Uit een brief van Baal HaSulam (no. 8): Wij zien al eeuwenlang, tot op de dag van vandaag, hoeveel mensen hun leven hebben vergiftigd met allerlei vormen van lijden en zelfkwelling en dit alleen met het doel om een zekere betekenis te vinden in het dienen van de Schepper of om de Bestuurder van de wereld te leren kennen! Zij hebben allen hun leven tevergeefs verknoeid en ze hebben deze wereld op dezelfde manier verlaten als zij hier kwamen en niets bereikt. Waarom heeft de Schepper al hun gebeden niet beantwoord? Waarom nam hij naar hen een trotse houding aan? Waarom kwam Hij hen geen stap naderbij? Wordt hij daarom ‘De meest trotse van allen die trots zijn’ genoemd?

In het menselijk ras leeft een bitter misverstand waardoor mensen via verkeerde wegen de hoogste Kracht zoeken om zo de oorzaak van hun moeilijke leven te ontdekken. Een dergelijke zoektocht is niet juist, omdat we niet binnen het kwaad moeten zoeken, maar duidelijk moeten krijgen waar de bron van het goede is en naar Hem moeten streven, naar het bereiken van gelijkvormigheid met Hem, in plaats van een wachtende houding aan te nemen in de situatie waarin je je nu bevindt en aan Hem te vragen of Hij je leven, op dezelfde plek waar je nu bent, wil verbeteren.

Daarom schrijft Baal HaSulam in zijn brief: Wij zien al eeuwenlang, tot op de dag van vandaag, hoeveel mensen hun leven hebben vergiftigd met allerlei vormen van lijden en zelfkwelling en dat alleen met het doel om een zekere betekenis te vinden in het dienen van de Schepper. Wat voor soort dienst aan de Schepper is dit als de mens lijdt en wordt gekweld en hierin tegelijkertijd ook op zoek is naar een hogere betekenis? Dit was het doel niet.

Bij een dergelijke benadering hebben we met verschillende vertekende opvattingen te maken en daarom hebben allen die dit pad hebben gevolgd hun leven tevergeefs verknoeid. De een probeerde de situatie voor zichzelf te verbeteren zonder verder ook maar iets te veranderen. De ander was op zoek naar een methode om in zijn eigenbelang controle uit te oefenen op de Schepper. Een derde verwachtte dat hij door zijn lijden dichter bij de Schepper zou komen en een beloning zou krijgen voor zijn lijden. Er staat zelfs geschreven: “Het lijden verzacht het egoïsme, zoals zout het vlees verzacht”. Hieruit komt het gebruik om te vasten voort en het uitspreken van gebeden, we vinden dit in alle religies terug.

Zij hebben allen hun leven tevergeefs verknoeid en ze hebben deze wereld op dezelfde manier verlaten als zij hier kwamen, omdat deze benaderingen niet de juiste waren. De Schepper wil niet dat wij lijden. Hij heeft niets anders van ons nodig dan dat wij Zijn Grootheid bereiken en met Hem versmelten, dit betekent: hetzelfde niveau bereiken als Hij.

Alles wat wij doen, behalve ons richten op gelijkvormigheid met de Schepper en dat willen bereiken, is volledig nutteloos en zal nergens toe leiden. En wat nog belangrijker is, denk niet dat lijden deel uitmaakt van het pad naar de Schepper. Als de mens lijdt is dat een teken dat hij de verbinding met de Schepper kwijt is, dat hij niet alleen van Hem verwijderd is, maar zich ook steeds verder in de tegengestelde richting van hem verwijdert.

Terwijl de ‘druppel van eenheid’, het punt van samensmelting, alleen wordt bereikt als de mens onophoudelijk streeft naar gelijkvormigheid met de Schepper, zoals er geschreven staat: “Van de liefde voor mensen naar de liefde voor de Schepper”. Alle andere wegen zijn onjuist.

Baal HaSulam schrijft dit vanuit grote bezorgdheid, het gaat hem aan het hart dat dit door de hele menselijke geschiedenis heen plaatsvindt, tot aan de dag van vandaag. Wat kunnen we eraan doen? Grijp de gelegenheid aan, we moeten aan iedereen proberen uit te leggen wat de waarheid is.

