Vraag: Als we in een groep van tien werken, lijkt het alsof we beperkt worden omdat we ons ervoor schamen om sommige dingen te zeggen. Met z’n tweeën voelen we ons vrijer.

Antwoord: Het gaat niet over vrijheid. Er bestaat geen andere structuur die het ons mogelijk maakt om het volgende niveau te kunnen voelen nog voordat we er binnen kunnen gaan. De ontdekking ervan is haarscherp en plotseling, het is het resultaat van een immens grote innerlijke potentie.

In wezen bouw je jezelf. In de onderlinge verbinding ga je nieuwe gevoelens ervaren, gewoonten, eigenschappen, een nieuwe intelligentie, allerlei soorten gevoelens ontdekken. Op deze manier bouw je al in jezelf – voordat je de hogere wereld binnentreedt – een systeem van bewustzijn dat die wereld waarneemt.

Als iemand dit werk alleen doet, gebeurt alles op een andere manier. In deze tijd gaat onze wereld een andere richting op, alleen in de vorm van een groep! Als er geen groep is, is het heel moeilijk om met z’n tweeën te werken, en nog moeilijker om als tweetal met de leraar te werken. Het is zo moeilijk omdat je misbruik van hem gaat maken, je gaat hem kleineren en als een ouder behandelen. In het algemeen gaan we zo met ouders om, alsof ze ons iets schuldig zijn.

Mijn leraar Rabash verkeerde in een dergelijke situatie. Hij heeft me verteld hoe moeilijk het voor hem was om zich steeds weer weg te cijferen voor zijn vader. Zo is het ook moeilijk om jezelf weg te cijferen voor de leraar als je samen met hem leert. Dit wordt een student-vriend relatie genoemd en dat is verre van gemakkelijk.

Wees dus dankbaar en beschouw jezelf als gezegend omdat je een groep hebt.

Convention In St. Petersburg “Day Two” – 09.20.14

Filed under: De Tien, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Shamati 1 “Er is geen ander dan Hij”: Maar aan die mensen die werkelijk dichterbij de Schepper willen komen en dus niet met weinig genoegen willen nemen, die namelijk niet op het niveau van naïeve kinderen willen blijven … Alleen als die mens een oprecht verlangen heeft  ….

Is het voor een mens mogelijk om een oprecht verlangen te hebben? Ik moet innerlijk voelen – in mijn buik, in mijn hart – en onderzoeken in mijn denken hoezeer ik er ieder moment van mijn leven op uit ben om mezelf te handhaven ten behoeve van mijn eigen voordeel. Het is voor mij het belangrijkste om niemand te kwetsen zodat ik niet gekwetst word. Ik ben er alleen maar op gericht om mezelf te beschermen tegen al het kwaad dat mij omringt, tegen alle gevaren en slechte invloeden die van alle kanten op mij af komen.

Als ik voel dat ik er zo op gefocust ben om mezelf te beschermen, ga ik begrijpen dat dit al mijn aandacht in beslag neemt, zelfs mijn verlangen om de Schepper te ontdekken komt van deze zelfde Kli, van dezelfde intentie om mijn eigen situatie verder te verbeteren. Ik ben er niet op voorbereid om me te bevrijden van mijn animale natuur van zelfhandhaving.

En dan neem ik het besluit om hier afstand van te nemen, om mezelf eenvoudigweg los te scheuren van deze behoefte aan zelfhandhaving, dit hangt alleen af van het volgende: in welke mate wordt de belangrijkheid van de Schepper groter dan mijn eigenbelang? Wanneer een dergelijk verlangen, een dergelijk besluit, een dergelijke noodzaak in mij ontwaakt en rijpt, ga ik ‘mijn lichaam’ – namelijk het ego dat mij ertoe dwingt om me steeds bezig te houden met mijn eigenbelang – haten; er ontwaakt een gebed in mij, een schreeuw, een dringende vraag naar de Schepper om te veranderen wat ten behoeve van mij gecreëerd is en dan ga ik het belang voelen om mij bezig te houden met de grootheid van de Schepper, met het gebod “Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf”, meer dan mijzelf, ik ga mezelf alleen maar zien als een gereedschap om aan anderen te geven.

