Weisman, “Midrash Sefer,” “Na de dood van”, “Heilig Werk op Yom Kippur”: Voor Yom Kippur moet je een mens voorbereiden, degene die de geit met zich moet meenemen die voor Azazel bestemd is, in de woestijn, en hem daar van een rots werpt. De Schepper heeft beloofd dat de zonden van de gehele gemeenschap van Israël vergeven worden door dit Heilige Werk.

Degene die de geit naar de woestijn meenam, stierf gewoonlijk aan het einde van dat jaar …

De Hogepriester kon de binnenplaats niet verlaten en het Heilige Werk niet verrichten totdat de geit in de woestijn was …

In die dagen, toen het volk Israël uit rechtvaardigen bestond, wisten zij dat de geit in de woestijn was aangekomen als het rode koord dat aan het Heilige der Heiligen was vastgebonden wit werd.

Een mens die een afgezant is van de gehele gemeenschap, namelijk van al zijn verlangens, ontdekt in zichzelf verlangens die niet gecorrigeerd kunnen worden en hij doodt ze.

Hij werpt de geit (zijn ongecorrigeerde verlangens) van de rots, hij beoordeelt ze op basis van zijn gevoelens, zijn inschattingen en zijn afwegingen en hij sterft omdat hij ze niet kan corrigeren, zo kan hij op een hoger niveau komen.

Zulke eigenschappen die het dier in ons genoemd worden, bevinden zich in ieder van ons. De ongecorrigeerde mens en de ongecorrigeerde geit kunnen elkaar aanvullen. De staat van het dier in ons wordt dus gecorrigeerd als wij het van de rots werpen en deze verlangens uiteenvallen.

Dankzij deze staat sterft het dier in ons. Het ongecorrigeerde deel in ons moet in dat jaar sterven. De dood daarvan is goed voor ons, het is onze beloning. Wanneer de staat die wij het dier in ons noemen sterft, stijgen wij omhoog. Dit is een grote vreugde, een gevoel van correctie en bevrijding van zulke egoïstische verlangens waar we ons eerder niet van konden bevrijden.

Er staat geschreven dat zij wisten dat de geit in de woestijn was aangekomen als het rode koord dat aan het Heilige der Heiligen was vastgebonden wit werd. Dit betekent dat nu alle eigenschappen van Din (oordeel) veranderen in de eigenschappen van Hesed (genade), dat wil zeggen dat de zonden van het volk zijn vergeven en dat zij bevrijd zijn van de ongecorrigeerde verlangens.

Het hele volk zendt namelijk de geit naar de woestijn en zo worden al hun verlangens van het animale niveau weggeworpen en vallen zij uiteen. Zo ontvangt het volk de Zegen van de Eeuwige in plaats van Zijn Oordeel.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/12/14

Filed under: Feestdagen, Spiritueel Werk, Torah, Yom kippur - Geen reacties→

M. Weisman, “Midrash Sefer”, ”Acharei Mot”, ‘Heilig Werk op Yom Kippur‘: Moge het Uw wil zijn, Eeuwige, onze G-d, dat dit jaar gezegend wordt met veel regen, zon, schaduw en dauw, dat dit een jaar zal zijn met Genade uit de Hemel, een gezegend jaar, een jaar van overvloed, van succes bij wat wij doen, een jaar waarin de mensen van Uw volk, het volk Israël, niet afhankelijk zullen zijn van elkaar en elkaar niet zullen overheersen.

Op het eerste gezicht lijkt dit een gewoon gebed: Geef me alles wat ik nodig heb, wat mijn fysieke lichaam nodig heeft en wat de hele natie nodig heeft, laat er vrede en overvloed zijn. Maar gebeden met vragen voor ons ego om ons comfortabel te voelen, bereiken de Schepper niet. Alleen gebeden waarin we vragen om correctie stijgen naar Hem op en dit bedoelen we als we alle voorrechten die in dit gebed gespecificeerd worden, ontvangen. Het Licht is immers over ons heen gespreid en is bereid om ons volkomen te vervullen. De koe wil meer voedsel geven dan het kalf wil zuigen en zij staat op barsten met een overvloed aan melk.

Het punt is echter dat wij niet gereed zijn om de overvloed aan Licht te ontvangen. Dus als we om verschillende dingen vragen aangaande de spirituele wereld, gaat het om de innerlijke correctie: “Geef ons de mogelijkheid om een Masach (scherm) te bouwen zodat wij in staat zullen zijn om de vervulling, die van de Hogere Lichten afkomstig is, omwille van U te ontvangen.

