Category Archives: Tegenstellingen

“De ware betekenis van tolerantie” (Times of Israel)

The Times of Israel heeft mijn nieuwe artikel gepubliceerd: “De ware betekenis van tolerantie

Waar lijkt deze wereld meer op: een vredige tuin of een oerwoud met wilde roofdieren die elkaar verslinden? Hoogstwaarschijnlijk op het laatste. In deze periode waarin er zowel in de Verenigde Staten als elders op de planeet botsingen plaatsvinden en verdeeldheid hoogtij viert, wordt de Internationale Dag van de Tolerantie, ingesteld door de Verenigde Naties, herdacht. Maar als we niet onderzoeken wat tolerantie werkelijk betekent, zal er geen sprake zijn van implementatie. De kunst om naar elkaar te luisteren en elkaar te omarmen werkelijk begrijpen en toepassen, zal ons de tools geven om polarisatie in balans om te zetten.

“Tolerantie is respect, acceptatie en waardering voor de rijke diversiteit aan culturen op deze wereld, onze uitdrukkingsvormen en onze manieren van mens-zijn”, aldus de VN-Beginselverklaring inzake de Principes van Verdraagzaamheid. De idealen die hier verwoord worden, zijn belangrijk, maar het markeren van een speciale dag voor tolerantie op de kalender heeft geen enkele zin als we de mensheid niet opvoeden, allereerst over de essentie van de betekenis van dit uitgangspunt en vervolgens over de manier waarop we dit in ons dagelijks leven in praktijk kunnen brengen. Anders is “tolerantie” een leeg begrip.

Dergelijke situaties doen zich eveneens voor bij andere herdenkingen, zoals de Internationale Vrouwendag. Hebben we ooit gehoord dat mensen in het begin van hun opvoeding – op de kleuterschool of later op school – les krijgen over hoe ze vrouwen moeten respecteren of over de meest elementaire principes, namelijk hoe ze hun moeder moeten respecteren en liefhebben? Ik kan me daar niets van herinneren. Daarom blijft ons onderwijs in gebreke, want we prenten geen kernwaarden in als het over onze sociale structuur gaat.

In het Hebreeuws is het woord voor “tolerantie” sovlanut, van het werkwoord “lisbol” (lijden), alsof we de meningen van anderen moeten verdragen of erdoor lijden. In die zin gaat het echter niet over tolerantie, in plaats daarvan omhelzen we elkaar. Het lijden dat we ervaren komt voort uit het feit dat onze visie egocentrisch is en niet in staat is om anderen te voelen, met name degenen die van ons verschillen. We moeten juist de ander accepteren en voelen als onszelf, zijn meningen en gevoelens, zelfs als ze tegengesteld zijn aan die van onszelf.

We moeten onze menselijke verhoudingen baseren op het principe dat iedereen een plaats heeft in de samenleving en inzien dat verschil en diversiteit een kleurrijk en prachtig mozaïek creëren. De natuur heeft ons op deze manier geschapen, zodat we zouden gaan beseffen hoezeer de rijkdom aan meningen vanuit verschillende gedachten aan iedereen vrijheid biedt. Als we wisten hoe wij de ontelbare stukjes van de menselijke tandwielen op de juiste wijze konden integreren, zouden we zien hoe elk ervan onmisbaar is voor het gesynchroniseerde en goed geoliede mechanisme dat schepping heet.

Maar waarom zijn we in de loop van de jaren steeds terughoudender geworden om elkaar zelfs maar aan te kijken, laat staan om goed te communiceren en ons met elkaar te verbinden? De oorzaak hiervan is ons steeds sterker wordende ego dat de natuur in ons ontwikkelt, onze onverzadigbare drang om onze eigen verlangens te vervullen, ten nadele van anderen. Hoe meer het ego groeit, hoe onrustiger we worden.

Irritatie, onverdraagzaamheid en wederzijdse afwijzing zijn allemaal situaties die de natuur ons laat voelen, zodat we onze menselijke, egoïstische benadering leren erkennen als de oorzaak van de grote onrust in ons leven, en doordat we in een impasse komen wat ons vermogen betreft om met anderen om te gaan, kunnen we nu een oprecht, nieuw verlangen ontwikkelen naar het uitstijgen boven het ego.

Het evolutionaire proces beweegt de mensheid van steeds diepere conflictniveaus naar hogere staten van evenwicht en samenwerking. De menselijke samenleving komt op een punt waar een extreme sociale polarisatie onvermijdelijk zal leiden tot een hoger niveau van sociale organisatie. We kunnen er niet aan ontsnappen dat we moeten leren hoe we ons, boven de tegenstellingen uit, kunnen verenigen; niet door het elimineren van de tegenstellingen, maar juist door ze in evenwicht te brengen, met het doel om een hoger begrip te creëren.

