In onze wereld geldt er een speciale voorwaarde om de Hogere Wereld te gaan voelen: het creëren van een kleine groep, een minimum van tien mensen die voortdurend moeten proberen om zich met elkaar te verbinden, als een levend organisme, in een complete, goede, integrale verbinding.

Als we proberen om een dergelijke structuur tussen ons te bouwen, gaan we langzamerhand nieuwe integrale eigenschappen in ons voelen. Ze zullen echter niet het bezit zijn van één van de tien mensen die tot de groep behoren, het zullen gezamenlijke eigenschappen worden.

Wij creëren zelf het gemeenschappelijke verlangen dat ons verbindt tot één enkele spirituele persoon: we vullen elkaars gedachten aan en ze worden tot onze gemeenschappelijke mind. Als resultaat daarvan wordt er een nieuwe spirituele eenheid gecreëerd: de tien worden tot één gemeenschappelijke persoon.

Ieder van ons ervaart het, want als we deel worden van dit beeld, voelen we het in onszelf. We lossen erin op en samen gaan we één systeem vormen, één zintuig.

Een ieder die zijn egoïstische waarneming van de wereld door middel van verbinding achter zich laat door de integratie van iedereen tot iets gezamenlijks, bereikt dat hij een nieuwe wereld waarneemt die onafhankelijk is van de vorige staat waarin hij verkeerde.

In dit zintuig dat wij creëren, gaan we een nieuwe staat van de Natuur voelen die we de Hogere Wereld noemen, het Systeem dat ons bestuurt en beïnvloedt met eigenschappen die totaal verschillen van deze wereld: niet egoïstisch, juist het tegendeel daarvan.

In onze wereld is alles opgebouwd volgens twee tegengestelde eigenschappen: plus en min, warm en koud, etc. Het evenwicht daartussen creëert een bepaalde staat van leven, comfort, homeostase, hier verlangen we naar. Er bestaat evenwicht in alles, behalve in ons innerlijke egoïstische verlangen.

Als we de Hogere Wereld ontdekken, wordt het voor ons mogelijk om een nieuw systeem te bouwen, een systeem van evenwicht tussen onze egoïstische en onze altruïstische verlangens zonder dat we het egoïsme vernietigen, we complementeren het. Altruïstische verlangens behoren niet tot onze wereld, wat wij op het fysieke niveau als altruïstisch beschouwen is namelijk ook egoïstisch.

In Kabbalah spreken we over ‘liefde’ als we evenwicht bereiken tussen eigenbelang en het nieuwe systeem: het systeem van geven, integratie, uit jezelf treden. Liefde is een staat waarin je de verlangens van een ander vervult zonder iets voor jezelf te willen. Dit is tegengesteld aan de huidige staat van de menselijke natuur.

Op het moment dat we deze staat bereiken, tenminste op het minimale niveau, kunnen we het ego in evenwicht brengen. Al deze staten vinden namelijk trapsgewijs plaats, we zullen onmiddellijk voelen waar we ons bevinden.

De krachten die onze wereld besturen, manifesteren zich om ons heen. We gaan voelen dat we ons in een compleet netwerk van krachten bevinden en dan wordt duidelijk wat er met ons gebeurt en wat er gedaan moet worden. Dit is onze taak.

Iemand die een waarachtig serieus verlangen heeft om de betekenis van het leven te bereiken en het systeem van de Hoge Wereld dat ons bestuurt, komt onmiddellijk, zonder dat hij het wil, als de lading van een elektrisch veld in één van onze groepen terecht en als dat niet gebeurt, vindt hij ons via internet.

Dit is een natuurwet, want zo iemand heeft een speciale negatieve lading die zoekt naar een positief punt dat voor hem geschikt is om zich mee te verbinden en daarvan te ontvangen wat hij verlangt. Zo zit het gehele systeem van de natuur in elkaar.

Als hij ons bereikt, gaan we hem meteen leren wat de juiste verbinding met de vrienden is, want praktische oefening is het belangrijkste. Tijdens dit leerproces is een mens verbonden met mensen zoals hij, hij creëert samen met hen een gezamenlijk zintuig en gaat daarin het systeem van het bestuur van de Hoge Wereld voelen.

Ik hoop van harte dat we iets groots kunnen verrichten en het ware beeld van onze wereld zullen ontdekken, dit hebben we nodig.

