Mensen zijn tegenwoordig bang voor de toekomst. We weten dat tegenwoordig veel mensen hun baan verliezen, en nog meer mensen zijn er bang voor en maken zich er vooral zorgen over, dat ze geen nieuwe baan meer zullen vinden en dus geen inkomen meer zullen hebben om in hun dagelijkse behoeften te kunnen voorzien. Vele duizenden mensen in de Verenigde Staten zijn hun huis kwijt ten gevolge van de vastgoedcrisis, en we kunnen ons nauwelijks voorstellen in wat voor omstandigheden zij leven en hoe moeilijk hun situatie is.

Als onderdeel van mijn activiteiten op onderwijsgebied, bezoek ik veel landen en zie ik hoe mensen onder druk staan door gebrek aan werk en inkomen. Het gaat hier over twee kwesties.

Ten eerste: Iemand weet niet hoe hij zijn gezin, dat kan bestaan uit een vrouw, kinderen, huis, schulden en bejaarde ouders, moet onderhouden  Misschien is hij dicht bij de pensioengerechtigde leeftijd en moet hij zijn kleinkinderen helpen. Een aantal mensen zijn afhankelijk van het werkende familielid.

De druk wordt steeds groter en dit wordt een gemeenschappelijke kwestie van de hele bevolking. Volgens de berekening van economen en sociologen, kunnen aan het grote aantal werklozen, binnen korte tijd, honderden miljoenen mensen toegevoegd worden, die niets hebben om van te leven. Volgens de statistieken krijgt bijna de helft van de bevolking van de VS een vorm van hulp voor levensonderhoud, dit kunnen voedselbonnen zijn, warme maaltijden, enzovoort.

Ten tweede: Mensen die hun baan kwijt zijn, weten niet wat ze met zichzelf moeten beginnen. De gebieden die door werkloosheid zijn getroffen, zijn veranderd in centra van georganiseerde misdaad, prostitutie, drugsverslaving, enzovoort. Ten gevolge hiervan kost dit de samenleving meer dan de kosten die nodig zouden zijn voor het creëren van banen.

Zoals we weten kan iemand die enkele jaren geen baan heeft gehad, niet meer terugkeren naar de arbeidsmarkt. Zelfs de goed opgeleide middenklasse heeft geen kansen meer om op den duur aan de slag te komen. Men is de juiste werkhouding kwijt. Men voelt niet langer de behoefte om elke dag van huis te gaan en na een werkdag weer naar huis terug te gaan, over het werk te praten, enz.

Het zijn dus geen persoonlijke, individuele problemen, maar het gaat over grote maatschappelijke ellende, die het grote publiek als een boemerang zal treffen, en de maatschappij kan niet met dit probleem omgaan. Bovendien kan er onrust ontstaan, in de vorm van rellen, revoluties en andere problemen die zich voordoen, wanneer honderden miljoenen mensen plotseling in de steek gelaten worden.

Hierdoor ontstaat een golf die als een epidemie over de wereld spoelt. We zien tegenwoordig, dat de problemen die in één land ontstaan, per ongeluk of met opzet, worden doorgegeven en andere landen infecteren, zoals een virus.

De problemen met de werklozen beperken zich niet tot de kosten van levensonderhoud, warme maaltijden en tweedehands warme kleding. Geen enkele samenleving kan dit jarenlang volhouden. Er gaan één, hoogstens twee jaar voorbij en dan wordt er tegen iemand gezegd: “Los het nu zelf maar op.” Tot nu toe zijn er niet zoveel van dit soort mensen, maar wat gebeurt er als er massa’s mensen geen werk meer hebben?

Het betreft hier echter niet zozeer een financieel probleem, al zal men geen genoegen nemen met niet meer dan de basisbehoeften. Als er echter heel veel dergelijke mensen zullen komen, zullen ze de macht krijgen bij verkiezingen en eveneens bij demonstraties en rellen. We hebben al gezien wat er zoal kan gebeuren. We hebben genoeg voorbeelden. De “Lente” hoeft niet alleen de Arabische  te zijn, maar kan ook de Europese, de Amerikaanse – en welke verder dan ook – worden.

