We moeten proberen om onszelf te handhaven in één kli (vat), in één boot van ons allen en voortdurend denken aan het bestaan van deze kli, van onze gezamenlijke baby. We kunnen de volgende vergelijking maken: je hebt een getrouwde dochter die nu ver van je vandaan woont en je bent voortdurend bezorgd over haar pasgeboren baby.

Je bedenkt dat hij misschien wel in handen is van onnadenkende, onbezonnen kinderen die te lui zijn om goed voor hem te zorgen. Je hebt daar heel veel last van en je kunt de manier waarop ze met hem omgaan niet aanzien. Het is hartverscheurend als je door de telefoon hoort hoe hij aan het huilen is als zij je opbellen. Je maakt je heel veel zorgen.

Dit soort zorgen kennen we in ons leven, zorgen over het welzijn van iemand die je kent. Op deze manier moeten we ons ook zorgen maken over de groep.

Vraag: Blijkt hieruit dat ik niet aan het werk moet gaan met de vrienden die goed omgaan met de groep maar wel met degenen die de groep willen verlaten en dus onze eenheid beschadigen, onze gezamenlijke boot schade toebrengen?

Antwoord: Ja, maar alleen als zij eerder gericht waren op eenheid. Maar als zij er onmiddellijk vandoor zijn gegaan toen zij hoorden dat we ons moeten verenigen, was er geen commitment voor Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar). Dan spreken we niet over vrienden.

Vrienden zijn alleen de mensen die werken aan het bereiken van Arvut. Anderen doen dat niet.

Commentaar: Maar we weten dat dit zwaar werk is en velen gaan er halverwege vandoor.

Antwoord: Niet ‘halverwege’, zij zijn er namelijk nooit aan begonnen. Ze zagen het begin van het pad, begrepen dat het niets voor hen was en gingen weg.

Vraag: Maar waarom kwamen ze dan als zij geen ‘punt in het hart’ hebben?

Antwoord: Iedereen heeft een ‘punt in het hart’ maar het brandt niet zozeer dat zo iemand alles wat hij is en heeft daarin investeert. Maar als zij al deel van deze verbinding waren en daarna weg zijn gegaan, moeten we de kloof die is ontstaan, dichten door een nog grotere, sterkere verbinding met elkaar.

Vraag: Moeten zulke mensen eigenlijk weer terugkomen?

Antwoord: Je kunt ze niet dwingen om terug te komen, want er bestaat geen dwang in spiritualiteit.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/02/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Arvut, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Mening van (Dmitry Leikin): “De strijd voor de rechten van minderheden in het Westen neemt absurde vormen aan. Het probleem is dat de Westerse samenleving behoefte heeft aan een doel en zich tegelijkertijd dat doel ontzegt.”

“De moderne mens met een goed ontwikkeld intellect en de mogelijkheid om hoger onderwijs te volgen, heeft dringend behoefte aan een doel voor zijn bestaan, een doel dat verder gaat dan hijzelf en zijn familie: een maatschappelijk breed sociaal doel.”

“Maar Westerse landen zijn niet in staat om mensen doelen te bieden, hun functie bestaat er niet uit om mensen te beletten hun leven in te richten zoals ze willen. Een belangrijk doel vatten ze op als communistische projecten.”

“Bij gebrek aan iets anders gaat de Europeaan enthousiast de strijd aan voor de rechten van homo’s en transseksuelen, is hij tegen olieplatforms die slecht voor het milieu zijn, enz. op de manier waarop hij vroeger revoluties teweegbracht. Trouwens, de heropleving van neonazistische bewegingen in Europa heeft dezelfde oorzaak: Nazisme. Ondanks het feit dat dit een monsterlijke ideologie is, krijgen mensen daardoor toch nog steeds het gevoel van een super doel.”

“Er bestaat maar één uitweg uit deze sociale chaos: de maatschappij de werkelijke super doelen bieden die nodig zijn.”

Mijn commentaar: Er bestaat zo’n doel en dat moet de maatschappij aangeboden worden: het bereiken van universele gelijkheid en eenheid. waardoor we het volgende (eindeloze) niveau van bestaan zullen ervaren.

Filed under: Crisis, Eenheid, Maatschappij, Nieuws - Geen reacties→

Filed under: Eenheid, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→

Vraag: Waar ben ik te vinden in de verbinding tussen ons in dat ene punt van wederzijdse verantwoordelijkheid? Ik vind mezelf daar niet! Waar zijn mijn eigenschappen en smaken gebleven? Verdwijnen ze in deze verbinding?

