Vraag: Als de groep duisternis voelt, is het dan terecht om het ego te gebruiken, namelijk afgunst, lust en eer, voor eenheid en verbinding?

Antwoord: Op elk niveau wordt met duisternis iets totaal anders bedoeld. Duisternis kan een gebrek zijn aan iets, het kan een gevoel zijn dat ik niet kan handelen, een machteloos gevoel, het kan ook het tegenovergestelde zijn: Ik ben dankbaar voor deze duisternis omdat ik nu kan handelen vanuit ’geloof boven de rede’, enzovoort.

Commentaar: Ik zie dat ik niet boven mezelf kan uitstijgen, geen verbinding met de vrienden kan krijgen en ik voel dat één enkele Kracht ons bestuurt. Ik heb niets anders dan het ego en ik ga met behulp daarvan werken, zodat de vrienden in elkaar opgenomen zullen worden.

Antwoord: Hier is een intens gebed van dankbaarheid aan de Schepper nodig omdat Hij je de mogelijkheid geeft om iets te doen in een dergelijke staat van duisternis.

Dit is de eerste juiste handeling. En als je in zekere mate ook nog een soort mogelijkheid hebt om iets op een correcte manier te doen, moet je de Schepper onmiddellijk daarvoor danken. Dan kom je met Hem in contact. Het zal niet altijd duidelijk en helder zijn, maar het zal een contact zijn.

Je hebt de mogelijkheid gekregen om je op de correcte manier tot de Schepper te wenden en Hem te danken, dan wend je je tot Hem met het verzoek om de vrienden te helpen en dan vindt alles al in de juiste volgorde en verbinding plaats.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-three-09-21-14/

Filed under: Dankbaarheid, Groep, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: In mijn spirituele werk kan ik de Schepper en de groep onmogelijk met elkaar verbinden. Wat moet ik doen?

Antwoord: Wie heeft me deze groep gegeven? Wie heeft mij er naartoe gebracht en alles georganiseerd? Wie bestuurt al die mensen die tegenover mij zitten?

In de groep van tien zitten er negen mensen naast mij en zij zijn allemaal bereid om zich met mij te verbinden. Wie leidt al die mensen, wie selecteert ze, bereidt ze voor en spoort ze aan tot verbinding met elkaar? Welke Kracht zou dit anders kunnen zijn dan de Schepper? Er is geen andere Kracht. Ik moet alleen nog onthullen hoe Hij dit doet hoe Hij als een poppenspeler de touwtjes van iedereen in handen heeft en op welke manier Hij ons bij elkaar brengt.

En waar ben ik? Wie van ons heeft een vrije wil, waarin komt dit tot uitdrukking, in welke precieze innerlijke beweging?

Dan ga ik nadenken, ik kijk naar de anderen en ik realiseer me dat de Schepper alles heeft gedaan en dat Hij ons de gelegenheid heeft gegeven om het verlangen naar gezamenlijke verbinding te vergroten met het Doel om Hem te gaan ontdekken, zodat Hij van een verborgen poppenspeler zichtbaar wordt als Degene die alle lege plekken tussen ons vult. Plotseling gaan we elkaar zodanig aanvullen dat er een perfect systeem ontstaat waarin iedereen op een volmaakte manier past, dit komt tot stand door al onze krachten, onze eigenschappen en intenties, door onze verlangens en gedachten.

Afgezien van de mogelijkheid om ons perfect met elkaar te verbinden en te streven naar eenheid, wordt al het overige door de Schepper gedaan. Wij hoeven alleen te laten zien dat wij een beweging maken naar de ideale verbinding. En ook dit wordt door Hem gedaan, maar wij moeten ernaar blijven streven.

Wij weten verder niets, begrijpen het niet en voelen het niet. Wij willen alleen dat het gebeurt, met Zijn Hulp.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-one-09-19-14/

Filed under: Congressen, Groep, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag: Bestaat de verbinding van vrees en liefde uit ontzag voor de Schepper? Of is het een nieuw gevoel dat nu nog niet is onthuld in onze wereld?

Antwoord: We spreken niet over wat in onze wereld onthuld is, namelijk in de egoïstische verlangens. Want die verlangens bestaan uit niets anders dan animale angst voor het fysieke bestaan en liefde voor de genoegens die dat animale bestaan vullen.

