Michael Laitman. Oprichter en president van het Bnei Baruch Kabbalah Opleidings- en Onderzoeksinstituut, die toegewijd is aan het onderwijzen en verspreiden van de wijsheid van Kabbalah. Professor in Ontologie, Dokter in Filosofie en Kabbalah en een Master in Bio-Cybernetica. Vader van drie kinderen en opa van drie kleinkinderen. Het Volledige Profiel...
De natuur is een zuiver, perfect systeem. Het bestaat uit vier niveaus: mineraal, plantaardig, animaal en menselijk, alles wordt door de natuur bestuurd, behalve de mens.
Wij mensen bevinden ons buiten het integraal functioneren van de natuur, daarom bestaan er allerlei vormen van lijden in onze wereld. Ons gebrek aan afstemming op de oorspronkelijkheid, de heelheid en de perfectie van de natuur, veroorzaakt disbalans in het systeem, en die disbalans komt op een negatieve manier als een boemerang naar ons terug.
De natuur heeft de neiging tot samenbrengen en verbinden. Zij houdt alles bij elkaar en ontwikkelt alles naar steeds grotere vormen van verbinding. Onze afscheiding, vervreemding en zelfs haat naar elkaar, schaden het systeem waar we allemaal deel van uitmaken en het valt ons aan in de vorm van verschillende problemen en crises. Naarmate het langer duurt voordat wij inzien dat wij ons positief moeten verbinden met elkaar om op één lijn te komen met de natuur, hebben we meer klappen te verduren.
Waarom is dit zo?
Omdat we al een bepaald niveau van positieve verbinding hadden moeten bereiken boven onze verdeeldheid uit, waar we nu getuige van zijn. Wij houden echter in plaats daarvan onze verdeeldheid in stand en de steeds grotere kloof tussen onze afscheiding en de heelheid van de natuur wordt zichtbaar door toenemende problemen. De verwijdering tussen de behoefte aan menselijke verbinding en de heelheid van de natuur zal zich voortzetten, totdat we ons realiseren dat alles wat we in deze wereld tot stand hebben gebracht ons geen blijvend geluk en bevrediging brengt. Op dat punt, als wij in een staat van wanhoop terechtkomen en een ware behoefte aan hulp hebben, zouden we onze verbindingen wel eens harmonieus kunnen gaan afstemmen op de natuur.
Wij moeten echter tot een staat van totale wanhoop komen. Door een omgeving te creëren van verbinding scheppende educatie en verrijkende invloeden, zullen we onze weg naar hogere staten van menselijke verbinding op kunnen gaan. Als wij ons positief met elkaar verbinden, zullen we tot balans met de natuur komen en de positieve krachten die in de natuur aanwezig zijn – waar we nu geen enkel besef van hebben – aantrekken. Als we dat doen, zullen we een heel nieuw niveau van harmonie, vrede, eenheid, liefde, geluk, vertrouwen, gezondheid en veiligheid in ons leven ervaren.
Het is mijn hoop dat wij zulke sublieme staten door educatie, wederzijdse steun en aanmoediging spoedig zullen bereiken, en niet pas later door middel van lijden.
New Life 1284 – Verbinding in het gezin en de familie, boven alle meningsverschillen uit
Dr. Michael Laitman in gesprek met Oren Levi en Tal Mandelbaum ben Moshe
Het is onmogelijk om te groeien als we de conflicten niet omarmen, boven onze ego’s uitstijgen, wederzijds concessies doen en liefde voor de anderen voelen. Liefde moet voor mij veel belangrijker zijn dan mijn eigen mening en competitie tussen ons. Ik zet mijn waarheid opzij, maar dat vraag ik niet van de anderen. Ik geef alleen maar een goed voorbeeld. Het is niet mogelijk om liefde op te eisen. Als het over delicate onderwerpen gaat, is dat juist een kans voor mij om te laten zien hoezeer ik bereid ben om voor de verbinding te betalen. Het resultaat is dat ik een warme omarming voel, een gevoel van geven en nabijheid. Als we zo met elkaar omgaan, zal er geen enkele ziekte uitbreken.
De fundamentele oorzaak van het coronavirus is het menselijk ego, namelijk het verlangen om ten koste van anderen te genieten en ons gebrek aan verlangen om boven het ego uit te stijgen en ons positief met anderen te verbinden.
