Filed under: Egoïsme, Kabbalah Studie, video - Geen reacties→

De oorsprong van ons spirituele pad ligt in het “breken”. We moeten ons egoïsme, de vervreemding en haat tussen ons, opvatten als het juiste, voorbereidende fundament voor correctie.

Toen Rabbi Akiva de kale grond zag op de plaats waar de Tempel had gestaan, lachte hij en was hij verheugd. Hij was de meest wijze man van zijn generatie, een groot Kabbalist. Er werd hem gevraagd hoe hij blij kon zijn over het ineenstorten van heiligheid, omdat het streven naar geven was verslagen en het principe: heb je naaste lief als jezelf was geschonden. Kon het ineenstorten van alle hoop werkelijk een reden zijn voor vreugde?

Hij antwoordde: “Ik heb nooit geloofd, nooit geweten en nooit gevoeld, dat wij in staat zouden zijn om de algehele correctie te bereiken. Maar nu onze spirituele structuur, de liefde die tussen ons was, gebroken is en de mensen tot ongefundeerde haat zijn vervallen, ben ik ervan overtuigd, dat deze laatste breuk zal leiden tot onze algehele correctie, tot volledige verlossing.”

Daarom bestaat alles wat aan ons onthuld wordt, elk moment van ons leven, uit het gebroken zijn dat wij moeten corrigeren. Het maakt niet uit wat er met mij gebeurt, van de diepste dingen van het leven tot onbetekende dingen in het gezin of op mijn werk, alles wat er in mij plaatsvindt, op het gebied van mijn welzijn, relaties met familie, vrienden, allerlei mensen, de wereld, alles in deze werkelijkheid wordt alleen onthuld met als doel: correctie.

Elke keer verschijnt er een nieuw beeld voor mijn ogen, uit een diepere laag van mijn egoïsme. In dit beeld moet ik het resultaat zien van de voortdurende invloed van het Licht, dat op deze manier steeds diepere lagen in mij tot leven brengt.

We nemen de wereld vanuit ons ego waar en daarom moeten we dit alles corrigeren. Wat betekent deze correctie eigenlijk? Het brengt eenheid tussen mensen. Vooral nu, nu de hele wereld zich het kwaad van de huidige situatie begint te realiseren, helpen we hen om te voelen en te begrijpen, dat “het kwaad” bestaat uit onze kwade neiging.

Ons egoïsme is de oorzaak van alles wat slecht is. We zien dit in de dingen die nu gebeuren. Mensen zijn niet in staat om de wereld op orde te brengen, ze vernietigen de wereld, ruïneren zichzelf, verbreken onderlinge verhoudingen en vernietigen de natuur. Wij zijn, met het kwaad dat in ons verborgen is, niet in staat om de richting van goedheid op te gaan en het leven te verbeteren.

De crisis wordt van dag tot dag heviger. Met andere woorden: we ontdekken dat ons egoïsme alles vernietigt en het ons onmogelijk maakt om onze levens te normaliseren, te balanceren en te verbeteren. We moeten echter ook begrijpen, dat het egoïsme ons de weg wijst in de goede richting en ons leidt naar correctie en goedheid. Evenals een ziekte, die zich geopenbaard heeft, ons laat zien welke behandeling er nodig is.

Als we ons dit realiseren moeten we dankbaar zijn voor ons egoïsme en ervan houden, omdat het ons de plaats toont die correctie nodig heeft. Er staat geschreven dat Pharao de zonen van Israel dichter bij de Schepper bracht. Hij begon druk op hen uit te oefenen en tenslotte moesten ze Egypte wel verlaten. Anders waren ze er gebleven.

Daarom staat er geschreven: “Kom naar Pharao, want Ik heb zijn hart verhard”. Hier hebben we twee tegenstellingen en we mogen dit nooit vergeten. Het maakt niet uit wat voor kwaad je tegenkomt, je moet het corrigeren in plaats van het te vernietigen.

