Vraag: Hoe werken we in de groep om onze intentie te focussen en het juiste verlangen te bereiken om op te stijgen naar een hoger niveau?

Antwoord: We moeten ons voorstellen dat we van onze wereld naar de wereld Ein Sof (Oneindigheid) opstijgen en dat het iets is dat we nu, op dit moment, kunnen bereiken. In de groep en in de workshops spelen we voortdurend dit spel. We stellen ons steeds voor dat dit de staat is die we wensen. In die staat wil ik voortdurend opgenomen zijn, dit is mijn Doel bij alles wat ik doe. Alleen als we ons een voorstelling maken van dit Doel trekken wij van daaruit de goede, weldoende invloed van het Omgevende Licht naar ons toe.

Het gaat hier over een natuurwet. In de mate waarin ik verlang, trek ik de kracht van het Licht naar mij toe, dan werkt het op me in, beïnvloedt het mij en corrigeert het mij door mij naar een nieuwe staat toe te trekken.

Vraag: Betekent dit dan dat we onze vrienden moeten zien als groot, zelfs als ik het niet met hen eens ben en ik niet kan voelen dat ze dat ook echt zijn?

Antwoord: Natuurlijk! Wat heeft ermee eens zijn of niet hiermee te maken? Wie ben ik? Ik ben een klein, waardeloos, dom mensje dat de spirituele wereld niet bereikt heeft. Ik bekritiseer mijn vrienden omdat ik me daar goed bij voel, vanuit mijn egoïstische eigenschappen. Ik denk dat zij het allemaal fout hebben en dat ze allemaal slecht zijn. Natuurlijk moet ik wat ik zie en hoor niet opvatten als iets wat zij werkelijk zijn.

Integendeel, ik moet goed begrijpen dat mijn ego tussen mij en de groep in staat. Ik zie hen via mijn ego en via dat ego ontvang ik alles van hen.

Dit betekent dat de vragen over hoe zij zijn en wat ik van hen ontvang niet beantwoord worden voordat ik mijn ego wegcijfer.

Maar als ik dat wegcijfer zal ik kunnen zien wat zich eigenlijk voor me bevindt. Dan zal ik zien dat het de Schepper is! Niet de vrienden en ook niet de groep, maar de Schepper! Ik zie dan een volkomen perfecte staat.

Hoe zou ik ook maar over iemand een oordeel kunnen uitspreken als ik van een ieder afgescheiden ben en in mijn ego zit, in een soort cocon van egoïsme?

From the Novosibirsk Convention 12/7/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Als de hoge Voorzienigheid aan ons onthuld zou worden, zou iedereen op de wereld volkomen rechtvaardig worden. Men zou zich gedwongen voelen om aan de wet van geven te gehoorzamen, men zou zich namelijk genoodzaakt voelen om rechtvaardig te worden en het zou niet uit vrije wil voortkomen.

Dit zou gebeuren als de Schepper zich aan ons zou onthullen. Wij wachten allemaal op Zijn onthulling, maar we zouden onze vrije wil onmiddellijk kwijt raken. We zouden net zoals de dieren alle bevelen van de natuur blindelings uitvoeren, op dezelfde manier als we nu gedwongen worden om aan onze egoïstische natuur te gehoorzamen. We zouden de opdrachten die kenmerkend zijn voor geven op dezelfde manier uitvoeren. Als het om een natuurwet gaat, gehoorzaam ik daar klakkeloos aan.

We moeten dus niet verwachten dat de Schepper zich aan ons onthult voordat we onafhankelijk zijn en de kracht van de Masach (scherm) bezitten. Daarna zullen we Zijn Onthulling kunnen ontvangen door middel van het Terugkaatsend Licht, door het genot af te wijzen. Tot aan dat moment zou de onthulling natuurlijk niet in mijn voordeel zijn, want we zouden ons genoodzaakt voelen om heilige dieren te worden. We moeten boven dit niveau uitstijgen om menselijke wezens te worden.

