Ons hele probleem in de spirituele vooruitgang is dat we Kabbalah benaderen, de onthulling van de Hogere Wereld, alsof het een wetenschappelijk theorie is wat we moeten behalen met ons verstand en wat we ons eigen moeten maken door middel van onze eigen krachten. Maar, Kabbalah biedt ons iets compleet atypisch – de kans om nieuwe kwaliteiten te bereiken. En zolang als een persoon ze niet verwerft, zal hij niet uitvinden waar Kabbalah over praat.

Alles van Kabbalah is de methode van een nieuwe kwaliteit in een persoon ontwikkelen, de kwaliteit van “Liefde voor je naaste.” Het is ook genaamd “de Schepper.” Kabbalah is dus de methode van een totale verbinding met Hem, naar Zijn volle openbaring. De openbaring van de Schepper is de schepping van Zijn kwaliteit in een persoon. Kabbalah is de methode om de kwaliteit van geven in ons vorm te geven, de staat van de Schepper.

Onze hele realiteit bestaat uit twee delen; gevoelens en verstand. Wanneer een persoon het beeld van de Schepper in hemzelf creëert, verwerft hij een nieuw verstand en een nieuw gevoel in plaats van de voorgaande. Dit is hoe hij van de waarneming (of sensatie) van deze wereld gaat naar de waarneming (of sensatie) van de Hogere Wereld.

De nieuwe sensatie in een persoon is de Schepper genaamd, “Boreh,” wat betekent “Kom en Zie.” Het is ook, de ziel, genaamd.

De belangrijkste uitdaging voor een persoon die Kabbalah begint te studeren is de onbekwaamheid om zijn ontwikkeling met het Licht te verbinden die hem moet veranderen, met de kracht die hem een nieuw verstand en gevoelens moet brengen. We houden vast aan uiterlijke vormen en streven naar het waarnemen van de tekst die door Kabbalisten geschreven was met onze aardse gevoelens en verstand. We proberen spiritualiteit aan de passen aan ons aardse bestaan. Maar, in alle Kabbalistische boeken is er geen woord die over onze wereld spreekt. Onze staat is alleen noodzakelijk om het Hervormende Licht aan te trekken door studie in een groep. Onze taak is om de geboorte van nieuwe gevoelens en een nieuw verstand in ons te verwachten, welke ons de waarneming van een nieuwe realiteit geeft.

Ons hele gevecht met onze natuur bestaat uit het vinden van nieuwe instrumenten van het waarnemen van de wereld en dan waarneming en verwerving door hen.

Filed under: Spiritualiteit - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Vorig weekend was er een congres in Noord Amerika, getiteld Het Wereld Zohar Congres, waar onze vrienden van de hele wereld samen kwamen. U heeft eens gezegd dat toen U zich in een soortgelijke situatie bevond van algemene inspiratie, U heeft Rabash gevraagd, “Wat missen we voor het bereiken van het doel?” Hij antwoordde, “Een aanval!” Wat is een aanval en hoe kunnen we deze staat met elk congres bereiken, of zelfs nu, op dit moment?

Mijn Antwoord: Tijdens een spirituele aanval, denkt men er niet aan wanneer het eindelijk volbracht zal zijn. Een aanval is wanneer ik al mijn krachten samenbreng en met ze handel.

In onze wereld een aanval is een geconcentreerde klap, gevolgd bij een kans om te rusten. Hoewel, spiritualiteit is perfect en daarom kan het niet voorbijgaand zijn. Als je verlangen authentiek is, dat is het eeuwig! Daarom, betekent een spirituele aanval een mobilisatie van krachten, waar je hen voordurend steeds meer moet concentreren, zonder een adempauze. (Eigenlijk, ontvang je een “adempauze” van Boven, zoals de staat van “Hanukkah,” die van de woorden “Hanu-Koh,” komen. Dit gebeurt tijdens een verschuiving van degenen middel voor verdere vooruitgang.)

Dit en andere congressen bieden grote mogelijkheden voor vooruitgang aan alle studenten over de hele wereld. Hoewel we samen kwamen bij het congres in Noord Amerika (of waar dan ook in de wereld), is er een directe uitzending van alle lessen. Natuurlijk zullen ze gewijd zijn aan aan de verbinding van deze hele grote verlangen, de spirituele vat (Kli).

Laten we hopen dat iedereen zal begrijpen dat de wetenschap van Kabbalah precies over deze verbinding spreekt, in plaats van rode draden, betoveringen, enzovoort. Door de verbinding van onze verlangens bereiken we leven in het eeuwige dimensie. Laten we hopen dat we hierin slagen!

