Category Archives: Verantwoordelijkheid

De staf in Mozes’ hand

Mozes is een kracht die een mens uit al zijn verlangens voor zichzelf wil trekken. Ik besluit om een goed mens te worden, naar spiritualiteit en geven te verlangen, mij met mijn vrienden te verbinden, iedereen lief te hebben en boven de vuilheid van deze wereld uit te stijgen! Maar een ogenblik later ben ik mijn goede intenties vergeten en is alles weer zoals eerder. Dit gebeurt iedereen. Wat moet ik dan doen?

De kracht die besluit om voorwaarts te gaan en alle andere menselijk verlangens achter te laten, wordt Mozes genoemd. Mozes ziet dat hij de anderen niet mee kan krijgen. Dan beklaagt hij zich bij de Schepper: “Maar ze zullen me niet geloven!”

Je overtuigt je lichaam ervan dat je op moet staan om te gaan studeren, de verbinding met je vrienden te versterken en samen aan de verbinding te werken. Ik probeer mijn hart ervan te overtuigen, maar het wil niet luisteren. Het is niet onder de indruk van mijn smeekbeden, dat betekent dat het niet gelooft dat dit gedaan moet worden.

Toen gaf de Schepper Mozes het bevel om de staf op de grond te werpen, de staf veranderde in een slang, Mozes werd heel bang en rende weg. Het is een feit dat er niet meer dan twee staten zijn: egoïsme of heiligheid, daartussen bestaat er niets. Dezelfde staf verandert in een slang als je hem op de grond gooit. 

Als ik spiritualiteit niet waardevoller vind dan de waarden van deze wereld, verandert mijn staf in een slang en natuurlijk ren ik dan weg van het spirituele pad. Daarom moet ik – zelfs al zie ik het belang van spiritualiteit niet – dit toch belangrijker maken, de slang bij de staart pakken en oppakken, dan zal de slang in een staf veranderen.

Of het een staf of een slang is, bepaalt de mens zelf. Ik besluit hoe ik voorwaarts ga, ofwel naar spiritualiteit, verbinding en geven, of naar het fysieke bestaan, naar afscheiding en afzondering van mijn vrienden en geven, dit wordt de staf of de slang genoemd. Het hangt helemaal af van waar ik meer of minder waarde aan hecht, ik moet dus werken aan mijn afweging van prioriteiten.

Dit werk wordt hoofdzakelijk in de Ten gedaan, als ik onder de indruk ben van hoe belangrijk mijn vrienden spiritualiteit vinden. Iedereen moet aan zijn vrienden laten zien dat spiritualiteit veel belangrijker is voor hem dan het aardse bestaan en zo: “Hielp eenieder zijn vriend.” Dit is het belangrijkste.

De slang vertegenwoordigt alle intenties die ik voor mijn eigenbelang heb, ik moet ze bij de kop pakken om erboven te kunnen staan.

De Schepper onderwijst Mozes door hem de staf te geven waarmee hij verder kan en voorwaarts gaan. Dit betekent dat het fysieke leven altijd minder belangrijk zal zijn dan spiritualiteit en hierdoor zal de weg geplaveid worden. Als je de belangrijkheid van spiritualiteit echter niet hoog blijft houden, je de staf op de grond gooit en besluit dat spiritualiteit niet zo belangrijk is, dat de hemel niet belangrijker is dan de aarde, zal de staf onmiddellijk in een slang veranderen. Op deze manier laat de Schepper zien dat de verhevenheid van spiritualiteit in stand gehouden moet worden.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/03/the-staff-in-moses-hand/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

From the Daily Kabbalah Lesson 3/25/21, “Pesach (Passover)”

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

“Waarom vaccins tegen het coronavirus mij geen verlichting geven” (Thrive Global)

Thrive Global heeft mijn nieuwe artikel gepubliceerd: “Waarom vaccins tegen het coronavirus mij geen verlichting geven”

Als we een samenleving worden die wordt geregeerd door solidariteit en zorg in plaats van vervreemding en hardheid, zullen we een gezonde, welvarende samenleving worden, waarin iedereen vrij en veilig is.

Een vrouw houdt een flesje vast waarop staat “COVID-19 Coronavirus Vaccin”, het staat op droogijs. Deze illustratie is van 5 december 2020, REUTERS/Dado Ruvic/Illustration

Vanaf het begin van dit jaar proberen mensen aan hun oude leven vast te houden in afwachting van een vaccin dat de mensheid zou genezen van het ernstige, acute respiratoire syndroom coronavirus 2 (SARS-CoV-2), de veroorzaker van de coronavirus ziekte 2019 (Covid-19). Nu lijken er vaccins te zijn, in allerlei soorten en van verschillende bedrijven. In een essay dat door het World Economic Forum is gepubliceerd, staat: “De ontwikkeling van een vaccin neemt gewoonlijk ruim 10 jaar in beslag.” In het geval van Covid-19 duurde de ontwikkeling voor verschillende bedrijven krap tien maanden. Hoe hebben verschillende bedrijven een vaccin 12 maal sneller kunnen ontwikkelen dan de tijd die er gemiddeld voor staat? Het is op z’n minst zo, dat dit vraagtekens oproept.

Dit is echter nog niet het grootste probleem. Wat mij het meest verontrust, is dat wij het waanidee hebben dat we – als we geen last meer hebben van het Covid-virus – van alle problemen af zullen zijn en weer naar onze vorige levensstijl, die ons juist dit virus bezorgd heeft, terug zullen keren.

Ik twijfel er niet aan, samen met talloze wetenschappers die ik in eerdere berichten heb geciteerd, dat het coronavirus slechts het eerste virus is in een reeks van nog veel meer ellende die in toenemende mate op de mensheid zal landen. Van het Covid-virus af zijn, zal de komst van een volgende, meer pijnlijke klap, alleen maar versnellen. We moeten inzien dat er een einde gekomen is aan het uitbuiten van de natuur en onze medemensen. Als we ons hiervan bewust zijn en ons afstemmen op deze realiteit, zullen we relatief gemakkelijk door de herstelfase heen gaan. Als we koppig zijn, heeft de natuur nog veel meer slimmigheden in petto om ons te laten zien wie er nu echt de baas is, en geen van die slimmigheden zal aangenaam zijn.

