Mening (David Servan-Schreiber): “Anderen helpen activeert gebieden in de hersenen die een gevoel van genot in ons stimuleren. Dit is specifiek zo omdat we hierdoor in moeilijke tijden de nadruk op communicatie tussen mensen moeten leggen.”

“Een volk dat zich wijdt aan de groei van het bruto nationaal product, werkt volgens de maatstaven van monetaire eenheden. Het is echter onmogelijk om de gezondheid van kinderen, geluk, zingen, een stabiel huwelijksleven, eerlijkheid van degenen die aan de macht zijn, humor, onderwijs, wijsheid en liefde af te meten aan geld. Het bruto nationaal product van de natie meet van alles, maar niet de aspecten waardoor het werkelijk de moeite waard is om te leven.”

“De positieve ontwikkeling van een natie hoeft niet te worden afgemeten aan de toename van de vervaardiging van wapens en de bouw van gevangenissen, maar wel door het ware welzijn van haar burgers. Mensen zijn blij wanneer hun banen niet met consumptie verbonden zijn. Het maken van een verbinding met anderen, actief zijn, aandacht voor gezamenlijke belevenissen, permanente educatie, iets nieuws proberen en jezelf aan anderen wijden: dit is de formule voor geluk!”

“Er zal een wereldwijde financiële crisis voor nodig zijn totdat deze eeuwige waarden uiteindelijk het onderwerp van een publiek debat zullen zijn.”

Mijn commentaar: Juist lijden dwingt ons om aandacht aan anderen te besteden, ook al lijkt het zo dat een mens zich door lijden in zichzelf opsluit. Maar in feite komt een mens alleen door lijden tot mededogen en barmhartigheid. Dus de crisis die zich ontwikkelt, zal ons ertoe dwingen om aandacht aan mensen om ons heen te besteden en op deze manier geluk te bereiken. Maar dit zou alleen plaatsvinden na een heel groot lijden!

In plaats daarvan biedt de wijsheid van Kabbalah een eigen manier die gemakkelijk is om met elkaar snel het geluk te bereiken. Dus kies nu! Het is geen toeval dat het Chinese karakter voor ‘crisis’ is samengesteld uit twee tekens: ‘gevaar’ en ‘kans’.

Filed under: Crisis, Kabbalah Studie, Lijden, Nieuws - Geen reacties→

Vraag: Er is een Japans gezegde dat gaat als volgt: “Door moeilijkheden zal je in een edelsteen veranderen.” Hoe ziet u dat?

Antwoord: Dit is uit de filosofie van de Samoerai waarin men over de weg van het lijden spreekt. Ik denk dat we dat helemaal niet nodig hebben omdat wij onze eigen weg gaan. Waarom zouden we via de weg van het lijden op weg gaan naar geluk? Wij kunnen onmiddellijk boven het lijden uitspringen, zoals de Joden heel goed weten.

We zijn daar intussen niet in geslaagd omdat we niet willen luisteren naar de methode die we duizenden jaren geleden hebben ontvangen: de wijsheid van Kabbalah. Deze wijsheid kan ons in één sprong naar geluk brengen.

Opmerking: Maar toch, toen u problemen met uw gezondheid had zei uw leraar dat hij jaloers op u was omdat hij daarin een teken van vooruitgang zag.

Antwoord: Zeker, dankzij lijden verbetert een mens zichzelf omdat lijden tegen het ego ingaat, want dat wil alleen maar genot. Daarom kwam er een systeem van studie en begrip dat tegen het ego inging. Maar dit is niet de juiste manier!

Het Christendom zegt: “Als iemand je op de wang slaat, keer hem dan ook de andere wang toe.” Dit is niet juist. We moeten een andere weg bewandelen. De wijsheid van Kabbalah legt alles op een heel eenvoudige manier uit. De Schepper heeft leven en dood geschapen, kies dus voor het leven. Wij moeten uit alle macht verlangen naar het goede, naar liefde, naar welzijn en ons niet begraven in lijden. Dat hebben we niet nodig. Met opzet kiezen voor ballingschap, daar lijden en denken dat dit voor iedereen beter is, is absoluut de verkeerde weg! Het ego trekt ons bewust in die richting maar dit is geen Kabbalistische benadering van de wereld, van onze geschiedenis en onze opdracht.