Wat zijn virussen? Virussen zijn eenheden van informatie die in het lichaam met elkaar communiceren, het menselijk lichaam bevat er vele. Hoewel wij ze “virussen” noemen, hebben we ze nodig om te overleven. Elk virus is uitermate complex, het ontbreekt ons aan kennis over de manier waarop virussen en het menselijk lichaam functioneren.
Als wij lijden aan virussen kan dat uiteindelijk genezen worden door een kracht erboven: de kracht van de gedachte. Virussen zijn dragers die door het hele lichaam heen gedachten, data en informatie overbrengen. Met name in de huidige tijd waarin onze gedachten zijn opgeblazen door een buitensporig groot ego, hebben we te maken met serieuze virussen als COVID-19.
Virussen en andere negatieve verschijnselen komen vooral aan de oppervlakte door onze negatieve gedachten over elkaar die op het ego gebaseerd zijn, we zullen dit probleem niet kunnen oplossen voordat we onze gedachten verbeteren, van egoïstisch, verdeeldheid zaaiend en hatelijk naar altruïstisch, naar positieve verbondenheid en zorgzaamheid.
Bovendien, doordat wij onze negatieve gedachten in woorden en daden aan de oppervlakte laten komen, handelen we negatief en proberen we andere mensen te kleineren, op die manier brengen wij onszelf naar een realiteit die een overvloed aan negatieve verschijnselen heeft.
Omdat wij erin falen om positieve waarden van eenwording en rekening houden met elkaar meer te waarderen dan onze overvloedige egoïstische, negatieve gedachten en daden, veroorzaakt dit tal van problemen in ons leven. Met andere woorden, het coronavirus is het resultaat van onze negatieve, op het ego gebaseerde verbindingen met elkaar.
Wij kunnen dus verwachten dat we – als resultaat van onze negatieve, egoïstische verbindingen – nog van veel virussen en andere problemen last zullen krijgen.
Ik begrijp dat dit een onconventioneel gezichtspunt is, want er zijn geen instrumenten beschikbaar om de verbinding tussen virussen en onze egoïstische gedachten te meten. Toen ik student was aan een universiteit, hadden wij lessen aan het Institute of the Human Brain in St. Petersburg, het hoofd van de afdeling, een gerenommeerd wetenschapper, benadrukte dat wetenschappers de locatie van de menselijke gedachte niet hadden ontdekt.
Veel wetenschappers proberen het menselijk denken te ontcijferen, gedachten bevinden zich echter niet in het menselijk brein. Zij stromen vanuit een sfeer die voor onze huidige zintuigen niet waarneembaar is. Onze gedachten bestaan buiten ons en het menselijk brein is een berekenings-apparaat dat de verbinding maakt tussen deze sfeer die vol gedachten is, en onze waarnemingen. Als wij ons er op een egoïstische manier mee verbinden en proberen om alleen voor eigen gewin te genieten, situeren wij ons als opponent en ervaren we negatieve gevolgen. Als wij echter boven onze kleingeestige, egoïstische benadering uitstijgen, komen we in balans met dit veld en voelen we daardoor de positieve invloed ervan.
We zijn in een periode terechtgekomen waarin zelfreflectie noodzakelijk is en we moeten gaan ontdekken dat we elkaar beïnvloeden op het niveau van onze gedachten. Wij zullen uiteindelijk onze gedachten over elkaar moeten transformeren van negatief naar positief, en in een positieve houding naar elkaar zullen wij een extra kracht van de natuur gaan waarnemen, die we op het ogenblik niet voelen.
Onze gedachten van negatief naar positief veranderen, zal ons zowel van het coronavirus als van talloze andere problemen redden. Als het menselijk deel van de natuur, zal de shift van negatief naar positief op het niveau van onze gedachten ons de mogelijkheid geven om in evenwicht met de natuur te komen, dan zullen wij de natuur completeren door de taak die wij als mens hebben in de natuur te vervullen op het niveau van de gedachte.
Daarom moeten wij, om het coronavirus en vele andere problemen in de maatschappij op te lossen, onze sociale en educatieve invloeden onder de loep nemen, om te gaan zien in welke mate wij op het ogenblik worden beïnvloed in ons denken en handelen dat egoïstisch en verdeeldheid zaaiend is, en een shift maken wat deze invloeden betreft, zodat wij gemotiveerd raken om altruïstisch te denken, ons verantwoordelijk te voelen voor elkaar en rekening te houden met elkaar. Zelfs een kleine verschuiving naar een meer samenbindende richting boven ons ego uit, zal een positieve kracht aantrekken die in de natuur aanwezig is, deze kracht zal ons dan op zijn beurt genezen van het coronavirus en van vele andere problemen die wij tegemoet gaan.
