Het verschil tussen de weekdagen en Shabbat is dat de weekdagen staan voor het werk van de correctie van de zielen, een proces waardoor een mens geleidelijk de staat bereikt die het Doel van de schepping is, Shabbat genaamd, de staat van het einde van de correctie. Het bereiken hiervan hangt af van het werk dat gedurende de week is verricht, zoals er geschreven staat: „Hij die zich aan de vooravond van Shabbat niet heeft ingespannen, wat zal hij tijdens Shabbat eten?“
Spirituele vooruitgang betekent dat een mens elk moment van zijn leven zijn daden afweegt om te bepalen in hoeverre ze gericht zijn op het Doel van de schepping. Dit is het verschil tussen de materiële en de spirituele niveaus van een mens.
Wij leven in deze wereld en we denken dat we door daden alles onder controle houden en bepalen. Het is waar, om het leven in ons animale lichaam in stand te houden, zijn daden onmisbaar. We moeten de aarde ploegen, zaaien en gewassen oogsten, dat wil zeggen: we moeten alle 39 soorten werk verrichten om het brood te produceren dat het basisvoedsel van de mens vormt.
In tegenstelling tot dieren die alleen kant-en-klare vruchten verzamelen en hun eigen voedsel niet hoeven te bereiden, moeten mensen zich actief bezighouden met de bereiding van hun voedsel, omdat er in de natuur niets bestaat in een kant-en-klare staat, behalve water, zout en kruiden.
Alles wat we aanschaffen om ons bestaan te onderhouden, vereist werkzaamheden. We moeten werken “in het zweet des aanschijns”. Daarom denken we dat het primaire element de fysieke handeling is. Zeker, voor alles wat verband houdt met het materiële leven in deze wereld, is intentie niet belangrijk. We kunnen bijvoorbeeld arbeiders uit Thailand halen en dan zullen zij aan het werk gaan, terwijl wij alleen maar genieten van de vruchten van hun werk.
Hetzelfde principe geldt voor de fysieke naleving van de Torah en de geboden: iemand die ze uitvoert, wordt een “rechtvaardige” genoemd en wie dit niet doet, wordt een “zondaar” genoemd. Deze definities zijn correct met betrekking tot het leven in deze wereld. Dit niveau wordt de “heilige stilte” (Domem deKedusha) genoemd, de beoordeling of iemand rechtvaardig is of een zondaar wordt dan op basis van zijn daden vastgesteld.
Maar er is ook het spirituele aspect van de mens en hier moeten we de geboden vervullen, niet met behulp van ons lichaam, maar in overeenstemming met het “punt in het hart”. Als iemand dit punt heeft, kan hij de Torah en de geboden op een spirituele manier vervullen, maar als hij het niet heeft, kan hij dat niet.
Als wij een willekeurig mens zouden benaderen en hem zouden vertellen dat het noodzakelijk is omdat de Schepper ons dit heeft geboden, dat het voor zijn eigen bestwil is, zou hij alles strikt op het niveau van de fysieke handeling doen, vanuit zijn hart (zijn egoïstische verlangen), maar niet vanuit het punt in het hart (het embryonale zaad van de spirituele Kli). Dit wordt een “ware Jood” genoemd.
Om echter met de intentie te werken, is er een verbinding met de Schepper nodig die niet voortkomt uit het gewone “hart” maar uit het “punt in het hart”. Daarin beoordelen we iemands handelingen op basis van zijn intentie, aangezien de Schepper met betrekking tot het punt in het hart onze daden helemaal niet in aanmerking neemt, maar alleen onze intenties. De intentie is de handeling.
Dit betekent, zoals er geschreven staat: “Hij heeft alle handelingen gedaan, doet ze en zal ze doen, er is geen ander dan Hij.” Alles komt van de Schepper, zowel de handelingen als de intenties.
De vraag gaat hier alleen over de houding van de mens ten aanzien van wat er op hem afkomt.
Op basis van deze houding, dat wil zeggen, op basis van de intentie van de mens, beoordelen we hem als een rechtvaardige of een zondaar. Zijn intentie is ofwel gericht op de Schepper, dit wordt “omwille van het geven” (al Menat Lehashpia) genoemd, of deze is nog niet op de Schepper gericht en wordt dan “omwille van het ontvangen” (al Menat Lekabel) genoemd.
Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/03/the-distinction-between-spiritual-and-physical-actions/
Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland
From the Daily Kabbalah Lesson 3/14/26, Rabash, “Why the Speech of Shabbat Must Not Be as the Speech of a Weekday, in the Work”
Related Material:
Physical And Spiritual Conversion
Intention Is Action
The Soul’s Correction Comes First
Filed under: Commandments, Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →
Filed under: Egoïsme, Geboden, Geven, Hart, Intentie, Punt in het hart, Schepper, Shabbat, Spiritueel Werk, Torah -
Geen reacties→
Vraag: Als een mens een vrije keus heeft, kan ik dan, terugkijkend naar mijn verleden, zeggen dat ik toen iets anders had kunnen doen, dat ik keuzevrijheid had?