We spreken helemaal niet over wat in het animale lichaam gevoeld wordt, we proberen ons voor te stellen dat wij leven in een bestaan van geven waar twee eigenschappen alles besturen: liefde en ontzag. We denken alleen maar aan wat buiten ons gebeurt, namelijk aan dat wat ons van daaruit naar anderen leidt en via hen naar de Schepper, naar de eigenschap van alomvattende liefde en geven.

Vraag: Waarom voelen we dat ontzag niet waar u over spreekt?

Antwoord: Dat is een teken dat je nog niet door de noodzakelijke stappen van je vooruitgang – waardoor je kunt onderscheiden – bent gegaan.

Als iemand zich heel erg betrokken voelt bij iets, als hij beeft van angst, komt er een gevoel in hem op dat hij kracht investeert en niet ontvangt wat hij zou moeten ontvangen. Dan begint hij te denken: “Wat is hier aan de hand? Het zou moeten veranderen, maar het gebeurt niet.”

Ik studeer al zoveel jaren, ik werk al zoveel jaren aan mijzelf en ik doe veel aan disseminatie. Ik heb al zoveel gedaan. Wat heb ik tot nu toe nagelaten? Waar heb ik fouten gemaakt? Waarom zie ik geen vooruitgang? Of is de vooruitgang juist dat ik het niet zie!? Maar dat wil ik dan ook weten. Dit betekent dat er een dringende vraag in een mens naar boven komt, maar dat is afhankelijk van zijn inspanningen.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-one-09-19-14/

Filed under: De Schepper, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

We moeten heel zorgvuldig omgaan met de uitspraak: ”Er is geen ander dan Hij” en hier niet in alle omstandigheden naar verwijzen om zo onszelf te rechtvaardigen.

Heb je Degene van wie je zegt: “Er is geen ander dan Hij” bereikt? Nee. Toch gebruik je deze uitspraak te pas en te onpas als het je goed uitkomt. Je hebt het recht niet om wat de Kabbalisten in hun Kelim (vaten) hebben ontvangen vanuit hun spirituele niveau als een stelling te gebruiken. Je hebt deze Kelim niet! Toch neem je dit concept als een kant en klare formule en ga je het toepassen. Dit is niet correct, dat kan je zo niet doen!

Alles wat ik zeg is afkomstig van de Kelim waarin ik nu besta. Als ik deze gevoelens innerlijk ervaar en dit spirituele niveau bereikt heb, werk ik met deze formule omdat ik daartoe in staat ben, maar wat voor zin heeft het om deze woorden te gebruiken als dat niet zo is?

Ik bevind me niet op dat niveau, dus waarom zou ik hierover nadenken of me er een voorstelling van maken? Als ik het alleen maar theoretisch bestudeer, is dat iets anders, maar als ik in de praktijk bij het werken in de groep altijd alleen maar zeg: “Er is geen ander dan Hij”, zal ik niet groeien maar alleen maar een klein diertje blijven. Alle religieuze gelovigen zeggen dit.

Vraag: Hoe verhoudt het concept: “Er is geen ander dan Hij” zich tot het feit dat wij onze inspanningen zelf moeten leveren?

Antwoord: Voordat wij aan het werk gaan, gaan wij niet uit van het principe: “Er is geen ander dan Hij”, we spannen ons alleen maar in.

In Brief 16 schrijft Baal HaSulam dat een mens iedere dag voordat hij aan het werk gaat, moet zeggen: “Als ik niet zelf handel, zal niemand mij helpen” en vervolgens moet hij al het nodige doen om zijn dagelijks brood te verdienen.

Maar als hij ‘s avonds klaar is met zijn werk, zegt hij: “Er is geen ander dan Hij” omdat de Schepper van tevoren aan hem dacht en hij alles wat hij verdiend heeft niet heeft ontvangen door zijn eigen inspanningen, maar omdat het zo bedoeld was.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-three-09-21-14/

Filed under: Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Er ontbreekt ons slechts één ding, om in elke staat de behoefte te ontdekken: “Er is geen ander dan de Schepper”. Eerst is die stelling helemaal abstract voor mij omdat ik er alleen maar in een boek over lees.

Later echter wordt het me echter steeds meer vertrouwd en ik zie: “Er is geen ander dan Hij” in alles wat er om me heen gebeurt, in alle mensen die ik ontmoet, in alles wat ik beleef. Achter dat alles is de Schepper verborgen, Hij en niemand anders.