Sociale onrust, natuurrampen, een pandemie, een economische crisis, polarisatie, dit komt allemaal in één keer over ons heen, zowel in Amerika als in de rest van de wereld. Dit is de eerste keer in de geschiedenis dat er op wereldwijde schaal klappen vallen, ongeacht achtergrond, nationaliteit, geslacht of status. En de problemen zullen alleen maar groter worden totdat we deze unieke kans aangrijpen om ons te gaan realiseren dat er een reden is waarom we met elkaar door deze onrustige wateren navigeren, dat we alleen door verbondenheid met elkaar in staat zijn om in deze storm de boot drijvende te houden.
Er wordt honger voorspeld, men spreekt over oorlogen en natuurrampen en niemand belooft dat wij het ergste nu achter de rug hebben. Integendeel, alle indicatoren laten zien dat de wereld nog lang niet genezen is. Te midden van de huidige crisis en de sombere voorspellingen, voelen mensen zich uitgeput. Net wanneer we denken dat we herstellen van de verstrekkende gevolgen van Covid-19, barst er een tweede golf los, met nieuwe lockdowns aan de horizon, de economie krimpt verder in en het wordt moeilijker dan ooit om een maaltijd op tafel te zetten.
En alsof dit alles nog niet genoeg is, zijn extreme weersomstandigheden het nieuwe normaal geworden. Voor de tweede keer in de geschiedenis is het orkaanseizoen in Amerika zo actief geweest dat de 21 stormnamen die voor dit seizoen geselecteerd waren, allemaal al gebruikt zijn en het National Hurricane Center een nieuwe lijst met naamopties heeft moeten samenstellen, waarvoor het Griekse alfabet gebruikt is.
Alle problemen, de disbalans die we in de wereld ervaren, zijn in feite het resultaat van een strijd tussen twee krachten in de natuur: de kracht van afscheiding en de kracht van verbinding. Maar wat voor soort verbinding bedoelen we eigenlijk? We hebben het over een verbinding die ondeelbaar is, en die verbinding zou er moeten zijn tussen individuen op het menselijke niveau, het hoogste niveau in de natuur, hoger dan de flora en de fauna. Dit is cruciaal omdat de mens – en in het bijzonder onze onderlinge verhoudingen – de grootste invloed heeft op de lagere niveaus van de natuur.
Het screenen van een positieve kracht
Als mensen zich op de juiste wijze met elkaar verbinden, ontstaat er een soort magnetisch veld dat de rest van de natuur doordringt. Tot nu toe werd de mensheid gedreven door negatieve gedachten en een onverschillig, onderdrukkend gedrag ten opzichte van elkaar, hierdoor is het ecosysteem negatief beïnvloed. De virussen die we aan elkaar doorgeven, zijn de biologische uitdrukking van onze schadelijke, negatieve verhoudingen. Als wij onze onderlinge contacten niet corrigeren, staan de toekomstige pandemieën al in de rij om tevoorschijn te komen.
Het gaat niet over wat er straks zal uitbarsten of waar het gaat gebeuren, de hele wereld bevindt zich in een staat van constante onrust en de omvang van de calamiteiten neemt van dag tot dag toe. We zijn getuige van een sneeuwbaleffect en de grote omvang van deze klappen.
We leven in een globaal, holistisch, compleet systeem waarin alle elementen perfect geïntegreerd zijn, uitgezonderd wij mensen. Maar er is geen uitweg voor ons, geen mogelijkheid om te ontsnappen, want ook al zijn we ons niet volledig bewust van onze absolute onderlinge afhankelijkheid, we worden bestuurd door de wet van dat globale, integrale systeem, waarin iedereen invloed heeft op iedereen en eveneens op elk ander onderdeel van de natuur. Dus, als we ermee doorgaan om ons te laten besturen door onze ego’s – die ons ertoe aanzetten om alleen voor onszelf te zorgen, heimelijk blij met de tegenslagen en ontberingen van anderen – zullen we onszelf naar het punt brengen van de vernietiging van de planeet aarde en de “kroon van de schepping”, het menselijk ras.
Hebben we dan geen alternatief? Jawel, dat hebben we zeker. We moeten nu meer dan ooit zorgen voor aandacht en verantwoordelijkheid voor elkaar – de positieve kracht – om onze egoïstische levensstijl – de negatieve kracht – in evenwicht te brengen en onszelf enorm grote hoeveelheden onnodig lijden te besparen. We moeten ons eerst actief omringen met een omgeving die ons inspireert om voor elkaar te zorgen, samen te werken en ons positief met elkaar te verbinden.