Als wij ons zo goed mogelijk in de oorzaak van alle problemen verdiepen en mogelijke oplossingen vinden, brengen we onszelf op een hoger niveau, boven alle gebreken van deze wereld uit, en komen we in een nieuw systeem: een systeem van harmonie tussen ons en de Natuur, op alle niveaus.

From the Conventions In Odessa, “In The Circle Of Unity,” Day One 10/16/15, Lesson 1

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Het spirituele pad gaat alleen door geschilpunten heen waarbij ik het niet eens ben met de leraar en de groep. Hoe kan ik het ergens mee eens zijn als ik zie dat u ongelijk hebt?

Antwoord: Natuurlijk vind je dat de leraar geen gelijk heeft. Je denkt ook dat de Schepper het bij het verkeerde eind heeft omdat hij in deze wereld voor ons het leven zo moeilijk maakt. Zou hij het leven niet vrediger, aangenamer en rustiger hebben kunnen maken?

Dit spirituele pad gaat tegen je ego in, dat wil zeggen: tegen je verlangens en je denken in. Je moet steeds weer boven de geschilpunten uitstijgen die tegen je denken en voelen ingaan, één voor één, elke keer weer. Dit zijn de punten waaruit het spirituele pad bestaat, ze worden tot “een deur, een opening, een ingang” naar hechting met de Schepper en Zijn Schepping: “Hij is Eén en Zijn Naam is Eén.”

Deze stap ligt altijd boven je denken, juist daar is het volgende niveau. Al het overige waarmee je het eens bent – de fijne maaltijden met elkaar, de vrienden, interessante reizen – hebben niets met spiritualiteit te maken! Dit zijn alleen maar bijkomende factoren die bedoeld zijn om de geschilpunten aan het licht te brengen, die punten zijn het meest belangrijk.

Enerzijds hebben we het gewone leven in deze wereld en anderzijds het leven in de groep. Dit verloopt heel goed aan beide zijden. Maar in het midden loop je vast en kan je het op bepaalde punten niet eens zijn, dan denk je bij jezelf: “Oh, nou ja, dit is onzin, dus wat maakt het uit als ik het er niet mee eens ben! Met al het andere ben ik het wél eens.”

In je gewone leven trouw je, je bouwt een gezin op, je hebt het druk en daarnaast heb je je leven in de groep, je werk met je vrienden, je betaalt Maaser en je doet met alles mee. Maar er zijn staten waarin je plotseling vastloopt en je kan het niet eens zijn met de anderen, je kan er niet over heen springen. Tegelijkertijd ben je echter zonder enig probleem beurtelings aan de linkerzijde en de rechterzijde. Het is logisch dat je daarmee geen problemen hebt, want je ego is het eens met alles wat daar gebeurt.

Het enige wat je moet doen is de plaats vaststellen waar een deur kan zijn, een opening, een ingang. Daar ervaar je de meeste pijn! Die punten wil je niet in jezelf oproepen, want daar voel je de echte frictie als een pijnlijke injectie.

In voelen en denken ben je met iedereen samen! Je houdt van de studie, van het discussiëren over spirituele zaken, je brengt graag tijd door met je vrienden, je geeft hen eens wat: “je koopt de vrienden”, je nodigt hen uit. Maar soms – als het over bepaalde zaken gaat – lijkt het alsof de groep verkeerde beslissingen neemt. Je spreekt hen nog niet tegen maar je wacht rustig totdat de vrienden eindelijk volwassen zijn geworden, zij hun fouten begrijpen en corrigeren, totdat zij het dus met je eens zijn. Je begrijpt dat er geen alternatief is en geen enkele uitweg, want je bent het ermee eens dat het een geweldige, belangrijke, verstandige groep is en dat je ze met niets kunt vergelijken.

Dit is een heel gangbare houding die voor de meeste studenten typerend is, maar langzamerhand, na verscheidene jaren studie, ga je deze punten van onenigheid waarin je vastloopt, voelen en zien. Juist daar, op deze punten, is de ingang die bijna geopend is. Het is geen deur maar een muur, door te werken vanuit geloof boven de rede, zal je een deur in deze muur zien die onmiddellijk open gaat en dan een opening, een ingang wordt.

De ingang kan alleen in deze geschilpunten zijn en daar moet je naar zoeken, ze verschillen van al het overige! Al het overige staat onder de controle van je ego. Alleen op de plek van deze geschilpunten kan er een opening naar een andere dimensie komen, door de kracht van geloof (= geven).