From Lesson 3, the Germany Convention 8/6/2011

Filed under: Congressen, Crisis, Egoïsme, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Baal HaSulam, “ De Vrede” : Mensen verdeelden zich en trokken elk van de algemene mechanismen naar zichzelf toe, te weten: kracht, rijkdom, overheersing, schoonheid, hongersnood, dood, wanorde, enzovoort. Zij benoemden voor elk ervan een leider en vergrootten het systeem zoals zij dat wensten.

Ik wil van alles bereiken in mijn leven. Om dat voor elkaar te krijgen weeg ik af welke eigenschappen goed voor mij zijn en ben ik uit op de steun van de natuur, als ik een eigenschap probeer te krijgen. Ik schrijf een speciale kracht toe aan de natuur, die me zal helpen. Ik mis bijvoorbeeld moed, dat betekent dat ik de oorlogsgod nodig heb. Om veel geld te krijgen, heb ik een god nodig die verantwoordelijk is voor rijkdom. Op die manier “vind” ik helpende krachten in de natuur voor mijzelf.

Als iets mij niet lukt, zijn er blijkbaar slechte goden in de natuur die je hun zin moet geven en moet vleien, zodat ze op dezelfde manier naar mij toe gaan reageren. Het egoïstische verlangen wordt almaar groter en bezorgt mij steeds meer teleurstellingen, terwijl een mens als reactie daarop een soort “mythologische” verhouding tot de natuur ontwikkelt en onafhankelijkheid toeschrijft aan de verschillende krachten daarin, die hij goden noemt.

In zekere mate is de mensheid, via religies, al door dit stadium heengegaan, het is echter nog aanwezig in vormen van bijgeloof. Mensen geloven in allerlei krachten, voortekenen van geluk en ongeluk. Wat is het verschil tussen het kopen van een rood armbandje en het brengen van een offer aan de een of andere afgod bij een “heilige” boom? Dit is precies hetzelfde, hetzelfde niveau.

Op dit niveau bevindt de mensheid zich in onze “moderne” tijd. Mensen begonnen dergelijke praktijken duizenden jaren geleden uit te oefenen en ze zijn tot de dag van vandaag niet veranderd. Net als toen geloven ze in de hulp van speciale voorwerpen, die aan hen verkocht worden en in het effect van geldelijke bijdragen, die blijkbaar regelrecht gestort worden op de rekening van een bepaalde god, zodat hij vervolgens terugbetaalt in de vorm van wonderbaarlijke hulp. Alle geloven en religies zijn gebaseerd op deze schema’s.

Zonder de innerlijke correctie van de mens, die hem leidt naar het niveau van verbinding met de Hoge Kracht van de Natuur is al het andere niets anders dan “afgoderij”, in de terminologie van de wetenschap van Kabbalah. Ik wil mijzelf eigenlijk niet veranderen, maar wel de een of andere kracht buiten mij, zodat die welwillender voor me wordt.

Op die manier zijn we langzamerhand van materialisme naar allerlei geloven overgestapt, die een gedachte, een wil en een plan toeschrijven aan de natuur. En ik lijk in staat te zijn om dit alles te veranderen door middel van bepaalde externe handelingen. Het blijkt dat een eenvoudige ceremonie het mij veroorlooft om het doel en het programma van de schepping te “veranderen”.

Wat is dit voor een god die we kunnen veranderen? Wat is hij voor soort “almachtige” als we zijn houding naar ons toe “cash” zouden kunnen kopen? Op zo’n laag niveau bevindt de huidige mensheid zich.

Alleen wanneer een mens krachten ontvangt en een heel complex van middelen gebruikt om zichzelf te veranderen, om op te stijgen naar het niveau van God, de Almachtige, de Hoogste Kracht, is de methode praktisch, authentiek en correct. Alleen dit is waarachtig. Er zijn geen andere wegen dan deze.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/1/11, “The Peace”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Religie, Spiritualiteit - Geen reacties→

Baal HaSulam, “De Vrede”: De Natuur heeft een wonderbaarlijke, veilige basis voorbereid in de baarmoeder van de moeder, zodat geen vreemdeling het nieuwe leven kan beschadigen. Het voorziet in elke behoefte, zoals een goed opgeleide nanny, die altijd beschikbaar is …. Zoals een liefhebbende moeder is de baarmoeder zo liefdevol voor het kind, dat het later toegewijde mensen, “Moeder” en “Vader”, genoemd, kan vertrouwen, zij helpen het kind in de dagen, dat het nog afhankelijk is, tot het groeit en zelfstandig kan leven ….

