Vraag: Hoe moeten we ons verhouden tot Talmud Eser Sefirot als we over verschillende fenomenen, concepten en namen van de Partzufim van de werelden lezen?

Antwoord: Talmud Eser Sefirot beschrijft het systeem dat voor ons zorgt en ons bestuurt vanuit de wereld Ein Sof. In de wereld Ein Sof is het hele plan van de schepping van begin tot einde aanwezig en het systeem van de werelden verdeelt het in verschillende stadia, al naar gelang de volgorde van de handelingen waardoor we groeien.

Vraag: Hoe beïnvloedt het ons, hoe reinigt het ons zodat wij meer met de groep verbonden worden?

Antwoord: Het hoge systeem beïnvloedt ons op voorwaarde dat je ermee instemt dat het je beïnvloedt om je tot eenheid met de Schepper te brengen, dit betekent dat je ofwel het pad van Torah kiest, het pad van Licht, ofwel het pad lijden, één van deze twee.

Maar in dit systeem zijn er geen twee paden, er is alleen een opeenvolging van krachten die in een nauwkeurige vastgestelde vorm van het begin van de correctie tot aan het einde van de correctie werken. Alles hangt af van de manier waarop je de invloed van deze Lichten, die via alle Partzufim naar je toe komen, ontvangt.

Het systeem van de werelden is gevend aan de schepselen, op een duidelijke gestructureerde manier. De schepselen kunnen dit geven op de juiste manier ontvangen en zo op een mooie, snelle wijze vorderingen maken en daarmee de Schepper verblijden. Als zij dat niet doen, bevinden ze zich op het pad van lijden. Vanuit het systeem komen altijd noodzakelijke opdrachten.

Vraag: Wat betekent het om dit geven op de juiste manier te ontvangen?

Antwoord: Op de juiste manier ontvangen betekent: ten gunste van de verbinding. Wij moeten immers verbinding maken met onze algemene Kli (vat) die over de breuk zal heen springen en deze hele breuk in zich zal opnemen. In het begin was er slechts één verlangen, later kwam het Licht en verdeelde het in tweeën door tussen ons te komen. Nu bevindt het Licht, de Schepper, zich tussen onze verlangens, maar met een minteken, in een negatieve vorm.

Er is één schepsel aan de ene kant en één schepsel aan de andere kant en tussen hen in bevindt de Schepper zich in een negatieve vorm, namelijk de Farao, het Licht met het minteken. Wij moeten het omkeren naar een plusteken en intussen bij elke handeling die aan ons onthuld wordt, erkennen en vaststellen dat er geen ander is dan Hij en dat Hij het Goede is dat Goed doet.

Tussen jou en mij wordt een grote “min” onthuld en wij keren deze min om naar een “plus”, we keren de duisternis om naar het Licht. Tenslotte zal dan tussen ons, in dit hele systeem, het Licht onthuld worden. En dat betekent dat we ons in de Schepper kleden, in hechting aan Hem.

Het belangrijkste is om niet te vergeten dat al het kwaad eenvoudigweg de Schepper is die in een omgekeerde vorm wordt onthuld. Tijdens het breken van de Kelim (vaten), kwam het Licht de Kli (vat) binnen en als wij het nu omkeren van kwaad naar goed, zullen wij de hechting van het Licht met de Kli (vat) bereiken, hierover staat geschreven: “Hij en Zijn Naam zijn ÉÉN.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/8/14, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Geven, Kabbalah Studie, Licht, Lijden, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Als de wijsheid van Kabbalah een wetenschap is en geen religie, betekent dit dan dat u het bestaan van God ontkent?

Antwoord: Ik ontken het bestaan van God in de betekenis waarin een religieus mens Hem opvat, als iemand die als een stoffelijke vorm bestaat.

God is de alomvattende eigenschap van Liefde en Geven die het hele universum en alle werelden in stand houdt. Het is de positieve Kracht – door de wijsheid van Kabbalah Licht genoemd – waardoor de materie geschapen is en de materie wordt door deze Kracht ontwikkeld om op Hem te gaan lijken. Deze Kracht wordt God genoemd, de Schepper, de Hoogste, eenvoudigweg omdat Hij boven alle andere krachten staat.