Daarom wordt de Schepper alleen onthuld naar de mate van de onafhankelijkheid van een mens. Nu worden we gedirigeerd door een egoïstische intentie en we gehoorzamen aan ons ego. Later ontwaakt het punt in het hart in ons en gaan we tegen die overheersing vechten, we vormen een groep die aan de kant van die nieuwe kracht staat: het punt in het hart.

Ik zal de strijd winnen als ik de invloed van de maatschappij om mij heen kan verminderen, zodat ik die overheersing achter me kan laten. Achter mijn ego ligt de hele maatschappij en achter de vonk van geven, het punt in het hart, staat de Kabbalistische groep. Ik moet verder komen en het belang van de vonk en de groep zo groot mogelijk maken, anderzijds moet ik de invloed van het ego en de maatschappij naar vermogen inperken en verminderen

Naar de mate waarin ik dat doe, wordt het belang van geven voor mij groter en de invloed van het Licht is afhankelijk van de inspanningen die ik verricht. Deze inspanningen werken net zo als mijn MAN (gebed ) en het Licht dat Corrigeert komt als antwoord naar mij toe en verandert mij.

Op deze manier wordt mijn nieuwe structuur gevormd: bovenaan heb ik een Masach en Terugkaatsend Licht dat dienst doet als mijn nieuwe kli (vat) waarmee ik aan de Schepper geef. Onderaan, onder de Masach, heb ik mijn ingeperkte verlangen om te ontvangen, mijn ego.

Naar de mate waarin ik een dergelijke beperking heb aangebracht kan de Schepper al onthuld worden.

From the 1^st part the Daily Kabbalah Lesson 11/29/12, “Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Intentie, Onthulling - Geen reacties→

Omdat het schepsel van nature tegengesteld is aan de Schepper, maar aan Hem gelijkvormig moet worden, hebben wij als schepselen twee tegengestelde vormen in ons. Onze innerlijke vorm, ons verlangen om te ontvangen, is tegengesteld aan de Schepper en de uiterlijke vorm van het verlangen moet gelijkvormig worden aan dat van de Schepper. Deze botsing, dit conflict, breekt ons: we kunnen het er niet mee eens zijn totdat we aan ons eigenlijke spirituele werk beginnen.

Hierin ontwikkelen wij ons zoals elke spirituele kli (vat). Eerst is er alleen maar het verlangen om te ontvangen, vervolgens ondergaat het een beperking. Na de beperking worden de Masach (scherm) en het Terugkerend Licht zichtbaar, dan volgt het ontvangen van het Licht en de vervulling. Deze vervulling is niet in de kli zelf aanwezig, niet in het verlangen om te ontvangen – want dat heeft het schepsel gecorrigeerd door op de Schepper te lijken – maar de vervulling wordt ontvangen in de vorm van geven.

Deze twee tegenstellingen zijn in het schepsel, dat een zekere gelijkvormigheid met de Schepper bereikt, voortdurend aanwezig. Enerzijds is hij tegengesteld aan de Schepper, volgens het verlangen dat hij van nature bezit, anderzijds is de vorm van het gecorrigeerde verlangen aan de Schepper gelijk.

Zo bestaan vreugde en verdriet, leegte en heelheid, naast elkaar en juist deze tegenstellingen maken ons werk tot een geheel, omdat wij ons daardoor los kunnen maken van ons ik, namelijk van het verlangen om te ontvangen, om er bovenuit te kunnen stijgen en te kunnen spreken vanuit het verlangen om te geven, vanuit het hogere niveau dat we boven onszelf hebben gebouwd en hebben bereikt. Daarom is er een Mitzvah (gebod) om met vreugde ons werk voor de Schepper te doen, omdat deze werkwijze alles omvat. In onze verlangens om te ontvangen zullen we altijd leegte en tegengesteldheid voelen en we moeten blij zijn dat we de kans hebben om boven dit gevoel uit ons werk te doen.