Wij gaan met de natuur om alsof zij niet leeft, alsof de natuur iets is dat we kunnen negeren en van de hand wijzen, alsof we er alles mee kunnen doen wat we willen. Covid is gekomen om ons iets anders te leren. Door dit virus spreekt de natuur tot ons. Zij leert ons haar taal, haar gedragingen en onthult aan ons geleidelijk haar geheimen.

Het is niet de bedoeling van de natuur om ons te doden. Als dat zo zou zijn, zijn daar veel snellere methoden voor dan Covid-19. We noemen de natuur Moeder Natuur omdat dit nu precies is wat zij is. Als een liefhebbende moeder wil ze ons met de minste pijn en moeite leren wat zij ons moet leren. Zij wil ons laten zien hoe ze werkt, hoe ze denkt, wat ze wil en waarom ze iets wil. Zij laat ons zien wat ze doet zoals een moeder dat met haar baby doet: Ze lacht en zingt, praat met haar baby, trekt gezichten en wijst naar allerlei voorwerpen en mensen. Waarom doet ze dit allemaal? Haar baby begrijpt haar immers niet, dus wat heeft het voor zin? Het punt is dat de baby wil leren, en door te kijken naar de moeder die dit allemaal doet, leert de baby alles wat ze moet leren om te kunnen groeien.

De natuur gaat net zo met ons om als die moeder. En wij begrijpen het niet, zoals die baby, en zoals die baby hoeven we het ook niet te begrijpen. Alles wat nodig is, is dat we iets willen leren begrijpen, net zoals die baby, dan zal het begrip naar ons toe komen, zoals dat bij elke baby die geboren is, gebeurt.

De natuur wil ons alwetend, wijs en liefdevol maken. Ze wil ons laten zien hoe alles met elkaar verbonden is, waarom alles verbonden is, en wat onze plaats en rol is in dat verband. We hoeven het niet te weten voordat we onze rol op ons nemen, we hoeven alleen maar te luisteren. Zoals een baby eerst wil leren, dan leert, en uiteindelijk presteert, zo moet de mensheid willen leren, dan leren, en dan pas presteren.

Als we deze houding aannemen, hebben we geen virussen, natuurrampen of andere angsten nodig. Dit zijn de laatste redmiddelen van de natuur als zij het opgeeft om onze aandacht op een andere manier te trekken. Als we koppig zijn en niet willen leren, als wij geen aandacht willen besteden aan de natuur en haar taal niet willen begrijpen, heeft de natuur geen andere keuze dan onze aandacht te vragen op de enige manier die werkt: door ons pijn te doen. Zij zou ons nog veel meer pijn kunnen doen als ze dat zou willen, maar dat doet zij niet. We zouden wijzer moeten zijn dan te zeggen dat Covid gewoon een nare griep is, want de natuur kan ons een veel ernstiger “remedie” toedienen.

Wat we weigeren te begrijpen is dat we geen vaccin hoeven te ontwikkelen; we hebben het al – het is onze positieve relatie tot elkaar. Het werkt misschien niet als maar weinigen het toepassen, maar als de hele samenleving haar houding naar elkaar verandert, als we een samenleving worden die door solidariteit en zorg wordt geregeerd in plaats van door vervreemding en hardheid, zullen we een gezonde en welvarende samenleving worden, waarin iedereen vrij en veilig is.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/12/why-covid-vaccines-give-me-no-relief-thrive-global/

— Published on December 6, 2020

Filed under: Coronavirus, Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

“Voor wie zijn we verantwoordelijk?” (Quora)”

Michael Laitman op Quora: Voor wie zijn we verantwoordelijk?

Er staat geschreven: “De hele wereld is voor de mens geschapen.”  (Kabbalist Yehuda Ashlag, “Introduction to The Book of Zohar”). Dit betekent dat we uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor de hele wereld, voor de hele mensheid.

Dat komt de vraag: Waarom voelen we ons niet verantwoordelijk voor de hele wereld?

Omdat onze natuur werkt vanuit een filter dat ten dienste staat van “maximaal genieten met een minimum aan inspanning”, daardoor wordt het voelen van zo’n immens grote verantwoordelijkheid geblokkeerd.

Verantwoordelijkheid voor de hele wereld voelen, zou een onverdraaglijk gewicht op onze schouders leggen, dus om ons een dergelijke constante last te besparen, gaat onze natuur die op zichzelf gericht is, op zoek naar een comfortabeler wereldbeschouwing. Onze natuur schakelt het gevoel van verantwoordelijkheid voor talloze andere mensen uit en wij houden ons bezig met onze persoonlijke behoeften, verlangens en belangen.

Wij nemen de wereld waar als een projectie van onze innerlijke kwaliteiten. Als wij dus niet in beweging komen om boven onze eigen bekrompen, persoonlijke belangen uit te stijgen en goed te doen aan anderen, nemen wij de wereld op deze zelfde manier waar: als een wereld die een overvloed heeft aan mensen die hun eigen belangen voor laten gaan, vaak ten koste van anderen en van de natuur.

Hoe meer wij echter boven onze kortzichtige, persoonlijke belangen kunnen uitstijgen en ons op het welzijn van anderen richten, hoe meer wij gevoelens van verantwoordelijkheid en mededogen voor hen zullen ontwikkelen. Door ons te focussen op het belang van anderen, zullen we voelen dat we steeds dichter bij elkaar komen en steeds dierbaarder voor elkaar zijn. Met andere woorden, hoe meer wij nieuwe, altruïstische houdingen ontwikkelen boven onze aangeboren egoïstische houdingen uit, hoe meer wij ons verantwoordelijk zullen voelen voor steeds wijdere cirkels van de maatschappij, totdat we ons tenslotte verantwoordelijk voelen voor de hele wereld.

