Het Boek de Zohar, hoofdstuk ‘Pekudei’, item 157: De wateren rijzen en vallen in de zetels, verlichten van beneden naar boven en van boven naar beneden. Zij die neerdaalden groeven in de diepten en braken ze. Zij die omhoog rezen gaan door die openingen de stenen binnen, in de Masach de Peh de Rosh ZA, rijzen omhoog en vervullen zeven dagen lang, wat de zeven Malchuts zijn van Chazeh en daarboven.

De Zohar spreekt uitsluitend over de verbinding tussen de verlangens: hoe zij samenkomen, welke combinaties van verbindingen worden gecreëerd als resultaat hiervan en welke Lichten onthuld worden door de gelijkheid van vorm tussen de verbindingen van verlangens en het Licht, waarbij het Licht de eigenschap van liefdevol geven is, wat zij tussen hen ontdekken.

In de mate, waarin je het algemene systeem corrigeert en de verschillende verlangens en de groepen daarbinnen verbindt, verlevendig je het systeem. Je ontdekt, dat de eigenschap van geven, het Licht, vitaliteit, leven, erin binnenstroomt. Er bestaat niets anders dan dit. Buiten dit systeem bestaan noch de Schepper, noch het schepsel; alles bestaat daarin. Het staat als gebroken voor ons, omdat dit de manier is, waarop we het vanuit onze ongecorrigeerde eigenschappen ontdekken. Omdat we op deze manier, door onze verbinding, de eigenschappen ervan bereiken, de richtingen, de delen en hoe alles samenwerkt.

Wij hebben te maken met ‘levende bouwstenen’: als je de gescheiden delen samenvoegt, gaan ze leven. Wanneer je zo, langzamerhand, meer en meer delen samenvoegt, breng je het hele systeem tot leven. Het begint te werken en je ontdekt er diverse verschijnselen in.

We hebben geen ander werk dan dit. Nu, in deze tijd, naderen we het praktische werk: onze verlangens en gedachten verenigen. Ze tonen zich aan ons, van dag tot dag steeds meer met elkaar verbonden. Daardoor lijkt het dat de wereld verward is, maar wij zijn verward. We begrijpen niet, dat de wereld meer en meer verbonden raakt, meer dan wij het zijn. Er wordt ons getoond, dat er een breuk is tussen ons, een crisis.

Het is belangrijk te begrijpen, dat deze breuk zich in onze waarneming bevindt. Wij moeten ons met elkaar gaan verbinden, onze verlangens verenigen. Kabbalisten spreken alleen hierover met ons, over de ene plaats die we moeten corrigeren: de verbindingen tussen ons.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/10/2011, The Zohar

Filed under: Collectieve Ziel, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

De Zohar onthult ons de Shechina (de verbinding tussen ons) door verschillende situaties te beschrijven en daarbij allerlei vormen, beelden en verschillende stijlen te gebruiken.

Als we ons willen verbinden met wat we lezen, zelfs zonder te begrijpen wat we lezen, betekent het, dat we het materiaal willen leren kennen. We willen deel uitmaken van dit net, dat alle zielen met elkaar verbindt, het net dat De Zohar onthult. We willen samen met de zielen zijn die streven naar de Schepper in de heilige Shechina. “Heilig” betekent, dat dit net functioneert in wederzijds geven, voor elkaar garant staan.

Als we de Zohar lezen en ernaar verlangen de Shechina tussen ons te onthullen, trekken we het Licht aan van de staten, die voor ons verborgen zijn achter de woorden van De Zohar, die ons terugbrengt naar onze Bron: de Schepper.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 8/30/11, The Zohar

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar - Geen reacties→

In plaats van in dit kleine deel van de werkelijkheid te bestaan, heeft iemand die het verlangen heeft om door te breken naar het tweede deel van de werkelijkheid, het eeuwige en perfecte deel, verschillende middelen om dat te doen: de leraar, de groep en de boeken. De leraar legt uit, dat er een dergelijke mogelijkheid bestaat. Hij legt uit, dat het kan worden gerealiseerd met de hulp van een groep, waarin iedereen streeft naar de perceptie van de ware, perfecte realiteit en met de boeken die spreken over diezelfde perfecte werkelijkheid.

Wanneer we proberen om samen te zijn, is het alsof iedereen uit zichzelf komt, uit zijn ego, omdat hij moet voelen dat hij bestaat in de anderen. Dan, wanneer hij probeert om boven zichzelf te zijn – in de anderen, met hen verbonden – en hij leest over de perceptie van de werkelijkheid in geven, is dit de manier waarop hij zich gelijkvormig maakt aan de toekomstige staat, alsof hij er al is.

