Er staat geschreven, “je zult eten wat lang geleden al voor jou is klaargelegd.” We bestaan op dezelfde plek in dezelfde toestand, en niets verandert. Alles is al lang door de Schepper in zijn oorspronkelijke plan geschapen, en het plan en de actie zijn onafscheidelijk voor Hem. Zijn wens om schepsels te maken die gelijk zijn aan Hem en zijn verlangen betekent actie.

Wat zijn dan het verleden, heden en de toekomst? Alles bestaat alleen in relatie tot ons, terwijl er in werkelijkheid geen tijd is. Het is onmogelijk om te zeggen wat er eerder of later bestond voor dit verlangen naar voren kwam in de Schepper.

Wij zijn niet in staat om buiten het begrip van de tijd te spreken of te denken. Zo gauw we de grenzen van de tijd verlaten, verdwijnen al onze woorden, aangezien ons hele leven berust op de begrippen “voor en na” en al onze gewaarwordingen zijn verbonden met tijd. Daarom alleen als we uit onszelf van egoïsme naar schenking komen, verliezen we onze “puls “het gevoel van tijd die in ons leeft en beginnen we te begrijpen hoe het leven boven de tijd is.

We bestaan in eeuwige en onveranderlijke werkelijkheid, alles wat we doen is in relatie om alles voor onszelf te bereiken. Dit lijkt veel op een bewusteloos persoon die geleidelijk terug bij bewustzijn komt. Hij is in dezelfde werkelijkheid maar neemt het niet waar. Beetje bij beetje komt hij bij perceptie en dit is in feite ook wat er met ons gebeurt.

De hele wijsheid van Kabbalah is gewijd aan ons te helpen naar onze zintuigen te komen en  ons te brengen naar compleet bewustzijn. In feite, dit is wat bedoeld wordt met volledige correctie. Kabbalisten vertellen ons niet wat er later gebeurd. De ontwikkeling na onze correctie vereist volledig nieuwe zintuigen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Het artikel van Baal Ha Sulam: De Leer van Kabbalah en de essentie “sectie” spirituele uitingen: Het geestelijke heeft geen beeld dus is het niet uit te drukken in letters. Zelfs als we het in het algemeen uitleggen dat het eenvoudige Licht dat neerdaalt en zich uitstrekt naar de zoeker en die ermee wordt bekleed tot een hoeveelheid die genoeg is voor Zijn openbaring, is dit ook een geleende expressie. Omdat alles wat in de spirituele wereld Licht wordt genoemd, niet gelijk is als het licht van de zon of van een kaarslicht.

Voor iemand die geen spiritualiteit waarneemt zijn spirituele concepten een totale warboel van woorden. Hij is dan als een kind die de betekenis van de woorden die volwassenen uitspreken niet begrijpt maar ze gewoon herhaalt. En wanneer je hem een verwijt maakt met de woorden: Wat heb jij gedaan? Klinkt een vrolijk echo: Wat heb jij gedaan?

Met andere woorden, we begrijpen niet welke geestelijke verschijnselen de woorden weergeven, en net als kinderen herhalen we de woorden van de Kabbalisten. Echter geleidelijk moeten we de juiste betekenis benaderen en voelen wat er achter deze woorden schuilgaat.

Alle spirituele concepten beelden het verlangen uit, omdat er niets anders bestaat in de hele werkelijkheid. Er is een verlangen (spiritueel vat ) en iets dat het vult. De impressie in het verlangen noemen we het “Licht”.

Verlangen is verdeeld in vijf niveaus: Keter, Hochma, Bina, Zeir Anpin en Malchut. In overeenstemming met het verlangen, onthullen we in vijf types van het Licht: Nefesh, Ruach, Neshama, Haya en Yechida. De som van deze vijf Lichten en vijf verlangens definiëren de “namen van de Schepper” iemand die me beïnvloedt. De Schepper is degene die de verlangens in mij heeft gecreëerd en me schermen voor hen gaf. Hij is diegene die alles voor mij heeft geregeld op een manier dat ik zijn invloed voel bij alles wat ik doe. Hij deed alles. Ik voel alleen de gevolgen van zijn acties.