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/13/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Arvut, Ego, Groepswerk, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Hoe zal de mens van de toekomst eruit zien?

Het doel van de menselijke ontwikkeling is dat wij onze eigenschappen veranderen, zodat onze gesloten, ongevoelige harten zich gaan openen voor anderen.

De Natuur heeft dit doel voor ons bepaald. Als wij dit doel verwezenlijken, ontdekken we nieuwe gevoelens en vervangen we onze egoïstische verlangens door het verlangen om te geven. Door deze nieuwe houding krijgen we de mogelijkheid om een nieuwe wereld te ontdekken.

Vraag: Wat is dat, een verlangen om te geven?

Antwoord: Het is een verlangen om te schenken, te delen en voor anderen te zorgen. Wij willen met ons hele hart verbonden zijn met ‘iets’ buiten ons.

Maar tot nu toe kunnen we met onze buren niet op deze manier omgaan, want mensen om ons heen handelen vanuit egoïsme en het enige wat we zouden bereiken door ons op een altruïstische manier te gedragen, is dat zij misbruik van ons zouden maken. Daarom beginnen we in een kleine groep die ernaar streeft om het egoïsme te annuleren en zich met elkaar te verbinden. We gaan een nieuwe realiteit voelen in ons ene, gemeenschappelijke, liefdevolle verlangen.

Vraag: Zullen mensen in de toekomst zo compleet verschillen van onze tijdgenoten dat het lijkt alsof ze van een andere planeet komen?

Antwoord: Het enige wat anders zal zijn is hun houding naar het minerale, vegetatieve, animale en sprekende niveau. In de toekomst zullen mensen anderen net zo sterk voelen als ze zichzelf voelen.

Dit is echter een geleidelijk proces. Als wij nu met anderen op een altruïstische manier zouden omgaan, zouden ze eenvoudigweg misbruik van ons maken. Daarom openen we ons hart alleen naar degenen die ons op dezelfde wijze beantwoorden.

We moeten ons verenigen tot één mens met één hart. Als we daarin slagen, zullen we door ons verenigde verlangen en ons gezamenlijke hart een nieuwe wereld ervaren.

From KabTV’s “A New Life” 9/8/15

Filed under: Altruïsme, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Verbinding, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Stel dat ik naar mensen toe ga om erachter te komen wat hun wensen zijn, maar ze willen alleen maar een lagere hypotheek rente. Wat moet ik daarvan denken en wat moet ik vragen zodat zij – als ik ze ontmoet – de Schepper willen ontdekken?

Antwoord: Het gaat niet over een lagere hypotheek rente. Mensen willen oplossingen in hun leven omdat het leven aan alle kanten druk op hen uitoefent. Ze willen een gezonder en beter bestaan voor zichzelf, hun familie, het volk, de natie en de hele wereld.

Je moet er dus over nadenken hoe je de wereld in evenwicht kunt brengen zodat een ieder, hoe de situatie ook voor hem of haar is, dit punt zal kunnen bereiken.

Als je ‘s morgens wakker wordt moet je je meteen met de groep verbinden, dan zullen al onze evenementen en al onze activiteiten succesvol zijn,

Ik geef jullie een intentie voor de manier waarop je tijdens de 24 uur van een etmaal aan het werk gaat. Als alles waarover je denkt en wat je wilt door de groep gaat, ontwikkel je je naar een staat van evenwicht en harmonie en dan zal alles normaal worden. Als alles niet normaal is, is dat een teken dat je nog geen evenwicht hebt bereikt en bevind je je op een punt waardoor je ervan verwijderd raakt. Je kunt alleen evenwicht vinden in het midden van de groep!

Hierop moet je je dus vanaf het begin van de ochtend richten en aan deze intentie vasthouden, wat er ook gebeurt. Op deze manier zullen we alles oplossen: op je werk, in je persoonlijke leven, in het gezin, overal. Als je dat niet doet zullen je beste verlangens, je activiteiten en je gedachten je steeds verder van het Doel verwijderen.

From the World Zohar Week “Integral Education Convention” Day Three 2/4/14, Workshop 5

Filed under: Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk, Werelden - Geen reacties→

Vraag: Ik begrijp dat het nodig is om in een groep geïntegreerd te zijn en al mijn gedachten daarop te richten. Maar waar kan ik de kracht vandaan halen als ik uit die staat geworpen word? Wat kan er gedaan worden zodat ik deze kracht weer krijg?