Ik moet een innerlijke explosie bereiken die zo groot is dat ik bereid ben om alles te doen. Dit is het kritieke punt waarop ik besluit dat ik nog liever sterf dan een leven te leiden zoals nu, een leven waarin ik niet in staat ben om meer betrokken te zijn bij anderen dan bij mezelf. Ik bemerk dat mijn animale staat zo verwerpelijk is dat ik dit wel moet veranderen.

Diegenen van ons die nog niet door deze staat zijn heen gegaan, bevinden zich heel dicht bij dit keerpunt, wij moeten er speciale aandacht aan besteden.

Daily Kabbalah Lesson – 10.29.14

Filed under: Gebed, Liefde, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan je voelen dat “Er geen ander is dan Hij” als je nog niet zover bent dat je kunt geven?

Antwoord: Voordat ik zover ben dat ik kan geven, probeer ik in mijn hoofd en hart de gedachte te prenten dat “Er geen ander is dan Hij”. Het is gemakkelijker om het te denken, het is naar verhouding moeilijker om het in het hart te voelen.

Het is afhankelijk van mijn relatie tot de groep en van de manier waarop ik samen met hen de nieuwe Kli bouw, waarin ik kan besluiten dat er “Geen ander is dan Hij”.

In de mate waarin wij ons met elkaar verbinden, bouwen we ons collectieve wij, de ‘frambozenbol’, de optelsom van ons allen. Juist in dit punt van ‘wij’ bestaat er geen ik, ik annuleer mijn ik. Dit betekent dat ik mij boven mijn ego bevind in het midden van de cirkel

Wij kunnen één voor één alle keren dat wij ons annuleren met elkaar vermenigvuldigen: 10 keer, 100 keer, 1.000 keer, steeds vaker als wij ons met elkaar verbinden. Hierdoor verkrijg ik nieuwe spirituele gevoelens en gedachten waardoor ik de Schepper ga ontdekken.

En om precies te zijn: ik zal de Schepper niet in de groep van tien ontdekken maar in de verbinding tussen de groepen van tien. We kunnen zeggen dat in de groep van tien het ego onthuld wordt en daar bovenuit stijgen betekent: je met anderen verbinden. De groep van tien is dus nog niet de buitenste cirkel.

Als wij ons verbinden met de andere groepen van tien creëren we tussen ons allerlei vormen van connectie die het mogelijk maken om aan ons bepaalde indrukken van de Schepper te onthullen en het ons enigszins mogelijk te maken om Hem te zien.

Dit betekent dat er geen andere plaats is om te zoeken naar “Er is geen ander dan Hij” dan in het gezamenlijke punt van verbinding. In dit werk gaat het om de samenvoeging van alle volkeren, zoals er geschreven staat: “En alle volkeren zullen daar samenstromen.” (Jesaja 2:2)

Het gevoel dat er “Geen ander is dan Hij” is uitsluitend afhankelijk van de mate van de nullificatie van ons ego omdat wij boven het ego bouwen, zoals het dak van de Sukkah. Vanuit het ik creëer ik wij en vanuit wij creëren wij de Schepper.

Het vermogen om jezelf weg te cijferen, wordt door de omgeving bepaald en door de mate waarin je je hoofd buigt voor je omgeving. De Schepper geeft elk moment mogelijkheden aan de mens, het Hogere Licht werkt onophoudelijk, alles is echter afhankelijk van je instemming om het wegcijferen van jezelf te ondergaan en van het feit of je wel of geen gebruik maakt van de mogelijkheden die aan je gegeven worden.

Als je jezelf er niet op voorbereidt, ontvang je het Licht van de tegengestelde zijde, in plaats van het feit dat je Hem naderbij voelt komen, voel je de afstand tot Hem. Zo gebeurt dat in het gewone leven. Er wordt jou een unieke gelegenheid gegeven om vooruit te komen en je vat het op als een verstoring, een obstakel. Op een dergelijke sprong heb je je niet voorbereid, dan zie je een hoge, onoverkoombare barrière in plaats van een springplank.

