Vraag: U hebt gezegd dat het nodig is om een kleine hoeveelheid inspanning te besteden aan het voelen van mijn vreugde in de ander. Wat bedoelt u met ‘een kleine hoeveelheid inspanning’?

Antwoord: Stel je de volgende situatie voor: je hebt gevoelens en gedachten over iemand anders en je wilt dat hij vrolijk is, gelukkig, vervuld. Nu ga je nadenken over wat je zou kunnen doen om dit te bereiken. Zo kom je tot de mogelijkheid om op de een of andere manier iets te doen voor een vriend.

Je moet leren wat hem blij maakt, wat hij precies nodig heeft en zo combineer je zijn verlangen met het jouwe en zijn verlangen wordt jouw verlangen. Dit is de betekenis van: je hebt al een ander deel van je ziel bereikt.

From the Conventions in Krasnoyarsk 6/16/13, Lesson 5

Filed under: Congressen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Als wij zeggen ‘één familie’ is dit prima met betrekking tot de groep. Maar als wij spreken over de overige zeven miljard mensen … zij staan zo ver van de werkelijke eenheid af, dat zij zich alleen maar met elkaar kunnen verbinden door met elkaar te strijden. Wat kan de spil zijn die de zeven miljard mensen met elkaar verbindt tot één familie?

Antwoord: Op het moment dat wij ons met elkaar gaan verbinden, gaan we met de massa aan het werk, als resultaat van onze eenheid zullen zij het Licht gaan ontvangen en waarnemen dat hen via ons bereikt. Het Licht zal hen veranderen. Zij zullen grote angst voelen door hun grote onderlinge afscheiding én aantrekkingskracht, dit is namelijk de enige manier waarop redding mogelijk is. Daarom hoeven wij ons hierover geen zorgen te maken. Wij moeten gewoon ons werk doen en het Licht zal alles met elkaar verbinden.

From the Convention In Krasnoyarsk 6/14/13, Lesson 1

Filed under: Conventies, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Licht - Geen reacties→

Vraag: Wat is belangrijker voor ons: de eenheid versterken of laten zoals het is. Of is er nog een alternatief?

Antwoord: Ik denk niet dat er iets kan standhouden zonder toenemende inspanning, want ons ego wordt voortdurend groter.

Wij moeten altijd denken aan de basis waarop alles rust. We leven in een wereld die zich op een egoïstische manier heeft ontwikkeld en wijzelf ontwikkelden ons ook op een egoïstische manier, daarom kunnen we er niet omheen dat wij hieraan moeten werken.

Er staat geschreven: “Beschrijf voor jezelf …, zie het voor je ogen …, …. wat zich steeds vernieuwt.” Dit betekent dat wij voortdurend moeten ‘zien’, op een andere manier is het niet mogelijk.

Daarom moeten we goed begrijpen dat wat een minuut geleden bestond nu alweer voorbij is, ogenschijnlijk waren we vrienden, we besloten om samen te werken en een minuut later waren al onze goede intenties in het niets verdwenen; zo snel verandert alles in ons. We moeten alles dus op de juiste manier begrijpen, namelijk hieraan gewend raken en het ene met het andere ondersteunen.

Wij onderzoeken dit alles met een niet aflatende inspanning. In spiritualiteit bestaat er niets met een constante snelheid. Volgens de theorie van Einstein is iets wat in een rechte lijn met een constante snelheid beweegt gelijk aan rust.

De spirituele wereld bevindt zich boven de snelheid van het licht. De grote Kabbalist Maimonides schreef zelfs al in de 12e eeuw dat spiritualiteit zich boven de snelheid van het licht bevindt.

De snelheid van het licht is overal constant. Met het concept ‘boven de snelheid van het licht’ bedoelen we dus een andere snelheid. Als het gaat om iets wat voortdurend groeit, spreken we over spiritualiteit. In spiritualiteit gaat het over het verschil, namelijk de verandering. Als er een verandering plaatsvindt die groter wordt, wordt dit in spiritualiteit beschouwd als snelheid, maar niet als versnelling. Dit betekent dat alles zich daar op een hogere magnitude-schaal bevindt, in onze wereld spreken we dan over snelheid, bijvoorbeeld een beweging met een snelheid van 200 kilometer per seconde, in spiritualiteit wordt dit beschouwd als stilstand, want hierbij vindt er geen verandering plaats.

