Vraag: Wat is de Tabernakel die Mozes bouwt?

Antwoord: De Tabernakel is ons gecorrigeerde verlangen waarin de hogere Kracht wordt onthuld.

Onze eigenschappen komen geleidelijk aan dichterbij elkaar en beginnen elkaar aan te vullen en te benadrukken volgens de wet van gelijkheid van vorm. Ze vernietigen elkaar niet maar verhelderen elkaar. Wanneer ze aan elkaar gelijkwaardig worden, zullen zij volkomen op elkaar lijken in de eigenschap van geven en zullen zij zich samenvoegen met de Schepper. Dit is de eenheid tussen het schepsel en het Hogere Licht, de Tabernakel genaamd.

In Perush Gadol (het Grote Commentaar) staat geschreven dat Mozes en Aäron verantwoordelijk zijn voor het gebruik van de bijdragen van het volk voor de bouw van de Tabernakel, dat wil zeggen voor de Lichten die van Bovenaf afdalen en het materiaal dat van beneden afkomstig is.

Met andere woorden: het verlangen dat van beneden komt en het Licht dat van Boven komt smelten samen tot één beeld van een spiritueel object, bijvoorbeeld de Tabernakel. Maar de Tabernakel is slechts een extern middel voor de correctie, terwijl het object van de correctie de mens zelf is.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 10/16/13

Filed under: Groepswerk, Spiritueel Werk, Thora - Geen reacties→

Vraag: Wat voor soort verbinding hebben we met elkaar nodig? We voelen het niet.

Antwoord: We moeten wederkerigheid bereiken, zodat niemand aan zichzelf werkt maar alleen buiten zichzelf, voor anderen. Als een ieder buiten zichzelf werkt, creëren we hiermee een netwerk van verbinding tussen ons en dat noemen we Arvut (garant staan voor elkaar).

Als je garant staat, betekent dit dat ik voor jou werk, jij werkt voor hem, hij weer voor iemand anders en diegene voor mij. Ik weet niet naar wie datgene gaat wat ik doe.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 3/27/14

Filed under: Arvut, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

De Torah, Exodus (VaYakhel) 36:4 – 36:6: Toen kwamen alle wijze mannen die de arbeid voor het Heiligdom verrichtten, een ieder van het werk waar zij mee bezig waren geweest. En zij spraken tot Mozes en zeiden: “Het volk brengt heel veel mee, meer dan nodig is voor het werk aan de voorwerpen waarvan de Eeuwige geboden heeft om het te verrichten.“ Hierop gaf Mozes het bevel om het volgende door het legerkamp te laten omroepen: “Man noch vrouw moeten nog werk verrichten ten behoeve van de gewijde gaven voor het Heiligdom.” Toen bracht het volk niets meer.

Vraag: Wat moeten wij opmaken uit het feit dat het volk de Schepper meer gaven bracht dan nodig was?

Antwoord: Het gaat over het tot stand brengen van een grens aan zelfbeperking op elk niveau.

Wij beginnen langzamerhand een gezamenlijke kli (vat) te creëren, een gezamenlijk verlangen dat gericht is op geven, liefde voor elkaar en in elkaar opgenomen worden. Hierbij moeten we weten hoe we kunnen werken met onze integratie want er zijn kleine, gemiddelde en grote staten in elke ziel en van alle zielen samen. De correctie en de samenvoeging van de gecorrigeerde delen vindt geleidelijk plaats, alle delen worden niet totaal met elkaar vermengd, alleen in zekere mate.

Al het werk wordt boven de Masach (scherm) voltooid, dit betekent dat een mens zich moet beperken op het gebied van spiritueel geven, ondanks de grote druk en de hunkering ernaar. Dat is een interessant gedeelte.

Vraag: Maar er staat geschreven dat Mozes de natie hier een beperking oplegt.

Antwoord: Mozes is een deel in mij. Ik moet leren om zowel met de eigenschappen van geven als met de eigenschappen van ontvangen om te gaan en ermee te werken, zoals met twee teugels die ik gebruik om op de juiste wijze vooruit te gaan. Ik kan namelijk niet uitsluitend werken met de eigenschap van geven, want mijn ego verdwijnt niet. Het blijkt dat ik besta tussen geven en ontvangen. Alleen zo! Uit deze twee eigenschappen creëer ik mezelf.

