Een embryo cijfert zichzelf weg, dat is het enige wat het te doen heeft. Het accepteert vol dankbaarheid alles wat er gebeurt en ervaart de hogere als goed en weldadig.

Het is mijn werk om mezelf weg te cijferen, wat er ook gebeurt en wat voor veranderingen er waar dan ook plaatsvinden. Ik houd mijzelf in een staat van liefdevol geven, Hafetz Hesed, hoe dan ook. Dit betekent dat ik in de Hogere besta en mijn persoonlijkheid en onafhankelijkheid wegcijfer, ik verstoor de Hogere niet als Hij Zijn invloed op mij uitoefent: ik laat Hem doen wat Hij maar wil. Ik ben als een baby in de armen van zijn moeder, die nergens over nadenkt.

Hoe zou je je voelen als iemand je in zijn armen draagt? Stel je eens voor dat er nu tien mensen zijn die je vasthouden en je omhoogtillen. Hoewel zij zonder enige twijfel sterk genoeg zullen zijn om je vast te houden, bibber je van angst en vind je het eng in de armen van al die anderen. Je bent bang om te vallen en je twijfelt eraan of ze wel sterk genoeg zullen zijn om je vast te houden.

Een baby kent al die twijfels niet. Heb je wel eens gezien hoe vredig een baby slaapt in de armen van zijn moeder? Dit is de eigenschap van jezelf wegcijferen ten opzichte van de hogere. Een baby doet het van nature. En juist dankzij die kracht groeit een baby in de buik van de moeder. Dit is de betekenis van: in de AHP van de Hogere zijn, je cijfert jezelf weg, wat er ook gebeurt, in voor- en tegenspoed, in wat voor situatie je ook bent. Een embryo vergroot alleen maar zijn trouw en zijn vermogen tot wegcijferen.

Dit wordt het wortelniveau van het verlangen genoemd, Aviut Shoresh, en dit werk is allerminst eenvoudig, het is eigenlijk heel moeilijk. Daarmee beeldhouw je je eerste vorm. Het maakt niet uit wat voor Licht er komt, het enige wat je doet is jezelf wegcijferen, het maakt niet uit wat je voelt: pijn of plezier, tekort of overvloed. Zo vorm je jezelf en word je gelijkvormig aan de Schepper in je eerste vorm, ‘een embryo’ genaamd.

Een embryo bevindt zich in het (vrucht)water van de moeder en vormt zichzelf tot het spirituele Partzuf: de 10 Sefirot, gevuld door het Ohr Nefesh (het Licht Nefesh). Als er een einde komt aan het wegcijferen van zichzelf en er op dat niveau niets anders meer gedaan kan worden, op het wortelniveau van het verlangen, moet het verder en dit wordt geboorte genoemd.

Het verschil tussen deze staten is immens groot, want het spirituele embryo begint, omdat het nu geboren is, met de kelim (vaten) van ontvangen te werken. Het voelt dat het van de Hogere is afgescheiden. De geboorte is de meest betekenisvolle verandering van alle veranderingen op de weg die wij gaan.

Ieder van ons is een embryo als hij zichzelf ten opzichte van de anderen – die voor hem de moederbuik worden – wegcijfert. Ons collectieve embryo is het veld dat ons met elkaar verbindt, dat wij tussen ons willen creëren. Als wij ons met elkaar verbinden, wordt de moederbuik de alomvattende onthulling van de hogere Kracht, waarin wij allen bestaan.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 3/29/2012, TES

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wij – mannen zowel als vrouwen – zijn allemaal op zoek naar manieren om het volgende niveau te bereiken. Hoe kan een vrouw tot het juiste begrip daarvan komen? Want de mannen komen bij elkaar en bespreken al die vragen in groepen, maar een vrouw doet niet mee in dit proces.

Antwoord: Een vrouw is de kli (vat) die door de man gevuld wordt door zijn werk met de Schepper. Waarmee vult hij de kli? Met de Schepper. Een man is hierbij alleen het middel. Dit noemen wij een masach (scherm) en Ohr Hozer (Weerkaatsend Licht). Dit is het werk van de man. Het werk van de vrouw bestaat uit een enorm groot verlangen naar de onthulling van de Schepper.