Om een sociale catastrofe te voorkomen zullen we dus een nieuwe wijze van denken moeten inzetten en een heel nieuw model van sociaal-politieke orde moeten opzetten, een model dat ruimte biedt aan tegengestelde meningen om juist daardoor sociale stabiliteit te bereiken in plaats van de sociale verdeeldheid te laten voortduren en te versterken.

In de natuur is in alle levende organismen een fundamentele drang werkzaam om de coëxistentie en het samenspel tussen twee tegengestelde krachten te ontdekken, waardoor er een hoger niveau van orde en welzijn ontstaat. De evolutie brengt tegenstellingen samen door middel van een dynamisch evenwicht. Kennis over hoe dit principe van het innerlijke systeem van de natuur werkt – de kracht die alles in de werkelijkheid beweegt en bestuurt – is ons enige anker in de veranderende wereld.

Mensen met verschillende visies dichter bij elkaar brengen om nieuwe niveaus van wederzijds begrip te bereiken, moet het uiteindelijke doel zijn van de huidige samenlevingen. Wanneer dit gebeurt, zullen onze verschillen blijven, maar op een complementaire manier, in het belang van het collectief. Dan zal er echte tolerantie ontstaan, zoals begrip, acceptatie en broederschap. 

Zoals Kabbalist Rav Yehuda Ashlag (Baal HaSulam) het schreef in zijn essay The Freedom (De Vrijheid):

“Elk individu moet de oprechtheid van zijn erfgoed in stand houden, en de tegenstrijdigheid en onverenigbaarheid tussen hen zal voor altijd blijven bestaan, om de beoordeling en de voortgang van de wijsheid, het grootste goed van de mensheid, veilig te stellen.”

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/11/the-true-meaning-of-tolerance-times-of-israel/

Filed under: Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

“Licht” en “Duisternis” vanuit Kabbalistisch standpunt

Dr. Michael LaitmanVraag: Wat bedoelen Kabbalisten met licht en duisternis?

Antwoord: Licht is de eigenschap van geven en liefde. Duisternis is de eigenschap van ontvangen, tot aan haat toe.

In onze wereld begrijpen we geen van beide omdat we hier niet de ware eigenschap van geven en liefde kennen en we uitsluitend vanuit egoïsme handelen. Wij kunnen het een zonder het ander echter onmogelijk begrijpen.

Wij hebben, op onze spirituele vonk na, totaal geen contact met de Hoge Wereld. Daarom is alles afhankelijk van onze bijdrage aan de ontwikkeling van integrale relaties in de groep. Door zulke relaties kunnen wij het Hoge Licht aantrekken en zal dat Licht in ons het systeem van onderlinge verbindingen creëren, waarin wij zowel in goede (licht) als in slechte (duisternis) staten zullen leven.

Vraag: Wanneer gaan we begrijpen wat Licht is?

Antwoord: Dat gebeurt als we ons gaan realiseren dat we ons in de duisternis bevinden.

Vraag: Er staat geschreven dat de Schepper ons tegengesteld aan Hem heeft geschapen. Is dat waar?

Antwoord: Hier gaat het over het ware egoïsme, dat moeten we nog bereiken. Wij bevinden ons echter op de minerale, vegetatieve en animale niveaus. Nu moeten we naar het vierde, menselijke niveau, groeien. Dat is het niveau waarop we tegengesteld zijn aan de Schepper. Dat niveau moeten we nog bereiken. We bereiken het in de spirituele wereld als de linkerlijn.

From the Kabbalah Lesson in Russian 12/10/17

Weerstand tegen de Wijsheid van Kabbalah, deel 1

laitman_259.01Wij zien dat de mensheid zich ontwikkelt onder de invloed van twee krachten: steun en weerstand, pro’s en contra’s, de drijvende kracht en de kracht die verzet biedt. Het is een natuurlijk verschijnsel voor elke vorm van ontwikkeling dat er voortdurend uitzetting en inkrimping is, zoals inademing en uitademing.

Elk moment zijn deze twee krachten actief, want de juiste ontwikkeling is zonder het evenwicht tussen deze krachten niet mogelijk.

Kabbalah en Kabbalisten ontwikkelen zich al naargelang hun generatie. Er komen lichtvonken te voorschijn in de gebroken kli (vat) van de ziel. Deze lichtvonken zijn eraan toe om uit de fragmenten van de ziel weer tevoorschijn te komen en om correctie te vragen.