Ik los niet op in de Schepper en ik val niet in egoïstische duisternis, maar ik besta in de correcte staat. Ik houd de twee teugels vast en zo ga ik voorwaarts naar heelheid en eeuwigheid.

Deze twee krachten zijn van de Schepper afkomstig. Hij is de rechterlijn, de eigenschap van geven en Hij heeft de linkerlijn geschapen, de egoïstische kracht. Aan welke lijn ik me ook vasthoud, ik sta totaal onder Zijn controle, maar als ik de twee leidsels vasthoud en ze op elkaar afstem door de juiste handelingen daarmee te verrichten, is het alsof ik de middellijn daartussen bouw, en dat ben ik.

Doordat ik de twee tegengestelde eigenschappen van Hem heb ontvangen, bereik ik de correcte combinatie van de twee in mij, op elk niveau waarnaar ik opstijg. Door innerlijk steeds meer de twee eigenschappen met elkaar te laten samengaan in de juiste combinatie, groei ik, en van een klein menselijk wezen word ik een groter, rijper menselijk wezen, totdat ik gelijkvormig ben geworden aan de Schepper.

Deze spirituele beweging lijkt in het begin uiterst gecompliceerd omdat de twee tegenstellingen elkaar moeten ondersteunen en niet ontkennen. Nu kunnen wij dat innerlijk niet vergelijken met elkaar omdat we ons op één lijn bevinden: óf in totaal geven óf in totaal ontvangen. Het is nu eenmaal zo dat onze wereld bestaat uit absoluut egoïsme en de spirituele wereld bestaat uit absoluut geven.

Wij kunnen ons er misschien wel een voorstelling van maken, maar het is uiterst moeilijk om in het midden te zijn, tussen deze twee eigenschappen in. Dit is wel wat wij moeten doen. Dan zullen we vrij worden van de Schepper, want dat wil Hij, net zoals wij willen dat onze kinderen volkomen onafhankelijk worden.

We kunnen dit alleen bereiken als wij alles van Hem ontvangen en ons erop richten om alle krachten in de schepping op de correcte manier te gebruiken.

Door de niveaus van de opgang te bereiken waar alle krachten in harmonie met elkaar samenwerken, gaat een mens begrijpen in welke mate wij daartussen nu juist het resultaat gaan voelen van hun correcte onderlinge verbinding, dit wordt Adam (een menselijk wezen) genoemd, het middelste gedeelte dat de Schepper zelf niet kan creëren.

Hij schiep een toekomstig beeld van de mens en wij scheppen de mens die het beeld van de Schepper is. We hebben het over een totaal ander verschijnsel als wij onszelf beeldhouwen in de Schepper, zo hebben wij sommige eigenschappen van Bezalel (de bouwer van de Tabernakel), die al in ons aanwezig zijn. Alles wat wij moeten doen is ze onthullen, bij elkaar brengen en langzamerhand ontwikkelen.

Wanneer wij spreken over vreugde in spirituele vooruitgang, hebben we het over de vreugde die we voelen in de verbinding tussen deze twee lijnen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 10/7/13

Filed under: Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk, Torah, Verbinding, Ziel - Geen reacties→

De Torah, Exodus (VaYakhel) 35:20 – 35:21: De gehele gemeenschap ging heen van Mozes. Een ieder wiens hart bereid was, kwam en een ieder wiens geest hem aanspoorde tot vrijgevigheid, bracht een gave mee voor de Eeuwige, voor de vervaardiging van de Tent der Samenkomst, ten behoeve van de daarbij behorende dienst en voor de heilige kleding.

Het enige wat wij hebben is het ego! Wij moeten er iets vanaf scheuren en het brengen naar wat wij noemen: ‘het collectieve vat’. Dit is de gemeenschappelijke kli (vat), wij noemen het de Tempel of de Tabernakel. Dit zijn geen fysieke objecten, maar het is datgene wat wij tussen ons creëren. Wij creëren het midden van de groep waar wij al onze hunkeringen, inspanningen en verlangens, die zich boven het ego bevinden, naar toe brengen. Alles wat wij samenbrengen is de bereidheid van ons hart en dat moeten wij doen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 10/10/13

Filed under: Groepswerk, Spiritueel Werk, Thora - Geen reacties→

Vraag: Wat is op het ogenblik de juiste manier om het publiek van onze generatie te benaderen, is het door middel van het denken of via het hart?