Kort samengevat, de natuur evolueert constant door een reeks crisissen, en het uiteindelijke resultaat daarvan is dat wij geactiveerd worden om tot een grotere samenwerking en eenheid te komen. Juist in deze tijd van een universele crisis, worden we voorbereid om een wereldwijde verschuiving te maken naar een volledige integratie met de natuur.
Als wij ons bewegen in de richting van een positieve verbinding, ondanks onze neiging tot verdeeldheid, en we in de hele menselijke samenleving prioriteit geven aan waarden van eenheid – verzekeren we ons van een goede gezondheid voor de hele planeet en zal zich een heel nieuw, harmonisch niveau van bestaan voor ons openen.
We zullen zien dat er een einde komt aan het coronavirus als wij onze negatieve gedachten, onze verdeeldheid en haat naar elkaar overwinnen,
De wereld van tegenwoordig is fundamenteel anders dan in het verleden, want onze huidige tijd laat steeds meer zien hoe wij – over de hele wereld – afhankelijk zijn van elkaar. En hoe afhankelijker we van elkaar zijn, hoe meer we erop vertrouwen dat elk lid van de samenleving de waarden van aandacht en verantwoordelijkheid voor de medemens waarborgt.
Wij hebben meer dan ooit nodig, dat wij rekening houden met elkaar en ons verantwoordelijk voelen voor elkaar om onszelf veel onnodig lijden te besparen en bovendien een veiliger en gelukkiger toekomst voor iedereen te creëren.
Wat het coronavirus betreft, bevinden wij ons nog steeds in de stadia waarin we denken dat het gauw voorbij zal zijn en dat alles weer naar het “normale” zal terugkeren.
Maar dat zal niet gebeuren.
Het nieuwe tijdperk van onderlinge afhankelijkheid dat we zijn binnengetreden, vereist dat we onze rivaliteit overbruggen en op die manier bereiken dat wij een hechtere, harmonieuze verbinding gaan ervaren. Het coronavirus zal afnemen in de mate waarin wij boven onze negatieve houding naar elkaar uitstijgen en ons positief met elkaar verbinden.
We zien eenvoudigweg niet in hoezeer de gezondheid of ziekte van ons lichaam en de omringende samenleving afhankelijk zijn van onze positieve of negatieve gedachten met betrekking tot andere mensen. Totdat wij ons actief gaan omringen met sociaal-culturele invloeden die ons inspireren om compromissen te sluiten, samen te werken, voor elkaar te zorgen en ons positief met elkaar te verbinden, zullen wij een toename van negatieve verschijnselen blijven zien – van steeds meer mensen die ziek worden door het virus tot steeds meer mensen die hun baan, hun bedrijf en hun geestelijke gezondheid verliezen naarmate ze meer sociale afstand moeten bewaren.
De versteviging van de onderlinge afhankelijkheid van vandaag belichaamt een nieuwe fase in de menselijke evolutie, wij zullen dus wel gewend moeten raken aan het feit dat we niet terug zullen keren naar ons leven in de pre-coronavirus tijd. Zoals evolutionaire biologen hebben aangetoond, evolueert de natuur voortdurend, door middel van een crisis, naar een grotere samenwerking en eenheid, en nu bevinden wij ons precies in een tijd van een wereldwijde crisis die ons voorbereidt op het maken van een ommekeer naar eenwording op wereldwijde schaal.
Als wij er niet in slagen om boven onze verschillen uit vrijwillig onze ommekeer naar een grotere eenwording waar te maken, zullen we op een ongewenste manier de steeds sterker wordende onderlinge afhankelijkheid ervaren. Dan gaat het lijken op het delen van een kleine kamer met onze grootste tegenstanders. Als we echter stappen ondernemen om ons positief te verbinden boven onze neigingen tot verdeeldheid uit – en wij aan de waarden van aandacht en verantwoordelijkheid voor elkaar in de hele menselijke samenleving voorrang geven – zullen we ervaren dat zich een heel nieuwe harmonieuze wereld voor ons opent, waarin een goede gezondheid, veiligheid en geluk voor iedereen verzekerd zullen zijn.
Denk er eens over na hoe het zou zijn als je volledig verbonden zou zijn met andere mensen, als tandwielen die met iedereen samen in een complete coördinatie ronddraaien.
