Het einde van de correctie, wat Kabbalisten in hun geschriften beschrijven, moet in onze wereld worden gerealiseerd , in de materie, in al onze meest verwerpelijke, meest “materialistische” verhoudingen. Dit is de correctie waar “de duisternis schijnt als Licht ” (Psalm 139:12) en “Zijn voeten zullen op de Olijfberg staan” (Zacharias 14:4) over spreken.

Het dierlijke deel van mij blijft hetzelfde. Mijn lichaam gaat niet werken om te geven. Hoewel het in eerste instantie op die manier werkt. De hele natuur, functioneert volgens de wet van geven, behalve de mens. We zien dat niet, omdat we alles naar onze eigen maatstaven beoordelen.

Wij denken dat dieren elkaar alleen maar verslinden, maar in werkelijkheid is dit niet waar. We kunnen gewoon de intentie om te geven niet aan hen toeschrijven, omdat we hen niet voelen en niet begrijpen. Maar in feite, bestuurt de natuur hen en leidt hen naar geven en ze gehoorzamen die orders. Hetzelfde kan echter niet gezegd worden over de mens. Hij volgt de orders van zijn egoïsme op, die erop gericht zijn om te ontvangen, en bovendien tast hij de natuur aan door deze volgens zijn eigen tekortkomingen te beoordelen.

Wanneer de mens zichzelf corrigeert neemt hij vanuit de globale vorm waar en ziet hij het globale beeld. Tegelijkertijd zeggen we, dat het levenloze, vegetatieve en dierlijke niveau van de natuur ook wordt gecorrigeerd, maar dat betekent dat ze worden gecorrigeerd in onze nieuwe waarneming. Dieren hoeven niet echt te worden gecorrigeerd. Jij zult zien, dat de wolf en het schaap in vrede leven, net zoals je ogen op dit moment zien, dat de een de ander opeet.

In het artikel “De Verborgenheid en de Openbaring van de Schepper”, schrijft Baal HaSulam, dat je oorlogen en conflicten in de wereld ziet, omdat je zelf zo bent.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/18/11, “The Nation”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

Om ervoor te zorgen, dat de studie een levenselixer wordt en geen dodelijk vergif, moeten we beginnen met de intentie om het Licht dat corrigeert aan te trekken. We moeten studeren en een boek openen met als enige doel onze correctie.

Kabbalah en alle andere heilige boeken, ongeacht de taal, waarin ze geschreven zijn (de Talmoed en de Mishna gebruiken bijvoorbeeld de taal van de toespelingen en allegorieën), beschrijven onze verbinding met het Licht, onze spirituele staten. Al deze boeken – geschreven door wijzen, Kabbalisten, in de loop van onze hele geschiedenis – gaan over de spirituele wereld, over onze hogere staten.

Als iemand studeert met het doel om de staten en de spirituele niveaus – waarover de Kabbalisten ons vertellen – te bereiken, zoals een kind dat groot wil worden, komt hij eerst bij de onthulling van zijn eigen kwaad: ”Ik schiep de neiging tot het kwaad en daarbij de Torah, het middel voor correctie.”

Zolang wij in “ballingschap” waren, was dit alles verborgen, maar nu beginnen we uit de laatste ballingschap te komen. En net zoals tijdens de uittocht van Egypte, staan wij nu weer voor de ontvangst van de Torah, als wij wensen te worden “als één man met één hart”, om te bereiken dat wij wederzijds garant staan, net zoals bij de Berg Sinaï.

Er wordt een berg van haat voor onze ogen onthuld (Sinaï komt van het woord Sinnah – haat). Maar ondanks dat, verenigen we ons met elkaar met de hulp van onze punten in het hart – de hoogste eigenschap, de Mozes in ons – die ons naar een hogere staat brengt en ons door de woestijn leidt, door de “voorbereidingsperiode” naar het binnengaan van het “land Israël”, dat wil zeggen: naar het verlangen om te geven.

Zo staat de gehele mensheid nu voor de berg van haat. Het wordt aan ons onthuld als één voor allen en men noemt het: de globale crisis. We bevinden ons allemaal in dezelfde situatie, maar nog niet iedereen begrijpt het ten volle, net zoals die grote menigte toen, die ook uit verschillende mensen bestond: mannen, vrouwen, ouderen, en kinderen die nauwelijks begrepen wat er aan de hand was.