Bovendien lijken we in de wereld van vandaag meer met elkaar verbonden te zijn en afhankelijker van elkaar dan ooit tevoren. Wij leven in een tijd waarin onze globale verbondenheid zichtbaar duidelijker wordt door wereldeconomieën en technologieën. Het coronavirus is ook een schoolvoorbeeld van onze mondiale onderlinge afhankelijkheid die ons laat zien hoe een minuscuul deeltje dat in één stad opdoemde tot een wereldwijde pandemie is uitgegroeid. Daarom zullen verantwoordelijkheid en zorg voor alleen één individu, een selecte groep of land, onvoldoende zijn voor het veiligstellen van ons laatste beetje geluk, vrede en veiligheid. Wij bevinden ons nu in een uiterst belangrijke overgangsperiode, waarin wij verantwoordelijkheid moeten gaan nemen voor het welzijn van de mensheid, omdat ons welzijn of het leed dat wij ondervinden, afhankelijk is van de mate waarin de mensheid welzijn of leed ervaart.

 

Video in het Engels: Onze verantwoordelijkheid voor anderen | Q&A met Kabbalist Dr. Michael Laitman.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/10/for-whom-are-we-responsible-quora/

Filed under: Q&A, Quora | Add Comment / Ask Question →

“Hoe kan het coronavirus verslagen worden als wij al niet van de jaarlijkse griepperiode af kunnen komen?” (Quora)

Michael Laitman, op Quora: Hoe kan het coronavirus verslagen worden als wij al niet van de jaarlijkse griepperiode af kunnen komen?

We zullen zien dat er een einde komt aan het coronavirus als wij onze negatieve gedachten, onze verdeeldheid en haat naar elkaar overwinnen, 

De wereld van tegenwoordig is fundamenteel anders dan in het verleden, want onze huidige tijd laat steeds meer zien hoe wij – over de hele wereld – afhankelijk zijn van elkaar. En hoe afhankelijker we van elkaar zijn, hoe meer we erop vertrouwen dat elk lid van de samenleving de waarden van aandacht en verantwoordelijkheid voor de medemens waarborgt.

Wij hebben meer dan ooit nodig, dat wij rekening houden met elkaar en ons verantwoordelijk voelen voor elkaar om onszelf veel onnodig lijden te besparen en bovendien een veiliger en gelukkiger toekomst voor iedereen te creëren.

Wat het coronavirus betreft, bevinden wij ons nog steeds in de stadia waarin we denken dat het gauw voorbij zal zijn en dat alles weer naar het “normale” zal terugkeren.

Maar dat zal niet gebeuren.

Het nieuwe tijdperk van onderlinge afhankelijkheid dat we zijn binnengetreden, vereist dat we onze rivaliteit overbruggen en op die manier bereiken dat wij een hechtere, harmonieuze verbinding gaan ervaren. Het coronavirus zal afnemen in de mate waarin wij boven onze negatieve houding naar elkaar uitstijgen en ons positief met elkaar verbinden.

We zien eenvoudigweg niet in hoezeer de gezondheid of ziekte van ons lichaam en de omringende samenleving afhankelijk zijn van onze positieve of negatieve gedachten met betrekking tot andere mensen. Totdat wij ons actief gaan omringen met sociaal-culturele invloeden die ons inspireren om compromissen te sluiten, samen te werken, voor elkaar te zorgen en ons positief met elkaar te verbinden, zullen wij een toename van negatieve verschijnselen blijven zien – van steeds meer mensen die ziek worden door het virus tot steeds meer mensen die hun baan, hun bedrijf en hun geestelijke gezondheid verliezen naarmate ze meer sociale afstand moeten bewaren.

De versteviging van de onderlinge afhankelijkheid van vandaag belichaamt een nieuwe fase in de menselijke evolutie, wij zullen dus wel gewend moeten raken aan het feit dat we niet terug zullen keren naar ons leven in de pre-coronavirus tijd. Zoals evolutionaire biologen hebben aangetoond, evolueert de natuur voortdurend, door middel van een crisis, naar een grotere samenwerking en eenheid, en nu bevinden wij ons precies in een tijd van een wereldwijde crisis die ons voorbereidt op het maken van een ommekeer naar eenwording op wereldwijde schaal.

Als wij er niet in slagen om boven onze verschillen uit vrijwillig onze ommekeer naar een grotere eenwording waar te maken, zullen we op een ongewenste manier de steeds sterker wordende onderlinge afhankelijkheid ervaren. Dan gaat het lijken op het delen van een kleine kamer met onze grootste tegenstanders. Als we echter stappen ondernemen om ons positief te verbinden boven onze neigingen tot verdeeldheid uit – en wij aan de waarden van aandacht en verantwoordelijkheid voor elkaar in de hele menselijke samenleving voorrang geven – zullen we ervaren dat zich een heel nieuwe harmonieuze wereld voor ons opent, waarin een goede gezondheid, veiligheid en geluk voor iedereen verzekerd zullen zijn.

Image: Ani Ka, Getty Images.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/10/how-will-the-coronavirus-be-defeated-if-we-cant-get-rid-of-the-seasonal-flu-quora/

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

Filed under: Q&A, Quora | Add Comment / Ask Question →

“Wat beangstigt je het meest in het leven?” (Quora)

Michael Laitman op Quora: Wat beangstigt je het meest in het leven?”

Denk er eens over na hoe het zou zijn als je volledig verbonden zou zijn met andere mensen, als tandwielen die met iedereen samen in een complete coördinatie ronddraaien.

Stel je eens voor dat je gedachten, je wensen, wat je doet en besluit helemaal afhankelijk zouden zijn van de maatschappij om je heen en de omstandigheden.

Dat zou een onverdraaglijk gevoel zijn, erger dan een gevangenis – totale slavernij.

Je zou je voelen als een vogel die in een kooi opgesloten zit en uit alle macht op zoek is naar een mogelijkheid om zich te bevrijden.

Je zou liever doodgaan dan zo’n onontkoombare druk te voelen.

Maar, of we het nu leuk vinden of niet, de mensheid is in die richting op weg.

Het coronavirus heeft al duidelijk gemaakt hoe wij een heel nieuw tijdperk van wereldwijde afhankelijkheid en verbinding zijn binnengetreden, en het enige wat wij kunnen verwachten is dat onze verbondenheid alleen maar sterker wordt.