Maar zij, die de werkelijkheid beschouwen vanuit het perspectief van de behoefte voor de instandhouding van het bestaan, zien een grote wanorde en verwarring, alsof er geen bestuurder is en geen leiding ….

Houd in gedachten dat deze tegenstrijdigheid, die ieder gevoelig, welopgevoed mens ziet, de mensheid sinds de oudheid bezighoudt, tot in onze dagen toe. Er bestaan veel theorieën om deze twee ogenschijnlijke tegenstrijdigheden in de Voorzienigheid uit te leggen.

Aan de ene kant zien we de wijsheid van de natuur en hoe toegewijd zij is aan elk schepsel. De natuur brengt elk element, het een na het ander, met zorg tot ontwikkeling. Kijk maar naar de structuur van organismen, naar hun vermogen tot groei, tot het zorgen voor nageslacht en de interactie. Alles is zo gemaakt, dat het deel uitmaakt van een integraal model, elk mens heeft zijn eigen plaats en is in balans met anderen. Als we de wereld konden zien, zoals deze in balans is, niet verstoord door de menselijke alleenheerschappij, zouden we een wonderbaarlijk systeem ontdekken, één dat niet statisch is, maar in perfecte balans om de schepping verder tot ontwikkeling te brengen.

We zien echter de oorzaken van deze ontwikkeling niet en we begrijpen niet waarom alles precies moet zijn zoals het is. Daarom begrijpen we de fasen van het pad niet. Bovendien kijken we naar alles door het prisma van ons egoïsme en beoordelen we volgens onze criteria. Daarom zien we de wereld op zijn kop, alsof we alles hebben omgedraaid naar onze eigen waarneming.

Vanuit wetenschappelijk onderzoek is het echter duidelijk, dat de natuur, om de soorten te ontwikkelen, alle systemen heeft geschapen, voortgebracht en gevormd, die zorgen voor de ideale omstandigheden om tot creatieve ontwikkeling te komen.

Maar anderzijds doet zich een probleem voor met betrekking tot het daaruit voortgekomen bestaan. Als een onderdeel van de natuur opgroeit en op “eigen benen komt te staan”, begint het te vechten om te overleven en zonder de hulp van de ouders in de omgeving te integreren. Dit overkomt elk levend schepsel, maar bij mensen neemt het de meest problematische vormen aan, omdat een mens zich moet voorbereiden voor het leven in een maatschappij die complex en onnatuurlijk is, opgebouwd uit talrijke mechanismen. Afgunst en machtshonger laaien in de mens op en dwingen hem in een richting, die tegengesteld is aan andere mensen. Anderen lijken succes te hebben, terwijl hij achter lijkt te blijven, door zijn karakter of vanwege de omstandigheden.

De natuur die zoveel zorg had voor ons toen we opgroeiden, plaatst ons nu in omstandigheden die ons brengen tot inspanningen om te overleven. Bestaat de Schepper dan of niet? Als alles goed was, zouden we zeggen: “Dank God.” Maar als alles niet goed is, wat kan je dan zeggen?

Dit is het probleem dat Baal HaSulam hier voor ons beschrijft, voordat hij ingaat op inspanningen om het op te lossen.

From the Daily Kabbalah Lesson 7/31/11

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Lijden, Maatschappij, Waarneming, Wetenschap - Geen reacties→

Vraag: Wat voor zin kan ik in hoofdletters opschrijven, zodat ik elke keer als ik afgeleid ben en mijn gedachten op de loop gaan, daar naar terug kan gaan en weer kan focussen?