Filed under: Congressen - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Het Wereld Zohar Congres is net geëindigd. Op het congres zagen we over duizend mensen van verschillende rassen en nationaliteiten, met veel historische stereotypen. Onverwacht, in een louter 20-30 uur verdwenen alle verschillen en gaven aanleiding voor verbinding en liefde. Wat missen we om voordurend in deze staat te zijn?

Mijn Antwoord: Bij het congres voelden mensen eenheid, inspiratie en het belang van het doel. Maar, 20 uur zijn voorbij gegaan sinds de samenkomst en nu kunnen we ons haast niet meer voor de geest halen hoe het daar was. Alles verdwijnt van onze herinneringen en zintuigen. Waarom kunnen we niet doorgaan op deze manier en altijd in deze staat zijn?

Deze staat, net zoals alle andere dingen in ons leven kan niet lang blijven. Mens inspiratie en enthousiasme bereikt een piek en dan kalmeert een persoon. Het is onmogelijk om voor altijd geïnspireerd te blijven. Dit volgt van de wet van de tegengestelde relatie tussen het Licht en verlangen: Op één moment moet het Licht zich vergroten, op een ander het verlangen. Ze vergroten om de beurt en hierdoor gaan we vooruit, alsof we op twee benen langs de middelste lijn lopen die de twee andere lijnen verbindt, links en rechts.

De twee lijnen verbinden alleen met het doel van naar voren te drukken en dan om weer te bewegen. Eerst bewegen we naar het rechts, waar we het belang van het doel verwerven, verbinding, en verlangen om door te gaan. Dan, komt van het links een “zwaarte van het hart”, zodat we iets hebben om aan te werken en om weer terug te keren naar de middelste lijn. Dit is hoe we vooruit gaan.

Dit is waarom deze staat niet lang duurt: Het zou tegen de natuur ingaan. Ik zou zelfs zeggen dat geen staat meer ongewenst is, dan in constant euforie te zijn. Een persoon moet voelen dat hij vooruit gaat, werkt en enig innerlijk tegenstand overwint, in plaats van voortdurend “in de wolken” te zijn.

Ons werk is om werkelijk te voelen dat we geven en iets ontvangen, en weer geven en weer ontvangen. We moeten tegenstand, acties en succes voelen. Dit is waarom er zoveel plezier in hard werk en moeilijke voorbereiding is, die uitmondt in zo een geweldig congres, waar we de resultaten zien van ons werk en genieten van wat we bereikt hebben voor twee of drie dagen. Maar, na dit, moeten we weer terugkeren naar de staat van last, overwinnen, zoeken, verhelderingen en correcties, zodat we op een gegeven moment op een ander prachtig resultaat aankomen.

Het is omdat de Schepper en schepping tegenover elkaar staan als twee tegengestelde eigenschappen; het verlangen om plezier te ontvangen en het verlangen om te geven. Gelijkheid tussen hen wordt alleen bereikt door de middelen van zulke gezamenlijke acties. Vooruitgang is anders onmogelijk. We kunnen niet in een kleine staat (Katnut) blijven of Hafetz Hesed: We moeten vooruit gaan!

Filed under: Spiritualiteit - Geen reacties→

Het Wereld Zohar Congres was het begin van een nieuw stadium. Het congres heeft ons aanzienlijk veranderd. We voelen ook hoe de wereld verandert in het licht van de recente gebeurtenissen. Zijn problemen zullen alleen maar heftiger worden.

We moeten het uiteindelijke doel bereiken. Stel je de wereld voor als een hardloper die langs zijn pad te neer geslagen wordt, en deze tegenslagen geven hem de kracht om door te gaan naar de finish. Hij kan alleen kiezen met het verlangen naar het doel, of op de tegenslagen wachten en verder hardlopen en eraan proberen te ontsnappen.

Er is ook het derde pad. Door ons te verenigen kunnen we binnen ons in de kracht aanwakkeren die het makkelijk zal maken om naar het doel te stijgen. Het zal ons op zijn vleugels nemen net zoals een adelaar zijn jonge vogeltje op zich neemt, en het zal ons doen opstijgen.

Echter kunnen we de wereld niet zelf verlaten noch op de vleugels van de adelaar, Bina stijgen. We moeten verbonden blijven met de hele wereld. We zullen alleen stijgen als we aan alle mensen denken en onszelf aan hen geven. Toch staat de wereld op de rand van de afgrond, en wij moeten het helpen om op de vleugels van de adelaar te klimmen.

Filed under: Spiritualiteit, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Kan Kabbalah epidemieën zoals de Mexicaanse Griep tegen gaan?