Daarom wordt alles wat ik waarneem “het werk van de Schepper” genoemd. Ik noem Hem bij de naam die wordt ingeleid door de som van mijn verlangens en verlichting die ik in hen voel, dat komt door de impressie die ik ontvang. Dit is de manier waarop woorden in spiritualiteit gevormd zijn.

We hoeven alleen onszelf te begrijpen, en dan zullen we de Schepper in ons onthullen. Dit is waarom we Hem Bo-Reh noemen (kom en zie ). De naam van de Schepper is mijn waarneming van Zijn eigenschap van het geven die in mij verschijnt. Eerst zijn we als kinderen, we herhalen de vage woorden na de Kabbalisten: Keter, Hochma, Bina, Ab, SAG, enzovoort. Eventueel zullen we echter hun betekenis moeten bereiken en beginnen hen te voelen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Is het mogelijk om de hele tijd verder te gaan door “geloof boven rede”?

Antwoord: Natuurlijk niet. Kabbalisten spreken echter niet of we wel of niet kunnen doorgaan op deze manier; we moeten gewoon! En wanneer we niet kunnen, vragen we hulp ervoor, en de Schepper doet dit werk voor ons. Het gehele werk wordt gedaan door de Schepper, niet een persoon. Maar we moeten Hem vragen om dit uit te voeren.

Een persoon moet tot een eind komen in het proberen dit werk zelf uit te voeren. Zelfs als hij van het begin weet dat hij gedoemd is te falen in het proberen om het doel te bereiken, met behulp van zijn eigen kracht, moet hij het nog steeds doen. Hierdoor ontdekt hij dat het werk gedaan zal worden door de Schepper, en weet hij hoe hij aan Hem moet vragen.

Ik heb altijd bestaan in een proces waarbij ik langs een rechte lijn beweeg van het oorspronkelijke (huidige) punt naar het einddoel, dat ik hoe dan ook moet bereiken. Het laatste punt is geven, liefde voor de Schepper en voor de geschapen wezens, geloof boven rede, en geven boven/over ontvangst. Ik moet het oorspronkelijke punt verlaten en naar het laatste punt komen, en op het pad hebben we het volgende:

1ste deel: Doe alles wat in je macht ligt! Dit is in de eerste plaats.
2de deel: Complete teleurstelling bereiken in mijn eigen kracht.
3de deel: Begrijpen dat alleen de Schepper mij kan redden.
4de deel: Begin samen te werken met Hem in geven (Hafetz Hesed) en liefde.

Maar terwijl ik nog aan het begin sta, moet ik op mijn eigen kracht vertrouwen en weten dat ik ongetwijfeld het eind zal bereiken. Ik kan niet mijn armen voor mijn borst houden en wachten op een actie van Boven. Als ik niet zo veel oefen als ik kan gedurende het eerste stadium, als ik niet alles doe wat mogelijk is, dan zal ik nooit wanhoop en begrip van mijn onvermogen bereiken. Dit betekent dat ik nooit zal realiseren dat ik de Scheppers hulp nodig heb. Als wel, hoe kan ik het Licht dat Hervormt ontwaken?

Staten ontvouwen één na de ander, en de huidige staat bepaalt en bouwt de volgende. Een persoon weet niet precies waar hij is en wat hem wacht in de volgende staat tijdens het volgende moment. Maar, de hele vooruitgang wordt uitgevoerd door zijn druk.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Er is geen grotere vreugde dan het oplossen van twijfel. Twijfel komt voort uit het verschil tussen ontvangen en het geven, het Licht en het verlangen. Wanneer ik dit verschil uitschakel en deze naar eenheid en vereniging breng, dan is er geen grotere vreugde dan hun verbondenheid. De twee schijnbaar tegenovergestelde dingen verenigen zich plotseling. Ze komen tot overeenstemming en sluiten vrede en dit leid tot een explosie van vreugde. Ik ben op een dergelijke wijze geschapen dat ik hiervan geluk ervaar.