Yom Kippur is niet de onthulling van geven om te geven, maar van ontvangen om te geven. De vervulling van geven om te geven wordt gesymboliseerd door Chanoeka en ontvangen om te geven wordt gesymboliseerd door Purim. Om de staat van Yom Kippur te kunnen naderen, moeten we aan alle voorwaarden voldoen die ons tijdens de Gift van de Torah zijn gegeven, dit betekent: alle 613 verlangens verduidelijken en opstijgen naar het niveau van de Hogepriester.

Dit betekent dat wij in ons de laagste verlangens moeten onthullen en dat we daarover het Hoogste Licht ontvangen om deze verlangens te kunnen verheffen naar het niveau van de Hogepriester wanneer Malchut van Atzilut haar verlangens verheft naar GAR van Atzilut, naar Arich Anpin. Deze staat noemen we Yom Kippur, het is het symbool van de onthulling van alle verlangens die later aan het licht zullen komen en tijdens Purim vervuld zullen worden (Kippurim heeft dezelfde betekenis als Purim).

Zulk serieus werk wordt onder de invloed van het Hogere Licht in een groep verricht tijdens de studie, die door de leraar op de juiste manier gefocust wordt. Dit is de voorbereiding voor het spirituele niveau.

We moeten ons geen bepaalde dag voorstellen, een Tempel, een berg of Jerusalem. Het gaat allemaal over de innerlijke eigenschappen van een mens die hij dan ook innerlijk op deze manier moet bereiken, onthullen en bestuderen, en zo opstijgen naar het niveau van de Hogepriester.

Het belangrijkste is dat al deze correcties naar het punt van eenheid leiden. Daarom staat er geschreven: “…. een jaar waarin de mensen van Uw volk, het volk Israël, niet afhankelijk zullen zijn van elkaar en elkaar niet zullen overheersen.” Juist in dit punt van eenheid wordt de verbinding met de Schepper gevoeld. Alleen door eenheid te bereiken gaan we voelen: “één onthult de Ene”.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/12/14

Filed under: Feestdagen, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Lag B’Omer is een heel belangrijke feestdag omdat het allereerst het einde van de correctie van de kelim (vaten) symboliseert. In het geheel zijn er zeven Sefirot: Hesed, Gevura, Tifferet, Netzach, Hod, Yesod en Malchut (HGT NHYM), elk daarvan bevat dezelfde zeven Sefirot.

Samen zijn dat 7×7=49 Sefirot en op de vijftigste dag is het Shavuot. De correctie van de kelim (vaten) eindigt in Hod van Hod, want Hod correspondeert met Malchut: Hesed is Keter, Gevura is Hochma, Tifferet is Bina, Zeir Anpin is Netzach, Malchut is Hod. De correctie eindigt dus op Lag B’Omer (de 33e dag van Omer): 7 Sefirot van Hesed, 7 Sefirot van Gevura, 7 Sefirot van Tifferet, 7 Sefirot van Netzach en 5 Sefirot van Hod, een totaal van 33 Sefirot.

The 33e Sefira is Hod van Hod, gelijk aan Malchut van de eerste negen Sefirot, waar het hogere Geven eindigt. Als wij de correctie uitvoeren tot aan Hod van Hod, zal de correcte zeker plaats vinden in de overige Sefirot, omdat het werk van correctie al voltooid is en dan wordt het alleen nog in praktijk gebracht vanaf Yesod van Hod via de algemene Yesod en de algemene Malchut.

Lag B’Omer wordt daarom gevierd als een speciale dag in de correctie van de collectieve ziel. het werk is al voltooid. Daarna zal alles ongetwijfeld op correcte wijze vervuld worden.

Daarom is het gebruikelijk om vreugdevuren aan te steken, want het is de feestdag van het Licht. Het is dan ook duidelijk dat vanaf deze dag Rabbi Shimon niet meer bij zijn studenten hoefde te blijven, hij had zijn werk beëindigd, daarom verliet hij deze wereld.