Antwoord: Juist wanneer je verdwijnt, word je gevonden. Je bestaat alleen in deze vorm wanneer je in de verbinding samensmelt. Heeft een moeder nog iets voor zichzelf naast dat wat ze aan haar kinderen geeft?

Heeft ze iets voor zichzelf nodig? Nee, daarom wordt ze een moeder genoemd, ze denkt alleen aan het welzijn van haar kinderen. Bina heeft niets voor zichzelf. Haar bovenste helft behoort tot de Sefirot Keter en Hochma, haar onderste helft behoort tot ZON en wat blijft er nog voor haarzelf over? Ze heeft alleen het punt Chazeh waar Bina berekent hoeveel ze verder kan stijgen en hoeveel ze verder kan dalen.

Hoe hoger een mens op de ladder van de niveaus stijgt, hoe meer hij op Bina zal lijken en zich over de hele werkelijkheid kan uitbreiden. Zijn gehele bovenste deel bereikt de Wereld Ein Sof (Oneindigheid) en zijn gehele onderste deel omvat alle lagere niveaus, tot aan het laagste deel. Op die manier bestrijkt hij de hele schepping.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 4/18/14, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Om ervoor te zorgen dat onze vraag naar spiritualiteit juist is, moeten we bij deze vraag onze verbinding insluiten, het feit dat we ons wegcijferen voor elkaar en ook de hele wereld waaraan wij onze verbinding doorgeven. Wat hebben wij vooral nodig, waar moeten we ons op focussen, is dat onze innerlijke strijd?

Antwoord: Er is geen strijd nodig. We moeten elkaar altijd versterken, want we bevinden ons in een integraal, eeuwig systeem.

We moeten in een staat van eenheid leven, dan zullen we begrijpen dat wij ons daarin voortdurend bevinden, dat wij eeuwig en perfect zijn! Al het overige is losgeraakt, beschadigd en vergaat, het scheidt ons van de eeuwigheid, van de perfecte verbinding tussen ons. Probeer jezelf voor te stellen waar de eeuwigheid en de heelheid zich bevinden, waar ons bestaan is en waarom dat anders is, dan zul je zien dat het over twee parallel lopende bestaansniveaus gaat. Het heeft geen zin om een val te maken naar het lagere niveau.

Vraag: Maar als ik niet voortdurend aanval, is het duidelijk dat ik verlies.

Antwoord: Doe geen aanval. Het is niet nodig om de Klipot (onzuivere krachten) aan te vallen, je hoeft alleen maar te begrijpen dat zij komen voor jouw ontwikkeling. Dat kun je een aanval noemen als je dat gemakkelijker vindt.

Later ga je van de Klipot houden, je zegent zowel het kwade als het goede, want het is allemaal nodig voor je om verder te komen. En zelfs meer, al deze verstoringen vormen de motor voor je vooruitgang.

Vraag: Hieruit volgt dan dat wij onszelf vooruitduwen door de verstoringen.

Antwoord: Absoluut! Want hieruit bestaat al ons materiaal! Je ontdekt er steeds meer van. Stel je voor dat je intellect en je verlangen vele keren groter worden, als je ze op de juiste manier gebruikt, nemen de krachten in jou ook toe. En zo groei je.

In onze wereld groeit een kind omdat het voedsel accepteert en verteert. Dit heel ingewikkelde proces is ook gebouwd op de problemen om te werken met wat voor hem heel onnatuurlijk is.

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritualiteit, Spiritueel Werk - Geen reacties→

De Oekraïne is tegenwoordig een link, een brug tussen Europa en Rusland. Maar de VS houdt niet van de eenwording tussen Europa en Rusland en doet er alles aan om dit te voorkomen …

Fragmenten uit het interview van de Russische tv journalist Anton Baranov met Dr. Michael Laitman, directeur van de Internationale Kabbalah Academie:

Het proces in de Oekraïne zal niet stoppen, het is vergelijkbaar met de “Arabische lente”. We hebben het over een doelgericht, vooropgezet proces dat in de algemene trend van de menselijke egoïstische ontwikkeling past.

In het algemeen gesproken bestaan er twee krachten: de ene kracht is gericht op eenwording en de andere op tweedeling. De eerste kracht heeft te maken met de pogingen om een gemeenschappelijke zone te vormen van Europa, Rusland, China en ook Japan. Maar in sommige opzichten is dit tegengesteld aan de wensen en aspiraties van de Amerikaanse regering. Men is er op tegen. In het slechtste geval kan deze confrontatie tot wereldoorlogen leiden.