Mensen in wie dergelijke lichtvonken ontwaken, voelen de noodzaak om het doel van de schepping te onthullen, de Hoge Kracht, de Schepper, en om het universum te bestuderen. Zij stijgen boven het gewone leven uit om zo niet in hun gebroken verlangens te blijven, maar ten behoeve van de spirituele lichtvonken te gaan leven.

Hoewel deze lichtvonken gebroken zijn, voelt een mens dat ze moeten herleven. Daarom heeft een Kabbalist veel krachten in zich: lichtvonken, Reshimot (spirituele genen) en verlangens die betrekking hebben op correctie, namelijk op de eigenschappen van geven.

Dit proces is met de eerste mens begonnen, met Adam. Daarna hebben zich in elke generatie steeds meer mensen bij hem gevoegd, mensen die de noodzaak voelden om het doel van de schepping te ontdekken en te begrijpen en tot de Hoge Kracht wilden behoren, tot het hoge systeem. Zo kwam er vanaf Adam een opeenvolging van Kabbalisten, die voor de schepselen in deze wereld de methode om de Schepper te onthullen ontwikkelden

Kabbalisten waren de schepselen die de Hoge Kracht onthulden. En omdat zich in veel mensen spirituele lichtpunten ontwikkelden en er verlangens ontwaakten, verspreidden Kabbalisten de Wijsheid van Kabbalah, dit riep verschillende reacties op.

Zelfs een eenvoudige studie van Kabbalah roept twee tegengestelde krachten in de mens op: een verlangen voor en tegen de onthulling van de Schepper. De mens is tenslotte een gebroken verlangen dat wil genieten, hij is een egoïst, en in hem leeft een lichtvonk die toegang tot een andere dimensie verlangt, een ander niveau, tot de intentie om te geven.

Deze lichtvonk verwijst naar een ander leven, een andere wereld. Daarom leeft een Kabbalist in twee innerlijke werelden: soms voert de kracht van geven de boventoon en soms de kracht van ontvangen. Hij gaat altijd door ups en downs, omdat deze twee tegengestelde krachten voortdurend in hem werkzaam zijn: lichtvonken en gebroken verlangens vragen om vervulling. Op deze manier ontwikkelt een Kabbalist zich, soms via de rechter- en soms via de linkerlijn.

Deze zelfde regel is van toepassing op de mens en zijn omgeving. Abraham, de eerste Kabbalist die begon met het verspreiden van Kabbalah onder de massa, ontmoette hevige weerstand van zijn vader Terah en de stroming waar hij eerder toe behoorde, en eveneens van de machthebber van het oude Babylonië, Nimrod. De tegenstand was zo groot dat Abraham Babylonië moest verlaten.

Weerstand tegen Kabbalah is een natuurlijk verschijnsel, want niets kan zich zonder weerstand ontwikkelen. Wij zien er voorbeelden van in de minerale, vegetatieve en animale niveaus van de natuur, de hele evolutie vindt plaats als resultaat van strijd, het zou niet op een andere manier mogelijk zijn.

Daarom hebben Kabbalisten geduld met hun tegenstanders, want zij realiseren zich dat zij deze tegenstanders van Boven ontvangen en dat de Schepper al deze protesterende krachten organiseert. Maar tegelijkertijd moeten Kabbalisten, als vertegenwoordigers van de kracht van spirituele ontwikkeling, weerstand bieden tegen de materiële en egoïstische ontwikkeling.

Tegenstanders van Kabbalah vechten op alle mogelijke manieren, maar Kabbalisten begrijpen dat al die weerstand door de Schepper, die deze krachten bestuurt, wordt georganiseerd en daarom moet het antwoord daarop adequaat zijn. Tenslotte hebben onze handelingen maar één doel: de Schepper aan de schepselen in deze wereld onthullen, dat is het doel van Kabbalah.

Voor dit doel is Kabbalah onthuld en het ene kan zich niet zonder het andere ontwikkelen, vooruitgang en weerstand hebben elkaar nodig.

Daarom moeten we verstandig met de tegenstanders van Kabbalah omgaan en ons realiseren dat vanaf het moment dat het Licht de duisternis schiep, toen het altruïstische Verlangen het egoïstische verlangen schiep, deze verlangens tegengesteld waren en zich samen moeten ontwikkelen. Het Licht ontwikkelt zich immers ook als het de schepping binnengaat, de schepping organiseert en er steeds meer verschillende verbindingen in bouwt.

Daarom moeten wij alle kritiek creatief benaderen, en met begrip. En hoewel de tegenstanders van Kabbalah veel ellende hebben veroorzaakt in het leven van Kabbalisten, is het anderzijds zo dat al deze krachten volgens het programma van de schepping handelen .

From the Lesson “Resistance to the Science of Kabbalah” 9/24/17