Er bestaat maar in één opzicht vrijheid van keuze: jezelf wegcijferen voor de omgeving, jezelf laten opgaan in de groep en in alles zijn zoals de vrienden. Probeer om dit potentieel te ontwikkelen. Je bent zover dat je dit kunt doen! Alleen hierin heb je vrijheid van keuze, meer heb je ook niet nodig. De Schepper brengt je naar een plaats van geluk en vanaf dit punt is er geen weg terug, alleen voorwaarts.

Neem de stap om de groep binnen te gaan, erin opgenomen te worden en bouw een gezamenlijke Kli waarin je de Hogere Kracht zult ontdekken. Onze wereld is een wereld van daden. Wij bevinden ons hier omdat we hier kunnen handelen zonder ons hart te laten spreken. Hieruit bestaat het hele fundament van onze denkbeeldige wereld, dit spel maakt het ons echter mogelijk om onze spirituele onafhankelijkheid te bouwen en dit is nu juist zo omdat wij bedrogen worden.

Daily Kabbalah Lesson – 10.10.14

Filed under: De Tien, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Rabash schrijft dat de Torah drie aspecten heeft. Enerzijds wordt de Torah genoemd als een middel dat specifiek helpt voor de versterking van de mens, daarna komt het Hervormende Licht dat correctie aanbrengt in de mens en vervolgens komt het Licht dat de gecorrigeerde Kelim vult. Zo voltooit de mens een bepaald niveau.

Tot aan de voltooiing van de correctie duurt deze strijd echter voort. De woorden van de profeten beschrijven dit als de strijd tussen Gog en Magog die plaatsvindt in het laatste stadium van de correctie. Dit beïnvloedt niet alleen de fysieke wereld, hetzelfde vindt plaats in de spirituele wereld. Fysieke oorlogen zijn een projectie van spirituele processen en observaties.

Naarmate men verder komt en de Schepper dichter nadert, wordt een mens dieper in een brandend vuur van staten geworpen, het is alsof hij de zon nadert. Hij wordt steeds heviger van stijgingen naar dalingen geworpen. Op deze wijze raakt hij uitgeput.

Hij moet leren begrijpen dat dit alles gedaan wordt om hem te helpen om de diepten van zijn ego te verlaten, het is hulp zodat hij zich kan bevrijden uit het almaar dieper en krachtiger wegzakken in het ego, dan kan hij zich gaan wenden naar: ‘ten behoeve van geven’, naar het heilige, naar spiritualiteit, naar een steeds grotere mate van geven en liefde.

De kloof tussen deze twee polen, tussen de neergangen en de opgangen, wordt steeds groter. Een mens kan het niet uitschreeuwen en vragen om zijn correctie voordat hij volledig is verzonken in de zee van zijn kwade krachten.

Zo put de Torah de krachten van de mens uit. Als het Licht niet op hem schijnt, maar hij onder de overheersing van egoïstisch krachten staat, van zijn verlangen om te ontvangen, kan hij niets beginnen. Ons denken is alleen dienstbaar aan onze gevoelens en is niet gereed om ons te helpen.

Dus een mens moet zichzelf vanaf het begin tot het hoogst denkbare niveau voorbereiden voor dergelijke staten, voor zover hij daartoe in staat is. In ieder geval zal hij opnieuw vallen en weer opstaan, vallen en opstaan.

De groep moet hem voorzien van de juiste omgeving zodat hij hierdoor onmiddellijk weer zal opstijgen, in de zin dat hij weer energie krijgt, alsof hij zijn batterijen oplaadt. Gedurende de periode van opgang laadt hij de batterij op zodat hij deze kan gebruiken als het nodig is.