Geluk is een resultaat van de onthulling van het Licht in het spirituele vat of verlangen. Het Licht kan alleen onthuld worden tot op een hoogte dat het met het verlangen correspondeert. Dus wat neem ik waar? Is het mijn verlangen? Nee, dat is het niet en het is ook niet het Licht. Ik neem het resultaat waar van hun wisselwerking hetzij als lijden of als geluk.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

De Zohar, hoofdstuk “Lech Lecha (gaat voort)”, Alinea 237: Toen de Schepper, Bina de wereld wilde creëren, wat ZA (Zeir Anpin) is, ontlokte Hij een vlam van een harde vonk en blies wind in wind, en de vlam werd verduisterd en verbrand. Hij ontlokte een enkele druppel van de zijden van de diepte en voegde ze samen, de druppel en de vlam, en de wereld werd met hen gemaakt, ZA.

Het Opperste Bestuur daalt neer naar ons vanaf het systeem dat GAR van de wereld van Azimut genoemd word. Daaronder woont Zeir Anpin die we de Schepper noemen omdat Hij de hoogste is ten opzichte van Malchut van de Wereld van Atzilut, de plaats waar alle zielen samenkomen.

Op dit ogenblik zijn onze zielen echter gebroken en wonen we onder Malchut. Wanneer de gebroken zielen een verlangen hebben voor correctie, laten ze een gebed naar haar opstijgen. Maar hoe weten ze wat deze correctie met zich meebrengt? Ze willen samenblijven! Ze zeggen:”We zijn bereid om een belofte aan elkaar af te leggen en ons te verenigen”. Malchut betekent de montage van alle zielen die verlangen naar de Schepper (Isra-El) hebben. Alleen hij die zonder enige uitzondering samen met de anderen wil zijn, zal in staat zijn om Malchut binnen te gaan, en diegene die het niet wil, zal hier niet toe in staat zijn.

Deze voorwaarde is heel helder en simpel, en iedereen is welkom. De deur is open, treed binnen! Maar bij de ingang, ontmoet je de voorwaarde, en als je dat doet, zul je binnenkomen, en doe je het niet, dan kom je niet binnen. Als je het verlangen hebt om binnen te komen, moet je jezelf voorbereiden.

Alle zielen die Malchut binnentreden, komen samen en laten een gebed naar de schepper opstijgen (Zeir Anpin). Dit gebed is een aanvraag om gelijk aan Hem te worden. In het begin laten we onze eerste gebed opstijgen met behulp van de groep naar Malchut. Vanaf Malchut, laten we het gebed verder opstijgen naar Zeir Anpin. Zeir Anpin verzamelt ons gebed en laat het verder opstijgen naar Bina (Ima-Illaa) , en daar ontvangt het de Kracht, het Licht en anti egoïstische schermen namens ons. Dan daalt het weer af en geeft deze Kracht naar onderen door aan Malchut, die het dan doorgeeft aan de zielen die deel van haar uitmaken. Op deze manieris iedereen die Malchut binnengekomen is verleend met het gehele Licht wat aan hem van Boven is beloofd.

Dit is alles waar in de Zohar over gesproken word, en dit is het enige systeem dat in het heelal bestaat.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Uit het artikel van Rabash “Wie is Hij, die een gebed veroorzaakt”?: Iemand moet zeggen:”Als ik het niet doe, wie zal mij helpen, en als het nu niet is, wanneer dan wel?. Daarom is het verboden te vertragen, zelfs niet voor een moment, en we kunnen niet wachten op een geschikte tijd om te beginnen met de uitoefening van geestelijk werk.

Dit betekent dat we altijd klaar moeten zijn om ons naar de Schepper te keren met een verzoek om ons voortdurend te verduidelijken en te verfijnen, totdat men een antwoord krijgt.