De relatie die wij met deze Kracht hebben, is niet gebaseerd op menselijke principes die impliceren dat God ergens spijt van zou hebben, vergeeft of ons straft. Wij hebben te maken met een systeem van Voorzienigheid dat onze daden waarneemt en in overeenstemming daarmee reageert, zonder enige spijt, genade, enz.

Het gaat niet over de God waar religieuze mensen naar verwijzen als zij tot Hem roepen en Hem smeken om genade en vergeving. Wij zien door de geschiedenis heen dat ons roepen tot Hem en onze smeekbeden zinloos zijn omdat het systeem dat wij de Schepper noemen dit niet van ons vraagt.

De betekenis van het woord ‘God’- ‘Elokim’ in Gematria (numerologie) – stemt in getalswaarde overeen met het woord ‘Teva’ – ‘Natuur’, want Natuur en God zijn hetzelfde.

From KabTV’s “A Special Opinion” 8/17/14

Filed under: Geven, Licht, Liefde, Natuur, Religie, Schepper - Geen reacties→

Vraag: Ik weet niet hoe ik drie uren les moet volhouden, want ik voel me moe, zwaar en ik voel een gebrek aan energie, mijn lichaam voelt loodzwaar. Bestaat er de een of andere oplossing om snel de zwaarte van het hart te overwinnen?

Antwoord: We weten dat de oorzaak van zwaarte in het werk bestaat uit het feit dat een mens de Schepper niet voelt. Het is dus eenvoudigweg noodzakelijk voor mij dat ik mij steeds bewust ben van wat er plaats vindt en dat ik probeer om mij te herinneren dat de Schepper alle gevoelens van mijn werkelijkheid tot stand brengt: alles wat ik zie, hoor en waarneem door middel van mijn vijf zintuigen, evenals de waarneming van mijzelf en de wereld. Ik ontvang alles van Hem.

De Schepper geeft mij dit gevoel van zwaarte, want alles wat ik voel komt van Hem. Als ik dat niet vergeet, ga ik kijken naar een manier om met de staat die ik van de Schepper ontvang om te gaan. Het belangrijkste is dat ik niet vergeet dat ik van moment tot moment door het voelen van mijzelf en wereld om mij heen, contact heb met de Schepper.

Ik heb nu contact met de Schepper! Ik moet voortdurend mijn gedachten richten op de vragen: “Hoe geeft Hij aan mij en hoe geef ik aan Hem? Hoe bereik ik gelijkvormigheid met Hem, met Zijn Onthulling en hoe kom ik van dit gevoel van verborgenheid af waardoor ik niet duidelijk kan voelen dat we met elkaar verbonden zijn en bij elkaar horen?”

Zelfs voordat mijn eigenschappen gelijkheid van vorm met de Schepper gaan bereiken, door deze wereld (Olam) te voelen, die verborgenheid (Alama) uitdrukt, onzichtbaarheid. Wanneer ik namelijk mijn lichaam voel en de omgeving, ben ik voortdurend in verbinding met de Schepper. We moeten proberen om in zo’n gevoel te zijn, het gaat door de huid heen, door het lichaam, door de emotie en het intellect, door de gedachten en alles wat bestaat. Alles wat ik voel komt van de Schepper naar mij toe, zowel de gedachten als de verlangens die steeds in mij veranderen.

Dat komt omdat ik nooit het contact met de Schepper verlies. Dan kan ik op zoek gaan naar een mogelijkheid om zelfs nog sterker met Hem verbonden te zijn en naar een manier om wederzijdse verbinding tot stand te brengen, liefde en geven aan elkaar.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/4/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Denken, Geven, Gevoel, Innerlijk Werk, Schepper, Verbinding - Geen reacties→

De Torah, Vajikra 19:4 (Leviticus): Wendt je niet tot afgoden en maakt geen gegoten afgoden voor jullie zelf: Ik ben de Eeuwige, jullie God. Een afgod is iets wat wij a priori al krijgen, zonder enige uitleg en wat we maar aanvaarden zonder dat we proberen om er iets van te begrijpen. Dit vindt niet plaats op het menselijke niveau.