Zelfs als ik geen energie heb om te bidden en niets heb om voor te bidden, omdat ik niet weet waar ik om moet vragen, is ook dat een teken dat ik op het juiste spoor ben, want ik voel een bittere smaak in mijn verlangen om te ontvangen. Hier ontmoeten de twee tegenstellingen elkaar: er is niets wat ik aan Hem kan vragen en ik heb niets om aan Hem te geven, maar anderzijds voel ik me hier erg toe aangetrokken en ik weet dat ik het Doel moet bereiken.

Dit gebied, dat al uit twee krachten bestaat, uit twee lijnen, uit twee tegengestelde richtingen, geeft aan dat mijn verlangen zich in het juiste proces van correctie bevindt. Dit alleen al is genoeg om blij te zijn! Het belangrijkste van alles is, dat het mij is gelukt om een beetje boven mijn verlangen om te ontvangen uit te stijgen, in de richting van geven.

From the Preparation the Daily Kabbalah Lesson 11/20/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Gelukkig Zijn, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Egoïsme zet ons onder druk, houdt ons in zijn ban en laat ons niet met rust. Van moment tot moment leven we vanuit egoïstische overwegingen en het houdt nooit op. Hoe kunnen we uit deze slavernij ontsnappen? Door alle middelen aan te wenden om de vraag naar geven in ons te versterken: in de groep zijn, studeren, meedoen aan wat er georganiseerd wordt, disseminatie, workshops, samenkomsten met vrienden en feestelijke maaltijden, dit alles alleen om de kracht van geven te verkrijgen. Deze kracht heet: geloof.

Een mens ondergaat het lijden van Job, die symbool staat voor het ondraaglijke lijden van de mens, die tot op het diepste niveau ontdekt dat zijn natuur alleen maar uit egoïsme bestaat en dat hij er niets aan kan veranderen. Het maakt niet uit hoeveel zelfonderzoek hij doet, hij zal totaal niets vinden wat iets goeds zal voortbrengen. Dit wordt het lijden van Job genoemd, dat een mens niet kan overwinnen of enigermate kan genezen, want er is geen enkele aanwijzing in onze eigen natuur te vinden van waaruit de correctie zou kunnen beginnen. Wij hebben namelijk geen kracht om daden van geven uit te kunnen voeren.

Er staat geschreven dat de Schepper de neiging tot het kwaad heeft geschapen en de Torah als een middel tot correctie. Dit betekent dat er een geneesmiddel bestaat: de hogere Kracht, het Corrigerende Licht dat naar een mens toekomt op voorwaarde dat hij om correctie vraagt. Wij hebben alleen nodig dat wij ontdekken dat onze smeekbede noodzakelijk is, dan gaat het Licht Zijn invloed op ons uitoefenen.

Een smeekbede is een verlangen, de noodzaak om gecorrigeerd te worden. Het is niet zomaar een egoïstisch verlangen om te genieten, maar droefheid dat men als egoïst geboren is. Dit vereist voorbereidingswerk dat van generatie naar generatie is overgedragen, de invloed van de omgeving en van het Omringende Licht dat een mens zelfs bereikt als hij er zich niet van bewust is en er geen kennis over heeft.

Zelfs zonder Kabbalah te studeren leert een mens het kwaad in zichzelf kennen. Nu we in een tijd van crisis leven, staat de mensheid op het punt om dit in te zien en te ontdekken dat we allemaal egoïsten zijn, en er is geen oplossing voor. Alles is hierop gericht, we verslinden elkaar, zal dat het einde worden van onze beschaving op aarde? Wat moeten we hieraan gaan doen?