Wij gaan door met tellen en verduidelijken de Omer-dagen tot aan het einde, tot aan Shavuot, maar van boven naar beneden zijn alle Sefirot al vervuld met Licht en alles is voltooid. Het is de dag waarop het grote Licht, Rashbi genaamd, de aarde verlaat.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/18/14, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Feestdagen, Kabbalah Studie, Sefirot, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Kan ik mij verbinden met het midden van de groep als ik geen enkel professioneel werk kan doen voor de constructie van het nieuwe gebouw, maar alleen maar sandwiches voor de vrienden klaarmaak?

Antwoord: Zeker, waarom niet? Je maakt sandwiches klaar om de vrienden een groot plezier te doen.

Bij Rabash vierden we altijd Pasen volgens de gewoonten en de voorschriften van Baal HaSulam, die regels waren zwaar om na te volgen. Rabash was gewend om per dag ongeveer 10 koppen koffie te drinken Dit was gebruikelijk onder de mensen in Jeruzalem. Om koffie te hebben die tijdens Pasen gebruikt kon worden, moesten we elke koffieboon controleren en nagaan of er geen wormen in zaten, op die manier moesten we 15 kilo koffiebonen controleren.

Zoals jullie weten ben ik heel ongeduldig en het was een kwelling voor mij om urenlang te zitten en koffiebonen te bekijken. Ik rookte meer sigaretten dan de koffiebonen die ik controleerde. Toen zei Rabash : “Kom, ik zal je leren hoe je het moet doen.” Het was tijdens het eerste jaar dat ik bij hem studeerde. Hij zat tegenover me aan de tafel waarop een enorme berg koffiebonen lag. Hij nam één boon, bekeek hem en zei: “Ik controleer deze boon zodat mijn vrienden een kop koffie zullen kunnen drinken. Dit wil ik voor hen doen,” en daarna legde hij de boon apart. Toen nam hij een andere boon en zei: “Ik controleer deze boon zodat mijn leraar een kop koffie zal kunnen drinken! Ik doe dat voor hem!” en zo ging het boon na boon …

Als je sandwiches klaarmaakt, heb je zeker de gelegenheid om deze woorden heel vaak te zeggen. Of je bepaalde vaardigheden wel of niet hebt, is niet aan jou. Er staat geschreven: “Niet de wijze leert.” Het is dus niet belangrijk als je niet heel wijs bent. Aan ieder van ons zijn de middelen gegeven die hij nodig heeft en je hoeft je dus niet bezwaard te voelen over je aanleg. Iedere eigenschap die een mens heeft, is correct  en behoort zo te zijn. Anders zouden de fysieke mogelijkheden van een mens en zijn omgeving niet in overeenstemming zijn met de oorsprong van zijn ziel.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/7/14,, Lesson on the Topic: “Preparation for the Convention”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Feestdagen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: De tien dagen tussen het Joodse Nieuw Jaar (Rosh HaShanah) en de Grote Verzoendag (Yom Kippur) is een periode van berouw – of meer letterlijk – van terugkeer (Teshuva). Over welke handeling gaat het hier?

Antwoord: We spreken over de terugkeer naar geven, naar de staat die aan het breken van de kelim (vaten) vooraf ging. De betekenis van geven is, dat ik alles wat ik doe niet doe vanuit mijn eigen verlangen, maar vanuit het verlangen van de ander. Hierover staat geschreven: “Maak jouw verlangen tot Zijn Verlangen.” Dit is de betekenis van liefde geven, proberen om je eigen verlangen te neutraliseren, opgenomen worden in het verlangen van de ander, zijn verlangen voelen alsof ik hem ben en proberen om het te vervullen.

Wat wil die andere mens precies? Hij wil geld verdienen, succes hebben in het leven, iemand uit zijn leven laten verdwijnen, de ander gebruiken voor zijn eigen voordeel, enz. Natuurlijk help ik hem daar niet mee. Nee, als ik in zekere mate werk vanuit de eigenschap van geven, ‘integreer’ ik in de ander, ik voel zijn eigenschappen en ik wil ze corrigeren. Ik moet er zeker van zijn dat hij, net zoals ik, gecorrigeerd wordt. Ik moet dat voor hem vragen.

Ik vraag correctie voor hem, ik wil in alles aan hem geven. Ik accepteer zijn eigenschappen, zijn intenties en verlangens, met name de slechte en ik corrigeer ze: ik vraag om correctie voor hem. Hij kan dat zelf niet vragen, hij kan niet begrijpen wat er verkeerd is, hij kan ‘de baby niet zien’, niet naar de toekomst kijken. Ik neem voor hem de functie van het ‘hoofd’ over.

