Vraag: Kabbalisten spreken over de categorie Israel waarin iedereen zo sterk met elkaar verbonden is, dat het onmogelijk is om ze van elkaar te scheiden, zij zijn volkomen van elkaar afhankelijk. Wat is dit voor categorie en wie horen daarbij?

Antwoord: Ik zal jullie een geheim vertellen: gisterenmiddag was ik geen ‘Israel’, maar tegen de avond veranderde mijn staat een beetje en het lukte mij om ‘Jerusalem’ te bereiken; toen daalde ik af naar het ‘dal’, daarna kwam ik ‘leeuwen’ tegen, toen steeg ik op naar de Hemel en vloog ik weg …

Vanmorgen was het niet alleen zo dat ik niet tot ‘Israel’ behoorde, toen ik wakker werd, maar ik behoorde zelfs niet tot de ‘naties van de wereld’. Ik was niet meer dan een ‘beest’… In het algemeen gesproken is ‘Israel’ (ישראל) het verlangen om te ontvangen dat gericht is op Yashar El (ישר-אל, rechtstreeks naar de Schepper).

Maar als je me vraagt naar de een of andere substantie die uit proteïne bestaat, weet ik niet tot welke categorie die materie behoort. Eerst moeten we het verlangen en de intentie daarvan checken, daarna kan ik te weten komen of het om ‘Israel’ gaat en als dat zo is, op welk niveau. Stel je voor dat er iemand voor je zit die van geboorte een Griek is en een Jood van geboorte: als je bij hen naar binnen kijkt zou het zo kunnen zijn dat de Griek ‘Israel’ is, terwijl de Jood ‘dwaas’ is, op het ‘animale’ niveau.

Alles wordt bepaald door het verlangen en de intensiteit van de intentie van dat verlangen. Natuurlijk corrigeert ‘Israel’ zichzelf eerst. Als er een deel in mij is dat ‘Israel’ heet en een deel dat ‘de naties van de wereld’ heet, corrigeer ik natuurlijk de kelim (vaten) die zuiverder zijn eerst.

Deze volgorde zien we weerspiegeld in onze wereld: Of we het nu willen of niet, wij behoren hier tot ‘Israel’ en we moeten onszelf nu corrigeren. Maar in de spirituele betekenis zijn de Joden ook verdeeld in deze twee delen: ‘Israel’ en de ‘naties van de wereld’. Hoeveel mensen zijn er onder het Joodse volk die ‘Israel’ vertegenwoordigen? Het kunnen er duizend zijn van de 12 à 14 miljoen…

Vraag: Wie moeten er dan de taak op zich nemen om een ‘lid van de natie’ te worden, als ‘één man met één hart’?

Antwoord: Een ieder die voelt dat hij deel uitmaakt van de natie. Hier hebben we het al over de innerlijke inzichten van een mens die we niet in woorden kunnen meten of via een paspoort kunnen vaststellen.

Vraag: Behoorde u gisteren niet tot deze natie?

Antwoord: Nee. Gisterenavond behoorde ik tot de ‘naties van de wereld’ en vanmorgen werd ik wakker als een ‘beest’. Ik hoop dat ik in de loop van de dag een ‘goede kerel’ word en naar het niveau van de ‘hogepriester’ zal groeien.

Maar, volgens de manier waarop de dingen lopen, zal ik waarschijnlijk moeten vallen en letterlijk net zo slecht moeten worden als de staat van ‘Haman’ en de andere dwazen. Zij zullen zich in mij ‘vestigen’ en ik zal me net zo voelen als zij, ik zal me voelen als de personages die in de Torah beschreven worden.

Dat komt omdat de Torah innerlijke personages uitbeeldt en innerlijke rollen beschrijft die we moeten spelen als we op weg zijn om op de Schepper te lijken. Ik kan alleen volkomen op Hem lijken als ik de ziel van ‘Haman’, ‘Hitler’, ‘Farao’ enz. heb ervaren. Ik moet nu in hen geïntegreerd worden, maar ook in de zuivere personages van geven die tegenover hen staan. Dan zal ik pas werkelijk gecorrigeerd worden.

Het gaat er dus niet alleen over dat ik als een ‘beest’ wakker word. Als het alleen maar hierover gaat, sta ik ‘buiten spel’. In het algemeen gesproken moeten we het spirituele pad nooit met het lichaam verbinden dat je nu met je fysieke ogen ziet. Dat is een ernstige fout. Beoordeel nooit naar uiterlijke ‘beelden’ en fysieke waarnemingen, beoordeel uitsluitend op grond van verlangens en intenties.

In de totale werkelijkheid zijn er verlangens om te ontvangen, verlangens om te geven en is er een intentie die de verlangens om te ontvangen corrigeert, zodat een mens iemand wordt die geeft. Dat is alles. Verder bestaat er niets, er zijn maar drie parameters: het Licht, de kli (vat) en de Masach (scherm) daar tussen.