Stel je eens voor dat je gedachten, je wensen, wat je doet en besluit helemaal afhankelijk zouden zijn van de maatschappij om je heen en de omstandigheden.
Dat zou een onverdraaglijk gevoel zijn, erger dan een gevangenis – totale slavernij.
Je zou je voelen als een vogel die in een kooi opgesloten zit en uit alle macht op zoek is naar een mogelijkheid om zich te bevrijden.
Je zou liever doodgaan dan zo’n onontkoombare druk te voelen.
Maar, of we het nu leuk vinden of niet, de mensheid is in die richting op weg.
Het coronavirus heeft al duidelijk gemaakt hoe wij een heel nieuw tijdperk van wereldwijde afhankelijkheid en verbinding zijn binnengetreden, en het enige wat wij kunnen verwachten is dat onze verbondenheid alleen maar sterker wordt.
Wat is dan de sleutel om onze toenemende verbinding niet te voelen als een gevangeniscel waarin wij ons steeds meer opgesloten voelen, maar als een verbazingwekkend fenomeen dat allerlei nieuwe mogelijkheden voor ons opent?
Die sleutel is een nieuw soort onderwijs.
Tot op heden heeft ons onderwijs ons vooral opgeleid om de arbeidsmarkt op te gaan, die al begint te wankelen onder de druk van de huidige realiteit waarin men steeds meer onderling afhankelijk en met elkaar verbonden is. Bovendien, als we voornamelijk leren hoe wij voor onszelf banen kunnen invullen en carrière maken, en niet leren hoe we met succes met elkaar kunnen omgaan in een realiteit waarin we steeds nauwer met elkaar verweven zijn, maken we talloze negatieve gevolgen mee – van toenemende depressie, stress, angst en eenzaamheid op persoonlijke schaal, tot meer sociale verdeeldheid en polarisatie in de samenleving in het algemeen.
Aan de basis hiervan geldt: hoe meer wij ons ontwikkelen, hoe meer wij ons met elkaar moeten verbinden. Onze verbindingen zijn echter oppervlakkig: we verbinden ons meer op technologisch en economisch gebied en ten gevolge van allerlei verschijnselen zoals het coronavirus dat ons nu wereldwijd in dezelfde omstandigheden plaatst. De paradox is dat hoe meer wij ons op deze manier met elkaar verbinden, hoe meer we afgescheiden raken in onze houding naar elkaar.
Daarom hebben we nu een nieuw soort onderwijs nodig dat ons innerlijke, psychologische aanpassingsvermogen begeleidt, zodat we met onze toenemende externe verbindingen om kunnen gaan, dit betekent dat wij leren hoe wij met elkaar om kunnen gaan om onze toenemende verbindingen op een positieve manier te realiseren.
Het probleem is dat onze egoïstische natuur – het verlangen om ten koste van anderen te genieten – strijdig is met onze toenemende verbondenheid die van ons vraagt dat wij rekening houden met elkaar, concessies doen, gevend zijn en ons verantwoordelijk voelen voor elkaar.
Wat mij dan beangstigt is de vraag hoe de mensheid zich verder met elkaar zal verbinden. Wordt de mensheid platgewalst onder een evolutionaire stoomwals waardoor mensen, zonder bewust mee te werken, platgewalst worden en zo de verdere ontwikkeling zullen ervaren als pijn en lijden, of zal de mensheid zich gaan organiseren door te gaan leren over de eigen aard en de aard van de omringende, integrale samenleving en dan in beweging komen om de huidige houding die verdeeldheid brengt en egoïstisch is, af te gaan stemmen op de volmaakte, altruïstische verbondenheid van de omringende werkelijkheid?
De vrees die ik heb gaat echter samen met hoop en een oneindige drijfkracht om de methode van verbinding – die duizenden jaren geleden door Kabbalisten is geopend om juist in onze tijd toegepast te worden – door te geven. Ik onderwijs deze methode in dagelijkse lessen aan mijn studenten, net zoals mijn leraar dat deed aan zijn studenten, en ik neem ook dagelijks deel aan veel verschillende programma’s op tv en internet, ze worden in verschillende talen door miljoenen mensen over de hele wereld bekeken, mensen die geen belangstelling hebben voor Kabbalah, maar die de principes van deze methode kunnen gebruiken om beter te leren begrijpen hoe de natuur werkt en hoe zij ons naar een behoefte aan verbinding leidt. Alleen al het binnendruppelen van dit basisbegrip van de methode van verbinding, dient om de weg te wijzen naar positieve verbinding. Zoals we zien is dit echter niet voldoende om de mensheid de weg van lijden en een crisis te besparen.