Toch begint iedereen deze situatie al te voelen. Het verschil is dat sommigen al begrijpen, dat de oorzaak van alles ons ego is en dat haat ons verdeelt, terwijl anderen het nog ervaren als een slechte, financiële situatie. Ieder mens voelt een soort gemis, afhankelijk van zijn eigenschappen, zijn omgeving en zijn behoeften: de een mist een flat, de ander cottage cheese, een derde iets anders, en zo speelt dit zich af in de gehele mensheid, in elk mens.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/11/11, Writings of Rabash

Filed under: Arvut, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Egoïsme, Gebed, Intentie, Kabbalah Studie, Kabbalistische bronnen, Thora - Geen reacties→

Vraag: Hoe weet je, dat je werkelijk het Licht waarneemt?

Antwoord: Ik heb niets te geven aan een ander mens, maar als ik hem echt iets wil geven, wordt er in mij – in mijn houding ten opzichte van hem, in het streven naar geven en liefde te geven – een bijzondere “stroom” voelbaar en die heet “Licht”.

Om een extern fenomeen waar te nemen, is het noodzakelijk om er gelijkvormigheid mee te bereiken. Net als een radio die is afgestemd op een specifieke golf, breng ik de golf voort, de kwaliteit die zich buiten mij bevindt. Binnenin mij, maak ik een voorbeeld of model van de kwaliteit van geven die zich buiten mij bevindt. En dan vang ik deze kwaliteit op en ervaar ik het.

Als ik echt contact wil hebben met een ander mens via de wet van geven, ontstaat er in mij, in mijn houding ten opzichte van hem, plotseling een soort vervulling die van buiten mij lijkt te komen, hoewel het in werkelijkheid van binnenuit naar de oppervlakte komt. Deze reactie, die ik voelde in mijn verlangen om te geven, noemen we het Licht.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/20/11, “Arvut”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

De Zohar, Hoofdstuk “Truma (Schenking)”, Item 487: Er is een allegorie over een koning, die een maaltijd voor zijn hofhouding bereidde. Zolang ze doen wat hij wil, eten ze mee met de maaltijd van de koning en geven ze een deel van de botten aan de honden om erop te kauwen. Wanneer de hofhouding niet doet wat de koning wil, geeft hij de hele maaltijd aan de honden en de botten aan zijn hofhouding.

Vraag: Wat is dit voedsel dat iedereen eet aan de tafel van de koning?

Antwoord: “Voedsel” betekent dat je genot ontvangt door te geven. En je moet dit genot ook ontvangen, met het doel om te geven.

Het gaat hier over een houding, een gevoel, handelen vanuit verlangens. De“honden” in mij zitten onder de “tafel” in mij, waar ik “de verschillende smaken van de koning” voel.

Wat zijn “de smaken van de koning”? Wat is “de tafel van de koning”? Dit zijn alle genoegens die zich openbaren bij het geven, alles wat de koning wenst te schenken. Hij geniet van geven. En hij wenst, dat jij ook geniet van het geven aan anderen.

Wanneer je dan geeft en ervan geniet, is de vraag: wat geeft je genot? Geniet je van het feit dat je lijkt op de koning? Geniet je, omdat Hij genot ontvangt van het feit, dat je gelijkvormig bent aan Hem? Of geniet je, omdat je je een of ander genot hebt toegeëigend? Als dat zo is, moet je meteen veranderen van een mens, die tegenover de koning aan tafel zit, in een hond die op de botten onder de tafel kauwt.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/11/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Wat voor zin kan ik in hoofdletters opschrijven, zodat ik elke keer als ik afgeleid ben en mijn gedachten op de loop gaan, daar naar terug kan gaan en weer kan focussen?

Antwoord: Stel je een situatie voor die het waard is om steeds weer te willen bereiken en beschrijf die zo, dat deze zin je er onmiddellijk aan doet denken, dat je de werkelijkheid waarneemt als verdeeld en gebroken in verschillende delen, alleen omdat je je in je egoïsme bevindt.

Zodra je deze manier van kijken via je ego verwerpt, verandert alles in één enkel geheel. Het is alsof je naar de realiteit kijkt door een gordijn met kleine gaten erin en wat je ziet lijkt te bestaan uit afzonderlijke delen. Maar dan neem je dit gordijn van voor je ogen weg en de hele werkelijkheid blijkt één te zijn.