Met andere woorden: alle staten die niet in ons veranderen, bestaan niet in spiritualiteit. Alleen onze positieve toevoegingen, de inspanningen boven ons ego uit, dat groter wordt ten behoeve van het Doel dat voor ons steeds belangrijker wordt, alleen die inspanningen worden opgevat als bestaand in spiritualiteit.

Daarom werkt het niet om een oude staat te handhaven, want het ego wordt groter. Zelfs in onze wereld is alles voortdurend in beweging. We worden ouder, ontwikkelen ons, er gebeurt altijd iets. Het lijkt alleen in ons gevoel zo dat het ego trager wordt.

Dus als je niet vast wilt komen te zitten, heb je maar één mogelijkheid: dat alles om je heen in een eeuwige beweging blijft en dat jij met dat alles verbonden blijft. Hoe is het mogelijk om met dat alles verbonden te blijven? Alleen door een overeenkomst te sluiten, als je tot de afspraak komt dat je elkaar voortdurend vooruit helpt, elkaar wakker houdt en steunt.

Als je elkaar op deze manier de juiste richting aanreikt, kan je zeker zijn van spirituele vooruitgang, anders niet: het ego zal groeien en je ‘meetrekken’ naar waar het maar heengaat. De vrienden moeten je op de juiste manier wakker houden, dan kan je dit op een heel nauwkeurige manier waarmaken.

Maar het is onmogelijk om in dezelfde staat te blijven, de natuur zal het niet toestaan. Dan zal de natuur je onder druk zetten, zodat je er door de crisis van overtuigd zal raken dat het nodig is om wakker te worden. Dit is de enige manier!

Dit probleem kom je overal tegen, zowel in gezinnen als in groepen; mensen denken dat zij in de huidige situatie kunnen blijven en dan houden ze zich vast aan een bepaalde positie en houden die in stand.

From the 2^nd Preparation for the Convention in Krasnoyarsk 6/13/13

Filed under: Conventies, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Waarmee moet ik me verbinden: met het verlangen om iedereen te verenigen of om zelf te worden verenigd?

Antwoord: Ten eerste verbinden we ons met de wens om verenigd te worden. Zeker! We gaan vanuit het midden naar de periferie.

Ik moet tegen mezelf zeggen dat ik het centrum van de wereld ben, het centrum van de groep. Dit is te lezen in de artikelen van Rabash. Dat wil zeggen dat de actie aan mij is, maar de acties van de anderen weet ik niet. Daarom moet ik zeggen dat alles van mij afhangt en door mezelf te corrigeren, corrigeer ik de hele wereld. En wanneer ik de richting bepaal, hangt het van mij af hoe de verandering zal zijn.

Dus allereerst is het mijn verlangen om allen te verenigen en dan komt mijn verlangen om me bij hen aan te sluiten. Dat wil zeggen: het is mijn doel dat het ego functioneert. We doden het niet, we lopen er niet voor weg, maar we stijgen er bovenuit. Met ‘stijgen’ bedoelen we dat wij er controle over hebben. Dit is het enige wat een mens kan doen en niets anders.

From the Preparation to the Convention in Krasnoyarsk 6/13/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Hoe komt het dat de meeste mensen niet merken dat hun wensen heel duidelijk veranderen?

Antwoord: Omdat er niets is om de oude wensen door te vervangen. Men ziet niet dat er een crisis is omdat de massamedia de informatie presenteren op een manier die in het voordeel is van degenen die geld uitgeven en de organisatie in handen hebben. Dit moet het voor iemand gemakkelijker maken om aan de macht te blijven.

Het probleem is dat er geen andere oplossing is. Als je je tot diezelfde overheid of massa media zou wenden met de vraag: “En wat stellen jullie voor?” hebben zij niets te bieden en omdat we geen oplossingen hebben, blijven we “glimlachen bij de slechte prestaties.” We hebben geen andere keuze. Maar innerlijk zijn we allemaal bang omdat we niet weten wat er gaat gebeuren. Mensen willen gewoon rustig en vredig leven. En zij die de macht in handen hebben hebben hetzelfde gevoel.

Daarom leg ik – als ik met mensen praat – altijd uit dat de mens zelf moet veranderen. De mensheid is op een heel ander niveau van ontwikkeling gekomen, we moeten ermee stoppen om de natuur forceren en te willen aanpassen aan ons. In plaats daarvan moeten wij onszelf forceren en ons aan de natuur aanpassen, dit is een geheel nieuwe fase.