Vraag: Hoe zit het met de 600.000 die zich garant stellen, waar Baal HaSulam over spreekt in het artikel ‘Wederzijdse Verantwoordelijkheid’? Moeten zij wakker worden en zich met elkaar verenigen op weg naar correctie?

Antwoord: Ik zal jullie nog een geheim vertellen: Op het moment dat je staten bereikt waarin je de 600.000 die zich garant stellen nodig hebt, zul je ze vinden. Ze zullen plotseling voor je staan, alsof er niets aan de hand is.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/7/13, “The Mutual Guarantee”

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groei, Innerlijk Werk, Intentie, Israel, Niveaus, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Vraag: In een van de lessen hebt u gezegd dat er een moment komt waarop een student, al naargelang zijn spirituele proces, steeds meer gaat neerkijken op zijn leraar. U gaf ook een voorbeeld van uw relatie met uw leraar. Op wat voor spiritueel niveau moeten we komen zodat de minachting voor de leraar zal verdwijnen?

Antwoord: Wanneer gaan we in deze wereld onze ouders waarderen en begrijpen? Als we zelf ouders worden! Maar dit rechtvaardigt de minachting niet. Een mens die wil groeien moet zijn eigen natuur begrijpen en ondanks die natuur groeien.

Filed under: Groei, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Baal Hasulam, Shamati, artikel 53: ‘Aangaande Beperking‘: Dit wordt het belangrijkste deel van het niveau genoemd, het onderscheid van Katnut. Dit onderscheid moet permanent aanwezig blijven, Gadlut is alleen een toevoeging. Men moet verlangen naar het belangrijkste deel, niet naar wat toegevoegd wordt.

Het belangrijkste is de staat van Katnut (kleinheid), Hafetz Hesed: ‘geven om te geven’, bereid zijn om met minder genoegen te nemen. Tegelijkertijd hoef ik niet te voelen dat ik mijzelf beperkingen opleg of dat het me aan iets ontbreekt, juist niet, ik moet voelen dat ik helemaal voldaan ben.

De staat van Katnut moet me heel dierbaar zijn en waardevol voor me zijn. Dan dient zich de vraag aan waarom er allereerst een staat van Katnut moet zijn en waarom één punt niet genoeg is. Ik wil helemaal niet groot zijn, ik wil zo min mogelijk ruimte innemen om te kunnen bestaan en voor de Schepper aan iedereen goed te doen. Ik ben bereid om zo klein te worden als een puntje en niets voor mijzelf te hebben.

Dit is inderdaad de ware benadering. Vanuit zo’n staat gaan we de spirituele werkelijkheid waarnemen en bereiken en als we hierover gaan nadenken en ons afvragen hoe we de Schepper vreugde kunnen brengen, begrijpen we dat we elke vorm van onderscheid en alle verlangens van Hem moeten ontvangen en dat wij ze moeten veranderen van ontvangen in geven. Dan worden we een spiritueel embryo dat gaat groeien en diep verlangt naar gehecht zijn aan de Schepper en Hem vreugde te geven.

Op een andere manier kunnen we niet in de baarmoeder groeien. Elke seconde, elke nieuwe beweging, elke gram die toegevoegd wordt aan het embryo is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te brengen. Een mens moet voelen dat hij de Schepper blij maakt.

Tijdens de geboorte, de barensweeën en het stadium waarin het embryo zich omkeert met zijn hoofdje naar beneden – nog voor de geboorte – is hij zich bewust van elke stap die hij maakt en onderzoekt hij of hij alles doet om degene die hem ter wereld brengt vreugde te geven. Nadat hij geboren is – tijdens Yenika (het zogen) – ontwikkelt hij zich verder, zoals een baby in de armen van zijn moeder, op dezelfde manier is een mens in de armen van de Schepper.

Hij begint al met zijn verlangens te werken en legt zichzelf gedeeltelijk beperkingen op, elke daad die hij verricht ten bate van beperkingen en om te groeien, is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te geven en zo groeit een mens. Het punt blijft het centrum van waaruit hij groeit, omdat hij het voldoende vindt om niet groter te worden dan een punt. Hij vindt dit belangrijk, hij wil niet meer hebben dan zijn basisbestaan en de rest, die hij aan dit punt moet toevoegen, is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te brengen. Dit is zijn enige motivatie, bij alles wat hij doet: bij elke beperking en bij elke vreugde.

Hij is hier gelukkig mee, niet voor zichzelf, maar omdat hij de Schepper vreugde brengt. Op deze manier bereikt hij gehechtheid aan de Schepper, zoals dat bestaat tussen twee vrienden die van elkaar houden en elkaar aanvoelen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/14/13, Shamati #53

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groei, Innerlijk Werk, Vreugde - Geen reacties→