“Er is geen ander dan Hij” in mijn gedachten betekent dat Hij deze gedachten in mij brengt en dat ik alleen Hem voel. En als het erover gaat hoe ik deze gedachten waarneem en erop reageer, geldt ook hier: “Er is geen ander dan Hij”.

Besluit ik zelf over mijn reactie? Is er iets in mijn reactie dat van mijzelf is of bestaat er alleen “Geen ander dan Hij?” Door mij steeds dieper met deze vragen bezig te houden, kom ik tot gehechtheid aan Hem.

Als er in elke staat “Geen ander dan Hij” is, overal, in elke gedachte, in alle besluiten die ik denk te nemen en bij alles wat ik doe, betekent dat, dat alles door de Schepper wordt bepaald. Eigenlijk ben ik alleen maar aan het ontdekken dat Hij alles besluit en dat ik alleen maar een punt heb van waaruit ik kan vaststellen dat de Schepper overal en in alles degene is die handelt. Zo ontdek ik dat ik volledig met Hem verbonden ben.

Wanneer wij ernaar streven om ons constant vast te houden aan “Geen ander dan Hij” en wij de Schepper willen ontdekken in elke gedachte en elk verlangen, in hoofd en hart, brengt dat ons naar gehechtheid aan de Schepper. Verder wordt er niets van ons verlangd, dit is het allerbelangrijkste. Wij moeten simpelweg oefenen om bij alles in ons dagelijkse leven deze houding aan te nemen.

Hoe moeten we met verborgenheid omgaan, met het feit dat ik er ben en dat de hogere Kracht er is, en dat er tussen ons verborgenheid is. Hoe moet ik omgaan met deze verborgenheid?

In wezen komt de verborgenheid uit mijn verlangens voort en die verlangens zijn bedoeld om de Schepper te onthullen. Als zij niet bedoeld waren om de Schepper te onthullen, zou ik geen verborgenheid ervaren. Ik zou niet eens voelen dat ze betrekking hebben op de Schepper.

Er zijn op het ogenblik heel veel verlangens in mij die nog slapende zijn, ze maken zich nog op geen enkele manier kenbaar. Maar als ik in mijn verlangens de verborgenheid van de Schepper bewust voel, heb ik de grootste kans om Hem te onthullen, op voorwaarde dat ik er op de juiste manier mee omga. Deze verborgenheid is de staat die aan onthulling vooraf gaat.

Hieruit volgt dat de grootste verborgenheid juist betrekking heeft op het principe “Geen ander dan Hij”, waardoor ik gedwongen word om handelingen of aan mijzelf of aan anderen toe te schrijven. Daardoor verdeel ik de werkelijkheid in mijzelf en de wereld om mij heen.

Als ik echter alles wat in mijn voelen en denken gebeurt – en ook in de minerale, vegetatieve, animale en menselijke omgeving – aan de Schepper toeschrijf, zou ik de gecorrigeerde Shechina (Goddelijke Aanwezigheid) voelen. Alleen het punt van waaruit ik waarneem dat alles door de Schepper wordt gedaan, wordt ‘het punt van restrictie’, het punt van mijn ‘ik’ genoemd.

Zonder dit punt is er geen schepsel, maar al het overige, uitgezonderd dit punt, behoort aan de Schepper. En als ik innerlijk zie: “Geen ander dan Hij” en alles om mij heen “Geen ander dan Hij”, ontdek ik dat er inderdaad “Geen ander dan Hij” is. Het is helemaal niet moeilijk. Wij moeten elkaar alleen in deze intentie versterken. Als je ermee instemt, laten we dan het contract van wederzijdse verantwoordelijkheid tekenen. Er is niets anders nodig.

Dit principe: “Er is geen ander dan Hij”, is het enige wat je moet toepassen. Wij doen veel in deze wereld, maar dat alles is eenvoudigweg bedoeld om ons te helpen vasthouden aan deze intentie: “Geen ander dan Hij”, bij elke handeling. Wij hoeven niets anders te doen dan dat.