Afhankelijk van de mate waarin hij daarnaar streeft, roept hij de tweede kracht die in de werkelijkheid bestaat, van daaruit op, de kracht van geven, naast de kleine kracht van ontvangen die hem door de natuur gegeven is. Dan komt de kracht van geven en brengt de veranderingen in hem teweeg.

Een mens kan deze veranderingen zien als een toegevoegde kracht van ontvangen die naar hem toekomt, in plaats van de kracht van geven die hem verandert, en een dergelijke waarneming is ook correct. Echter, daarnaast, ontwikkelt hij eveneens de kracht van geven. Op deze manier gaat men vooruit, soms naar rechts en soms naar links, maar gedreven door die kracht van geven.

Hij moet deze kracht van geven, samen met de kracht van ontvangen, bereiken. Deze twee krachten worden dan langzamerhand aan de mens onthuld als twee lijnen, de rechter en de linker. Dan boekt de mens vooruitgang, soms in een staat van afdaling en soms in een staat van opstijging. Hij weet nog niet wat afdaling en opstijging precies is, tot nu toe onderscheidt hij ze alleen door zijn huidige gevoelens.

Echter, na verloop van tijd, begint hij te voelen dat het voor hem nodig is om deze twee lijnen te gebruiken door zich er tussenin te bevinden. Op deze manier, begint hij er controle over uit te oefenen en begint hij ze samen te brengen in de middellijn.

In wezen, bestaat ons hele werk uit samen studeren, ons willen verbinden met elkaar in onze harten, en verlangen naar eenheid boven alle onenigheden en verschillen uit, omdat al deze dingen alleen betrekking hebben op ons animale bestaan, dat hier, in deze wereld, blijft bestaan. We willen ons met elkaar verbinden in onze verlangens, onze punten in het hart, boven deze dingen uit.

Wanneer we De Zohar met deze intentie lezen, spreekt het boek over onze gecorrigeerde staten, over de manier waarop we de kwaliteit van geven onthullen in de verbinding tussen ons, wat hetzelfde is als de Schepper, het Licht, de geestelijke wereld, de Hogere Wereld. Daarom moet een ieder zich deze staat voorstellen bij het lezen van De Zohar.

From the lesson on 8/12/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Kabbalistische bronnen, Lichaam en Ziel, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Filed under: video, Zohar - Geen reacties→

De Zohar, Hoofdstuk “Truma (Schenking)”, Item 487: Er is een allegorie over een koning, die een maaltijd voor zijn hofhouding bereidde. Zolang ze doen wat hij wil, eten ze mee met de maaltijd van de koning en geven ze een deel van de botten aan de honden om erop te kauwen. Wanneer de hofhouding niet doet wat de koning wil, geeft hij de hele maaltijd aan de honden en de botten aan zijn hofhouding.

Vraag: Wat is dit voedsel dat iedereen eet aan de tafel van de koning?

Antwoord: “Voedsel” betekent dat je genot ontvangt door te geven. En je moet dit genot ook ontvangen, met het doel om te geven.

Het gaat hier over een houding, een gevoel, handelen vanuit verlangens. De“honden” in mij zitten onder de “tafel” in mij, waar ik “de verschillende smaken van de koning” voel.

Wat zijn “de smaken van de koning”? Wat is “de tafel van de koning”? Dit zijn alle genoegens die zich openbaren bij het geven, alles wat de koning wenst te schenken. Hij geniet van geven. En hij wenst, dat jij ook geniet van het geven aan anderen.

Wanneer je dan geeft en ervan geniet, is de vraag: wat geeft je genot? Geniet je van het feit dat je lijkt op de koning? Geniet je, omdat Hij genot ontvangt van het feit, dat je gelijkvormig bent aan Hem? Of geniet je, omdat je je een of ander genot hebt toegeëigend? Als dat zo is, moet je meteen veranderen van een mens, die tegenover de koning aan tafel zit, in een hond die op de botten onder de tafel kauwt.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/11/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan het lezen van een tekst, die ik niet begrijp, mij helpen me te verbinden met de groep of hiernaar te verlangen?

Antwoord: het lezen van de tekst op zich werkt niet. Denken aan wat ik nu precies verlang helpt. Dit is te vergelijken met een bron van kracht.

Stel je voor, dat je een medicijn hebt gekregen en dat je daarmee geneest wat je ermee wilde genezen. Het medicijn heeft invloed op je hele lichaam en jij moet precies bepalen wat je wilt behandelen: je been, je arm, je hoofd, een wond, wat je maar wenst. Het medicijn op zichzelf is alles omvattend.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/31/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Wat is het doel van afleidende gedachten die opkomen tijdens het lezen van Het Boek de Zohar en mij verhinderen om mijn aandacht erbij te houden?