Antwoord: Stel je een situatie voor die het waard is om steeds weer te willen bereiken en beschrijf die zo, dat deze zin je er onmiddellijk aan doet denken, dat je de werkelijkheid waarneemt als verdeeld en gebroken in verschillende delen, alleen omdat je je in je egoïsme bevindt.

Zodra je deze manier van kijken via je ego verwerpt, verandert alles in één enkel geheel. Het is alsof je naar de realiteit kijkt door een gordijn met kleine gaten erin en wat je ziet lijkt te bestaan uit afzonderlijke delen. Maar dan neem je dit gordijn van voor je ogen weg en de hele werkelijkheid blijkt één te zijn.

From the 2dn part of the Daily Kabbalah Lesson 7/28/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Intentie, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Baal HaSulam, “De Vrede”: De krachtige, egoïstische weerstand die er bestaat tussen mensen, waardoor de internationale verhoudingen verslechteren, zullen niet verdwijnen van de wereld met behulp van enige vorm van menselijk overleg of menselijke tactiek.

Denk niet dat de wereld in staat is om zichzelf te corrigeren. Zelfs wanneer mensen beseffen dat ons egoïsme het kwaad van de wereld is, is correctie onmogelijk zonder de “spice” (genezend kruid), wat betekent dat het onmogelijk is zonder de methode van Kabbalah. We moeten de wereld het Licht dat Hervormt geven, maar dat kan alleen door de wijsheid van Kabbalah in een of andere vorm te bestuderen, afhankelijk van de verscheidene typen verlangens, dat wil zeggen: mensen op onze wereld.

In ieder geval moeten we hen het Licht geven. Egoïsme kan niet op enige andere wijze worden gecorrigeerd. Niets anders kan hier helpen, noch psychologie, noch sociologie, noch prachtige inspanningen of problemen. Het enige dat kan helpen is het aantrekken van het Licht dat Hervormt. Zonder Dit hebben we geen kans.

Inderdaad, het Licht bevat het doel en het programma om het te bereiken, en alle fases die we moeten doorlopen. Zonder het Licht zijn we als dieren die geen enkele beweging kunnen maken. Het Licht moet komen om ons te beïnvloeden. Dan zullen wij in beweging kunnen komen.

Waarom ervaren we dan problemen en allerlei soorten veranderingen? In feite zijn het geen veranderingen, maar problemen die intenser zullen worden totdat wij, tenminste sommigen van ons, zullen beginnen het Licht aan te trekken, in ieder geval een deeltje ervan.

Ontwikkeling wordt alleen uitgevoerd door het Licht. We zouden ons hiervan diep bewust moeten zijn. Er is geen enkele kans dat het egoïstische verlangen zelf het pad van ontwikkeling zou vinden.

Door de eeuwen heen vond ontwikkeling plaats door het Licht, dat kwam zonder dat Het wachtte op een oproep en Het duwde ons continue vooruit.

Vandaag de dag zijn we een drempel gepasseerd en we moeten nu de komst van het Licht voorbereiden door ons eigen verlangen precies te richten op het Licht. Vanaf nu begint alles met “ons initiatief” met “een gebed en goede daden”. Deze definitie betekent dat we onszelf moeten willen ontwikkelen, niet door egoïstisch uit te zijn op het najagen van nieuwe vormen van plezier, maar boven ons egoïsme uit. Ontwaken en op een hoger niveau willen komen moet van onze kant komen.

Bovendien kunnen we onszelf niet ontwikkelen, tenzij we een verzoek in onszelf vormen, en we verwachten dat de kracht van het Licht daarop naar ons toe zal komen en ons beïnvloeden, ons nieuwe eigenschappen van eenheid en liefde zal geven zodat we tot een globaal, integraal geheel zullen samensmelten. Alleen dit Licht draagt onze toekomstige staten van zijn in Zich. We weten niet wat ze zullen zijn of hoe we ze zullen moeten doorlopen, maar ons werk is in wezen eenvoudig: we zoeken naar de kracht die ons doet ontwikkelen.