Een mens moet niveaus van geven en wederzijdse liefde bereiken, ontdekken, bestuderen en ermee werken. Dit systeem moet hij ten volle leren bevatten, begrijpen en voelen, met hart en hoofd. Alleen dan kan hij zeggen dat hij geen afgoden dient en niets zomaar aanneemt.

Ondanks het feit dat dit een heel moeilijke wijze van leven is, geeft de Schepper ons bepaalde problemen om zo het niveau van Adam (de mens) te bereiken en niet op het animale niveau te blijven.

Wij kunnen het ons dus niet veroorloven om ook maar iets als vanzelfsprekend aan te nemen. De Schepper wil dat wij Hem bestuderen: “Leer de God van jullie voorvaderen kennen en dien Hem.” Het hoogste punt van onze opgang bestaat namelijk uit het waarnemen en bereiken van de Schepper.

Commentaar: Soms wil je je van alles losmaken om zo op een gemakkelijke manier verder te kunnen leven.

Antwoord: Zo werkt ons egoïsme in ons. Enerzijds vergezelt het ego ons altijd tijdens de correcte ontwikkeling. Anderzijds is er behoefte aan het bereiken van een duidelijk spiritueel niveau, aan spirituele ontwikkeling en absorptie, anders is het niet mogelijk om onze dorst te lessen en onszelf te voelen.

Geven is de bron van zuiver water die de dorst lest.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/26/14

Filed under: Egoïsme, Geven, Innerlijk Werk, Liefde, Schepper, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Vraag: We studeren nu al jarenlang Kabbalah, we begrijpen ons pad en we streven naar de eigenschap van geven. Maar op het laatste moment komt er angst in ons naar boven over hoe we ontvangen en geven met elkaar kunnen combineren, ik bedoel hiermee de angst voor de eigenschap van geven. Ik begrijp heel goed dat ik het niet voor mijzelf moet doen maar alleen ten behoeve van de Schepper. Hoe kunnen we dit zonder angst doen?

Antwoord: Wie geeft je deze gevoelens? Wie heeft er controle over je voelen en denken? Wie is er in jou en veroorzaakt in jou al deze waarnemingen? De Schepper. Dus, praat met Hem als Hij de controle in jou versterkt en je voel- en denkvermogen gebruikt om een bepaalde onrust in je op te wekken.

Waarom doet Hij dit? Als je je gaat verbinden met Zijn werk en je gaat onderzoeken wat Hij in je veroorzaakt en met welk Doel, ga je de Schepper en jezelf als partners zien.

Uiteindelijk is het zo dat Hij alles veroorzaakt, niet in jou, maar in je zogenaamde verlangen dat Hij ook heeft geschapen en waar Hij nu aan werkt, waarin Hij bepaalde verstoringen teweegbrengt. Het is aan jou om het correcte antwoord op die verstoringen te vinden: wat zou je graag willen dat Hij doet? Of je bent het ermee eens dat Hij alles doet wat Hij wil, maar Hij leert je hoe je je correct tot Hem kunt verhouden. Ga op zoek naar de juiste dialoog met de Schepper.

Maar als je dit gaat doen en het niet verbindt met de groep, gaat het niet over de Schepper, maar alleen over je psychologische, emotionele en mentale conclusies. De Schepper is in de groep van tien aanwezig. Dit is het probleem van alle onderzoekers op psychologisch en ander gebied, zij kunnen niet begrijpen waar Hij zich verbergt.

Vraag: U hebt gezegd dat het verlangen naar de eigenschap van geven zich een moment kan laten voelen en dat we het dan weer verliezen, het weer even voelen en dan weer verliezen. Moeten we dit – om onze eenheid te voelen – in één seconde allemaal samen wensen?