From KabTV’s “A New Life” Episode 7, 1/13/12

Filed under: Crisis, Economie, Werkloosheid | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat betekent dat: je verenigen met de Schepper?

Antwoord: Met de hulp van de vrienden en de studie en dankzij het omringende Licht, verkrijg ik een sterk verlangen naar de Schepper, verlangen om te geven aan Hem, om in geven te zijn, niet langer verbonden met mijzelf, mijn ‘ik’ bestaat dan niet meer, ik ben helemaal in deze eigenschap van geven. Dan ontdek ik, dat ik gelijk word aan Hem, want Hij is uitsluitend het verlangen om te geven, Hij is geen lichaam, geen object, geen entiteit.

Zo begint de Schepper Zich meer en meer aan mij te onthullen als een eigenschap van gevende Kracht, die het Heelal bestuurt. En wanneer ik boven mijzelf uitstijg en mijn ik loslaat, ontdek ik dat ik in wezen een kracht ben, een verlangen, het grote verlangen zelf. En dan voel ik mijn lichaam niet meer, ik voel ik dat er slechts twee gemeenschappelijke verlangens bestaan: dat van Hem en dat van mij.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/9/12, Shamati #16

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper | Add Comment/Ask Question→

Een mens heeft ook hulp van Boven nodig om tot absolute wanhoop te komen. Als mens alleen zijn wij daar niet toe in staat. Het is iets groots om je grens te voelen: dit ben ‘ik’, en dit is niet langer ‘ik’. Alleen de Schepper kan dit teken geven, deze grens laten voelen, de grens tussen Hem en mij.

Wij doen allerlei dingen met allerlei trucjes erbij, totdat we plotseling wanhopen, we zien er het zogenoemde ‘vonnis van de Hemel’ in, waarvan de betekenis is: een teken van Boven. Baal HaSulam schrijft: “Er is geen gelukkiger staat in de belevingswereld van een mens, dan wanneer hij zich wanhopig voelt over wat hij zelf kan ….” Deze staat komt naar een mens toe van de Schepper, men zit volkomen vast.

Wij waren bezig met het bijeen brengen van onze kleine inspanningen, een voor een, en dan ontvangen wij ze, tegelijkertijd, ze zijn al tot één geheel geworden. Wij stoppen onze inspanningen niet in een of ander doosje, nee, zij verzamelen zich tot één gezamenlijke kli (vat), en het resultaat komt van de Schepper. Niemand weet wanneer het zal gebeuren. Daarom vond de uittocht uit Egypte plaats in haast en duisternis.

Wanneer wij proberen om eenheid te bereiken, beginnen wij er samen aan te werken, en dan ontdekken wij plotseling de kracht van wanhoop, weerzin en machteloosheid. Deze wanhoop brengt ons tot een dringende vraag: wij hebben hulp nodig om ons met elkaar te verbinden. En wij schreeuwen het uit. Deze schreeuw wordt gevolgd door Hulp van Boven.

Het is dus onmogelijk om de Schepper te bereiken, zonder eerst innerlijke wanhoop te voelen en tot een gezamenlijke inspanning te komen. De Schepper is een Kracht, die juist onthuld wordt door gezamenlijke inspanning, gezamenlijk werk. In één enkel mens is de Schepper niet aanwezig. Het hogere Licht kan alleen aanwezig zijn in een kli, die in zekere mate gecorrigeerd is, één enkel mens is een “stukje, gebroken” van het geheel.

From the Arava Convention 2/25/12, Lesson #6

Filed under: Congressen, Eenheid, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Innerlijk Werk, Intentie | Add Comment/Ask Question→

Filed under: video, Vrouwen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Toen ik jong was speelde ik basketbal en ik herinner me, dat ons team betere resultaten bereikte als er meisjes op de bank zaten, die ons rustig support gaven. Maar als daar jongens zaten, was er geen inspiratie. Hoe zullen de vrouwen de mannen observeren in de groepen van integrale opvoeding: door video camera’s?