Dat is alles. We hebben geen speciale wijsheid nodig. Ik weet van te voren niet wat mij te wachten staat. Soms bemerk ik iets nieuws in mijn gedachten en gevoelens en wordt er een nieuwe, dunne laag van begrip en gevoel onthuld. Het lijkt een beetje op het effect van het Licht dat ons doet ontwaken en onze verlangens corrigeert. We moeten ons niet mengen in het werk van het Licht, maar onze ontwikkeling zoveel mogelijk versnellen.

Het Licht zal ons nooit beïnvloeden, tenzij we er om vragen om dit te doen. We moeten het eerst vragen. Dit is wat Het eist. Dit verzoek, deze noodzaak zet aan tot spirituele actie vanuit het verlangen dat wij zijn. Dankzij dit onthullen we wie we zijn en wie de Schepper is.

Op ons lage niveau begrijpen we tenminste een beetje van een hoger niveau, om ermee samen te kunnen smelten. We begrijpen het niet volledig, maar alleen op de plaats, waar we ermee zijn verbonden. Om verbonden te zijn met een plek in de baarmoeder, moet iemand gelijke eigenschappen met haar hebben.

Op deze manier verrichten de schepselen heel belangrijk werk, ze willen zich met het Hogere samenvoegen, in een klein segment van de waarneming. Dan wensen ze dat het Hogere hen zal wegcijferen en hen zal vullen met Zijn Lichten van ontwikkeling. Vergelijkbaar met een embryo, vragen wij om de Lichten die ontwikkeling brengen, en niet om ons plezier te geven. Op deze wijze bereiken we gelijkwaardigheid met de Schepper.

Van de 4e les van de  Daily Kabbalah Lesson 5/29/2011, “The Peace”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Gebed, Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Is de liefde van een moeder voor haar kinderen en de liefde tussen echtgenoot en echtgenote egoïstisch?

Antwoord: deze liefde wordt niet als egoïstisch beschouwd. Al onze verlangens zijn verdeeld in levenloos, plantaardig, dierlijk en menselijk niveau (1,2,3,4). De verlangens van het dierlijk niveau die opkomen in een persoon zijn gelijk aan de verlangens van dieren, alleen zijn ze meer ontwikkeld. Dit sluit de verlangens in van de moeder in relatie tot haar kind of de verlangens die verschijnen tussen echtgenoten

Het instinctieve gedrag van de moeder naar haar kinderen is niet egoïstisch. De natuur dwingt een menselijk wezen (een moeder) om zich op deze manier te gedragen, om het verlangen van een andere persoon (een kind) te vervullen. Anderzijds is het ego het verlangen om te genieten ten koste van een medemens, wat betekent dat ik me goed wil voelen ten koste van iemand anders. Zelfs het feit dat iemand zich in een hachelijke situatie bevindt, kan mij plezier geven.

Dit soort genoegens kunnen we verdelen in vele niveaus. Bijvoorbeeld: ik kan vreugde scheppen uit de situatie dat ik iemand tot mijn slaaf maak. Er bestaat ook vreugde in de mogelijkheid om iemand pijn te doen, hem te domineren en hem te laten lijden. Vreugde in de uitbuiting van anderen, eerder dan vanuit een natuurlijk verlangen om te genieten, wordt beschouwd als egoïstisch.

Mijn verlangen om te genieten van lekker eten, van communicatie met mijn kinderen of van iets in het leven dat een ander niet benadeelt, wordt niet beschouwd als egoïsme. Egoïstische handelingen hebben tot doel om anderen te gebruiken voor persoonlijk gewin.

We onthullen ons echte (spirituele) ego op het “menselijk” niveau wanneer we in de groep komen. Dan beginnen we een bepaalde vijandigheid naar elkaar te voelen en een muur tussen ons in te plaatsen.