From the Preparation to the Lesson 7/29/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Lijden, Spiritualiteit - Geen reacties→

Wij voelen altijd twee dingen: het ene is het ‘punt in het hart’ en het andere is alles wat zich daarbuiten bevindt. We ervaren allemaal een ‘dubbele’ wereld. Deze waarneming wordt ons opzettelijk gegeven, want zo zijn wij in staat zijn om onszelf en de wereld te corrigeren.

Als je de wereld eendimensionaal zou zien, zoals een gewoon mens die de wereld alleen op het fysieke niveau waarneemt, zou je niet kunnen werken. Als je bij het stijgen op de spirituele ladder alleen de spirituele vorm – die iedere keer op een volgend niveau onthuld wordt – zou waarnemen, zou dat ook problematisch zijn, want je zou dan niet als een verbinder kunnen fungeren tussen de spirituele wereld en deze wereld.

Daarom wordt aan degenen die de spirituele ladder bestijgen de waarneming van deze wereld gegeven, zoals aan ‘Shimon van de markt’ en eveneens de waarneming van de spirituele wereld. Zij nemen een dubbele werkelijkheid waar, maar dit stoort hen niet.

Wij blijven in deze wereld leven, totdat de volledige bevrijding van het egoïsme van deze wereld is voltooid, tot Gmar Tikkun (het einde van de correctie), als alle zielen met elkaar verbonden zijn en dit moeten wij aan de wereld brengen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/2/12, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: Tegenwoordig zijn er niet veel mensen die zich aangetrokken voelen tot de wijsheid van Kabbalah. Kunnen we verwachten dat er door onze disseminatie nieuwe punten in het hart zullen ontwaken?

Antwoord: Ik heb geen nauwkeurig antwoord op deze vraag. Ik wil niet iets zeggen waarover Kabbalisten niet geschreven hebben. Maar het is belangrijk dat je begrijpt dat je de held in kwantiteit hebt en de held in kwaliteit. Er staat geschreven: “Gij zijt het kleinste van alle volkeren”. Dus er zullen in de toekomst ook maar weinig mensen zijn, net zoals je dat ziet in onze groepen over de hele wereld en er zullen ‘fans’ zijn, net als nu, cirkels daarbuiten die niet specifiek op Kabbalah gericht zijn, maar naar ons luisteren, ons steunen en het gevoel hebben dat zij dichtbij ons staan.

Wij zijn met heel weinigen, maar sterk en krachtig in hoogte, in begrip, in herkenning, in onze verbinding met het Goddelijke. De krachten zullen door ons heen naar de aarde stromen, zoals door een bliksemschicht, de raadgevingen, de plannen en alles wat we voor iedereen organiseren. Omdat mensen geen andere keus hebben of misschien wel omdat ze ons geloven, zullen ze vertrouwd raken met onze boodschap.

Als één ziende een groep blinden leidt, kunnen mensen hem volgen, zoals Baal HaSulam zegt, en zij kunnen er zeker van zijn dat zij het doel zullen bereiken. Ik denk niet dat er veel zal veranderen in dit scenario.

Wij geven lezingen en houden rondetafelgesprekken, we geven openbare lessen, maar dat doen we niet om mensen naar ons toe te trekken, niet om hen met ons op één lijn te krijgen. Integendeel, wij moeten op hun ‘terrein’ werken en hen een algemene, ‘populaire’ correctiemethode brengen, maar niet onze speciale methode. Masachim (schermen), Lichten, kelim (vaten), Partzufim, restricties, dat alles is niet voor hen bestemd. Mensen hoeven alleen maar weet te hebben van een wijd verspreide verbinding die het fysieke leven gemakkelijker zal maken.

Dit is onze boodschap aan het publiek. Wij moeten geen Kabbalah en al dat verheven materiaal bij hen ‘injecteren’. We moeten op gelijk niveau met mensen spreken, van ‘hart tot hart’ over de dingen waar zij zich zorgen over maken: de opvoeding van de kinderen, allerlei dagelijkse zorgen, enz.

Dit moeten we benadrukken en hen enigszins bewust maken van wat zij missen, laten zien dat wij hen gerust kunnen stellen en hen door onze methode kunnen helpen.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/1/12, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Educatie, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Oosterse volkeren, de Chinezen bijvoorbeeld, beweren dat ze de waarheid al lang kennen, maar eigenlijk is dat de waarheid niet. Wat kunnen we hieraan doen?

