeld in een briefing die voorafging aan het Wereld Economisch Forum in Davos (januari 2013) in Zwitserland.

“De kosten van de ongelijkheid zijn als volgt vrijgegeven: “Hoe rijkdom en een extreem inkomen ons allen pijn doet”. Oxfam deelde mee dat het netto inkomen van de 100 rijkste mensen vorig jaar 240 miljard Amerikaanse dollar bedroeg.

“In tegenstelling daarmee leven mensen in ‘extreme armoede’ van minder dan 1,25 dollar per dag, het goede doel heeft de wereldleiders opgeroepen om zich te committeren aan het verminderen van de ongelijkheid tot het niveau dat we het laatst hebben gezien in 1990.”

Mijn Commentaar: Goede doelen kunnen de situatie niet corrigeren, wat bestemd is voor de hongerende bevolking draagt niet bij tot de ontwikkeling van de bevolking, maar leidt eerder tot achteruitgang, omdat het niet gepaard gaat met integraal onderwijs. Dus zelfs als alle rijken hun rijkdom hadden gedeeld met alle armen, zou de wereld er niet beter op zijn geworden. Integendeel, de situatie zou alleen maar ernstiger geworden zijn.

Totdat wij de diepste oorzaak van onze problemen wegnemen – onze egoïstische natuur – zullen al onze egoïstisch acties altijd tot een negatief resultaat leiden. Het enige probleem is dat de actie ver verwijderd is van het resultaat en dat wij de verbinding daartussen niet zien. We moeten eerst onze hulp combineren met integrale opvoeding en niet alleen met onderwijs, dan pas kunnen we de ontwikkeling van een mensheid bereiken die zichzelf in de nieuwe wereld kan vestigen.

Filed under: Crisis, Economie, Educatie, Integrale Opvoeding, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

BaalHaSulam, Geschriften van Baal HaSulam, brief 17: Dit komt omdat er degene is die wandelt, en hij is er erger aan toe dan degene die niets doet en zit. Hij wijkt van het pad af, want het pad der waarheid is een heel dunne lijn die men bewandelt tot men bij het paleis van de Koning komt.

Iemand die deze lijn gaat bewandelen heeft veel zorg nodig om zelfs geen haarbreed af te wijken naar de rechter- of de linkerzijde van de lijn. Want als hij aan het begin een haarbreed afwijkt, staat het vast dat hij – zelfs als hij verder een kaarsrechte lijn volgt – niet bij het paleis van de Koning zal komen, want hij beweegt zich niet over de lijn van waarheid voort …

Vraag: Wat moeten we doen om daarvoor te waken en op het rechte spoor te blijven terwijl we helemaal in de handen zijn van de hogere Kracht?

Antwoord: Inderdaad, als ik mij in een wereld bevind die door de hogere Kracht bestuurd wordt, waarom zou ik dan op mezelf letten? Kan die Kracht niet voor mij zorgen? Er staat geschreven dat de Schepper iemands hand op het goede geloof legt en zegt: “Kies hiervoor!” Hij is degene die ons naar de groep brengt, naar de leraar en de boeken. Waarvoor zou ik mezelf beschermen als geldt: “Er is geen Ander dan Hij”?

Maar om het onderwerp ‘hechting aan Hem’ te verhelderen: om wijs en gevoelig te worden, gereed voor het niveau van de Schepper, moet ik vechten tegen alle krachten die ogenschijnlijk tegen Hem gericht zijn. Ik moet er helderheid over krijgen, ze sorteren en uitzoeken welke ‘voor’ en welke ‘tegen’ zijn. In deze oorlog – tussen de ‘bondgenoten’ en de ‘tegenstanders’ – moet ik tot de conclusie komen dat ik hier alleen niet tegen opgewassen ben, hoewel ik allerlei gevoelens heb, gezond verstand en een zekere ervaring.

Ik heb de Schepper naast mij nodig en dat staat los van mijn denken en voelen, dat helpt mij alleen in het begin, later is dat alleen maar storend. Dit verklaart waarom ik om de hulp van de Schepper roep en ik alleen samen met Hem het gevecht aanga, wat beschreven staat als ‘vechten door de kracht van het geloof’.

Hierdoor verander ik in een rechter, een bevelvoerder in de oorlog van de Schepper tegen Amalek, ik sta tussen hen beiden in. Deze hele oorlog ontvouwt zich overeenkomstig met wat mij duidelijk wordt en door middel van mijn dringende vragen. Dit is de manier waarop wij vooruit komen.

Er doen zich fatale ‘fouten’ voor die moeilijk uit te leggen zijn. Om ze te kunnen begrijpen moeten we het systeem als één geheel kunnen zien. Een mens maakt helemaal aan het begin van het pad een onbetekenend foutje in een situatie die hij niet begrijpt, verliest zo het spoor en kan de weg terug niet meer vinden.

In één van zijn brieven beschrijft Baal HaSulam iemand die de gelukkige kans kreeg om in het Paradijs te komen. Daar voelt hij dat de Schepper recht achter hem staat. Hij draait zich om en volgt de Schepper, dan realiseert hij zich plotseling dat hij niet heeft gevraagd waar de plek van het Paradijs ophoudt en de Hel, die er vlak naast ligt achter een muur, begint. Hij verlaat het Paradijs en keert naar zijn dagelijks leven terug. De Schepper blijft in het Paradijs en doet de deur in de muur voor hem op slot, tot een volgende keer, misschien na een aantal levens.

Natuurlijk kunnen wij niet vooruit komen zonder fouten te maken. Er staat geschreven: “Er bestaat geen rechtvaardige op aarde die goed doet zonder gezondigd te hebben.” Maar over andere fouten staat geschreven dat wij ze maken als de Schepper ons onderwijst en ons noodzaakt om fouten te maken, zodat we de grondbeginselen, waarin we nooit fouten mogen maken, dieper gaan begrijpen.

Bij iedere stap leidt de Schepper mij naar een fout. Maar Hij houdt mij bij de hand, zoals een volwassene een kind vasthoudt, Hij leidt mij naar die fout en zegt: “Kijk, hier zou je kunnen vallen, dit is een gevaarlijke plek.” Hij helpt mij om problematische plekken te voelen. Ik ben zoals een kind in de handen van een volwasse die mij draagt en leert, en op die manier ben ik helemaal niet angstig en voel ik me vol vertrouwen in Zijn Handen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/6/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Schepper | Add Comment/Ask Question→