Echter na iemands actie, moet men niet geloven dat het de mens is die roept naar de Schepper, integendeel, de Schepper dagvaardt hem. En de reden van hun nabijheid komt van de Schepper in plaats van de mens. Dus voor het gebed moet men de Schepper eerst bedanken dat Hij hem door middel van de dagvaarding dichterbij Hem heeft gebracht.

Op deze wijze stellen we ons direct langs de lijn, waar het Licht zich uitspreidt in al zijn fases. En als ik me herinner, begrijp, voel en vasthoud aan de gedachte dat spiritueel ontwaken naar mij toekomt door de Schepper, betekent het dat ik al een spirituele verbinding heb. Met behulp van deze eerste spirituele ontwaking van de Schepper, kan ik een hoger beroep doen, terug naar de Schepper.

Om de Opperste Kracht te danken voor de ontwaking die het mij heeft gezonden betekent het dat ik het eerste contact moet aangaan, door te kiezen voor de enige correcte verbinding richting de Schepper van alle richtingen, ( de volle 360 graden). Deze keuze te maken is de eerste actie waar we toe in staat zijn.

Dit is gelijk aan de parabool over de zoon van de Koning, die een tunnel onder zijn vaders huis graaft met de bedoeling om een pond goud van zijn vader af te nemen. En zijn tunnel was van twee zijden- van de binnenzijde en van buitenaf omdat de vader op zijn beurt ook een tunnel naar zijn richting groef met het verlangen om het hem sneller te geven.

Met andere woorden, de Schepper geeft eerst een ontwaking en dan wordt een gebed in ons geboren. Echter, dit gebed zal geen simpele aanvraag zijn: een echt verlangen zal zich in ons onthullen, en als antwoord op dit verlangen zal dan van Boven de Kracht van het geven worden geschonken.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Hoe wordt ons verlangen om samen meer te verbinden uitgedrukt: in gedachten of in gevoel?

Antwoord: Het verlangen om samen meer te verbinden wordt uitgedrukt door mijn verlangen om in het gemeenschappelijk gevoel te zijn waar er geen onderscheid is tussen “mij” en “anderen”, en in plaats is er iets dat gedeeld is. Maar, ik weet niet wat het is. Ik wil “mezelf” niet voelen, ik wil “ons” voelen waar er geen onderscheid is in “zelf” en “ander.”Dit is een nieuwe realiteit die we voortbrengen.

Op dat hoger niveau die we voortbrengen door onze inspanningen, is het verlangen niet verdeeld (in vergelijking tot ons huidig niveau). Het is alsof veel druppels water samen komen in één grote druppel. Dan is er geen manier om het verschil te zien van onze vorige staat, waarbij ieder van ons was gescheiden.

Het is onmogelijk om dit precies uit te drukken in onze taal, maar het is alsof ik mezelf verlies. Mijn “Ik” verdwijnt. Op het volgend niveau verandert het in “wij.” Hoewel, met betrekking tot een hoger niveau, zal onze verdeling geleidelijk aan weer onthuld worden.

Als we een hoger niveau bereiken waar we samenvoegen in één druppel, zullen nieuwe verlangens of nieuwe lagen van egoïsme in ons onthuld worden. Waar worden ze van onthuld? Van de AHP of het Hogere Niveau, die ze verlicht. Dan begin ik te onthullen dat ik eigenlijk niet verbonden ben met anderen, dat ik alleen ben en zij ook. Dit gebeurt in ons gewone levens, wanneer je met iemand wilt verbinden met je hele hart en ziel, maar een moment later zal je al verschillende berekeningen gaan ervaren die je verdelen.

Hetzelfde gebeurt in spiritualiteit, maar daar gebeurt het omdat de Ene Hogere je tekortkomingen in deze staat begint te verlichten. Je dacht dat je verbinding had bereikt, maar nu wordt je getoond dat dit niet waar is. Je bent weer gescheiden van anderen door egoïstische berekeningen en haat, zelfs als je dacht dat er alleen liefde om je heen heerste.