Antwoord: Er staat geschreven: “Wijsheid onder de volkeren – geloof.” Het punt is dat alle culturen en religies spreken over onze egoïstische wereld, dit proberen zij in een methode te vatten die ons zou kunnen helpen om te voorkomen dat we pijn lijden in ons leven, in ons ego en dat zou een antwoord zijn op de huidige problemen en zelfs enige hoop geven voor het volgende leven, hoewel dit laatste niet zo sterk tot uitdrukking komt in de Chinese cultuur. Maar religies en andere culturen hebben methoden ontwikkeld door ideeën over te nemen uit de wijsheid van Kabbalah.

Hoe dan ook, het gaat over een egoïstische methode, over hoe we daarmee in het leven kunnen staan en hopen op een beter leven in deze wereld en in de komende wereld. Dit alles heeft niets te maken met het veranderen van de menselijke natuur. Er is geen enkele methode die daarover spreekt en als doel stelt: “Heb de ander lief als uzelf.” Hierin verschilt de wijsheid van Kabbalah van alle andere methoden, het is de enige methode die spreekt over de verandering van de mens met de hulp van de hogere Kracht en die beschrijft hoe we dit moeten doen. Alle andere middelen hebben alleen met ons ego te maken en als wij ze gebruiken, kunnen we dat vergelijken met jezelf bij de haren uit een moeras trekken.

Daarbij is elke methode geschikt voor de mensen voor wie deze gecreëerd is. Ik veronderstel dat het onmogelijk is om Confucius te begrijpen als je geen Chinees bent. Zijn leringen zijn heel diep, maar andere landen zien ze als oppervlakkig, omdat ze niet geschikt zijn voor hun aard en karakter.

Het is geen toeval dat er zeventig wortels bestaan voor zeventig landen. Elke natie heeft een eigen spirituele wortel, die in onze wereld geboorte geeft aan de replica ervan. Daaruit komen alle verschillen voort, met inbegrip van culturele verschillen. Opera is bijvoorbeeld voor de Italianen en je kunt je Spanje niet voorstellen zonder stierengevechten. Het geldt vooral voor filosofie. Het is onmogelijk om Dante los te zien van zijn cultuur en zijn tijd.

We beweren alleen maar dat we meesterwerken uit het verleden begrijpen. Kan ik echt Japanse filosofie bestuderen als ik geen Japanner ben? Ik kan het eenvoudigweg niet voelen en me er werkelijk in verdiepen. Ik kan alleen maar het materiaal bestuderen en de droge letters zien, maar niet de geest.

Ik zal Confucius niet kunnen begrijpen, omdat ik innerlijk niet gebouwd ben zoals hij. Ik zal ook de Indianenvolken van Amerika niet kunnen begrijpen. Je kunt ze bezoeken en hen uiterlijk nadoen, maar ik zal me niet met mijn ziel kunnen verbinden met wat zij bestuderen.

In het beste geval kan ik een ander volk aanvoelen, maar ik ben geen deel van hun wortel. Daarom is onze wereld vol rommel: we hebben onszelf gecastreerd, beroofd van de mogelijkheid om innerlijk rijke culturen en diepe filosofische inzichten te voelen, want we hebben alleen de buitenkant nog behouden.

De zeventig wortels blijven in stand tot Gmar Tikkun (het einde van de correctie), dan pas verdwijnen ze in de alomvattende Keter. Er kan daarom geen wederzijdse vermenging zijn, behalve in de vorm van droge doctoraten. Daarin zit geen greintje waarheid.

Bovendien kijken de moderne Chinesen van een afstand naar Confucius, zij begrijpen hem ook niet in de diepte. Maar ze kunnen hem nog volgen en zich enigszins verbinden met hun wortel, alleen zij kunnen dat.

We moeten ons verbinden in wederzijdse liefde boven al onze wortels uit, zonder ze met elkaar te verwarren. De bron van de zeventig wortels is Zeir Anpin, maar zelfs daar zijn ze niet met elkaar vermengd, maar zij verbinden zich met elkaar door de Masach (scherm). In het geheel genomen blijven in spiritualiteit alle verschillen in stand en ze nemen zelfs toe naarmate we stijgen, omdat onze eigenschappen krachtiger worden. In eerste instantie zijn we dichtbij elkaar en verschillen we nauwelijks van elkaar, maar later verdelen de spirituele niveaus zich, zoals bij een kegel, want “Wie groter is dan zijn vriend, diens verlangen is groter.” Daar bovenuit verbinden we ons met elkaar, boven alle details die wij waarnemen.