De huidige trends zullen niets goeds opleveren. In geen enkel land leidt dit tot iets goeds. De gewone burgers zijn slaven. En de macht die hen beïnvloedt, leidt hen in de eerste plaats naar chaos. Hetzelfde is in het Midden-Oosten gebeurd.

Niets gebeurt vanzelf. De VS is tegen Europa. Europa heeft zich immers verenigd om zich te verzetten tegen de VS, niet om volledig onafhankelijk te worden, maar wel om een zekere zelfbeschikking te bereiken.

Nu zijn de Oekraïne en Rusland nodig voor de eenwording van Europa. Dus de Oekraïne is een hot spot geworden, zonder de Oekraïne zal er geen eenwording plaatsvinden. Het bestaat uit twee delen: het pro-Westerse en het pro-Russische deel, het zou een brugfunctie kunnen hebben.

De Amerikanen zijn hier heel bang voor, omdat er dan een gemeenschappelijke geopolitieke ruimte zal ontstaan, hierbij behoren ook de Arabische landen, de VS zal dan de hele wereld verliezen. Daarom is het uiterst belangrijk om de Oekraïne geen brug te laten zijn tussen Europa en Rusland.

Als de krachten die dit proces besturen de mensen tegen elkaar hebben opgezet, zal de Oekraïne zich gaan richten op afscheiding. Het is geen toeval dat er op dit moment grote historische tegenstrijdigheden zichtbaar worden die niet gecorrigeerd zijn en in dit ‘abces’ liggen te slapen totdat het openbarst en …..

Ten gevolge hiervan moeten we ons realiseren dat egoïsme onze grootste vijand is. Daarom kunnen wij tot geen enkele overeenkomst komen en blijven crisissen voortduren. Egoïsme is onze natuur en het ‘vernietigt’ ons.

Op het ogenblik vindt de wereld geen verbindingspunten, hoewel men ogenschijnlijk heeft geleerd van de bittere ervaringen van de oorlogen van de vorige eeuw. De ‘Gouden Eeuw’ is voorbij en er is geen oplossing. Iedereen weet dat men integraal moet denken, zoals de natuur, dat de redding alleen in eenheid ligt, in het samen aanpakken van problemen, maar in feite is zelfs Europa hiertoe niet in staat zijn, ondanks het feit dat het ogenschijnlijk een gemeenschappelijke ruimte heeft gecreëerd.

We moeten boven onze egoïstische aard uitstijgen en in feite hebben we daarvoor het juiste gereedschap. Alleen dan zullen we in staat zijn om globale, integrale problemen op te lossen op de juiste integrale manier, in onderlinge verbinding. Hoe dan ook, hierin ligt onze toekomst.

Nu wordt ons verzet tegen de verenigende kracht van de natuur zichtbaar in het afwijzen van gezinnen en familie, in allerlei conflicten. Het probleem is dat wij ons door het egoïsme laten besturen. 

En hierin ligt een historische noodzaak: we moeten het kwaad van het egoïsme erkennen. Alleen dan zullen we tot de conclusie komen dat we onszelf moeten veranderen, dat het probleem in de mens zelf zit, in ieder van ons, in alle zeven miljard mensen, en niet in iets anders.

Daarom kunnen we alleen boven de uitdagingen van onze gemeenschappelijke problemen uitstijgen door middel van een oorlogsverklaring tegen het egoïsme als de ergste vijand, alleen dan zullen we ons kunnen verenigen en een compleet nieuwe wereld creëren.

De juiste methode voor het vinden van de toekomstige vorm van de staat, van het volk, van de wereld, is discussie met elkaar, zonder oude grieven en klachten, zonder terug te kijken naar het verleden. Alle militanten zullen machteloos staan tegenover deze universele opgang naar inzicht. Inderdaad, echte eenheid geeft ons de kracht die boven het niveau ligt van het gebruikelijke egoïsme.

Op die manier hebben wij geopereerd in Israël, in 2011, toen de  Amerikanen hebben geprobeerd om met een dergelijk proces hier te starten en de massa erbij te betrekken.

Het goede anti-egoïstische leger dat de mensen ervan bevrijdt om niet naar wapens te grijpen, maar deel te nemen aan rondetafelgesprekken waaraan alle partijen zonder uitzondering deelnemen en problemen oplossen volgens de anti-egoïstische methode.