From the 2dn part of the Daily Kabbalah Lesson 7/28/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Intentie, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Het lezen van De Zohar kan je vergelijken met een lang verwachte ontmoeting met iemand van wie je houdt, iemand bij wie je dichterbij wilde zijn. Als je elkaar eindelijk ontmoet, maakt het je niet uit wat hij precies tegen je zegt. Het belangrijkste is, dat je – nu je dichtbij hem bent en zijn stem hoort – voelt hoe dicht je bij elkaar bent. De woorden die je hoort zijn niet belangrijk. Laat hem maar vertellen. Je luistert er zelfs niet zo nauwkeurig naar. Door de woorden wil je voelen hoe je nog dichterbij hem komt en hem meer voelt.

Het is hetzelfde met Het Boek De Zohar. Alle verschillende woorden en verhalen, die erin geschreven staan, lijken ons in de war te brengen. Maar dan begrijpen we waarom dit daar geschreven staat: omdat het allemaal namen zijn, die onze verbindingen uitdrukken. Maar het is voor mij niet belangrijk waarover er nu precies geschreven wordt in dit Boek, waarover verteld wordt. Wat belangrijk is, is dat ik er nu dichtbij ben. Omdat ik er vreugde aan beleef om ermee verbonden te zijn, besteed ik niet zoveel aandacht aan de woorden. Het belangrijkste is, dat we dicht bij elkaar zijn.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/27/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Kabbalah Studie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Hoe voel je nu werkelijk het Licht?

Antwoord: Ik heb niets om aan een ander mens te geven, maar als ik hem werkelijk iets wil geven, wordt er in mij, in mijn houding naar hem, in mijn streven naar geven en liefde, een bijzondere “stroom” onthuld, die “Licht” genoemd wordt.

Om een extern verschijnsel waar te nemen moet ik ermee in overeenstemming zijn. Zoals een radio, die afgestemd is op een bepaalde golflengte, activeer ik de golflengte, de eigenschap die zich buiten mij bevindt. In mij schep ik een voorbeeld of een model van de eigenschap van geven, die buiten mij is. En dan vang ik deze eigenschap op en neem ik deze waar.

Als ik mij werkelijk tot een ander mens wil verhouden via de wet van geven, ontwikkel ik onverwacht, in mijn houding naar hem, een soort vervulling die van buiten mijzelf lijkt te komen, hoewel deze in werkelijkheid van binnenuit naar de oppervlakte komt. Deze reactie, die ik voelde in mijn streven naar geven, is het Licht.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/20/11, “Arvut”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

Er staat geschreven: “Er is geen ander dan Hij”, dat betekent dat het Hogere Licht altijd in volledige rust is en ons altijd beïnvloedt met Goedheid. Anderzijds staat er ook geschreven: “Het monster zal het opslokken en uitspuwen”, en inderdaad, we zien dat het niet uitmaakt hoe we ons inspannen, alles verdwijnt. Er gaan maanden van werken voorbij, we zetten al onze intenties naar vermogen in, maar uiteindelijk blijkt het allemaal nutteloos te zijn.

Toch is het in de natuur onmogelijk, dat er een handeling uitgevoerd wordt die geen enkel resultaat oplevert, goed of slecht. Natuurlijk is er altijd een resultaat aanwezig en verdwijnt het niet zomaar. Het lijkt voor ons zo, dat de resultaten verdwijnen, omdat ik de handelingen en de gedachten uit het verleden vergeet en ik elk moment weer als nieuw ben.

Maar waar wordt dit alles dan opgeslagen? In ons verlangen, heel diep! Als we elke daad vanuit ons verlangen uitvoeren, vanuit onze intentie of met onze inspanning, bewust van de complete realiteit die dit verlangen ons laat zien, ongeacht het feit of het wel of niet juist is, verdwijnt die daad niet meer. Alles wat wie dan ook doet of wat gedaan wordt door wat voor element in de natuur dan ook – of het nu levenloos, plantaardig, dierlijk of menselijk is, afhankelijk van één van deze niveaus – alles wordt opgenomen door Malchut, het verlangen dat in de schepping bestaat.

Maar als een mens het doel heeft om geven te bereiken, worden zijn daden bijzonder. Zelfs als hij nu nog in het belang van zichzelf handelt (Lo Lishma) en hij vergeet, dat hij de Schepper moet verblijden en hij niet weet wanneer hij dit ooit zal bereiken.