Mensen reageren dan vaak op de volgende manier: “Wat kunnen we dan doen? We kunnen mensen niet veranderen. Niemand zal naar ons luisteren. Uw voorstel is fantasie, het zijn plannen die nooit verwerkelijkt kunnen worden. Laten we de dingen dus maar laten zoals ze zijn en dan zien we later wel wat er gebeurt. Wat kunnen we verder, het leven zal…”

Iedereen komt in actie als men te maken krijgt met problemen waardoor mensen moeten veranderen, want mensen moeten integrale wezens worden en hun levensstijl moet samengaan met een helder inzicht dat men afhankelijk is van elkaar. Dit is voor iedereen de enige manier om harmonie met de natuur te bereiken en er de goede krachten van te ontvangen.

 From KabTV’s “Through Time” 3/17/13

Filed under: Crisis, Eenheid, Integrale Educatie - Geen reacties→

Vraag: Volgens de theorie van de integraliteit bestaan er geen buitenaardse beschavingen. De mensen die op aarde wonen zijn de enige subjecten in dit reusachtige beeld in de ruimte van Ein Sof (Oneindigheid). Het blijkt dat het hele universum voor ons is geschapen, zodat wij kunnen groeien en iets anders in onszelf kunnen voelen.

Antwoord: Het heelal werd voor voor ons geschapen zodat we het volgende niveau van bestaan boven deze aarde kunnen bereiken en het volgende niveau kunnen ontdekken, dat ijler is. Dit is het niveau van eeuwigheid, perfectie, volledige harmonie. Om dit niveau binnen te gaan, moeten we de harmonie van de natuur bestuderen, haar perfectie, de samenwerking in de natuur, de onderlinge afhankelijkheid en dit imiteren.

Vraag: Moeten we hiervoor kinderen en volwassenen opvoeden of is het al te laat om volwassenen op te voeden?

Antwoord: We moeten zowel ouderen als jongeren opvoeden, want ieder mens is volgens dit niveau gelijkwaardig, ieder mens is nodig. Als je namelijk de natuur waarneemt als integraal, is elke component – zoals in een analoog systeem – even belangrijk

Er is evenmin verschil in de taal waarin deze theorie aan kinderen en volwassenen wordt gepresenteerd. Het is namelijk zo, dat ieder mens door zelfkennis en door zich in te spannen op het niveau van onderlinge samenwerking komt, zoals de cellen in ons lichaam.

Volledige wederzijdse samenwerking garandeert een absoluut gezond systeem en dan voelen we dat we het volgende niveau bereikt hebben. De tijd waarin we het moeten verwezenlijken is bovendien van tevoren vastgesteld. Wij moeten het snel bereiken. Als wij er zelf niet naar verlangen, zullen we voelen hoe onaangename krachten ons krachtig vooruit duwen.

From KabTV’s “The Global Crisis” 3/19/13

Filed under: Educatie, Eenheid, Gelijkwaardigheid, Groei, Integrale Educatie, Natuur, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: We zijn geboren om gelukkig te worden, daar streven we naar. Maar het systeem waarin we leven is egoïstisch. De ‘Amerikaanse droom’ waaide over naar onze maatschappij. In feite is die droom onbereikbaar, want om die te bereiken moeten we geld verdienen. Om geld te kunnen verdienen moeten we werken en oorspronkelijk is werk slavernij. Met andere woorden: wij werden slaven om ‘gelukkig’ te worden, maar we zijn helemaal niet gelukkig.

Kan de mensheid alles wat opgebouwd is vaarwel zeggen en dan toch nog gelukkig zijn? Hoe zou u de staat van geluk omschrijven?

Antwoord: Ik denk dat we alleen gelukkig kunnen worden als we evenwicht bereiken. Als mensen met elkaar bouwen aan correcte onderlinge verhoudingen, als zij voelen dat ze zich in de goede, sociale omgeving bevinden, verdwijnen alle problemen. Als onze maatschappij eenmaal homeostase heeft bereikt en dat bevordert, zullen mensen het gevoel krijgen dat alles lijkt te stromen, dat ze in een staat van vrede zijn, zowel innerlijk als uiterlijk. Een dergelijke situatie brengt ze in een staat van gelukzaligheid.

Met andere woorden: een gevoel van geluk ervaren we niet door onszelf op een egoïstische manier te vervullen, zonder na te denken over het volgende moment, omdat er in onze omgeving veel andere egoïsten zijn die ten koste van anderen gelukkig willen worden.