Wat vat je dan op als een onbetekende rol van de vrouw, als zij juist het hele verlangen is dat een man nodig heeft, omdat hij anders niets te doen heeft? Daarom werden ongetrouwde mannen nooit toegelaten tot Kabbalah. Wat is er voor hem te doen als hij geen vrouw heeft? Dit wordt ‘een half lichaam’ genoemd. Er bestaat zo’n concept in Kabbalah: een ongetrouwde man is een ‘half lichaam’. Met maar een half lichaam zou je niet moeten gaan studeren.

Daarom moeten we goed begrijpen waaruit de rol van een vrouw bestaat.

From the Vilnius Convention 3/24/12, Lesson 3

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Mannen, Vrouwen - Geen reacties→

De speciale sfeer die in de conventie in Litouwen tijdens de workshops werd gecreëerd, moet tijdens de lessen behouden blijven. Een mens moet dat voortdurend voelen. Het maakt niet uit of hij wel of niet in een kring zit en de vrienden omarmt, of dat je gewoon bij elkaar bent en de verbinding voelt, zonder dat je elkaar fysiek omarmt, of zelfs heel ver van elkaar bent.

Natuurlijk is dat moeilijker, maar jullie hebben al gevoeld dat het enigszins mogelijk is om de fysieke plek, die een beperking oplegt, te verlaten en niet aan tijd gebonden te zijn. Deze verbinding blijft bestaan, alsof hij in de lucht hangt.

Wij moeten voortdurend in deze sfeer blijven, tijdens de lessen, bij allerlei gelegenheden en activiteiten en zelfs op het werk. Het maakt niet uit waar je werkt: in een fabriek, voor een baas; maar door alles heen, wat er ook gebeurt, ben je in contact met de Schepper, ben je op zoek naar Hem. In iedere situatie moet je je inspannen om het hogere Licht te onthullen, alsof je fysiek bij de vrienden bent.

Dan zullen wij – door al deze moeite die we doen – kunnen gaan voelen en ontdekken hoe wij verbonden zijn met een grote groep Kabbalisten van alle generaties, die met ons samenwerken en wij zullen onze inspanningen voortzetten. Dit alles bevindt zich buiten onze fysieke beperkingen.

Wij hebben ons voorbereid voor deze workshops, we zaten op een bepaalde manier bij elkaar, maar dit alles was alleen uiterlijke voorbereiding. Wij moeten proberen om in diezelfde sfeer te blijven die we tijdens de studie hebben gevoeld. De belangrijkste beloning bestaat uit de inspanningen zelf en niet uit het sterke gevoel dat je verwacht. Wij moeten het werk zelf als waardevol beschouwen en niet de beloning voor het werk.

Daarom moeten we er niet op wachten, dat er ontroerende, inspirerende staten terugkeren. De sleutel is: er onophoudelijk naar op zoek gaan en dat niet doen om aangename gevoelens te ontvangen, maar om ons voor te bereiden op de onthulling van de Schepper, om Hem vreugde te verschaffen. Dit te kunnen doen is onze beloning. Dit komt al wat dichter bij de staat van geven, Lishma.

Wij gaan dit proberen. Het spijt me, maar zoals gewoonlijk vragen kinderen om wat zij het fijnste vinden, terwijl de ouders hen geven wat voor hen het beste is, naar hun begrip als volwassenen. En dat stemt niet altijd overeen. Laten we ons best doen om een nog meer correcte vorm te bereiken.

Wij moeten er waardering voor hebben, dat we de gelegenheid hebben om ons in te spannen en wij zullen ook een restrictie moeten aanbrengen over onze gevoelens. Dan zal het gevoel van geven om niets zich aan ons kenbaar maken.

From Preparation for the Daily Kabbalah Lesson 3/27/2012

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Uncategorized - Geen reacties→

Ons programma van vandaag gaat over het verhelderen van een belangrijk en fundamenteel element in onze ontwikkeling: de zoektocht naar het voelen van de hogere Kracht. Veel in deze zoektocht heeft betrekking op de psychologie van de mens, omdat we beginnen bij het meest elementaire, psychologische niveau, zoals een ieder op deze wereld dat in aanleg heeft. Daarna gaan we vanuit de basis van de psychologie naar een hogere ontwikkeling. Waarom? Omdat het verlangen dat we in ons dragen en waarmee we werken, bestaat uit het punt in het hart.