Wat is dan de sleutel om onze toenemende verbinding niet te voelen als een gevangeniscel waarin wij ons steeds meer opgesloten voelen, maar als een verbazingwekkend fenomeen dat allerlei nieuwe mogelijkheden voor ons opent?

Die sleutel is een nieuw soort onderwijs.

Tot op heden heeft ons onderwijs ons vooral opgeleid om de arbeidsmarkt op te gaan, die al begint te wankelen onder de druk van de huidige realiteit waarin men steeds meer onderling afhankelijk en met elkaar verbonden is. Bovendien, als we voornamelijk leren hoe wij voor onszelf banen kunnen invullen en carrière maken, en niet leren hoe we met succes met elkaar kunnen omgaan in een realiteit waarin we steeds nauwer met elkaar verweven zijn, maken we talloze negatieve gevolgen mee – van toenemende depressie, stress, angst en eenzaamheid op persoonlijke schaal, tot meer sociale verdeeldheid en polarisatie in de samenleving in het algemeen.

Aan de basis hiervan geldt: hoe meer wij ons ontwikkelen, hoe meer wij ons met elkaar moeten verbinden. Onze verbindingen zijn echter oppervlakkig: we verbinden ons meer op technologisch en economisch gebied en ten gevolge van allerlei verschijnselen zoals het coronavirus dat ons nu wereldwijd in dezelfde omstandigheden plaatst. De paradox is dat hoe meer wij ons op deze manier met elkaar verbinden, hoe meer we afgescheiden raken in onze houding naar elkaar.

Daarom hebben we nu een nieuw soort onderwijs nodig dat ons innerlijke, psychologische aanpassingsvermogen begeleidt, zodat we met onze toenemende externe verbindingen om kunnen gaan, dit betekent dat wij leren hoe wij met elkaar om kunnen gaan om onze toenemende verbindingen op een positieve manier te realiseren.

Het probleem is dat onze egoïstische natuur – het verlangen om ten koste van anderen te genieten – strijdig is met onze toenemende verbondenheid die van ons vraagt dat wij rekening houden met elkaar, concessies doen, gevend zijn en ons verantwoordelijk voelen voor elkaar.

Wat mij dan beangstigt is de vraag hoe de mensheid zich verder met elkaar zal verbinden. Wordt de mensheid platgewalst onder een evolutionaire stoomwals waardoor mensen, zonder bewust mee te werken, platgewalst worden en zo de verdere ontwikkeling zullen ervaren als pijn en lijden, of zal de mensheid zich gaan organiseren door te gaan leren over de eigen aard en de aard van de omringende, integrale samenleving en dan in beweging komen om de huidige houding die verdeeldheid brengt en egoïstisch is, af te gaan stemmen op de volmaakte, altruïstische verbondenheid van de omringende werkelijkheid?

De vrees die ik heb gaat echter samen met hoop en een oneindige drijfkracht om de methode van verbinding – die duizenden jaren geleden door Kabbalisten is geopend om juist in onze tijd toegepast te worden – door te geven. Ik onderwijs deze methode in dagelijkse lessen aan mijn studenten, net zoals mijn leraar dat deed aan zijn studenten, en ik neem ook dagelijks deel aan veel verschillende programma’s op tv en internet, ze worden in verschillende talen door miljoenen mensen over de hele wereld bekeken, mensen die geen belangstelling hebben voor Kabbalah, maar die de principes van deze methode kunnen gebruiken om beter te leren begrijpen hoe de natuur werkt en hoe zij ons naar een behoefte aan verbinding leidt. Alleen al het binnendruppelen van dit basisbegrip van de methode van verbinding, dient om de weg te wijzen naar positieve verbinding. Zoals we zien is dit echter niet voldoende om de mensheid de weg van lijden en een crisis te besparen.

Als we ons werkelijk onnodig lijden willen besparen tijdens onze verdere ontwikkeling, is het noodzakelijk om de methode van verbinding te integreren in onze onderwijssystemen en media-invloeden, zodat we – in dezelfde mate waarin we leren hoe we vacatures kunnen invullen en allerlei media tegenkomen die ons meestal beïnvloeden met verdeeldheid zaaiende berichten – leren hoe we ons positief kunnen verbinden en gelukkige, zelfbewuste mensen kunnen worden die zich veilig voelen, en we ook een plek innemen in media die ons met positieve voorbeelden beïnvloeden. Dat we mensen worden die hun egoïstische basisdriften overwinnen door aan elkaar liefde en zorgzaamheid te tonen.

 

Voor iedereen die zich meer wil verdiepen in dit onderwerp, is bovenstaande video bestemd, een documentaire (Engelse ondertiteling kan ingesteld worden) die één van mijn studenten heeft gemaakt over dit overgangsmoment in de geschiedenis, en de uiterst belangrijke noodzaak om ons positief met elkaar te verbinden.

Image by World Vectors by Vecteezy

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/10/what-scares-you-most-in-life-quora/

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

Filed under: Quora | Add Comment / Ask Question →

Wanneer is een mens verantwoordelijk voor wat hij doet?

Opmerking: Jonathan Swift schreef in Thoughts on Various Subjects: “Alle opwellingen van plezier worden in evenwicht gebracht door een gelijke mate van pijn en matheid, het is alsof je dit jaar al een deel van de inkomsten van volgend jaar uitgeeft.”

Mijn Commentaar: Vanuit Kabbalistisch standpunt is dit niet helemaal waar. Want een mens wordt niet uit eigen vrije wil geboren, het gezin waarin hij geboren is, kon hij niet kiezen en als hij een uitstekende opvoeding krijgt, zonder dat hij zichzelf iets hoeft te ontzeggen, als dat zijn familie is, enz., kan je niets van hem verlangen. Zo is hij gevormd volgens een hoger design.

Vraag: Heeft hij geen vrijheid?

Antwoord: Natuurlijk niet. Dus hiervoor is hij niet verantwoordelijk. Maar als hij onmiskenbaar een duidelijke kans krijgt om zichzelf opnieuw te vormen, wordt hij hiervoor wel verantwoordelijk gehouden. Maar alleen in de mate waarin hem nu deze mogelijkheid wordt gegeven.