Er is een algemene en een persoonlijke voorbereidingsfase, waarin de kwade natuur van de mens langzaamaan onthuld wordt. Hij voelt dat er geen andere uitweg is dan correctie. Als het punt in het hart in hem ontwaakt, begint hij aan zijn correctie. Maar degenen bij wie het punt in het hart niet ontwaakt is, voelen het diepe lijden van Job en denken niet aan verandering van zichzelf. Elke daad die ons altruïstisch lijkt, elke vorm van liefdadigheid en allerlei nobele impulsen, zullen uiteindelijk toch egoïstisch blijken te zijn. Als een mens bewuster wordt, gaat hij begrijpen dat het egoïsme, namelijk het handelen vanuit eigenbelang, overal in meespeelt. Het maakt geen verschil hoe mooi liefdadigheidsorganisaties en allerlei acties lijken te zijn, ze brengen geen enkele correctie teweeg.

De wereld zit zo in elkaar, dat wij alleen correctie aanbrengen als wij in overeenstemming met de wet van de correctie van onze eigen natuur handelen, met de hulp van het Corrigerende Licht. Als wij deze wet niet opvolgen, veranderen al onze beste handelingen in schadelijke handelingen. En met deze beste intenties veroorzaken we de meeste schade en brengen we niets goeds teweeg. Daarom schrijft Rabash dat hij – als hij kijkt naar al het lijden dat de wereld ondergaat – maar één vorm van hulp heeft: het gebed om correctie.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/18/12, “Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Correctie, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Intentie, Wereld - Geen reacties→

Vraag: De natuur is in balans en volgens het ‘plus-min’ principe gebouwd. De Schepper is een eigenschap die volkomen positief is. Nadat de hele mensheid eenheid heeft bereikt, na de hechting aan de Schepper, zullen ook wij met die positieve eigenschap verder kunnen gaan. Hoe groot zal die verandering zijn? Wat is er noodzakelijk zodat de verandering van eigenschappen plaats zal vinden? Zal het evenwicht met de natuur hersteld worden?

Antwoord: Wij doen niets zelf, we brengen maar één ding voort: het verlangen dat het Licht alles voor ons doet. Daarom kunnen we niets verknoeien, nergens fouten maken en geen kwaad aanrichten.

Wij versnellen het proces van onze ontwikkeling en maken het zachter of het doet zijn werk zonder onze medewerking en het veroorzaakt kwaad en moeilijkheden, één van de twee.

Hoe meer wij het Licht beïnvloeden, hoe beter de situatie wordt en hoe sneller we een goede staat kunnen bereiken. Hoe minder wij het Licht beïnvloeden, hoe langzamer we vooruit komen en hoe meer moeilijkheden we krijgen.

Alles is afhankelijk van onze inspanningen om het Licht aan te trekken. Het Licht doet alles. Daarom is het onmogelijk om hier een fout te maken.

From a meal at the Georgia Convention 11/05/12

Filed under: Conventies, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Innerlijk Werk, Intentie, Licht - Geen reacties→

Vraag: Wat voor veranderingen moeten er in mij plaatsvinden om het Corrigerende Licht aan te trekken? Wat kan ik doen om dat Licht aan te trekken?

Antwoord: Dit moet ik nu juist ontdekken, dit is het hele punt. Vanaf nu tot aan het einde van de correctie heb ik niets anders nodig dan het Corrigerende Licht. Dit Licht vult mijn ziel die een geheel vormt met alle andere zielen, als alle verschillen tussen de zielen verdwijnen en het Licht van Ein Sof (Oneindigheid) een ieder 620 maal meer vervult dan in de eerste fase. Hier is de oorsprong van het Licht dat Corrigeert, net zoals iedere MAN (gebed) opstijgt naar Ein Sof en Mad (het antwoord) van daar naar ons afdaalt.