Je vraagt hoe dat kan? Als ik jouw verlangen boven het mijne plaats en jij mijn verlangen boven het jouwe plaatst, begin ik tot de leer van Confucius door te dringen en jij tot de leer van Mozes. Maar om dat te kunnen doen, hebben we een Masach nodig en moeten we eerst gaan samenwerken.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/16/12, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Om een mens naar het bereiken van de werkelijke realiteit te brengen, namelijk buiten de beperkingen van zijn waarneming, zijn begrip en zijn gewone gevoelens, leidt de Schepper ons door een ontwikkelingsproces heen dat trapsgewijs verloopt. Op deze manier hebben we, nu we in deze wereld leven, de mogelijkheid om ons voor te bereiden op het ervaren van de werkelijke realiteit. Als wij ons daarop voorbereiden zullen wij – volgens het scheppingsplan dat aan ons werkt en dat ons dichter bij deze werkelijke realiteit brengt – uiteindelijk deze werkelijkheid ontdekken, dan zullen wij namelijk de onthulling van de Schepper aan Zijn schepselen bereiken.

Maar als wij ons niet op de juiste manier voorbereiden en ons leven niet gebruiken om onze waarneming te corrigeren, maar vanuit ons ego van het leven proberen te genieten, voelen we pijn als de Schepper ons naderbij komt. Overal waar wij vanuit ons ego handelen, voelen we de grote, globale crisis en verschillende problemen op allerlei terreinen van ons leven.

Overal waar we gebruik maken van een ongecorrigeerd ego dat niet wil veranderen, voelen we de crisis: op het gebied van educatie, cultuur, economie, financiën, ecologie, in gebroken gezinnen, terrorisme en drugsgebruik. Als we kijken naar de pijnlijke plekken van onze denkbeeldige wereld en we de oorzaak proberen te ontdekken van het crisisgevoel en de pijn die we ervaren, van de bittere smaak van alle heerlijke gerechten op de tafel van de Koning, ontdekken we, dat de bittere smaak uit ons groeiende ego voortkomt.

Overal waar ons ego bij betrokken is – wat bedoeld was om gecorrigeerd te worden, maar zich daarop niet heeft voorbereid – komen we een crisis tegen en alle andere problemen die we nu in de wereld ervaren. De conclusie is dus, dat we ons moeten voorbereiden op correctie met behulp van alle mogelijkheden die we daarvoor hebben.

Als wij serieus in de groep werken, studeren en disseminatiewerk doen en gebruik maken van alle mogelijkheden die ons door de Schepper gegeven worden, ervaren we een heerlijke, zachte smaak als we dichter bij de onthulling van de Schepper komen en geen bittere smaak. Het hangt uitsluitend van onze voorbereiding af, van het werk waarin we ogenschijnlijk een vrije wil hebben.

Je bent naar de studie gebracht en naar de groep en je hebt alle uitleg gekregen over wat je moet doen, nu gaat het over jouw besluit! Je bent vrij om alles te doen wat jij vindt passen in het paleis van de Koning, maar als je vergeet dat je daar bent gekomen om je voor te bereiden op het feestmaal, zul je een afschuwelijke smaak ervaren als de maaltijd er is, want je hebt je er niet op voorbereid. Alles is dus in jouw handen en alles hangt af van de voorbereiding.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/13/12, Writings of Baal HaSulam 

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Egoïsme, Groepswerk, Innerlijk Werk, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag: We weten dat we alleen genot van de Schepper kunnen ontvangen als het belangrijk is voor ons. Zelfs als er een muur voor me staat, alles hangt af van hoe belangrijk ik iets vind.

Antwoord: Rabash en Baal HaSulam gebruiken beiden het voorbeeld van de bruid die blij is als er iemand met haar wil trouwen die in haar ogen belangrijk is. Hierdoor lijkt het alsof hij haar ‘koopt’. Maar hij heeft niets betaald, hij heeft haar niets gegeven, waarom is zij dan zo blij? Omdat hij belangrijk is voor haar.