Daarom vormen de letters van het woord Israel (ישראל) de uitdrukking het ‘hoofd van mij’ (LiRosh – לי ראש). Ik doe het spirituele werk voor de ander, in zijn plaats, ik verhef MAN – een vraag om correctie – zoals de eerstgeborene en ik verhef hem naar onze gemeenschappelijke ouders: Partzuf Aba ve Ima. Ik ontvang dubbel voor mijzelf om mij in de staat van volwassenheid te kunnen begeven (Gadlut), waardoor het voor mij mogelijk wordt om de werkelijke eigenschap van geven aan de ander te vormen. Gebaseerd op deze eigenschap begin ik te geven.

Over deze handeling spreken wij. Dit alles maakt deel uit van de correctie op Rosh HaShanah. In feite is het Nieuwe Jaar de top, het resultaat van het voltooide niveau en de opstijging naar het volgende niveau.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 9/4/13, Lesson on the Topic: Rosh HaShanah

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Feestdagen, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Ibn Ezra heeft gezegd dat de generatie die uit Egypte trok de last van de slavernij voelde en alle kracht verloor. Daardoor konden zij – voordat de nieuwe generatie van de woestijn opgegroeid was – niet meer vechten tegen wat hen overweldigde. De nieuwe generatie wist niet van de ballingschap en hun kracht was dus niet gebroken. Welke generatie zijn wij nu?

Antwoord: Wij zijn in Egypte, onder de overheersing van ons egoïsme en wij moeten daar allereerst bovenuit stijgen. Ten eerste moeten we ons bevrijden van een vijandelijke kracht en ten tweede er tegen vechten. In plaats van te vechten tegen de Egyptenaren vluchtten zij uit Egypte. De hele doortocht door de Rode Zee is niets anders dan een vlucht. We hebben geen kracht om tegen ons egoïsme te vechten, we kunnen niet anders doen dan er van weg te rennen en er bovenuit te stijgen. Er komt alleen maar haat tegen ons egoïsme in ons naar boven en daardoor scheiden we ons af van ons ego.

Daarna komt er een stadium waarin we dit egoïsme beginnen te corrigeren. We keren niet naar Egypte terug om dat te doen; we namen onze kelim (vaten) vanuit Egypte met ons mee en beginnen ze nu met ons te verbinden en al deze verlangens, waar we bovenuit gestegen zijn, te corrigeren.

Het eerste stadium van de correctie van de verlangens wordt ‘de generatie van de woestijn’ genoemd als wij deze verlangens corrigeren van ontvangen naar geven. Daarna volgt de generatie van de veroveraars van het land Israel, dit heet ‘ontvangen om te geven’.

Onder het volk Israel zijn krachten die voorop kunnen lopen en de rest kunnen leiden, zoals Moses, die het volk uit Egypte leidde. Er zijn mensen die spiritualiteit bereikt hebben, al boven het egoïsme zijn uitgestegen en zich met andere zielen hebben verbonden. Zij begrijpen het hele proces, weten wat ze op een bepaald moment moeten doen en hebben de taak om anderen te leiden.

Wij hebben het over mensen die Kabbalah studeren, want het is onmogelijk om zonder het Corrigerende Licht naar de Bron terug te keren. Dit Licht kan alleen door de studie van Kabbalah aangetrokken worden, Kabbalah is hiervoor bedoeld.

En zulke mensen zijn er! Wij kunnen verder komen en veel mensen met ons meenemen, zij kijken naar onze tv programma’s, studeren samen met ons via de tv of internet, volgen onze cursussen, gaan naar lezingen en komen zo verder. Daarom hebben zij een grote kans om samen met ons vrij te worden, boven hun egoïsme uit te stijgen en te voelen wat vrijheid is, wat het betekent om een Jood te zijn, namelijk met anderen verenigd te zijn (Yechud).

Zij willen leren wat het betekent om in het land Israel te zijn, dat wil zeggen: in het verlangen naar de Schepper (Yashar-El), naar geven en liefde voor anderen. Op deze manier kunnen we op alle gebieden van ons materiële leven succes hebben en alle problemen om ons heen oplossen.

Het belangrijkste is de geest van eenheid. Als we met een gevoel van samenzijn – net zoals met onze familieleden – met het hele volk Israel waren omgegaan en zij samen met ons aan de feestelijke tafel hadden gezeten, als we iedereen hadden omarmd, zouden we de meeste inspanningen verricht hebben die we moeten doen om uit Egypte te komen.