Antwoord: Een collectief korte-termijn verlangen zal ons niet helpen. We moeten een zeker potentieel verzamelen voor een bepaalde tijdsduur, zodat we de correcte spanning voelen. Dit wordt ‘wereld, jaar en ziel’ (Olam, Shana, Nefesh) genoemd. Als wij, ondanks alle veranderingen die wij ervaren, dit potentieel correct op het doel richten, ons met elkaar verbinden, het hogere punt tussen ons vinden en ons daaraan hechten, vermeerderen we stapsgewijze de benodigde spanning en dan vindt de onthulling van de Schepper plaats.

http://laitman.com/2014/09/convention-in-st-petersburg-09-18-14/

Filed under: Denken, Geven, Gevoel, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde, Schepper, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Wanneer bereikt een mens geloof in de Schepper, waaruit blijkt dat hij zich op het juiste pad bevindt?

Antwoord: Geloof moet altijd op elk nieuw niveau worden vernieuwd. Geloof is geven, het niveau van Bina, Hafetz Hesed, geven ten behoeve van geven waardoor het mogelijk wordt om boven ons verlangen om te ontvangen uit te stijgen. Dit noemen we geloof in de Schepper.

Ik breng mijzelf boven mijn verlangen om te ontvangen, boven de Tzimtzum, naar het niveau van Bina, naar geven om te geven. Zo richt ik me volledig op de Schepper.

In de tussentijd kan ik het verlangen om te geven nog niet gebruiken, ik kan niet aan de tafel van de Gastheer zitten en van alle smaken genieten, terwijl ik voel dat ik van Hem geniet. Ik voer mijn voorbereidende correcties uit, stijg boven de Shoresh, Aleph, Beit, Gimel en Dalet fasen van Aviut uit omdat ik boven mijn verlangen om te ontvangen wil zijn en ik richt me alleen tot de Schepper.

Ik kijk alleen naar Hem. Verleidelijke geuren stijgen op van de tafel, maar ik kijk naar de Schepper. Hoewel ik voel hoe heerlijk alle smaken zijn, de Schepper is belangrijker voor mij.

Ik forceer mezelf niet omdat ik me schaam om iets van de tafel te nemen, maar omdat de Schepper eenvoudigweg zo belangrijk voor mij wordt dat ik wel moet kiezen tussen Hem en de maaltijd. Dit noemen we: niveaus van geloof.

Ik richt mij liever op de Schepper dan op de maaltijd. Dit besluit wordt genomen in de 4 fasen van Ohr Yashar (Direct licht), Bina.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/20/14, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geven, Schepper - Geen reacties→

Vraag: Ik moet om gelijkvormigheid met de Schepper vragen, maar hoe moet ik me dat voorstellen?

Antwoord: Gelijkvormigheid betekent gelijk. Dat wil zeggen dat je innerlijk volkomen verschilt van iemand anders, maar voor een derde lijkt het alsof jullie je op precies dezelfde manier gedragen, voor een toeschouwer zijn jullie in de relatie tot elkaar gelijkvormig.

Dit betreft alleen de vorm. Jullie hebben verschillende verlangens en gedachten, alles is verschillend, maar jullie stabiliseren jezelf in een gelijke vorm.

Als ik op iemand lijk, beschouwen we dat niet als gelijkvormigheid. Als ik precies hetzelfde ben als hij, kunnen we niet met elkaar communiceren. We houden beiden van vlees en we hebben een hekel aan vis, op die manier kunnen we elkaar niets geven.

Ik moet hem geven wat ik heb en hij moet mij geven wat hij heeft. Hierin moet een zekere overeenstemming zijn, zoals tussen het mannelijke en het vrouwelijke dat elkaar omvat. Dan zijn ze verenigd in de mate waarin de een geeft en de ander ontvangt.

Ik bereik gelijkvormigheid met de Schepper als ik alles wat Hij mij wil geven – wat het ook is – ontvang. Omdat ik aan Hem geef, geven we aan elkaar en ik ben met Hem in contact doordat ik van Hem ontvang. Ik ben vrouwelijk ten aanzien van Hem en Hij is Zeir Anpin.

Als ik alleen ten behoeve van Hem ontvang, is het gelijk aan geven. Zoals er geschreven staat: “Als de bruid een geschenk aan de bruidegom geeft, is dat belangrijk, het lijkt alsof zij van hem ontvangt.”