Antwoord: Het beste wat er in onze tijd uitgevonden is, is een omgeving die me op de een of andere manier kan stimuleren.

Het is ook mogelijk om een wekker of een mobiele telefoon te gebruiken die me automatisch wakker maakt of ervoor zorgt dat ik allerlei muziek en songs kan beluisteren. Het belangrijkste is echter dat de vrienden af en toe contact met me maken en belangstelling hebben voor wat ik aan het doen ben. Ik wil ze helemaal geen antwoord geven maar ik voel me gedwongen om het gesprek gaande te houden en dit haalt me uit een slechte staat.

De omgeving is het enige wat ons redt. In het algemeen gesproken: wat bestaat er in het universum? Ikzelf en de wereld. Dit betekent dat als ik iets niet doe de wereld het doet.

Dus als ik me leeg voel, slap, een duf hoofd heb, gebrek aan inspiratie en optimisme, als ik niet hoor of me niet meer herinner wat er gisteren is gebeurd, betekent het dat het nodig is om gevuld te worden door de grootheid van de groep en de Schepper.

Waar kan ik deze grootheid vandaan halen? Juist hier kan ik controleren in welke mate ik met de groep verbonden ben, hoeveel ik aan hen dank.

Stel dat ik koorts heb. Ik voel me niet lekker en in de kamer naast me is er een kind aan het huilen. Sta ik dan op of niet? Ik sta op. Ga ik naar hem toe? Ja. Doe ik alles wat er nodig is? Ja. Kom ik langzamerhand bij? Ja. Hoe kan ik dat doen? Ik voel me verplicht om dit te doen.

Ben ik op dezelfde manier met de groep verbonden en voel ik deze verplichtingen naar hen toe? Moet ik eigenlijk niet opstaan, naar de keuken gaan en mijn vrienden gaan helpen? Sta ik ’s morgens op om naar de les te gaan en hier te gaan zitten, zelfs als ik heel slaperig ben? Ik meen dit heel serieus! Ik heb dit allemaal zelf ook meegemaakt. Het is allemaal nodig om verder te komen! Zoals er gezegd wordt: “Als de dokter zegt dat er geopereerd moet worden is dat noodzakelijk.”

Hetzelfde geldt voor de groep. Pakken ze me bij de lurven? Trekken ze me uit het moeras? Als ik een contract met hen heb getekend moeten zij dat doen. Waarvoor zijn we anders samen? Alleen hiervoor. Er staat immers geschreven: “Een gevangene kan zichzelf niet uit de gevangenis bevrijden” (Berachot 5b). Alleen de groep kan dat doen, de omgeving, de kracht van de omgeving.

Ik moet me net zo verantwoordelijk voelen voor de groep als voor mijn baby waar ik voor zorg, zelfs als ik me niet goed voel en andersom moet de groep voor mij zorgen zoals ze voor een baby zouden zorgen, zelfs wanneer ik uit het gezichtsveld verdwijn. “Er is iets met hem gebeurd, hij is zo stil.” Het is nodig om net zo betrokken te zijn bij de groep als ouders bij hun kinderen.

Als we zulke onderlinge relaties niet bouwen, komt er geen enkel resultaat! We gaan alleen maar door al zulke situaties heen om onze onderlinge connectie te versterken.

From the World Zohar Week “Integral Education Convention” Day Three 2/4/14, Workshop 5

Filed under: Groep, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Heb ik het goed begrepen dat wij, als we dissemineren onder de 99% van de bevolking, van iets positiefs naar iets positiefs gaan, namelijk van een groot geluk naar een nog groter geluk?

Antwoord: Dat hangt er vanaf hoe je alles accepteert.

In de Introduction to The Book of Zohar staat geschreven dat er maar één staat is en dat deze volledig gecorrigeerd is. Wij bevinden ons in die staat maar wij nemen deze met onze zintuigen niet waar. Om heelheid echt te kunnen voelen, moeten we ons ontwikkelen.

Al ons werk bestaat eruit dat we ons op deze heelheid richten. Wij kunnen dit niet begrijpen omdat we zo gebroken zijn, innerlijk zo beschadigd dat wij de heelheid niet kunnen waarnemen. Het lijkt zoiets onmogelijks voor ons omdat dit leven voor ons alleen bestaat uit eten, slapen en tijdverdrijf, zoals in een film, en het komt niet in ons op om in ons leven aan iets anders te denken.