Juist dat moeten we ontwikkelen, dat moeten we uitbreiden. Dit punt in ons moet sterk worden, groter dan al het andere wat we hebben, het moet onze hele horizon vullen. Door dit punt begin ik de Natuur te voelen, de eeuwigheid en de volmaaktheid ervan, harmonie, de hogere Kracht, informatie: alles! Dit kan alleen gebeuren, als ik mijn punt in het hart ontwikkel.

Het punt in het hart heeft niet langer betrekking op eenvoudige psychologie. Het verschijnt alleen in speciale mensen die, na een groot aantal levens in de loop van hun evolutie, een staat hebben bereikt, waarin het verlangen naar een nieuwe laag, het ‘Menselijke’ niveau, zich aandient. Zij hebben zich ontwikkeld via de minerale, vegetatieve en animale niveaus van de materie en zij hebben veel verschillende incarnaties als mens in onze wereld doorgemaakt. Nu echter dient zich een nieuw verlangen in hen aan, waardoor zij zich geleidelijk aan beginnen te ontwikkelen naar het voelen van de hogere Kracht van de Natuur.

In deze tijd wordt dit verlangen in miljoenen mensen over de gehele wereld voelbaar. Wij hebben de methode om het te verwezenlijken.

From the Vilnius Convention 3/24/12, Lesson 3

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Wij hebben een gerechtvaardigde eis: Wij herhalen hetzelfde steeds weer, als wij proberen om met elkaar tot eenheid te komen. “Wanneer is dit voorbij? Wanneer krijgen we wat we willen?” Het antwoord is eenvoudig: Als de wil om het te willen niet meer in ons aanwezig is.

Rabash in ‘Shlavei HaSulam (Treden van de Ladder)’, 1989, artikel 12: ‘Een Zegen en een Vloek’: Een mens moet weten dat ieder begin van het werk ‘dag’ heet en het gebed van een mens, waarin hij vraagt of de Schepper hem dichter bij het werk wil brengen heet ‘dag’.

Dankzij onze gebeden en vragen, dankzij onze wederzijdse verbinding die we bouwen tussen de Schepper en ons, maken we ons verzoek duidelijker en verfijnen we het, totdat wij in staat worden gesteld om de spirituele wereld te voelen. ‘Een gebed’ is het werk van het hart: perfectioneren, zuiveren, voorbereiden. Als wij vragen, eisen en het uitschreeuwen, wordt ons gebed tot een verbinding met de Schepper die via de groep tot stand is gekomen en tot ‘een gebed van de velen’ is geworden. Dit is de enige manier om Hem te bereiken.

Als wij alles op de juiste manier doen, zijn we voortdurend bezig met het perfectioneren, verhelderen en voorbereiden van onze kelim (vaten) van waarneming om er spiritualiteit in te gaan voelen. Op weg er naartoe vragen wij: “Geef mij!” maar langzamerhand beginnen wij onze verlangens en eisen te verfijnen en richten wij ze op liefdevol geven, op het vormen van eenheid met de vrienden, op het onderscheiden van de vorm van alomvattend geven – de Schepper – in deze eenheid, die onthuld wordt volgens het principe ‘kom en zie’.

En zo bereiken het verstand en wat wij in onze kelim voelen de juiste parameters en wordt het voor ons mogelijk om de spirituele wereld te voelen. Deze wereld bestaat hier en nu, we bevinden ons erin, maar we voelen het niet …

Daarom is een gebed een proces, waarin we onze kelim voor de spirituele waarneming voorbereiden.

Filed under: Congressen, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Wat is jezelf wegcijferen? Wat betekent: jezelf wegcijferen tegenover de vrienden?

Antwoord: Het betekent dat ik mijn vrienden dien: Laat hen de Schepper in zijn volle glorie onthullen, terwijl ik hen alleen behulpzaam ben. Zij weten daar niet van. Op dezelfde manier maakt het een moeder niet uit of haar baby weet heeft van haar zorg en toewijding. Ze is hem volkomen toegewijd, zonder enige reserve. Op dezelfde manier wil ik alle vrienden helpen, zodat alles waar ze op hopen gerealiseerd wordt en zij en de Schepper daardoor in vreugde samen kunnen zijn.