De Schepper zegent ons met vrede, geluk, Licht en warmte, maar absoluut niet met lijden. Want als de mens lijdt is hij niet in staat om de Schepper te zegenen. Hij kan niet huilen en tegelijkertijd zeggen: “Hoe goed is het voor mij om in Uw nabijheid te zijn!” Het is dus voor ons verboden om ons eigen lijden verder te ontwikkelen. Hierop is het Christendom gebaseerd. Vanuit het gezichtspunt van Kabbalah is dit absoluut onjuist.

Vraag: Wat betekent dan “Verheug je als de boosdoeners aan je onthuld zijn”?

Antwoord: Dit betekent dat je verheugd bent als je je gebreken in jezelf ontdekt. Hier ben je blij mee en je lijdt er niet onder. Dit is blijheid omdat je persoonlijke eigenschappen nu onthuld worden en je ziet dat je ze kunt corrigeren. Als zij door Boven aan je onthuld worden, betekent het dat je ze zeker zult corrigeren.

From KabTV’s “Conversations with Michael Laitman” 8/5/15

* In verband met het Europese Kabbalah Congres in Roemenië zullen er tot woensdag 9 september weinig of geen blogs verschijnen.

Filed under: Correctie, Kabbalah Studie, Lijden, Religie, Spiritueel Werk, Uncategorized - Geen reacties→

Rabash, artikel 561: ‘De Ziel van Israël’ (uit Dargot HaSulam): Zij die een verenigde ziel van Israël in stand houden, namelijk zij die anderen naar hun merites beoordelen, behouden hun zielen, want “de dwazen worden tijdens hun leven ‘dood’ genoemd.”

Zonder de bereidheid om anderen te rechtvaardigen, raakt men in ‘twee helften’ verdeeld, te vergelijken met een bestaan tussen leven en dood. Als de mens naar het goede neigt, wil dat zeggen dat hij tot het gebied van het leven behoort. Dan vult het Licht dat men aantrekt de gehele samenleving.

Wij staan op een cruciaal punt omdat wij een vrijheid van keuze hebben die het ons mogelijk maakt om tussen leven of dood te kiezen, namelijk om te streven naar goed of kwaad. Als wij ons verenigen volgens de aard van de eigenschap die wij bereiken, worden we gelijkvormig aan het Licht en gaat het Licht door ons heen stromen. Het Licht vult ons, bereikt de naties van de wereld en beïnvloedt hen.

Zo is onze samenleving samengesteld. Deze bestaat uit twee delen: het Licht gaat naar het bovenste gedeelte, Galgalta ve Eynaim, Israël, en daalt af naar het lagere gedeelte, AHP, de naties van de wereld. Dit vindt plaats als Israël zichzelf beoordeelt naar zijn merites.

Als Israël zich niet verenigt, maar men juist afstand van elkaar neemt, men elkaar afstoot, of de voorwaarde om te zijn ‘als één mens met één hart’ afwijst, is het Licht niet in staat om er doorheen te stromen. Wanneer de flessenhals wordt geblokkeerd, kan het Licht niet vanuit Ein Sof (Oneindigheid) naar alle schepselen neerdalen. Dan beoordeelt Israël de gehele wereld naar de mate van schuld.

Of wij het nu wensen of niet, door het feit dat wij het volk Israël zijn, zijn we in een kanaal geplaatst dat het Licht van Ein Sof naar de wereld brengt en zo wordt de gehele wereld ofwel naar lijden of naar goedheid geleid.

Vraag: Wat wordt er van ons verwacht om de overgang te maken van de staat van dood naar die van leven?

Antwoord: Alles is afhankelijk van onze verbinding of ons gebrek aan verbinding. Wij moeten aan het Licht gelijk worden, zo niet dan zij wij eraan tegengesteld. In spiritualiteit bestaat maar één wet, de wet van gelijkheid van vorm tussen het schepsel en de Schepper.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/14, Writings of Rabash

Filed under: Gelijkvormigheid met de Schepper, Israel, Licht, Lijden - Geen reacties→

Baal HaSulam zegt in Brief 5, dat hij blij is over het kwaad dat onthuld wordt. Het zijn krachten die bedoeld zijn als hulp, hoewel ze zich in deze vorm manifesteren omdat ze nog niet gecorrigeerd zijn. Het gaat over verlangens die niet op een andere manier onthuld kunnen worden.