Iedereen die in onze wereld leeft, van arm tot rijk, van gezond tot ziek, wat men ook verlangt, de manier waarop zij leven is nu eenmaal hoe zij leven. Er valt niets te klagen over hen.

Vraag: Maar we stellen toch eisen? Hoe moeten we mensen dan beoordelen?

Antwoord: Je oordeelt via de rechtbank. Er zijn rechtbanken uitgevonden en zo oordeel je. Maar hoe kan je oordelen over mensen? Wat veroordeel je? Wat er in mij zit, is namelijk van de Schepper die mij op deze manier heeft geschapen, en van mijn ouders die door de Schepper zodanig zijn geschapen dat ze een bepaald effect op mij zouden hebben.

Dus wie ben ik eigenlijk? Waar heb ik mijn punt, het punt van vrijheid dat ik kan gebruiken en van waaruit ik kan groeien. Hoe weet ik wat daarvoor de juiste manier is? En waarom zou ik het doen?

Wat bezit een mens dat niet door de natuur aan hem gegeven is? Hoe kan hij zichzelf dan veranderen? Als ik mijzelf moet veranderen, moet ik een hefboom hebben.

Wat voor soort vrije wil heeft een mens? Wat is het eigenlijk? Er bestaat geen vrije wil. Je kunt niet de een of andere beweging aanwijzen, een vrij verlangen, een vrije gedachte, die men niet door iemand of iets heeft gekregen, maar dan zo alsof het nergens vandaan kwam. Maar zoiets bestaat helemaal niet! Een mens is dus niet vrij.

Vraag: Dus ik werd door de natuur geschapen en de natuur leidt mij vanaf het begin naar het graf?

Antwoord: Dit geldt absoluut voor alles! En bovendien hebben we daarbij de illusie van vrijheid!

Vraag: Dan speelt de natuur met mij. Wat geeft mij de illusie van vrijheid?

Antwoord: Het zit nu juist zo in elkaar om je het gevoel te geven dat je een mens bent!

Vrijheid verschijnt alleen als er een andere kracht in de mens naar boven komt, een hogere kracht die zich gaat verzetten tegen de aardse kracht in hem. Alleen in het verschil daartussen, in het interval daartussen, kan een mens onafhankelijk worden van beide krachten en zijn vrije keus verkrijgen. Alleen als er een behoefte is om de zin van het leven te leren kennen.

De zin van het leven kan alleen gevonden worden door de zoektocht naar onafhankelijkheid. Het gaat er niet om, om te worden zoals anderen, afhankelijk te worden van hoe zij zijn, sommige mensen zijn rijker bijvoorbeeld. Neem geen enkel voorbeeld aan anderen! Wat ik nodig heb is … mijzelf. Mijn eigen zelf.

Vraag: En is dat volkomen anders dan het voorbeeld van mensen die arm of rijk zijn?

Antwoord: Het gaat over de waarheid, zelfs als iemand op een verlaten eiland woont. Mijn enige doel is: mijzelf vinden.

Vraag: Begint de zoektocht van de mens hiermee? 

Antwoord: Ja. Vanuit het feit dat hij begrijpt dat hij niet vrij is, gaat hij zoeken naar wat vrijheid is. Hij gaat begrijpen dat vrijheid allereerst bestaat uit het uitstijgen boven zijn egoïsme wat hem helemaal vervult, hem overheerst. Hoewel een mens niet van dit egoïsme af kan komen, wil hij het wel!

Als hij het niet kan, maar het wel wil, vindt hij een mogelijkheid om een kracht aan te trekken die zich buiten hem bevindt, en die hem – ondanks zijn pogingen om zijn egoïsme vast te houden – eruit zal trekken. Ik wil mijn egoïsme niet loslaten, maar ik ga zo te werk dat deze hoge kracht mij er hoe dan ook van losmaakt. Het is een buitengewoon interessante wending! Groot.

Vraag: Dus ik bereik een staat waarin ik me niet los wil maken van mijn egoïsme?

Antwoord: Natuurlijk wil ik dat niet. Dat wil niemand! Op alle spirituele niveaus is er niemand die dat wil.

Vraag: Waarom wil een mens het niet als hij er al zo lang naar streeft?

Antwoord: Hoe heeft hij ernaar gestreefd? Hij was zich nergens van bewust. En als het eenmaal wordt onthuld dat hij alleen maar egoïstisch is, kan hij niet meer verder. Hoe kan hij hier afstand van doen?

Vraag: Dus dit egoïsme is hem heel dierbaar?

Antwoord: Ja. Dit is het lijden dat gepaard ging met de uittocht uit Egypte en de doortocht door de Rode Zee.

Vraag: Waarom gebeurt het zo?

Antwoord: Het gebeurt zo omdat je volslagen onzinnige dingen doet en deze dingen trekken je eruit. En dan volgt: “Ik wil het niet, ik wil het niet!” … maar dan is het al te laat.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/10/when-will-a-person-bear-responsibility-for-his-actions/

From KabTV’s “News with Dr. Michael Laitman” 5/18/20

Related Material:

Who Makes A Choice?

What Is A Person Responsible For?

Imaginary And True Freedom, Part 3 – Absolute Freedom

Filed under: Free Will, News, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

De piramide van verantwoordelijkheid voor elkaar

Alle problemen en alle narigheid in deze wereld zijn het resultaat van de onthulling van het gebrek aan verantwoordelijkheid voor elkaar (Arvut) en dit wordt steeds erger. Daarom moeten wij ons correct gedragen, en ook terugkeren naar onze gewone materiële verbinding en wederzijdse verantwoordelijkheid.

Alle ziekten worden veroorzaakt door schendingen van de wet van wederzijdse verantwoordelijkheid op biologisch, zoölogisch, botanisch en sociaal niveau.