Mijn Antwoord: Ja, net zoals al het andere

Vraag: Hoe meten we iemands adequate levensstandaard? Door het niveau van zijn gecorrigeerde egoïsme? War is de voorwaarde voor het bestaan onder het levensstandaard en er boven?

Mijn Antwoord: Het zal vastgesteld worden in de mate waarin je naar het “menselijke” niveau van het bestaan vordert. Dit niveau zelf zal bepalen en definiëren wat je wel en niet nodig hebt. Hetzelfde zal met iedereen anders gebeuren.

Vraag: U heeft gezegd dat er in Kabbalah geen meditatie bestaat. Maar ik heb gelezen dat een van de belangrijkste Kabbalisten, Rav Abraham Abulafia (sec XIII) een meditatie methode geïntroduceerd heeft die eeuwenlang gebruikt werd. Wat is uw mening hierover?

Mijn Antwoord: In tegenstelling tot wat aan hem toe is geschreven, was Abulafia niet de oprichter van meditatie. Hij was een erg realistische Kabbalisten. Het onvermogen om zijn geschriften, en die van andere Kabbalisten te begrijpen, schept zulke indrukken voor de beginners.

Filed under: Maatschappij, Spiritualiteit - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Nadat alles is gezegd en gedaan, wat is het geheim van verwezenlijking van het doel? Er moet er één zijn, sinds alleen een klein percentage van de mensen die naar de wetenschap van Kabbalah komt in staat is om dit te bereiken.

Mijn Antwoord: Ik zal je een geheim vertellen: Als een persoon niet het pad verlaat, wat er dan ook met hem op zijn weg gebeurt, hij zal het doel bereiken. Er is geen andere formule voor succes.

Een persoon gaat door hele moeilijke staten. Soms kijkt hij terug en kan niet geloven wat er allemaal met hem gebeurd is. Maar, wat er ook op ieder moment gebeurt, hij moet alleen het doel voor ogen zien en dit is de sleutel tot succes. Naast dit, is niets anders belangrijk.

Daarom verlang ik voor een persoon maar één ding: koppigheid in het bereiken van het doel! Niets anders zal helpen, geen speciaal verstand of scherpe gevoeligheid en geen harde inspanningen, kennis of zelfs vrienden die zich naast je bevinden. Je moet je gewoon aan het doel vastklampen met je tanden zoals een buldog en het niet laten gaan, wat er ook gebeurt.

Filed under: Spiritualiteit - Geen reacties→

We kunnen van het Licht de noodzakelijke correcties en vervullingen eisen. Alles wat we ons als mogelijk kunnen voorstellen bestaat in het Licht, sinds het onze bron is die ons creëerde.

Wanneer we het Licht aantrekken door onze acties (studie, werk in de groep, verspreiding van Kabbalah), begint het Licht op ons te werken en na enige tijd beginnen we te voelen alsof we iets onbekends tegen komen. Dit betekent dat het licht ons benadert; hoewel we dit nog niet zien, voelen we zijn “adem” (Ruach) op ons. Dan beginnen we bepaalde acties te ondermenen en zijn we bang om de sensatie van dit Licht te verliezen.

Bang dat het Licht zal verdwijnen beginnen we een relatie met het Licht op te bouwen. Het is en relatie van geven voor het Licht en het laat ons weten dat als we dit niet willen verliezen we moeten geven. We beginnen onszelf constant te controleren, streven naar het behouden van de intentie en kwaliteiten die ons buiten het ego laten bestaan. We voelen de aanwezigheid van het Licht, of rondom of innerlijk.

Dit is hoe een persoon een “schaduw” begint te bouwen op zijn aangeboren, natuurlijke verlangen om plezier te ontvangen. Het Licht voert een oefening op ons uit door ons schijnbaar te vertellen: “Wil je mij voelen?” Dan is dit wat je moet doen. Anders zal ik van je verdwijnen.”Geleidelijk leert dit spel een persoon om “in de schaduw” te blijven totdat het zijn tweede natuur wordt.

Na het verwerven van de tweede natuur zal een persoon “in de schaduw” willen blijven; hij voelt dat het een speciale staat is, een stijging over zijn individuele berekeningen. Dus komt een persoon van “Lo Lishma” naar “Lishma.” Hij ziet dat deze staat eeuwigheid en perfectie straalt, bedoelend dat het goed voor hem is. Hij begint deze staat te waarderen, de kwaliteit van liefde en geven naar anderen.