Hieruit blijkt dat gelijkheid van vorm een heel gecompliceerd concept is. Ik moet de wens voelen dat ik van de Schepper alles wil ontvangen wat Hij aan mijn verlangen wil geven, Hij wil mij de wereld Ein Sof (Oneindigheid) geven, het Oneindige Licht. Maar mijn intentie moet juist andersom zijn: ik moet verlangen dat ik evenveel wil geven als Hij geeft.

Onze handelingen zijn verschillend: ik ontvang en Hij geeft, maar volgens onze intentie is het andersom, ik ben degene die geeft en dat brengt Hem vreugde. Zo red ik de situatie want op een andere manier kan ik Hem geen vreugde brengen. Dit is de enige manier om Hem vreugde brengen.

Alleen onder de voorwaarde dat ik alles accepteer wat Hij heeft, zoals een koe die tot barstens toe vol melk is, alleen als ik Hem wil verblijden, kan Hij vreugde ervaren.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/13/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geven, Ontvangen, Spiritueel Werk, Vreugde - Geen reacties→

Vraag: Waarom hebben we de hoop op verlossing nodig, is dit onmogelijk zonder onze hoop?

Antwoord: Het is eenvoudigweg nodig om te voelen hoezeer we hier behoefte aan hebben. Zolang we geen behoefte aan iets voelen, is er geen kli (vat), dan zijn we niet gereed voor de gewenste vervulling.

De Schepper is bereid om ons zoveel geschenken te geven als we willen. Hij vraagt van ons slechts één ding: dat we ernaar verlangen, anders voelen we de geschenken niet. Als je een geschenk aan iemand geeft waar hij geen behoefte aan heeft, zal hij de waarde ervan niet voelen.

Dus we moeten het gemis ervan bereiken en dan ontdekken wij dat het geschenk al is gevonden, het is vlakbij ons, in de lucht. De hele ruimte om ons heen is gevuld met geschenken, je ziet het gewoon niet en je kunt je niet voorstellen wat hier gebeurt. Alles is al gevonden, je hebt alleen de behoefte ernaar nodig.

Het is alsof ik mijn bril afzet en niets voor me zie. Hoe is het mogelijk om aan iemand in deze omstandigheden een geschenk te geven? Het Hogere Licht is in absolute rust, maar het geschenk wordt onthuld in een verlangen dat geschikt is voor het Licht. Bereid je verlangen voor en het geschenk zal worden onthuld.

Er is geen behoefte om aan de Schepper te vragen: “Geef me, geef me!” Op het moment dat ik mijn behoefte ga voorbereiden, ontdek ik dat ik niet bereid ben om dit te doen en dan zal ik aan de Schepper vragen: “Help me om vorm te geven aan mijn verlangen naar het geschenk dat U voor mij hebt bereid.” Dan zal de Schepper helpen.

Maar zolang ik het verlangen niet gevormd heb, zal ik het geschenk niet voelen. Het verlangen moet precies overeenkomen met het geschenk, het Licht. De verlossing komt niet zo lang ik er geen volledig verlangen naar heb, naar een behoefte aan de Schepper, de Koning van de wereld, dan is er geen gevoel van ballingschap. Gescheiden zijn van de Schepper betekent de dood voor mij! Hij moet in mijn wereld ontdekt worden, anders zal ik niet in staat zijn om te krijgen wat ik zozeer nodig heb.

Als ik dit gevoel van ballingschap niet heb, hoe kan de verlossing dan komen? Hoe kan het geschenk worden onthuld als ik er geen behoefte aan heb? Ik moet het gevoel hebben dat ik een groot verlangen heb om te geven en als ik nog niet zover ben gekomen, ben ik wel gedwongen om te vragen of de Schepper mij redt en Zijn grootheid onthult.

Ik heb Zijn onthulling nu niet nodig, anders zou ik op een egoïstische manier van Hem gaan genieten, integendeel, ik heb het gevoel van Zijn Grootheid nodig. Dit is het enige wat ik vraag! Net zoals het belangrijk voor mij is om op vakantie te gaan of me te ontspannen op het strand, moet ik constant aan het verlangen om te geven denken en me ervan bewust zijn dat ik de Grootheid van de Schepper nodig heb om zover te komen.