From the Workshop on 10/6/2014

Filed under: De Schepper, Innerlijk Werk, Perceptie van de Werkelijkheid, Spiritueel Werk, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: We hebben het gevoel dat er een heel krachtige eenheid is in onze groep van tien, tegelijkertijd hebben we het gevoel dat ons hart bedekt is door een harde laag waar we niet doorheen komen. Hoe moeten we dit aanpakken?

Antwoord: Kus deze staat op dezelfde manier als je de stok kust waarmee je geslagen wordt.

Eigenlijk is het een wonderbaarlijke onthulling, maar een mens ervaart het als een onaangename staat omdat hij daardoor in een stille wanhoop terechtkomt waarin geen enkele verandering waarneembaar is.

Bovendien is het concept Schepper enigszins vaag geworden. Je hebt de indruk dat je wel hoort wat er over Hem gezegd wordt, maar je kunt er niets bij voelen. Het is nu alleen maar iets abstracts voor je, je ervaart geen eigenschappen en krachten. Je kunt Hem met niets meer verbinden omdat de Farao (ego) jullie gemeenschappelijk hart vult.

Ondanks dat is er een klein puntje van waaruit je vaststelt dat je onder de invloed van Farao staat, je bent in een staat van wanhoop en ogenschijnlijk is er geen uitweg. Het is beter om alles maar te vergeten, om ergens in jezelf op een knopje te drukken en dan terecht te komen in een land dat heel ver weg is.

Zulke staten zullen zich steeds weer in je voordoen, ze blijven zich herhalen. Dit gaat na de uittocht uit Egypte door omdat je al deze egoïstische verlangens met jezelf moet verbinden tijdens de veertigjarige tocht door de woestijn, de opgang naar Bina en de verovering van het land Israël, het is werk met de Kelim (vaten) van ontvangen. Deze neergangen zul je steeds weer krijgen en ze zullen steeds dieper gaan.

Wat kunnen we dan doen? Ga in zulke gevallen onmiddellijk uit onze bronnen lezen. Ga als het mogelijk is, zo gauw mogelijk naar de groep, dat is het meest effectief. Je kunt ook meedoen aan een vorm van disseminatie, het maakt geen verschil wat, maar het beste van alles is fysiek contact. Probeer te luisteren of iets te lezen als je alleen bent en geen andere opties hebt, maar doe het heel bewust en intens. We moeten ons egoïsme omploegen.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-two-09-20-14/

Filed under: Egoïsme, Groep, Kabbalistische bronnen, Spiritueel Werk - Geen reacties→

De student ontvangt al het Licht (het Licht dat Hervormt en het Licht dat Vervult) via de leraar. De volgorde van de niveaus verandert nooit, daarom heeft de student de taak om te verlangen naar zijn hechting aan de leraar.

We kennen zo’n voorbeeld uit het Boek de Zohar over Rabbi Chiya die veertig dagen vastte om Rabbi Shimon te kunnen zien, zijn leraar die hem had verlaten. Toen het niet lukte om hem te zien, vastte hij nog veertig dagen extra.

Het gaat hier natuurlijk niet om fysiek vasten, maar om spirituele handelingen. Rabbi Chiya steeg naar het niveau van de hogere Bina van Bina en hij corrigeerde zich dermate in het Licht van Hassadim dat hij beloond werd met een graad van verbinding met zijn leraar op een heel hoog niveau. Dit betekent dat hij Rabbi Shimon zag zitten in de Grote Vergadering, en dankzij Rabbi Chiya ontdekte hij de hogere wijsheid, het Licht van Hochma, en het verborgen weten, Mocha Stima’a.

Vraag: Hoe kunnen we zo’n onthulling bereiken?

Antwoord: We moeten proberen om te verlangen naar wat de leraar zegt. Natuurlijk bevinden jij noch ik ons op de niveaus van Rabbi Shimon en Rabbi Chiya, maar in de toekomst zullen we deze niveaus ongetwijfeld bereiken. Daarom moet dit voor ons een voorbeeld zijn, niet op het gebied van een fysieke, psychologische verbinding maar in de waarachtige innerlijke verbinding. Alles wat wij leren en ontvangen via de externe mind en de innerlijke vervulling komt van de leraar.