Dit moet onze houding naar de omgeving zijn. Met dit doel heeft de Shevirat HaKelim (breken van de Kelim) plaats gevonden want het is duidelijk dat wij dit alles niet aan kunnen zonder een dergelijke externe batterij. We investeren onze energie erin, dat doen we steeds meer, we leveren steeds grotere inspanningen en daarna kunnen we er gebruik van maken. Zonder een dergelijke batterij vol energie kunnen we onmogelijk vooruit komen.

De garantie voor wederzijdse liefde is: “Je zult je naaste liefhebben als jezelf.” Garantie is niet iets wat anderen nodig hebben, we hebben het zelf nodig. We kunnen namelijk niet uit onze neergangen komen als we niet steeds omhoog rijzen in niveaus van gezamenlijke participatie en verbinding.

Deze neergangen zijn dus nodig om ons een correct gedrag te leren zodat we niet gaan vluchten en in fragmenten uiteen vallen. Ik begrijp dat er neergangen zijn waarin je onmogelijk uit bed kunt komen, waarin je je fysiek dood voelt. Iedereen gaat door dergelijke staten heen en blijft toch leven. Dit is niet iets om je druk over te maken of bang voor te zijn.

Uiteindelijk is het echter noodzakelijk om begrip voor elkaar te hebben, samen te handelen en te strijden. We staan voor een berg van gedachten, de Berg Sinaï (haat), die je zonder Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) niet kunt bestijgen.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/22/14, Writing of Rabash

Filed under: Groep, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

De Torah – Vajikra (Leviticus) 18:6: Niemand mag tot één van zijn naaste bloedverwanten toenadering zoeken om de naaktheid te ontdekken. Ik ben de Eeuwige.

In het spirituele systeem dat van Boven neerdaalt, is een duidelijke scheiding aanwezig tussen het mannelijke en het vrouwelijke deel: het Licht van Hassadim (moeder) en het Licht van Hochma (vader).

Het Licht van Hochma daalt via de vader neer en het Licht van Hassadim daalt via de moeder neer. Zij komen bij elkaar in de vorm van kinderen, maar alleen in een bepaalde combinatie en niet willekeurig.

De combinatie kan zich vormen als een bepaalde hoeveelheid Licht van Hochma het Licht van Hassadim – voor zover het dat kan bevatten – binnengaat. Dit betekent dat er zoveel van de eigenschap van geven aanwezig moet zijn, dat het Licht van Hochma daardoor omvat kan worden: genot om te geven, een vervulling ten behoeve van disseminatie.

Elke handeling moet namelijk verbonden zijn met liefde, met geven, en gericht zijn op de correctie van anderen volgens het gebod: “Heb je naaste lief als jezelf.” Alles is gericht op geven, want de ziel van de mens bevindt zich buiten hem.

Handelingen die op mijn eigen voordeel uit zijn en de maat die nodig is voor mijn eigen bestaan overschrijden, hebben geen waarde, ze zijn niet kosjer en de zielen raken daardoor onmiddellijk beschadigd. Een mens kan dus binnen bepaalde grenzen vooruitgang boeken waarbij het hem duidelijk moet zijn dat hij tot aan een bepaalde grens kan komen en niet verder. Hoe kan hem dat van tevoren kenbaar gemaakt worden? Er is een spiritueel systeem dat van Boven neerdaalt om het de mens mogelijk te maken om zich op de juiste manier alleen op geven te richten en op de juiste wijze voortgang te boeken, in de wetenschap dat hij begrijpt dat de mogelijkheden die hij heeft begrensd zijn. Hij kan ze zonder afhankelijk te zijn vaststellen en er vrij gebruik van maken.

Het systeem moet ons laten zien en ons leren welke keuzes we hebben. Als we een kind wat leren, laten we hem zien wat toegestaan is en wat verboden is, wat goed en wat slecht is. Eerst laten we het kind iets zien en daarna willen we niet alleen dat hij het uitvoert maar ook dat hij een stapje verder komt. Op dezelfde wijze leert het spirituele systeem een mens vaardigheden waardoor hij onafhankelijk vooruit kan komen. Het systeem van Adam (de mens) moet zich namelijk op een onafhankelijke wijze ontwikkelen.