Antwoord: Af en toe organiseren wij picknicks met elkaar, uitstapjes en ontmoetingen. We leren elkaar kennen, maar eigenlijk heeft het geen zin. Ik hoef het gezicht van iemand niet te kennen.

Het gewicht van de vrouwen is eenvoudigweg voldoende, dat maakt mij duidelijk, dat het van mij afhangt en zij wachten op de manifestatie van mijn mannelijke aanleg, dit is voldoende. Zij mengen zich niet in ons werk, maar net zoals de spelers op het veld: wij moeten deze druk voelen.

Ik moet in mijn rug voelen dat het vrouwelijk deel naar mij kijkt, waardoor ik al die acties onderneem, niet vanuit trots of andere egoïstische impulsen, maar vanuit verantwoordelijkheid, omdat er verwacht wordt, dat wij een nieuw niveau bereiken. Dit is nodig.

Vrouwen pushen ons niet naar individuele heldendaden, maar juist naar het overstijgen van onszelf en naar eenheid. Tegelijkertijd verliest een ieder van ons zichzelf, maar samen bereiken wij de vorm van ‘Adam’.

From a “Talk on Integral Education” #10, 12/16/11

Filed under: Eenheid, Integrale Opvoeding, Vrouwen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Het werk van de mannen aan integrale eenheid kost 7 à 8 uur per dag. Moet een vrouw evenveel tijd besteden aan studie?

Antwoord: Vrouwen hebben veel minder problemen dan mannen, omdat hun taak pas begint als zij hun werk gaan doen rondom de mannengroep.

Daarvoor houden zij zich bezig met theoretische studie en hierbij kan er geen enkel onderling contact zijn. Dit houdt in: discussies, rollenspellen en veel tijd die besteed wordt aan de opvoeding van de kinderen vanuit integraal perspectief, enzovoort, maar het gaat niet over de verhoudingen tussen vrouwen onderling, dat voelen zij als een aantasting van hun natuur.

De vrouwengroep begint pas aandacht te geven aan de mannen en hun onderlinge werk, als zij er aan toe zijn en als de mannengroep voldoende theorie heeft geleerd en al in het proces zit van praktische integratie met elkaar. Wij beginnen hen beetje bij beetje de grondbeginselen te leren van de hulp, die zij nodig hebben om de volgende staat te bereiken: de staat van eenheid, harmonie en de waarneming van de natuur op het volgende niveau van ‘Adam’ (de Mens), wat wij door deze vorm van eenheid kunnen bereiken.

De mannengroep bereikt de eenheid op eigen kracht, zoals een man allerlei dingen kan realiseren en voor voedsel zorgt.

De vrouwengroep helpt hen daarmee, inspireert hen, duwt hen vooruit, en werkt als een heel krachtig middel voor de mannen, zonder dit alles kunnen zij zich niet verenigen. De vrouwen moeten de mannen op een heel voorzichtige wijze beïnvloeden, zonder hun gevoel van verbinding te verstoren, zij moeten de mannen het gevoel geven, dat zij dit van hen verwachten, dat zij hen waarderen, hen inspireren en behandelen zoals een moeder dat met een kind doet.

Elke vrouw kan op die manier met de mannen omgaan en de mannen voelen de invloed van de vrouw. Daarom neemt de vrouwengroep een fundamentele rol op zich om de mannengroep verder te brengen naar eenheid, door hen te beïnvloeden met hun inspiratie en de verwachtingen die zij hebben, zoals een moeder: “Wat verwacht ik van mijn kind?” En het kind voelt dat de moeder een bepaald resultaat van hem verwacht.

Dit moet allemaal op een voorzichtige en zachte manier gedaan worden, zodat er geen gevoel van onverschilligheid in de mannen ontstaat of een negatieve reactie. Alles moet op een heel zorgvuldige manier gebeuren, in gepaste mate, en altijd gedoseerd.

Als beide groepen objectief naar zichzelf kijken, op afstand, voelen zij dat zij elkaar nodig hebben. Ik accepteer dat ik van de vrouwengroep steun en invloed nodig heb, inspiratie en dat zij iets van mij verwachten. Dit zal mij inspireren, mij steunen en mij helpen om resultaat te bereiken.