Dit wordt ons allemaal aangedaan door het Licht via dit spel wanneer het dichter bij komt en wanneer het weg trekt, het werpt een schaduw van de kant van het Licht en dan van de kant van de persoon. Eerst verbergt een persoon zijn egoïstisch verlangen, dan verbergt het Licht zichzelf, om beurten. Dit is hoe een persoon geleidelijk zijn anti-egoïstisch scherm bouwt.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Je zegt dat Kabbalah een persoon in staat stelt om eeuwig leven te bereiken, maar Kabbalisten gaan dood. Hoe kan dit dan?

Mijn Antwoord: Een Kabbalist overlijdt in jouw ogen sinds je zijn leven niet op dezelfde manier ziet als een Kabbalist het ziet. Je ziet alleen een deel van hem – zijn lichaam, welke zeker dood gaat, net zoals ieder ander dier. Maar, zijn goddelijke, spirituele deel, die hij heeft ontwikkeld in hem, gaat door om eeuwig te leven. Het moment dat men dit deel verwerft, heeft hij hier bezit van en geeft het hem een sensatie van eeuwig bestaan; de kwaliteit van geven dat men heeft verworvenis eeuwig.

We beginnen dit alleen te bevatten als we de Machsom benaderen, wanneer het voorgevoel van geven in ons te voorschijn komt. Het Licht begint een persoon te bereiken, geeft hem een sensatie van wat het betekent om over materie uit te stijgen en om enigszins anders te denken, om naar anderen te relativeren vanuit het uitkijkpunt van geven. Een persoon bestaat nog niet in geven, maar hij kan het wel op de één of andere manier aanraken. Dan krijgt hij een voorgevoel dat het mogelijk is om zich aan te passen aan deze kwaliteit, een sensatie die bij eeuwigheid hoort.

Voordat dit gebeurt heeft een persoon niet de mogelijkheid om dit te bevatten, omdat het Licht nog niet dicht genoeg bij hem is en de woorden geen betekenis hebben. Een persoon wil eten en rusten en eeuwigheid lijkt te ver weg en hij voelt het niet. Alleen wanneer men een adem van Licht van ver weg begint te voelen, zoals een bries van de wind, begint hij de begrijpen dat Kabbalah bevrijding bevat van de Engel des Doods. Wanneer het Licht dichter bij een persoon komt geeft het hem een sensatie dat eeuwigheid bestaat.

Dit is de eerste conditie voor de enige vrije aktie dat wij kunnen uitvoeren. Anders, waarom heb je vrijheid nodig? Wat anders is er voor jou om te doen in dit leven, in je dierlijk lichaam? Al het andere wordt voor jou gedaan van Boven; je hoeft het niet zelf te doen. Het enige wat je bij jezelf kan doen is eeuwigheid bereiken. Geven is eeuwigheid, terwijl ontvangst tijdelijk is. Het Licht van Hochma komt niet voor altijd naar ons toe, alleen als het waargenomen wordt in het Licht van Hassadim. Daarom, om eeuwigheid te verkrijgen moeten we eerst het verlangen van geven verwerven en dan binnen dit verlangen zullen we in staat zijn om ons leven als eeuwig te voelen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Spiritualiteit - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Wat geeft kennis ons terwijl we de Zohar lezen, we kunnen ons een moment later niets meer herinneren?

Mijn Antwoord: Kennis geeft ons niets. Vandaag weet ik iets, maar morgen vergeet ik alles. Waarom vergeet ik? Als mijn verlangens (Kelim) veranderen, morgen, in mijn nieuwe verlangens, zal ik vergeten wat ik wist omdat ik me niet langer in mijn vorige verlangens bevindt.

Ik kan kennis overdragen van één niveau naar de andere alleen door sensaties. Onze toestand is zoiets als een golf: kennis-sensatie-kennis-sensatie. Stel voor dat ik net mijn verlangens op een zekere niveau heb gecorrigeerd. Volgens dit niveau van correctie van mijn verlangens, krijg ik enig kennis en sensaties van de werkelijkheid, een realisatie van waar Ik ben, op welk niveau en in welke wereld.

Dan komt er een nieuw verlangen. Het vorige niveau verdwijnt en ik ben ondergedompeld in duisternis. Wat blijft er dan met me? Iedereen weet dat wanneer een sensatie van duisternis naar je toekomt, alle vorige sensaties verdwijnen en je niet langer met ze kan werken. Maar, als je begint te werken met dit nieuwe niveau, deze nieuwe duisternis, dan zullen je inspanningen een nieuw Licht aantrekken die naar je komt en je corrigeert. Dan zal je doorgaan naar een nieuwe staat waar je een dieper begrip hebt van de vorige kennis, gebaseerd op de nieuwe, hogere kennis.