In de mate waarin we dichter naar elkaar toe willen komen, samen studeren, gezamenlijke maaltijden hebben, ons verenigen met het doel om de eigenschap van het geven te bereiken, beginnen we zelfs een nog grotere haat te voelen voor elkaar, afkeer en onwil om ons met elkaar te verbinden. Ons ego manifesteert zich precies op dat moment. Het is niet in gewone mensen aanwezig, maar alleen in degenen die zich verbinden met de bedoeling spiritualiteit te bereiken. Deze mensen komen erachter dat ze er helemaal niets mee kunnen. Waarom? Opdat ze later een verlangen naar de Hogere Kracht ontwikkelen.

Waar komt deze kracht vandaan? Deze is in eerste instantie aanwezig in een perfect systeem en verdwijnt (wordt verborgen) na (als resultaat van) het breken. Deze kracht bestaat, maar verbergt zich binnenin. Wanneer ik me met mijn vrienden probeer te verbinden en hier niet toe in staat ben, zal mijn niveau van egoïsme meer en meer (tot in zekere mate) aan mij worden onthuld. Het zal mijn eerste spirituele niveau zijn, de eerste 1/125ste van de totale stijging.

Ik werk hier maanden aan, totdat ik een staat bereik, die ik zelf niet kan overwinnen. Dan zal ik een verlangen naar het Licht, dat ons vroeger vervulde en nu innerlijk verborgen is, ontwikkelen en ik wil dat het naar me toe komt, dat het wordt onthuld en dat het ons gezamenlijk verbindt.

Deze voorwaarde maakt voor mij de weg vrij voor het eerste spirituele niveau: ik, mijn vriend en het Hogere Licht tussen ons. Daarna zal het mijn doel zijn om het volgende niveau te bereiken, waar het ego zelfs nog meer zal groeien en haat, waarvan ik het bestaan niet kende, zal uitbreken.

Ik zal geïrriteerd zijn en zal worden afgestoten door kleine dingen in mijn vriend. Samen zullen we hard moeten werken en we zullen stijgen naar het tweede niveau van de 125 niveaus en op deze wijze tot aan het einde van de correctie.

Uit Lesson 1, Convention in Spain, 6/3/2011

Verwant Materiaal (Engels):
The Powerful And Exalted Ideal Of Bestowal
It Won’t Help Us To Play Love
Ascending The Rungs Of Bina

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Kabbalisten leren ons de weg naar de oorsprong, zodat ieder van ons de wortel van zijn ziel kan bereiken. Ze vertellen ons dat het belangrijkste de intentie is. Er is een kracht van Boven, Die ons wil corrigeren en ons door alle fasen heenleidt naar de uiteindelijke, verheven staat. We moeten onze vooruitgang echter vooraf laten gaan door onze eigen acties in de vorm van ons verzoek of onze wens.

Uiteindelijk moeten we “iets” gaan voelen, dat we nu nog niet kunnen waarnemen. We hebben niets om ons aan vast te houden, geen enkele mogelijkheid. Dat “iets” lijkt onbelangrijk en zonder betekenis. Waarom is dat zo? De reden hiervan is, dat het verschijnsel dat we moeten gaan voelen de kwaliteit van geven is en de liefde voor onze naaste. Dit is de kracht van de Schepper, de eigenschap genaamd “de Schepper”, Die alles omhult en de gehele realiteit vervult.

We begrijpen of voelen het niet en we zijn niet in staat om er dichterbij te komen. We zijn opzettelijk tegenovergesteld geschapen om het Licht vanuit de duisternis te gaan zien en het dan te begrijpen, te voelen en het zichtbaar te laten worden.

Het simpele Licht als zodanig zou ons verblinden. Daarom bestaan we en ontwikkelen we ons in de kwaliteit van ontvangen en geleidelijk aan verwerven we steeds meer details van waarneming. Dan komt er een moment, dat we beginnen te wanhopen over het ontvangen en we een impuls in de richting van het geven bereiken. Deze vonk die in ons ontwaakt is “het punt in het hart”.