Gedurende de gehele weg, van nu tot aan het einde van de correctie, moet ik me maar om één ding zorgen maken: hoe ik de maximum hoeveelheid Corrigerend Licht kan aantrekken. Je kunt het vergelijken met zonnebaden, dan vraag ik me af: naar welke kant zal ik me omdraaien, hoe lang zal ik in die houding blijven liggen, wanneer zal ik dat doen, enz.? Zo moet ik mijn innerlijke bewegingen helder krijgen: hoe moet ik met mijn verlangens omgaan als ik met de groep werk en met vrienden afzonderlijk, met de leraar, met de studie, thuis, overal.

Bij alles wat ik ben moet ik voor mezelf duidelijk maken hoe ik elke handeling optimaal kan gebruiken, 24 uur per dag, zodat het Licht elke keer zo efficiënt mogelijk aan mij kan werken. Er zijn geen andere zorgen dan deze. Wat is er nog meer in het leven? Alles is afhankelijk van het Licht, ook mijn fysieke leven.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/14/12, The Zohar

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Intentie, Licht, Zohar - Geen reacties→

Vraag: U sprak over het feit dat we voortdurend wakker gemaakt worden door Boven, maar dat we het niet voelen omdat we een gebrek aan gelijkvormigheid hebben. Wat gebeurt er Boven als we De Zohar lezen, worden we dan krachtiger gewekt of worden we gevoeliger?

 Antwoord: Als je het boek De Zohar alleen maar leest, gebeurt er niets. Dan kun je het wel of niet lezen. Het hangt helemaal van je intentie af. Als je intentie om gelijkvormigheid vraagt, stijg je naar het niveau waaraan je dan gelijk bent en krijg je daar een indruk van. Maar als je geen wens hebt naar gelijkvormigheid, als je daar niet dichterbij wilt komen, schijnt dat niveau niet op jou.

Het hogere niveau is in een onveranderlijke staat en heet Hafetz Hesed (niets voor zichzelf willen ontvangen ). Je kunt het op een zodanige wijze uitnodigen, dat je ervan onder de indruk bent als je je inspant en je verlangen toeneemt. Dan schijnt het hogere niveau op je. Het is niet zo dat het speciaal op jou schijnt, maar het maakt indruk op je, afhankelijk van je kelim (vaten), je nieuwe verlangens.

Maar waar kan je nieuwe kelim en verlangens door krijgen? Als je met vrienden verbonden bent, breng je samen de spirituele kli voort. Niemand van ons is een kli die het Licht kan ontvangen. Er moeten minstens een paar mensen zijn die zich met elkaar willen verbinden, met het doel om zich aan elkaar ondergeschikt te maken, dan word je al gelijkvormig aan de Hogere. Overeenkomstig die gelijkvormigheid kan er dan tussen hen een krachtiger Licht van de Hogere gevoeld worden.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/14/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Intentie, Zohar - Geen reacties→

Er bestaat niets belangrijker dan het gebed, MAN. Uiteindelijk is daarin alles samengevat: al onze grote inspanningen om ons te concentreren op het belang van het Doel, op de grootheid van de Schepper en op de kwaliteiten die we willen bereiken om ons ego, de wil om te ontvangen, te overwinnen en te her-vormen.

Om een gebed te kunnen formuleren moeten we er aan werken. Rabash herhaalde steeds weer, dat het hierbij gaat om een oefening waarbij elke penning telt en uiteindelijk tot een groot bedrag wordt. Ik hoorde hem dit tien à twintig keer per dag zeggen.

Dit betekent, dat een mens elk moment van het leven dat hem gegeven wordt, zijn inspanningen bijeenbrengt en ze steeds weer zo fijn mogelijk afstemt op het Doel. Daarom moeten we een systeem bouwen van verantwoordelijkheid voor elkaar, een structuur van gemeenschappelijke meningen en gevoelens, waardoor wij ons steeds weer opnieuw kunnen focussen op wat het belangrijkste en het meest essentiële is, in plaats van ons op minder belangrijke zaken te concentreren.