De Lichten en de kelim (vaten) worden in overeenstemming met elkaar onthuld. De verlangens, onthuld als goed of kwaad, vormen de componenten van de nieuwe kli (vat). Het maakt geen verschil hoe ik ze zie als ze onthuld worden. Ik moet er nu mee aan het werk gaan.

Wij moeten de verlangens niet ontkennen, er niet aan voorbij gaan of ze weg stoppen. Ik kan mijn ogen er niet voor sluiten zoals een kind dat doet en dan beweren dat ze niet bestaan. Ik kan me er niet van losmaken, ze negeren, gaan slapen, drinken tot ik dronken ben of drugs gaan gebruiken. Nee, ik moet de confrontatie ermee aangaan en ik heb alle nodige middelen hiervoor tot mijn beschikking: de groep, de studie, enz.

Ik ontken geen enkele hindernis. Ik moet niet denken dat het beter zou zijn als er geen verstoringen aanwezig waren, want zij bouwen een nieuwe kli, brengen een nieuwe bouwsteen aan in de constructie ervan. Als ik zonder gebreken zou zijn, zou ik niets ontdekken. Als er iets onthuld wordt, betekent het dat het tijd is om dat deel van mijn kli te corrigeren en het in orde te brengen.

Daarom ben ik blij. Ik neem een beetje afstand van de problemen, kijk er vanaf de zijlijn naar, objectief, en dan zie ik welke hoogte ik al heb bereikt! Het blijkt dat ik ook dit kan corrigeren!

Het is moeilijk te begrijpen maar wat op het lichamelijke, fysieke niveau naar de wereld komt, wordt ons uitsluitend door de Hoge Voorzienigheid gezonden en het is bedoeld om het schepsel tot perfectie te brengen. Anderzijds is dit alles zo omdat wij niet verder kunnen komen op het pad van correctie.

Waarom lijden de rechtvaardigen dan? Omdat de wereld rond is en alles met alles verbonden is. Zij zijn er ook van afhankelijk en kunnen het niet achter zich laten, zij voelen deze problemen op het fysieke niveau. Dit maakt deel uit van de algemene correctie.

Wat moet ik doen als het kwaad wordt onthuld? Als ik er afstand van kan nemen en de oorzaak zie van wat er gebeurt, stijg ik boven mijn lichaam uit en boven wat het voelt. Vanaf de zijlijn kijk ik naar alles wat er ermee gebeurt en ik ben blij dat ik door deze grote correcties heenga. En bovendien houd ik geen rekening met mijn lichaam maar met de ziel en dan zie ik al een ander beeld.

Alles welbeschouwd is de oplossing eenvoudigweg om mij zoveel mogelijk in te spannen om gewend te raken aan de intentie om aan de groep te geven door boven mijn lichaam uit te stijgen, boven dit leven uit. Op het fysieke niveau blijf ik alles doen wat noodzakelijk is: ik heb zorg voor mijn gezin en familie, ik ga naar de dokter als dat nodig is, enz. Maar tegelijkertijd bevind ik mij boven dat niveau en ben ik er los van. Alles wat ik doe, is bedoeld om op een hoger niveau te komen.

Zo identificeer ik me met de Schepper die mij de hindernissen stuurt. Ik begrijp dat Zijn ‘pakketjes’ bedoeld zijn om mij te helpen om vanuit het juiste perspectief naar alle staten te kijken, zowel naar de kwade als naar de goede en met Hem in contact te blijven. Nu zie ik dit hele leven vanuit dit perspectief.

Het Boek de Zohar beschrijft hoe Rabbi Chiya zichzelf zag zitten in de Hoge Raad en iedereen luisterde naar hem. Hij mocht deze staat zien en ik kijk ook van bovenaf, vanuit een andere staat, naar mijzelf terwijl ik dichtbij de Schepper ben. Het gaat hier absoluut niet over een gespleten persoonlijkheid maar over een realistische kijk op gebeurtenissen.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/16/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Lijden, Schepper, Spiritueel Werk, Waarneming - Geen reacties→

Filed under: Evolutie, Lijden, Maatschappij, video - Geen reacties→

‘Voorwoord tot Het Boek de Zohar’: Voordat wij de beloning ontvangen dat ons verlangen om te ontvangen wordt omgezet in het verlangen om te geven, door middel van de Torah en de Mitzvot (geboden), zijn er sterke sloten aanwezig op de poorten naar de Schepper, want zij hebben dan een tegengestelde functie, namelijk om ons weg te houden van de Schepper. De krachten van afscheiding worden sloten genoemd, omdat ze de toegangspoorten blokkeren en ons op afstand houden van de Schepper. Maar als wij dit overwinnen, beïnvloeden ze ons niet meer en raakt de liefde in ons hart niet meer bekoeld, de sloten worden openingen, de duisternis verandert in licht en het bittere wordt zoet, omdat we voor elk slot een speciaal niveau ontvangen onder Zijn Voorzienigheid, zij worden openingen, niveaus van ontwikkeling in het bereiken van de Schepper.