We moeten onszelf echter corrigeren, onze gevoelens, onze zintuigen, ons begrip en onze waarneming: alleen onszelf en niets anders. De intentie wordt in het midden van de groep gevormd. Hoe meer de groep groeit en sterker wordt, hoe sneller de intentie zich vormt.

Vraag: Als we in een cirkel zitten, gaan we soms door heel pijnlijke staten heen.

Antwoord: In zowel de slechte staten als de goede is het noodzakelijk om te onderzoeken of je je boven of in deze staten bevindt. Als je deze vraag niet kunt beantwoorden, is dat een teken dat je gevoelens en je intellect zich op hetzelfde punt bevinden. Zo kan je absoluut niet werken. Je moet boven je gevoelens uitgetild worden. Dit is de betekenis van “rede boven het verlangen”.

Je hebt deze twee punten die ver uit elkaar liggen en je onderzoekt je gevoelens via het intellect. Het zou kunnen dat je het niet eens bent met je gevoelens, maar je bent het ermee eens dat ze een plek verdienen en je moet er doorheen.

Stel dat ik me naar voel omdat mijn voet pijn doet. De dokter zegt: “Amputeer je voet.” Dan moet dat gebeuren. Ik begrijp dat hij iets goeds voor me doet. Het zal iets goeds voor me betekenen. Dus alle slechte staten waar je doorheen gaat, zijn alleen er alleen omdat dit het beste voor je is.

Vraag: Gaan mensen die tot de 99% behoren ook door zulke pijnlijke situaties heen als ze in cirkels zitten?

Antwoord: Nee, zij kennen deze dualiteit en deze tegenstellingen niet. Zij zitten in hun emoties en rijzen daar niet bovenuit. Het hangt van hun psychische gesteldheid af in welke mate zij enigszins boven de situatie uitkomen, maar alleen om van hun negatieve gevoel af te komen.

Wij elimineren dit negatieve gevoel echter niet. In plaats daarvan transformeren we het tot iets positiefs.

From the World Zohar Week “Integral Education Convention” Day Three 2/4/14, Workshop 5

Filed under: Disseminatie, Groepswerk, Ronde Tafel Gesprekken, Spiritueel Werk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Negen jaar geleden gaf u aan dat we niet over onze staten spreken. We zijn langzamerhand gegroeid en nu mogen we er in onze workshops over spreken.

Antwoord: Ik denk echter dat jullie alleen zullen spreken over dat wat goed is voor de groep en dat jullie niet vrijuit spreken over al jullie staten. Je bent tenslotte verantwoordelijk voor de groep en je moet de groep op een hoger niveau brengen, zelfs als dat tegengesteld is aan wat je op een bepaald moment voelt.

Je kan naar de groep komen en aan je vrienden vragen om bij je te komen zitten: “Guys, ik heb een naar gevoel en ik weet niet hoe dat komt.” De groep kan je vergelijken met een dokter, je kan erdoor geholpen worden om innerlijk dingen helder te krijgen. Jij moet opgenomen worden door de groep, zij moeten samen met jou de diagnose stellen en zo ontdekken waardoor je een naar gevoel hebt. Er hoeven geen geheimen te bestaan. Niemand vraagt van ons om intieme details te delen. We praten over spirituele zaken, alles wat betrekking heeft op het fysieke bestaan laten we terzijde.

Als we ons ontwikkelen, hebben noch fysieke problemen, noch spirituele problemen invloed op onze spirituele vooruitgang. In zo’n situatie spreken we met de vrienden. We moeten duidelijkheid krijgen zodat we op spiritueel niveau met elkaar verbonden kunnen zijn.

Je hoeft aan anderen niet te vertellen wat er diep in je hart leeft. Dat bewaar je alleen voor de Schepper. Maar je kunt wel met elkaar praten over bepaalde twijfels, problemen en ‘descents’ in de groep. De vrienden zullen je steunen, je opvrolijken, je wakker maken en je op een hoger niveau brengen.

Als de vrienden voelen dat je niet in een heel goede staat bent, moeten ze je als een kind in hun armen dragen, je een beetje wiegen, je kalmeren, je wat geven waardoor je rustiger wordt, bij je gaan zitten en met je praten.