Daarom, moet je nooit rekening houden met kennis. Het zal er altijd zijn en het zal altijd het gecorrigeerde verlangen binnengaan. Het meest belangrijke ding is het verlangen te corrigeren. Dan, wanneer wat dan ook hierin onthuld moet worden zal onthuld worden, maar het heeft geen zin om hier zorgen over te maken.

Dit is waarom mensen die correct studeren de les verlaten zonder zich iets te herinneren. Maar, wanneer een persoon studeert door het punt in de hart, herinnert of begrijpt hij niet wat hij studeert totdat zijn sensaties zich voldoende ontwikkelen en hij met zijn gevoelens begint te begrijpen. Dan begrijpt hij “wat hij voelt.”

Het blijkt dat jarenlange studie verdwijnt en de “resultaten van de studie” niet schijnbaar zijn. De resultaten moeten zich niet laten zien in je kennis, maar in de correctie van je kwaliteiten door het Corrigerende Licht (Ohr Makif), hiermee bedoelend in je kwaliteiten.

Dit is heel verschillend van studeren aan een Universiteit, waar een persoon voor vier tot zes jaar studeert en dan een expert wordt in een bepaald gebied en dan een proefschrift schrijft voor nog diverse jaren. Waar is de duidelijke kennis van iemand die tien jaar Kabbalah heeft gestudeerd? Wat heeft hij opgedaan? Het lijkt of hij niets heeft om dit aan te tonen. Dat is omdat hij iedere dag opnieuw geboren wordt, in nieuwe kwaliteiten, totdat hij onthulling bereikt.

Wanneer hij onthulling bereikt wordt het geregistreerd op zijn niveau. Dan, in de staten van stijging heeft hij een meesterschap van al het materieel en bezit hij kennis. Maar, in de staten van daling is hij in het donker en alleen zijn ervaring houdt hem overeind. (zie Baal HaSulam’s artikel, “Wat is steun in de Thora, in het werk.”)

Men moet dit begrijpen totdat we de Laatste Correctie bereiken, de staten verschillen veel en we moeten alleen de hoogte of niveau van correctie overwegen. Kennis zal altijd een persoon begeleiden volgens zijn niveau.

Filed under: Spiritualiteit, Zohar - Geen reacties→

Als ik, samen met mijn vrienden, wens om in mij de innerlijke kwaliteiten te onthullen die beschreven staan in de Zohar, zullen zij onthuld worden. Ik moet alleen maar sterk verlangen dat de kwaliteit van wederzijds geven, liefde en garantie in ons allen onthuld zal worden. Door dit te doen zal ik alle delen van mijn ziel beïnvloeden die ik zie als vreemden zodat ieder van hen zichzelf zal ontwaken.

Jij bent een deel van mij, maar ik kan niet handelen in jou direct omdat we gescheiden zijn door ons egoïsme dat als een verdeler handelt. Ik heb geen toegang tot jou zelfs al ben je een deel van mijn ziel. Zo, wat moet ik doen? Ik realiseer me dat ik de Schepper of de Hogere Wereld alleen kan onthullen in hoeverre ik mijn ziel herstel. Ik zoek naar manieren om jou te beïnvloeden, om jou te ontwaken en herleven sinds je mijn deel bent. Ik beïnvloed jou en wanneer je jezelf corrigeert, is het door mij. Dus, dit gecorrigeerde deel behoort aan mij. Op deze manier voeg ik de hele creatie aan mij toe.

Het staat geschreven, “het materiële van een vriend is de spiritualiteit van jou.” Hiermee bedoelend dat ik hem aanspoor om zichzelf te corrigeren door de materiële acties en hierdoor breng ik een deel van mijn ziel dichter naar mij toe. Iedereen gedraagt zich op deze manier en keert alle anderen naar hem terug. Het blijkt dat ik nooit tegen iemand anders in werk. Door te geven aan anderen en door mijn naaste lief te hebben, betrek ik eenvoudig de delen van mijn eigen ziel aan in een andere, correcte, “egoïstische” vorm. Later zal het aan mijn onthuld worden dat het delen van mijn eigen ziel zijn.

Bijvoorbeeld, Ik haat de zoon van mijn buurman omdat hij mij stoort door het spelen van de piano. Dan, plotseling, ontdek ik dat het mijn eigen kind is en heb ik verschrikkelijk berouw van mijn haat. Met andere woorden, ik neem de fouten en de overtredingen van het verleden en verander ze in verdiensten.

Op dezelfde manier onthullen wij nu onze zonden in de fase van voorbereiding voor spirituele onthulling. We onthullen onze haat ten aanzien van iedereen. Later leren we dat het allemaal van ons is en dan corrigeren we het.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar - Geen reacties→