Dit vindt zelfs al plaats voordat we door de Machsom (barrière) de spirituele wereld ingaan en voordat we de eigenschap van geven verkrijgen, waarmee een mens gaat werken. Zelfs daarvoor worden de sloten langzamerhand een uitnodiging voor de gevoelens en de waarneming van de mens.

Eerst gaat hij begrijpen dat de sloten er voor zijn eigen bestwil waren. Dan voelt en ziet hij duidelijk de zin van elke neergang en elke val, van elk probleem in het leven en alle verwarring, zowel heel dichtbij als heel veraf. Hij begint van alles wat er gebeurt een positief resultaat te verwachten en hierdoor focust hij op de juiste manier en effent hij zijn pad naar het Doel.

Uiteindelijk gaat een mens alles rechtvaardigen en is hij dankbaar, zelfs in een periode van neergang en verwarring, als hij wordt aangevallen door vijanden en tegenstanders. Hij weet dat het allemaal krachten zijn die door Boven naar hem toegestuurd worden voor de correctie van zijn pad.

Hij ziet de goede engel, in plaats van de stormachtige wateren van de vloed. Hij ziet Gods Hand in alles wat gebeurt. Hij krijgt dit gevoel dankzij zijn ervaringen en doordat hij langzamerhand de kracht van geven verkrijgt, totdat hij tenslotte werkelijk beloond wordt met de onthulling van de kracht van geven en hij deze kracht ten gunste van zijn vooruitgang gaat gebruiken.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 10/10/12

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Licht, Lijden, Zohar - Geen reacties→

Baal HaSulam: ‘Een Dienstmeisje is de Erfgename van Haar Meesteres’. De Hogere Wortels, het ‘Externe’genaamd, zoals we hierboven hebben uitgelegd, worden meestal ‘dienstmeisje’ en ‘slaaf’ genoemd. De bedoeling is dat hiermee wordt aangetoond, dat zij absoluut geen schade willen aanbrengen, wat oppervlakkig gezien misschien zo lijkt. Integendeel, zij staan ten dienste van het interne, zoals de slaaf en het dienstmeisje hun meesters dienen.

Het lijkt alsof de wereld vol conflicten is, vol oorlogen, haat en problemen, en hoewel wij niet met elkaar niet kunnen omgaan in een sfeer van samenwerking en wederkerigheid is alles toch op één ding gericht. Zelfs in de huidige situatie dient een ieder de ander. Het is heel moeilijk om dit te accepteren en toch is het zo. Onze onderlinge verhoudingen kunnen ons onaangenaam en zelfs afschuwelijk toeschijnen, maar toch dienen we elkaar.

Natuurlijk kunnen we deze vorm van vervulling niet accepteren, integendeel, we kunnen hetzelfde in een sneller tempo en op een betere, gemakkelijker manier bereiken. Toch moeten we de Hogere Voorzienigheid accepteren: wat er ook gebeurt, alles gebeurt met als doel gezamenlijke correctie.

Vraag: Vandaag hoorde ik op het nieuws dat de Iraanse leiders Israel willen vernietigen. Moet ik dan tegen mezelf zeggen: “Dat is goed, het helpt ons?”

Antwoord: Zonder enige twijfel helpt dit ons, maar we zouden de huidige fase in onze ontwikkeling op een aangenamer en gemakkelijker manier kunnen beleven, als wij ons correct zouden opstellen naar wat er gebeurt. Het probleem ligt bij ons, bij het Joodse volk en wij roepen dus juist deze manier van externe druk over onszelf uit, in plaats van een vriendelijke houding.

De krachten van ontwikkeling maken zich op deze manier kenbaar, omdat wij ons er niet op voorbereiden om ze op de juiste wijze te accepteren. Alle beschuldigingen naar de Joden zijn hiervan afkomstig.