Dan worden we dichterbij gebracht om het te bereiken. We worden naar een leraar, boeken en een omgeving gebracht. En nu kunnen we deze vonk ontwikkelen tot de werkelijke eigenschap van geven en voor liefde tot de naaste. Ons werk ligt in het uitvoeren van alle mogelijke acties die ons kunnen helpen om onze waardering voor de leraar, voor de primaire bronnen en de omgeving te laten toenemen. Wanneer we ze boven ons egoïsme verheffen, boven de kwaliteit van ontvangen, wordt de kwaliteit van geven belangrijker voor ons en beginnen we meer respect voor het Licht dan voor de duisternis te krijgen of voor de Schepper dan voor de schepping.

Ik lees hierover in de primaire bronnen en dat betekent, dat ik mij moet inspannen om dit te bereiken. Wanneer ik er echter mee geconfronteerd word, wanneer ik mij voorneem om geven meer te gaan respecteren dan ontvangen, ontdek ik in mezelf, dat ik het nutteloos vind en er geen belangstelling voor heb. Ik voel dat ik helemaal niets geef om de leraar, de groep of de boeken. Alles verliest smaak.

Waardoor? Het komt omdat mijn egoïsme, mijn verlangen naar genot, hier helemaal geen voordeel in ziet. Integendeel, vanaf dat moment voelt het, dat wat in het verschiet ligt verlies is.

Hoe kan ik mezelf iets slechts bezorgen wanneer ik helemaal de wil om te genieten ben?
Ik ben hiertoe eenvoudigweg niet in staat. De mogelijkheid om mezelf pijn aan te doen heb ik niet in me.

Wat moet ik dan doen? Het blijkt, dat mijn vooruitgang richting de Schepper bestaat uit het mij voortdurend afscheiden van wat mij nu lijkt “goed” te zijn. Bovendien benadert het meer “het kwaad”. Is dat wel mogelijk?

Het antwoord op deze vraag kan alleen verkregen worden door de wetenschap van Kabbalah.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik de drie types van verlangen, die ik hier tijdens de lessen ervaar, op een goede wijze combineren en rangschikken? 1) De kunstmatige wens die wordt veroorzaakt door de noodzaak om correctie te vragen voor de omgeving. 2) De kunstmatige wens om mezelf in een veld te plaatsen, dat me zal beïnvloeden. 3) Mijn werkelijke verlangen om mezelf te ontdoen van de kleine lichamelijke problemen, die groot voor mij lijken.

Antwoord: We moeten de wijzen geloven die ons vertellen dat wanneer iemand systematisch en vastberaden werkt, zijn inspanningen zich zullen opstapelen tot een grote rijkdom. Er is geen andere keuze: blijf je inspannen.

De resultaten die als gevolg ervan zullen komen, zullen je alles uitleggen en laten zien. Er komt geen antwoord op je pad, wanneer je niet voelt, niet begrijpt of niet in staat bent om alles met elkaar te verbinden. Het is nodig om gewoon door te gaan.

Op dit moment ben je niet in staat om je relatie met de wereld en de groep te verbinden met je succes en met alles wat er gebeurt en je verbindt de Schepper en Kabbalah niet met je verlangen om je problemen en lijden kwijt te raken. Bovendien beloven Kabbalisten niet, dat Kabbalah je zal helpen om jezelf te bevrijden van problemen en lijden.

In werkelijkheid hebben we iemand die Kabbalah studeert niets te zeggen. We kunnen iemand alleen naar de realisatie van het belang van het doel leiden met behulp van de groep. Hij zal het doel alleen zien wanneer het Licht komt en hem corrigeert.

Dit komt, omdat men met een egoïstische blik niets aangenaams en goeds voor het egoïsme kan zien in de spirituele wereld.
Je kunt jezelf blijven vertellen dat dit je zal helpen om bevrijd te worden van alle problemen en dat je de hele wereld voor je zult winnen, maar dit is niet de manier om verder te komen.

Verbind jezelf ieder moment van je leven, zoveel je kunt, met de omgeving, zodat deze je zoveel mogelijk zal beïnvloeden en je zult je er meer en meer mee moeten verbinden. Hierdoor zal je kracht ontvangen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

We moeten de wetenschap van kabbalah veel meer actief verspreiden zodat de mensen ,beïnvloed door gemeenschappelijke gedachten en collectief verlangen, het sneller zouden begrijpen. Immers verwezenlijking, begrip en gedachten gaan van de een over naar de ander. Daardoor kunnen wij onze ontwikkeling versnellen ,via onze omgeving en besparen we veel tijd.