Antwoord: dit alles wordt gegeven van Boven, we weten niet waarom we deze of andere gedachten hebben in de een of andere vorm en ook niet waarom ze noodzakelijk zijn. We kunnen er van alles bij bedenken, maar we zullen er nooit achter komen wat de werkelijke bedoeling ervan is.

Gedachten kunnen heel dwingend zijn en plotseling kunnen ze verdwijnen en nooit meer terugkomen. Ze kunnen zich in reeksen aandienen: nu denk ik aan dit en daarna aan iets anders. Uiteraard zijn ze noodzakelijk. De ziel groeit namelijk op basis van deze gedachten.

Daarom moeten we ze serieus nemen, dat wil zeggen: begrijpen dat dit alles van Boven komt en dat er geen toeval is. Wij ontvangen situaties van Boven en op basis daarvan moeten we groeien.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/31/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

De Zohar beschrijft een staat op het niveau van de 125e graad, de wereld van Ein Sof ( Oneindigheid), de wereld van totale verbondenheid, de wereld van onze complete correctie, wanneer we gelijkvormigheid hebben bereikt met de eigenschappen van de Schepper. Daarom, ongeacht hoe ver we van deze volmaakte staat verwijderd zijn en hoe tegengesteld we hieraan ook zijn – we hebben hier geen enkel contact mee, zelfs niet in de geringste mate – de kracht van onze pressie blijkt, juist in deze tegenovergestelde staat, het grootst als we ons tot het uiterste inspannen om perfectie te bereiken. Hier werkt de afstand juist in ons voordeel.

Ik heb deze tegenovergestelde staat niet gemaakt, de Ene Die ik wens te bereiken deed dit. Daarom wordt één gram inspanning, die ik uitoefen om bij de Schepper te zijn, ondanks deze grootst mogelijke afstand, met 125 vermenigvuldigd. Met andere woorden: deze niveaus komen ten goede aan mijn inspanningen.

Net zoals er alles wordt gedaan voor een baby, als ze huilt. Maar wanneer een kind van twee à drie jaar oud huilt, geven de volwassenen haar niet meer zoveel aandacht.

Deze grootst mogelijke afstand werkt juist zo, dat de kracht van de inspanningen van een mens – aan de andere kant van de ladder van de niveaus – daardoor wordt vermenigvuldigd. Daarom moeten we de staat waarin we zijn waarderen en ernaar verlangen om de uiteindelijke staat zo spoedig mogelijk te bereiken. Dan zullen onze inspanningen werkelijk groot zijn.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Wat voor zin kan ik in hoofdletters opschrijven, zodat ik elke keer als ik afgeleid ben en mijn gedachten op de loop gaan, daar naar terug kan gaan en weer kan focussen?

Antwoord: Stel je een situatie voor die het waard is om steeds weer te willen bereiken en beschrijf die zo, dat deze zin je er onmiddellijk aan doet denken, dat je de werkelijkheid waarneemt als verdeeld en gebroken in verschillende delen, alleen omdat je je in je egoïsme bevindt.

Zodra je deze manier van kijken via je ego verwerpt, verandert alles in één enkel geheel. Het is alsof je naar de realiteit kijkt door een gordijn met kleine gaten erin en wat je ziet lijkt te bestaan uit afzonderlijke delen. Maar dan neem je dit gordijn van voor je ogen weg en de hele werkelijkheid blijkt één te zijn.

From the 2dn part of the Daily Kabbalah Lesson 7/28/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Intentie, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Het lezen van De Zohar kan je vergelijken met een lang verwachte ontmoeting met iemand van wie je houdt, iemand bij wie je dichterbij wilde zijn. Als je elkaar eindelijk ontmoet, maakt het je niet uit wat hij precies tegen je zegt. Het belangrijkste is, dat je – nu je dichtbij hem bent en zijn stem hoort – voelt hoe dicht je bij elkaar bent. De woorden die je hoort zijn niet belangrijk. Laat hem maar vertellen. Je luistert er zelfs niet zo nauwkeurig naar. Door de woorden wil je voelen hoe je nog dichterbij hem komt en hem meer voelt.

Het is hetzelfde met Het Boek De Zohar. Alle verschillende woorden en verhalen, die erin geschreven staan, lijken ons in de war te brengen. Maar dan begrijpen we waarom dit daar geschreven staat: omdat het allemaal namen zijn, die onze verbindingen uitdrukken. Maar het is voor mij niet belangrijk waarover er nu precies geschreven wordt in dit Boek, waarover verteld wordt. Wat belangrijk is, is dat ik er nu dichtbij ben. Omdat ik er vreugde aan beleef om ermee verbonden te zijn, besteed ik niet zoveel aandacht aan de woorden. Het belangrijkste is, dat we dicht bij elkaar zijn.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/27/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Kabbalah Studie, Zohar - Geen reacties→