Het initiatief ligt uiteindelijk in onze handen, wij hebben de methode en rondom ons zijn verlangens die uitroepen: “Waarom komen jullie niet met de correctie?!” Zij benaderen ons met bedreigingen in plaats van met blijken van liefde, omdat wij hen niet geven wat zij nodig hebben.

Als we het geheel bekijken, is de wereld in balans en dat is de wereld Ein Sof (Oneindigheid). Als wij disbalans veroorzaken omdat wij de wereld niet beoordelen volgens de schaal van verdienste, doet de schaal van schuld zich gelden, die aangeeft dat wij onze plicht niet vervullen. Rav Kook schrijft erover: Het is onmogelijk om de Sjofar van verlossing te blazen, de vijanden van Israel komen eraan, Amalek, Hitler, enz. en blazen in onze oren … en brengen de verlossing teweeg. Hij zegt dat Amalek, Hitler, enz. de verlossing teweeg brengen. Verderop zegt hij: Nationaliteit maakt ook deel uit van de zweep van de ‘Joodse problemen’, ook hier zien we de verlossing, maar deze Sjofar kun je niet zegenen.

‘Je kunt niet zegenen’, maar ook dit is een Sjofar …

Het punt waar het om draait is, dat wij in de wereld Ein Sof zijn en wij zijn degenen die bepalen hoe deze wereld zich aan ons laat zien, welke delen ‘wit’ lijken te zijn en welke ‘zwart’. Er is dus geen reden om te huilen en te schreeuwen. Ahmadinejad maakt ons wakker om de correctie eerder te bereiken. Daarbij spoort de globale crisis ons ook aan. Deze crisis begon ergens ver weg en bereikte ons later, dit betekent dat wij achterlopen in onze ontwikkeling, in onze bekwaamheid om de methode van correctie aan de naties van de wereld te geven.

Wat nog erger is, is dat wij onbewust hopen, dat zij ten gevolge van de problemen begrip zullen opbrengen voor ons, terwijl wij in plaats daarvan naar hen toe moeten snellen om op alle mogelijke manieren de oplossing voor het probleem uit te leggen. Wij maken ons er niet op de juiste manier druk om. We hebben heel wat te doen, maar we handelen nu op een onverantwoorde manier en voelen niet, dat wij schuldig zijn aan wat er gebeurt en dat daardoor de problemen dichterbij ons komen. Niet in de vorm van mensen die ons bedreigen, maar in een veel ernstiger vorm.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 9/2/12, “A Handmaid that Is Heir to Her Mistress”

Filed under: Antisemitisme, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Lijden, Wereld - Geen reacties→

Uit een brief van Baal HaSulam (no. 8): Wij zien al eeuwenlang, tot op de dag van vandaag, hoeveel mensen hun leven hebben vergiftigd met allerlei vormen van lijden en zelfkwelling en dit alleen met het doel om een zekere betekenis te vinden in het dienen van de Schepper of om de Bestuurder van de wereld te leren kennen! Zij hebben allen hun leven tevergeefs verknoeid en ze hebben deze wereld op dezelfde manier verlaten als zij hier kwamen en niets bereikt. Waarom heeft de Schepper al hun gebeden niet beantwoord? Waarom nam hij naar hen een trotse houding aan? Waarom kwam Hij hen geen stap naderbij? Wordt hij daarom ‘De meest trotse van allen die trots zijn’ genoemd?

In het menselijk ras leeft een bitter misverstand waardoor mensen via verkeerde wegen de hoogste Kracht zoeken om zo de oorzaak van hun moeilijke leven te ontdekken. Een dergelijke zoektocht is niet juist, omdat we niet binnen het kwaad moeten zoeken, maar duidelijk moeten krijgen waar de bron van het goede is en naar Hem moeten streven, naar het bereiken van gelijkvormigheid met Hem, in plaats van een wachtende houding aan te nemen in de situatie waarin je je nu bevindt en aan Hem te vragen of Hij je leven, op dezelfde plek waar je nu bent, wil verbeteren.

Daarom schrijft Baal HaSulam in zijn brief: Wij zien al eeuwenlang, tot op de dag van vandaag, hoeveel mensen hun leven hebben vergiftigd met allerlei vormen van lijden en zelfkwelling en dat alleen met het doel om een zekere betekenis te vinden in het dienen van de Schepper. Wat voor soort dienst aan de Schepper is dit als de mens lijdt en wordt gekweld en hierin tegelijkertijd ook op zoek is naar een hogere betekenis? Dit was het doel niet.