Er zijn vele niveaus waarop de wet van wederzijdse verantwoordelijkheid nageleefd moet worden, het hoogste niveau is echter: Heb je naaste lief zoals jezelf. Op fysiek en chemisch gebied verbinden stoffen zich met elkaar, op hogere niveaus verbinden gedachten en verlangens van mensen zich met elkaar. In het perfecte systeem van het universum, zijn alle sterrenstelsels met elkaar verbonden, dit betekent dat alles van wederzijdse verantwoordelijkheid afhankelijk is.

De piramide van wederzijdse verantwoordelijkheid omvat aan de basis het minerale niveau, dan volgen de vegetatieve en animale niveaus en boven dat alles het menselijke niveau. Als wij, die ons boven de gehele natuur bevinden, aan de top van de piramide, aan de voorwaarde van Arvut voldoen, in onze wensen en gedachten, in ons denken en voelen, zal dit alle niveaus onder ons beïnvloeden. Hierdoor zal de hele natuur tot rust gebracht worden en terugkeren naar haar integrale vorm.

De natuur zal zich volgens de wet van wederzijdse verantwoordelijkheid gaan gedragen, tussen al haar delen en op elk gebied. Dan zullen wij natuurlijk helemaal geen gezondheidsproblemen meer hebben, niet in het gezin, niet in de samenleving en evenmin in het milieu.

Het is niet mogelijk om problemen in het milieu op te lossen door minder olie te verbranden of andere beschermende maatregelingen te nemen, het kan alleen als wij, vanaf de top van de piramide, de wet van wederzijdse verantwoordelijkheid in acht  nemen. Door dit te doen, noodzaken wij de hele natuur beneden ons om naar evenwicht, wederkerigheid en harmonie terug te keren,

De werking van fysieke krachten en de interactie van chemische stoffen volgens hun valentie, volgens het aantal elektronen rond het atoom die zich samenbinden en nieuwe stoffen bouwen, dit alles gaat over de wetten van wederzijdse verantwoordelijkheid die in verschillende vormen worden onthuld. Alle natuurwetten zijn manifestaties van één globale wet.

Zelfs de wetten van menselijke verhoudingen, psychologie en het sociale leven, maken deel uit van een gedetailleerde uitingsvorm van dezelfde globale wet van wederzijdse verantwoordelijkheid die wij in zijn totaliteit moeten vervullen, want alleen zo kunnen wij, binnen deze wet, onze verbinding met de Schepper onthullen. Door dit te doen, voegen wij ons deel aan de Schepper toe en voegt Hij Zijn deel aan ons toe, dan bereiken wij de staat: “Hij en Zijn Naam zijn Eén.”

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/08/the-pyramid-of-mutual-guarantee-2/

From the Daily Kabbalah Lesson 8/21/20, Writings of Baal HaSulam, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Related Material:

3,000 Year Journey

Mutual Guarantee—Now And Forever

Coronavirus—Nature’s Boomerang

Filed under: Crisis, Daily Kabbalah Lesson, Globalization, Health, Mutual Guarantee | Add Comment / Ask Question →

“Zal het coronavirus de manier waarop mensen met elkaar omgaan definitief veranderen?” (Quora)

Michael Laitman, op Quora: Zal het coronavirus de manier waarop mensen met elkaar omgaan definitief veranderen?”

Het coronavirus zorgt er zeker voor dat wij serieuze veranderingen ondergaan.

Onze gedragingen, gedachten, ambities, hoop en verwachtingen zijn al veranderd, zij laten ons zien dat het coronavirus niet alleen maar een klein fysiek deeltje is dat ons infecteert.

Het coronavirus is meer een nieuw programma dat onze realiteit is binnengekomen en ons gedragsmatig en psychologische verandert.

Hoe langer de pandemie duurt, hoe meer dit virus ervoor zal zorgen dat wij onze waarden, voorkeuren en houdingen zullen herzien.

We zijn als het ware naar een brug toegelopen tussen de zware materialistische pre-coronavirus wereld – waar we individuele toename van rijkdom, roem en macht als tekenen van succes beschouwden – en het inzicht dat zulke waarden veel minder waard blijken te zijn als we ons meer verdiepen in deze pandemie.

Als we even afstand zouden nemen van het standpunt dat het coronavirus alleen maar een infectieziekte veroorzaakt en dan het coronavirus bekijken als een evolutionair verschijnsel dat door de natuur gezonden is en speciaal bedoeld is om de menselijke interacties te transformeren, zouden we zien hoe de natuur ons op een subtiele wijze gidst naar de verbetering van onze verhoudingen en verbindingen.

Een dergelijke opvatting is afkomstig van het inzicht in de wijze waarop de natuur ons ontwikkelt: door een toenemende diversiteit en individualisering, en dan door verschillende stadia van crises die vervolgens worden opgelost door samenwerking en verbinding op meer gevorderde niveaus.

Evolutiebiologen zoals Elisabet Sahtouris hebben dit proces – waarbij de natuur haar delen naar een grotere verbinding en meer ontwikkelde levensvormen leidt – in kaart gebracht, het sluit naadloos aan bij wat Kabbalah zegt over het doel en het plan van de natuur, wat voor de mensheid bestaat uit een positieve verbinding tot één geheel, waardoor we evenwicht met de natuur bereiken.

Hoe verder wij ons ontwikkelen, hoe meer wij onderling met elkaar verbonden raken en van elkaar afhankelijk zullen zijn. Het probleem is dat wij er niet in slagen om onze houding naar elkaar actief op te waarderen om zo onze toenemende connectie positief te realiseren.

Daarom heeft de natuur het coronavirus in de eerste plaats gestuurd om ons een les te leren in zorgen voor elkaar.

Als wij nu bijvoorbeeld eens mondkapjes zouden dragen om anderen niet te infecteren, mochten wij het virus onbewust bij ons dragen. Met andere woorden, wij dragen geen mondkapje voor onze eigen gezondheid, maar voor de gezondheid van anderen, en onze eigen gezondheid is op dezelfde manier afhankelijk van de “zorg” van anderen voor ons.

