Vraag: Wat voor staat moeten we bereiken om succesvol te zijn in een workshop: bewustzijn van wat we willen, maar dat we niet in staat zijn om ons te verenigen óf dat we allemaal hetzelfde gevoel hebben? En als we dat voelen, is dat dan een illusie? Omdat we ons niet kunnen verenigen en ons dit iedere dag realiseren.

Antwoord: Nee, we zijn op weg naar eenheid, we verbinden ons met elkaar. Als we niet verbonden zouden zijn, zouden we geen nieuwe indrukken en nieuwe inzichten ervaren. De eenheid die we hier hebben bereikt, heeft nog niet de spirituele drempel bereikt, maar het is eenheid.

Jullie hebben nu hetzelfde begrip, dezelfde gevoelens en gedachten, jullie hebben dit allemaal met elkaar ervaren. Jullie hebben geproefd van dezelfde bron, dezelfde vragen en dezelfde, identieke antwoorden, ook al waren er veel verschillende antwoorden, dat maakt niet uit!

Jullie hebben eenheid ervaren!

From the Kharkov Convention “Uniting to Ascend” 8/19/12, Lesson 7

Filed under: Congressen, Eenheid, Gebed, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Tijdens de afgelopen Conventie in het Noorden van Israel, werd onze groep in tweeën verdeeld: de ene groep, van tien mensen, zonderde zich af van de wereld op de eerste verdieping van ons centrum en voldeed voor honderd procent aan de voorwaarden van de vrienden in de Conventie. De tweede groep, van twintig à dertig mensen, die om verschillende redenen maar een gedeelte van de tijd mee konden doen, waren in een andere ruimte.

Ik was één van degenen die afgezonderd was met de andere negen, maar ik kon mijn aandacht maar op één ding richten: Hoe kon het toch gebeuren dat we in twee groepen verdeeld waren? Ik kon echter niet de moed opbrengen om deze zaak met de andere negen mensen te bespreken. De volgende vraag achtervolgde me: Wat moest ik doen? Kon ik de verdeling ter sprake brengen of zou dat tegen de eenheid van de groep in gaan, zelfs nu besloten was dat de groep in tweeën was verdeeld tijdens de Conventie? Ik denk dat het spirituele comité erop zou moeten aandringen, dat de groep onverdeeld samen blijft, ongeacht de voorwaarden.

Antwoord: Tot aan het einde van de correctie blijven er overal tegenstellingen bestaan en vooral in Kabbalah, maar in spiritualiteit worden de tegenstellingen verenigd in een gezamenlijke intentie: zij bestaan naast elkaar, hoewel ze van elkaar gescheiden zijn door de wet van gelijkvormigheid. Wij moeten dus wennen aan het feit, dat we kunnen verschillen van elkaar, maar toch samen zijn. Bovendien moeten we er niet naar streven om iedereen en alles op hetzelfde niveau te krijgen. Gelijkwaardigheid is niet hetzelfde als gelijkheid, het betekent: gelijk zijn in de intentie en dat op verschillende niveaus.

Wij verschillen allemaal van elkaar en niemand dwingt ons om hetzelfde te zijn, maar wél om naar hetzelfde Doel te verlangen. Maar iedereen streeft op een andere manier naar het Doel. We zijn verschillend, zoals de cellen in één lichaam. De Schepper verenigt ons in onze intentie naar onze gezamenlijke Schepper.

Wees steeds een voorbeeld dat nagevolgd kan worden, en zij die dat wegens objectieve oorzaken niet kunnen, zijn niet slechter dan jij, maar zij zullen dan tijdens de Conventie deel uitmaken van de subgroep, net zoals het lichaam verschillende organen heeft die in verschillende mate belangrijk zijn, toch behoren ze allemaal tot één lichaam.

Gelijkwaardigheid van de vrienden is niet hetzelfde als gelijkheid!

Stel vragen, we zullen het ontdekken.

Filed under: Congressen, Gebed, Gelijkheid, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Tijdens de Conventie zei u, dat wij met het probleem te maken hebben, dat wij al onze intenties nog niet met elkaar kunnen verbinden: ik, die gecorrigeerd moet worden, de vrienden, de Schepper en de wereld. Wat belet ons op weg naar de ene, verenigde intentie, die alle elementen bevat?