Dankzij onze gemeenschappelijke inspanning en wederzijdse hulp die wordt beschouwd als een “garantie” zullen we het punt bereiken waar we verandering eisen. De Bovenste Kracht zal worden geopenbaard en met deze kracht zullen we boven het egoïsme stijgen en Egypte verlaten.

Zo zal het zowel voor een kabbalistische groep als voor de hele mensheid plaats gaan vinden. Wanneer de Bovenste Kracht zich niet in de wereld ontvouwt, wanneer er geen mogelijkheid is om onszelf te transformeren met de hulp van de kennis van kabbalah, dan zullen we overschakelen naar het pad van correctie door middel van een enorm lijden met inbegrip van wereldoorlogen.

De Schepper haat egoïstische lichamen en is bereid om alles te doen met de bedoeling om ons ego te breken, met inbegrip van de meest dramatische gebeurtenissen die al in de geschiedenis hebben plaatsgevonden. De mensheid wordt geconfronteerd met twee wegen van correctie van het egoïstische verlangen: het pad van het Licht ( Achishena het versnellen van de tijd) en de weg van natuurlijke vooruitgang door het lijden (Beito “in zijn tijd”).

Ofwel zullen we moeten ervaren hoeveel haat, natuur, de Schepper op ons egoïstische verlangen bedruppelt, ofwel zullen we dezelfde soort van onverzoenbare haat naar onze egoïstische aard in onszelf doen ontwikkelen.

We moeten een staat bereiken van een schreeuw voor de Schepper , waarna de Schepper, het Licht zichzelf zal onthullen en onze intentie transformeert van egoïstisch naar altruïstisch. Zolang deze staat niet wordt bereikt, moeten we tot de conclusie komen dat er geen ergere staat is dan deze, en we geen moment in onze egoïstische staat willen verblijven. De vraag is hoe we tot deze staat zullen komen: door tegenslagen of door zelfonderzoek.

Er is echter maar één resultaat: Ik stem niet langer in om mijn ego te tolereren, en ik haat het meer dan wat dan ook op de wereld: Ik ben liever dood dan dit soort leven te leven. Wanneer ik de diepte van mijn egoïsme op deze wijze voel, zal het Licht op mij beginnen te werken.

Alles vindt plaats volgens de wetten van de natuur. Ik kan niet eenvoudig een luidere schreeuw maken en daardoor het Licht aantrekken. We worden geconfronteerd met een strenge wet, het Bovenste Licht, en worden onderworpen aan specifieke staten, fase na fase, wanneer het Licht begint te werken volgens de volgorde van de spirituele graden, de Lichten en de verlangens in hen ontvouwend.

Daarom is het zinloos om te gaan zitten en te wachten tot het op zichzelf gebeurt. Het zal nooit uit zichzelf plaatsvinden. Voor dat er iets anders is, hebben wij een verlangen voor correctie nodig, de totale haat van ons egoïsme. We zullen er uiteindelijk toe komen, hetzij door pijn of hetzij door het Licht, het ene of het andere. Vervolgens zal de Schepper zichzelf onthullen en ons transformeren.

Er was eens een tijd dat alleen een paar uitverkorenen een dergelijke correctie konden uitvoeren, maar vandaag de dag zal de hele groep, zelfs de hele wereld in het algemeen er doorheen gaan. We moeten dezelfde graden en staten passeren.

Echter wanneer er veel mensen zijn kunnen ze elkaar helpen en ondersteunen en tot een collectieve openbaring komen. Omdat ieder van hen verbonden is wordt alles wat de ander voelt en begrijpt doorgegeven aan elkaar. Dus dankzij de onderlinge garantie kan iemand zeer snel tot algemeen inzicht en ervaring komen en besluiten om boven het egoïsme uit te stijgen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→