Dit moet ons helpen om tot de conclusie te komen, dat het meest essentiële voor ons de grootheid van de Schepper is. Als wij Hem ervaren als onmisbaar, wordt Zijn krachtige invloed op ons onmiddellijk groter en her-vormt Hij voortdurend ons verlangen om te ontvangen, ons zelfbewustzijn en hoe wij dingen benaderen.

Nu kijk ik vanuit dit nieuwe gezichtspunt naar het leven, dan komen er nieuwe hindernissen op ons pad en ik verander opnieuw. Zo verzamelen we de penningen. Zoals Baal HaSulam zegt in één van zijn brieven (no. 18): “Er is geen andere weg van zelfcorrectie dan in het leven de momenten van het heden en van de toekomst te verbinden met Zijn grote Naam.” Dat moeten we nooit vergeten te doen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/29/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Grootheid van de Schepper, Intentie - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘De Schenking van de Torah’: … we moeten begrijpen dat de overige 612 Mitzvot (voorschriften) in de Torah, met alle interpretaties daarvan, niet meer en niet minder zijn dan de som van de details die weergegeven worden en gevat zijn in die ene Mitzva (enkelvoud voor Mitzvot): ‘Heb je vriend lief als jezelf’.

Er zijn 613 ‘geboden’, dit betekent dat er 613 daden zijn die tot correctie leiden. We moeten de intenties die verbonden zijn met het egoïstische verlangen (om te ontvangen) veranderen in altruïstische intenties (om te geven). Als we dat doen hebben we ‘een gebod vervuld’.

Het aantal geboden wordt bepaald door de hoeveelheid individuele verlangens om te ontvangen, waaruit de kli (vat) van de ziel bestaat. Deze kli is in twee delen verdeeld:

Het bovenste gedeelte: Galgalta Ve Eynaim (G’E), 248 verlangens

Het onderste gedeelte: AHP, 365 verlangens

De intentie om te ontvangen wordt de ‘neiging tot het kwaad’ genoemd en de intentie om te geven wordt de ‘neiging tot het goede’ genoemd. De daad op zich blijft dezelfde. We kunnen alleen differentiëren tussen goede en slechte daden door de intenties achter de daden. Het proces van correctie is dus in feite een verandering van intenties. Als de intentie op het ik gericht is, spreken we van de neiging tot het kwaad, als we ons op onze naasten concentreren gaat het over het goede.

Uiteindelijk moeten we 248 en 365 verlangens corrigeren, dat zijn samen 613 verlangens. Maar we corrigeren eigenlijk maar 612 verlangens, omdat het laatste gebod (over liefde) ‘problematisch’ blijft. Zoals Kabbalisten het zeggen: door 612 verlangens te corrigeren, zullen we liefde bereiken. Met andere woorden: van liefde voor de vrienden komen we tot liefde voor de Schepper.

 In dit totale systeem is er een speciaal deel met verlangens – uiteraard verbonden met de andere verlangens – en dat is de groep die zichzelf moet corrigeren. In het begin ben ik daar nog niet mee bezig. Maar als ik met de groep, met de vrienden, ga werken, me met hen wil verbinden en dat ook werkelijk ga doen, zal ik ontdekken dat dat volkomen tegen mijn natuur ingaat: “Ik kan het niet, ik ben er niet toe in staat, ik wil het niet, ik ga dit niet doen.” Juist dat is de neiging tot het kwaad, dat ik me niet wil verbinden en dat staat mij in de weg.

Dan noem ik dat mijn ‘hater’ en ik vraag correctie ten opzichte van de vrienden, veraf en dichtbij, overal. Ik ontdek waar ik gecorrigeerd moet worden, hoe het gerealiseerd kan worden en hoe ik deze neiging in mijzelf kan overwinnen. Zo ben ik daarmee bezig, totdat ik voel dat ik me tot de Schepper moet wenden.