Als we ons werkelijk onnodig lijden willen besparen tijdens onze verdere ontwikkeling, is het noodzakelijk om de methode van verbinding te integreren in onze onderwijssystemen en media-invloeden, zodat we – in dezelfde mate waarin we leren hoe we vacatures kunnen invullen en allerlei media tegenkomen die ons meestal beïnvloeden met verdeeldheid zaaiende berichten – leren hoe we ons positief kunnen verbinden en gelukkige, zelfbewuste mensen kunnen worden die zich veilig voelen, en we ook een plek innemen in media die ons met positieve voorbeelden beïnvloeden. Dat we mensen worden die hun egoïstische basisdriften overwinnen door aan elkaar liefde en zorgzaamheid te tonen.
Voor iedereen die zich meer wil verdiepen in dit onderwerp, is bovenstaande video bestemd, een documentaire (Engelse ondertiteling kan ingesteld worden) die één van mijn studenten heeft gemaakt over dit overgangsmoment in de geschiedenis, en de uiterst belangrijke noodzaak om ons positief met elkaar te verbinden.
Image by World Vectors by Vecteezy
Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/10/what-scares-you-most-in-life-quora/
Iedere dag horen we op het nieuws over miljoenen coronavirus gevallen en duizenden doden. De pandemie blijft zich verspreiden en het einde is niet in zicht. Eerst hoopten we dat de epidemie na een paar weken voorbij zou zijn. Maar nu denkt niemand er meer zo over. Er wordt gezegd dat er geen geneesmiddel is voor het coronavirus en dat de kans groot is dat er geen vaccin ontwikkeld kan worden.
Er kan voor wat verlichting gezorgd worden, maar er zal geen echte bescherming komen. Er zijn al meer voorbeelden geweest van dergelijke ziekten. Ofwel ze komen regelmatig terug of ze circuleren constant om ons heen. Daarom moeten we niet rekenen op het einde van de pandemie, wat – zoals nu aangenomen wordt – nog een jaar of twee zal duren. Er zal een einde aan komen als wij ervoor zorgen. Het is niet afhankelijk van tijd maar van ons werk.
De wereld lijdt aan gebrek aan voedsel, geld en plezier. Maar als we een goed leven willen hebben, vol met alles wat we fijn vinden, moeten we de natuurwetten kennen en ze op de juiste manier toepassen. De eerste natuurwet is integrale afhankelijkheid, dit betekent dat we ons in één organisme bevinden. Als een deel van het lichaam gebroken is, lijdt het en het hele lichaam lijdt.
Maar de situatie van de mensheid is zodanig dat we allemaal verdeeld zijn, afgescheiden van elkaar, van positief geven aan elkaar! Daarom lijken we op een gebroken lichaam dat niet meer tot leven kan komen. Wij moeten daarom voor onze verbinding zorgen. Dit is de juiste ecologie, de integraliteit van de natuur die zich op al haar niveaus manifesteert. We moeten ons op de juiste manier met elkaar verbinden, want de natuur noodzaakt ons om dat te doen.
De natuur zegt: “Wil je geld, respect, gezondheid, voedsel en plezier? Ik heb het allemaal voor je! Je moet er alleen wel voor betalen. Waarmee? Met je verbinding.”
Vraag: De bemanning van een Argentijns schip was op het coronavirus getest. De resultaten waren negatief en zij deden alles volgens de regels. De bemanning ging twee weken in quarantaine voordat ze gingen varen. Tijdens de reis kwamen ze niet in contact met andere mensen, maar na een paar weken op zee werden sommige bemanningsleden ziek, het schip ging terug naar de haven en ze waren bijna allemaal ziek geworden door het coronavirus. Wat is er op dat schip gebeurd?
Antwoord:Er is niets gebeurd. Het virus zit gewoon in de lucht.
Vraag:Kan het op het schip gebeurd zijn?
Antwoord:Als ze allemaal met elkaar verbonden waren geweest, op een serieuze, krachtige manier, niet alleen in de functie van bemanning van het schip maar meer dan dat, zouden ze het virus overwonnen hebben.
Dit virus is duidelijk anti-egoïstisch. Als dit team door vriendschappelijke contacten met elkaar verbonden was geweest en zij als één man samen hadden willen werken, zou het virus geen vat gehad hebben op hen.
Als ze dat gewild hadden, zou hun verlangen hebben gewonnen. Het zou een veld om hen heen gecreëerd hebben dat het virus had tegengehouden.