In onze wereld ontwikkelen we ons alleen door tegenslagen en bestraffingen. We zien dat de mensheid constant fouten maakt en dat we niet op de juiste wijze kunnen handelen omdat ons ego groeit. Zulke fouten kunnen in de spirituele wereld niet gemaakt worden.

Om een mens tijdens zijn spirituele groei te beschermen, moet er in hem een systeem van zelfstandig leren gebouwd worden, geen top-down systeem dat wij gewoonlijk creëren, maar een systeem van beneden naar boven, waarbij een mens nog niet weet wat hij moet doen. Dit is alleen mogelijk in de spirituele wereld, dankzij de eigenschappen daarvan.

Het woord ‘verboden’ in de Torah betekent ‘onmogelijk’. Het verbod op incest onder bloedverwanten betekent dat het onmogelijk is om in deze combinatie een deel van de ziel te creëren en door deze handeling de correctie van een deel van de ziel uit te voeren.

Het is onmogelijk om door deze handeling een bepaald deel te corrigeren, want op die manier wordt er een Kli (vat) gevormd die niet geschikt is voor correctie. Het Licht daalt in twee lijnen van Boven neer. Het ene deel wordt ‘vader’ genoemd en het andere deel ‘moeder’, zij kunnen alleen op bepaalde niveaus samengevoegd worden.

Deze verbinding moet gevormd worden tussen twee impulsen die volkomen van elkaar gescheiden zijn en van een bepaald deel van het systeem neerdalen. Met andere woorden: de eigenschap van geven en de eigenschap van ontvangen moeten zich blijven vernieuwen in de delen van de ziel die volkomen nieuw zijn. Dichter bij elkaar komen en daarbij eenvormig worden, als vanuit één bron, is niet mogelijk.

Vraag: Kennen we daarvan een voorbeeld in onze wereld?

Antwoord: Natuurlijk. Alles wat in de spirituele wereld bestaat – in de vorm van wortels – wordt in onze wereld zichtbaar in de vorm van afgeleiden. Dus hier kennen wij bijvoorbeeld het verbod op incest tussen vader en dochter, moeder en zoon, enz.

Deze afgeleiden bestaan in onze wereld en leiden tot negatieve resultaten. De psychologische en mentale problemen die veroorzaakt werden door het huwelijk tussen bloedverwanten van Europese koningshuizen, zijn maar al te goed bekend.

Alleen op het animale niveau is incest mogelijk, het nageslacht van dieren is dan ook volkomen onafhankelijk van de moeder en de biologische en genetische verbinding met de ouders verdwijnt. Enige jaren later kunnen zij gemakkelijk weer met elkaar in contact komen en realiseren zij zich niet dat ze familie van elkaar zijn.

Dit komt niet voor bij de mens, want hij is met het Hogere Licht verbonden, dieren bevinden zich op een lager niveau.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/19/14

Filed under: Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Vraag: wat moeten we doen wanneer we angst en beven voelen vóór een staat van neergang? De Schepper heeft ons immers het punt in het hart gegeven, Hij kan het ook weer wegnemen.

Antwoord: Een staat van neergang betekent absoluut niet dat de Schepper het punt in het hart wegneemt. De angst voor een staat van neergang kan de angst zijn voor de pijn die een neergang met zich meebrengt, wanneer iemand zich afgescheiden voelt van spiritualiteit. Hij kan misschien angst voelen omdat hij niet in deze staat wil zijn, omdat hij tijdens de neergang de groep, de leraar en de Schepper vervloekt.

Misschien vreest hij ook de onmacht om in een staat van opgang te komen na de neergang, je brengt jezelf niet in een staat van opgang, je bent niet in staat om dat zelf te doen. Dit betekent dat er een neergang kan zijn waarin een mens elke verbinding met de Hogere Wereld verliest en hij er misschien niet eens meer aan denkt. In het algemeen gesproken: er zijn verschillende soorten angst vóór een staat van neergang en ze zijn allemaal heel goed en van essentieel belang.