En ik dan? Ik blijf de verborgen factor. Zoals de Schepper, die Zich achter alles wat er in deze wereld gebeurt, verbergt. Zo wil ik ook de gehele mensheid naar Zijn Goedheid leiden, op een verborgen wijze.

Wees uiterst voorzichtig: in deze benadering ligt grote trots op de loer.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/21/2012, “Introduction to TES“

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Baal HaSulam ‘Introductie tot de Studie van de Tien Sefirot’, item 116: “Degene aan wie het gebod van liefde door berouw vanuit liefde is verleend, wordt daarmee beloond, doordat zijn zonden tot verdiensten worden getransformeerd.”

Alles op ons pad bestaat uit vier niveaus. Helemaal onderaan is het gebroken verlangen om te ontvangen, namelijk de gebroken AHP. Dit wordt genoemd: ‘zonden’, overtredingen’. Op het volgende niveau bevindt zich het gebroken verlangen om belangeloos te geven, namelijk de gebroken Galgalta ve Eynaim (GE). Dit worden ‘fouten’ genoemd.

Daarboven bevindt zich de Machsom (barrière). Daarboven bevindt zich het gecorrigeerde verlangen om belangeloos te geven, GE. Dit is het niveau van Bina, ‘een onvoltooide rechtvaardige’, die 612 geboden vervult, dit is de staat van ‘Hafetz Hesed (HH)’, van Lishma. Tenslotte bereiken we het niveau van ‘één gebod’, het 613^e gebod: liefde. Hier spreken we al van het gecorrigeerde verlangen om te ontvangen.

Nadat men over de Machsom is gegaan, veranderen de fouten in geboden en de overtredingen in fouten. Door het stijgen naar het niveau van liefde, veranderen de overblijvende fouten in geboden in de gecorrigeerde AHP, en de geboden stijgen van het derde niveau naar GE.

Dus de ‘overtredingen’ zijn de verlangens om te ontvangen met het doel om te geven, die gebroken waren en veranderden in de verlangens om te ontvangen met het doel om te ontvangen, de gebroken, corrupte AHP. Terwijl de gebroken GE ‘fouten’ zijn.

Als we ons dit alles proberen voor te stellen, is het belangrijkste hierbij, dat wij binnen het raamwerk van de tien Sefirot blijven. Als wij in verwarring terechtkomen, moet dat toch in ieder geval plaatsvinden binnen duidelijke grenzen en niet in de ruimte van onze verbeelding.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/20/2012, “Introduction to TES”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Als wij voor elkaar garant staan, doen we dat in alles, in vreugde en verdriet. Want voor elkaar garant staan is niet alleen maar een document ondertekenen. Wij verbinden ons zodanig met elkaar, dat alle staten naar ons toekomen als één geheel. Zo werkt garant staan op een bank: als iemand niet betaalt, betaal jij, zonder enig bezwaar te maken.

En voor ons betekent het nog veel meer: Je moet meer van je vriend houden dan van jezelf. Het gebod van naastenliefde vereist dat je de ander op de plaats van jezelf neerzet. Dat is garant staan voor elkaar: een belofte waaraan je niet kunt ontkomen.

Het hogere Licht weet hoe eenheid tot stand gebracht kan worden, maar wij moeten zelf de weg ervoor banen. In het begin worden we partners en verbinden we ons met elkaar. Maar dat is nog steeds ‘wij’: meervoud en niet één. Daarna zal ons verlangen tot één versmelten, en deze complete eenheid zal boven ons aanwezig zijn, zoals een baby waar iedereen zich zorgen over maakt.

Er staat geschreven: “Het oog van de Schepper is op hen die Hem vrezen, op degenen die op Zijn zachtmoedigheid hopen” (psalm 33). Wij kijken voortdurend naar deze baby en helpen hem steeds vanuit het diepst van ons hart, we hopen dat hij nu groeit, dat hij helemaal gezond is, dat hij gelukkig is en zich goed voelt.