Meer kan de leraar niet voor ons doen. Hij neemt de positie in van een ouder die zijn kind alleen dat kan geven waar het kind om vraagt. Als het kind vol energie is, intelligent is en veel verlangens heeft, kan je hem opgeven voor verschillende clubs, zorgen voor privé leraren, boeken en educatieve spellen en dat alles kan hem helpen bij zijn ontwikkeling naar bredere en hogere niveaus. Maar als het om een autistisch kind gaat en het in ontwikkeling achterloopt, is het enige wat een ouder kan doen zich bezorgd maken over zijn fysieke bestaan, zijn fysieke behoeften en hopen dat zijn denken eens zal ontwaken.

Alles is afhankelijk van de behoefte van de student en dit is een eenzijdige verbinding, waarmee bedoeld wordt dat de leraar zich alleen opent door de behoefte van de student, daardoor voelt de leraar zich verplicht om zich te openen en niet te sluiten. De uitspraak “de bezorgdheid voor het opvoeden van kinderen” betekent dat de leraar zich gedwongen voelt om zichzelf te sluiten in de mate waarin de studenten afstand tot hem bewaren.

Dit gebeurt met elke student, ik ben hier zelf op een heel dramatische manier doorheen gegaan. Ook deze staat moeten we bestuderen, zodat we begrijpen dat we voor alles verantwoordelijk zijn. De onthulling van de leraar en vervolgens de onthulling van de Schepper zijn afhankelijk van de Kelim (vaten) van de student en van de mate waarin hij zich voorbereidt op het werk met de vrienden.

Alleen door de verbinding met de vrienden kan iemand verlangen voelen naar de leraar en via hem naar de Schepper. We moeten in deze verbinding de gezamenlijke passie vinden en dan vinden we de juiste richting. Op een andere manier lukt het niet en de verborgenheid helpt ons niet.

De leraar onderwijst je waar en hoe je een opening kunt maken waardoor je bij de Schepper kunt komen. Stel je voor dat je plotseling ontdekt dat er ergens in de lucht iets verborgen is, precies hier, en door de aanwijzingen die de leraar je geeft (hij zal het je nooit regelrecht en duidelijk zeggen, verwacht dat niet) begrijp je hoe je in de lucht een opening kunt maken en daardoor naar binnen kunt gaan.

http://laitman.com/2014/08/daily-kabbalah-lesson-08-29-14/

Filed under: Kabbalah Leraar, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Weisman, “Midrash Sefer,” “Na de dood van”, “Heilig Werk op Yom Kippur”: Voor Yom Kippur moet je een mens voorbereiden, degene die de geit met zich moet meenemen die voor Azazel bestemd is, in de woestijn, en hem daar van een rots werpt. De Schepper heeft beloofd dat de zonden van de gehele gemeenschap van Israël vergeven worden door dit Heilige Werk.

Degene die de geit naar de woestijn meenam, stierf gewoonlijk aan het einde van dat jaar …

De Hogepriester kon de binnenplaats niet verlaten en het Heilige Werk niet verrichten totdat de geit in de woestijn was …

In die dagen, toen het volk Israël uit rechtvaardigen bestond, wisten zij dat de geit in de woestijn was aangekomen als het rode koord dat aan het Heilige der Heiligen was vastgebonden wit werd.

Een mens die een afgezant is van de gehele gemeenschap, namelijk van al zijn verlangens, ontdekt in zichzelf verlangens die niet gecorrigeerd kunnen worden en hij doodt ze.

Hij werpt de geit (zijn ongecorrigeerde verlangens) van de rots, hij beoordeelt ze op basis van zijn gevoelens, zijn inschattingen en zijn afwegingen en hij sterft omdat hij ze niet kan corrigeren, zo kan hij op een hoger niveau komen.

Zulke eigenschappen die het dier in ons genoemd worden, bevinden zich in ieder van ons. De ongecorrigeerde mens en de ongecorrigeerde geit kunnen elkaar aanvullen. De staat van het dier in ons wordt dus gecorrigeerd als wij het van de rots werpen en deze verlangens uiteenvallen.

Dankzij deze staat sterft het dier in ons. Het ongecorrigeerde deel in ons moet in dat jaar sterven. De dood daarvan is goed voor ons, het is onze beloning. Wanneer de staat die wij het dier in ons noemen sterft, stijgen wij omhoog. Dit is een grote vreugde, een gevoel van correctie en bevrijding van zulke egoïstische verlangens waar we ons eerder niet van konden bevrijden.