Het is een zegen als een mens angst voelt. De remedie voor deze angst is de verbinding met de groep, want als je valt, kan je jezelf op geen enkele manier beloven dat je uit de staat van neergang zult ontwaken, behalve door middel van de garantie dat de groep je zal helpen. Er is geen andere manier.

 Convention In St. Petersburg “Day One” 9/19/14

Filed under: Groep, Hulp, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Ik voel een immens grote vreugde door het feit dat op het ogenblik het merendeel van mijn studenten in de wereld gaan begrijpen en voelen dat de spirituele wereld in de verbinding wordt ontdekt.

Hoewel wij het spirituele systeem al jarenlang bestuderen, wil het hart niets horen over het breken van de Kli van de collectieve ziel, de afdaling en de val in deze wereld, de opsplitsing in een veelheid van mensen, de uitbreiding van de Kli, de gelijke afstand van het centrum naar de periferie over de hele aarde en de groei van het ego. In het algemeen kost dit veel tijd en vele jaren gaan voorbij voordat het hart tot het besef komt en begrijpt dat er iets niet in orde is en dan zal het met verbinding en eenheid op problemen reageren.

Vanaf het allereerste moment dat een mens hiervan iets gaat verstaan, betreedt hij de weg naar het Doel van de schepping en gaat hij met een toenemende snelheid voorwaarts, hij doet ervaring op en brengt ver verwijderde, gebroken en verspreide delen van zijn ziel bijeen. Hij weet al dat alles alleen in zijn groep van tien geconcentreerd is of in een honderdtal, een duizendtal en dat de Hogere Wereld, de Schepper, en de voltooiing en het Doel van de schepping, juist hier gevonden worden.

Als hij zich automatisch tot de groep wendt, wat er ook gebeurt, is dit een teken dat hij stevig op zijn eigen beide benen staat en het Doel correct voor ogen heeft. Ik hoop dat de resultaten van onze Conventie tot een dergelijk gevoel zullen leiden voor velen die hier aanwezig zijn en voor degenen die samen met ons over de hele wereld aanwezig zijn.

Dit is het moeilijkste begin van het aftellen. Niemand, waar dan ook, was ooit in staat om dit te bereiken. Velen hebben het duizenden jaren lang in allerlei situaties geprobeerd, maar alleen eenlingen hadden succes, hoewel mensen bereid waren om hiervoor alles op te offeren. Dus een geleidelijke aanpak, de erkenning en de ontdekking van het beginpunt en het investeren van veel inspanning, vereisten subtiel en continu werk.

Ik heb de indruk dat we het startpunt beginnen te zien. Het gevoel dat alles begint en eindigt met contact, verbinding in de groep, dat alles daar wordt bepaald en dat er daarnaast niets bestaat, zal ons later tonen hoe we in de wereld te werk moeten gaan en hoe we met de natuur om moeten gaan: door middel van onze eenwording. Dit komt omdat we MAN laten oprijzen, ons verlangen naar verbinding, eenheid en correctie.

Dan zal de wereld zich evenredig aan ons verder ontwikkelen naar harmonie, eenheid, geluk en de vervulling van de wet van gelijkheid van vorm. In deze overgang van ‘ik’- het verlangen naar de Schepper zoals ik me dat voorstel – naar ‘wij’, waarbij dit ‘wij’ één enkel geheel is binnen ons gescheiden ‘wij’, wordt de alomvattende Kracht van Verbinding, de Schepper genaamd, ontdekt.

Convention In St. Petersburg “Day Two” – 09.20.14

Filed under: Correctie, Eenheid, Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Moeten we het aantal vrienden dat actief meedoet in dit systeem vergroten als wij op weg zijn om naar een kwalitatief nieuw niveau van onderlinge verbinding te komen?

Antwoord: Nee. Het belangrijkste is dat we werkelijk de kwaliteit van ons werk verbeteren tot maximale samensmelting, eenheid en begrip voor elkaar, en de kwaliteit van het maximale vermogen om na te gaan hoe sterk wij met de anderen verbonden zijn.