Bij een dergelijke benadering hebben we met verschillende vertekende opvattingen te maken en daarom hebben allen die dit pad hebben gevolgd hun leven tevergeefs verknoeid. De een probeerde de situatie voor zichzelf te verbeteren zonder verder ook maar iets te veranderen. De ander was op zoek naar een methode om in zijn eigenbelang controle uit te oefenen op de Schepper. Een derde verwachtte dat hij door zijn lijden dichter bij de Schepper zou komen en een beloning zou krijgen voor zijn lijden. Er staat zelfs geschreven: “Het lijden verzacht het egoïsme, zoals zout het vlees verzacht”. Hieruit komt het gebruik om te vasten voort en het uitspreken van gebeden, we vinden dit in alle religies terug.

Zij hebben allen hun leven tevergeefs verknoeid en ze hebben deze wereld op dezelfde manier verlaten als zij hier kwamen, omdat deze benaderingen niet de juiste waren. De Schepper wil niet dat wij lijden. Hij heeft niets anders van ons nodig dan dat wij Zijn Grootheid bereiken en met Hem versmelten, dit betekent: hetzelfde niveau bereiken als Hij.

Alles wat wij doen, behalve ons richten op gelijkvormigheid met de Schepper en dat willen bereiken, is volledig nutteloos en zal nergens toe leiden. En wat nog belangrijker is, denk niet dat lijden deel uitmaakt van het pad naar de Schepper. Als de mens lijdt is dat een teken dat hij de verbinding met de Schepper kwijt is, dat hij niet alleen van Hem verwijderd is, maar zich ook steeds verder in de tegengestelde richting van hem verwijdert.

Terwijl de ‘druppel van eenheid’, het punt van samensmelting, alleen wordt bereikt als de mens onophoudelijk streeft naar gelijkvormigheid met de Schepper, zoals er geschreven staat: “Van de liefde voor mensen naar de liefde voor de Schepper”. Alle andere wegen zijn onjuist.

Baal HaSulam schrijft dit vanuit grote bezorgdheid, het gaat hem aan het hart dat dit door de hele menselijke geschiedenis heen plaatsvindt, tot aan de dag van vandaag. Wat kunnen we eraan doen? Grijp de gelegenheid aan, we moeten aan iedereen proberen uit te leggen wat de waarheid is.

From the Preparation to the Lesson 7/29/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Lijden, Spiritualiteit - Geen reacties→

Mening (Yuri Gavrilechko, Strategic Culture Foundation): “Het vijfde jaar van de wereldwijde, financiële crisis, bewijst het onvermogen van de bestaande instellingen om de crisis te overwinnen door middel van de dominante neo-liberale ideologie. Het kapitalisme is, zoals blijkt, evenmin in staat om met de problemen om te gaan die erdoor ontstaan, zoals ze voorheen ontstonden door het feodalisme en het socialisme in de Sovjet-Unie. Als gevolg hiervan zullen we ons, in de nabije toekomst, kunnen verdiepen in een combinatie van de oude, ideologische concepten en mogelijkerwijs in de geboorte van nieuwe vormen en patronen van een sociale organisatie.

“Het falen van het multiculturalisme in Europa en de verergering van de crisis, leiden al tot een toename van de steun voor het Nationalisme en het Socialisme…. Omdat fascisme en het Nationaal-Socialisme gebaseerd waren op het idee van exclusieve suprematie van het ene ras boven het andere, in tegenstelling tot het Socialisme, het Internationalisme en de broederschap tussen de volkeren, ligt het meer voor de hand dat zij de basis leggen voor een Pan-Europese identiteit. …

“Het bijzondere van het Pan-Europese fascisme zou kunnen zijn, dat er een symbiose ontstaat tussen de linkse en zelfs radicaal-linkse tendensen. … De situatie in Duitsland, in 1933, was grotendeels vergelijkbaar met de stuatie die zich nu ontwikkelt in Griekenland, Spanje en Portugal, en dit zal zeer binnenkort voor de meeste EU-landen gelden …. Een andere factor die bijdraagt aan de populariteit van het fascisme, zal de toename van de linkse sentimenten in de samenleving zijn en de mogelijke opleving van communistische slogans.”