Antwoord: We moeten alles voortdurend innerlijk ophelderen, zoals: waar moeten we aan denken om het Corrigerende Licht aan te trekken. Er staat geschreven: “Het is beter om stil te zitten en niets te doen,” want als je niet weet wat je moet doen, kan je zelfs nog meer schade berokkenen. Je kunt dit vergelijken met macht geven aan een klein kind of aan iemand die niet weet waar hij mee bezig is: dan kan er alleen maar schade ontstaan.

Enerzijds is het dus voor ons verborgen, zodat wij onszelf en anderen geen schade berokkenen. Anderzijds is het de vraag hoe we dichterbij de juiste manier van handelen kunnen komen. Het blijkt, dat we voortdurend aan de juiste intentie moeten denken en alleen in de mate waarin wij dat doen, komen we dichter bij het Licht. Er zijn Masachim (schermen) die het Licht voor ons verbergen, omdat onze verlangens onjuist zijn. Op het moment dat ons verlangen de correcte staat benadert, verdwijnen deze Masachim.

Op deze manier moet een ieder zichzelf voortdurend beoordelen en besluiten hoe hij op de juiste manier zijn krachten moet inzetten. Het leven helpt ons, algehele wanhoop, doelloosheid, verwarring en de situatie waarin de wereld zich nu bevindt, helpen ons. Wij worden niet meer uitgelachen, zoals het zo’n twintig jaar geleden plaats vond en in elke generatie in de afgelopen eeuwen. Wij hebben nu een punt bereikt, waarop er geen andere keus meer bestaat. Wij moeten nu niet alleen aan elkaar laten zien wat we doen, maar ook aan de wereld, we moeten laten zien waar we allemaal naar moeten verlangen, wat we moeten bereiken, wat de bedoeling is als wij uit De Zohar lezen.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/8/12, The Zohar

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie, Zohar - Geen reacties→

Om het Licht enigszins te kunnen ervaren moeten we oefenen, en oefenen is alleen mogelijk in de groep. Voorbeeld: een danser begint met mij verschillende bewegingen uit te voeren. Een stap naar voren, een stap naar achteren, een rondje draaien, enz. De groep staat voor mij en ik kan hen voelen, met hen werken en zo verder komen.

Ja, dit is heel onaangenaam voor mijn egoïsme, want ik moet telkens weer voorrang geven aan de groep in plaats van aan mezelf, maar dit brengt mij tot deze ‘tango’. Vrienden laten hun verlangen horen en ik moet hen daarin volgen. Zoals er staat geschreven: “Cijfer je verlangen weg voor Zijn verlangen”. Ik leer hoe ik mijn hoofd moet buigen, het verlangen van de groep moet accepteren als mijn leidende partner en tot samenwerking komen, tot eenheid met de vrienden. Ik begin te voelen wat zij verlangen. Het blijkt dat mijn danspartner betrouwbaar is, dichtbij, toegewijd en oprecht. Ik werk voor hem en hij werkt voor mij. Dan ontstaat er vanuit onze eenheid een echte groep.

De ‘groep’ betekent: één enkel verlangen van vrienden om met elkaar verenigd te zijn. Er bestaat geen ‘ik’ of  ‘zij’ in dit verlangen dat onder ons geboren is, maar er is één geheel, een nieuwe werkelijkheid, niet de verbinding zelf, maar het resultaat ervan.

Dit is de spirituele vrucht die uit de baarmoeder van de moeder is gekomen. Daarin nemen wij de Ene waar en het Licht, de Schepper wordt erin onthuld, in dat verlangen waaraan wij geboorte hebben gegeven, wat wij gecreëerd hebben, wat wij hebben bereikt door één geheel te worden. Er kan geen verdeeld veelvoud bestaan, maar alleen eenheid regeert.