Mijn verlangen heeft nodig dat het een vorm krijgt die passend is bij de onthulling van de Schepper. Ik wil aan de Schepper geven, in mijn verlangen voelen hoe ik aan Hem geef, dat Hij door mij vreugde ontvangt en op die manier aan mij geeft. Zo zijn wij samen met Hem in deze intentie, in gehechtheid aan elkaar, in wederzijds geven.

Het maakt geen verschil wie geeft en wie ontvangt. De Schepper geeft en ik geef, Hij geeft en ik geef, we zijn gelijk. Het is niet belangrijk wie als eerste en wie als laatste geeft, als er liefde tussen ons is, zijn onze handelingen volkomen gelijk. Dat Hij de Schepper is en ik het schepsel ben, verliest elke betekenis. Is het kind minder belangrijk voor zijn moeder dan zij zichzelf vindt?

Vraag: Volgt hieruit dat de Schepper ook ontvangt?

Antwoord: De Schepper ontvangt vreugde van mij. Maar waarin ontvangt Hij vreugde als Hij geen verlangen om te ontvangen heeft? Hij geniet van mijn verlangens! Je kunt het vergelijken met een moeder die van haar baby geniet omdat het goed met hem gaat. Haar vreugde wordt in het kind gevonden.

Nu kunnen we begrijpen hoe groot ons verlangen naar genot is. In ons is het verlangen al aanwezig om aan de Hogere te geven en zo begint en eindigt alles met ons verlangen.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 4/29/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geven, Grootheid van de Schepper, Spiritueel Werk, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Is een Tzimtzum (restrictie) onze eerste activiteit die noodzakelijk is om in de geestelijke wereld te komen?

Antwoord: Een Tzimtzum is de eerste voorwaarde die deze wereld onderscheidt van de hogere wereld en tevens onderscheid maakt tussen een intentie om te ontvangen en een intentie om te geven.

Op deze manier verlaat ik de perceptie van de fysieke werkelijkheid waarin ik me nu bevind – zoals de gehele mensheid – en breek ik door de Machsom (barrière ) heen die voor mij is geplaatst met de bedoeling om te gaan voelen en leven aan de andere kant ervan.

De Tzimtzum bepaalt aan welke zijde van de grens van de geestelijke wereld ik ben. Een Machsom is een potentiële belemmering, een potentieel niveau waarboven we een sprong moeten maken om in de nieuwe dimensie, de nieuwe wereld, binnen te gaan. En dit kunnen we alleen doen door middel van een Tzimtzum van verlangens. Een Tzimtzum vereist een geleidelijke voorbereiding en een grote inspanning vanuit een grote behoefte om zich naar de perceptie van een nieuw leven te verplaatsen, waar ik alleen zo bestuurd wil worden dat ik vanuit mijzelf naar buiten (naar de ander) kan gaan, boven mijn eigen natuur uit.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/29/14, Shamati #141

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geven, Innerlijk Werk, Perceptie van de Werkelijkheid, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we van zorgen voor anderen vanuit een egoïstisch oogpunt komen tot zorgen voor anderen zonder dat er egoïsme aan te pas komt? Hoe kunnen we ons bevrijden van het egoïstische verlangen dat ons aanspoort om voor anderen te zorgen.

Antwoord: We hebben het over een heel hoog niveau als je de Schepper al voelt en in een staat van verbinding bent met deze positieve kracht van geven en liefde.

Dan ga je de behoefte voelen om absoluut onvoorwaardelijk te geven en lief te hebben, niet zoals we ons dat nu voorstellen, maar zonder enig eigenbelang, zonder ook maar enige vorm van beloning te willen ontvangen, dit komt alleen voort vanuit de staat waarin je eeuwigheid, volmaaktheid en oneindigheid voelt.

Het is onmogelijk om dit in woorden te vatten want het gaat over een totaal ander voelen en begrijpen van de wereld en dit komt in de mate waarin de mens in zichzelf de altruïstische kwaliteit van geven en liefhebben absorbeert en realiseert.

From the Convention in Bulgaria 01/11/203, Lesson 1

Filed under: Conventies, Egoïsme, Geven, Liefde - Geen reacties→