Antwoord: Het zou op beide manieren moeten zijn, maar meer via het hart.

De meeste mensen zijn onderontwikkeld, dit betekent dat het ego hun denken blokkeert. Zo zijn we allemaal. Het ego blokkeert de hersenen van een mens, zijn geest, hij kan niet verder zien dan zijn ego. Het blijkt dat hij in een ellendige situatie verkeert en beperkt is. Hij kan grote, prachtige eigenschappen bezitten, maar het ego weerhoudt hem en laat  niet toe dat ze tot uitdrukking komen.

Als je bijvoorbeeld je controle wilt behouden, blokkeert het ego al het andere. Hoewel je prachtige dingen tot stand zou kunnen brengen, verplicht het sterke verlangen naar controle je om je alleen daarop te concentreren. Dit is een voorbeeld van ons beperkte  vermogen om met onze hersenen te werken. Maar door met het hart te werken, kunnen we de weg naar onze hersenen openen. Dit betekent dat we ons tot het hart moeten wenden er daaraan moeten werken, maar dat is alleen mogelijk door samen te werken met de vrienden en via hen met het publiek.

Mensen moeten op deze manier in ons hart doordringen, zodat wij onze zorg voor hen niet kunnen loslaten. Dan hebben wij hen namelijk in ons opgenomen, zoals het Hogere niveau met betrekking tot het lagere niveau.

From the preparation to the Daily Kabbalah Lesson 3/18/14

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: U heeft gezegd dat ik moet proberen om “Er is geen ander dan Hij” te voelen, om het me voor te stellen omdat ik niet in die realiteit leef …

Antwoord: Dit is het probleem niet. Het probleem is dat je jezelf zozeer moet wegcijferen dat je voelt dat alleen de Schepper bestaat.

Vraag: Hoe? Ik voel niet dat Hij in onze werkelijkheid bestaat.

Antwoord: Vraag erom. Je wendt je tot een Kracht die je niet voelt en je vraagt Hem om je de mogelijkheid te geven om Hem te voelen.

Hem voelen betekent dat je wordt zoals Hij. Het betekent dat je jezelf wegcijfert want het voelen van je ik treedt op omdat je tegengesteld bent aan Hem. In de mate waarin je jezelf wegcijfert, voel je Hem.

Hij en ik kunnen niet tegelijkertijd bestaan. Dus je vraagt Hem om je in staat te stellen om jezelf weg te cijferen, daardoor zul je worden zoals Hij.

Herhaal dit keer op keer, samen met je vrienden, dan zal dit langzamerhand in je gevoel bewust gaan worden. Er is geen andere weg.

From the World Zohar Week “Integral Education Convention” Day Three 2/04/14, Lesson 1

Filed under: Groepswerk, Innerlijk Werk, Schepper, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Als ik vanuit de juiste intentie werk, heb ik het gevoel dat het lijkt op een lichtflits die ik niet langer dan één moment kan vasthouden. Steeds vergeet ik de intentie weer, hoewel ik soms een inzicht heb, zoals een lichtflits die onmiddellijk gedoofd wordt. Wat moet ik doen zodat de intentie voortdurend in mij actief kan blijven?

Antwoord: Daarvoor heb je Arvut (zorg voor elkaar) nodig. Er zijn geen vrienden om je heen die aan je denken. Iedereen denkt alleen aan zichzelf, daardoor heb je om de paar uur zulke flitsen van licht.

Als jullie een beetje meer aan elkaar zouden denken, zouden jullie de juiste intentie voortdurend kunnen vasthouden, alsof je door de lucht vliegt op een vliegend tapijt. Ik hoef niet eens aan jou of hem te denken maar over ons, het gaat over een spirituele kli (vat).

Vraag: Maar ik zie dat de vrienden het wel proberen! Waarom lukt het ons dan niet?