Baal HaSulam schrijft hierover in Brief 13: Naast de grote kracht die erin verborgen is, moeten jullie weten dat er vele vonken van heiligheid in elk van de vrienden aanwezig zijn. Als je al deze vonken bijeenbrengt op één plek, als broeders in liefde en vriendschap, bereik je in dat uur ongetwijfeld een heel verheven intensiteit van het niveau van heiligheid.

Een mens kan zich op verschillende manieren opgenomen voelen in de groep, dit kan in golven komen en gaan, van harte of slechts ten dele van harte. Toch heeft een ieder van ons een uniek deeltje van het Licht, dat hem uit de bodem van deze wereld trekt en daarom moeten wij waardering hebben voor iedereen. Dit geldt trouwens in gelijke mate voor mannen en vrouwen.

Onze lichtvonken zijn een werkelijk geschenk van Boven. Een mens wordt menselijk (Adam) genoemd als dit lichtvonkje hem trekt naar gelijkvormig (Domeh) worden aan de Schepper. Als hij geen lichtvonk heeft, behoort hij nog tot het ‘dierlijke’ niveau.

Wij spreken hier niet over onbekwaamheid. Sommige mensen krijgen nu eenmaal de ‘dubbele’ taak om eerder geboren te worden dan anderen en anderen te helpen om spiritueel geboren te worden. Zij vormen het hoofd van de mensheid en moeten hen vooruit leiden.

Daarom moeten wij begrijpen dat iedere vriend een speciale wijze van denken en voelen van Boven heeft ontvangen, van het Licht dat in hem gekleed is. In zijn ziel, in zijn spirituele wortel, is iets heel speciaals dat in hem geplaatst is, op die manier is hij dichtbij het Licht en ontvangt hij zijn taak.

Natuurlijk verheft hij zich niet op een egoïstische manier boven de mensheid. Wij respecteren de vriend omdat er aan hem een speciale taak is gegeven om te dienen. Wij kijken niet op anderen neer, want deze opdracht is niet van ons afhankelijk.

Daarom moeten wij iedere vriend respecteren. Hij werd door Boven, door het Licht, uitgekozen om mijn partner te worden. Zonder hem kan ik niet geboren worden, en de mensheid evenmin.

From the Miami Convention 6/23/12, Lesson 1

Filed under: Congressen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→

   Gewoonlijk bevinden wij ons op één van de volgende drie niveaus met betrekking tot onze vrienden:

1. De vriend en de groep zijn groter zijn dan wij, met andere woorden: wij beschouwen onze vrienden en de groep als hoger dan wijzelf, om hun grootheid te voelen.

2. De vrienden en de groep zijn op een lager niveau dan wij.

3. Zij zijn gelijk aan ons.

Als ik hen beschouw als groter dan mezelf, plaats ik me in een situatie waarin ik van hen kan leren, van hen kan ontvangen wat zij hebben, zoals iemand die klein is leert van iemand die groter is. Ze zijn in staat om mij te beïnvloeden. Ik ontvang hun energie, kracht en enthousiasme.

Als ik hen beschouw als kleiner dan mezelf ben ik in staat om aan hen te geven, zoals een groot mens geeft aan een kind.

Ik voel in beide gevallen een bepaalde vorm van communicatie met hen, als ik van hen de grootheid van het Doel ontvang, en ook als ik hen deze grootheid kan laten ervaren door de kracht die ik heb, door wat ik doe voor de grootheid van het Doel, de grootheid van eenheid. Dit alles vindt plaats om tot een staat te komen, waarin ik mij aan hen gelijk voel. Dan zijn we echt vrienden.

Wanneer ik hen boven mij ervaar zijn zij mijn leraar. Wanneer zij lager zijn dan ik, zijn zij de studenten. Alleen als we gelijk zijn aan elkaar zijn we vrienden. Op deze manier stemmen we onze gedachten af op de groep. En ik ben altijd oplettend: waar kan ik iets toevoegen, wat kan ik ontvangen en waar kan ik volledig aan hen gelijk worden.

Deze vergelijking moet ik altijd als doel hebben. En de staat waarin ik beneden of boven hen ben, is de staat waarin ik mij op hen afstem.

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Eenheid, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Negatieve gevoelens, irritatie en zelfs haat verschijnen in ons wanneer we ons beginnen te verenigen. Wat is de juiste manier om hiermee te werken?