In het algemeen gesproken is er een enorme verscheidenheid aan invloeden door wederzijdse gevoelens en verwachtingen. Als dit alles plaatsvindt door indirect contact, op afstand, door ‘inductie’ van de vrouwengroep naar de mannengroep, zal het resultaat bestaan uit een juiste wederzijdse interactie.

En als resultaat daarvan bereikt de mannengroep eenheid met de hulp van de vrouwengroep. Deze eenheid wordt doorgegeven aan de vrouwengroep.

Maar deze groepen gaan niet in elkaar op, ze vermengen zich niet met elkaar, zij blijven bestaan als twee ‘cirkels’: de buitenste – die van de vrouwen en de binnenste – die van de mannen.

From a “Talk on Integral Education” #10, 12/16/11

Filed under: Educatie, Eenheid, Integrale Opvoeding, Vrouwen | Add Comment/Ask Question→

Als een mens dichterbij de onthulling van de Schepper komt, voelt hij dat hij aan de voet van de Berg Sinaï staat. Enerzijds zijn daar al zijn kwade verlangens, anderzijds begrijpt hij, dat hij zijn verlangen om te ontvangen moet voorbereiden om de eigenschap van geven te verkrijgen, wat een afdruk is die Hij geeft. Dit is nodig om het Doel te bereiken en de Schepper te ontdekken. ‘Mens’ – Adam – betekent: ‘gelijk ‘ – Domeh aan de Schepper.

En zo maken wij, met elkaar, ons verlangen om te ontvangen gereed voor verschillende vormen van geven, zodat Zijn afdruk erin kan plaatsvinden. Dit is de staat van het geven van de Torah, waarover geschreven staat: “Jullie allen verschijnen vandaag …” Niet één, maar allen. Omdat wij de hogere Kracht alleen zullen onthullen in onze gezamenlijke eenheid.

Eigenlijk wordt er iets heel eenvoudigs van ons gevraagd: om de materie van ons verlangen voor te bereiden. Maar het is zo moeilijk voor ons, omdat het iets is dat niet meer tot onze wereld behoort. Het heet: wederzijdse insluiting, namelijk verbinding met elkaar. Wij moeten elkaar insluiten, namelijk met elkaar één geheel vormen, ons met elkaar verbinden door middel van ons verlangen, verder niets. Dan zullen wij de Makom (plaats) bereiken – die er vóór het breken van de kelim (vaten) was – waar het hogere Licht kan binnenkomen en Zijn afdruk kan maken.

Daarom maakt het niet uit wat we verder doen, als wij maar de juiste richting van verbinding aanhouden, om de Schepper te onthullen, zoals er geschreven staat: “Israel, de Torah en de Schepper zijn Eén.” ‘Israel’ is de mens, ‘Torah’ is de kracht van het Licht dat ons verbindt en ons brengt naar het punt van ‘liefde voor de naaste als voor onszelf’. En de ‘Schepper’ is de Wortel, de Oorsprong, die ons Zijn afdruk geeft als wij ons verenigen.

Zo sta ik aan de ene zijde, in de groep, en de Schepper staat aan de andere zijde. En als Hij en ik in staat zijn om elkaar in de groep te ontmoeten, vindt daar de onthulling plaats.

Op deze wijze komen wij verder. Al ons werk bestaat uitsuitend uit de voorbereiding hiervoor. Dit zal gebeuren als wij ‘allen samen staan’.

From the Arava Arvut Convention 2/23/12 Lesson #2

Filed under: Collectieve Ziel, Congressen, Eenheid, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Als ik begin te ontdekken dat ik een slaaf van Pharao ben en ik op den duur een slaaf word van de Schepper, waar is dan mijn ‘ik’?

Antwoord: Je moet je ‘ik’ nog ontdekken. Wij zijn nog geen mensen, wij veronderstellen alleen dat wij al in die vorm bestaan. Het punt in het hart is het begin van de mens in mij, het is de zaaddruppel waaruit ik zal groeien. Mijn ‘ik’ moet ik nog ontdekken.