Hetzelfde gebeurt in onze wereld: We denken dat we altijd liefde met haat vervangen en haat met liefde, maar dat is niet waar. Het feit is dat dit verschillende niveaus zijn. Een grotere ego wordt voortdurend aan ons onthuld en daarom zal op ieder niveau het kwaad vervangen worden door het goede, en dan zal het goede vervangen worden door het kwaad en dit is hoe we vooruitgaan.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Wie zijn de mensen met een gebroken hart?

Antwoord: Het hart is alles van de verlangens van een persoon. Wanneer een persoon ontdekt dat al deze verlangens omwille van zijn zelfvoldoening is , ziet hij dat ze gebroken zijn.

Wat is het breken? Eens, in het begin, waren ze verbonden door de kracht van geven, de kracht van verbinding tussen hen. Dit gebeurde natuurlijk door het Licht of het ontwaken van Boven, sinds dat is wat de Schepper geschapen heeft.

De Schepper heeft Zichzelf toen verborgen en het Licht verdween. Voor deze reden verdween de verbinding tussen hen. De onthulling van een gemis aan verbinding tussen ons is genaamd, het breken. Dit alles spreekt over de schepsels.

De afwezigheid van de onthulling van de Schepper of de kwaliteit van geven veroorzaakte verdeeldheid. Deze verdeeldheid kan worden gevoeld op de manier we nu voelen: “Het is niet zo erg. Alles is OK. Ik wens alleen dat anderen mij met rust laten en ik zal ook niemand pijn doen.” Dit is genaamd, de onthulling van het breken.

Naast dit, is er een staat waarin we voelen dat we in een staat van breken zijn en daar is geen verbinding of eenheid tussen ons. Dit kan ook betrekking hebben op verschillende niveaus van besef van het kwaad: Zonder een verbinding tussen ons, zal ik geen goed materieel leven bereiken; of door de afwezigheid van verbinding tussen ons, zal ik natuur rampen teweeg brengen; of door de afwezigheid van deze verbinding, zal ik de Schepper niet bereiken, spiritualiteit.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

We zijn geschapen van het materiaal “het verlangen om te genieten.” Daarom hebben we energie nodig in de vorm van “plezier” om een lichamelijke of een mentale Aktie uit te voeren. Met andere woorden, niets in onze wereld komt in beweging zonder een egoïstische stimulans. Bewust of onbewust wegen we alles af in ons verlangen om te genieten, en in de evaluatie van dit verlangen, verwerft ieder ding zijn “eigen” kwaliteiten: kleur, gewicht, hoogte, en afstand.

Om succesvol te zijn in deze wereld, moeten we de juiste omvang van de waarden hebben, of met andere woorden, de juiste opstelling van het verlangen om te genieten. En dit is wat we onze kinderen leren om te streven naar de goede dingen en om pijnvolle dingen te vermijden. Om afstand te nemen van het kwaad betekent dat we geen energie hebben om ervoor te werken. Echter is er geen motivatie in ons verlangen om te genieten om het spirituele verlangen om te geven te bereiken.

Tenslotte is de spirituele wereld tegenovergesteld aan mij. Het verlangen om te geven komt eerder dan het verlangen om te genieten. Deze kwaliteit bestaat helemaal niet in mij. Daarom voel ik de spirituele wereld niet. Ik zie alleen wat ik evalueer in het verlangen om te genieten dus wat naar mijn inzicht waardevol of minder van waarde is. Naar aanleiding hiervan bepaal ik of iets dichtbij en belangrijk voor me is, of op afstand en onbelangrijk.

In spiritualiteit, “de kwaliteit van het geven,” zijn  alle criteria, gedachten en acties alleen gebaseerd op het geven. Alleen begrijpt mijn verlangen om te genieten niet wat dat is. Het geven gaat door me heen, als een onzichtbare verlichting, die ik op geen enkele manier waarneem. Alle werelden en acties vinden naast me plaats, en ik neem ze niet waar, in mijn verlangen om te genieten zoals een dier de sensaties van een menselijk wezen niet begrijpt.