Mijn Commentaar: Volgens Kabbalah is het zo, dat als de mensheid niet de richting opgaat van de correctie en dat op de juiste manier doet, men op het pad van lijden komt, dat ons fascistische regimes zal brengen en een wereldwijde nucleaire oorlog, die zou kunnen beginnen vanuit de machteloosheid om de crisis te overwinnen.

[82031]

Filed under: Crisis, Economie, Lijden, Nieuws, Verspreiding van Kabbalah, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Als ik honger heb, bijvoorbeeld, moet ik mijn maag vullen. Wat moet ik beginnen als ik bang ben dat ik dat niet zou kunnen doen, als ik een gebrek aan vervulling voel?

Antwoord: De angst om honger te lijden, om ziek te worden of oud en de angst voor de dood, zijn angsten voor de ondergang van het ego. De angst om niet vervuld te kunnen worden, voor gebrek aan vervulling, bevindt zich al op een hoger niveau, maar het is nog steeds een egoïstische angst. Maar kunnen we er tegen vechten? Waarom werd deze angst aan ons gegeven?

Het is niet mogelijk om angsten te ontlopen, beginnend bij de meest basale angst voor de dood en alle andere angsten waar we ontzag voor hebben. Deze angsten worden aan ons gegeven zodat wij – door ze te ontvluchten omdat wij geen andere keus hebben en doordat we dan ontdekken dat we nergens heen kunnen vluchten en dat er geen compensatie mogelijk is – plotseling zullen beseffen: “Als ik boven deze angsten uitstijg, als ik leef in een systeem van onbaatzuchtig geven en liefde, buiten mijzelf, zal ik nergens bang voor zijn. Het zou kunnen dat ik, als ik buiten mijzelf treed, namelijk uit mijn eigen verlangens en gedachten, het idee krijg dat ik niet besta, omdat ik dan geen gedachten en verlangens voor mijzelf heb. Wat heb ik dan wel? Ik heb gedachten over anderen, over alles wat buiten mijzelf bestaat. Misschien is dat wel iets goeds. Daardoor lijd ik ook niet meer. Maar als ik niet lijd, voel ik ook niets meer. Dus het is misschien wel goed dat ik, als ik van mezelf en mijn angsten af ben, vol zal zijn van het lijden van anderen en dat ik dan met die angsten leef. Dan zal ik op die manier kunnen voelen en hen kunnen vervullen.”

Dit betekent, dat al deze gedachten zijn bedoeld zijn om een mens vooruit te duwen. Hij moet er niet vanaf willen, hij moet ze niet vermijden, maar integendeel: alleen maar proberen om ze correct te richten.

Wij worden voortdurend door angst bespeeld, tot aan het einde van de correctie, Gmar Tikkun: óf door angst over onszelf, óf door angst over anderen, afhankelijk van hoe ver mensen van mij af staan over wie ik angst heb, over wie ik me zorgen maak en bij wie ik me betrokken voel, zo wordt het niveau van een mens gemeten.

In welke zin? Als wij zeggen dat alles in één enkel systeem met elkaar verbonden is, denk ik aan degenen die het dichtst bij me staan, omdat ik van hen afhankelijk ben en ik denk ook aan hen die ver van me af staan, niet omdat ik van hen afhankelijk ben, maar omdat ik eenvoudigweg denk aan het systeem en het misschien ook aan de Schepper, omdat ik Hem al kan beïnvloeden via dit systeem. Ik kan het systeem naar een staat brengen waarin Hij onthuld kan worden en zo kan ik Hem vreugde brengen, etc. Dit betekent dat ik een actieve partner word die meewerkt aan Zijn werk in de wereld.

Er zijn altijd zorgen en angsten, er is altijd lijden en dat is goed. Door de intensiteit ervan meet ik mijn niveau, mijn spirituele groei: in de mate waarin ik de angst transformeer tot vooruitgang.

Denk echter niet, dat je angsten volkomen veranderen als je spiritueel groeit. De meest simpele, aardse angsten kunnen aan je gegeven worden, hoewel je je misschien op een hoog spiritueel niveau bevindt.

Dit gaat door tot je volledig gecorrigeerd bent. Hoe kan een mens anders dan door angsten verder komen? Angst is een gevoel van een onvervuld verlangen.

From a “Talk During the Meal in Toronto” 6/19/12

Filed under: Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Lijden - Geen reacties→