Tot nu toe ben ik ‘niets’: ik besta niet. Als je de volgorde van de letters van het woord ‘ik’ – ‘Ani’ verandert, krijg je: ‘niets’ – ‘Ain’ en van het schepsel wordt gezegd: ‘geschapen uit het niets’, ‘bestaan vanuit afwezigheid’ – ‘Yesh Mi Ain’. Deze vorm van de Schepper, die in mij onthuld zal worden in de mate, waarin ik de materie waaruit ik besta, voorbereid om deze vorm van de Schepper aan te nemen, zal mijn ‘ik’ – ‘Ani’ genoemd worden. Met andere woorden: de afdruk van de Schepper in mij, zal mijn ‘ik’ zijn en wat overblijft zal ‘niets’ zijn.

Dit komt, omdat het verlangen niet van mij is, het komt van Hem, Hij doet alles. Ik besta niet als een individu dat besluiten neemt. Als ik mijn materie voorbereid om Zijn eigenschappen waar te nemen, die Hij in mij afdrukt, in mijn materie, zal ik deze afdruk worden. Deze vorm heet: de ziel.

De vorm van de Schepper, afgedrukt in mijn verlangen, heet ‘de ziel’, dat ben ‘ik’.

From the Arava Arvut Convention 2/23/12 Lesson #2

Filed under: Congressen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Lichaam en Ziel | Add Comment/Ask Question→

Wij moeten onze intentie voor eenheid vasthouden, omdat alles wat wij kunnen bereiken in deze nauwkeurig gerichte intentie verborgen ligt. Wat wij tijdens de lessen horen is niet zo belangrijk, maar het is belangrijk dat wij tijdens de lessen voortdurend kunnen werken aan de eenheid met al onze vrienden, over de hele wereld. In de mate waarin wij ons inspannen om ons met elkaar te verenigen, komen wij verder, en hierin ligt onze gehele vooruitgang.

Als wij ons werk tijdens de les niet doen, kan het ons wel een soort begrip geven, ons een klein beetje verder brengen, maar dit zal geen spirituele ontwikkeling zijn.

Wij kijken deze week naar de opnamen van de lessen van het congres in de Arava. Er doet zich een vraag voor: kunnen wij tijdens het kijken een eenheid bereiken die nog sterker is dan wat wij daar hebben bereikt? En als dat niet zo is, zouden we dan niet beter weer de gebruikelijke routine van de lessen kunnen oppakken? Het antwoord is aan jullie.

Het allerbelangrijkste hierin bestaat uit constant werken aan eenheid. Het gaat niet over hoeveel ik begrijp (dit is volslagen onbelangrijk), maar over de mate, waarin ik mij inspan voor eenheid. Want juist binnen die eenheid zal het voor mij mogelijk zijn, om te voelen waarover gesproken wordt.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 2/28/12, “Questions and Answers”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Wederzijds Garant staan | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Ik heb het gevoel, dat alle systemen van de maatschappij en de wereld corrupt zijn en dat wij daar ook deel van uitmaken, als wij eraan meedoen. Betrekt ons contact met de maatschappij ons niet, tegen onze wil in, bij deze systemen en staat dat onze correctie niet in de weg? Leefden Kabbalistische groepen vroeger gescheiden van de corrupte systemen van de maatschappij? Moeten wij niet afgezonderd leven, als een samenleving van correctie? Of zou dat achteruitgang betekenen en contacten moeilijker maken?

Antwoord: Wij kunnen onszelf alleen corrigeren door anderen te helpen! De corruptie van de wereld werd ons vanaf het begin getoond om ons dit te laten voelen, om ons ervan bewust te maken en de manier te vinden om het te corrigeren. Correctie brengt een ieder naar één enkel, integraal systeem: lees wat Baal HaSulam erover schrijft.

Vraag: Wat is er voor u nodig om in de nabije toekomst Zuid Afrika te bezoeken?

Antwoord: Het volgende is noodzakelijk: er wacht daar een groep op mij, studenten en veel mensen die bereid zijn om naar mij te luisteren. Als je daarvoor zorgt, ben ik bereid om te gaan!

Filed under: Maatschappij | Add Comment/Ask Question→