Wat ontvangt ons verlangen van de Schepper? Niets. Maar Hij is groot en wij zijn gereed voor het ‘huwelijk’, wij willen tot in het oneindige met hart en ziel aan Hem toe te behoren, totaal. De Schepper ‘koopt’ je uitsluitend door Zijn grootheid. Dit is het enige wat je verkrijgt als je verder komt en hierdoor word je vervuld.

Waar wil ons verlangen – dat dankzij het Licht is gaan groeien en dat van de Schepper de Kracht van geven heeft ontvangen – van genieten? Het wil alleen van de grootheid genieten en van niets anders. Wij kunnen niet genieten van het plezier zelf, dit gebeurt alleen in onze wereld, met denkbeeldig genot dat van de Schepper komt naar het punt van iets uit niets. Het genot van deze wereld kan voor ons alleen belangrijk zijn tot op het moment dat wij de grootheid van de Schepper gaan begrijpen. Alle spirituele niveaus bestaan uit de erkenning van Zijn grootheid en met Zijn hulp geniet je van wat je aan Hem wilt geven

Daarnaast is er de neiging tot het kwaad, Farao, de poging om alleen maar te genieten, ook weer alleen van de grootheid van de Schepper. Dit heet: spiritueel genot.

Het lijkt alsof grootheid alleen noodzakelijk is om ons ego te overwinnen en dat wij daarna in staat zullen zijn om te genieten van belangeloos geven, maar zo is het niet. Ons gehele werk bestaat eruit om de grootheid van de Schepper in onze ogen te vermeerderen. Hierdoor ontwikkelen we nieuwe verlangens, de nadruk verschuift van het ontvangen van direct, egoïstisch genot naar genot ontvangen door Zijn grootheid, zo bereiken we het begin van de Klipot (schillen) en dit is verre van eenvoudig.

De grootheid van de Schepper overweldigt ons en het is heel moeilijk om van deze gebondenheid los te komen. Uiteindelijk is de gehele schepping de essentie van de treden van de ladder. Als iemand vanaf een hoger niveau iets van zijn grootheid op mij laat schijnen, geef ik mij over, ik raak verslaafd aan de oorsprong, die dan mijn ‘baas’, de ‘koning’ is.

Ik wil echter op een andere manier handelen, bewust en intelligent. Ik wil weerstand bieden aan de invloed die de hogere over mij heeft, ik wil niet omgekocht worden door Zijn belangrijkheid en Zijn kracht.

Dit betekent dat ontvangen van Hem niet het punt is waar het om gaat, maar we hebben moeite met de mate van belangrijkheid. Ik wil niet alleen werken ten behoeve van de hogere, omdat Hij groot is. Op die manier cijfer ik mijzelf zonder enig probleem weg.

Vraag: Betekent dit dat alle Kabbalah boeken en alle eeuwen van ontwikkeling voor maar één ding bedoeld waren: vanuit onafhankelijkheid Zijn belangrijkheid erkennen?

Antwoord: Dat klopt en de moderne wereld is niet bij toeval zo in de war, waarbij niemand begrijpt wat er aan de hand is. Uiteindelijk draait alles om dat ene punt van volledig aan Hem toebehoren.

Vraag: Maar er is niets belangrijkers op deze wereld. Ik maak dit niet op een kunstmatige manier belangrijk. Zijn alle werelden en alle niveaus alleen hiervoor bedoeld?

Antwoord: Zij werden geschapen als het resultaat van het Licht dat het verlangen vervulde en het verschillende vormen gaf. Waarmee vervult de Schepper ons? Wat voor genot ontvangt Hij door het schepsel zo geschapen te hebben, dat het alleen hiernaar verlangt? En verder, heeft de Schepper nog meer dan de Kracht van geven? Nee. Hij schiep mechanismen voor waarneming in het schepsel, niveaus die speciaal bedoeld zijn voor deze Kracht van geven, het belang hiervan is bepalend voor onze ontwikkeling.

Waar is het genot dat Hij voor mij bereid heeft? Waar zijn alle heerlijkheden die de gastheer – volgens het bekende voorbeeld – heeft bereid?