Wij zijn volledig met elkaar verbonden in één enkele wereld. Het maakt niet uit hoe vaak we politieke strategieën en andere spelletjes ‘spelen’, onze verbinding neemt alleen maar toe en laat een grotere onderlinge afhankelijkheid van mensen, naties en landen zien, evenals onze afhankelijkheid van het milieu.

In feite bevinden wij ons in een gesloten gebied dat ons allemaal beïnvloedt door het beginsel van eenheid. Maar ons egoïsme verzet zich hiertegen, het verdeelt ons juist, verscheurt ons letterlijk. Dus nu wordt het antagonisme tussen de natuur en onze natuur zichtbaar.

Daarom leidt de natuur ons door middel van harde methoden tot integratie. De hele geschiedenis van de 20e eeuw is hier het bewijs van.

Of we het nu leuk vinden of niet, het is nu al onmogelijk om protectionisme te spelen. Een goede verbinding is geen mooie slogan, maar dringende noodzaak, dit wijzen alle studies uit, de feiten. De wereld is integraal, wij zijn het niet. Dus we moeten veranderen.

Filed under: Crisis, Eenheid, Europa, Natuur, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan de groep het individu helpen om het unieke van de Hogere Kracht te zien als er veel meningen in de groep zijn en iedereen de leraar op een verschillende manier begrijpt, als het moeilijk is om tot overeenstemming te komen, zelfs over de belangrijkste waarden?

Antwoord: Jullie hebben allemaal over de Talmoed gehoord, maar niet iedereen weet dat het een Kabbalistisch boek is waarin heel gedetailleerd de verschillende wetten worden uitgelegd waaraan een mens zich moet houden om verbinding met de Schepper te krijgen. Dit boek is door grote Kabbalisten geschreven in de vorm van debatten en discussies. De één zegt dit en de ander zegt dat, alsof tien mensen bijeen zitten in één kamer en zij onophoudelijk met elkaar redetwisten.

Maar iemand die het studiemateriaal kent, begrijpt dat zij allemaal over hetzelfde spreken en dat zij allemaal spiritualiteit bereikt hebben. Ieder van hen spreekt echter vanuit zijn eigen natuur. In onze natuur zijn er minstens tien posities van waaruit we naar hetzelfde kunnen kijken en zo ziet een ieder dus hetzelfde concept op een individuele wijze. Het gaat hier niet zomaar over een debat over wie gelijk heeft maar over wederzijdse vermenging, een combinatie van alle opvattingen. Het resultaat van deze studie is een grotere verbinding, hoewel het lijkt alsof zij met elkaar redetwisten. Als resultaat van deze verbinding, bereiken zij eenheid.

Natuurlijk zul je altijd voelen dat je van elkaar verschilt in de groep. Als je dit accepteert, wil dat zeggen dat je niet denkt en voelt waarover je precies redetwist, want ieder mens is verschillend. Er wordt niet voor niets gezegd: “Het gezicht van ieder mens is anders, zo ook de meningen.” Hier kunnen we niets aan doen.

Maar is het wenselijk dat iedereen hetzelfde denkt? Wat beïnvloedt hen dan? Dan is het alsof we het hebben over schroeven of stenen die allemaal identiek zijn en niet over menselijke wezens. Ieder mens moet uniek zijn. Hoe meer een mens ontwikkeld is, hoe meer hij van anderen verschilt. Wij moeten ons boven alle verschillen met elkaar verbinden, want juist dankzij onze verbinding boven de verschillen uit, bereiken we eenheid. Het gaat over de manier waarop een ieder een karakteristieke eigenschap tot uitdrukking brengt, en als ze alle met elkaar verbonden zijn, vormen we het alomvattende collectieve ene. Dit ‘ene’ bestaat niet op zich, wij moeten het bouwen. Dit is de oorzaak van het breken van de kelim (vaten). Er bestond geen gevoel van het ene in de wereld van Ein Sof (Oneindigheid). Niemand kon dit ene voelen. Maar toen de werelden vielen na de breking en in deze wereld terechtkwamen, bleek iedereen van elkaar te verschillen. Dankzij het feit dat we allemaal verschillend zijn, maar we ons boven de verschillen uit met elkaar verbinden, beginnen we het concept van het ene te vormen dat op zichzelf niet bestaat.