Vraag:Vindt het virus zo’n opening die we “wij zijn afgescheiden van elkaar” noemen en kan het daardoor naar binnen dringen?
Antwoord: Natuurlijk.
Vraag: Wat zou de eerste gedachte moeten zijn die bij iemand opkomt die een of ander probleem tegenkomt?
Antwoord:Waar zijn mijn vrienden, mijn kameraden? “Waar zijn mijn oorlogsvrienden, mijn strijdmakkers?” Op deze manier moet er bij alles samengewerkt worden.
Vraag: “Zodat zij me zullen helpen,” zo’n soort gedachte?
Antwoord: Zodat ik hen help.
Vraag:Ondanks de situatie waar ik in zit?
Antwoord:Ik word alleen beter als ik hen help.
Vraag:Betekent dit dat de vector van mij uit naar buiten toe moet wijzen?
Antwoord: Ja. Als ik erover denk dat ik hen gezond wil maken en niet mezelf, zal ik werkelijk elk probleem kunnen overwinnen.
Vraag: Wat als ieder bemanningslid van het Argentijnse schip aan de ander had gedacht, zelfs toen ze ziek werden?
Antwoord:Dan zouden ze allemaal snel beter geworden zijn!
Vraag: Als iemand, ondanks het feit dat hij ziek is en het coronavirus heeft, aan de ander denkt zodat die ander niet ziek wordt, wordt zo iemand dan beter?
Antwoord: Ja. Dit is de test. Dit is het werkelijke vertrouwen in de waarheid.
Vraag:Moeten ze er dan op vertrouwen dat dit alles effect heeft? Moeten ze hier vanuit leven?
Antwoord:Zelfs als het niet werkt. Ik ga dood, maar ik wil dit bewijzen en dit is nu precies wat ik wil laten zien.
Als ik aan de ander denk, kan het niet zo zijn dat ik doodga, Maar ik doe dit niet om doodgaan te vermijden. Mijn vertrouwen in deze wet, dat ik alles ten behoeve van anderen moet doen, betekent namelijk dat ik mijzelf en anderen dan op geen enkele manier kan schaden, dit is het hoogste wat er bestaat. Dit is een wet van de natuur.
Vraag:Als ik een slaaf ben van mijn emoties en gedreven word door verlangens die mij opgelegd zijn, hoe kan dan de Wijsheid van Kabbalah mij helpen om van perspectief te veranderen als dat het directe resultaat is van mijn verlangen en mijn emoties?
Antwoord: Al jouw verlangens en emoties worden bepaald door het niveau waarop je je bevindt, door je sterkste eigenschappen. Nu zijn ze egoïstisch.
Maar als je de Wijsheid van Kabbalah serieus gaat bestuderen, ga je het zogenaamde Hoge Licht naar je toetrekken en dat zal je geleidelijk gaan veranderen. Daardoor ga je je – vanuit je nieuwe eigenschappen – een andere wereld voorstellen
De wereld die het dichtste bij ons is, is de wereld waarin je gaat voelen dat alles zich in een staat van absolute eenheid bevindt, onverdeeld is, en dat alles volledig met alles verbonden is. Dit is het gevoel op het laagste niveau, het is nog niet de diepte van het bereiken van elk object en de gelaagdheid daarvan.
Dit betekent dat je het Licht van Nefesh van de wereld Assiya bereikt, het eerste niveau van de 125 niveaus. Dit geeft je al enig idee van iets dat hoger is dan je eigen niveau.
Vraag:Ik neem de fysieke wereld via mijn natuurlijke zintuigen waar. Als ik me ga verbinden met andere mensen, gaan we kwalitatief een nieuw gevoel waarnemen, de hogere wereld. Wordt dit de Schepper genoemd?
Antwoord:Dit is het volgende niveau. Je kunt het de Schepper noemen omdat het een niveau is dat hoger is dan waar jij bent, je stijgt erheen en je wordt zoals Hij.
Wij noemen het niveau dat hoger is dan wij de Schepper. Het wordt onmiddellijk onthuld en wordt steeds hoger.
Het coronavirus zorgt er zeker voor dat wij serieuze veranderingen ondergaan.
Onze gedragingen, gedachten, ambities, hoop en verwachtingen zijn al veranderd, zij laten ons zien dat het coronavirus niet alleen maar een klein fysiek deeltje is dat ons infecteert.
Het coronavirus is meer een nieuw programma dat onze realiteit is binnengekomen en ons gedragsmatig en psychologische verandert.