Er is totaal geen genot aanwezig op de manier zoals je het denkt. Er zijn geen lekkernijen, al lijkt het zo, dit is een illusie. In onze wereld ben je op verkeerd genot uit, je verslindt alles wat lekker is, maar je wordt er niet door vervuld. Laat de illusies dus los en ga de niveaus van de grootheid van de Gever onderscheiden. Dan begin je alles te bekijken vanuit de beperkingen van je waarneming.

Nu kunnen we misschien begrijpen wat er bij de eerste restrictie gebeurde. Malchut ging zichzelf beperken toen het ontdekte dat het ontving van de Gever, het ontdekte de kloof tussen de ontvanger en de Gever, maar niet tussen de honger en alle heerlijkheden. De grootheid van de Gever trekt mij uit mezelf. Het gaat mij niet om mijn eigen ‘genot’, maar wel om het genot van de Gever. Als ik ontdek wat Hij geeft en wat ik ontvang, ben ik vervuld van schaamte. Maar niet door de heerlijkheden waar ik van geniet, maar schaamte als ik Zijn grootheid zie in vergelijking met mijn kleinheid.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/17/12, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper - Geen reacties→

Vraag: Welke vragen bereiken de Schepper?

Antwoord: We moeten allereerst begrijpen, dat een vraag die niet voortkomt uit een collectief verzoek, helemaal niet geaccepteerd wordt. Mensen roepen vanuit het diepst van hun hart naar de Schepper, als zij ten einde raad zijn en op een dood punt zijn, maar niets helpt. Waarom niet? Omdat hun gebed niet door de filter gaat, alleen dan wordt een vraag geaccepteerd. Alleen via het systeem, via onze verbinding, of die nu goed of slecht is, de vraag wordt alleen geaccepteerd met betrekking tot de verbinding.

Vraag: Hoe kan ik mijn verlangen verbinden met het verlangen van iemand anders, als ik dat helemaal niet kan voelen?

Antwoord: Probeer het te voelen of roep het dan in ieder geval uit, omdat je het niet kunt voelen. Je begrijpt tenminste dat jouw eigen, individuele verlangen niets kan doen. Als er twee samenkomen is dat geweldig! Wel, wat wil je? Wil je een verbinding tot stand brengen, je met elkaar verenigen? Ben je het oneens met elkaar? Maar jullie zijn samen: maken jullie aan elkaar duidelijk hoe jullie onderlinge verhouding is? Dat is goed!”

Waarom is nu de tijd voor correctie aangebroken? Omdat mensen beginnen te voelen, dat er iets fout zit in de verbinding met elkaar. Was het eerder dan oké? Hiervoor bestond er geen verbinding. Nu voelen we dat er iets fout zit en dat we het moeten corrigeren, dus de correctie begint vanaf onze tijd.

Als we onze onderlinge verbinding daarbij niet betrekken, het maakt niet uit hoe die is, is er niets om mee bij de Schepper te komen. Alleen kan ik niets beginnen, in mij is er niets om gecorrigeerd te worden. Het enige wat gecorrigeerd moet worden is de verbinding tussen mijzelf en anderen.

Vraag: U heeft eens tegen ons gezegd, dat er een systeem is dat een onjuiste vraag omzet in een juiste vraag. Had u het toen over de vraag van het individu of van het geheel?

Antwoord: Er bestaat geen individuele vraag! Het feit dat ik het alleen uitschreeuw, betekent niet dat mijn vraag individueel is. Het belangrijkste is waarover ik het uitschreeuw. Dit bepaalt of mijn gebed een gebed van velen is of niet.

Mensen denken dat er sprake is van een gebed bij een Minyan (tien man). Eén mens kan om verbinding vragen, voor de correctie van het systeem, dan noemen we het ‘een gebed van velen’.

Als wij gaan studeren is het dus heel belangrijk om met de juiste vraag te komen. Anders verwijdert de studie ons van elkaar, in plaats van dat het de levenselixer is, wordt het de doodsdrank. We zien dat mensen wegrennen, ontsnappen en vallen. Waardoor gebeurt dat? Omdat hetzelfde Licht, dat op de verkeerde manier werkt, je duisternis brengt, dit betekent dat het je via de lange weg naar het Doel leidt.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/12/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Wat geldt voor ons als inspanning?