Je staten zijn niet van jou. Je moet de staat voelen waarin de groep zich bevindt en je afvragen of je daarin samen bent met de groep. Volg deze richting, streef hiernaar en denk aan niets anders. Probeer voor de groep te zorgen, denk de hele dag aan de groep. Hoe gaat het met ze? Houden ze elkaar vast? Kan ik ze misschien ergens mee helpen? Moet ik ze bellen? Moet ik iets voor ze doen? Probeer eraan te wennen dat je net zo bezorgd bent over de groep als een moeder over haar kinderen.

Zo verwijder je alle negatieve invloeden uit jezelf. Waarom zou de Schepper ze naar je toesturen om het ego te ontdekken als je voor het ego uitloopt en op zoek bent naar een manier om je sterker te verbinden met de vrienden? Het ego wordt alleen wakker in ons als het gaat om meer samenwerking en een sterkere verbinding met de groep en je bent – hoe dan ook – op weg naar zo’n verbinding en samenwerking. Dan zal je nooit een negatieve invloed voelen. Je bent zelf op zoek naar verbinding zoals een oude gebogen man die iets op straat heeft laten vallen.

Probeer om deze staat tussen jullie te ontwikkelen, dan zal je zien hoe plotseling alles vanzelf gaat. Wend je zoveel mogelijk af van alle overige problemen en houd je alleen bezig met deze ene zorg, dan wordt 99% van al je problemen opgelost.

From the World Zohar Week “Integral Education Convention” Day Three 2/4/14, Workshop 5

Filed under: Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Wij maken allemaal deel uit van één alomvattend geheel en we vullen elkaar aan omdat we verschillend zijn, in contrast met elkaar en tegengesteld aan elkaar. Het is noodzakelijk dat we elkaar aanvullen, want daardoor komt de weerstand die we innerlijk naar elkaar voelen duidelijker naar voren.

Wij kunnen alleen door de juiste verbinding met elkaar de ideale eenheid vinden, waardoor we enerzijds alle verschillen en tegenstellingen tussen ons ontdekken en anderzijds een volkomen heelheid, een harmonieuze samenwerking. Alle verschillen tussen ons verbinden zich met elkaar door onze wederzijdse liefde, geven aan elkaar en overeenstemming. Als alle delen alleen ten behoeve van elkaar samenwerken, wordt hierdoor de verbinding mogelijk.

Vraag: Hoe kunnen we dit waar maken?

Antwoord: Door het grote verlangen dat een ieder van ons heeft om door het Licht vervuld te worden. Wij zijn op zoek naar deze vervulling, niet alleen vele jaren lang maar ook in onze vorige levens. In een bepaald leven staan we erbij stil en gaan we ons meer verdiepen in de vraag: hoe vervul ik mijzelf?

Als we allemaal hetzelfde waren, zouden we één geheel zijn, maar er kan niet veel bestaan van hetzelfde. We kunnen in onze wereld veel dezelfde tafels maken, zoiets bestaat echter niet in de spirituele wereld. Er bestaat geen innerlijke uniformiteit, dat zien we aan de mensen om ons heen. Dankzij onze verschillen bestaat er een wereldwijd orkest. Intussen is het nog geen orkest, maar een verschrikkelijke kakofonie, een combinatie van geluiden zonder betekenis. Als we ze echter allemaal samenbrengen onder leiding van een ervaren dirigent, zal het een prachtig, samenwerkend, harmonieus orkest worden.

From KabTV’s “Conversations with Michael Laitman” 8/5/15

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat bedoelt u met het woord ‘groep’? Zijn dat de mensen die steeds in onze nabijheid zijn: familie en vrienden?

Antwoord: Een groep is een verzameling mensen die één doel heeft, één focus. Ze schakelen alle onbegrip tussen hen uit en handelen als het ware met één vuist, alle vingers daarvan zijn verschillend maar met elkaar verbonden tot één verenigde kracht.

Daarbij moet onze groep ook een bepaalde karakteristiek hebben. Als ze een gemeenschappelijk doel hebben, komen ze bij elkaar om een kracht te creëren die het mogelijk maakt om dit doel te bereiken. Alleen deze kracht kan Licht geven en wij kunnen het Licht dat nodig is om vooruitgang te boeken alleen met behulp van Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) ontvangen.

Dit betekent dat ik ben zoals het Licht als ik de verlangens van iemand anders neem, ze wil corrigeren en vervullen, het Licht schijnt in mij en ik ben in een groep opgenomen als een bron van Licht, hoewel ik het Licht van een hogere Krachtbron ontvang omdat ik anderen wil vervullen.