Dit geldt ook op economisch gebied, het coronavirus heeft hard toegeslagen op het gebied van veel bedrijven en banen, het dwingt ons om met iedereen rekening te houden die nu in een moeilijke situatie terecht is gekomen, en om over nieuwe oplossingen na te denken zodat iedereen zich tenminste van basisbehoeften kan voorzien. De autoriteiten worden er nu ook toe gedwongen om met meer aandacht voor hun respectievelijke publiek na te denken en beslissingen te nemen.

In tijden van een crisis die door de natuur veroorzaakt is, komen mensen uit noodzaak bijeen, de coronavirus pandemie lijkt op een langdurige crisis die er uiteindelijk toe dient om onze houding naar elkaar te verbeteren.

Hoe eerder wij begrijpen dat verhoudingen waarin we verantwoordelijk voor elkaar zijn en zorgzaam, de volgende fase van onze ontwikkeling is, en wij actieve stappen doen om elkaar te helpen om meer verantwoordelijk en zorgend naar elkaar te zijn, hoe eerder wij ons zullen afstemmen op een meer gevorderde staat van verbinding waar de natuur ons toe leidt; dan zullen wij geen pandemieën en andere crises – die ons tegen onze zin in dwingen tot transformatie – meer nodig hebben.

Daarom zouden wij er verstandig aan doen om ons te voegen naar de voorwaarden die het virus ons stelt – want het coronavirus is al aan een veranderingsproces begonnen ten aanzien van de manier waarop wij met elkaar omgaan – en op zoek te gaan naar manieren waarop wij zorgzamer met anderen kunnen omgaan.

Dit zal onze ticket zijn om de pandemie te verlaten en een wereld binnen te gaan die gelukkiger en gezonder is, meer in evenwicht met de natuur, een wereld waarin wij ons meer bewust zullen zijn van wat de natuur uiteindelijk van ons wil.

Het is mijn hoop dat wij actiever zijn in deze shift, en dit daardoor sneller en met meer vreugde zullen meemaken dan wanneer we het aan de natuur overlaten om ons daarheen te leiden.

Above photo by Kate Trifo on Unsplash.

Blog en video in het Engels: https://laitman.com/2020/07/will-the-coronavirus-change-how-humans-interact-for-ever-quora-2/

Filed under: Q&A, Quora | Add Comment / Ask Question →

“Ondanks alle pijn is COVID-19 geen straf” (Linkedin)

Mijn nieuwe artikel op Linkedin “Ondanks alle pijn is COVID-19 geen straf

Elke dag krijg ik e-mails en telefoontjes van mensen die tegen mij zeggen dat het leven hen, nog maar 6 maanden geleden, toelachte maar dat zij zich nu verloren voelen. Hun wereld is ingestort en ze zien geen toekomst meer. Het is hartverscheurend. Met elke dag die voorbijgaat, voelt de mensheid zich steeds hulpelozer, opgejaagd en gedesoriënteerd. Mensen zijn bang dat er niet genoeg voedsel meer zal zijn voor hun kinderen.

Maar wat er gebeurt, is niet de een of andere straf van Boven, het is een oproep om ons te verenigen, en meer aan elkaar te denken dan aan onszelf. Alleen als we samenwerken, zullen we onze toekomst veilig kunnen stellen. Maar als we als individuen ons gang gaan en ons alleen maar zorgen maken over onszelf, wat we al zo lang hebben gedaan, zullen we de situatie alleen maar verergeren. Hoe langer we aarzelen, hoe meer mensen met schaarsheid te maken zullen krijgen.

COVID-19 is de ideale katalysator voor wederzijdse verantwoordelijkheid: als we geen mondkapjes dragen en geen afstand houden, riskeren we niet alleen dat we het virus binnenkrijgen, maar is de kans dat we het overdragen op anderen nog groter. Net zoals het virus ons oplegt om eraan te denken dat we het niet op anderen overdragen, moeten we juist aan anderen denken als het over voedsel, water, huisvesting en stroom gaat.

We moeten onszelf en anderen leren dat we van elkaar afhankelijk zijn, dat we nauw met elkaar verbonden zijn en dat iedereen van iedereen afhankelijk is, dat geldt ook voor mensen waar we om de een of andere reden nu een hekel aan hebben. We maken dit allemaal samen mee, de hele stad, het hele land en de hele wereld.

Als er teveel mensen ziek worden, de voedselproductie en -voorziening vastlopen en honger mensen nog veel wanhopiger zal maken dan we tot nu toe hebben gezien – en we hebben al veel meegemaakt – en iedere gemeente, stad en het hele land goed samenwerken om ervoor te zorgen dat iedere Amerikaan wordt voorzien van de basisbehoeften – niet meer dan dat – omdat men begrijpt dat we allemaal in dezelfde boot zitten, is dat voldoende om het land op het spoor te zetten van een nieuwe, goede toekomst. Dan zullen we zien dat alle pijn die het coronavirus heeft veroorzaakt geen straf is, maar een les in verantwoordelijkheid voor elkaar.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/07/for-all-the-pain-covid-19-is-not-a-punishment-linkedin/

Filed under: Coronavirus, Crisis, Health, New Publications | Add Comment / Ask Question →

Wederzijdse garantie – Voor nu en altijd

Het leven dat wij buiten ons zien, is een reflectie van onze innerlijke verbinding met elkaar. De gewelddadige demonstraties in de Amerikaanse steden, waarbij geprotesteerd wordt tegen racisme en een nieuwe golf van het coronavirus over de hele wereld, dit alles is te wijten aan onze passiviteit en onwil om onze houding naar elkaar te corrigeren.

Het coronavirus barstte in ons leven los en zegt: “Jullie zijn allemaal integraal met elkaar verbonden. Jullie staan samen aan de voet van de berg Sinaï. Als jullie je niet met elkaar verenigen en niet aan de Hoge Kracht vragen of Hij je wil corrigeren, wordt dit de plek van je ondergang.”

Het coronavirus is bedoeld om ons te laten zien hoezeer we afhankelijk zijn van elkaar. Deze afhankelijkheid wordt “wederzijdse garantie” genoemd, dit betekent dat ik niet moet nadenken over mijn eigen bescherming tegen het coronavirus, maar wel over hoe ik anderen kan beschermen tegen ziekten, door mijn vriendelijke, correcte houding ten opzichte van hen.