Antwoord: De belangrijkste inspanning in het werk heeft betrekking op onverschilligheid, minachting, het gevoel dat geven niet belangrijk is. We moeten onophoudelijk strijd voeren tegen de minachting ten aanzien van geven, dit is het belangrijkste. Hierbij moeten we altijd op zoek gaan naar elementen die ons sterker kunnen maken.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/12/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Waar komt onze verbinding eigenlijk op neer?

Antwoord: Onze verbinding is gebaseerd op het feit dat we allemaal deel uitmaken van een samenleving en dat we een betere, rechtvaardiger, vriendelijker en menslievender samenleving willen, die zorgvuldig luistert naar ieder individu.

Ik wil dat iedereen zich goed voelt! Van niemand mogen zijn bezittingen worden afgenomen en we moeten geen geld van de rijken afpakken. Niemand kan de zwakkere lagen van de samenleving verwaarlozen: de armen, de ouderen, vrouwen. Men mag niet profiteren ten koste van een ander.

Dit is alleen mogelijk als we eerst een rechtvaardige samenleving vormen op basis van gelijkwaardigheid. Vanuit dit perspectief zullen we iedereen behandelen zoals in een familie, waar kinderen zijn, ouderen en ouders met veel verantwoordelijkheden, verplichtingen en problemen. Als we echter allemaal rond de tafel gaan zitten, begrijpen we wat het kind nodig heeft, welke medicijnen grootvader nodig heeft en wat er voor de huishoudelijke uitgaven nodig is. Dan kijken we naar wat er nog over is en we verdelen de rest onder elkaar en leven daarvan.

Als we vanuit zo’n liefdevolle houding naar iedereen, alle problemen in de maatschappij zouden bekijken en oplossen, zou niemand klagen over hoe we de problemen aangepakt hebben. Iedereen zou zien dat het allemaal eerlijk is gegaan, want een baby heeft bepaalde dingen nodig en een oudere weer andere dingen. Dit betekent dat we eerst verbinding moeten bereiken, zoals in een goed gezin.

Dan zullen onze geldmiddelen voldoende zijn, zelfs als we over niet veel beschikken en niemand zal hoeven lijden of het gevoel hebben achtergesteld te zijn, dat is namelijk de belangrijkste klacht die mensen gewoonlijk uiten, als ze het gevoel hebben, dat ze niet hebben wat anderen hebben en wat nog erger is: ten koste van hen.

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Educatie, Integrale Opvoeding, Maatschappij, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Een mens cijfert zichzelf voortdurend weg, voert voortdurend de wil van de Schepper uit, ‘brengt zichzelf naar niets’ boven het verlangen uit, dat in hem groeit.

Eerst cijfer ik mijzelf weg boven het kleine verlangen uit van het levenloze niveau, dan ben ik zoals in de baarmoeder, in de ‘sluimer van negen maanden’. Vervolgens worden er verlangens in mij wakker, die tot het vegetatieve niveau behoren, en weer moet ik mijzelf ervoor wegcijferen, er tegenin.

Om mijzelf echter weg te cijferen, mijzelf tot niets te vormen, moet ik me daartoe verplichten. Door handelingen die tegen de Schepper zijn, creëer ik, wat genoemd wordt: ‘hulp tegen Hem’ en cijfer ik mijzelf weg door aan Hem te geven.

Tenslotte heb ik mij van alles ontdaan. Ik heb al mijn verlangens gebruikt, zoals er geschreven staat: “Alles is toegevoegd aan de algemene rekening.” Ik heb nog maar één vraag: mijzelf te kunnen wegcijferen, maar dit komt alleen omdat ik begrip heb en mijzelf en ieder ander, de hele wereld, voel. Juist daardoor is het voor mij mogelijk om mij aan de Schepper te hechten.

Vraag: Kunnen we zeggen dat wegcijferen van jezelf liefde is?

Antwoord: Liefde wordt niet tot uitdrukking gebracht door jezelf weg te cijferen, maar door grootheid, wanneer ik al mijn eigenschappen gebruik om te geven, belangeloos te geven. Liefde betekent dat ik geef, verbinding maak, in het algemeen gesproken: dat ik actief ben.

Jezelf wegcijferen is de eigenschap van een foetus, een baby, geen eigenschap van liefde.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/11/12, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Liefde - Geen reacties→