De correctie zal niet meteen plaats vinden. Ik kan nu gaan schreeuwen, maar het egoïstische verlangen wordt nog groter en de gedachte aan de Schepper wordt onverdraaglijk. Ik haat Hem, ik ben in staat om Hem te vernietigen, alles wil ik doen behalve me tot Hem wenden. Ik denk dat het onmogelijke van mij gevraagd wordt, alsof ik de vijand moet liefhebben en helpen in plaats van hem te vernietigen. Het is heel erg moeilijk. En dan, als ik me hulpeloos voel en er ondanks alles naar verlang om tot geven te komen, wend ik me tot de Schepper.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 10/21/12, “Matan Torah (The Giving of the Torah)”

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Alles is zo geregeld, dat de hogere Kracht, die goed en welwillend is, Boven in de handen van de Schepper is. Om deze kracht te bereiken en ons ermee te identificeren, moet een mens zich erop afstemmen, zich eraan hechten en er zo een verlangen naar gaan voelen. De correcties en de opgang van een mens zijn volkomen afhankelijk van de hogere Kracht.

Het blijkt dat er beneden een negatieve kracht is en boven een positieve kracht, een mens bevindt zich daar tussenin zodat hij zelf kan bepalen of hij zich wil voegen bij de kracht om te ontvangen of bij de kracht om te geven.

Als een mens buiten deze twee krachten gaat staan en vaststelt in welke staat hij zich bevindt, betekent dat, dat hij verbonden is met het ‘menselijke’ punt in zichzelf. Ons hele werk bestaat eruit om op te helderen wat de staten betekenen, waarin wij steeds weer terechtkomen. De hogere Kracht bepaalt al deze gevoelens in ons ego, onze verlangens en onze eigenschappen, zodat we gaan zien hoe tegengesteld we zijn aan de hogere Natuur waarop we willen gaan lijken en die we willen bereiken.

Op deze manier kunnen we vaststellen waarom we moeten vragen. In feite wordt er niets anders van ons gevraagd dan ons dringende verzoek, dat is de som van al onze inspanningen.

Daarom staat er geschreven: “Ik heb hard gewerkt en gevonden!” Ik span me in om mijn huidige eigenschappen – die ik als een voorbereiding van Boven heb gekregen als resultaat van de breking – te onderzoeken en te verhelderen. Deze eigenschappen moet ik vergelijken met de eigenschappen van de Schepper, maar hoe kan ik weten wie de Schepper is?

Ik moet verlangen naar geven in de groep en voortdurend de grootheid van het Doel voelen. Als er een tegengestelde kracht in mij wordt onthuld, kan ik de twee krachten met elkaar vergelijken. Ik ga mezelf niet met anderen vergelijken, maar ik verhef voortdurend de rechterlijn en dan wordt de linkerlijn in mij wakker. Tussen deze twee lijnen in maak ik duidelijk wat mijn tekort is door ernaar te verlangen dat de rechterlijn zich verenigt met mijn linkerlijn.

Zo voer ik het ‘heilige werk’ uit door mijn correctie en doe ik alles wat in mijn vermogen ligt om tenslotte te ontdekken hoe tegengesteld ik ben aan heiligheid en zuiverheid. Dit brengt mij tot een gebed.

Eerst wordt alles uitsluitend bereikt door de kracht van het gebed, dat  het eindresultaat is van al onze inspanningen. Als ik ontdek wat mijn ware gebrek is, word ik door het Licht beloond met de kracht van geven, met correctie en daarna met de vervulling, namelijk met vereniging met de Schepper.

Een mens bereikt de vervulling van het werk op een heel speciale manier: van volkomen tegengesteld zijn aan de Schepper bereikt hij eenheid met de Schepper. We moeten beseffen dat er geen hogere staat in ons werk is dan het voelen van een gebrek en van het gebed, als dit gebrek juist is. Op deze manier wordt onthuld wat de som, de conclusie, van al onze inspanningen is.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 10/23/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Intentie - Geen reacties→