Op deze manier kijken wij naar onze baby, die zich boven ons bevindt en ons allen toebehoort. Wij zijn daar met zijn allen, met hart en ziel, in dat ene verlangen. In hem willen wij de levensgeest ontdekken: de Schepper.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/14/2012

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Omdat de wijsheid van Kabbalah een mens van het ‘animale’ niveau naar het ‘menselijke’ niveau laat rijzen (‘Adam’ – ‘mens’ komt van het woord ‘Domeh’: gelijk aan de Natuur, aan de eigenschap van liefde en geven), heeft een mens die omhoog rijst, te maken met het probleem dat hij ‘zich in het onbekende begeeft’. Als hulp om steeds weer naar een onbekende staat te rijzen, krijgen wij een spel, een oefening, om ons samen met de groep, op onze volgende, meer altruïstische staat voor te bereiden. En zelfs als wij falen, worden wij naar de juiste oplossing geleid: naar de bede om de kracht van belangeloos geven, zodat wij ons egoïsme kunnen overstijgen.

In onze tijd zou de hele mensheid deze methode van vooruitgang moeten kunnen toepassen, bij alles wat men doet. Wij zouden eveneens bereid moeten zijn tot staten van neergang, tot het voelen van fouten, om daardoor te gaan begrijpen, dat alleen de hogere Kracht van de Natuur ons nieuwe eigenschappen kan geven om op de juiste manier onszelf te onderzoeken, om tot resultaat te komen en aan onszelf te bouwen, evenals aan ons gezin, de maatschappij, aan educatie en economie.

Tot nu toe werden fouten en tekortkomingen door mensen niet erkend, alleen door Kabbalisten, omdat alleen zij boven de algemene natuur van de mensheid, het egoïsme, uitstegen naar de eigenschap van de Natuur, liefde. Maar nu moeten wij ons deze nieuwe, innerlijk houding eigen maken, naar onszelf toe, naar de mensen om ons heen en de wereld. We moeten aan onze kinderen onderwijzen, dat zij zich juist ontwikkelen door van hun fouten te leren.

Wij moeten niet alleen van onze fouten leren, maar ook begrijpen waar ze vandaan komen: van de komst van het nieuwe niveau, waarmee wij nog niet in overeenstemming zijn. Daarom betekent een fout (een neergang), dat we een gebrek aan overeenstemming  met de nieuwe staat hebben bereikt, en dit moet ons leiden naar een groot verlangen om deze nieuwe staat innerlijk te kunnen realiseren. Dit kunnen we in de groep bereiken, door te verlangen naar de alomvattende kracht van de Natuur en naar gelijkvormigheid aan deze kracht.

Filed under: Educatie, Groepswerk, Innerlijk Werk, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Als wij het niet met elkaar eens zijn in een Kabbalistische samenleving, hoe kunnen we dan eensgezindheid verspreiden naar de buitenwereld?

Antwoord: Enerzijds klopt dit. Anderzijds moeten we zeker iets doen. Daarom heeft de Natuur ons deze mogelijkheid gegeven. De Schepper duwt ons bewust in de richting van dit educatieve proces.

We kunnen dit bijvoorbeeld zien in een gezin, als twee jonge mensen gaan trouwen. Ze zijn nog niet zo verstandig, maar als zij een kind hebben en ouders worden, krijgen ze langzamerhand meer verantwoordelijkheidsgevoel, ze worden ertoe gedwongen, ook door andere omstandigheden. Dus ze worden wijzer en worden volwassenen. Wanneer iemand geen kinderen heeft, blijft hij een kind.

Als we ons materiaal dus naar de buitenwereld verspreiden, worden we ook volwassen. Anders zal dat nooit gebeuren. Dit is de enige reden waarom wij disseminatiewerk (verspreidingswerk) hebben. Het leidt naar volwassenheid.

We leren in de wijsheid van Kabbalah, dat wij slechts in een kleine staat (Katnut) verblijven, als we geen verspreidingswerk doen. Als we echter Kabbalah verspreiden, stroomt het Licht door ons heen naar anderen toe en we verkrijgen een grote staat (Gadlut), het Licht van Hochma, het Licht van Wijsheid. Daarom, in wat voor staat we ook zijn, het is voor ons noodzakelijk om voor disseminatie te werken.

From the Sunday Virtual Lesson Series 2/12/2012

Filed under: Groepswerk, Innerlijk Werk, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→