Wat kan ik doen als ik zo geboren ben? Alle werelden en het meest belangrijke, die Ene die me onder controle heeft, de Schepper Zelf, blijft onopgemerkt bij mij. Om hen te voelen, moet ik beginnen met de waardering van de kwaliteit van het geven.

Dit is waarom er een omgeving aan ons is gegeven: de boeken, de leraar, en de vrienden zodat het belang van het geven bij me inprenten. Al denk ik dit persoonlijk niet, zij vertellen me dit, en hun mening is belangrijk voor mij. Ik ben geschapen om de invloed van de omgeving te absorberen, en wat belangrijk is voor de mensen om me heen, wordt ook belangrijk voor mij.

Dus zelfs het geven, wat niet van waarde is voor mij, begint belangrijk voor me te worden in mijn verlangen om te genieten, als een goede aankoop. Ik ben bereid om extra inspanning te doen om het Opperste Licht aan te trekken, die me naar het “verlangen om te geven” brengt, omdat dit belangrijk is voor mijn verlangen om te genieten. In Kabbalah wordt dit spiritueel werk voor jezelf genoemd – Lo Lishma.

Echter het Opperste Licht dat ik aantrek vervangt het verlangen om te genieten in het verlangen om te geven (van Lo Lishma naar Lishma). Dan kan ik de perfectie van de Opperwereld waarnemen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Wat is spiritueel genot? Is het eenvoudig zeer intens genot of is het iets compleet anders?

Antwoord: Het enige verschil tussen het materiële en spirituele genot ligt in welke verlangens ik het ervaar: egoïstisch of altruïstisch. Mijn egoïstische verlangen van ontvangst zijn beperkt. Geleidelijk onthullen ze hun eigen leegheid en ben ik gedwongen om groter genot te zoeken. Als resultaat ben ik nooit tevreden.

Ik heb geprobeerd om mezelf met plezier te vullen maar ik faalde hierin sinds genot een “plus” is en ik een “min” ben. Wanneer ik tracht om plezier te ontvangen, ontvang ik alleen tijdelijke voldoening, welke lijkt op een “short-circuit”: het lost zich snel op en laat me weer leeg achter, maar nu is het gevoel van leegheid twee keer zo groot. Het is verdubbeld omdat het plezier, welke ik zo gretig zocht, verlaten is en het de sensatie vormt van leegheid in toevoeging tot de ene die ik hiervoor voelde. Als gevolg hiervan is dat ik altijd twee keer verlies. Als resultaat evolueren we in onze wereld van generatie naar generatie, ons lege egoïsme vergrotend.

Toch verschijnt er tegenwoordig een nieuw probleem: Het ego dat eens groeide, die me een sensatie van leegheid bracht, is gestopt met groeien. Logischerwijze zou dit me tevreden moeten stellen, maar ik voel dat ik nu niets meer heb om genot van te krijgen. Dit nieuwe probleem is erger dan het vorige, sinds er geen hoop is op vervulling. Naast dit voel ik dat egoïsme integraal is, het vertegenwoordigt de som van alle zeven miljard individuele egoïstische verlangens. Ik ontdek dat ik afhankelijk ben van iedereen, en dat iedereen afhankelijk is van mij. Om deze reden weet ik niet wat ik ermee aan moet, wat me tot extreme wanhoop drijft.

Tijdens deze periode vindt een persoon troost in drugs, die de realisatie van de totale crisis voor een tijd uitstelt. Toch, zelfs als deze “oplossing” verloopt, want het maakt een persoon zich ervan bewust dat deze pad onjuist is, en te ontbinden van het leven, betekent in te stemmen met de dood. Maar de natuur staat dit niet toe! We worden geconfronteerd met de vraag: “Wat moeten we nu doen?” En het antwoord ligt in de overgang van “plezier van ontvangst” naar “plezier van geven.”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→