Antwoord: We moeten de wereld in tweeën verdelen: hoe de wereld op mij overkomt, vanuit mijn egoïsme, en hoe de wereld eigenlijk is. Hoe ziet de wereld er in werkelijkheid uit?

Als wij dit eenmaal in ons gemeenschappelijke verlangen ontdekken, zullen we zien dat de wereld vol Licht is en absoluut volmaakt. Er valt niets aan te corrigeren. Met andere woorden: we hoeven alleen onszelf maar te corrigeren, alleen onze persoonlijke houding naar de wereld, onze persoonlijke waarneming.

Daarom moeten we de wereld nauwkeurig verdelen in hoe deze aan ons verschijnt door het prisma van egoïsme en de wereld die nu buiten onszelf bestaat. Dan gaat het alleen over het hogere Licht, dat in een staat van absolute rust is en uitsluitend de kwaliteit van volledig geven en liefde heeft.

Daarom moeten we deze twee waarnemingen in ons scheiden. Eén waarneming is een echt gevoel van irritatie en bezwaren, die wij met een bedoeling zo waarnemen, zodat wij er bovenuit kunnen stijgen en de groep kunnen zien als iets dat absoluut en perfect is, waar alle vrienden de grootste mensen van de wereld zijn, volkomen gecorrigeerd. Alleen ik moet mijzelf bij hen voegen en bij hen zijn als een embryo in de moeder.

Wat zij zeggen en wat hun invloed op mij is, maakt voor mij niet uit. Ik krijg deze hindernissen met opzet, zodat het mij zal lukken om mij, ondanks deze hindernissen, bij hen te voegen en één met mijn vrienden te zijn zoals ik mij hen voorstel: absoluut volmaakt, in een staat van rust en ik ben bij hen.

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Egoïsme, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Zijn er mensen die al het vierde niveau van ontwikkeling hebben bereikt, het niveau van de mens? Zouden sommige wereldleiders dat kunnen zijn?

Antwoord: Helaas, leiders zijn hier heel ver van verwijderd, omdat alleen de grootste egoïst een wereldleider kan zijn. Dit komt omdat onze wereld egoïstisch is en je moet dus de grootste egoïst zijn, met een heel groot verlangen, om naar de top te klimmen

Er zijn bijna twee miljoen mensen over de hele wereld, die de methode van integrale educatie bestuderen in het kader van het ARI Institute. Daarbij zijn eveneens veel andere organisaties en kringen betrokken.

Ik hoop dat het jaar 2012 een bijzonder jaar wordt, omdat er nu veel veranderingen gaan plaatsvinden en we zien dat de snelheid van deze veranderingen toeneemt, met name op het gebied van inzichten en afstemming op het integrale systeem van de mensheid. Dus we zullen grote veranderingen meemaken en ik hoop dat dit ten gunste van iedereen zal zijn.

From the Vilnius Convention 3/22/12, Preliminary Lesson

Filed under: Congressen, Educatie, Egoïsme, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Begrijpen mensen dat zij de neiging tot het kwaad in zich hebben? Kunnen wij hierover openlijk met hen spreken?

Antwoord: Nee, in geen geval! Het is verboden om tegen iemand te zeggen dat hij egoïstisch is en eveneens om ook maar iets slechts over hem te zeggen. Welk recht heb je om dat te doen? Als hij een gewoon, normaal mens is en zich gedraagt zoals iedereen, hoe zou je hem dan kunnen vertellen dat hij slecht is, dat zijn ego de controle over hem heeft, enzovoort? Integendeel. Je moet iets goeds tegen hem zeggen, zonder tegen hem – op wat voor manier dan ook – iets slechts te zeggen. Je moet hem benaderen alsof hij bijzonder is.

Hoe benaderen we een kind? Als je een kind goed wilt opvoeden, hoef je geen druk op hem uit te oefenen. Je moet hem steunen, om hem zo de zekerheid te geven, dat hij dingen kan doen, dat hij groot en sterk is. Op deze manier zul je de juiste krachten in hem wakker maken om verder te komen en zo zal hij zich ontwikkelen. Als je begint om druk op hem uit te oefenen, krijg je uiteindelijk het tegenovergestelde resultaat. Helaas weten we niet hoe we kinderen moeten opvoeden. Wij hebben dat niet geleerd en daardoor richten wij grote schade aan.