Een gevoel van geluk ontstaat als resultaat van eenheid. Het komt voort uit een gevoel van evenwicht, vergelijkbaar met een gezond organisme dat leeft als alle organen in evenwicht met elkaar functioneren. Op deze zelfde manier moet de menselijke maatschappij de voorbeelden van de natuur volgen en ernaar streven om diezelfde staat te bereiken. Dan zullen we beseffen wat het doel van ons leven is. Het gevoel dat we hebben als we in deze staat zijn is geluk.

From the TV Program “Medicine of the Future,” 4/7/2013

Filed under: Educatie, Eenheid, Egoïsme, Gelukkig Zijn - Geen reacties→

Vraag: Wat moet ik doen met gedachten die naar mij toekomen?

Antwoord: Ik moet een onafhankelijke, objectieve rechter worden over wat er met mij gebeurt, zonder enige sluwheid of emotie, een buitenstaander, iemand die neutraal gadeslaat. Dit betekent dat ik moet proberen om in mijn punt in het hart te zijn, buiten mijn lichaam, buiten mij huidige ‘ik’. Elk verlangen en elke gedachte die in mij bewust gemaakt worden, accepteer ik als iets wat van de Schepper komt, van ‘Er Is Geen Ander Dan Hij’, als een spel dat Hij met mij speelt. Anderzijds is het aan mij om te besluiten wat ik er mee doe en ik ga op die wijze aan het werk.

Alles wordt mij gegeven in de vorm van hindernissen. Het kan eenvoudigweg niet anders, want het is een regel dat er voor de Machsom geen aangename gevoelens bestaan. Allereerst moet ik dus dankbaar zijn voor alles wat komt en het accepteren als bedoeld voor mijn bestwil, het wordt me gegeven om mee te werken. Dan ga ik ermee aan het werk en probeer ik iets praktisch te bouwen, boven deze hindernis uit,

Terwijl de hindernis blijft bestaan, rijs ik er bovenuit en bouw ik daarmee een tegengestelde verhouding. Op deze manier zoek ik via de groep naar de Bron waar vanuit ik een dergelijke gedachte, zo’n verlangen kreeg. Ik wil deze gedachte en dit verlangen verbinden met de Oorsprong ervan, zodat ‘Israel, de Torah en de Schepper Eén zullen zijn’. Israel ben ik zelf, ik ga zo om met mijn gedachten en verlangens dat ik alles wat ik van de Schepper ontvang transformeer – zowel goed als kwaad – in iets tastbaars, in een plek voor onze adhesie, onze verbinding.

Dit wordt genoemd: handelen volgens de voorwaarde ‘Israel, de Torah en de Schepper zijn Eén’. En dan wacht ik en ben ik bereid om een nieuwe hindernis te ontvangen. Iemand schreeuwt naar mij of er gebeurt iets of zelfs zonder een uiterlijke gebeurtenis voelt mijn ziel zich slecht, dat is de Schepper die direct of indirect aan mij werkt. En weer moet ik hieraan werken. Ik zoek namelijk naar elke gelegenheid om alles wat er met mij gebeurt, alle situaties, met de Schepper te verbinden, zodat ik uiteindelijk zo ver kom dat ik elke staat met mijn hart en ziel accepteer en daarin maar één ding zie: Zijn Verlangen om mij te omarmen.

Succes is afhankelijk van het feit of ik het op deze bijzondere manier zie: dank ik de Schepper en haast ik mij om Hem te omarmen? Omarmen betekent dat ik tot volledige instemming kom, tot aan zelfopoffering.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/22/13, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Innerlijk Werk, Israel, Schepper, Torah - Geen reacties→

In het Nieuws (van LiveScience): “Als de ijslaag die Groenland bedekt volledig zou smelten, zou een dergelijke vernietiging van 720.000 kubieke mijl ijs (3 miljoen kubieke kilometer) ten gevolge hebben, dat de zeespiegel wereldwijd 24 voet (7.3 meter) stijgt. In de zomer van 2012 smolt er in Groenland een buitengewoon grote hoeveelheid ijs van vrijwel de gehele ijskap. Het was de grootste ijs-smelting die ooit in Groenland heeft plaats gevonden, sinds wetenschappers in 1979 daar begonnen zijn met het bijhouden van de statistieken van de smeltingen.”