Ik moet van alle aanwezigen de innerlijke signalen voelen om er zeker van te zijn dat zij succes zullen hebben en dat hun fysieke welzijn verzekerd is. Ik moet me op alle niveaus bezorgd maken over hen en voelen in welke mate wij één lichaam zijn. Het belangrijkste is dat ik mij in hen laat opnemen. Als ik mij over deze dingen druk maak, wil dat zeggen dat er al positieve veranderingen in mij gaande zijn.

Daily Kabbalah Lesson – 10.08.14

Filed under: Congressen, Eenheid, Groep, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Kan ik er vanuit gaan dat de eenheid van alle ontzag die wij voelen, van onze gezamenlijke angst tot één enkele angst, de Schepper tussen ons creëert.

Antwoord: Door onze angst – beter gezegd: vrees – creëren wij de Schepper niet, maar wel de eerste voorwaarde voor Zijn onthulling.

Wij spreken over angst als het gaat over ons materiële bestaan, maar vrees is een voorwaarde die boven ons fysieke leven uitgaat, wanneer ik ontzag voel en mij vanuit dat gevoel afvraag of ik de mogelijkheid zal krijgen om in de eigenschap van geven te leven. Mijn zorg gaat zelfs niet eens hierover omdat dit al enigszins egoïstisch is, maar over de zorg of mijn ontzag de mogelijkheid biedt aan het Licht om door mij heen naar anderen te stromen, als door een doorgeefkanaal.

Mijn zorg of ik een kanaal voor het Licht kan zijn voor de rest van de wereld is het juiste ontzag. Als een mens onophoudelijk dit voor ogen houdt, bevindt hij zich al dichtbij een goede staat en verbindt hij zich met anderen in één intentie. Dan hebben wij een mogelijkheid om een wijd kanaal te worden om het Licht door te geven, een Kli waarin wij de Schepper zullen voelen.

Daarom voel ik voortdurend ontzag en vraag ik mij af of ik in staat zal zijn om al het goede door mij heen te laten stromen, alle correctie die de Schepper aan de hele mensheid wil geven. Ik wil alleen maar een middel zijn om de Krachten, die bedoeld zijn voor de correctie van anderen, door te geven.

From the Convention in St. Petersburg “Day One” 9/19/14, Workshop

Filed under: Geloof boven de rede, Groepswerk, Grootheid van de Schepper, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Als de groep duisternis voelt, is het dan terecht om het ego te gebruiken, namelijk afgunst, lust en eer, voor eenheid en verbinding?

Antwoord: Op elk niveau wordt met duisternis iets totaal anders bedoeld. Duisternis kan een gebrek zijn aan iets, het kan een gevoel zijn dat ik niet kan handelen, een machteloos gevoel, het kan ook het tegenovergestelde zijn: Ik ben dankbaar voor deze duisternis omdat ik nu kan handelen vanuit ’geloof boven de rede’, enzovoort.

Commentaar: Ik zie dat ik niet boven mezelf kan uitstijgen, geen verbinding met de vrienden kan krijgen en ik voel dat één enkele Kracht ons bestuurt. Ik heb niets anders dan het ego en ik ga met behulp daarvan werken, zodat de vrienden in elkaar opgenomen zullen worden.

Antwoord: Hier is een intens gebed van dankbaarheid aan de Schepper nodig omdat Hij je de mogelijkheid geeft om iets te doen in een dergelijke staat van duisternis.

Dit is de eerste juiste handeling. En als je in zekere mate ook nog een soort mogelijkheid hebt om iets op een correcte manier te doen, moet je de Schepper onmiddellijk daarvoor danken. Dan kom je met Hem in contact. Het zal niet altijd duidelijk en helder zijn, maar het zal een contact zijn.

Je hebt de mogelijkheid gekregen om je op de correcte manier tot de Schepper te wenden en Hem te danken, dan wend je je tot Hem met het verzoek om de vrienden te helpen en dan vindt alles al in de juiste volgorde en verbinding plaats.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-day-three-09-21-14/

Filed under: Dankbaarheid, Groep, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→