Antwoord: Als je ziet dat de vrienden het proberen en dat jij het samen met hen hebt geprobeerd, dat je die steun ontvangt en toch valt, is het een goede zaak. Als je op deze manier valt, is het al met het oog op de volgende opgang zodat je sterker zult worden. Je bent op de goede weg, je wordt met een bedoeling uit de juiste intentie geworpen, alsof je alles totaal vergeten bent, maar het gaat niet over verlies van bewustzijn, maar over de manier waarop je vordert op de berg van de Koning. Dit is een groot verschil.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/13/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Waarom heb ik tijdens het lezen van De Zohar plotseling gevoelens die ingaan tegen mijn inspanningen om de juiste intentie vast te houden en aan de vrienden te denken, een gevoel van werkelijke haat?

Antwoord: Het blijkt dat ik aan de vrienden denk en bezorgd over hen ben en plotseling voel ik hoe de haat naar hen in mij opkomt. Dit geeft aan dat ik het werk nu niet meer aantrekkelijk vind en dat ik mezelf er gewoon toe moet dwingen om aan hen te denken en zo blijft er tenslotte niets meer van dit soort werk over.

Maar het is iets goeds, want daarmee is al duidelijk dat ik de basis mis. Inderdaad, waarom zou ik me ineens over hen bezorgd maken? Het lijkt alsof ik een vreemde baby in mijn handen krijg en gedwongen word om voor hem te zorgen, maar ik voel me onverschillig naar hem toe en ik heb totaal geen gevoelens voor deze baby. Voor zover ik kan, zorg ik zo goed mogelijk voor hem, gewoon vanuit medeleven en medelijden, maar dan verlies ik mijn geduld en ik vraag of ik niet meer voor hem hoef te zorgen. Ik word er zo moe van dat ik hem gewoon begin te haten.

Maar als het mijn eigen baby was, zou ik alles kunnen verdragen en eindeloos voor hem blijven zorgen. Dit betekent dat liefde ons kracht geeft. Als ik geen kracht heb om bezorgd te zijn over mijn vrienden in de groep, betekent het dat het mij aan liefde ontbreekt. Dat is een mooie ontdekking!

Als ik bezorgd ben of alle vrienden verder kunnen komen en of we allemaal beloond zullen worden met een onthulling, terwijl we aan het lezen zijn, als ik bezorgd ben over hen op een zachte, liefhebbende manier, zoals ik bezorgd ben over mijn baby, kan ik meten in welke mate ik op weg ben naar het Doel. Dit is een heel nauwkeurige manier om te meten. Deze houding naar de vrienden komt natuurlijk van het Corrigerende Licht en niet vanzelf. Ik moet dan ook het Licht, dat schijnt en mij zoveel steun geeft, danken.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 3/10/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Correctie, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Filed under: Correctie, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Als wij samenwerken wordt er een ‘collectief hoofd’ gecreëerd, dat ons helpt om dingen op te helderen en snel uit slechte staten te komen. Anderzijds hoor ik vrienden zeggen: “Deze staat moet er gewoon zijn.”

Is “moet er gewoon zijn” altijd mogelijk of kan het alleen samen met de nauwe verbinding met de vrienden of kan je jezelf op psychologisch gebied trainen?

Antwoord: Je kunt jezelf zo trainen dat de afstand of de omstandigheden niet tussen jullie in komen te staan. Dat is mogelijk omdat alles alleen van onze staat afhangt.

Een moeder kan bijvoorbeeld haar kind voelen en voortdurend aan hem denken, zelfs als zij aan het werk is of ver van hem vandaan is.

Vraag: Waarom moeten wij dan zoveel aandacht besteden aan Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar)? Wat is daar het voordeel van?

Antwoord: Arvut geeft ons de plaats waar we de onthulling van de Schepper ontvangen. Iedereen moet deel uitmaken van de verantwoordelijkheid voor elkaar. Er kan geen enkele vervulling zijn zonder verantwoordelijkheid voor elkaar. Eén individu is geen soldaat op het slagveld.

Let eens op hoe onwetend we zijn als het erop aankomt om volledig te begrijpen waar de plaats is waar we de Schepper kunnen onthullen. We moeten dus aan het werk blijven en steeds beter alle concepten en staten duidelijk krijgen.

Filed under: Arvut, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→