Maar wat gebeurt er nu? Nu zeg ik, als een echte egoïst, dat ik er genoeg van heb om thuis in quarantaine te zitten, ik wil naar buiten en plezier hebben, ik wil naar een restaurant, een café, een park, en naar de kust. Dit wil ik gewoon! En ik denk niet aan anderen, er is geen sprake van verantwoordelijkheid voor elkaar. Ik houd helemaal geen rekening met anderen, ik doe alleen wat het beste voor mij is.

Als ik zeker wist dat iedereen gezond was en dat ik de enige zieke zou zijn, zou ik met mijn infectie onbezorgd tussen iedereen rondlopen. Ik zou weten dat niemand mij zou kunnen besmetten en ik zou rustig anderen besmetten, waarom zou ik me zorgen maken over anderen?  En dit is nu precies wat er in de menselijke samenleving in Amerika, Israël en Europa gebeurt, overal. Iedereen denkt alleen aan zichzelf, er is geen enkel gevoel van verantwoordelijkheid voor elkaar.

We zullen pas de juiste weg inslaan als we thuis zitten zonder onze neus buiten de deur te steken, omdat we bang zijn om anderen te besmetten en niet omdat we aan onszelf denken. Het coronavirus zal ons naar een dergelijke verandering leiden en zal niet verdwijnen voordat die verandering plaatsvindt. Het virus zal ons laten nadenken over de manier waarop we kunnen voorkomen dat onze buren schade oplopen. Ik zal bang zijn om anderen schade te berokkenen, daarom zal ik liever thuisblijven.

Het coronavirus moet ons het gevoel geven dat we in een integrale wereld leven waar je gezond kunt zijn op voorwaarde van wederzijdse garantie. Hiermee is niet alles gezegd, maar het is het eerste begin en het is ook noodzakelijk om hier de correctie mee te beginnen.

Dan zal ik geen beperkingen meer nodig hebben, zoals landsgrenzen, een verplichte afstand van twee meter of een masker, niemand zal iets opgelegd worden. Iedereen zal namelijk voor anderen zorgen en proberen om er alles voor te doen dat anderen gezond blijven.

We moeten dieper op de essentie van dit virus ingaan, want het onthult niet de biologische ziekte in ons, maar onze spirituele conditie: onze onderlinge verhoudingen en het gebrek aan verantwoordelijkheid voor elkaar. Om die verantwoordelijkheid en de zorg voor elkaar te bereiken, hebben wij het Hoge Licht nodig.

Daarom is het coronavirus van Boven naar ons toegekomen en heeft het ons wakker geschud, zodat wij onze aandacht Opwaarts zullen richten en het Hoge Licht zullen vragen om correctie en om een gevoel van verantwoordelijkheid voor elkaar, wat wij niet hebben. Dan zal ik mij bezorgd maken over anderen en hen geen kwaad willen doen, maar juist dienstbaar willen zijn aan hen.

Wederzijdse garantie is het moeilijkste van alle inspanningen die er zijn, want het is onze belangrijkste correctie. Ik moet aan anderen denken, betrokken zijn bij hun leven, voor hen zorgen, hun verlangens voelen, en begrijpen hoe ik hen kan helpen om dichter bij de hechting aan de Schepper te komen, bij de wijze waarop we met de Hoge Kracht kunnen samensmelten.

Dit zijn heel hoge concepten die verband houden met de correctie van de gebroken ziel van Adam HaRishon. Maar wij komen er van dag tot dag dichterbij in begrijpen en voelen.

De gezondheid van mensen hangt af van hun eenheid en de verantwoordelijkheid voor elkaar. Iedereen moet garant staan voor de gezondheid van zijn naaste en ervoor zorgen dat ieder ander gezond is. Op deze wijze zullen we van het coronavirus afkomen, want door dit te doen, zullen onze handelingen bestaan uit eenwording, wederzijdse garantie en de constructie van een gemeenschappelijke, integrale kli (vat).

Wij zullen een dergelijke stap kunnen maken als iedereen bezorgd is, niet omdat hij zelf niet geïnfecteerd wil worden, maar omdat hij het virus niet aan anderen wil overdragen. Onze denkrichting en onze inzichten moeten dus veranderen.

Wederzijdse garantie betekent dat ik niet over mijzelf hoef na te denken omdat ieder ander aan mij denkt. En ik moet aan hen denken, aan mijn Ten. Zo zullen we allemaal vanuit wederzijdse garantie leven en dit geleidelijk over de hele wereld verspreiden, de Schepper zal tussen ons aanwezig zijn en ons corrigeren. 

Deze garantie accepteren we met elkaar, voor nu en altijd. Een garantie die, naar zijn aard, niet kan bestaan als er restricties zijn, want de basis is liefde. En liefde gaat niet samen met restricties. 

Ons welzijn hangt van wederzijdse garantie af, want dit is de basiswet van een correct systeem. Om gezond te zijn, moet een mens in een lichaam leven waarvan de delen op de juiste manier met elkaar verbonden zijn. De correcte verbinding tussen alle delen van de menselijke samenleving bestaat uit verantwoordelijkheid voor elkaar, waarbij iedereen aan iedereen denkt, en goeddoet aan iedereen. Op die manier moeten wij al onze gebroken delen verzamelen en ze met elkaar verbinden tot één gezond lichaam.

Als er wederzijdse verantwoordelijkheid is en een toegewijde verbinding tussen alle organen in dit volmaakte lichaam, zullen we voelen dat dit lichaam leeft – in tegenstelling tot het zieke bestaan van vandaag, waarin het hele lichaam verminkt en gefragmenteerd is – want werkelijk leven is daar waar het Hoge Licht door ons lichaam stroomt en elk deel van ons vult. Dit betekent dat wij correctie moeten bereiken, evenals een eeuwig, volmaakt leven.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/06/mutual-guarantee-now-and-forever/

From KabTV’s “Fundamentals of Kabbalah” 5/30/20

Filed under: Coronavirus, Crisis, Globalization, Health, Mutual Guarantee, Spiritual Work | Add Comment →