Met betrekking tot volwassenen geldt hetzelfde. Je moet de goede en juiste gevoelens in een mens wakker maken, hem prijzen en vooruit helpen. En omdat hij speciaal is, laat je hem iets bijzonders in de wereld zien, dat hem zelfs nog op een hoger plan kan brengen. Dan gaat hij samen met jou op pad! Je liegt niet tegen hem, omdat deze mogelijkheid in feite in ieder mens aanwezig is.

Wijs iemand niet af met de boodschap dat hij een egoïst is. Het is verboden om dit te doen! Uiteindelijk zijn we allemaal egoïsten, maar als je een egoïst vertelt, dat hij een egoïst is, voelt hij zich onmiddellijk afgewezen door jou, terwijl je juist met hem in contact moet komen. Dit is eenvoudige psychologie: het is verboden om je negatief te gedragen naar de ander. Het maakt niet uit naar wie. Je moet op zoek gaan naar een goede verbinding. Dit wordt genoemd: “Beoordeel een ieder naar zijn verdienste”.

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 1

Filed under: Congressen, Educatie, Egoïsme, Maatschappij - Geen reacties→

Vraag: Na de Conventie heb ik het gevoel dat het allemaal een droom was, het is moeilijk te beseffen wat er plaatsvond. Hoe zou u de resultaten van de Conventie samenvatten?

Antwoord: Dit is niet eenvoudig. Als je Rabash had gekend, zou je weten hoe gesloten hij was, hij verborg zichzelf, naast het meest noodzakelijke wilde hij geen uitleg geven. Toch is het duidelijk dat hij zo veel mogelijk aan zijn studenten wilde geven, zoals er staat geschreven: ‘Een koe wil meer voeden dan het kalf wil zogen’.

Het probleem is het niveau dat de student aankan. De leraar mag hem geen ‘onrijpe vrucht’ geven, want in plaats van hulp te zijn, zou dit hem alleen maar schaden en hem blokkeren, hem in een neergang brengen en verwarring en dan kost het veel tijd en heel veel inspanning om uit deze staat te komen. Iedereen zou daar de prijs voor moeten betalen, zowel de leraar als de student en eveneens degenen die zich met hem moeten verenigen in één systeem. Dit is een heel ingewikkelde zaak.

Daarom staat er geschreven: ‘Voed een kind op, zoals het bij hem past’. Dat wil zeggen, dat de leraar niet aan de student mag geven wat de student, vanuit onwetendheid, vraagt, namelijk: “Geef me!” Maar hij moet dat op de juiste manier, met overleg doen, zodat het zijn niveau van ontwikkeling ten goede komt.

Natuurlijk veroorzaakt dit voortdurend spanning in de relatie tussen de leraar en de studenten. Ze roepen naar de leraar: “Geef het aan ons!” Ze begrijpen niet dat hij hen alleen de methode kan geven, maar niet de werkelijke vervulling. Zij moeten de vervulling zelf bereiken, door deze methode zelf te realiseren.

Daarom denken sommige mensen, dat ze niet goed vooruit komen.Sommigen kunnen niet instemmen met deze methode en het niet begrijpen. Of ze kunnen het misschien wel met hun verstand begrijpen, maar ze zijn nog niet zo ver om er vanuit hun hart mee in te stemmen. Ten gevolge hiervan beginnen ze het belang van de leraar, de methode en de bronnen uit het oog te verliezen. En daar is niets aan te doen, zo is het leven.

Ik denk dat we al heel moeilijke stappen hebben overwonnen, en zij die – van de duizenden mensen die hier doorheen zijn gegaan – zijn overgebleven, zullen verder gaan. En zij die weggingen komen misschien nog terug. We wachten op iedereen, op de hele wereld, om zich bij ons te voegen.