Hoe langer de pandemie duurt, hoe meer dit virus ervoor zal zorgen dat wij onze waarden, voorkeuren en houdingen zullen herzien.
We zijn als het ware naar een brug toegelopen tussen de zware materialistische pre-coronavirus wereld – waar we individuele toename van rijkdom, roem en macht als tekenen van succes beschouwden – en het inzicht dat zulke waarden veel minder waard blijken te zijn als we ons meer verdiepen in deze pandemie.
Als we even afstand zouden nemen van het standpunt dat het coronavirus alleen maar een infectieziekte veroorzaakt en dan het coronavirus bekijken als een evolutionair verschijnsel dat door de natuur gezonden is en speciaal bedoeld is om de menselijke interacties te transformeren, zouden we zien hoe de natuur ons op een subtiele wijze gidst naar de verbetering van onze verhoudingen en verbindingen.
Een dergelijke opvatting is afkomstig van het inzicht in de wijze waarop de natuur ons ontwikkelt: door een toenemende diversiteit en individualisering, en dan door verschillende stadia van crises die vervolgens worden opgelost door samenwerking en verbinding op meer gevorderde niveaus.
Evolutiebiologen zoals Elisabet Sahtouris hebben dit proces – waarbij de natuur haar delen naar een grotere verbinding en meer ontwikkelde levensvormen leidt – in kaart gebracht, het sluit naadloos aan bij wat Kabbalah zegt over het doel en het plan van de natuur, wat voor de mensheid bestaat uit een positieve verbinding tot één geheel, waardoor we evenwicht met de natuur bereiken.
Hoe verder wij ons ontwikkelen, hoe meer wij onderling met elkaar verbonden raken en van elkaar afhankelijk zullen zijn. Het probleem is dat wij er niet in slagen om onze houding naar elkaar actief op te waarderen om zo onze toenemende connectie positief te realiseren.
Daarom heeft de natuur het coronavirus in de eerste plaats gestuurd om ons een les te leren in zorgen voor elkaar.
Als wij nu bijvoorbeeld eens mondkapjes zouden dragen om anderen niet te infecteren, mochten wij het virus onbewust bij ons dragen. Met andere woorden, wij dragen geen mondkapje voor onze eigen gezondheid, maar voor de gezondheid van anderen, en onze eigen gezondheid is op dezelfde manier afhankelijk van de “zorg” van anderen voor ons.
Dit geldt ook op economisch gebied, het coronavirus heeft hard toegeslagen op het gebied van veel bedrijven en banen, het dwingt ons om met iedereen rekening te houden die nu in een moeilijke situatie terecht is gekomen, en om over nieuwe oplossingen na te denken zodat iedereen zich tenminste van basisbehoeften kan voorzien. De autoriteiten worden er nu ook toe gedwongen om met meer aandacht voor hun respectievelijke publiek na te denken en beslissingen te nemen.
In tijden van een crisis die door de natuur veroorzaakt is, komen mensen uit noodzaak bijeen, de coronavirus pandemie lijkt op een langdurige crisis die er uiteindelijk toe dient om onze houding naar elkaar te verbeteren.
Hoe eerder wij begrijpen dat verhoudingen waarin we verantwoordelijk voor elkaar zijn en zorgzaam, de volgende fase van onze ontwikkeling is, en wij actieve stappen doen om elkaar te helpen om meer verantwoordelijk en zorgend naar elkaar te zijn, hoe eerder wij ons zullen afstemmen op een meer gevorderde staat van verbinding waar de natuur ons toe leidt; dan zullen wij geen pandemieën en andere crises – die ons tegen onze zin in dwingen tot transformatie – meer nodig hebben.
Daarom zouden wij er verstandig aan doen om ons te voegen naar de voorwaarden die het virus ons stelt – want het coronavirus is al aan een veranderingsproces begonnen ten aanzien van de manier waarop wij met elkaar omgaan – en op zoek te gaan naar manieren waarop wij zorgzamer met anderen kunnen omgaan.
Dit zal onze ticket zijn om de pandemie te verlaten en een wereld binnen te gaan die gelukkiger en gezonder is, meer in evenwicht met de natuur, een wereld waarin wij ons meer bewust zullen zijn van wat de natuur uiteindelijk van ons wil.
Het is mijn hoop dat wij actiever zijn in deze shift, en dit daardoor sneller en met meer vreugde zullen meemaken dan wanneer we het aan de natuur overlaten om ons daarheen te leiden.