Op dit moment zijn alle handelingen die een mens uitvoert (in de groep, zijn houding ten opzichte van de studie) volledig egoïstisch en ze worden door de “onzuivere kracht” (Klipa) opgeslokt, namelijk: door zijn egoïstische verlangens, waar vanuit hij op dat moment handelde. Zijn verlangens en gedachten waren gericht op eigenbelang en zijn handeling was egoïstisch. Toch wordt alles bewaard en verdwijnt er niets. Uiteindelijk is het zo, dat een mens zich inspant, in de staat die hem gegeven was, en hij moet langzaamaan groeien.

En als hij een stadium bereikt, waarin de som van de inspanningen die hij geleverd heeft – al zijn pogingen en de groep die hij voor zichzelf vormde – resultaat opleveren, dan verschijnt plotseling de opeenstapeling van alles wat onbewust opgeslagen ligt in de onzuivere verlangens en komt het te voorschijn in de vorm van gecorrigeerde verlangens. Dan ontvangt hij ze en gaat hij ermee verder op zijn pad.

Dit vindt voortdurend plaats en het is een heel belangrijk principe. We moeten begrijpen, dat elke handeling heilzaam is, zelfs wanneer deze egoïstisch is. En al onze daden, die we in de loop van vele maanden verrichten, voegen zich tenslotte bij elkaar om plotseling onthuld te worden.

En als een mens er soms toe in staat is om een wat grotere intentie tot geven te bereiken, zelfs één die nog “Lo Lishma” is, maar zich al wat dichterbij “Lishma” bevindt, begint hij het verleden beter te begrijpen en te ervaren. Hij realiseert zich waar hij doorheen gegaan is en wat er met hem gebeurd is.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/19/11, Shamati

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik voorkomen, dat ik mij trots voel, omdat ik gevend ben naar de Schepper toe?

Antwoord: Het enige waarover je je trots kunt voelen is, dat je steun van Boven hebt ontvangen, zodat je in staat was om de moeilijkheden te overwinnen, dat wil zeggen: je ego. Met andere woorden: je mag trots zijn op de Schepper, het Licht, op Zijn hulp, maar niet op jezelf!

Wat hebben wij? Niets! Onze verlangens en onze daden zijn niet van ons, noch het Licht. Zelfs het gebed is niet van ons, maar we ontvangen het van onze omgeving. Daarom: hoe verder we komen, hoe minder we ontvangen en hoe dankbaarder we zijn.

En als we terugkeren naar Malchut van de wereld van Oneindigheid, ontvangen we hetzelfde Licht van Nefesh de Nefesh, dat in zijn oorspronkelijke staat in Malchut aanwezig was. Maar wij versterken de intensiteit ervan “613” keer door middel van onze dankbaarheid, door wat we aan goeds bereikt hebben en doordat we de Grootheid van de Gever ervaren.

Maar het Licht zelf verandert niet, omdat het niet gebonden is aan een maat. Het Licht zelf blijft Nefesh de Nefesh, slechts een gering Licht. Wij veranderen het in een grote vlam.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/15/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Wat moet ik doen als ik mezelf in gedachten kan wegcijferen, maar het heel moeilijk voor me is om het ook in de praktijk te doen?

Antwoord: Dat is onmogelijk! Als ik mezelf in gedachten werkelijk wegcijfer, doe ik het ook in mijn daden. Daden zijn de uitkomst van de intentie.

Maar als ik nog niet zo ver ben, dat ik het definitieve besluit heb genomen om mezelf weg te cijferen, ben ik ook nog niet in staat om dit besluit uit te voeren en dan lieg ik alleen maar naar mezelf, als ik denk dat ik mijzelf in gedachten wegcijfer.

Als we zien, dat een groep na een onenigheid, niet tot eenheid komt vóór de volgende ruzie, is dit een teken, dat de groepsleden zich niet kunnen wegcijferen ten aanzien van elkaar en zo hebben ze geen enkele kans om spiritualiteit te bereiken.

Door zelfanalyse en door pogingen te ondernemen om het egoïsme tegenover de vrienden, innerlijk en uiterlijk, uit te schakelen, zijn we al bezig met spiritueel werk. De spirituele wereld kan in de praktijk alleen aan ons onthuld worden als we ons egoïsme volkomen buiten beschouwing laten, al naargelang het niveau waarop we ons nu bevinden.

Als je nu bereikt, dat je jezelf eerlijk kunt wegcijferen ten opzichte van iedereen, zul je zonder twijfel gaan voelen, dat je in de spirituele werkelijkheid bent, in de eigenschap van geven, tot op zekere hoogte verenigd met de Schepper!

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/17/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→