Als wij allen zo handelen, worden we door een gezamenlijke Arvut met elkaar verbonden en zijn we op weg naar het gemeenschappelijke doel. Op elk niveau van onze spirituele vooruitgang krijgen we meer Licht dat ons sterker met elkaar verbindt en zo gaan we voorwaarts. Dit noemen wij: een groep.

Ik denk dat we hier al mee bezig zijn en dat we werkelijk beginnen te voelen dat het fundament voor ons succes onlosmakelijk hiermee verbonden is. Het was steeds zo dat sommige mensen dit begrepen en dat anderen er niet zoveel van begrepen. Nu ‘kammen’ we iedereen met één kam ‘uit’, volgens één maat, één stijl. Wij hebben samen de linie recht gemaakt en we weten en begrijpen hetzelfde. Dit is heel belangrijk, want nu begrijpt iedereen het materiaal en het doel van de beweging op exact dezelfde manier.

Dit was voor iedereen het grootste probleem, want we hebben veel groepen die ver van elkaar wonen, enerzijds creëerde dat een grote, krachtige mogelijkheid tot vooruitgang, maar anderzijds bevonden alle groepen zich op een verschillend niveau en begrepen zij elkaar niet.

Nu doen we dit echter voor het ene geheel en zijn we werkelijk één grote groep geworden.

From the Daily Kabbalah Lesson 2/7/14, Writings of Rabash

Filed under: Arvut, Groep, Groepswerk, Verbinding - Geen reacties→

Congres in Guadalajara “One Heart for All”

Vraag: Wat moeten we eerst corrigeren: onszelf of de omgeving?

Antwoord: Dat is een heel ingewikkelde vraag. Ik kan mezelf niet corrigeren zonder de omgeving en ik kan de omgeving niet corrigeren zonder dat ik mezelf corrigeer. In de mate waarin ik mezelf corrigeer zie ik dat de omgeving al gecorrigeerd is en dat ik alleen mezelf moet corrigeren, dit voelt een ieder van ons.

In feite bevinden we ons in een volmaakte werkelijkheid zonder enig gebrek. Maar in ons is er een besef aanwezig dat wij ons slecht voelen, we voelen dat we gebrekkig zijn en verdeeld. Als we echter de ware werkelijkheid onthullen, die omgeving en die wereld, onthullen we in de plaats van deze wereld een Hogere Wereld. Dan zien we dat er niets anders gecorrigeerd hoeft te worden dan onze waarneming van de werkelijkheid.

Dan blijkt dat ik al die tijd in een perfecte werkelijkheid heb geleefd en dat deze werkelijkheid alleen door mijn ongecorrigeerde waarneming gebroken leek te zijn, want ik was zelf gebroken. Mijn eigenschappen waren corrupt en daardoor beoordeelde ik iedereen vanuit mijn eigen gebreken.

Daarom is het heel belangrijk dat een mens begrijpt dat alleen hij corrupt is en dat alle anderen gecorrigeerd zijn. Maar hij kan zichzelf alleen corrigeren als hij zich op de juiste manier met iedereen verbindt en daardoor aan anderen leert hoe je je op de correcte manier moet verbinden.

Alle mensen buiten hem zijn gebroken delen van zijn eigen ziel. Daarom vindt het werk van onze correctie in twee richtingen plaats: vanuit de mens naar buiten toen en weer terug.

Feitelijk is er in niemand én in de mensheid als geheel geen enkele slechtheid aanwezig. Alleen de onderlinge verbindingen zijn corrupt en alleen daar moeten we onze inspanningen op richten: niet op de correctie van de mens, maar op de correctie van de relatie tot anderen. Als we in een groep een goede verbinding bereiken, ontdekken we door middel van die groep een Hogere Wereld en zien we alles in de correcte vorm.

Een mens moet zijn houding naar de vrienden corrigeren en hen daarmee een voorbeeld laten zien van liefde voor hen. Dit voorbeeld is genoeg, verder is er niets nodig. Als je daarin slaagt, zul je zien hoeveel vorderingen je maakt.

From the Convention In Guadalajara “One Heart For All,” “Day One” 7/17/15, “Preparatory Lesson”

Filed under: Congressen, Correctie, Groepswerk, Verbinding, Waarneming - Geen reacties→