From KabTV’s “Kabbalists Write: The Night of Passover Seder” 3/4/13

Filed under: Correctie, Egoïsme, Egypte, Feestdagen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Intentie, Kabbalah Today - Geen reacties→

Vraag: Waarom zeggen wij, als we spreken over Pesach: “Herinner je de uittocht uit Egypte”? Er zijn meer ballingschappen geweest: in Babylon, Griekenland, Rome – maar wij worden alleen herinnerd aan de uittocht uit Egypte. Wat is de betekenis hiervan?

Antwoord: De ballingschap in Egypte is de oorsprong van alle ballingschappen. Alle andere ballingschappen liggen er als het ware bovenop. Deze ballingschap is de moeilijkste en is van fundamenteel belang. Een mens rijst boven zijn egoïsme uit en realiseert zich voor de eerste keer wat de spirituele wereld is en wat het betekent om de eigenschap van geven te voelen, in plaats van de eigenschap van ontvangen waarin we zijn geboren en bestaan.

Wij nemen de wereld waar door zintuigen die voortdurend willen genieten en van alles willen profiteren. De ommekeer in onze zintuigen – als ik uit mezelf ga treden, mij met de wereld ga vereenzelvigen, aan anderen geef, mij buiten mijn lichaam (*de wil om te ontvangen) ervaar, zodat mijn hart (*verlangen om te ontvangen) daar kan achterblijven – is de uittocht uit Egypte. Alle andere uittochten vinden al buiten mijzelf plaats.

*noot vertaler

From KabTV’s “Kabbalists Write: The Night of Passover Seder” 3/4/13

Filed under: Egypte, Feestdagen, Gelijkvormigheid met de Schepper - Geen reacties→

Seideravond is voor iemand die zijn innerlijke Egypte al heeft verlaten een viering, waarbij hij weer door dezelfde staten heengaat als tijdens zijn uittocht, in dezelfde volgorde (seder) en hij verheugt zich over zijn bevrijding. Dit helpt hem om naar het volgende niveau op te stijgen, elke keer hoger en hoger.

Daarom staat er geschreven dat een mens in iedere generatie – dat wil zeggen in iedere staat, in ieder stadium van de groei van het egoïsme – zichzelf moet zien als iemand die net uit Egypte is getrokken. Alle correcties die hij ten aanzien van zijn egoïsme uitvoert, zullen altijd vergezeld zijn door een herinnering aan de uittocht uit Egypte. Alleen nadat een mens boven zijn ego is uitgestegen, kan hij de handelingen van geven uitvoeren, geboden genaamd.

Op Seideravond zit iedereen met zijn familie aan een feestelijke tafel en wordt er gelezen over bevrijding en het lijden aan de slavernij, en natuurlijk voelt iedereen daarbij innerlijke pijn en het verlangen naar bevrijding. Deze feestdag roept opnieuw alle vragen op over de slavernij en de bevrijding. Hoe kunnen we bevrijding bereiken, een nieuw leven, een nieuwe staat verwerven?

We moeten beseffen dat we nu een nieuw tijdperk zijn ingegaan en als we onze opdracht niet uitvoeren, zoals de Israëlieten die uit Egypte trokken, zullen we niet kunnen overleven, niet als land en niet als volk. We zullen niet in staat zijn om Joden te zijn, want dit is onze opdracht: we moeten de wereld de boodschap brengen om iedereen – samen met ons – uit het alomvattende egoïsme te bevrijden, het egoïsme waardoor we in de huidige crisis zitten.

Deze crisis breidt zich steeds verder uit en zet ons doelgericht onder druk, zodat we er tenslotte, samen met de hele wereld, uit willen komen. Wij moeten hierin het voorbeeld zijn voor anderen. Door nu Seideravond 2013 te vieren, bereid ik me voor op de uittocht en op de bevrijding die ik daarna zal bereiken.

Dit is de verlossing van de engel des doods, van mijn egoïsme dat mij doodt. Ik hoop dat ik hierdoor het licht voor de andere naties zal worden en dat ook zij zullen weten hoe zij uit Egypte kunnen komen. Ze zullen inzien dat ons egoïsme ons allen in ballingschap houdt. De hele wereld is in ballingschap, de hele aarde is Egypte, en wij moeten er boven uitstijgen.