Mijn commentaar: Het probleem is dat wij geen gevoel van verantwoordelijkheid hebben en de noodzaak van dingen niet inzien. Wij worden beïnvloed door onze kortzichtigheid. We houden van kinderen, maar wij kunnen niet met gezond verstand naar de toekomst kijken die wij voor hen voorbereiden. In Het Boek De Zohar staat het volgende over onze generatie geschreven: “Vandaag, zullen we eten en drinken, en morgen … zelfs de dood!”

De Kracht van Eenheid is boven de natuur van onze wereld aanwezig, als we ermee beginnen om die Kracht toe te passen op het gehele evenwicht van het systeem, zullen wij onmiddellijk herstel waarnemen van alles wat ‘gebroken, vernietigd en krom’ is.

Filed under: Eenheid, Klimaat, Natuur, Nieuws - Geen reacties→

Vraag: Hoe werken we samen in een groep die zichzelf ondergeschikt maakt aan de Hogere?

Antwoord: Hiervoor buigt een ieder zijn hoofd voor elk van de vrienden. Door het breken van de kelim (vaten) is jullie de mogelijkheid gegeven om net zo met de vrienden te werken als met de Schepper. Dit kun je niet bereiken met je ongecorrigeerde verlangens, daarom werk je met de groep.

Hoe verder je van het hogere Licht verwijderd bent, hoe verder je ook van de vrienden verwijderd bent. Dit bouwt de juiste staat in je, een ‘gebied dat je met elkaar deelt’, waar je kunt ‘spelen’ en samen kunt oefenen. De houding die je naar je vrienden hebt is precies dezelfde als je houding naar de Schepper, maar hier zie je de resultaten, je werkt met elkaar aan veranderingen van de staten waar je in bent, zowel wat jezelf betreft als wat de vrienden betreft.

De Schepper is absoluut, in de groep beïnvloed je elkaar, de veranderingen die daar plaats vinden bereiden je heel goed voor op een ontmoeting met Hem. Want je hebt twee verlangens in je: een verlangen om te ontvangen en een verlangen om te geven. Ze zijn beide zichtbaar voor jouw ego en het ego van de vrienden, daardoor verkrijg je een complete kli die gereed is om de Schepper te ontmoeten.

De diepe waarheid is, dat alles door de Goddelijke Wijsheid wordt voorbereid, van die Wijsheid krijg je alles wat nodig is voor het gehele pad, in de vorm van de groep.

Stel je voor dat het aan de orde is om van niveau 120 naar niveau 121 op te stijgen. Daar ontdek je, dat je je opnieuw in verborgenheid bevindt, zelfs een nog grotere verborgenheid, in absolute duisternis waar je geen herinnering meer hebt aan de Schepper, je wordt overweldigd door gedachten en gevoelens die je niet begrijpt … hoe komen we dan vanuit deze vreselijke duisternis op het volgende niveau? Dit kunnen we alleen met behulp van de groep bereiken, zoals de studenten van Rabbi Shimon. Dan ontdek je opnieuw dat alle verhoudingen tussen de vrienden nauwkeurig afgestemd zijn op de voorbereiding voor dit nieuwe niveau.

Vraag: Wat kan de groep doen om zich ondergeschikt te maken en naar het volgende niveau op te stijgen?

Antwoord: De groep hoeft zich niet ondergeschikt te maken, maar iedere vriend moet zich ondergeschikt maken aan het concept verbinding en eenheid. Dan bouwen we met elkaar steun en hulp voor de onthulling van de Schepper, een plaats waar Hij kan vertoeven, de Shechinah.

Vraag: Maar moeten we ons niet met elkaar ondergeschikt maken als we door verschillende staten heengaan?

Antwoord: Je kunt voelen wat het is om samen te zijn, in één omer (schoof). Het allerbelangrijkste is dat je jezelf wegcijfert, met andere woorden: dat je jezelf met alle kracht die je in je hebt onderwerpt om te bouwen aan de verbinding tussen de vrienden. Je laat je trots over de verbinding varen en het is alleen belangrijk voor je dat iedereen in de groep, ook de vrouwen en de kinderen, met elkaar verbonden is, dat zij met liefde en begrip met elkaar omgaan, zonder één enkele klacht naar elkaar toe. De Schepper geeft ons een plek waar we ons kunnen inspannen en wij moeten onze onderlinge verbinding bouwen. Als we dat niet doen, komen we hiermee niet verder ….

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 4/5/13, Writings of Rabash  

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Liefde, Verbinding - Geen reacties→