Er staat geschreven dat zij wisten dat de geit in de woestijn was aangekomen als het rode koord dat aan het Heilige der Heiligen was vastgebonden wit werd. Dit betekent dat nu alle eigenschappen van Din (oordeel) veranderen in de eigenschappen van Hesed (genade), dat wil zeggen dat de zonden van het volk zijn vergeven en dat zij bevrijd zijn van de ongecorrigeerde verlangens.

Het hele volk zendt namelijk de geit naar de woestijn en zo worden al hun verlangens van het animale niveau weggeworpen en vallen zij uiteen. Zo ontvangt het volk de Zegen van de Eeuwige in plaats van Zijn Oordeel.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/12/14

Filed under: Feestdagen, Spiritueel Werk, Torah, Yom kippur - Geen reacties→

Vraag: We weten dat een groep van tien vrienden een spirituele Partzuf vormen. Hoe kan ik tien Sefirot waarnemen te midden van tien ‘ezels’?

Antwoord: Het word ‘ezel’ (Hamor) is afkomstig van het Hebreeuwse woord Homer (materie) Als je in een groep van tien werkt, zal je zien dat jij je van deze tien ezels (vormen van materie) op het laagste niveau bevindt. Malchut en alle overige negen Sefirot zijn hoger, het zijn zuivere graden van geven. Jij bent de enige ongecorrigeerde egoïst.

Je zult ontdekken dat de materie van alle negen ezels nu in jou geconcentreerd is. Dit betekent dat jij de grootste ezel bent, met een enorm groot ego, alle anderen die vóór je zijn, zijn geen mensen maar engelen, de graad van liefde en geven. Je gaat begrijpen dat jij de enige bent in de wereld die correctie nodig heeft en dat alle anderen volkomen verbonden zijn met de Schepper! Alleen jij bent het ongecorrigeerde deel van de schepping. Je moet nauwkeuriger kijken, dan ga je het ontdekken.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-09-18-14/

Filed under: Correctie, De Tien, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent het om jezelf weg te cijferen, te annuleren, voor de ander?

Antwoord: Je naar elkaar annuleren en over en weer de ander ‘binnengaan’ volgens het principe: ‘Heb je naaste lief als jezelf’, moet ons tot verbinding met de Schepper brengen. Dus ik annuleer me niet alleen en word tot niemand, een nul, eigenlijk verricht ik handelingen die me helpen om in verbinding te komen met de vriend, zodat hij gemakkelijk in contact met mij zal kunnen komen. Ik doe wat goed is voor hem door mijn ego te annuleren en hem de mogelijkheid te geven om op een natuurlijke wijze met mij in contact te komen.

Het maakt geen verschil of hij een egoïst is of niet. Ik oordeel niet over hem en ik probeer niet om iets van hem te begrijpen, maar ik doe eenvoudigweg niets anders dan mezelf annuleren zodat het voor hem mogelijk wordt om contact met mij te maken. Als hij dezelfde staat bereikt als ik, voel ik me blij dat mijn handelingen van zelfannulering naar hem ons dicht bij elkaar hebben gebracht, zo werkt het ook met andere mensen.

Als de vriend met mij in contact komt, voel ik de behoefte om met hem samen te werken, ik voel hoe hij me nader komt en hoe hij zich met mij verenigt, met mij in contact gaat en zich zelfs enigszins ‘in mij kleedt’. Ik kan nu actiever met hem samen gaan werken. Ik moet nu op mijn anti-ego overschakelen, mijn ego niet onderdrukken, maar het in de tegenovergestelde richting gebruiken: wat zou mijn vriend van mij willen? Het is niet zo dat ik simpelweg iemand word met wie je gemakkelijk contact kunt maken, maar er kan gemakkelijk en passend gebruik van mij gemaakt worden en dat wil ik ook. Daardoor ga ik groeien.

Met andere woorden, ik werk niet simpelweg volgens het principe: doe je vriend niets aan wat verwerpelijk is voor jezelf, maar ik werk voor de ander zoals hij het van mij verlangt, dit betekent dat ik mijn ego gebruik om te geven. Ik kom in contact met de vriend, ik werk voor zijn verlangens en doe mijn best om ze te vervullen. Dit is acrobatiek op hoog niveau.

http://laitman.com/2014/07/convention-in-sochi-day-two-07-14-14/

Filed under: Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→