From KabTV’s “Kabbalists Write: The Night of Passover Seder,” 3/4/

Filed under: Egoïsme, Feestdagen, Israel - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik Haman van Mordechai onderscheiden?

Antwoord: Haman is ons eenvoudige, directe egoïsme: “ik wil het, ik heb het nodig. Ik wil de baas over iedereen zijn, ik wil groot zijn… ik… ik … ik….” Het is bovendien niet alleen het egoïsme waarmee we zijn geboren, maar ook het egoïsme dat we in de groep cultiveren.

Als we elkaar binnen de groep op een goede manier gaan behandelen: samen de maaltijden voorbereiden, samen studeren (we zijn goede mensen, we zijn vrienden), breekt er opeens iets onverwachts tussen ons uit: wantrouwen, afkeer, vijandigheid. Dit is het tweede soort egoïsme dat zichtbaar wordt als resultaat van onze pogingen om dichter bij elkaar te komen, en dat wordt ‘Haman’ genoemd. We moeten het zo goed mogelijk onthullen en er niet bang voor zijn.

Daarom is het nodig om onszelf voor te bereiden op het feit dat er heel veel serieuze onthullingen van egoïsme voor ons liggen die onze verbinding van eenheid in één Kli (vat) tegenwerken, de enige plek waar we de Schepper kunnen onthullen. Dit is namelijk egoïsme dat duidelijk tegen de Schepper gericht is.

From the Virtual Lesson 2/24/13

Filed under: Egoïsme, Feestdagen, Groepswerk - Geen reacties→

Rabash, brief 52: Door de uittocht uit Egypte hebben wij het niveau van geloof ontvangen …. en na Pesach begint het werk van zuivering om de ontvangst van de Torah voor te bereiden. Wanneer de Torah in de ziel van een mens gekleed is, is de tijd van Shavuot aangebroken, de tijd van de ontvangst van onze Torah.

Tot aan Pesach zet de periode van de ‘slavernij in Egypte zich voort, dit betekent dat een mens problemen ervaart en klappen krijgt ten gevolge van zijn ego, zodat hij zich los wil maken van zijn ego en er bovenuit wil rijzen, naar de eigenschap van geven. Met behulp van de groep spant een mens zich daar elke keer weer voor in, want hij wil boven zijn ego uitstijgen en samen met de anderen in verbinding zijn. Dit is het werk in Egypte, dat zich voortzet totdat de volle maat is bereikt, dan geeft het Licht de kracht voor correctie aan een mens.

Pesach symboliseert alleen het uitstijgen boven het ego. Daarna beginnen wij aan de telling van de 49 dagen (Omer-telling), tot aan Shavuot, tijdens die telling bevrijden wij ons van ons ego en rijzen wij naar het niveau van Bina. De zuivelproducten die wij tijdens Shavuot eten, symboliseren liefdevol geven: een periode vol Licht.

Dat is de reden, dat wij tijdens Pesach de ‘linkerlijn’ verlaten en tijdens Shavuot het begin van de ‘rechterlijn‘ ontvangen. Dan ontvangen wij de Torah, de betekenis daarvan is de ‘middellijn’. Dan kunnen wij ons ego met de kracht van de Torah verbinden, met het Licht dat wij van Bina ontvangen, het Licht dat corrigeert, en wij bouwen verder aan onszelf.

Shavuot lijkt licht en ‘luchtig’: we dragen witte kleding en we eten melkproducten, dit alles symboliseert geven, Licht en de ‘rechterlijn’. Een mens heeft daarvoor nog niet de kelim (vaten) ontvangen, hij heeft het ego nog niet ontdekt. Het eerste contact met de ‘rechterlijn’, met het Licht, is pas werkelijkheid als wij het kunnen realiseren in de ‘middellijn’, die we zelf moeten bouwen. Een mens neemt van de ‘linkerlijn’ de delen die hij kan verbinden met de ‘rechterlijn’ en met de hulp van het Licht vervolmaakt hij deze verbinding, doordat hij een ziel ontvangt, een kli die hem in staat stelt om te geven.

Elke feestdag symboliseert een bepaald niveau, waarop wij – nadat wij de voorgaande periode van ontwikkeling in één lijn hebben beëindigd – naar de andere lijn gaan om zo de derde lijn te vormen. Vanuit de manier waarop wij de werkelijkheid waarnemen, plaatsen wij deze drie lijnen op de tijdlijn.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/24/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Feestdagen, Innerlijk Werk - Geen reacties→