Het is dus alleen maar natuurlijk, juist en goed dat er debatten in de groep zijn. De vraag is hoe we ermee omgaan en of we ze gebruiken om eenheid met elkaar te bereiken. In onze eenheid ontdekken we het unieke van de Hogere Kracht die Eén is.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 2/14/14

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Een workshop is een Partzuf dat wij bouwen door onze onderlinge verbinding en met name daarin voelen wij de spirituele wereld. Als wij deze Partzuf niet bouwen, voelen we niets. Dit is onze gezamenlijke Partzuf waarover de wijsheid van Kabbalah spreekt: Rosh, Toch, Sof, tien Sefirot, enz.

Wanneer tien mensen zich wegcijferen ten opzichte van elkaar en over een of ander onderwerp gaan praten, scheppen ze een onderlinge verbinding. Als zij het probleem naar deze verbinding brengen, worden zij boven het probleem opgeheven en op deze manier vinden zij de oplossing, maar dan op spiritueel niveau. Met name de verbinding en niet de poging om verstandig te zijn, moet leiden tot het juiste besluit.

Wij hebben dit echter nog niet bereikt, want in de groepen is de communicatie tussen mensen nog niet goed. Ik stel een vraag en jullie beginnen je er in te verdiepen in plaats van je daarboven met elkaar te verbinden. De verbinding is namelijk belangrijker dan de vraag zelf.

Jullie willen het antwoord door middel van jullie intellect vinden. Maar het is juist nodig om het vanuit de verbinding te vinden. Besteed daarom geen aandacht aan de vraag zelf. Als jullie je op de juiste wijze met elkaar verbinden, zullen jullie een antwoord vinden zonder uitgebreid te hoeven zoeken en te filosoferen.

Filed under: Conventies, Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk, Workshops - Geen reacties→

De hoofdzaak is dat we het allerbelangrijkste niet vergeten: We moeten alle onderscheidingen, alle vragen en alle excuses alleen toeschrijven aan de verbinding met de groep. Al het overige behoort tot de fysieke wereld. Ik denk misschien aan verheven dingen, maar dat is niet van belang want het heeft niets met spiritualiteit te maken. Er behoort slechts één ding tot spiritualiteit: mijn verbinding met de groep en dit noemen we de vorm van het embryo. Dit is het enige wat tot spiritualiteit behoort en het is het enige wat een vorm om te geven aanneemt, alleen dit en niets anders!

Daarom vraag ik, luister ik en denk ik na over sommige vragen in de workshop, maar er moet maar één aandachtspunt in mijn gedachten aanwezig zijn: mijn huidige verbinding met de groep, de stijl ervan, de manier waarop. Dit noemen we ‘een vorm’ en het is op het ogenblik het allerbelangrijkste voor mij. Het enige waar ik elk moment voor zorg is mijn verbinding met de groep waardoor de vorm van mijn spirituele Partzuf, de afmeting ervan, enz. wordt bepaald.

Het maakt niet uit waarover we discussiëren, dit is het enige waar ik over denk. Deze verbinding is belangrijker dan wat dan ook, zoals de placenta en de navelstreng belangrijk zijn voor het embryo, dit is het enige wat telt. Het betekent dat we voortdurend deel moeten uitmaken van de Bron en het resultaat daarvan is dat de stabiliserende kracht en de vertragende kracht alleen afgemeten worden ten aanzien van dit ene onderscheid: mijn verbinding met de groep. We moeten niet vergeten dat je – als je dit nalaat – als het ware in de lucht hangt en je bezighoudt met abstracte filosofie in plaats van met specifieke verduidelijkingen.

From the Unity Workshop 2/18/2014

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Als ik tijdens een workshop naar een vriend luister, ben ik zonder enige twijfel of kritiek ondergedompeld in zijn woorden. Wat hij zegt, ervaar ik als de belangrijkste mening en ik wil er helemaal in opgenomen worden, me er zodanig mee verbinden dat het nu mijn eigen mening wordt. Ik wil dat zijn woorden mijn hart raken en ze bespelen alsof het snaren zijn.

Zo verhoud ik mij tot iedereen die spreekt. Ik bekritiseer op geen enkele manier wat hij zegt, het enige wat ik wil, is opgenomen worden in dezelfde gedachte. Wij openen ons naar elkaar en we zijn volkomen oprecht als we van hart tot hart spreken. Iedereen probeert om zijn kritiek te annuleren zodat er geen hindernissen zullen zijn die de woorden van de vrienden blokkeren, maar de woorden regelrecht mijn hart in kunnen gaan alsof ik ze zelf uitspreek, in een volkomen vertrouwen dat ze juist zijn.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/14/14, Workshop

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→