Maar in de toekomst zal er ook geen ander keuze zijn: alle nieuwe levels zullen altijd worden onthuld vanuit de kelim (vaten), vanuit onvervulde verlangens. Daarom moet je de raad van de bronnen en de leraar strikt opvolgen, nadat je deze raad hebt opgevolgd zul je antwoorden ontvangen en vervulling! Vervulling kan niet van bovenaf naar een lege plaats komen, als er geen kli (vat) voor is.

Laten we hopen, dat we deze principes en de volgorde in het werk, nu beter begrijpen. Er waren veel nieuwe mensen bij de Conventie, die nog niet de ervaring hebben die wij hebben. Maar door af te stemmen op de gemeenschappelijke eenheid, zullen ze in staat zijn om deze principes snel te leren, zoals elke nieuwe generatie bouwt op de ervaring van de vorige generatie en van daaruit ontvangt. Wij zullen hen heel graag alles geven wat we kunnen geven, zodat zij – als zij afstemmen op onze wereldgroep – snel even ervaren en deskundig worden als wij, en zelfs nog meer.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/15/12, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Lessen - Geen reacties→

Baal HaSulam, Shamati, artikel 69: “Eerst zal er de Correctie van de Wereld zijn”: Hij zei, dat er eerst de correctie van de wereld zal zijn, dan zal de complete verlossing plaatsvinden … dat eerst het innerlijk van de werelden gecorrigeerd zal worden en vervolgens het uiterlijk van de werelden … en de wortel van Israel is afkomstig van het innerlijk van de werelden.

‘Israel’ zijn zij die zich aangetrokken voelen tot Yashar-El (rechtstreeks naar de Schepper), zij die het ‘punt in het hart hebben’. Lang geleden ontdekte een groep mensen in het Oude Babylonië dit verlangen en scheidden zij zich af van anderen, zij gaven zichzelf deze naam op grond van hun richting naar het Doel. Later werd deze groep een volk dat door eeuwen van ontwikkeling heenging.

Nu herhaalt de geschiedenis zich, er is weer een groep mensen die zich organiseert volgens hetzelfde principe en ook ‘Israel’ heet, op basis van de richting van hun ontwikkeling. Zij behoren tot het innerlijke deel, omdat het over de verlangens van Galgalta ve Eynaim gaat, de kelim (vaten) van geven.

Dit is de betekenis van ‘want u was het kleinste van alle volken’. Door het innerlijk te corrigeren, wordt het uiterlijk echter ook gecorrigeerd, dat gebeurt in kleine delen. En het uiterlijk zal voortdurend gecorrigeerd worden, totdat het uiterlijk geheel gecorrigeerd is.

Het is dus voldoende om de ‘één procent’ te corrigeren om daarmee de hele wereld te corrigeren, stukje bij beetje, deeltje voor deeltje.

Dit betekent, dat wij mensen moeten vinden die het belang van het Doel van de schepping voelen, van de innerlijke ontwikkeling. Zij moeten zich met elkaar verbinden, zodat zij zullen begrijpen waar onze evolutie naartoe wijst. Door onderlinge verbinding en zichzelf te corrigeren, zullen zij de correctie doorgeven aan het uiterlijke deel en invloed uitoefenen op de hele wereld.

Daarom hebben wij een conventie in Amerika, niet voor externe disseminatie, maar voor mensen die ernaar verlangen om de hogere Kracht te ontdekken. Wij moeten hen van de noodzakelijke voorwaarden voorzien, zodat zij zich kunnen verenigen, zodat zij in staat zullen zijn om de correctie te vervullen, dan zal het van hen uit naar de wereld stromen.

Zij moeten beseffen dat zij hiervoor verantwoordelijk zijn, omdat het uiterlijke deel niet onafhankelijk kan opereren. Gewone mensen, van wereldleiders tot de gewone burger, kunnen zichzelf niet corrigeren. Dat kunnen alleen degenen met het punt in het hart. Wij wenden ons tot hen en leggen hen uit waar de correctie van afhankelijk is en wat zij behoren te doen om de wereld te helpen.

From the Lesson in New Jersey on 5/10/12, Shamati #69

Filed under: Congressen, Correctie, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Wereld - Geen reacties→